V2025

විචාර

ජනාධිපතිගේ සහයට පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන්න : වියත් මතය මෙන්න !

කොරොනා වයිරස් වසංගතයෙන් ලොව පුරා ඇති විය හැකි අතිවිශාල ආර්ථික ප‍්‍රතිවිපාක සලකා බලන විට, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටවල සාමාන්‍ය කාලවලදී පවා රාජ්‍ය මූල්‍ය (මහජන මුදල)  රැස් කිරීම හා වියදම් කිරීම  බරපතළ ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රතිවිපාක ඇති කාරණයක් බව අපට මතක් විය යුතුය. සෑම ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයකම, අර්බුදකාරී කාලයක විධායකය රට මෙහෙයවීමේ මුල් තැන ගන්නා බව පිළිගන්නා නමුත්, සෑම ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක්ම තදින්ම පිළිගන්නා ප‍්‍රතිපත්තියක් වන්නේ, මහජන මුදල් පාලනය කළ යුත්තේ ව්‍යවස්ථාදායකය බවයි.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පරමාදර්ශයේ හදවතේ වගවීම සහතික කරන කේන්ද්‍රීය මූලධර්ම දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න නම්, ව්‍යවස්ථාදායකයේ පූර්ව අනුමැතියකින් තොරව විධායකයට මහජන මුදලින් සතයක්වත් රැස් කිරීමට හෝ වියදම් කිරීමට නොහැකි වීමයි. මේ අනුව, මහජන අරමුදල් වියදම් කිරීම සම්බන්ධ රජයේ ප‍්‍රතිපත්ති සහ එම මුදල් එකතු කරන බදු පැනවීමේ සැලසුම් සහ නීති යන දෙකම පළමුව පාර්ලිමේන්තුව විසින් අනුමත කළ යුතුය. පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය සාමාන්‍යයෙන් වාර්ෂික විසර්ජන පනත (අයවැය) මගින් සංකේතවත් කරනු ලැබේ. වෙනත් නීති සහ ක‍්‍රියාපටිපාටි ද රජයේ වියදම් සඳහා නෛතික පදනමක් සපයයි.

පළමු මූලධර්මයෙන් පැනනගින දෙවන මූලධර්මය නම්, රාජ්‍ය මූල්‍යය අධීක්ෂණය කිරීමේ බලය ව්‍යවස්ථාදායකයට තිබිය යුතු අතර, එමගින් ව්‍යවස්ථාදායකය විසින් අනුමත කර ඇති බදු සහ වියදම් සැලසුම් විධායකය විසින් පිළිපදින්නේද යන්න ව්‍යවස්ථාදායකය අධීක්ෂණය කරනු ලබන බවයි.

මෙම අත්‍යවශ්‍ය මූලධර්ම දෙකම ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ පැහැදිලිවම පිළිබිඹු වන අතර (148-152 ව්‍යවස්ථා බලන්න), අපගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී වගවීමේ ක‍්‍රමය සහතික කිරීමේදී විධායකය සහ පාර්ලිමේන්තුව අතර සම්බන්ධතාවේ සමස්ත රාමුවට එය පාදක වේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙයට සීමිත ව්‍යතිරේක ඇත. නිදසුනක් වශයෙන්, කොරොනා වයිරස් අර්බුදය සහ එය හේතුකොටගෙන රජය සපුරාලිය යුතු අනපේක්ෂිත වියදම් පැනනැගී ඇත්තේ මැතිවරණයට පෙර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර තිබෙන අවස්ථාවකය. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව මෙම තත්වයන් අපේක්ෂා කරන අතර එවන් අවස්ථා සඳහා ප‍්‍රතිපාදන සලසයි. එවැනි අවස්ථාවන්හිදී පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර ඇති නම් පාර්ලිමේන්තුවට අනුමැතිය ලබාදිය නොහැකි වුවද, යම් හදිසි සම්පත් ලබාගැනීමට අවකාශ තිබේ. එහෙත් මෙම ප‍්‍රතිපාදන පටු ලෙස සකස් කර ඇති අතර, ජනාධිපතිවරයාට අවශ්‍ය අරමුදල් ලබාදෙන අතරම, ඒ සඳහා හැකි ඉක්මනින් පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය ලබාගත යුතුය.

ජනවාර්ගික ගැටුම්, කැරලි සහ සුනාමිය වැනි ස්වාභාවික විපත් සඳහා පුරුදුව සිටින රටක පවා කොරොනා වයිරස් අර්බුදය පෙර නොවූ විරූ මට්ටමක පවතින බව පැහැදිලිය. මෙම අභියෝගය ජයගැනීම සඳහා රජය සුවිශේෂ පියවර ගත යුතු බවට විවාදයක් නැත. එවැනි අර්බුදයකදී වුවද, රජයේ  ඕනෑම ප‍්‍රතිචාරයක් අපගේ ජාතික ජීවිතයේ වැදගත් වන (නොසලකා හැරිය හැකි යැයි සමහරු සලකන) වෙනත් අංගවලට ගරු කිරීම සහතික කිරීමට රජය සැලකිලිමත් විය යුතුය. ඉහත දක්වා ඇති රාජ්‍ය මූල්‍ය වගවීමේ ව්‍යවස්ථාමය මූලධර්ම අර්බුදකාරී අවස්ථාවකදී පවා ආරක්ෂා කළ යුතු එවැනි අංග වේ. එවැනි සාරධර්ම පිළිපැදීම අපව නීතියේ ආධිපත්‍යයෙන් පාලනය වන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් බවට පත් කරයි. ඒවා අවතක්සේරු කිරීම අපව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමක් පමණක් නොව, රාජ්‍යයේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ව්‍යුහයට අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත. එය දිගුකාලීනව පුරවැසියාගේ අයිතිවාසිකම් කෙරෙහිද අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත.

කොරොනා වයිරස් අර්බුදයට රජය දක්වන ප‍්‍රතිචාරය සහ විශේෂයෙන් එම ප‍්‍රතිචාරයේ රාජ්‍ය මූල්‍ය වගවීම සඳහා වන ප‍්‍රතිවිපාක අප විමසා බලන්නේ මෙම පසුබිම තුළය.

ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති ලෙස 2019 නොවැම්බර මස තේරී පත්වීමෙන් පසුව, ඔහු යටතේ නව රජයක් පිහිටුවීමෙන් පසුව, 2020 මුදල් වර්ෂය සඳහා සම්පූර්ණ අයවැයක් ඉදිරිපත් නොකිරීමට ආණ්ඩුවෙන් තීරණය විය. නව ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර, ඔහුගේ වැඩපිළිවෙළ නිසියාකාරව ආරම්භ කිරීමට පෙර මහ මැතිවරණයකදී පාර්ලිමේන්තු බහුතරයක් ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ බව එයට හේතුව ලෙස දැක්විය හැක. ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව ඒකපාර්ශ්විකව විසුරුවා හැරිය හැක්කේ එහි පස් අවුරුදු ධුර කාලයෙන් වසර හතරහමාරක් අවසන්වූ පසුව පමණි. ඒ අනුව ජනාධිපතිවරයා 2020 මාර්තු 2 වන දින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරිමින් 2020 අපේ‍්‍රල් 25 මැතිවරණය පැවැත්වෙන දිනය ලෙසත්, 2020 මැයි 14 නව පාර්ලිමේන්තුවේ පළමු රැස්වීමේ දිනය ලෙසත් නියම කළේය. අයවැයක් අනුමත කර නොතිබුණද, 2020 අප්‍රේල් 30 වන දින දක්වා වියදම් සඳහා රජයට පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය ලැබී තිබුණේ, ඒ සඳහා පසුගිය රජය විසින් අතුරු සම්මත ගිණුම (vote on account ) සම්මත කර තිබූ බැවිනි.   ‘අතුරු සම්මත ගිණුම’ යනු පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලය පුරා භාවිත වන පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රියාපටිපාටියක් වන අතර එමඟින් සම්පූර්ණ අයවැයක් සම්මත වන තුරු හෝ ඊළඟ අයවැයට පෙර මූල්‍ය අඩුපාඩු මඟහරවා ගැනීමට රජයට අත්තිකාරමක් දෙනු ලැබේ.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමෙන් පසු, 2020 මාර්තු 23 වන දින රජය විසින් 2003 මූල්‍ය කළමනාකරණ (වගකීම්) පනතට අනුව ‘මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාව’ (Pre-Election Budgetary Position Report) නිකුත් කරන ලදි. මෙම වාර්තාවේ 12 වන පිටුවේ, ‘අතුරු සම්මත ගිණුම 2020 මාර්තු-මැයි’ යන ශීර්ෂය යටතේ රජය පහත ප‍්‍රකාශය කරයි:

‘අතිගරු ජනාධිපතිතුමා 2020 මාර්තු 02 වන දින අංක 2165/ 8 දරන අතිවිශේෂ ගැසට් නිවේදනය මගින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින බව ප‍්‍රකාශ කළේය. ඒ අනුව, ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 150(3)ව්‍යවස්ථාවට අනුව, අතිගරු ජනාධිපතිතුමාට….” අභිනව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීමට නියමිත දින සිට මාස තුනක් ඉකුත් වන තෙක් රජයේ සේවාවන් සඳහා යම්කිසි මුදලක් අවශ්‍ය වෙතැයි ජනාධිපතිවරයා සලකයි නම් ඒ මුදල ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන්  කිරීමටත්, වැය කිරීමටත් නියම කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත්තේය. එනිසා 2020 මාර්තු 06 සිට ඇරඹෙන මාස තුනක් සඳහා අතුරු සම්මත ගිණුම සකස් කර ඇත. රජයේ වියදම් සඳහා මුළු ප‍්‍රතිපාදනය රු. බිලියන 1,229 ක්ද,  රු. බිලියන 715ක් පුනරාවර්තන වියදම් සඳහාද, රු. බිලියන 150ක් ප‍්‍රාග්ධන වියදම් සඳහාද (2019න් ඉතිරි කොටසද ඇතුළුව), රු. බිලියන 360ක් ණය ආපසු ගෙවීම සඳහාද වෙන් කර ඇත. අදාළ කාල පරිච්‍ෙඡ්දය සඳහා ඇස්තමේන්තුගත රජයේ වියදම රු. බිලියන 420 යි. (ඉංග‍්‍රීසි මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාවෙන් පරිවර්තනය කරන ලදි.

රජය මෙමගින් ඉල්ලා සිටින බලතල සම්බන්යෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව පදනම් කොට විශ්ලේෂණයක් කළ යුතුය. ඉහත කී වාර්තාව මගින් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි 150( 3) වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ පාර්ලිමේන්තු අනුමැතියකින් තොරව ඉතා පුළුල් ලෙස, (එම බලතල ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින් පනවා ඇති සීමාවන් පිළිබඳව ප‍්‍රමාණවත් සැලකිල්ලක් නොමැතිව), ජනාධිපතිවරයාට මුදල් වියදම් කිරීමට ඇති බලය අර්ථ නිරූපණය කිරීමට උත්සාහ කරයි. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමෙන් පසු උග‍්‍ර වී ඇති කොරොනා වයිරස් වසංගතයේ ස්වරූපය සහ මෙවන් අවස්ථාවන්හිදී හදිසි තත්වයක් ප‍්‍රකාශයට පත්කිරීම සහ පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම ඇතුළුව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනම ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇති බව රජය විසින් සැලකිල්ලට ගෙන නොමැත. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර ඇති විටක අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කර ගැනීමට නොහැක. ඒ අනුව රජය පවසන ආකාරයට මෙම වියදම් පියවා ගැනීම සඳහා අතුරු සම්මත ගිණුම සකස් කර ඇති බවට කරන ප‍්‍රකාශය කිසිසේත් පිළිගත නොහැක.

කලින් සඳහන් කළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මූලධර්ම ක‍්‍රියාත්මක කරන, රාජ්‍ය මූල්‍ය පාලනය කරන ව්‍යවස්ථාමය රාමුව අපි සලකා බලමු. 148 වන ව්‍යවස්ථාවෙන් මෙසේ සඳහන් වේ. “ රාජ්‍ය මුදල් පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය පාර්ලිමේන්තුව සතු වන්නේය. පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරනු ලැබූ නීතියක හෝ පවත්නා යම් නීතියක හෝ අධිකාරය අනුව හෝ ඒ යටතේ හෝ මිස කිසිම පළාත් පාලන ආයතනයක් විසින් හෝ වෙනත් පොදු අධිකාරයක් විසින් හෝ කිසිම බද්දක්, වරිපනමක් හෝ වෙනත් යම්කිසි බදු විශේෂයක් නියම කිරීමට බලය නොමැත්තේය.” පාර්ලිමේන්තුව විසින් රාජ්‍ය මූල්‍ය පාලනය කිරීමේ මෙම වැදගත් ව්‍යවස්ථාමය කාර්යයේ දී වාර්ෂිකව විසර්ජන පනතක් (එනම් අයවැය) සම්මත කරනු ලබන්නේ ය. කෙසේ වෙතත්, ඉහත සඳහන් කළ පරිදි, 2019 නොවැම්බර මස බලයට පත්වූ රජය පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය සඳහා විසර්ජන පනත් කෙටුම්පතක් ඉදිරිපත් කිරීමට අසමත් විය. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 150(3) ව්‍යවස්ථාව මගින් ගිණුම් පිළිබඳ ඡන්ද විමසීමක් සම්මත කර ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ලබා දී ඇති බව රජය දැන් කියා සිටින්නේ මෙම තත්වයන් තුළ ය. 150( 3) ව්‍යවස්ථාවෙන් මෙසේ දැක්වේ: “යම්කිසි වර්ෂයක විසර්ජන පනත් කෙටුම්පත නීතිය බවට පත්වීමට පෙර ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරිනු ලැබූ අවස්ථාවක, පාර්ලිමේන්තුව විසින් රජයේ සේවාවන් සඳහා මුදල් වෙන් කර නොමැත්තේ නම්, අභිනව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීමට නියමිත දින සිට මාස තුනක් ඉකුත් වන තෙක් රජයේ සේවාවන් සඳහා යම්කිසි මුදලක් අවශ්‍ය වෙතැයි ජනාධිපතිවරයා සලකයි නම් ඒ මුදල ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන්  කිරීමටක්ස, වැය කිරීමටත් නියම කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත්තේය.” (අපගේ අවධාරණය තද පැහැයෙන්).

150(3) ව්‍යවස්ථාව හුදෙකලාව කියවිය නොහැක. එය එම ව්‍යවස්ථාවේ අනෙක් විධිවිධානවල මෙන්ම රාජ්‍ය මූල්‍ය හා වගවීම සම්බන්ධව XVII වන පරිච්‍ෙඡ්දයේ පුළුල් විධිවිධානවල දක්වා ඇති රාමුවක කොටසකි. විශේෂයෙන්, 150(1) සහ (2) ව්‍යවස්ථා මගින් ඒකාබද්ධ අරමුදල සම්බන්ධයෙන් අදාළ වන පොදු මූලධර්මයන් දක්වා ඇත: (1) මේ ව්‍යවස්ථාවේ (3) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ සහ (4) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ ප‍්‍රකාශිතව ම විධිවිධාන සලසා ඇති පරිදි හැර මුදල් විෂය භාර අමාත්‍යවරයාගේ අත්සන යටතේ වූ බලපත‍්‍රයක අධිකාරිය අනුව මිස ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් කිසිම මුදලක් ඉවත් කර ගත නොහැක්කේය. (2) යම්කිසි මුදලක් ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් ඉවත් කර ගැනීමේදී ඒ මුදල ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් ඉවත් කරගන්නා වූ මුදල් වර්ෂය තුළ දී ම රජයේ නියමිත සේවාවක් සඳහා පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරනු ලැබූ යෝජනා සම්මතයකින් හෝ වෙනත් යම්කිසි නීතියකින් හෝ ඒ මුදල වෙන්කොට දී ඇත්නම් මිස, එසේ නැත්නම් වෙනත් ආකාරයකින් ඒ මුදල නීත්‍යානුකුල පරිදි ඒකාබද්ධ අරමුදලට වැයබරක් කරනු ලැබුවහොත් මිස ඉහත කී බලපත‍්‍රය නිකුත් නොකළ යුත්තේය.”

ඒ අනුව පෙනීයන්නේ සාමාන්‍ය ක‍්‍රියාදාමයේදී, ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් අය කිරීමට අපේක්ෂා කරන නිශ්චිත රාජ්‍ය සේවය හෝ වෙනත් වියදම් හෝ ගෙවීම් සඳහා පූර්ව පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය ලබා ගැනීම අනිවාර්ය බවය. ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් මුදල් නිකුත් කිරීමට වරෙන්තුවක් නිකුත් කළහැක්කේ එම අනුමැතිය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරුව පමණි.

150 (3) වන ව්‍යවස්ථාවේ මෙම රීතියට ව්‍යතිරේකය අඩංගු වේ.  අදාළ වර්ෂය සඳහා විසර්ජන පනත් කෙටුම්පත සම්මත කිරීමට පෙර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලද විටෙක, රජයේ සේවාවන් සඳහා අවශ්‍ය අරමුදල් ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් නිකුත් කිරීමට බලය පැවරීමට ජනාධිපතිවරයාට අවසර දී තිබේ. කෙසේ වෙතත්, 150(3) ව්‍යවස්ථාව මගින්, 148 ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් පාර්ලිමේන්තුව රාජ්‍ය මූල්‍ය කටයුතු පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය කළ යුතු බවට වන ව්‍යවස්ථාමය නියමයට ව්‍යතිරේකයක් නිර්මාණය නොකරයි. 150(3) ව්‍යවස්ථාව රජයේ සේවාවන්ට අදාළ අනපේක්ෂිත වියදම් සඳහා මුදල් සැපයීම සඳහා පටු හා සීමා සහිතව අර්ථ නිරූපණය කළ යුතු විධිවිධානයකි. “අයවැයක්” හෝ අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කර ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට කිසිදු ව්‍යවස්ථාමය බලයක් ලබා නොදේ. 150(3) ව්‍යවස්ථාව කුමන ආකාරයෙන් නිර්වචනය කළද, ණය ආපසු ගෙවීම් දක්වා විහිදිය නොහැකිය (මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාව අනුව, ණය ආපසු ගෙවීම්ද 150(3) ව්යවස්ථාවේ බලය ප‍්‍රකාරව සිදු කිරීමට තැත්  කරයි), ඒවා ‘රජයේ සේවාවන්’ නොව, ණය ආපසු ගෙවීම් වේ.

තවද, 2020 මුල් මාස හතර සඳහා පාර්ලිමේන්තුව දැනටමත් අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කර ඇති හෙයින්, 2020 අපේල් මස අවසානය දක්වා ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් මුදල් ආපසු ගැනීමට බලය පැවරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලයක් නැත. මෙයට හේතුව 150(3) ව්‍යවස්ථාවට අනුව, (අතුරු සම්මත ගිණුම මගින්) පාර්ලිමේන්තුව දැනටමත් මෙම කාල සීමාව සඳහා ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇත. පාර්ලිමේන්තු අනුමැතියකින් තොරව රජයේ සේවාවන් සඳහා වියදම් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාගේ තාවකාලික බලය ආරම්භ වන්නේ එම කාලය අවසන් වන විට පමණි. ඒ අනුව මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාවේ සඳහන් 2020 මාර්තු 6 වන දින සිට අපේක්ෂිත අතුරු සම්මත ගිණුම පැහැදිලිවම ව්‍යවස්ථා විරෝධීය.

කෙසේ වෙතත්, එහි නමින් ඇඟවෙන ලෙස, අතුරු සම්මත ගිණුම යනු පාර්ලිමේන්තුව විසින් ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කළ යුතු අතුරු අයවැය යෝජනාවකි. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර ඇති විටෙක ඡන්දයක් තිබිය නොහැකිය. එබැවින් ජනාධිපතිවරයාගේ ක‍්‍රියාවකින් අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කළ හැකි බව රජය ඇඟවුම් කරන බව පෙනේ. එවැනි යෝජනාවක් විකාරයක් පමණක් නොව, ඉතාමත්ම භයානක යෝජනාවකි: එය විධායකය විසින් ව්‍යවස්ථාදායකය පැහැර ගැනීමකි. මෙය වඩාත් උග‍්‍ර වන්නේ රජයේ හැසිරීම නිසා මෙම තත්ත්වය පැන නැගී ඇති බැවිනි. රජය විසර්ජන පනත් කෙටුම්පතක් හෝ අතුරු සම්මත ගිණුම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය ලබා ගත්තේ නැත. (දැනට පවතින අතුරු සම්මත ගිණුම පසුගිය රජය විසින් සම්මත කර ඇත). පාර්ලිමේන්තු සාමාන්‍ය ධුර කාලය අවසන් වීමට මාස හයකට පෙර, ඉක්මන් මැතිවරණයක් පැවැත්වීම සඳහා 2020 මාර්තු 2 වන දින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට ජනාධිපතිවරයා තීරණය කළේය. වසංගතය උග‍්‍ර වීමෙන් පසු ප‍්‍රායෝගික තත්වය වෙනස් වුවද, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ හදිසි විධිවිධාන භාවිත කිරීමෙන් හෝ විසුරුවා හැරීමේ ප‍්‍රකාශය අවලංගු කිරීමෙන් පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම රජය ප‍්‍රතික්ෂේප කර තිබේ.

