1983 කළු ජූලියේ සිට 2019 පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්රහාර දක්වා ශ්රී ලංකාවේ නූතන ඉතිහාසය, ප්රචණ්ඩත්වයට ඉඩ සලසන ව්යුහවල මුහුණ දීම ප්රතික්ෂේප කරමින් ජීවිත සහ ධනය වියදම් කරමින් ලේ වැගිරූ රටක කතාවකි. සංහාර, යුද්ධය සහ ත්රස්ත ප්රහාර අතර, ලක්ෂයකට අධික පිරිසක් මිය ගිය අතර ගැටුම් සහ මිලිටරිකරණය හේතුවෙන් ලංකා ආර්ථිකයට ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 200 ක් පමණ අහිමි විය. නමුත්, පාලක දේශපාලන පන්තිය තවමත් යුක්තිය සහ ප්රතිසංස්කරණ වෙනුවට ප්රතික්ෂේප කිරීම්, පළිගැනීම් සහ සාමූහික අමතකවීම් කරා පෙර මෙන්ම ළඟා වේ.
වෙසක් සතියත් සම ගෙවුණු සතිය දේශපාලනය එතරම් උණුසුම් නොවූවත් විපක්ෂ නායක සජිත් ප්රේමදාස ඇතුළු සමගි ජන බලවේගය පළාත් සභා මැතිවරණය දිනා ගැනීම ගැනත්, “පච මදිවට හොරු - අනුරට බෑ” සම්මන්ත්රණ මාලාව යළි ආරම්භ කිරීම ගැනත් වැදගත් තීන්දු තීරණ රැසක් ගත් පසුබිමක මේ දිගහැරෙන්නේ සජිත් ඇතුළු සජබයේ ගෙවුණු සතියේ දේශපාලනයේ විශේෂ සිදුවීම් පෙළයි.
මේ දවස්වල බලන්නම වටින වැඩක් තමයි හිරු පුවත් විකාශන මැදිරියේ සිදුවූ සජීවී අත්වැරදීම. එක පැත්තකින් එය වැරදීමක් වුවත්, මගේ දැක්මට අනුව එයින් ඔවුන් තවත් ජනප්රියත්වයක් ලබාගත්තා. මගේ මතකය නිවැරදි නම්, දකුණු ආසියාවේ විශාලතම පුවත් මැදිරිය හඳුන්වා දුන් දෙරණ නාලිකාවටත් පළමු දිනයේ දී ම නිසි පරිදි රූපරාමු කළමනාකරණය කිරීමට නොහැකි වීමෙන් ඔය වගේ ම වැඩක් වුණා.
ජයග්රාහී ගමනක යෙදී සිටින ඒකාබද්ධ විපක්ෂ කණ්ඩායම රනිල් හමුවට ආවේ විසඳා ගන්නට මෙන්ම කතාබහ කරන්නට ප්රශ්න රාශියක් සිත්හි තබාගෙන ය. මන්ත්රී කණ්ඩායම පැමිණෙන විටත් රනිල් හිටපු ප්රවෘත්ති අධ්යක්ෂ ජනරාල් දිනිත් චින්තක කරුණාරත්න සමඟ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ ඉදිරි මෙහෙයුම් කටයුතු සම්බන්ධව සාකච්ඡාවක යෙදී සිටියේ ය.
මේ ලිපිය මම ලියන්නේ අංගරචනය ගැන අවසාන නිර්වචනයක් දෙන්නවත්, කාටවත් ඉගැන්වීමක් කරන්නවත් නොවේ. ක්ෂේත්රය තුළ වැඩ කරමින්, විවිධ චරිත, අධ්යක්ෂවරුන්, රංගන ශිල්පීන් සහ තාක්ෂණික අංශ සමග කටයුතු කිරීමෙන් ලැබුණු අත්දැකීම් ඇසුරින් මට දැනෙන සහ මම දකින සිනමා අංගරචනය පිළිබඳ අදහස් කිහිපයක් බෙදාගන්නයි. මට වඩා දැනුමත් අත්දැකීම්ත් ඇති බොහෝ දෙනෙක් මේ ක්ෂේත්රයේ සිටිනවා. ඒ නිසා මෙය අවසාන වචනයක් ලෙස නොව, කතිකාවක් ආරම්භ කිරීමක් ලෙස කියවන්න කියලා ආරාධනා කරනවා.
