විචාර

ආර්ථික වර්ධනය පමණක් සැබෑ සංවර්ධනය නොවන බවට විද්වත් අවධාරණයක්

සැබෑ සංවර්ධනය යනු දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය, ඒක පුද්ගල ආදායම හෝ දර්ශනීය යෝධ යටිතල පහසුකම් ගොඩනැගීම පමණක් නොව, රටක පුරවැසියන් කොතරම් දුරට තෘප්තිමත්ව, නිදහසින් සහ සතුටින් ජීවත් වන්නේද යන්න බව කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ ජනමාධ්‍ය අධ්‍යයන අංශයේ මහාචාර්ය ප්‍රදීප් එන්. වීරසිංහ පෙන්වා දෙයි.

වාපා (VAPA) රූපවාහිනී නාලිකාවේ විකාශය වූ 'අර්ථ'සංවාදාත්මක වැඩසටහනට එක්වෙමින් මහාචාර්යවරයා මෙම අදහස් පළ කළේය. මාධ්‍යවේදී මංගල ජයමාන්න විසින් මෙහෙයවන ලද මෙම සාකච්ඡාවේදී ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළු සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල සංවර්ධන ප්‍රවේශයන් පිළිබඳව දීර්ඝ විශ්ලේෂණයක් සිදු කෙරිණි.

සංවර්ධනය සහ මානව සතුට

සාම්ප්‍රදායික ආර්ථික විද්‍යාත්මක නිර්වචනවලින් බැහැරව වර්තමාන ලෝකය සංවර්ධනය මැනීමේ ප්‍රමුඛ මිම්මක් ලෙස 'සතුට' හෙවත් 'ප්‍රීතිදායකත්ව දර්ශකය' (Happiness Index) යොදාගන්නා ආකාරය මෙහිදී පැහැදිලි කෙරිණි. භූතානය විසින් හඳුන්වා දුන් 'දළ ජාතික සතුට' (Gross National Happiness) සංකල්පය මෙන්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ තක්සේරු අනුව, ගුණාත්මක අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය පහසුකම්, සමානාත්මතාව, මාධ්‍ය හා භාෂණයේ නිදහස, නීතියේ ආධිපත්‍යය සහ පරිසර සංරක්ෂණය ආදී සියලු සාධක සැබෑ සංවර්ධනයක අත්‍යවශ්‍ය අංග බව පෙන්වා දෙන ලදී.

බිම් මට්ටමේ අවශ්‍යතා නොසලකා හැරීම

ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයෙන් පසු ක්‍රියාත්මක වූ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති විවේචනයට ලක් කරමින් මහාචාර්ය ප්‍රදීප් එන්. වීරසිංහ සඳහන් කළේ, බිම් මට්ටමේ ජනතාවගේ සැබෑ ප්‍රමුඛතා හඳුනා ගැනීමට මෙරට පාලකයන් අසමත් වී ඇති බවයි.

රට තුළ පානීය ජලය නොමැති ගම්මාන, වැසිකිළි හෝ සෙවිලි කළ වහලයක් නොමැති පාසල් සහ අත්‍යවශ්‍ය ඖෂධ හිඟ රෝහල් පවතිද්දී, ජනතාවට ඵලදායී නොවන අධික පිරිවැයක් දැරූ කුලුනු, ප්‍රයෝජනයට නොගන්නා ගුවන් තොටුපළවල් සහ වරායවල් ඉදිකිරීම සැබෑ සංවර්ධනය නොවන බව මෙහිදී සාකච්ඡා විය. දේශපාලනඥයන් සහ ඇතැම් ප්‍රභූ පංති මෙවැනි මහා පරිමාණ 'මෙගා ව්‍යාපෘති' තෝරාගන්නේ ජනතා සුබසිද්ධියට වඩා සිය පෞද්ගලික පැවැත්ම, කොමිස් ගැසීම් සහ ප්‍රදර්ශනකාමී දේශපාලන වාසි තකා බවද පෙන්වා දුන්නේය.

ණය පරාධීනත්වය සහ විශ්වාසය බිඳවැටීම

විදේශ ආධාර, චීන ණය හෝ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (IMF) වැනි බාහිර මූල්‍ය යාන්ත්‍රණයන් මත පමණක් යැපෙමින් රටක් දිගුකාලීනව දියුණු කළ නොහැකි බවත්, අතීතයේ සිට මෙරට පාලකයන් විසින් ගන්නා ලද ණය ඵලදායී නිෂ්පාදන ආර්ථිකයකට යෙදවීමට අසමත් වීම නිසා ජනතාව අර්බුදයට පත්ව ඇති බවත් මෙහිදී අවධාරණය කෙරිණි.

එමෙන්ම රාජ්‍ය පාලන ක්‍රියාවලියේ පාරදෘශ්‍යභාවය, වගවීම සහ නීතියේ ආධිපත්‍යය බිඳවැටීම නිසා පුරවැසියා සහ රාජ්‍ය ආයතන අතර විශ්වාසය මුළුමනින්ම පලුදු වී ඇති බවත්, අවිශ්වාසය හා ආතතිය පිරි සමාජයකට කිසිසේත්ම සංවර්ධනය ළඟා කරගත නොහැකි බවත් සාකච්ඡා විය. ස්කැන්ඩිනේවියානු සහ ඇතැම් අප්‍රිකානු රටවල් ස්වභාවික සම්පත් කළමනාකරණය කරමින්, දූෂණය පිටුදකිමින් සහ මානව ප්‍රාග්ධනය නංවමින් ලබා ඇති ප්‍රගතිය ආදර්ශයට ගනිමින් ශ්‍රී ලංකාවටම ආවේණික වූ ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් සම්පාදනය කරගැනීමේ කාලීන අවශ්‍යතාව අවසාන වශයෙන් මෙහිදී පෙන්වා දෙන ලදී.

මහාචාර්ය ප්‍රදීප් එන්. වීරසිංහ සහභාගී වූ සම්පූර්ණ වැඩසටහන නරඹන්න පිවිසෙන්න පහළින්>>