මේ අනුව, 2020 සඳහා මූල්‍ය ප‍්‍රතිපාදන නොමැති තත්වයක් නිර්මාණය කිරීම (පසුගිය රජය විසින් සම්මත කරන ලද 2020 පළමු මාස හතර සඳහා වූ අතුරු සම්මත ගිණුම හැර), සහ 2020 සැප්තැම්බර් දක්වා අඛණ්ඩව පැවතිය හැකි පාර්ලිමේන්තුවක් කල් තියා විසුරුවා හැරීමෙන් පසුව, පාර්ලිමේන්තු අනුමැතියකින් තොරව අයවැයක් හෝ අතුරු සම්මත ගිණුමක් සඳහා 150(3) ව්‍යවස්ථාව යටතේ ආවරණය පැතීමට ජනාධිපතිවරයාට අවකාශයක් නැත. එවැනි ක‍්‍රියාමාර්ගයකට අවසර දීම යනු ජනාධිපති ඒකාධිපතිවාදයකට දොර විවර කිරීමකි.

එසේනම් ඉදිරි මාර්ගය කුමක්ද?  ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව හා අප සාකච්ඡා කළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මූලධර්මවලට අනුකූලව කටයුතු කිරීමට නම්, කොරොනා වයිරස් අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමේදී විධායකය සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට පාර්ලිමේන්තුවක් තිබිය යුතු ය. පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම සඳහා ව්‍යවස්ථාමය මාර්ග දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න 70(7) වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ වන අතර, ඉන් මෙසේ ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇත. ‘පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමෙන් පසුව කවර අවස්ථාවක වුවද පාර්ලිමේන්තුව නියමිත දිනයට කලින් රැස්වීම අවශ්‍ය වන ස්වභාවයක හදිසි තත්වයක් උද්ගත වී ඇති බවට ජනාධිපතිවරයා සෑහීමට පත් වුවහොත් විසුරුවා ඇති පාර්ලිමේන්තුව ප‍්‍රකාශනයක් මගින්… …රැස්වන ලෙස කැඳවීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත්තේය.” අනෙක් විකල්පය නම්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමේ ප‍්‍රකාශය අවලංගු කිරීමය. එමඟින් විසුරුවා හරින ලද පාර්ලිමේන්තුව එහි ධුර කාලය අවසන් වන තෙක් ක‍්‍රියාත්මක විය හැක (එනම් 2020 සැප්තැම්බර් 1 දක්වා)

එසේ රැස්වන පාර්ලිමේන්තුවකට අතුරු සම්මත ගිණුමක් අනුමත කිරීමට හෝ විසර්ජන පනතක් සම්මත කිරීමට බලය ඇත.

අසංග වැලිකල සහ සුරේන් ප‍්‍රනාන්දු

(අසංග වැලිකල එඩින්බරෝ විශ්වවිද්‍යාලයේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා  නීතිය පිළිබඳ කථිකාචාර්යවරයෙකි. සුරේන් ප‍්‍රනාන්දු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නීතීඥවරයෙකි.)

(අනිද්දා )

Comment (0) Hits: 182

අගවිනිසුරු නිවස ඉදිරිපිට රතිඤ්ඤා පත්තුකර කිරිබත් කෑ හැටි : පැරණි උදාහරණ 2ක් !

රන්ජන් රාමනායක මන්ත‍්‍රීවරයා, අධිකරණයේ විනිසුරුවරුන්ට ‘බලපෑම් කිරීම’ ගැන පළමුවරට ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ තිබෙන වරදක් යටතේ අත්අඩංගුවට අරගෙන තිබෙනවා.

මෙවැනි වරදක් සම්බන්ධයෙන් ක‍්‍රියාකරන්නේ ලංකාවේ ඉතිහාසයේ පළමු වරට බවයි නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව අධිකරණයට කිව්වේ. තමන්ගේ විරුද්ධවාදීන් හඹායෑමට දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය හෝ වෙනත් සාමානය නීති පමණක් නොව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව පවා යොදාගන්නට අලූත් ආණ්ඩුව පසුබට නොවන බවයි ඉන් පැහැදිලි වන්නේ.

එහෙත්, උත්ප‍්‍රාසය තමයි, අලූත් ආණ්ඩුවේ අයට නින්දෙන් ඇහැරුණාක් මෙන් අධිකරණය ‘ස්වාධීනව’ පවත්වාගත යුතු බවට මතක්වී තිබීම. ආණ්ඩුවේ කාටවත්, තමන්ගේ පරණ හෙවණැලි ගැනම හාංකවිසියක්වත් නැතිවා වාගෙයි. රන්ජන් රාමනායක වැන්නකුට අධිකරණයට කරන්නට පුළුවන් බලපෑම කොහොම වෙතත්, 2015ට පෙර නම් රටේ අගවිනිසුරුගේ සිට පහළට අධිකරණයට කළ බලපෑම් හා බාධක ගැන ඉතිහාසයක් තිබුණා. හදිසියේ නින්දෙන් අවදිවී සිටිනවුන්ගේ සතුටට බාධා කරන්නට ඒ පරණ අතීතයෙන් උදාහරණ දෙකක් දක්වන්නට පුළුවන්.

එකක්, ආචාර්ය ෂිරාණි බණ්ඩාරනායක අගවිනිසුරුවරිය ධුරයෙන් පන්නා දැමීම. ලංකාවේ ඉතිහාසයේම අධිකරණයට එවැනි පහත් පෙළේ බලහත්කාරකමක් කළ පළමුවැනි අවස්ථාව එයයි. පසුගිය වසරේදී ෂිරාණි බණ්ඩාරනායක හිටපු අගවිනිසුරුවරිය ‘උත්තරීතර’ නමින් පොතක් ලියුවා. එය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙන්කර තිබෙන්නේ 43වැනි අගවිනිසුරු ධුරයෙන් තමා ඉවත් කරන්නට රාජපක්‍ෂවරුන් ගත් අවලස්සන උත්සාහය පැහැදිලි කරන්නටයි.

kkkk‘රටේ 43 වැනි අග‍්‍රවිනිශ්චයකාරවරිය විදියට මම දිවුරුම් දීපු මොහොතේ ඉඳලා මට නොයෙකුත් ආකාරයේ කරදර බාධකවලට මුහුණ දෙන්ඩ සිද්ධ වුණා’ සිය පොතේ ඇය කියනවා. ඒ 2011 මැයි 19දා.

‘දිවුරුම් දීම අවසාන වුණ හැටියේම ජනාධිපතිතුමාට ඕනෑ වුණා මට කතා කරන්ඩ… ජනාධිපතිතුමා පුටුවක වාඩිවෙලා ඒක ඉදිරියෙන් තිබුණ පුටුවක මට වාඩිවෙන්න ආරාධනා කරනකොටම පස් හය දෙනෙක් ජනාධිපතිතුමා පිටිපස්සෙන් හිටගත්තා. ඒ ජනාධිපතිතුමාගේ ලේකම්ට අමතරව. ජනාධිපතිතුමා මගෙන් ඇහුවේ එකම ප‍්‍රශ්නයයි. ‘අධිකරණ සේවා කොමිසමේ ලේකම් විදියට පත්කරන්නේ කවුද?.’ ඒ ප‍්‍රශ්නය මම විමතියට පත්කළා. …අගවිනිසුරු නිල බලයෙන් පත්වෙන අධිකරණ සේවා කොමිසමේ සභාපති. කොමිසමේ තවත් සාමාජිකයන් දෙන්නෙක් ඉන්නවා. කොමිසමේ තීරණයක් කියන්නේ තුන්දෙනාම එකතු වෙලා සාකච්ඡුා කරලා ගන්න තීරණයක්. එහෙම නැතිව ඒකේ සභාපතිට ඕනෑ විදියට එක එක වෙලාවට තීරණ ගන්ඩ බැහැ.. ජනාධිපතිතුමා උත්තරයක් බලාපොරොත්තුවෙන් මා දිහා බලා ඉන්නවා. මට දෙන්ඩ උත්තරයක් නැහැ. අලූත් තනතුරක දිවුරුම් දුන්න ගමන්ම අනිකුත් පත්වීම් ගැන මම තීරණය කරන්නේ කොහොමද? .. මේ හැම දෙයක් ගැනම හිතලා මම ජනාධිපතිතුමාට කිව්වා, කොමිසමේ අනික් සාමාජිකයන් දෙන්නත් එක්ක සාකච්ඡා කරලා මුලින්ම වැඩ බලන පත්වීමක් කරන්ඩ අදහස් කරනවා කියලා. ජනාධිපතිතුමා පුපුරා හැලූණා… මම කවමදාවත් ජනාධිපතිතුමා මේ විදියට කෝපයට පත්වෙලා ඉන්නවා දැකලා නැහැ.. ජනාධිපතිතුමාට එච්චර තදින් කෝපයට පත්වෙන්න හේතුව මොකක්ද කියලා මම කල්පනා කළා. තරහව තියෙන්ඩ ඇත්තේ කොමිසම කරන්ඩ ගිය පත්වීම ගැන නෙමෙයි. තමන් කරපු පත්වීම ගැනයි. තමන් පත්කරපු පුද්ගලයා තමන්ගෙන් කිසිම විමසීමක් නොකර පත්වීම් කරන එක ගැනයි. නමුත් අගවිනිසුරුවරයකුගේ කාර්යභාරය කවුරුවත් සතුටට පත්කරන එක නෙවෙයි. නීතියයි යුක්තියයි නිවැරදි විදියට ක‍්‍රියාත්මක කිරීම. එදා උදේ වරුවේ සිදුවෙච්ච ඒ සිද්ධිදාමයම මහා අප‍්‍රසන්න හැඟීමක් මගේ හිතට ඇතුළු කළා.’

තමා අගවිනිසුරු ධුරයෙන් ඉවත්කිරීමේ සිද්ධි දාමයේ පළමුවැනි අවස්ථාව හැටියට ෂිරාණි බණ්ඩාරනායක මහත්මිය සලකන්නේ, 2011 නොවැම්බරයේදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලද ‘නගර සහ ග‍්‍රාම සැලසුම්’ සංශෝධන පනත් කෙටුම්පතට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ අර්ථ නිරූපණයක් දීම හා බැඳුණු සිද්ධීන්. ෂිරාණි බණ්ඩාරනායක අගවිනිසුරුවරිය ප‍්‍රධානත්වය ඉසිලූ විනිසුරු තුන්කට්ටුව අවසානයේ තීන්දු කළේ, කෙටුම්පතේ තිබෙන විෂය පළාත් සභාවලට අයත් විෂයක් බවටයි. ව්‍යවස්ථාවේ දක්වා තිබෙන ප‍්‍රතිපාදනවලට අනුකූලව කෙටුම්පත ඉදිරිපත් කර නැති බැවින් නගර හා ග‍්‍රාම සැලසුම් සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත නීතියක් බවට පත්වීමේ හැකියාවක් නැති බවයි. ඒ පනත් කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කරගැනීමට රාජපක්ෂ පාලනය දැරූ උත්සාහයට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ අර්ථ නිරූපණය නිසා බාධා පැමිණුණා.

2011 අගෝස්තුවේ පැවැති උසස් පෙළ විභාගයේ ප‍්‍රතිඵල අසාධාරණය කියන මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම් කිහිපයක් සම්බන්ධයෙන් ද තමා ප‍්‍රමුඛ විනිසුරු මඬුල්ලක් දුන් තීරණ ගැන ආණ්ඩුව අප‍්‍රසාදයෙන් සිටි බව ‘උත්තරීතර’ පොතේ සඳහන් වෙනවා.

‘ඔය වකවානුවේ වරින් වර තමන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩවුණා කියලා පවරපු පෙත්සම් ගණනාවක්ම මම මූලාසනය දරපු විනිශ්චයාසන ඉස්සරහට ඇවිත් තිබුණා. ඒවාට දීපු තීන්දු තීරණ ගැන බලයේ හිටපු උදවියගේ ප‍්‍රතිචාර යහපත් වුණේ නැහැ.’ ඇය කියනවා.

දිවිනැගුම පළමුවැනි කෙටුම්පත 2012 ජුලි 27 ගැසට් පත‍්‍රයේ පළකර 2012 අගෝස්තු 10 පාර්ලිමේන්තුවේ න්‍යාය පත‍්‍රයට ඇතුළු කළා. ඊට එරෙහිව පෙත්සම් තුනක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් වුණා. අධිකරණය තීරණය කළේ, දිවිනැගුම කෙටුම්පත නීතියක් බවට පත්වන්නට නොහැකි බවයි. තීන්දුව ජනාධිපතිටත් කතානායකටත් දන්වා යැවූ ටික දිනකින් දෙවැනි දිවිනැගුම පනත් කෙටුම්පතද අධිකරණයට ඉදිරිපත් වුණා. පළමුවැනි කෙටුම්පත 2012 සැප්තැම්බර් 21 පාර්ලිමේන්තු න්‍යාය පත‍්‍රයෙන් ඉවත් කරගත් අතර, ඔක්තෝබර් 9 වැනිදා දෙවැනි කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තු න්‍යාය පත‍්‍රයට ඇතුළත් කර තිබුණා.

අධිකරණය තීරණය කෙළේ, කෙටුම්පතේ සමහර වගන්ති ආණ්ඩක‍්‍ර‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව සමග නොගැළපෙන නිසා තුනෙන් දෙකක විශේෂ බහුතරයකින් සම්මත කරගත යුතු බවයි. තවත් වගන්ති ව්‍යවස්ථාවේ 3 වැනි ව්‍යවස්ථාවට නොගැළපෙන නිසා, ජනමත විචාරණයකට යොමුකොට සම්මත කළ යුතු බවටද නියම කළා.

පනත් කෙටුම්පත පිළිබඳ අර්ථ නිරූපණය, 2012 ඔක්තෝබර් 31 ජනාධිපතිටත් කතානායකටත් යැව්වා. එහෙත්, එදිනට පෙර දින, එනම් 30දා සවස විභාග කළ අනෙක් විනිසුරුවරුන් දෙදෙනාද සමග අගවිනිසුරුවරිය සවස් භාගයේ සිය නිල මැදිරිය තුළ අධිකරණ තීරණයේ අවසන් කෙටුම්පත ගැන කතාකරමින් සිටින අතර, රවුෆ් හකීම් අධිකරණ ඇමතිවරයා පූර්ව දැනුම්දීමක් නැතිවම ඇය හමුවීමට නිල මැදිරියට පැමිණියා. අගවිනිසුරුවරිය සිය කාර්යයෙන් මඳ විරාමයක් ගෙන වෙනත් ශාලාවක රැඳී සිටි ඔහු හමුවීමට ගියා.

‘කිසිම දැනුම්දීමක් නැතිව වෙලාවක් වෙන් කර ගන්නේ නැතිව ආපු එක ගැන කනගාටුව තදබල විදියට ඇමතිතුමා කියාහිටියා. කනගාටුව තිබුණේ වචනවල විතරක් නෙවෙයි. හාව භාව ප‍්‍රකාශනවල කනගාටුව පැහැදිලිවම දෝරේ ගලමින් තිබුණා. මට හිතුණේ ඇමතිතුමා බොහෝම තදට කැළඹුණු මනසකින් හිටියේ කියලා. අහක දාන්න වෙලාවක් නැති බවත්, ඉතාම හදිසි වගේම වැදගත් කාරණයක් තිබෙන බවත් කියපු ඇමතිතුමා මේ දැන්ම ඔහුත් එක්ක ජනාධිපතිතුමා මුණගැහෙන්ඩ යන්ඩ එන්ඩ කියලා මගෙන් ඉල්ලා හිටියා. පහුවෙනිදා, ඔක්තෝබර් 31 වැනිදා උදේ වෙනකොට යවන්න තියෙන වැදගත් අර්ථ නිරූපණයක අවසන් අදියරේ වැඩකටයුතු කරමින් මම ඉන්න බව ඇමතිතුමාට මම කිව්වා. ..අන්තිමට යුක්තියේ නාමයෙන් මට මේ ඉල්ලීමට කැමති වෙන්ඩ බැහැයි කියලත් කිව්වා.

ඇමතිතුමාගේ මූණ එකපාරටම අඳුරු වෙලා සුදුමැලි වුණා. මම දැක්කේ බය බිරාන්ත වුණ පුද්ගලයෙක්. ඇස්වල තිබුණේ එකම එක ප‍්‍රශ්නයක්. ‘ඇයි?’ ’

2012 සැප්තැම්බරය වන විට, කොළඹ දිසා විනිසුරුවරයකු හැටියට වැඩ කළ අරවින්ද පෙරේරා මහතාට එරෙහිව අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාවට පැමිණිලි විශාල වශයෙන් ලැබී තිබුණා. බැංකු සහ මූල්‍ය ආයතන ගණනාවකින් ගත් ණය මෙන්ම ක්‍රෙඩිට් කාඞ් ගෙවීම් පැහැර හැරීම් නිසා, ඔහුගේ නම ණය තොරතුරු කාර්යාංශ ලේඛනයේ (ක‍්‍රිබ්) ද ඇතුළුව තිබුණා. ඔහු එසේ නොගෙවූ මුදල් මිලියන 20ක් පමණ. මේ පැමිණිලි මත අධිකරණ සේවා කොමිසම විනය පරීක්ෂණයක් පවත්වන්නට තීරණය කළා.

මූලික විනය පරීක්ෂණ වාර්තාව ලැබුණු විට එය සලකා බැලූ කොමිසම විනිසුරුගේ වැඩ තහනම් කළා. පරීක්ෂණයක් පවත්වන්නට තීරණය කළා. සැප්තැම්බර් 11 දා ඒ තීරණය ක‍්‍රියාත්මක කෙරුණා.

ඊට පසුදා ජනාධිපති ලේකම් ලලිත් වීරතුංගගෙන් අගවිනිසුරුවරියට දුරකථන ඇමතුමක් ලැබුණා. අධිකරණ සේවා කොමිසමේ ඉතිරි සාමාජිකයන් දෙදෙනාත් සමග තමා මුණගැසීමට ජනාධිපති රාජපක්ෂට අවශ්‍ය බව එයින් දන්වනු ලැබුවා. එහෙත් කොමිසම, විධායකයේ ප‍්‍රධානියා සමග රැස්වීමකට සහභාගි වීම ප‍්‍රතික්ෂෙප කළා.

25 වැනිදා ලලිත් වීරතුංග නැවතත් ලියුමක් එවමින් තනිව අගවිනිසුරුවරිය හමුවීමට ජනාධිපති රාජපක්‍ෂ බලාපොරොත්තු වන බව සඳහන් කළා. ජනාධිපතිතුමා සමග මේ මොහොතේ රැස්වීමකට සහභාගි වුවහොත් අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට හානිකර වන අයුරින් මහජන විශ්වාසය පලූදු වන ආකාරයේ අනවශ්‍ය තත්ත්වයක් උද්ගත විය හැකි නිසා එය සුදුසු නොවන බවට පිළිතුරු සපයා එම ඉල්ලීමද අගවිනිසුරුවරිය ප‍්‍රතික්ෂෙප කළා. ඒ ඔක්තෝබර් 3දා.

2012 නොවැම්බර් 1 වැනිදා උදේ 10.12ට යෙදුණු සුබ නැකතින් කතානායකවරයා වෙත ෂිරාණි බණ්ඩාරනායක අගවිනිසුරුවරියට එරෙහි දෝෂාභියෝග යෝජනාවක් භාරදුන්නා. ඒ අරුන්දික ප‍්‍රනාන්දු, පවිත‍්‍රා වන්නිආරච්චි, ලසන්ත අලගියවන්න, සුදර්ශනී ප‍්‍රනාන්දු පුල්ලේ, ශාන්ත බණ්ඩාර විසින්. පුද්ගලයකු රැකියාවෙන් ඉවත්කිරීම සඳහා නැකැත් බලා පියවර ගැනීමේ ජඩ සම්ප‍්‍රදායක් රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව පවත්වාගෙන ගිය ආකාරය එයින් සංකේතවත් වුණා.

පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලද දෝෂාභියෝග යෝජනාව ප‍්‍රකාර, එහි ඇති චෝදනා 14ක් ගැන විභාග කර, අගවිනිසුරුවරිය ඒවාට වරදකරුදැයි පරීක්ෂා කර වාර්තා කිරීම සඳහා මන්ත‍්‍රීවරුන් 11කගෙන් යුත් විශේෂ කාරක සභාවක් පත්කළා. අනුර ප‍්‍රියදර්ශන යාපා සභාපතිත්වය දැරූ එම කාරක සභාවේ සාමාජිකයන් 7ක් ආණ්ඩු පක්ෂයෙන්. 4ක් විපක්ෂයෙන්. ආර් සම්පන්දන්, ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල, විජිත හේරත්, ජෝන් අමරතුංග ඒ හතර දෙනායි.

චෝදනා 14කට පිළිතුරු දීමට සුමාන හයක කාලයක් ඇය ඉල්ලූ නමුත්, ලැබුණේ දින 7යි. ඒ කාලය තුළ තමාට එරෙහිව නගා තිබුණු කිසිම පදනමක් නැති චෝදනා 14ට, ශක්තිමත් එහෙත් කෙටි පිළිතුරු යැවීමට ඇයට හැකිවුණා. ඈ කියන කිසිම කරුණක් සලකා බැලීමට ආණ්ඩුවේ 7 දෙනා උනන්දු වුණේ නැහැ. සියලූ විරෝධතා ප‍්‍රතික්ෂේප කළා. නීති විරෝධී ලෙස කාරක සභාව විසින් ලේඛන කැඳෙව්වා. හැම ලේඛනයක්ම කැඳවා ඇත්තේ බණ්ඩාරනායක මහත්මියට අභූත චෝදනා නගා ඇය වැරදිකාරිය කිරීමටයි. ඒ මදිවාට කාරක සභාවේ සිටි ඩිලාන් පෙරේරා, විමල් වීරවංශ වැනි අයගේ අශිෂ්ට පහත් අවලාද කතාවලට මුහුණ දෙන්නටද ඇයට සිදුවුණා. ‘පිස්සු ගෑනි, අපි මේ නෝනව මෙතන තියාගෙන මඩවනවා, බබා-නෑ බාබා හුකුන්, උසාවියේ නාඩගම් නටනවා, මෙයාට ඇඩම්ලා ගොඩක් ඉන්නවා, බබා වගේ හිටියට බබා වගේ වැඩ නෑ.’ ඒ එවැනි අවලාද කතා කිහිපයක්.