සාමාන්යය දේවල් නම් නිතරම අසන්නට තිබෙන්නේය. එයට හේතුව වන්නේ ඒවා බහුලවීම නිසා ය. නමුත් කලාතුරකින් අසාමාන්යය වූ දේවල් ද අසන්නට ලැබෙන්නේ ය. ඒවා අසාමාන්යය දේවල් වීම නිසාම විශේෂිත වූ දේවල් ගණයට අයත් වේ. ඊටත් එහා ගිය විට තිබෙන්නේ අතිවිශේෂ දේවල්ය. මේ අතිවිශේෂ දේවල් අතිශය පිළිකුල් සහගත සහ ජුගුප්සා ජනක වූ විට ඒවා ගැන නම් කතා කළ යුතු ම ය. මක්නිසා ද යත් ඒවා සමාජයේ නැවත නැවතත් සිදුවීමට ඉඩදියයුතු නැති බැවිනි. “පල්ලේගම” නාටකය ද එබඳු අතිශය ජුගුප්සා ජනක අතිශය පිළිකුල් ජවනිකාවකි.
ඕනෑම ශිෂ්ටසම්පන්න රාජ්යයක මූලික පරමාර්ථය විය යුත්තේ තම පුරවැසියන් ගේ පොදු සුභසිද්ධිය ආරක්ෂාව සහ ප්රගතිය තහවුරු කිරීම යි. එහෙත් ඉතිහාසය පුරා මෙන්ම වර්තමානයේ ද අප දකින්නේ මීට හාත්පසින්ම වෙනස් වූ ඛේදවාචදකයකි. එනම් රටක පොදු මහජනතාව ගේ මූලික අවශ්යතා පවා අහිමි කරමින් පාලක පන්තිය සහ ආගමික නායකයින් එක්ව තමන්ගේ ම සුඛවිහරණය පමණක් සලසා ගන්නා අසාර්ථක දේශපාලන ව්යුහ ය. දාර්ශනිකව මෙවැනි රාජ්යයන් හඳුන්වනු ලබන්නේ 'නිස්සාරක රාජ්යයන් (Extractive States)' ලෙසිනි.
ලෝක මට්ටමෙන් විවිධ ආගමික පූජ්ය පක්ෂය වෙත එල්ල වී ඇති ළමා ලිංගික අපයෝජන චෝදනා සහ ඒ ආශ්රිත සිදුවීම් වර්තමාන ලෝකයේ දැඩි කතාබහට ලක්වන, අතිශය සංවේදී මෙන්ම බරපතළ සමාජයීය සහ නීතිමය ගැටලුවකි. විවිධ රටවල, විවිධ ආගමික සංස්ථා තුළ ක්රමානුකූලව සිදු වූ මෙම අපරාධ සහ ඒවා වසා ගැනීමට දැරූ උත්සාහ පිළිබඳව පසුගිය දශක කිහිපය තුළ නිල විමර්ශන, අධිකරණ ක්රියාමාර්ග සහ මාධ්ය අනාවරණ රැසක් සිදු වී තිබේ.
පහත දැක්වෙන්නේ 'ලංකාලෝකය' වෙබ් පුවත්පත සඳහා අද දින ( 27) මවිසින් ලියන ලද ලිපියකි. එය පළ කිරීමට යැවීමෙන් පසු මා දුටුවේ ශාසන ශෝධන ධර්මසංගායනාවක් සඳහා මැදිහත් වන ලෙස හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිණිය ත්රෛනිකායික මහානායක ස්වාමීන් වහන්සේ වෙත යවා තිබෙන ලිපියත්, ජනාධිපති අනුර දිසානායක මහතා ධර්මාධිකරණයක් පිහිටුවීම සඳහා කර තිබෙන යෝජනාවක් පිළිබඳ ප්රවෘත්තියත්ය. මේ දෙකම මාගේ ලිපියේ මුලික අදහසට එකඟ ය; අගයමි.
newstube.lk වෙබ් අඩවියේ පළවන සියළු ප්රවෘත්ති සහ විශේෂාංග ආශ්රිතව කිසිවකුට හානිකර යමක් පළ වී ඇත්නම් ඒ අගතියට පත් පාර්ශවයට ඊට ප්රතිචාර දැක්වීමට ඇති අයිතියට අපි ගරු කරමු.
ඔබගේ ප්රතිචාර