කාරක සභාව දිගින් දිගටම පීඩාකාරී ලෙසත්, ඒකපාර්ශ්වික ලෙසත්, නීති විරෝධී ලෙසත් තමා වැරදිකාරිය කිරීමේ තනි වුවමනාවෙන්ම කටයුතු කරන බව පෙනීගිය නිසා එක් අවස්ථාවකදී, කාරක සභාව වර්ජනය කරන්නට ආචාර්ය බණ්ඩාරනායකත් ඇගේ නීතිඥ මණ්ඩලයත් තීරණය කළා. ඒ දෙසැම්බර් 7 වැනිදා පස්වරුවේ.

ඇය නැතිව කාරක සභාව විභාගය ඉදිරියට ගෙනගියා. ඒ අතර අගවිනිසුරු නිල නිවස පිහිටා තිබෙන බෞද්ධාලෝක මාවතේ විජේරාම මාවත පටන්ගන්නා තැන, නිල නිවෙසේ තාප්පයට පිටින් පදික වේදිකාවේ ‘මාකි’ ටෙන්ට් එකක් ගසා පිරිසක් එහි සිට මහ හඬින් ගීත වාදනය කරමින් සිත්සේ සතුටු වුණා. ඊට වරින්වර කාරක සභාවේ සභාපති, සාමාජික මන්තී‍්‍රවරුන් මෙන්ම ආණ්ඩුවේ වෙනත් මැති ඇමතිවරුද ආවා ගියා ඊට අඩි දෙකතුනක් එහායින් පොලිස්පතිගේ නිල නිවෙස තිබුණත්, අධි ආරක්ෂිත කලාපයක සිදුවන මේ බාධාකිරීම් හා විගඩම් ගැන කිසිම පියවරක් ගැනුණේ නැහැ.

‘සම්පූර්ණ විමර්ශනයම අතිදක්ෂ විදියට අධිවේගීව අවසන් කරලා. වාර්තාවේ කෙටුම්පත ලියපු කෙනාට කාර්ය සටහන්, ලේඛන, සාක්ෂි ඔක්කෝම කියවලා බලලා ඒක ලියන්ඩ තිබිලා තියෙන්නේ පැය 10කටත් අඩු කාලයක්. මුද්‍රණය කරපු වාර්තාවේ පිටු 1575ක් තිබුණා. ඒක වෙළුම් දෙකක් විදියට තිබුණේ. කාරක සභාවේ වාර්තාව පිටු 31යි. දෙසැම්බර් 8 වැනිදා කාරක සභාවේ සභාපති, කමිටුවේ කාර්යභාරය අවසන් කළා..’

2013 ජනවාරි 12 වැනිදා තමා අගවිනිසුරු ධුරයෙන් වහාම ක‍්‍රියාත්මක වන පරිදි ඉවත් කරන ලෙසට නියෝග කරන ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ලිපිය ෂිරාණි බණ්ඩාරනායක මහත්මියට ලැබුණා.

ඒ විස්තරය, තමන් අකමැති තීන්දු දුන් අගවිනිසුරුවරියක් තනතුරෙන් පන්නා දැමීමට ඒ කාලයේ ප‍්‍රසිද්ධියේම පාර්ලිමේන්තුව තුළදී පියවර ගත් හැටියි.

අනෙක් කතාව ඊවා වනසුරන්දර මහත්මියගේ. ඇය ප‍්‍රංශයේ සහ යුනෙස්කෝවේ ශ‍්‍රී ලංකා තානාපති හැටියට යවන්නට ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ තීරණය කර තිබෙනවා. මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා දුන් පත්වීම් මත විවිධ රටවල තානාපති නිලධාරීන් හැටියට කටයුතු කළ පිරිසක් අලූත් ආණ්ඩුව විසින් නැවත කැඳවා ඇති බව ‘දේශපාලන පත්වීම් ලැබුණු තානාපතිවරුන් කැඳවයි’ යනුවෙන් පොල්ගෙඩි අකුරෙන් පළකළ සිංහල පත්තර, මේ අලූත් දේශපාලන පත්වීම් ගැන දැන් කිසිවක් ලියන්නේ නැහැ. ඊවා වනසුන්දර මහත්මියගේ තානාපති පත්වීම දේශපාලන පත්වීමක් පමණක් නෙවෙයි, නීතිපති තනතුරේ සිටියදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරියක හැටියට ඇය පත්කිරීමත් මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිගේ සමීප හිතවත්කම මත වුණු දෙයක්.

2014 ජූලි මස 6 වැනිදා ‘දේශය’ පුවත්පතට වනසුන්දර මහත්මිය දුන් සම්මුඛ සාකච්ඡුාවකදී මහත් අභිරුචියෙන් පැහැදිලි කර තිබුණේ ඇය සහ හිටපු ජනාධිපති රාජපක්‍ෂ අතර පැවැති හා තවමත් පවතින සමීප මිත‍්‍ර සම්බන්ධය ගැනයි. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සිට ‘ගෙදර යන ගමන්’ අරලියගහ මන්දිරයට ගිය විට හිටපු ජනාධිපතිවරයා තමන්ට ඉතාම මිත‍්‍රශීලීව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු ධුරයක් ප‍්‍රදානය කළ ආකාරය ඇය එම සාකච්ඡුාවේදී පැහැදිලි කර තිබුණා. එසේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු පදවිය ලත් ඇය, මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිගේ මල්ලී ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් විභාග කර ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් වැළැක්වීමේ නියෝගයක් පොලිසියට දුන්නා.

එම විනිසුරු මණ්ඩලයට නම්කර තිබුණු තිදෙනා සරත් ආබෲ, බුවනෙක අලූවිහාරේ හා ඊවා වනසුන්දර යන මහත්ම මහත්මීන්. පෙත්සම සලකා බැලීම ආරම්භ කළ වහාම බුවනෙක අලූවිහාරේ විනිසුරුවරයා, පෞද්ගලික හේතු මත එම නඩුවෙන් ඉවත්වන බව කීවා. වනසුන්දර මහත්මියද කළ යුතුව තිබුණේ එයයි. තමාගේ සමීපතම මිත‍්‍රයකු වූද, තමන්ට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු ධුරයක් ප‍්‍රදානය කළා වූද ජනාධිපති රාජපක්‍ෂගේ සහෝදරයාගේ නඩුව ඇසීමෙන් ඉවත්වීම ඇය ගත යුතුව තිබූ තීරණයයි. එහෙත් එසේ නොකළ ඇය, සරත් ආබෲ විනිසුරු සමග එකතුවී පෙත්සම විමසා ගෝඨාභය අත්අඩංගුවට ගත නොහැකි බවට අතුරු තහනමක් පැනවූවා. සාමාන්‍යයෙන් නඩුවක කිසියම් පාර්ශ්වයක් සමග තමාගේ හිතමිතුරු හෝ පසමිතුරු සම්බන්ධයක් පවතින විට විනිසුරුවරුන් අනුගමනය කරන්නේ එම නඩුව ඇසීමට සහභාගි නොවීමේ පිළිවෙතයි. එහෙත් ඊවා වනසුන්දර මහත්මිය ඒ පිළිවෙත කඩකළා.

දැන් ඇයට ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා විසින්ම ප‍්‍රංශයේ තානාපති ධුරය ප‍්‍රදානය කර තිබෙනවා.

රන්ජන් රාමනායක වැනි පුද්ගලයකු අධිකරණයට බලපෑම් කළායැයි කියමින් අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට එරෙහි බොරු ප‍්‍රවාද අද පතුරන මේ ආණ්ඩුවේ අය, අතීතයෙන් ඇහෙන මේ කතා දෙක මතක් කරගන්නවා නම් හොඳයි නේද?

හරිප්‍රිය අමරසේකර
අනිද්දා

Comment (0) Hits: 970

පශ්චාත් කොරොන ලෝකය: යුවල් ‌නොහ් හරාරි  !

මෙම අර්බුදකාරී කාල පරිච්ඡේදයේදී අපට විශේෂයෙන් වැදගත් තේරීම් දෙකකට මුහුණ දීමට සිදුවේපළමුවැන්න ඒකාධිපති සෝදිසිකිරීම සහ පුරවැසි සවිබල ගැන්වීම අතර ය. දෙවැන්න ජාතිකවාදී හුදකලාව සහ ගෝලීය සහයෝගීතාව අතර ය.

සම යට සෝදිසිය

වසංගතය නැවැත්වීම සඳහාසමස්ත ජනගහනයම යම් මාර්ගෝපදේශයන්ට අනුකූල විය යුතුයමෙය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා ප්‍රධාන ක්‍රම දෙකක් තිබේඑක් ක්‍රමයක් නම් රජය විසින් මිනිසුන් අධීක්ෂණය කිරීම සහ නීති කඩ කරන අයට දඩුවම් කිරීමයිඅදමානව ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට තාක්‍ෂණය මඟින් සෑම කෙනෙකුම සෑම විටම නිරීක්ෂණය කිරීමට හැකි වේඒ සඳහා දැන් රජයන්ට සර්වබලධාරී සංවේදක සහ ප්‍රබල ඇල්ගොරිතම මත විශ්වාසය තැබිය හැකිය.

කොරොන වෛරස් වසංගතයට එරෙහි සටනේදී ආණ්ඩු කිහිපයක් දැනටමත් නව නිරීක්ෂණ මෙවලම් යොදවා තිබේවඩාත්ම කැපී පෙනෙන්නේ චීනයයිමිනිසුන්ගේ ස්මාර්ට්ෆෝන් සමීපව අධීක්ෂණය කිරීමෙන්මිලියන සිය ගණනක් මුහුණු හඳුනාගැනීමේ කැමරා භාවිතා කිරීමෙන් සහ ඔවුන්ගේ ශරීර උෂ්ණත්වය සහ වෛද්‍ය තත්ත්වය පරීක්ෂා කර වාර්තා කිරීමට මිනිසුන් බල කිරීම මගින් චීන බලධාරීන්ට සැක සහිත කොරෝනා වයිරස් වාහකයන් ඉක්මනින් හඳුනා ගැනීමට පමණක් නොවඔවුන්ගේ ගමන් බිමන් නිරීක්ෂණය කිරීමත් ඔවුන් සම්බන්ධ වූ ඕනෑම අයෙකු හඳුනා ගැනීමේ හැකියාව ලැබුණිජංගම යෙදුම් mobile apps පරාසයක්ම පුරවැසියන්ට ඔවුන් සමීපයේ සිටින ආසාදිත රෝගීන්ට ගැන අනතුරු අඟවයි.

මේ දක්වාඔබගේ ඇඟිල්ල ඔබගේ ස්මාර්ට් ජංගම දුරකතනයේ තිරය ස්පර්ශ කර සබැඳියක් ක්ලික් කළ විටඔබේ ඇඟිල්ල ක්ලික් කරන්නේ කුමක් දැයි දැන ගැනීමට රජයට අවශ්‍ය වියනමුත් කෙරොන වයිරසය සමඟඅවධානය වෙනතකට යොමු වියදැන් රජයට අවශ්‍ය වන්නේ ඔබේ ඇඟිල්ලේ උෂ්ණත්වය සහ එහි සමට යටින් ඇති රුධිර පීඩනයයි.

හදිසිය නම් පුඩිම

අප ගැන කොතරම් සෝදිසියක් පවතින්නේදැයි තීරණය කිරීමේ දී අප මුහුණ දෙන එක් ගැටළුවක් නම්අප සෝදිසි කරන්නේ කෙසේද යන්න සහ ඉදිරි වසරවල ඇතිවිය හැකි දේ අප කිසිවෙකු හරියටම නොදැන සිටීමයිසෝදිසි තාක්‍ෂණය කඩිනම් වේගයකින් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින අතර මීට වසර 10 කට පෙර විද්‍යා ප්‍රබන්ධයක් ලෙස පෙනුණු දේ අද පැරණි ප්‍රවෘත්තියකිචින්තන පර්යෝෂනයක් ලෙසසෑම පුරවැසියෙකුම දවසේ පැය 24 පුරාම ශරීර උෂ්ණත්වය සහ හෘද ස්පන්දන වේගය නිරීක්ෂණය කරන ජෛවමිතික වළල්ලක් පැළඳිය යුතු යැයි සිතන උපකල්පිත රජයක් සැළකිල්ලට ගන්නඑහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ලැබෙන දත්ත රජයේ ඇල්ගොරිතම මගින් ගබඩා කර විශ්ලේෂණය කරනු ලැබේඇල්ගොරිතම ඔබ දැන ගැනීමටත් පෙර ඔබ අසනීපයෙන් සිටින බව දැනගනු ඇති අතර ඔබ සිටි ස්ථානය සහ ඔබ මුණගැසුණේ කවුරුන්ද යන්න ඔවුන් දැන ගනු ඇතආසාදනයේ පුරුක් වහාම කෙටි කළ හැකි අතර එම පුරුක් සම්පූර්ණයෙන්ම කපා දැමීමට පවා හැකියතර්කාණුකූලව එවැනි ක්‍රමයක් මගින් වසංගතය දින කිහිපයක් ඇතුළත පැතිරීම නතර කළ හැකියපුදුමයි වගේ නේද?

අවාසිය නම්මෙය භයානක නව සෝදිසි පද්ධතියකට නීත්‍යානුකූල භාවය ලබා දීමයිඋදාහරණයක් ලෙසමම සීඑන්එන් සබැඳියකට වඩා ෆොක්ස් නිවුස් සබැඳියක් ක්ලික් කළ බව ඔබ දන්නේ නම්එමඟින් මගේ දේශපාලන අදහස් සහ සමහර විට මා පෞරුෂය ගැන පවා ඔබට යමක් දැනගත හැකියනමුත් මම වීඩියෝ පටය නරඹන විට මගේ ශරීර උෂ්ණත්වයරුධිර පීඩනය සහ හෘද ස්පන්දන වේගය කුමක් දැයි ඔබට නිරීක්ෂණය කළ හැකි නම්මට සිනාසෙන්නේ කුමකට දමා අඩන්නේ කුමක් නිසාදසහ මා සැබවින්ම කෝපයට පත් වන්නේ කුමන හේතු නිසාදැයි යන්න ඔබට දැන ගත හැකිය.

smiley 2979107 1920

අප නොදන්නා අප

කෝපය, ප්‍රීතිය, කම්මැලිකම සහ ආදරය යනු උණ සහ කැස්ස වැනි ජීව විද්‍යාත්මක සංසිද්ධීන් බව මතක තබා ගැනීම ඉතා වැදගත්ය. කැස්ස හදුනා ගන්නා තාක්‍ෂණයටම සිනහව හඳුනාගත හැකිය. සමාගම් සහ රජයන් අපගේ ජෛවමිතික දත්ත විශාල වශයෙන් රැස්කර ගැනීමට පටන් ගන්නේ නම්, අප අප දන්නා තරමට වඩා ඔවුන්ට අපව දැන හඳුනා ගත හැකිය. එවිට ඔවුන්ට අපගේ හැඟීම් පුරෝකථනය කිරීමට පමණක් නොව, අපගේ හැඟීම් හැසිරවීමට සහ ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් අපට විකුණා දැමිය හැකිය – එය නිෂ්පාදනයක් වේවා නැත්නම් දේශපාලනඥයෙක් විය හැකිය. ජෛවමිතික අධීක්ෂණය මගින් කේම්බ්‍රිජ් ඇනලිටිකාහි දත්ත අනවසරයෙන් ලබාගැනීමේ උපක්‍රම ගල් යුගයේ දෙයක් බවට පත්කරයි. සෑම පුරවැසියෙකුටම දවසේ පැය 24 පුරාම ජෛවමිතික වළල්ලක් පැළඳිය යුතු යැයි නියම කරන 2030 උතුරු කොරියාව ගැන සිතන්න. ඔබ ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයාගේ කතාවකට ඇහුම්කන් දෙනවිට වළල්ලට ලැබෙන්නේ කෝපයේ සංඥා නම්, ඒ ඔබේ අවසානය වනු ඇත.

කෙරොන වෛරස් ආසාදන බිංදුව දක්වා පහත වැටුණද, දත්ත පෙරේතකමින් පෙළෙන සමහර රජයන් දෙවන කොරෝනා වයිරස් රැල්ලකට බිය වන නිසා හෝ මධ්‍යම අප්‍රිකාවේ නව ඉබෝලා වික්‍රියා ඇති වන නිසා හෝ නිසා හෝ ජෛවමිතික නිරීක්ෂණ පද්ධති නිසි පරිදි දිගටම පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය යැයි තර්ක කළ හැකිය. අපගේ පෞද්ගලිකත්වයට ඇති අයිතිය සම්බන්ධයෙන් මෑත වසරවල විශාල සටනක් ඇවිළෙමින් තිබේ. කෙරොන වෛරස් අර්බුදය එම සටනේ උච්චතම අවස්ථාව විය හැකිය. මක්නිසාද යත් පුද්ගලයන්ට පෞද්ගලිකත්වය සහ සෞඛ්‍යය අතර තෝරා ගැනීමට සිදු වූ විට කළ විට ඔවුන් බොහෝවිටම සෞඛ්‍යය තෝරා ගන්නවා ඇති නිසා ය.

 ව්‍යාජ තේරීමක්

පුද්ගලිකත්වය සහ සෞඛ්‍යය අතරින් එකක් තෝරා ගැනීමට මිනිසුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීම ඇත්ත වශයෙන්ම ගැටලුවේ මුල වේ. මන්ද යත් මෙය ව්‍යාජ තේරීමක් නිසා ය. අපට පෞද්ගලිකත්වය සහ සෞඛ්‍යය යන දෙකම භුක්ති විඳිය හැකිය. එම අයිතිය තිබිය යුතුය. අපගේ සෞඛ්‍යය ආරක්ෂා කර ගැනිමින් සහ කෙරොන වෛරස් වසංගතය නැවැත්වීම පිනිස ඒකාධිපති සේදිසි තන්ත්‍රයන් ස්ථාපිත කිරීම වෙනුවට‍ පුරවැසියන් සවිබල ගැන්වීම අපට තෝරා ගත හැකිය. මෑත සතිවලදී, කොරොන වයිරස් වසංගතය පාලනය කිරීම සඳහා වඩාත් සාර්ථක උත්සාහයන් කිහිපයක් දකුණු කොරියාව, තායිවානය සහ සිංගප්පූරුව විසින් ක්‍රියාවට නංවන ලදී. මෙම රටවල් ලුහුබැඳීමේ/සෝදිසි යෙදුම් වලින් යම් ප්‍රයෝජනයක් ලබා ගත් නමුත්, පුළුල් රෝග පරීක්ෂාවන්, අවංක වාර්තාකරණය සහ හොඳින් දැනුවත්ව සිටින මහජනතාවගේ සහයෝගීතාවය මත බොහෝ සෙයින් විශ්වාසය තැබූහ.

ප්‍ර‍යෝජනවත් මාර්ගෝපදේශයන්ට අනුකූල වීමට මිනිසුන් පෙළඹවිය හැකි එකම ක්‍රමය මධ්‍යගත අධීක්ෂණය සහ දැඩි දඩුවම් නොවේ. මිනිසුන්ට විද්‍යාත්මක කරුණු පැවසූ විට සහ මහජනතාවට මෙම කරුණු පවසන ආණ්ඩුවේ බලධාරීන් ජනතාව විශ්වාස කරන විට, අධිපතියකු තම උරහිස් උඩින් බලා නොසිටිය ද පුරවැසියන්ට නිවැරදි දේ කළ හැකිය. ස්වයං–අභිප්‍රේරිත හා හොඳින් දැනුවත්ව සිටින ජනගහනයක් සාමාන්‍යයෙන් අණට යටත් කළ සහ නූගත් ජනගහනයකට වඩා බලවත් හා පලදායී වේ.

සබන් පොලීසිය

උදාහරණයක් ලෙස සබන් යොදා ඔබේ අත් සේදීම ගැන සලකා බලන්න. මෙය මානව සනීපාරක්ෂාවෙහි මෙතෙක් ලබා ඇති විශාලතම දියුණුවකි. මෙම සරල ක්‍රියාව සෑම වසරකම මිලියන ගණනක් ජීවිත බේරා ගනී. සබන් යොදා අත් සේදීමේ වැදගත්කම විද්‍යාඥයින් සොයාගත්තේ 19 වන සියවසේදී පමණය. එයට පෙර, වෛද්‍යවරුන් සහ හෙදියන් පවා අත් සේදීමකින් තොරව එක් ශල්‍යකර්මයකින් තවත් ශල්‍යකර්මයකට යොමු විය. අද දින බිලියන ගණනක් ජනයා අත් සෝදා ගන්නේ සබන් පොලිසියට බිය නිසා නොව, ඔවුන් කරුණු තේරුම් ගත් නිසා ය. වෛරස් හා බැක්ටීරියා ගැන අසා ඇති නිසා ත් මෙම ක්ශුද්‍ර ජීවීන් රෝග ඇති කරන බව මට වැටහී ඇති නිසාත් සබන් මගින් ඒවා ඉවත් කළ හැකි බව මම දන්නා නිසාත් මම සබන් සමඟ අත සෝදන්නෙමි,.

සාමාන්‍යයෙන්, වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඛාදනය වී ඇති විශ්වාසය එක රැයකින් නැවත ගොඩනඟා ගත නොහැක. නමුත් මේ වනාහී සාමාන්‍ය කාලයක් නොවේ. අර්බුදකාරී මොහොතක, මනසද ඉක්මනින් වෙනස් විය හැකිය. ඔබට වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඔබේ සහෝදර සහෝදරියන් සමඟ කටුක වාද විවාද තිබිය හැකි වුවත් යම් හදිසි අවස්ථාවක් සිදු වූ විට, ඔබ හදිසියේම විශ්වාසයේ හා මිත්‍රත්වයේ සැඟවුණු අවකාශයක් සොයා ගනිම්න ඔබ එකිනෙකාට උදව් කිරීමට ඉක්මන් වේ. සෝදිසි තන්ත්‍රයක් ගොඩනැගීම වෙනුවට විද්‍යාව, පොදු බලධාරීන් සහ මාධ්‍ය කෙරෙහි මිනිසුන්ගේ විශ්වාසය නැවත ගොඩනැංවීමට ප්‍රමාද නැත. අප අනිවාර්යයෙන්ම නව තාක්ෂණයන් ද භාවිතා කළ යුතුය, නමුත් මෙම තාක්ෂණයන් යොදා ගත යුත්තේ පුරවැසියන් සවිබල ගැන්වීමටය. මගේ ශරීර උෂ්ණත්වය සහ රුධිර පීඩනය අධීක්ෂණය කිරීමට මම එකහෙළා කැමැත්තෙමි. නමුත් එම දත්ත අධිකාරිවාදී රජයක් ඇති කිරීම සඳහා භාවිතා නොකළ යුතුය. ඒ වෙනුවට, එම දත්ත මගින් වඩාත් දැනුවත් පෞද්ගලික තේරීම් කිරීමටත්, රජය සිය තීරණ සම්බන්ධයෙන් වගවීම ඉල්ලා සිටීමටත් මට හැකි විය යුතුය.

පුරවැසි අභියෝගය

දවසේ පැය 24 පුරාම මගේ වෛද්‍ය තත්වය සොයා ගැනීමට මට හැකි නම්, මම අනෙක් පුද්ගලයින්ට සෞඛ්‍යයට තර්ජනයක් වී ඇත්ද යන්න පමණක් නොව, මගේ සෞඛ්‍යය පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය කුමන පුරුදුද යන්නත් මට දැන ගැනීමට හැකිවනවා ඇත. කෙරොන වෛරසය පැතිරීම පිළිබඳ විශ්වාසදායක සංඛ්‍යාලේඛන වෙත ප්‍රවේශ වීමට සහ විශ්ලේෂණය කිරීමට මට හැකි නම්, ආණ්ඩුව මට සත්‍යය පවසනවාද යන්න මෙන්ම වසංගතයට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා නිවැරදි ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කරන්නේද යන්න විනිශ්චය කිරීමට මට හැකි වනු ඇත. පුද්ගලයන් සෝදිසි කිරීම් ගැන කතා කරන සෑම විටම, එකම සෝදිසි තාක්‍ෂණය බොහෝවිට පුද්ගලයන් අධීක්ෂණය කිරීම සඳහා ආණ්ඩුවලට පමණක් නොව, පුද්ගලයන්ට රජයන් අධීක්ෂණය කිරීමට ද භාවිතා කළ හැකි බව මතක තබා ගන්න.

මේ අනුව කොරෝනා වෛරස් වසංගතය පුරවැසිභාවය පිළිබඳ ප්‍රධාන පරීක්ෂණයකි. ඉදිරි දිනවලදී, අප සෑම කෙනෙකුම පදනම් විරහිත කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් සහ ස්වයං සේවයම කරගන්නා දේශපාලනඥයන් අභිබවා විද්‍යාත්මක දත්ත සහ සෞඛ්‍ය විශේෂඥයින් විශ්වාස කිරීම තෝරා ගත යුතුය. නිවැරදි තේරීමක් කිරීමට අප අපොහොසත් වුවහොත්, අපගේ සෞඛ්‍යය ආරක්ෂා කර ගත හැකි එකම ක්‍රමය මෙය යැයි සිතමින් අපගේ වටිනාම නිදහස අත්හිටුවා ගන්නවා ඇත.

download 2

අපට ගෝලීය සැලැස්මක් අවශ්‍යයි

අප මුහුණ දෙන දෙවන වැදගත් තේරීම ජාතිකවාදී හුදකලාව සහ ගෝලීය සහයෝගීතාව අතර ය. වසංගතය මෙන්ම එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඇති වන ආර්ථික අර්බුදය ද ගෝලීය ගැටලු ය. ඒවා පලදායී ලෙස විසඳිය හැක්කේ ගෝලීය සහයෝගීතාවයෙන් පමණි.

රටවල් විවෘතව තොරතුරු බෙදා ගැනීමට සූදානම් විය යුතු අතර නිහතමානීව උපදෙස් ලබා ගැනීමට කැමැති විය යුතුය. ඔවුන්ට ලැබෙන දත්ත සහ විශ්ලේශනයන් විශ්වාස කිරීමට හැකි විය යුතුය. වෛද්‍ය උපකරණ, විශේෂයෙන් පරීක්ෂණ කට්ටල සහ ශ්වසන යන්ත්‍ර, නිෂ්පාදනය කිරීම හා බෙදා හැරීම සඳහා ගෝලීය ප්‍රයත්නයක් ද අපට අවශ්‍යය. සෑම රටක්ම ඒවා දේශීයව කිරීමට උත්සාහ කිරීමට සහ ලබා ගත හැකි තරම් ගබඩා කරගන්වා ‍ෙවනුව වෙනුවට, සම්බන්ධීකරණ ගෝලීය උත්සාහයක් මඟින් නිෂ්පාදනය වඩා වේගවත් කළ හැකි අතර ජීවිතාරක්ෂක උපකරණ වඩාත් සාධාරණ ලෙස බෙදා හැරීමට වගබලා ගත හැකිය. යුද්ධයකදී රටවල් ප්‍රධාන කර්මාන්ත ජනසතු කරනවා සේම, කොරොන වෛරසයට එරෙහි මානව යුද්ධය අපට තීරණාත්මක නිෂ්පාදන මාර්ග “මානවවීයකරණය” කිරීමට අවශ්‍ය විය හැකිය. පසුව තමරටට ආධාර අවශ්‍ය වුවහොත් වෙනත් රටවල් ඊට සහාය වනු ඇතැයි විශ්වායෙන් යුතුව කොරොන වෛරසය අසාදනය වූ රෝගීන් ස්වල්පයක් ඇති ධනවත් රටක් බොහෝ අවස්ථාවන්හි රෝගීන් බෙහෝ ප්‍රමාණයක් සිටින දිළිඳු රටකට අත්‍යවශය උපකරණ යැවීමට කැමැත්තෙන් සිටිය යුතුය .

පළමුවෙන්ම හා ප්‍රධාන වශයෙන්, වෛරසය පරාජය කිරීම සඳහා අප ගෝලීය වශයෙන් තොරතුරු හුවමාරු කර ගත යුතුය. වෛරස් අභිබවා යන මිනිසුන් සතු විශාල වාසිය එයයි. චීනයේ කෙරොන වෛරසයකට සහ එක්සත් ජනපදයේ කෙරොන වෛරසයකට මිනිසුන්ට ආසාදනය කළ හැකි ආකාරය පිළිබඳ ඔත්තු හුවමාරු කර ගත නොහැක. නමුත් චීනයට කොරොන වෛරසය සහ එය සමඟ කටයුතු කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳ වටිනා පාඩම් රාශියක් එක්සත් ජනපදයට ඉගැන්විය හැකිය. ඉතාලි වෛද්‍යවරයෙක් උදේ පාන්දර මිලාන්හිදී සොයාගත් දෙයින් සවස් වන විට ටෙහෙරානයේ ජීවිත බේරා ගත හැකිය. ප්‍රතිපත්ති කිහිපයක් අතර එක්සත් රාජධානියේ රජය කල්මරන විට, මීට මාසයකට පෙර එවැනිම උභතෝකෝටිකයකට මුහුණ දී ඇති කොරියානුවන්ගෙන් උපදෙස් ලබා ගත හැකිය. නමුත් මෙය සිදුවීමට නම් අපට ගෝලීය සහයෝගීතාවයේ සහ විශ්වාසයේ ස්වභාවයක් අවශ්‍ය වේ.

මනුෂ්‍යත්වය අභියස දැන් තේරීමක් තිබේ. අප අසමගි මඟෙහි ගමන් කරනවාද, නැතහොත් ගෝලීය සහයෝගීතාවයේ මාවත අනුගමනය කරමුද? අප අසමගිය තෝරා ගන්නේ නම්, එය විසින් අර්බුදය දීර්ඝ කරනවා පමණක් නොව, අනාගතයේ දී ඊටත් වඩා දරුණු ව්‍යසනයකට තුඩු දිය හැකි ය. අප ගෝලීය සහයෝගීතාවය තෝරා ගන්නේ නම්, එය කොරොන වෛරසයට එරෙහිව පමණක් නොව, 21 වන සියවසේදී මානව වර්ගයාට පහර දිය හැකි අනාගත වසංගත හා අර්බුදයන්ට එරෙහිව ජයග්‍රහණයක් වනවා ඇත.

https://www.ft.com/ හි පළ වූ Yuval Noah Harari: the world after coronavirus නම් ලිපියෙන් උපුටාගෙන පරිවර්ථනය කරන ලද්දේ ශ්‍රී ලංකා බ්‍රීෆ් විසිනි.

Yuval Noah Harari is author of ‘Sapiens’, ‘Homo Deus’ and ‘21 Lessons for the 21st Century’

Copyright © Yuval Noah Harari 2020

 

Comment (0) Hits: 94

අපේක්ෂා අසීමිතය; වෙනස් කම් සීමිතය. -සුදර්ශන ගුණවර්ධන

"ගම්මිරිස් තාම 450 යි පුතා. ඡන්දෙට කලිනුත් ඒ ගානම තමා. කෝ අර දෙනව කීව මිළ? තාම ප්‍රතිඅපනයනය නැවැත්තුවෙ නැද්ද දෙයියො?" 
 
ඉහත උපුටාගෙන පළ කර ඇත්තේ අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ විසින් පළ කොට ඇති ෆේස්බුක් සටහනකි. දීර්ඝ ලිපි ලිවීම පත්තර සඟරා වලට ආවේණිකව ගැලපුණද අද 'ඩිජිටල්' යුගයේ ඩිජිටල් වේදිකා මත අදහස් පළ කිරීමේදී වඩාත් සාර්ථක වී තිබෙන්නේ සිංහල අකුරු අනූවකට වඩා අඩු ප්‍රමාණයකින් පළ කළ හැකි වර්ණවත් පෝස්ට් පළ කිරීමයි. උදේ පාන්දර අවදි වී, තම බිරිඳගේ හෝ සැමියාගේ මුහුණ බැලීමටත් පෙරම එබී බලන ස්මාට් ජංගම දුරකථනයේ ඩිජිටල් තිරය මත ඇඟිලි තුඬු වලින් 'පහළට' ගමන් කරන පුද්ගලයෙකු වෙත ක්ෂණිකව අදහස් සන්නිවේදනය කිරීම සඳහා වඩාත් සුදුසු වන්නේ දීර්ඝ ලිපි නොව, ඉහත ආකාරයේ 'බිල් බෝඩ්' ආකෘතියේ 'පොල්ලෙන් ඔලුවට ගහන්නාක් වැනි පෝස්ට් පළ කිරීමයි. 
 
ගම්මිරිස් සඳහා වන මිළ පහළ වැටීම හේතුවෙන් දේශීය නිෂ්පාදකයා අසර්ණ වීම වනාහි ජනාධිපතිවරණයට පෙර එවක පැවැති ආණ්ඩුවට විරුද්ධව ඉදිරිපත් වූ ප්‍රබල චෝදනාවකි. එයට හේතුව වශයෙන් පෙන්වා දෙන ලද්දේ 'රජයට දේශපාලන සම්බන්ධකම් ඇති' කිසියම් ව්‍යාපාරික පංතියක් විසින් විදේශයන්ගෙන් ගම්මිරිස් ලංකාවට ආනයනය කොට ඒවා ප්‍රති අපනයනය කිරීමයි. නව ජනාධිපතිවරයා බලයට පත්වී ආණ්ඩුවක් පිහිටවූ පසුව වහාම, ගම්මිරිස් ප්‍රති අපනයනය කිරීම නවත්වන ලද බව අපට දැනගන්නට ලැබිණි. නමුත්. දේශීය වශයෙන් නිෂ්පාදකයාට ලැබෙන මුදල ඉහළ දැමීමට එම තීරණය සමත් වී නැත. අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ තම පෝස්ට් එකෙන් ඉදිරිපත් කරන්නේ එම අභියෝගයයි. 
 
ගම්මිරිස් මිළ පිළිබඳ ප්‍රශ්නය පමණක් නොව, ජනාධිපතිවරණයේදී බලය ලබා ගැනීම සඳහා ජනතාව වසඟ කර ගැනීම සඳහා යොදා ගත් තවත් බොහෝ 'ප්‍රශ්න' වලද තත්ත්වය ඒ ආකාරමය. සහල් ඇතුළු අත්‍යවශ්‍ය පාරිභෝගික භාණ්ඩ වල මිළ ඉහළ ගොස් ඇත. ඩොලරයට සාපේක්ෂව රුපියල ශක්තිමත්වීමක් සිදු වී නැත. චීනය සමග නැවත සාකච්ඡා කර හම්බන්තොට වරාය සඳහා වන ගිවිසුම සංශෝධනය පිළිබඳ කතාව නතර වී ඇත. වතු කම්කරු වැටුප වැඩි වී නැත, පොහොර සහනාධාරය නොමිළේ ලබා දීම ගැන තවම සිතලාවත් නැත. ඉන්ධන මිළ සූත්‍රය ඉදිරියටත් ක්‍රියාත්මක කරන බව මුදල් අමාත්‍යංශයේ ලේකම් වරයා ප්‍රකාශ කරයි. බේරේ වැව ආශ්‍රිතව ෂැන්ග්‍රිලා හෝටල අසල ඇති ඉඩම සිංගප්පූරු සමාගමකට ලබා දීමට පසුගිය රජය විසින් ගත් තීරණය මෙම කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් ද අනුමත කොට ඇත. පාසල් නිල ඇඳුම් සඳහා වවුචර පත් ලබා දීම එලෙසම ක්‍රියාත්මක ය. මිලේනියම් චැලේන්ජ් කෝපරේෂන් ප්‍රදානය හෙවත් එම් සී සී ප්‍රදානය ලබා ගැනීම සඳහා මූලික කටයුතු සිදු කරන කාර්යාලය තවමත් අරලියගහ මන්දිරයෙහි ක්‍රියාත්මක වෙයි. මේ ආකාරයට අවශ්‍ය නම් ලැයිස්තුව තවත් දිගු කළ හැකිය. 
 
ලක්ෂ 69 ක ජනතාව විසින් ජනාධිපතිවරයෙකු පත් කර ගත්තද, ඒ ජනාධිපතිවරයාට කළ හැකි වෙනස් කම් අතිශය සීමිත බව ඇස් පනා පිට ඔප්පු වෙමින් පවතී. ආණ්ඩුවේ ඇමැතිවරුන් 15 දෙනාගෙන් එක් අයෙකු වන ප්‍රසන්න රණතුංග මහතා පසු ගිය දිනක කියා සිටියේ තමන් 'පළාත් පාලන මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කොට ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වූ බවත්, ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කොට සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයද සමත් වූ බවත්, දැන් තිබෙන්නේ මහ මැතිවරණය හෙවත් උසස් පෙළ විභාගය සමටහ් වීම බවත් ය. ප්‍රසන්න රණතුංග අමාත්‍යවරයා හට වැරදීමකින් හෝ කියැවුණේ ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණයට වඩා තීරණාත්මක වන්නේ මහ මැතිවරණය බවය. පාර්ලිමේන්තු බහුතරය තමා සතුව නොමැති ජනාධිපත්වරයෙකුට කළ හැකි දේ සීමිත බව එම ප්‍රකාශය විසින් ද පිළිගැනීමක් ලබා දී තිබේ.
 
මෙසේ සිදුව ඇත්තේ ඇයි? 2015 ට පෙර- එනම් යහපාලන ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ වීමට පෙර කාලය තුළ පවැති ආකාරයට වෙනස් ව යහපාලන ව්‍යාපෘතිය පැවැති වසර පහ තුළ දී "ශ්‍රී ලාංකික රාජ්‍යය" ගොඩ නැගීම ආරම්භ වී තිබීම නිසා යැයි මෙම ලියුම්කරු තර්ක කරයි. එසේ ගොඩ නැගීම ආරම්භ වූයේ එක් පැත්තකින් එම ජනාධිපතිවරයාට සහ රජයට සහය දුන් 64 ලක්ෂයේ අපේක්ෂා ඉටු කිරීමට පමණක් නොවේ. එමගින් රාජ්‍ය පාලන වඩා සාධාරණ සහ විනිවිද පෙනෙන සුළු එකක් බවට පත් කිරීමෙන්, සුළු ජන කොටස් ද ඇතුළු සියළු ජනතාව වෙත ප්‍රතිලාභ ලැබිණි. ඒ අර්ථයෙන් පසුගිය වසර පහ අපතේ ගිය වසර පහක් නොවේ. එම පියවරයන් හේතුවෙන් 'පශ්චාත් යුද සමාජයක්' 'පශ්චාත් ගැටුම් සමාජයක්' වෙතට ගමන් කිරීම ආරම්භ විය. මෙම වෙනස්කම් විසින් අන්තර්ජාතික සහ කලාපීය  'හොඳ හිතද' විශාල පරිමාණයෙන් ලංකාව වෙත ලැබෙන්නට පටන් ගත්තේය. එම හොඳ හිත හුදෙක් වචන වලට සීමා නොවී ජී එස් පී ප්ලස් සහනය වැනි යුරෝපා සංගමයට තීරු බදු රහිතව ලංකාවේ නිෂ්පාදිත භාණ්ඩ අලෙවි කිරීමට හැකියාව ලබා දීමත්, ඇමරිකාවේ මිලේනියම් චැලේන්ජ් කෝපරේෂන් විසින් ඩොලර් මිලියක 480 ක ප්‍රදානයක් අනුමත කිරීමත්, එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම සාධක හමුදාවහි සාමාජිකයන් වශයෙන් ශ්‍රී ලංකා හමුදාවේ සාමාජිකයන් යළි ඇතුළත් කර ගැනීමත් ඇතුළු 'ස්පර්ශනීය' දේ බවට පත් වී රටේ ආරථිකය නඟා සිටු වීමට හේතු කාරක විය.
මෙසේ ගොඩ නැගෙමින් පවතින ළදරු රාජ්‍යය ජනාධිපතිවරයාගේ හෝ ඔහුට සහය දුන් බලවේගවල හෝ කැමැත්ත සහ අභිලාශය අනුවම එකී රාජ්‍යය කටයුතු නොකරයි. පාර්ලිමේන්තුවට සහ එයින් පාලනය වන ස්වාධීන කොමිෂන් සභාවලට විධායකයෙන් ස්වායත්ත වූ පැවැත්මක් ඇත. එසම අධිකරණයටද විධායකයෙන් ස්වායත්ත වූ පැවැත්මක් ඇත. විධායකය යටතේ පවතින ආයතන පවා, පාර්ලිමේන්තුවේ සහ අධිකරණයේ සුපරීක්ෂණයට යටත්ව කටයුතු කළ යුතුව ඇත. පුරවැසියා ශක්තිමත් වීමත්, සමාජ මාධ්‍යද ඇතුළුව ජනමාධ්‍යයේ බලපෑම විශාල වීමත් නිසා රාජ්‍ය යන්ත්‍රය වඩ වඩාත් ජනතාවගේ අවශ්‍යතාවන්ට ප්‍රතිචාර දැක්වෙන ආකාරයට ක්‍රියා කිරීමට බල කෙරී ඇත.
 
මේ තත්ත්වය නිසා ජනාධිපතිවරණය අවසන් වී මාස දෙකක් ආසන්න වන මොහොතේදී ආපසු හැරී බැලූවිට දකින්නට ඇත්තේ තාප්ප වල එක දිගටම අඳින ලද චිත්‍රත්, විජේදාස රාජපක්ෂ නම් එක්සත් ජාතික පක්ෂය නියෝජනය කරමින් පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණ, දැන් වර්තමාන ජනාධිපතිවරයාට සහය දක්වන මන්ත්‍රීවරයා විසින් පෞද්ගලික මන්ත්‍රී යෝජනාවක් ලෙස පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා ගැසට් කොට ඇති 21 වන සහ 22 වන සංශෝධනය යෝජනාද පමණකි. 
 
ඉහත යෝජනා හුදු අහම්බයක් නොව, විස්තර කොට ඇති 'සිරවීම' ජයගැනීම සඳහා යෝජනා කරන විසඳුම් වෙයි. ජනාධිපති ධුරයේ පෙර පැවැති ශ්‍රී විභූතිය යළි ස්ථාපිත කිරීම සඳහා එමගින් උත්සාහ දැරෙයි. වෙනත් විදියකින් කිවහොත් අලුතෙන් ගොඩ නැගීම ආරම්භ කළ 'ළදරු ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යයේ' ස්වාධීන ආයතන පද්ධතිය විනාශ කර දැමීම එහි අරමුණ වී ඇත. එහෙත්, එම යෝජනාව හෝ ඒ හා සමාන වෙනත් යෝජනාවක් හෝ යථාර්ථයක් කර ගැනීමට පළමුව එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ පරීක්ෂාවට ලක් විය යුතුය, දෙවනුව එය පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3 ක වැඩි ඡන්දයෙන් හෝ සමහර විට ජනමත විචාරණයකින් වුවද සම්මත කර ගත යුතු වෙයි. 
 
මෙවැනි යෝජනාවක් සම්මත කර ගැනීම මගින් අද වන විට රාජ්‍යයේ විවිධ ආයතන වෙතට බෙදා හැර ඇති බලය සංකේන්ද්‍රණය කර ගැනීම සඳහා වූ වරමක් මහජනතාව විසින් ලබා දෙනු ඇත්ද යන්න ඉදිරියේදී පවැත්වෙන මහ මැතිවරණයේදී නිරීක්ෂණය කළ හැකි වනු ඇත. එවන් වරමක් ලබා දුන්නද, එකී වරමට අනුව  පාර්ලිමේන්තුව  විසින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරනු ඇද්ද යන්න ඊළඟ ප්‍රශ්නයයි. යම් ආකාරයකින් මෙම කඩුලු දෙකම පැන ගොස් 2010 දී 18 වන සංශෝධනය සම්මත කළාක් වැනි තත්ත්වයක් 2020 දී ඇති වීම ට ඇති ඉඩ කඩ ඉතාම අඩු බව ලියුම්කරුගේ මතය වෙයි. යම් හෙයකින් එවන් තත්ත්වයක් ඇති වුවහොත්, එහිදී ඉහතින් සඳහන් කළ අන්තර්ජාතික සහ කලාපීය හොඳ හිත සහ එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ලැබෙමින් පවතින 'ස්පර්ශනීය' ප්‍රතිලාභ ආරක්ෂා කරගන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නය ආණ්ඩුවට අභියෝගයක් සේ ඉතිරි වනු ඇත.
සුදර්ශන ගුණවර්ධන 09012020
20120 ජනවාරි 12 ඉරිදා "අනිද්දා" පුවත්පතේ පළමුවරට පළ කරන ලදී.
Comment (0) Hits: 292

කෙහෙම්මල් වාර විභාගේ ඉක්මනට ගෙවල්වලට යනවලා..!

කොරෝනා වසංගතය මෙසේ ව්‍යාප්ත වන්නේ නිසි කළමනාකාරිත්වයක්   නො කළ හෙයිනි.

වසර 70කට පමණ පෙර ඈත දුෂ්කර ගමක රජයේ කුඩා පාසලකි. එකී  පාසල හදිසියේම වසා දරුවන් නිවෙස්වලට යැවීමට සිදුවිය.  මු`ථ  පාසලම පැවතියේ  එකම ගොඩනැගිල්ලක ය. ඒ නිසා පාසලේ  සීනුව එක් වරක් හඬවා රැස්වීම්  අවස්ථාවකට පාසල පත් කෙරෙයි.  එක් වරක් හැඬවූ සීනු නාදයෙන් පාසල් දරුවන් සහ ගුරුවරුන් නිහඬ විය. ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා  උස් හඩින් කතා කළේ ය.

‘‘මේ ළමයි හැකි තරම් ඉක්මනින්  ගෙවල් වලට යන්න  ඕනැ. නැවත දැනුම් දෙන තෙක් ස්කෝලේ උගන්වන්නේ නැහැ.ඊට පෙර පන්තිවල බංකු පුටු අස් කළ යුතුයි. ’’ නිමේෂයකින් පාසලේ එක් දරුවෙක් සිය දකුණත ඉහළට ඔසවා නැගිට්ටේය. ඒ තමන්ට කතා කිරිමට අවකාශයක් ඉල්ලා සිටින සාමාන්‍ය සම්ප‍්‍රදාය විය.
‘‘ඇයි මොකද......? ලොකු මහත්තයා වේවැල දිගු කර අර දරුවාගෙන් නො ඉවසිල්ලෙන් ඇසීය.

‘‘ලොකු මහත්තයා අපේ වාර විභාගේ........

‘‘කෙහෙම්මල් වාර විභාගේ ඉක්මනට ගෙවල්වලට යනවලා.....ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා ඒ උත්තරය දුන්නේ තරමක නුරුස්නා ගතියකිනි. එ් ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා  ජීවතුන් අතර සිටියි නම්,  සිය වසක් ආයු වළඳන ඒ උත්තම පුරුෂයාට  ආයුබෝවන් කියනු  කැමැත්තෙමි.  අර වාර විභාගය සිහිපත් කළ  දරුවාගේ වයසේ පුරවැසියන් තවමත් ජීවත් වෙති. ඉහත කී පාසල් සිද්ධිය වසර 70කට පෙර කතාවකි.  හෙවත් ලංකාවට නිදහස ලැබිලා වසර 2කි. අද  අප කෙරෝනා අවදානම හමුවේ හැසිරෙන්නේ අර දරුවා මෙන් පාසල් වාර විභාග (හෝ මැතිවරණ) මානසිකත්වයෙනි.

වර්තමාන ලංකාවේ පාලකයා ඒ ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා වී නම්,  2020 මාර්තු දෙවෙනිදා ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්නේ නැත. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරි සංගමයේ උපදෙස් පරිදි,  රටම ආපදා අවදානමක කොටු කර ගුවන් තොට වසනවාය. සෞඛ්‍ය ඇමතිවරිය අපේ ජයග‍්‍රහණය සහතික හෙයින් මැතිවරණය කල් තැබීමේ අවශ්‍යතාවයක් නැත යයි කියන්නේ නැත.  ඒ ඇමතිවරිය අර පාසල් දරුවාගේ මානසික මට්ටමේය. 

ජනාධිපති වරයා පරිප්පු සැමන් මිල අඩු කරමින් ජනතාවගේ කොරෝනා බිය දුරු කිරීමට හිතන්නේ නැත.  තුට්ටු දෙකේ වාසියට කෑදරව,  රටේ   මිනිස්සු පරිප්පු සැමන් ගැනීමට පාරට බසින්නේ් නැත.  පාස්කු ප‍්‍රහාරයට කෝපව මුස්ලිම් ගම් වලට ගහන්නේ නැත. ජාතිය අමතමින්තම සහෝදරයා අගමැති කළ යුතු බව කියන්නේ නැත. මේ රටේ කොරෝනා ව්‍යසනය බඩු අඩුවට දෙන ඡුන්ද සැණකෙළියක් කළේ ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා වැන්නෙකු රටේ පාලකයා නොවූ නිසා ය.

1962 රාජ්‍ය විරෝධී කුමන්ත‍්‍රණයේදී මෙන්ම, 71 කැරැල්ලේදී රටේ සියථ දෙනා වගකීමෙන් හැසිරිණ. 

 පාස්කු ප‍්‍රහාරයෙන් දින කිහිපයක් ගෙවුණ තැන තමා ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා බවට ගෝඨාභය ප‍්‍රකාශ කළ තැන් සිට වි පක්‍ෂය මැතිවරණ මානසිකත්වයෙන් හැසිරිණ. අවදානම අබිබවා ම්ලේච්ඡ දේශපාලනය ඉස්මතු විය. ආපදාව යනු  බරපතල හතුරෙකි.  ඒ හතුරා නිවැරදිව හඳුනා ගනු මිස, පක්‍ෂ දේශපාලනයේ පින්සලෙන් රැුවුල් ඇඳ, කන්නාඩි පළඳවා,  පාට කර හැඩ බැලියු යුතු චිත‍්‍රයක්  නොවේ. පාස්කු ප‍්‍රහාරය විකුණා කා රටක් රවටා බලය ඇල්ලූ අඳ බාලයන්ට  කොරෝනා වසංගතයේ  දිග පළල හඳුනා ගත නොහැකි විය.
කොරෝනා වෛරසය ගැන පසුගිය දෙසැම්බරයේත් ලෝකය දැන සිටියහ. රාජපක්‍ෂ පාලකයන් ජනවාරියේ කටුනායක නිරෝධායන ඒකකය සකි‍්‍රය කොට, ජාතික කි‍්‍රයාකාරි කමිටුවක් පත් කළහ.  ජනවාරි 27 දා හඳුනා ගත් පළමු චීන ජාතික කොරෝනා රෝගියා  හමු විය. ඇය පෙබරවාරි මස 19 වෙනි දින සුවය ලබා  රටින් පිටව යෑම මහා උත්සවයක් විය.  
ඒ සමග දිලිත් ජයවිර, ඉරාජ් වීරරත්න  ලංකාවේ සංචාරයට  එන්නැයි ලෝකයට ඇරයුම් කළහ. දිනෙන් දින ව්‍යාප්තවන වෛරසයක් හමුවේ කිබුහුමක් තරමට ගණන් ගත්තේ නැත.  බලයට ඉව අල්ලමින් විපක්‍ෂයේ සිටි රාජපක්‍ෂලා පාස්කු ප‍්‍රහාරය  සැණකෙළියක් ලෙස සැලකීය. එදා  මාධ්‍ය හැසිරීම ඊට නිදසුණකි. වාචාල හරින් ප‍්‍රනාන්දු තම පියා කී නිසාවෙන් පල්ලි නො ගිය බවට කළ පකිස් බූරු කතාව සහ පවිත‍්‍රාගේ අපි දිනන කතාව එකම ජාතියේ තප්පු ලෑමකි. එහෙත් රාජපක්‍ෂ වාදි  මාධ්‍ය ගද්‍රභයන්  හරින්ගේ වගකීම් විරහිත  කතාව උඩ දමා සෙල්ලම් කළාට පවිත‍්‍රලාගේ සුදර්ශනී ප‍්‍රනාන්දු පුල්ලෙලාගේ මෙන්ම සැමන් පරිප්පු  කතා  ගැන කතා කළේම නැත. රෝයල් තෝමියන් මැච් එක නතර කිරිමට ජනධිපතිට ඉඩ නොදුන් එකා ගැන ඇසුවේ  නැත. ඒ නිසා, බාප්පා බයකර රෝයල් තෝමියන් මැච් එකට ඉඩ දුන්නේ ගල්කිස්ස තෝමියන් පොරක් වූ නාමල් පුතා බවට රට්ටු අනුමාන කළහ. 
රෝ්යල් මැච් එක නතර කිරිමට අයියාගේ පුත්තු ඉඩ නො දුන්නා කී  බාප්පා ආනන්ද නාලන්ද මැච් එක බැලීමට යාමේ බරපතලකම මාධ්‍ය රටට හෙළි කළේ නැත.

ජාතික ආපදා දේශපාලනයෙන් යට ගැස්වීමට   තවත් උදාහරණ අවශ්‍යද?------

පවිත‍්‍රා වන්නිආරච්චි සුසිල් පේ‍්‍රමජයන්ත් ලක්‍ෂමන් යාපා, විශේෂඥ වෛද්‍ය සුදර්ශනි ප‍්‍රනාන්දු පුල්ලේ ආදිහූ කළ ප‍්‍රකාශ මුහුණු පොතේ මිස, ප‍්‍රමුඛ මාධ්‍ය  ඉස්මතු  කළේ නැත. පාස්කු  ඛේදවාචකය උඩ දමා සෙල්ලම් කළ උදවිය කොරෝනා අවදානමේදී ගොලූ බේත් බී බලා සිටිති. අවදානම අතර, නගරයේ  සයිකල් රේස් සංවිධානය කළ  දඹුල්ල නගරාධිපති  අත් අඩංගුවේය. 

රෝයල් තෝමියන් ආනන්ද නාලන්ද මැච්   ඕර්ගනයිස් කළ එවුන් තවමත් නිදැල්ලේ ය. තෙල් අඩු කළේ නැත. රටේ විනය පවත්වා ගෙන යන්නේ නැත.  බක් පුන් පොහෝය තෙක් පවත්නා සිරිපාද වන්දනාව නතර නො කිරීමත් එල්ලා වෙඩි තැබිය යුතු වරදකි. තුනෙන් දෙක ඉල්ලන අයියලා අපදාවක  අටපහ තේරුම් ගැනීමට අසමත් ය.  ජනවාරි 27 දා පළමු කොරෝනා රෝගි කාන්තාව හමුවූ දින ගුවන් තොට වැසුවා නම් මේ විනාසය සිදුවන්නේ නැත.

පාස්කු  ප‍්‍රහාරය සමග මම ඡුන්දෙට එනවා කී ජනාධිපති වරයා අයියා අගමැති කරන්න කීමෙන්  ආපදා හඳුනා ගැනීමේ මැදමුලන  න්‍යාය අප තේරුම්ගත යුතුවේ. පාස්කු  ප‍්‍රහාරයට  සමගාමීව මුස්ලිම් ගම් වලට පහර දීම සංවිධානය කළෝ පොහොට්ටුව වේදිකාවේ සිටියාහ. අද රට පත්ව ඇති ව්‍යසනය ගැන හාන්කවිසියක් නැති රනිල් සජිත් කා කොටා ගන්නේ ඒ නිසාය. යූඇන්පී කාරයන් බහුතරය මාලිමාවට ඡුන්දය දෙන්න හිත හදා ගෙන ඇත්තේද ඒ නිසාය.

1965-70 නුවරඑළිය මන්තී‍්‍ර ඩොනල්ඞ් රණවිර(එජාප*ගේ  ආදායම් බදු ගැටථව අවශ්‍ය පියවර ගැනීමට අදාල අංශවලට  අගමැති ඩඞ්ලි සේනානායක දුන්නේ එක් සතියක  කාලයකි. ඒ සමග ඩොනල්ඞ් රණවීර කැඳවා ඊළ`ග මැතිවරණයේදී එජාප නාම යෝජනා නො ලැබෙන බව දැන්වීය. 1958 මහ ගංවතුුරට ගලා ආ  ජල කඳ නිසා ගිරිතලේ වැව කැඩෙන්න ආසන්නව තිබිණ. අමාත්‍ය සී.පි.ද සිල්වා වැව කපා වතුර බැස්සවීමට දුන්  උපදෙස කි‍්‍රයාත්මක නොවී ය. ඒ වැව කැපීමේ ප‍්‍රතිපලය තක්සේරු කළ නො හැකි නිසාය.  අවසානයේ අමාත්‍ය සී.පී. ද සිල්වා මින්නේරි දේවාලයට  බාරයක් වී බුල්ඩෝසරයක්  පන ගන්වා තෙමේව  වැව් බැම්ම කපා වැවත්, ප‍්‍රදේශයත් ආරක්‍ෂා කළේය. එදා ඒ හරහා යම් විනාශයක් සිදුවුණා නම් සී.පි.ද සිල්වාගේ දේශපාලනය අවසන් වීමට ඉඩ තිබිණ. නායකයන් කියන්නේ කෑදරයන් නොවේ. බිය ගුල්ලන් නොවේ. වගකීම තේරුම් ගත් යෝධ මිනිසුන්ටය. අර ගමේ ස්කෝලේ ලොකු මහත්තයා වාගේය.

කොරෝනා ව්‍යසනය කළමනාකරණය නො කළ වර්තමාන පාලකයන් තම දේශපාලන සටන් පාඨ කරගත් මද්‍රසා පාසල් තහනම් නො කිරීමෙන්, මුසල්මානු බුර්කා නො කිරීමෙන්, බැංකු හොරු ගාල් නො කිරීමෙන්, දොස්තර සාපි අමතක කිරිමෙන් භික්‍ෂු දේශපාලනය අවසන් කිරීමෙන් කුණු බැනුම් අසති. ඒ ඇයි? මිනිසුන් රවටා බලය ගන්නා කිසිවෙකුට මහ පොළොව සමාව නොදෙන  නිසාය. සාප කරන නිසාය. 56 ජාතීන් අතර වෛරය පැතිරවූ බණ්ඩාරනායක විනාස වුණේ ඒ නිසා ය. බොහෝ දුර ඇවිද යා නො හැකිය.  

යහ පාලනය භාරගත් රනිල් සජිත්ලා කිසිවෙකු රාජපක්‍ෂලාට අත තිබ්බේ නැත. 2019 රට භාරගත් රාජපක්‍ෂලා රනිල් සජිත්ලාට අත තියන්නේද නැත. කොරෝනා පැතිරුණත් බිග් මැච් නතර නො කරති. ඒ අමන දේශපාලනය නිසාය. අර ස්කෝලේ ලොකු මහත්තයාට විභාගයට වඩා දරුවන්ගේ ආරක්‍ෂාව වැදගත් විය.  ඔහු කල්පනා කළේ විභාග ලියන්නත් දරුවන් ආරක්‍ෂා විය යුතු බවය. චමල් රාජපක්‍ෂ කීවේ මිනිසුන් තම ආරක්‍ෂාව සලසා ගෙන ඡුන්දය දාන්න ආ යුතු බවය. චමල් රාජපක්‍ෂට අනුව කුරුණෑගල හත් කෝරළේ  මිනිස්සු මහින්ද රාජපක්‍ෂ පත් කළ යුතුවේ. මහනුවරින් මහින්දානන්ද පත් කළ යුතුවේ. දෙ කෝටියක් ජීවත්වන රට කොරෝනාව ළ`ග මරණාසන්නව සිටිත්. ඒ මිනිස්සු 225ක් පත්  කිරීමට අවදානම අමතක කළ යුතුවේ.  19 ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට පින් සිද්ධ වෙන්න ඡුන්ද කල් දැමීම නිසා ජනතාව යම් තරමකට සුරක්‍ෂිතව සිටි. සඳලංකාවේ සුප‍්‍රකට ටී.බී.සුබසිංහගේ  දූ වරුන් දෙදෙනා ගියේ හෙණ්ඩියගල ගමේ පාසලටය. එක් දවසක පිස්සු බල්ලෙක් පාසල් වත්තට පැන ද`ගලන්නට විය. දරුවන්  බියෙන් කෑ ගැසූහ. ගුරුවරු පළමුව කළේ සුබසිංහ දියණියන් දෙදෙනා ගුරු නිවාසයේ සුරක්‍ෂිතව තැබීමය. මේ කතාව  ඇසූ සුබසිංහලා තිගැස්සිණ. ඒ තම දරුවන් රැුකීමට යද්දී තවත් පාසල්  දරුවෙකුට පිස්සු බල්ලා හැපුවා නම් .... කියා  කල්පනා වූ හෙයිනි. රොයල් තෝමියන් මැච් එකේදී මැදමුලන රාජපක්‍ෂලාත් හෙණ්ඩියගල සිද්ධියේදී සඳ ලංකාවේ සුබසිංහලාත් කල්පනා කළ ආකාරය රටේ යහපත පිණිස තෝරා බේරා ගත යුතුවේ.  

පෙබරවාරි 1 දින චීනයේ වුහාන් නගරයේ සිටි විරවංශගේ    දූූූ  දරුවන් ,   ලාංකික සිසුන් සහ පවුල්වල 33 දෙනෙකු ලංකාවට ගෙන්වා දියතලාවේ නිරෝධානයක කඳවුරේ රැුඳවීය. රටට විදේශීය විනිමය ගෙනෙන නොවැම්බර් 16දා පොහොට්ටුවට කතිරය ගැසීමට ස්වේච්ඡුාවෙන් ලංකාවට ආ විදේශීය ශ‍්‍රමිකයන්ට ලංකාවට ගෙන්වා ඔවුන් ආරක්‍ෂා කිරීමට කි‍්‍රයා කළේ නැත. එහෙත් සංචාරකයන් පරීක්‍ෂාවෙන් තොරව ලංකාවට පැමිණී අතර, මාර්තු 2 තෙක් ගුවන් තොටුපල වසා දැමුවේ නැත. 

පළමු ශී‍්‍ර ලාංකික රෝගියා සංචාරක මග පෙන්වන්නෙකු වුණේ විදේශීය සංචාරකයන්ට දොර හැර දුන් නිසාය. අන්තිමේ  ඉතාලිය ගිනි ගනිද්දී විදේශීය ශ‍්‍රමික ලාංකික ජනතාව සිය ගණන් ලංකාවට පැමිණ තැන තැන සැගවුණාහ. අද ඔවුන් හොරුන් තක්කඩියන් මට්ටමට වැටී ඇත. අද රටේ මිනිස්සු එකී විදේශීය ශ‍්‍රමික ලාංකිකයන්ගේ හැසිරීම හෙළා දකිති. ඔවුන් ජාති ද්‍රෝහින් ලෙස සලකති. වඩාත් බරපතල ඔවුන්ගේ හැසිරිමද? රෝයල් තෝමියන් ආනන්ද නාලන්ද මැච් සංසිද්ධීන්ද? 

ගුවන් තොටුපල විවෘතව තැබීමද? තවමත් සිරිපාදේ යන්ට අවසර දි තිබීමද? ‘‘කෙහෙම්මල් වාර විභාගේ ඉක්මනට ගෙවල්වලට යනවලා.....ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයාට අනුව යමින් අඹගස්්වැවවේ රාහුල  නායක හාමුදුරුවෝ් රන්ගිරි දඹුලූ විහාරය වසා දැමූ හ. සිරිපාදේ නායක හාමුදුරුවෝ සිරිපාදය වන්දවති. මාර්තු 12 වෙනිදා රෝගින් දෙදෙනෙකි. මාර්තු 23 වෙනිදාට ලංකාවේ  කොරෝනා රෝගීන් 80 ඉක්මවා යමින් පවතී. ඉහත කී භික්‍ෂුන් දෙදෙනාගේ කි‍්‍රයා හරහා කොරෝ්නා වසංගතය පාලනය කිරීමට රටේ පාලකයන් අසමත් බවට තවත් සාක්‍ෂි උවමනාද?

නීතිඥ චන්ද්‍රසිරි සෙනෙවිරත්න විසිනි.

 

Comment (0) Hits: 197

පළිගැනීමේ විසම චක‍්‍රය !

විරුද්ධවාදීන්ගෙන් පලිගැනීම අපට ලැබී තිබෙන ගෝත‍්‍රික උරුමයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. එය ලංකාවේ දේශපාලන සංස්කෘතියෙහි ගැඹුරට කාවැදී තිබෙන ලක්ෂණයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ඉන් පෙනෙන්නේ ලංකා සමාජය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී වී තිබෙන්නේ බාහිර පෙනුමෙන් මිස අභ්‍යන්තර හරයෙන් නොවන බවය. ලංකාව නොකඩවා මැතිවරණ පවත්වන රටක් වුවත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සංකල්ප ගැන ගැඹුරු අවබෝධයක් තිබෙන රටක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය. ලංකාවේ කොයි කාලයකවත් මහජනතාව අතර ජනප‍්‍රිය ලිබරල්වාදී ව්‍යාපාරයක් නොතිබුණු අතර ලංකාවේ ජනප‍්‍රිය දේශපාලන නායකයන් අතර ලිබරල් අදහස් දරන නායකයන්ද නොසිටියේය. පොන්නම්බලම් අරුණාචලම්, ඊ.ඩබ්ලිව්. පෙරේරා, ඞී.බී. ජයතිලක වැනි අපේ මුල්කාලීන නායකයන් කිසිවෙක් ලිබරල් වාදය ගැන න්‍යායික අවබෝධයක් තිබූ දේශපාලන නායකයන් ලෙස සැලකිය නොහැකිය.
 
ලංකාවේ පැවති දේශානුරාගය පිළිබඳ කදිම විග‍්‍රහයක් ඩොනමෝර් කොමිෂන් සභා වාර්තාවට ඇතුළත්ය. එයට අනුව ලංකාවේ දේශානුරාගය රටේ සියලූ ජන කණ්ඩායම් ඇතුළත් කරගත් හා රට මුල් කරගත් අනුරාගයක් නොව වර්ගය, කුලය හා ආගම මුල් කරගත් අනුරාගයකි. එම කොමිෂන් සභා වාර්තාව පිටවී අවුරුදු 90කට වැඩි කාලයක් ගතවී ඇතත්, ලංකාවේ දේශානුරාගය තවමත් තිබෙන්නේ එදා තිබුණු තැනට සමාන තැනකය.
 
ගෝත‍්‍රික දේශපාලනය
 
විරුද්ධවාදීන්ගෙන් පලිගැනීම නිදහසේ සිට අද දක්වාම ලංකා දේශපාලනයේ දක්නට තිබෙන අවලස්සන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී ලක්ෂණයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ආණ්ඩු බලය වෙනස්වන අවස්ථාවලදී ජයග‍්‍රාහකයා ප‍්‍රතිපත්ෂ නායකයන්ගෙන් පමණක් නොව, ප‍්‍රතිපක්ෂ අනුගාමිකයන්ගෙන්ද පලි ගනී. රටේ දේශපාලන නායකයන්ද වඩා වැදගත් කොට සලකන්නේ රටේ පොදු යහපතට නොව, තමාගේ, තම කණ්ඩායමේ අනුගාමිකයන්ගේ යහපතය. අනුගාමිකයන් වැරදි ලෙස සලකන්නේද විරුද්ධවාදී නායකයන් අතින් සිදුවන වැරදිය. තම නායකයා හෝ නායකයන් අතින් සිදුවන වැරදි ඔවුන් වැරදි ලෙස සලකන්නේ නැත. හැම රජයක්ම සිරිතක් වශයෙන් තමන් ලබන ජයග‍්‍රහණයෙන් පසුව ඊට පෙර දේශපාලන පලිගැනීමට ලක්වූ අනුගාමිකයන්ට නිර්ලෝභී ලෙස වන්දි ගෙවන ක‍්‍රමයක් පවත්වාගෙන යයි. ඒ වෙනුවෙන් පමණක් ලංකාව ගෙවා තිබෙන වන්දිය ගණනය කළහොත් එය දැවැන්ත ධනස්කන්ධයක් විය හැකිය.
 
ලංකාවේ පක්ෂවලට පවුල් පසුබිමක් තිබෙන අතර පක්ෂවලට හිමිකම් කියන පවුල් හෝ පවුල් කණ්ඩායම් සිටිති. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අයිතිය තවමත් තිබෙන්නේ එක පවුල් කණ්ඩායමකටය. ශ‍්‍රීලනිපයේ අයිතිය තිබුණේද එක පවුලකටය. දැන් පොදු ජන පෙරමුණේ අයිතිය තිබෙන්නේද එක පවුලකටය.
 
මැතිවරණවලට තරග කරන අපේක්ෂකයන් තෝරන්නේ පක්ෂ සංවිධාන විසින් නොව, පක්ෂයේ අයිතිකාරයා විසිනි. ලංකාවේ එකම දේශපාලන පක්ෂයකටවත් සාමාජික ගාස්තු ගෙවන සාමාජිකයන් නැත. සියලූම පක්ෂ දුවන්නේ කළු සල්ලිවලිනි. පක්ෂයට සල්ලි ලැබෙන මාර්ග හෝ ලැබෙන මුදල්වල ප‍්‍රමාණයන් ගැන හෝ ඒවා වියදම් කෙරෙන ආකාරය ගැන පක්ෂ අනුගාමිකයන් දන්නේ නැත.
 
පලිගැනීමේ සංස්කෘතිය
 
ප‍්‍රථම අගමැති ඞී.එස්. සේනානායක වතුකරයේ ඉන්දියානු වතු කම්කරුවන්ගේ ඡන්ද බලය කඩිමුඩියේ අහිමි කළේ ඔවුන්ගේ අපේක්ෂකයන් තරග නොකරන ආසනවලදී සමසමාජ පක්ෂයට ඡන්දය දීම නිසාත්, ඔවුන්ගෙන් තේරී පත්වූ නියෝජිතයන් තමන් අමාරුවෙන් ආණ්ඩුවක් ගැට ගසා ගන්නට ගිය අවස්ථාවේදී ඞී.එස්.ට ආධාර කිරීමෙන් වැළකී සිටින ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළ නිසාත්ය. 1956දී බණ්ඩාරනායකට දෙමළ ජනයාගේ භාෂා අයිතිවාසිකම් අහිමි කරන්නට සිදුවූයේද තමන් බලයට පත් කළ සිංහල බෞද්ධයන් සතුටු කිරීම සඳහාය. ජනාධිපති ජයවර්ධන විරුද්ධවාදීන්ගෙන් පලිගැනීම උපරිම මට්ටමකට ගෙනා ජන නායකයා ලෙස සැලකිය හැකිය. තමන් බලයට පත්වූ පසු සතියක කාලයක් පොලිසියට නිවාඩු දෙන බව ඔහු 77 මැතිවරණ රැස්වීම්වලදී කීවේය. යූඑන්පී ආධාරකරුවන් සිරිමා බණ්ඩාරනායකගේ සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩු කාලයේ දරුණු පලිගැනීම්වලට ලක්ව තිබුණු අතර ජයග‍්‍රහණයෙන් පසුව සතියක කාලයක් පොලිසියට නිවාඩු දෙන බව කීවේ සිය පාක්ෂිකයන්ට පෙරළා පහරදීමට අවස්ථාවක් ලබාදීම සඳහාය. පොරොන්දු වූ ආකාරයටම මැතිවරණ ජයග‍්‍රහණයෙන් පසුව සිය අනුගාමිකයන්ට විරුද්ධවාදීන්ගෙන් පලිගැනීමට අවස්ථාවක් ලබාදෙන ලද අතර, පොලිස් වාර්තා අනුව ගිනි තබා විනාශ කරන ලද ගෙවල් සංඛ්‍යාව දහසකට ආසන්න විය.
 
පෙරහැර ඉන් නැවතුණේ නැත. පාර්ලිමේන්තුවේ හයෙන් පහක බලයක් ලබා ගත් ජනාධිපති ජයවර්ධන ඊළඟ ජනාධිපතිවරණයේදී ප‍්‍රතිපක්ෂ නායිකාවට තරග කිරීමට ඉඩක් නොලැබෙන පරිදි ඇගේ ප‍්‍රජා අයිතියද අහිමි කළේය. විජේවීරගේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණද ඇගේ ප‍්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරන වැඩසටහනේ වැදගත් පංගුකාරයෙකු ලෙස ක‍්‍රියා කළේය.
 
ජේවීපී දෙවැනි කැරැල්ල කාලයේදීද පුද්ගලික හමුදා පවත්වාගෙන ගිය ආණ්ඩු පක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරුන් ජේවීපී ආධාරකරුවන් ලෙස සලකා විරුද්ධ පක්ෂයේ ආධාරකරුවන්ද මරා දමන ලදි. ජේවීපීයද එම කැරැල්ලේදී පළමු වටයේදී ආණ්ඩු පක්ෂයේ ආධාරකරුවන් හා වාමාංශික පක්ෂවල ආධාරකරුවන් හා දෙවැනි වටයේදී ශ‍්‍රීලනිප ආධාකරුවන්ද මරා දමන ලදි.
 
පලිගැනීමේ සංස්කෘතියේ වෙනසක් ඇතිවීම
 
එජාපයේ අවුරුදු 17ක පාලනයකින් පසුව බලයට පත්වන චන්ද්‍රිකා පාලන කාලය තුළ පලිගැනීමේ සංස්කෘතියේ ලොකු වෙනසක් පෙන්නුම් කළ අතුරු අවස්ථාවක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ඒ වෙනස කෙරෙහි කිසියම් ප‍්‍රමාණයකට මගේ බලපෑමක්ද තිබූ අතර උපාය මාර්ගික වෙනත් හේතුද බලපෑවේය. 94 මැතිවරණයේදී මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක වැඩසටහන භාරව ක‍්‍රියා කළ කමිටුවේ ප‍්‍රධානියා ලෙස ක‍්‍රියා කළේ මමය. වාද විවාද මැද වුවත් ප‍්‍රචාරක කටයුතුවලදී කැලෑ පත්තර පළකිරීමෙන් වැළකී සිටින සම්ප‍්‍රදායකට කමිටුව එකඟ කරවා ගැනීමට මට හැකිවිය. මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක කටයුතු අවසන් කළ යුතු දිනය එළැඹීමෙන් පසු මැතිවරණ දිනයේදී සියලූම ප‍්‍රධාන පුවත්පත්වල පිටු දෙකක් පුරා පළකරන ලද දැන්වීමක් මගින් ලබන මැතිවරණ ජයග‍්‍රහණයෙන් පසු විරුද්ධවාදීන්ට වධ හිංසා නොකරන ලෙස ඉල්ලා සිටියෙමු. ක‍්‍රියාවන්ගෙන් පමණක් නොව, වචනවලින් වත් හිංසා නොකරන ලෙස ඉල්ලා සිටියෙමු. එය චන්ද්‍රිකාගේ ඉල්ලීමක් අනුව කරන ලද දෙයක් නොවූවද ඒ සඳහා එම පණිවුඩය ඇතුළත් දැන්වීම පළකිරීමට චන්ද්‍රිකා අනුමැතිය දුන්නාය.
 
ළඟ ළඟ තරගයකින් ජය ලැබෙන බව පෙනෙන්නට තිබුණද අගමැති තීරණය කිරීමේ බලය තිබුණේ ජනාධිපති විජේතුංගටය. චන්ද්‍රිකා පොදු පෙරමුණෙන් ප‍්‍රධාන තරුව බවට පත්ව සටියද පක්ෂ නායිකාව වූයේ ඇය නොව ඇගේ මවය. ජනාධිපතිවරයා වැරදිලාවත් අගමැති ලෙස චන්ද්‍රිකා තෝරා නොගෙන ඇගේ මව තෝරා ගතහොත් ගතහැකි ක‍්‍රියාමාර්ගයක් නොතිබුණි. එවැනි තත්ත්වයක් ඇතිවීම වැළකීම සඳහා උපාය මාර්ගික වැඩසටහනක් අවසාන මොහොතේදී දියත් කෙරිණ.
 
චන්ද්‍රිකා විශ‍්‍රාම සුවයෙන් සිටි හිටපු ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන හමුවන්නට ගියාය. තම මව අගමැති ධුරයට පත් කළහොත් ඇය පෙරළා ජේ.ආර්. ඇතුළුව එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකයන්ගෙන් පලිගන්නා තැනකට යා හැකි බව පවසා එවැනි තත්ත්වයක් ඇතිවීම වැළකීම සඳහා අගමැති ධුරයට තමා පත් කිරීමේ අවශ්‍යතාව ජනාධිපති විජේතුංගට පෙන්වා දෙන ලෙස ජේ.ආර්.ගෙන් ඉල්ලා සිටියාය. ජේ.ආර්. ජනාධිපති විජේතුංගට කතා කොට ඒ ගැන කරුණු පැහැදිලි කිරීමක් සිදු කළේය. ඉන්පසු ජනාධිපති විජේතුංගගේ කැඳවීමක් අනුව ඇය ඔහු හමුවන්නටද ගියාය.
 
ඡන්ද ප‍්‍රතිඵල පිටවෙමින් තිබියදී මන්ත‍්‍රීවරුන් කිහිපදෙනකු එහෙ මෙහෙ කොට ආණ්ඩු බලය හිමිකර ගැනීමේ උත්සාහයක ගාමිණී දිසානායක නිරත වී සිටියේය. අගමැති ධුරයේ සිටි රනිල් වික‍්‍රමසිංහ තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වී අරලියගහ මන්දිරය අතහැර ගියේ ගාමිණී දිසානායකගේ එම වැඩසටහන ව්‍යර්ථ කිරීම සඳහාය. ඒ ක‍්‍රියාව සිදුවූයේද රනිල් චන්ද්‍රිකා සමග ඇති කරගත් එකඟත්වයකට අනුකූලවය.
 
එකිනෙකා ආරක්ෂා කරගන්නා ක‍්‍රමයක් ඇතිවීම
 
මොන මොන හේතු නිසා හෝ එම දුෂ්කර මොහොතේදී හිටපු ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, ජනාධිපති ඞී.බී. විජේතුංග හා අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ චන්ද්‍රිකාට ආධාර කළෝය. ඒ නිසා බලය ලැබීමෙන් පසු රටේ දේශපාලන සංස්කෘතියට අලූත් අංගයක්ද එකතුවී යැයි කිව හැකිය. විරුද්ධ පක්ෂයේ සිටියදී බලය ලබාගැනීම සඳහා කෙරෙන අරගලයේදී ආණ්ඩුවට හා එහි නායකයන්ට කොතරම් දූෂණ චෝදනා එල්ල කළ ද බලය ලැබීමෙන් පසු එම දූෂණ ගැන හාරා අවුස්සා බලන තැනකට නොයෑම සඳහා මෙම පක්ෂ දෙකේ නායකයන් අතර ඇති කරගත් නිහඬ එකඟතාව දේශපාලන සංස්කෘතියට එකතු කෙරුණු අලූත්ම අංගය ලෙස සැලකිය හැකිය.
 
ඒ නිසා ජනාධිපති කුමාරතුංග කොතරම් ඉල්ලීම් තිබුණද සිය පාලන කාලයේදී එජාපයේ වසර 17ක පාලන කාලය තුළ සිදුවූ දූෂණ වංචා ගැන සොයා බලන තැනකට නොගියාය. චන්ද්‍රිකා ජනාධිපති ධුරයේ සිටියදීම පාර්ලිමේන්තු බලය ලබා ගත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහද කොතරම් කෑගැසීම් තිබුණද චන්ද්‍රිකාගේ පාලන කාලය තුළ සිදුවූ වංචා හා දූෂණ ගැන සොයා බලන තැනකට නොගියේය. ඉන්පසු බලයට පැමිණි ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ ආණ්ඩුවද චන්ද්‍රිකා සමග කොතරම් මතභේද තිබුණද ඇගේ පාලන කාලය තුළ හෝ රනිල් වික‍්‍රමසිංහට පාර්ලිමේන්තු බලය තිබූ පාලන කාලයේ සිදුවූ දූෂණ හා වංචා ගැන සොයා බලන තැනකට නොගියේය. ඒ වන විට පිළිගත් ක‍්‍රීඩාවේ සම්ප‍්‍රදායන් සකස් වී තිබුණේ ජයග‍්‍රාහී පක්ෂයට එම පාලන කාලය තුළ  උපරිම වශයෙන් අයථා ලෙස ධනය උපයා ගැනීමේ අයිතිය ලැබෙන ආකාරයටය. විරුද්ධ පක්ෂයට ඒ ගැන කෑගැසීමේ අයිතිය තිබුණද, බලයට පත්වීමෙන් පසු පූර්වගාමීන් කර තිබෙන වැරදි සොයා බැලීමෙන් වැළකී සිටීමේ ප‍්‍රතිපත්තියක් සඳහා මෙම දෙපක්ෂය අතර ඇති කරගත් නිහඬ එකඟතාවක් තිබුණි. 
 
එවැනි ධර්මතාවක් ක‍්‍රියාත්මක වූ බව සනාථ කිරීමට දැක්විය හැකි ප‍්‍රබල සාක්ෂි දෙකක් මෙසේය.
 
ජනාධිපති චන්ද්‍රිකාගේ පාලන කාලයේදී බටලන්ද වධකාගාරය ගැන සොයා බලා වාර්තා කිරීම සඳහා ත‍්‍රිපුද්ගල ජනාධිපති කොමිසමක් පත් කරන ලදි. එම කොමිෂන් සභා වාර්තාව පළවීමෙන් පසුව එහි කොමසාරිස්වරයකුගෙන් මට දැනගන්නට ලැබුණේ කොමිෂන් සභා වාර්තාවට ඇතුළත්ව තිබූ වැදගත් පරිච්ඡේදයක් මුද්‍රණය කළ වාර්තාවට ඇතුළත් නැති බවය. මා ඒ ගැන මීට පෙර ලියා ඇත්තෙමි. එය සත්‍යයක් නම් එසේ කරන්නට ඇත්තේ රනිල් වික‍්‍රමසිංගේ ආරක්ෂාව සඳහා විය යුතුය.
 
රනිල් වික‍්‍රමසිංහද අගමැති ධුරයේ සිටියදී තීරණාත්මක වැදගත්කමක් තිබෙන ප‍්‍රශ්නයකදී ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා ආරක්ෂා කිරීම පිණිස ක‍්‍රියා කළේය. බැංකුවල පුද්ගලික සේප්පු සඳහා ඇති දේශපාලකයන්ගේ තොරතුරු දන්නා කිසියම් පුද්ගලයෙක් වරකට එක් අයකු බැගින් වන ලෙස අගමැතිවරයාට තොරතුරු ලබා දුන්නේය. සේප්පුව තිබෙන බැංකුවත්, එහි තිබෙන මුදල් වටිනාකමත් කවර ආකාරයකින් හෝ ඔහු දැන සිටියේය. ඔහු එම ක‍්‍රියාව කරන ලද්දේ පොදු යහපත සලකා මිස කිසිවක් ලබාගැනීමේ අරමුණින් නොවේ. පළමු තොරතුර හා දෙවැනි තොරතුර සම්බන්ධයෙන් නීතිය අකුරටම ක‍්‍රියාත්මක විය. ඔහු තුන්වැනි තොරතුර දුන්නේ චන්ද්‍රිකාගේ සේප්පුව ගැනය. එහෙත් අගමැතිවරයා මුල් දෙදෙනා සම්බන්ධයෙන් ක‍්‍රියාත්මක කළ ප‍්‍රතිපත්තිය එහිදී ක‍්‍රියාත්මක කළේ නැත. ඒ පිළිබඳ විස්තරයක් මගේ ‘චෞර රැජින’ පොතට ඇතුළත්ය.
 
මහින්ද රාපජක්ෂ ජනාධිපතිවරයා නිල ඡන්ද ප‍්‍රතිඵල ප‍්‍රකාශ කරන්නට පෙර රනිල් වික‍්‍රමසිංහ තමන් වෙත ගෙන්වා ගනිමින් තනතුරින් ඉවත්වීම ප‍්‍රකාශ කරන්නට ඇත්තේද එතෙක් පැවති සම්ප‍්‍රදාය තමන් වෙනුවෙන්ද ක‍්‍රියාත්මක කරන බවට රනිල් වික‍්‍රමසිංහගෙන් ලබාගන්නා සහතිකයක් වශයෙන් විය හැකිය. 
 
යහපාලනයේ මෝඩ පිළිවෙත
 
2015 යහපාලන ආණ්ඩුව රටේ ක‍්‍රියාත්මක වූ මෙම දූෂිත ක‍්‍රමය විධිමත් ලෙස වෙනස් කිරීමට හේතුවන සියලූදෙනාගේ පිළිගැනීමට හේතුවන ප‍්‍රතිපත්තියක පිහිටා ක‍්‍රියා කරනවා වෙනුවට මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනය පමණක් ඉලක්ක කොටගෙන කරන දඩයමකට යෑම නිසා පෙරළා පලිගැනීමට ඉඩ ලැබෙන තත්ත්වයක් ඇතිකර ගත්තේය. දූෂණයේ තිබූ පරිමාව කුමක් වුවත් දූෂණය රාජපක්ෂ පාලනයෙන් ආරම්භ වූ දෙයක් නොවීය. එය ඊට පෙර පැවති චන්ද්‍රිකා පාලන කාලය තුළද, ඊටත් පෙර පැවති යූඑන්පියේ දාහත් අවුරුදු පාලන කාලය තුළද දක්නට තිබුණු අවලස්සන ලක්ෂණයක් විය. 
 
මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජය කරන වැඩසටහනට එකතු වී සිටි පරණ දේශපාලනඥයන්ගෙන් වැඩි පිරිසක්ද, දූෂිත ඉතිහාසයක් ඇති අය වූහ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ බලය අල්ලාගෙන සුඛිත මුදිත රටක් ඇති කිරීම නොව, නැවත අයථා ලෙස ධනය උපයා ගැනීමට අවස්ථාවක් ලබාගැනීමය. දූෂණයට එරෙහිව ක‍්‍රියා කරන ආණ්ඩුවක් දූෂණයෙන් තොර විය යුතුය. ඒ බව මහජනයාටද පෙනෙන්නට තිබිය යුතුය. එහෙත් යහපාලන ආණ්ඩුව ඒ සඳහා වන අවංක අභිලාෂයක් තිබුණු ආණ්ඩුවක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය.
 
දූෂණ විමර්ශනය මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයට පමණක් සීමා කළ විට එය මහින්දට හිතවත් ජනතාවට පෙනෙන්නේ පලිගැනීමේ අරමුණින් කෙරෙන දඩයමක් වශයෙනි. 2015දී මහින්ද පරාජය වූයේ 1977දී සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුව පරාජය වුණු තරම් දැවැන්ත ආකාරයකට නොව ළඟ ළඟ තරගයකිනි. සිංහල ප‍්‍රදේශවලදී වැඩි පිළිගැනීමක් තිබුණේ ජයග‍්‍රාහකයාට නොව පරාජිතයාටය. ඒ කාරණයද එහිදී බැරෑරුම් ලෙස සැලකිල්ලට ගත යුතුව තිබුණි.
 
අනෙක් අතට දූෂණය දේශපාලනඥයන්ට පමණක් සීමාවූ දෙයක් නොවන අතර එය නිලධරතන්ත‍්‍රයද ඇතුළු මුළු මහත් සමාජයම වෙළාගෙන තිබෙන දරුණු පිළිකාවක් ලෙස සැලකිය හැකිය. එවැනි වටපිටාවක දූෂණ විමර්ශන වැඩසටහනක් කරළියට ගන්නවා නම් ගත යුතුව තිබුණේ හොඳින් කරුණු සලකා බැලීමකින් පසුව සියලූදෙනාගේ පිළිගැනීමට හේතුවන විධිමත් ආකාරයකටය. දූෂණ විමර්ශන වැඩසටහන රාජපක්ෂ පාලනයට සීමා නොකොට සියලූ පාලන කාලවල සිදුවූ දූෂණ ගැන සොයා බැලීම අරමුණු කරගත් වැඩසටහනක් බවට පත්කර ගත්තේ නම් එය කිසිවකුටත් අසාධාරණ ලෙස රිදවන්නට ඉලක්ක කර නොගත් සාධාරණ සියලූ මහජනයාගේ පිළිගැනීමට හේතුවන්නට ඉඩ තබුණි. මොන මොන හේතු නිසා එවැනි වැඩසටහනක් කරළියට ගැනීමට බැරිකමක් තිබුණේ නම් දූෂණයට තිබෙන ඉඩ අහුරන ප‍්‍රතිසංස්කරණවලට යා හැකිව තිබුණි. වත්කම් බැරකම් නීතිය විධිමත් කළ හැකිව තිබුණි. පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන්ට නීතියට පටහැනිව රජය සමග ව්‍යාපාර කිරීමට ලැබී තිබෙන ඉඩ අහුරා පක්ෂ භේදයෙන් තොරව ඒ වරද කර තිබෙන අයගේ මන්ත‍්‍රීකම් අහිමි කළ හැකිව තිබුණි. හොංකොන්වල හෝ සිංගප්පූරුවේ තිබෙන දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභා ආදර්ශයට ගෙන අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම ප‍්‍රතිසංස්කරණය කළ හැකිව තිබුණි. එවැනි විධිමත් මාර්ග තිබියදී යහපාලන ආණ්ඩුව තෝරා ගත්තේ අවුල් ඇති කරන අවිධිමත් මාර්ගයකි.  ඒ මගින් සිදුවූයේ මහින්ද රාජපක්ෂ පාර්ශ්වය ආරක්ෂාව සඳහා සටන් කරන තැනකට තල්ලූ කිරීමය. එහි අවසාන ප‍්‍රතිඵලය වූයේ යහපාලන ආණ්ඩුව පරාජය වී නැවත රාජපක්ෂ පාලනයක් ඇතිවීමය.
 
චක‍්‍රය ආපසු කැරකීම
 
නව ආණ්ඩුව යටතේ සිදුවන පලිගැනීම් යහපාලන ආණ්ඩුව ඉතා පටු අර්ථකථනයකින් ක‍්‍රියාවට නගන ලද ප‍්‍රතිපත්ති මහින්ද විරෝධී දූෂණ විමර්ශන වැඩසටහනේ තර්කානුකූල බලයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. එම මෝඩ වැඩසටහනකින් වැඩිම හානියක් ඇතිවූයේ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවටය. සියලූ වැරදි පැටවූයේ ඔවුන්ගේ කරමතය. ඒ නිසා අධිකරණයටද ලොකු හානියක් ඇතිවිය හැකිය.
 
යහපාලන ආණ්ඩුවේ සියලූ දේශපාලනඥයන් වැරදි නොකළ සුදනන් ලෙස සැලකිය නොහැකිය. ඔවුන් අතරද සඟවා ගෙන සිටින අවලස්සන රහස් ඇති අය සිටිය හැකිය. යහපාලන ආණ්ඩුව ක‍්‍රියාවට නගන ලද විමර්ශන වැඩසටහන නිසා සඟවා ගෙන සිටි සමහර රහස් හෙළිදරව් වූ අතර අලූත් ආණ්ඩුවේ විමර්ශන ක‍්‍රියාදාමය නිසාද එවැනි දේ සිදුවිය හැකිය. යහපාලන ආණ්ඩුවේ විමර්ශන ක‍්‍රියාදාමය නිසා කාසියේ එක පැත්තක් දැකගන්නට මහජනතාවට අවස්ථාවක් ලැබුණු අතර නව ආණ්ඩුවේ විමර්ශන ක‍්‍රියා නිසා කාසියේ අනෙක් පැත්තත් දැකගැනීමේ හැකියාව මහජනයාට ලැබිය හැකිය.
 
මහජනයාගේ උණුසුම් කතාබහට හේතුවී තිබෙන ලොකුම දේශපාලන දඩයම බවට පත්ව තිබෙන්නේ චම්පික රණවකය. ඔහුගේ ජීවිතය රැක දුන් පුද්ගලයා වශයෙන් සැලකෙන්නේ මාය. නව ආණ්ඩුවට ඔහු අන් සියලූදෙනාට වඩා වැදගත් වන්නට ඇත්තේ ආණ්ඩුව අත තිබෙන සිංහල බෞද්ධ ධජය ආපසු උදුරා ගැනීමේ වැඩිම විභවයක් තිබෙන නායකයා ඔහු වන නිසා විය හැකිය. සිංහල බෞද්ධයන් මුල් කරගත් විමුක්තියක් ගැන කෙරෙන කතා චින්තන තලයට පමණක් සීමාවී තිබූ අවස්ථාවකදී ඒ අදහස් මහ පොළොවේ පැළ කළ පුද්ගලයා ඔහුය. 1956 ඛේදවාචක අත්දැකීමෙන් පසු භික්ෂූන් වහන්සේලා නැවත දේශපාලන තලයට කැඳවාගෙන ආ පුද්ගලයා වන්නේද ඔහුය.
 
දැන් ඔහුට මුහුණ දෙන්නට සිදුවී තිබෙන අත්දැකීම් පීඩාකාරී විය හැකි වුවද අනාගතයේ ලොකු නායකයකු වීමේ වැඩිම විභව ශක්තියක් ඇති පුද්ගලයකු වශයෙන් ඔහු තියුණු පරීක්ෂාවකට ලක්වීම යහපත්ය. ඔහුට සඟවා ගෙන සිටීමට අවලස්සණ රහස් නැත්නම් මේ සිදුවන පරීක්ෂාවෙන් ඔහු බැබලෙන නායකයකු බවට පත්වනු ඇත. එසේ නොවෙතෙත් ඔහුද යල්පැනගිය පරණ නායකයන් සමග ඉතිහාසයේ කුණු කූඩයට විසිවනු ඇත. පලිගැනීම සඳහා එකට එක කරන පිළිවෙතක් ජයග‍්‍රාහී පක්ෂයේ ආස්වාදයට හේතුවනු ඇතත්, ලංකාව මුහුණ දී තිබෙන දැවැන්ත අර්බුදයට එය විසඳුමක් වන්නේ නැත. නැවක කපිතාන්ට නැවේ ඇතිවන සුළු දෝෂ තනිව හදා ගැනීමේ හැකියාව තිිබිය හැකිය. එහෙත් නැවේ පතුල හිල්වී වතුර පිරී නැව ගිලෙන්නට යන අවස්ථාවකදී එම අභියෝගය තනිව ජයගැනීමේ හැකියාවක් කපිතාන්ට තිබිය නොහැකිය. ඒ සඳහා ඔහු නැවේ කාර්ය මණ්ඩල සාමාජිකයන්ගෙන් පමණක් නොව මගීන්ගෙන්ද උපරිම සහාය ලබාගත යුතුය.
 
වික්ටර් අයිවන් 
Comment (0) Hits: 259

කොරෝනා : දෘෂ්ටිවාදය නිරෝධායනයක් !

ඕනෑම මිනිස් ක්‍රියාවක් වන්නෙම චින්තනයයි. මිනිස් ක්‍රියාවක නිවැරදිතාවය විමසීම ඉතා තීරණාත්මක වන්නෙ සමස්ත සමාජයම උඩුයටිකුරු කරවනා කොරෝනා වසංගතය වැනි සිදුවීමකදීය. මාක්ස්වාදය තුළ 'දෘෂ්ටිවාදය' (ideology) නමින් සිද්ධාන්තයක් සාකච්ඡා වන්නේ අපගේ සිතීම හා ක්‍රියාවේ නිරවද්‍යතාව පිළිබඳව වන මාතෘකාවට අදාලවය. කෙනෙක් හිතන්න පුලුවන් මේ වගේ වෙලාවක මොකටද දෘෂ්ටිවාදය ගැන සාකච්ඡාවක් කියලා ? ඊටත් වඩා හිතන්න පුලුවන් මේ වගේ වෙලාවක මොකද මාක්ස්වාදය ගැන කතාවක් කියලා? සාධාරණයි. නමුත් නොවැලැක්විය හැකි ලෙස මේ කාරණා දෙකටම වෙලාව මේකමය. මම ඇයි එහෙම කියන්නෙ ? එකක් මේ වෙලාවේ බොහෝමයක් පුද්ගලයන්ගේ චින්තනය හා ක්‍රියාව අතර අන්තර් සම්බන්ධය විමසීමේ අරමුණිනි. අනෙක මෙවැනි ඛේදවාචකයක් අභිමුව අප හමුවේ දේශපාලනික විකල්පයක් නොමැති වීමේ ගැටළුව විමසීමක් ලෙසිනි. 

දෘෂ්ටිවාදය කියන්නෙ සරලව අප අභිමුඛ ප්‍රපංචයන් පිළිබඳව මිනිස්සු කිසිදු වගවිභාගයකින් තොරව එළඹෙනා නිගමනාත්මක අදහස් පද්ධතියයි. එහෙමත් නැත්නම් දැනුම, සහේතුකත්වය හෝ තොරතුරු වල වලංගු බව අවසන් වූ හෝ නොදැනුමේ මොහොතට පසුත් මිනිසුන් චින්තනය පවත්වාගන්නා ආකෘතියයි. දැනුම හෝ සබුද්ධිකත්වය අවසන් වූ තැන දෘෂ්ටිවාදය උපදී. දෘෂ්ටිවාදී අදහස් වල සත්‍ය අසත්‍යතාවය මිනිසුන් නොසලකයි. සොයා නොබලයි. 

දෘෂ්ටිවාදී වසංගතය !

කොරෝනා වසංගතයේ මූලය ධනවාදයට සම්බන්ධයක් තිබුනද නොතිබුනද ඊට දක්වන ප්‍රතිචාරය ධනවාදයට සෘජුව සම්බන්ධය. මන්ද සාමූහිකව ලෝකපරිමානව ඊට මුහුණ දීම සදහා මිනිසුන් ලෙස අපට මේ මොහොතේ සක්‍රීය වෙනත් විකල්ප නොමැති නිසාවෙනි. සමකාලීන සාමූහිකත්වයේ හෝ දේශපාලනයේ ක්ෂිතිජය එයයි. නමුත් එම ක්ෂිතිජය අනිවාර්යයක්ද ? 

කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය විසින් ඇතිකර තිබෙන ගෝලීය දේශපාලනික සංකීර්ණතාවය ඉතා තීරණාත්මකය. බටහිර දර්ශනය තුළ සිදුවීමක් (event) ලෙස හැඳින්වෙන්නේ අදාල සිදුවීම විසින් අපට තවදුරටත් යථාර්ථයට මෙතුවක් සම්බන්ධ වූ ආකෘතියෙන් සම්බන්ධ වීමට ඉඩ අහෝසි වීමයි. සරල තත්ත්වයක සිට සංකීර්ණ ආකෘතීන් දක්වා අපගේ සම්බන්ධයන් පූර්ණ ලෙස උඩුයටිකුරු වීමයි.  ලංකාව තුළ තත්ත්වය සැලකුවද අධිපති දේශපාලනික දෘෂ්ටිවාදය ලෙස පසුගිය දශකයකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ අත්පත් කරගත් 'ජනප්‍රිය ජාතිකවාදය' පවා වලංගු නොවන තත්ත්වයකට පත්වෙමින් ඇත. උදාහරණයකට මුස්ලිම් ජාතිය කෙරෙහි වූ ආන්තිකකරණය නැතහොත් ජාතිවාදය දැන් චීන ජාතිකයන් කෙරෙහි පමණක් නොව ඉතාලියේ සිට පැමිණෙන සිංහලයන්, සංචාරක උපදේශකයන් මෙන්ම ඇතැම්විට ඉන් ඔබ්බට පවා බෙදීම ව්‍යුත්පන්න වී ඇත. අවම වශයෙන් හෙම්බිරිස්සාව ඇති පුද්ගලයෙකු පවා අපව සලිත කිරීමට සමත් සරල එහෙත් සංකීර්ණ භීතිකාවක් බවට දෛනික ජීවිතය පරිවර්තනය කොට ඇත. අපේ සමීපම අනෙකා යනු මාරාන්තික සතුරෙක් යන දැක්ම අප තුළ ක්‍රමයෙන් පැලපදියම් වෙමින් පවතී. තවද ව්‍යාජ ප්‍රවෘත්ති, ව්‍යාජ විසඳුම් හා ව්‍යාජ භීතිකා වසංගතයක් අපට සමාජ මාධ්‍ය වල සිට සියලුම සමාජ ප්‍රකාශනවල නිරීක්ෂණය කළ හැක. ඒ අර්ථයෙන් දෘෂ්ටිවාදයක් ලෙස ජාතිවාදයේ නිර්නායකයන් පවා උඩි යටිකුරු කරවන සිදුවීමක් බවට කොරෝනා සංසිද්ධිය පත්ව ඇත. 

ධනවාදයේ නිදහස් වෙළඳපල (free market) ආකෘතිය විසින් ලෝකවාසීන්ට අත්පත් කර දී තිබූ දෘෂ්ටිවාදී සීමාව මේ මොහොතේ ඉතා තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් කරමින් සිටී. ඒ කුමක්ද? සුබසාධන රාජ්‍ය (welfare state) ආකෘතිය පිළිබඳව මහජනතාවගේ තිබූ විශ්වාසය ක්‍රමයෙන් දියවී ගෝලීය සමාජයක් ලෙස අප මුහුණ දෙන සියලු ප්‍රශ්න වෙළඳපලට භාරදීමේ පුරුද්දක් පසුගිය දශක හතරකටත් වඩා වැඩි කාලයක් තුළ මිනිසුන් අභ්‍යාස කර ඇත. ඒ තුළින් කේවල පුද්ගලයන්ට අත්පත් කරදුන් දෘෂ්ටිවාදී ආකෘතිය වන්නේ පුද්ගලවාදයයි (individualism). සංකීර්ණව සලකතොත් ජීවන ප්‍රශ්න සදහා සාමූහිකත්වය වෙනුවට වෙළඳපල ආදේශ වීමයි. මේ මොහොතේ මිනිස්සුන්ගේ හැසිරීම් ලෙස මහා පරිමාණ කොරෝනා අභියෝගය හමුවේ ඊට විසඳුම් ලෙස අත්සෝදන දියර, සනීපාරක්ෂක තුවා වල සිට මුව ආවරණ ද ඇතුළු අනෙකුත් පරිභෝජන භාණ්ඩ අත්පත් කරගැනීම සදහා ඇති හදිසිය කොළඹට පමණක් නොව ලන්ඩන් වලට ද පොදු වී ඇත. නැතහොත් පුද්ගලයාට මෙවන් භාණ්ඩ හා පරිභෝජනයෙන් අවදානමෙන් මිදීමට හැකියාවක් ඇතැයි පරිකල්පනය කිරීමට තරම් භීතිය සාමාන්‍යකරණය වී ඇත. සුබසාධන ආකෘතියේ ජාතික රාජ්‍යන් සියල්ල කොරෝනා හමුවේ බෙලහීන වී ඇත. මේ වන විට කොරෝනා වැළඳී ඇති රෝගීන් සියළු දෙනා රෝහල් ගත වුවහොත් ඒ සඳහා අවශ්‍ය සේවාවන් සැපයීමට තරම්වත් ධනවාදය දියුණු වී ඇතිද? කිසිවෙකුටත් ලාභ රේට්ටුව මුල්කරගත් වෙළඳපල විසින් මෙවන් උභතෝකෝටික සමාජ ඛේදවාචකයකට විසඳුම් තිබේ යැයි දේශපාලනිකව පරිකල්පනය කළ හැකිද? 

තවත් සරලව කියතොත් සමාගම් විසින් මෙම ප්‍රශ්නයට විසඳුම් සඳහා ඇති වගකීම භාර ගනු ඇතැයි අපට සිතිය හැකිද? ඒත් නැතිනම් ධනේශ්වර ජාතික රාජ්‍ය මීට මුහුණ දීම සඳහා ශක්තිමත් යැයි අපට විශ්වාස කළ හැකිද? අවාසනාවන්ත ලෙස පිළිතුර 'නැත' ය. 

මීට අමතරව කොරෝනා වසංගතය හමුවේ ඇති ප්‍රධානතම අභියෝගය වන්නේ 1918 ස්පාඤ්ඤ වසංගතයටත් වඩා ව්‍යාප්ත වීමේ හැකියාව ඉතා ඉහල මට්ටමක තිබීමයි. සුප්‍රකට දේශපාලනික දාර්ශනිකයෙකු වන ස්ලොවේනියානු ජාතික ස්ලේවෝ ජිජැක් පෙන්වා දෙන්නේ ගෝලීයකරණය විසින් මිනිස් ශ්‍රමය හා සංස්කෘතිය මිශ්‍ර වීමේ වේගවත් අවධිය අප දැනටමත් පසු කොට හමාර වී ඇති අතර එනිසාවෙන්ම ජාතික රාජ්‍යයන් අතර සංක්‍රමණයට සිදුකරන පූර්ණ වාරණයන් යනු තවදුරටත් ප්‍රායෝගිකත්වයක් උසුලනා යෝජනාවක් නොවන බවයි. එක් අතකින් කොරෝනා මගින් ජීවිතය අහිමි වනවට වඩා මිනිස්සුන් බිය වී සිටින්නේ ගෝලීය ආර්ථිකය බිදවැටීමට සහ අපගේ පරිභෝජන හැකියාවන් සීමා වේවිය' යන දෛනික භීතියකට නොවේද?  පසුගිය දශක කීපයක් තිස්සේ තත්‍යසම යථාර්ථයේ (virtual reality) බහුලවම භාවිතා වූ පදයක් වන 'වෛරසය' අද යථාර්ථය තුළ අපගේ දෙපා මුලට පැමිණ ඇති බව ජිජැක් මතක් කර දෙයි. ඒ අර්ථයෙන් අප කුරිරු ප්‍රබන්ධයකින් අවදි වී ඇත්තේ ඊටත් වඩා කුරිරු යථාර්ථයකටය. ප්‍රබන්ධයෙන් ගැලවීමට යථාර්ථයක් ඇති නමුත් යථාර්ථයෙන් ගැලවීමට ප්‍රබන්ධ ගොඩනඟා ගැනීම තවදුරටත් ප්‍රායෝගික නොවී ඇත. 

සිදුවෙමින් පවතින්නේ දේශපාලනික නාභිගත වීමක් වෙනුවට පුද්ගලවාදීව මීට විසඳුම ලෙස පරිභෝජනය නැවතත් ආදේශ වීමයි. විකල්පය වී ඇත්තේ ආහාර තොග ගබඩා ගත කිරීමෙන් හෝ මීට අදාළ ආරක්ෂණ උපක්‍රම වෙළෙඳපළ හරහා භාණ්ඩ හා සේවා ලෙස පරිභෝජනය කිරීමෙන් මේ උවදුරෙන් ගැලවී සිටීමට ආකෘතියක් හමුවේ'ය යන මායාමතික ප්‍රේක්ෂාවය. තවද මීට අතිරේකව බෝධි පූජා, නාග ශාපයන් ආදී ප්‍රාථමික මිත්‍යාවන්ගේ සිට රක්ෂණ වාරික අලුත් කරවීම දක්වා දෘෂ්ටිවාදී ආරක්ෂණ ආකෘතීන් කොරෝනා විසින් හාස්‍යයක් බවට පත්කොට ඇත. 

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කොරෝනාව !

කොරෝනා වෛරසයේ ඇති ඉතාම දේශපාලනික ධනාත්මක අවස්ථාවක් ලෙස කියවීමකට ලක් කළ හැක්කේ අපගේ ඕනෑම දෘෂ්ටිවාදයක් ඉතා කෙටි කාලයකින් අවලංගු කිරීමට ඇති හැකියාවයි. ඉමැනුවල් කාන්ට් නම් ජර්මානු දාර්ශනිකයා විද්‍යාවේ මූලධාර්මික ගැටළුවක් ලෙස නිරීක්ෂණය කළේ උපන්‍යාසයක් ලෙස "සෑම සිදුවීමකටම හේතුවක් ඇත" යන ප්‍රාථමික එළඹුමයි. කාන්ටියානු මූලධර්මය දෘෂ්ටිවාදය හරහා කියවීමකට ලක් කළොත් අපට පෙනී යන්නේ අදටත් බොහෝදෙනා කොරෝනා වෛරසයේ අවදානම තමන් නොදන්නා මහා අනෙකෙකුට භාරදී පුද්ගලිකව වඩා උනන්දුවක් දක්වන්නේ තමන්ගේ සුපුරුදු දෛනික ජීවිතයේ ගිලී යාමටය. හේතුව හා විසදුම යන අන්ත දෙකම මහා අනෙකාගේ වගකීමක් කොට ඇත. නමුත් තත්වය එතරම් සරලද? කොරෝනා වෛරසය තවදුරටත් වර්ධනය වේද නැතිනම් පහව යයිද යන්න පිළිබඳව අනාවැකි කීම මේ සටහනේ අරමුණ නොවේ. ජිජැක් පවා පෙන්වා දෙන්නේ සාර්ස් වෛරසය අවස්ථාවේද ලොවපුරා විශේෂඥයන් පෙන්වා දුන්නේ ගෝලීය වසංගතයක සංකීර්ණ අභියෝගයක් අපගේ දෙපාමුල නුදුරේදීම අභිමුඛ වන බවයි. 

විද්‍යාත්මකව හෝ පරිකල්පනීයව අප එළඹෙන බොහෝ නිගමන කොරෝනා වෛරසය විසින් දිනෙන් දින අභියෝගයට ලක් කරයි. ආරම්භයේදී මුවා ආවරණයක් පැළඳ අවදානමින් මිදීමට කල්පනා කළද තත්ත්වය එම ආරක්ෂණය ඉක්මවා බෙහෙවින් සංකීර්ණ විය. මුල් අවස්ථාවේදී මූලික රෝග ලක්ෂණයක් ලෙස මැලේරියාව සැලකුවද රෝග ලක්ෂණ තත්ත්ව දැන් ඉන් ඔබ්බට විහිද ඇත. අදාල වෛරසය අධික උෂ්ණත්වයට නිෂ්ක්‍රීය වන බවක් පැවසුවද දැන් දැන් වෛරසය සංකීර්ණ අනුගත වීම් හරහා පරිවර්තනයන්ට ලක් වන බවට අනාවැකි පළවෙමින් ඇත. මුලදී සඳහන් කළ පරිදි ශිෂ්ටාචාරය විසින් ගොඩනඟාගෙන ඇති දැනුම් පද්ධතීන් හා විශ්වාස පද්ධතීන් කොරෝනා විසින් ඉතා වේගයෙන් අහෝසි හා අවලංගු කරමින් පවතී. 

එහෙත් මෙම අනතුරුවලින් බැරෑරුම් ලෙස බාරගත් බවක් පෙනෙන්නට ඇත්ද? ඒ වෙනුවට අප ඕනෑම කෙනකුගේ ආරම්භක සිතිවිල්ල වන්නේ මෙවන් ඕනෑම අවදානම් සහගත තත්වයකින් මිදීමට වෙළෙඳපොළ විසින් අපට අවස්ථාවක් උදාකර දෙනු ඇති බවයි. නැතහොත් භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් පරිභෝජනය මෙම උභතෝකෝටික වසංගතයෙන් ආරක්ෂා වීමට අවස්ථාව සැලසෙනු ඇති බවයි. අප තාමත් හැසිරෙන්නේ එලෙසමය. නමුත් කොරෝනා වෛරසය මීට ප්‍රතිපක්ෂව පන්ති භේදයකින් තොරව කැනෙඩියානු හා  ස්පාඤ්ඤය අගමැති බිරිඳගේ සිට සුප්‍රකට හොලිවුඩ් නළුනිළියන් දක්වා අවදානමක ජීවත්වන බව මතක් කර දී ඇත. ධනවාදයේ සැබෑ අවදානම සමස්ත ගෝලීය සමාජයටම මිස නිශ්චිත පන්තියකට ද සීමා නොවන බව මූලධාර්මිකව හා වාස්තවිකව කොරෝනා ඔප්පුකොට ඇත. ඒ අර්ථයෙන් කොරෝනා වෛරසය විසින් ජාතික රාජ්‍යයන් හා වෙළෙඳපළෙන් ඔබ්බෙහි වූ සාමූහික අරගලයක්  උදෙසා අවස්ථාවක් ලෝක වාසීන්ට නැවතත් උදා කර දී ඇත. එකම ගැටළුව වන්නේ මිනිසුන් එම අවස්ථාව ගනීද හා සංවිධානය කරයිද යන්න පමණි. 
 
බොහෝ දෙනා උපදෙස් දෙමින් සිටින්නේ කලබල නොවන්න (dont panic) ලෙසය. නමුත් ජිජෙක්ගේ අදහස වන්නේ කලබල වීමට පවා අප දැන් ප්‍රමාද වැඩි බවය. කලබල වනවානම් කලබල වීමට තිබුණේ අවම වශයෙන් සාස් වෛරසයේ අවදානම අප හමුවට අභිමුඛ වූ අවස්ථාවේය. එහෙත් අපට වටපිටාවෙන් අසන්නට ලැබෙන්නේ අතොරක් නැති තහංචිය. "අල්ලන්න එපා, ගෑවෙන්න එපා එළියට යන්න එපා" ආදී අනන්තයක් දක්වා වූ තහංචිය. අවම ආරක්ෂාව මෙවැනි විටෙක අත්‍යවශ්‍ය බව සැබෑය. එහෙත් අවමය කිසිසේත්ම ප්‍රමාණවත් නොවීමයි ගැටළුව. පුද්ගලික තලයේ එසේ වෙද්දී ජාතික තලයේ සියලු ආර්ථික හා පරිපාලන ක්‍රියා අක්‍රීය වන තරමට ගෝලීය අවදානම් සහගත තත්වයකට ද මුහුණ පා ඇත. ගුවන් සේවාවල සිට දෛනික ජීවිතය දක්වා අවම නඩත්තුව බරපතල අභියෝගයක් බවට පත්වෙමින් ඇත. 

ධනේශ්වර ඒකාකාරී කාලකන්ණි දෛනික ජීවිතය තුළ මෙසේ කලබල වීමට අවිඥනික දෘෂ්ටිවාදී අර්ථයක් ද ඇත. ෆ්‍රොයිඩ් කිව්වේ මනෝ විශ්ලේෂණාත්මකව එකම අව්‍යාජ මිනිස් හැඟීම වන්නේ කාංසාව (anxiety) බවයි. අපිට ෆ්‍රොයිඩ්ගේ ඉගැන්වීම මතක් කර ගනිමින් දෘෂ්ටිවාදීව මෙම වාක්‍ය නැවත රචනා කළ හැක. "ධනවාදයේ අපට හමුවන එකම අව්‍යාජ හැඟීම වන්නේ හිංසනය (violence)යි." බොහෝ දෙනාට ලංකාවේ උතුරේ යුද්ධය අවසන් වූ පසු ඇතිවූයේ අවිඤ්ඤාණික කාංසාවක් නොවේද? ඉතාම නීරස දෛනික ධනේශ්වර ජීවිතයක් ගෙවන පාරිභෝගිකයන් වන සමකාලීන මිනිසුන්ට මෙවන් බාහිර හිංසනයක අභියෝගයක් යනු තමන් ජීවත් වනවා'ය කියා උද්වේගකර වීමට ලැබෙන මහඟු අවස්ථාවකි. ඒ අර්ථයෙන් මෙය ධනේශ්වරයේ අවිඤ්ඤාණික ප්‍රාර්ථනයක් යථාර්ථවත් වීමකි. නීරස ජීවිතයක් ගෙවූ අයට උද්වේගකර යථාර්ථයක් එකවරම නිර්මාණය වී ඇත. ගිය වර්ෂයේ එය සහරාන්ගේ බෝම්බය වූ අතර මේ වර්ෂයේ කොරෝනාය. 

ලොව පුරා දස දහසක් මිනිසුන් දෛනිකව මෙවන් කුරිරු යථාර්ථයන්ට මුහුණ දෙමින් සිටි නමුත් කිසිවකුත් ඒ උදෙසා කම්පා වූයේ හෝ කලබල වූයේ නැත. නමුත් සමාජයක් උද්වේගකර වන්නේ හෝ විප්ලවීයව ප්‍රතිචාර දැක්වීම මෙවන් තාර්කික සංගත භාවයකට පූර්ණ ලෙස ලඝු කළ හැකිද?. සමාජ දේශපාලනික නැගිටීමක් හෙවත් ක්‍රියාරම්භකයක් (trigger) ඇති වන්නේ ඇතැම්විට ඉතා සංකීර්ණ ලෙස අථාර්කික සිදුවීම් මතය. ඉතිරි ඕනෑම බරපතළ දේශපාලනික ඛේදවාචකයක් කොරෝනා වලට වඩා අඩු තක්සේරුවකින් සැලකිය නොහැකි බව සැබෑවක් වුවද ඊට මහා සමාජය (masses) ප්‍රතික්‍රියා කරන්නේ අහඹු ලෙසය. මැදිහත්කාරකයක් සහිතව සංවිධානාත්මක ආකෘතියකින් නොවන විටකදී මෙම තත්ත්වය අනිවාර්යයක් ද විය හැක. 

මේ අතරේ ඊනියා ප්‍රගතිශීලීන් සහ වාමාංශිකයන් මේ සඳහා ඉදිරිපත් කරන ජනප්‍රිය විවේචන තවදුරටත් වලංගු නොවන්නේ මන්ද? උදාහරණයක් ලෙස 2020 වසරේ කොරෝනාවලට වඩා මාර්ග අනතුරු හා අනෙකුත් අනතුරු හෝ රෝග මගින් මාර්තු මාසය වන විට මියගොස් ඇති බවට කරුණුමය තොරතුරු ඕනෑතරම් පවතී. මෙවන් තොරතුරු මහින් තවත් වටයකින් අපට පැමිණිය හැකි එකම හිත හදා ගැනීම වන්නේ කොරෝනා නිසා අපගේ දෛනික ජීවිතය කියනා තරම් අනාරක්ෂිත නොවන බව අපටම පරිකල්පනීයව තහවුරු කර ගැනීමකට වඩා අන් කවරක්ද?  මනෝවිශ්ලේෂණය පෝෂණය ලැබූ දෘෂ්ටිවාද අධ්‍යයන අර්ථයකින් කියන්නේ නම් "අප ජීවත් වන්නේ මරණය සමග නොවේ. මරණාශය (death drive) සමගය". මරණාශය යනු ජීවත් වන්නා වූ මරණයකි. අවසානයක් අත්පත් කර නොගන්නා මරණයකි. කොරෝනා යනු මරණීය අවසානයක් නොව දෘෂ්ටිවාදීව නිරන්තර මරණයත් සමග ජීවත්වන්නට සිදුවීමකි. මන්ද කොරෝනා රෝගලක්ෂණ යනු අති සරල සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව හා සමාන්තර පොදු ලක්ෂණ වලින් හෙබි වසංගතයකි. එම නිසාවෙන්ම දෛනික භීතිය හා අවදානම ද ඉහළය. 

ජිජැක් පෙන්වාදෙන පරිදි මේ වනවිට මතුව තිබෙන එක් ප්‍රකාශමාන වීමක් වන්නේ කොරෝනා හරහා සමාජවාදී නාම පුවරුවක් සහිත ඉතා කාර්යක්ෂම ලෙස ධනවාදය සංවිධානය කරන ජාතික රාජ්‍යය වන චීනය මෙමගින් දේශපාලන ආර්ථික සමාප්තියකට පත්වේද යන්නයි. නමුත් ඊට ප්‍රතිපක්ෂව සිදුවන්නේ ගෝලීය ධනේශ්වරය මාරාන්තික අවසානයක් හෙවත් සමාපත්තියත් කරා ළඟාවෙමින් සිටීමක් නොවේද? එය සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවේ බිඳවැටීමේදී ෂොනොබිල් න්‍යෂ්ටික බලාගාරයේ සිදුවීමට සමාන්තරව සංසන්දනය කළ හැකිද? 

අපි දැන් මෙම කෙටි සටහනේ පළමු ඡේදයෙහි මතුකළ ප්‍රශ්න යළි විමසමු. අවශ්‍ය නම් අපි කොමියුනිස්ට්වාදය සාකච්ඡා කිරීම අමතක කරමු. අර්ධ ශතකයකට වඩා ලෝකය සංවිධානය කරන එකම දේශපාලන ආර්ථික මාදිලිය ලෙස ධනවාදය අද පැමිණ ඇති තත්ත්වය පිළිබඳව කොරෝනා අතරේම අනිවාර්යෙන් සාකච්ඡාවට ගමු. ධනවාදය මිනිස්සුන්ව රැගෙනවිත් ඇත්තේ ධනේශ්වර ප්‍රාණවාදයකටය (capitalist animism). නැතහොත් සියලු සමාජ ගැටලු වලට වෙළඳපල විසින් විසඳුම් තිබෙනවාය' යන මායාමතික ප්‍රේක්ශාවටය (spectre). මිනිස්සුන්ගේ විශ්වාස පද්ධතියක් ලෙස කාලයක් පුරාවට පැවති මෙම දෘෂ්ටිවාදය අද වරුවෙන් වරුවට අභියෝගයට ලක්වෙන ප්‍රපංචයක් බවට පත්වී ඇත. ඇතැම්විට කොරෝනා අර්බුදයෙන් ධනවාදය සීමා වීමකට හෝ බාධාවීමකට ලක්වීම හරහා සිදුවිය හැකි එකම යහපත ලෙස අවශ්‍ය නම් පරිසරයට සිදුවන හානිය අවම වීම අපට උපහාසාත්මකව සිහි කළ හැක. එපමණකුදු නොව මෙතුවක් සිදු වූ ලෙස කොමිනිස්ට්වාදීන් ලිබරල්වාදීන් හෝ උග්‍ර ධනවාදීන් බවට පත්වීම වෙනුවට ලිබරල්වාදීන්ට පවා නැවතත් කොමියුනිස්ට් උපන්‍යාසය සැලකිල්ලකට ලක් කිරීමට අවස්ථාවක් උදා වූවා ද විය හැක. නැතහොත් සමාජයේ ක්‍රමික සියුම් පරිවර්තනයක් ප්‍රාර්ථනා කළ උදවියට සිය ස්ථාවරයෙන් මිදී රැඩිකල් විප්ලවීය වෙනසක් කරා පය තැබීමට සිදු වනවා ද විය හැක. 

ඉහත විග්‍රහ කළ පැරිදි ධනේශ්වර සුබසාධන රාජ්‍යයේ හා නිදහස් වෙළඳපලේ සීමාව නැවත නැවතත් සලකුණු වෙමින් ආ නව සහශ්‍රකයේ කූටප්‍රාප්ති සමාප්තිය ලෙස අපට කොරෝනා වසංගතයේ අභියෝගය සාරාංශගත කළ හැක. තවදුරටත් අයෙක් ධනේශ්වර ජාතික රාජ්‍ය හෝ නිදහස් වෙළඳපොළ විසින් මිනිසුන්ගේ සාමූහික ප්‍රශ්න සඳහා දිගු කාලීන විසඳුම් ඉදිරිපත් කරන්නේ යයි පරිකල්පනය කරන්නේ නම් එය මරණය කරා අත වැනීමකි. නමුත් විකල්පයක් ලෙස කොමියුනිස්ට්වාදයද ලෝකය පුරා ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකාරීත්වයක් අත්පත් කරගැනීමට අසමත් වී තිබීම කොමියුනිස්ට්වාදීන් ස්වයං විවේචනාත්මකව මේ මොහොතේ භාරගත යුතු බරපතලම වගකීමයි. අවම වශයෙන් මහා පරිමාණව මිනිසුන් දැනුවත් කිරීමට තරම් හෝ දෘෂ්ටිවාදී විවේචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට තරම්වත් අප කොමිනිස්ට්වාදීන් ලෙස සමාජ පැවැත්මක් අත්පත් කරගැනීමට අවශ්‍ය ගෙදර වැඩ කර නැත. එනිසා දේශපාලනික ඒජන්තයන් ලෙස වඩාත් බරපතළම පරාජය පවතින්නේ කොමියුනිස්ට් නියෝජනයේයි. ඒ අර්ථයෙන් නැවතවරක් කොරෝනා වෛරසය ‍ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලෙස සාමූහික ගෝලීය පැවැත්මේ බෙලහීනත්වයකින් අපව දේශපාලනික සමානයන් බවට පත්කොට ඇත. නමුත් කළු වළා අතරින් පායනා එකම රිදී රේඛාවක් ලෙස කොරෝනා අභියෝගය හරහා සෑම කේවල මනුෂ්‍යයෙකුටම ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා ස්වර්ණමය අවස්ථාවක් ද වේ. ඒ කුමක්ද? ඉතාම ගැඹුරු දේශපාලනික දාර්ශනික අර්ථයකින් දේශපාලනික නායකත්වය යනු ගැටලුවකට පිළිතුරක් තිබීමම නොව, ඊට ප්‍රතිපක්ෂව ගැටලුවට පිළිතුරක් සඳහා වූ මාවත ගොඩනැගීමේ පූර්ණ වගකීම තමන් සතු කර ගැනීමය. හරියට ගෙදරක තාත්තා කෙනෙක් ප්‍රශ්නයක් ආ විට තමන් පිළිතුර නොදන්නා වුවද බිරිඳටත් දරුවන්ටත් ආරක්ෂාව පිළිබඳව අව්‍යාජව වගකීම් සහගතව හා බලාපොරොත්තු සහගත ආස්ථානයකට ස්ථානගත වන්නාසේය. විප්ලවාදී දේශපාලනයේ ගැඹුරුතම අර්ථය වන අපගේ සාමූහික දේශපාලන ගැටළු උදෙසා පිළිතුරක් දන්නා මහාඅනෙකෙන් නොපවතින බව තේරුම් ගැනීමේ මහා පාඩම කොරෝනා නැවත නැවතත් අපට පසක් කර දී ඇත. 

බූපති නලින් වික්‍රමගේ 

බලන්න :

* Zizek, Slavoj. My dream of Wuhan. 
* Zizek, Slavoj. Global Communism or the jungle law. 
* Zizek, Slavoj. Coronavirus is ‘Kill Bill’-esque blow to capitalism and could lead to reinvention of communism

 (මුල් වරට 'අනිද්දා' පුවත්පතේ පලවිය) 
Comment (0) Hits: 920

අඳුර සහ එළිය !

නාරාහේන්පිට අභයාරාමයේ අධිපති මුරුත්තෙට්ටුවත්තේ ආනන්ද හිමියන් මහජනයා අමතා අපූරු ප‍්‍රකාශයක් කළේය. ආණ්ඩුව තිබෙන්නේ දෛනික වියදම්වත් පියවා ගැනීමට බැරි තත්ත්වයකය. හැකි තරම් ඩොලර් ආණ්ඩුවට පරිත්‍යාග කරන ලෙස සිංහල ඩයස්පෝරාවෙන් උන්වහන්සේ ඉල්ලා සිටියේය. ඒ සමග උන්වහන්සේ තායිලන්තය උදාහරණයට ගනිමින් රටේ මේ හා සමාන තත්ත්වයක් ඇතිවූ අවස්ථාවේ ඒ රටේ රජු කරන ලද ඉල්ලීමක් සලකා ඒ රටේ පන්සල්, පන්සල්වල තිබෙන වස්තුව රජයට පරිත්‍යාග කළ බවත්, ඒ ආකාරයට ලංකාවේ භික්ෂූන් වහන්සේලාද පන්සල්වල තිබෙන ධනය මේ දුෂ්කර අවස්ථාවේදී පරිත්‍යාග කිරීමට සුදුසු හා තෝරාගත් ජන නායකයාට ලබාදෙන සහයෝගයක් වශයෙන් රජයට පරිත්‍යාග කිරීම සුදුසු බවත් කියා සිටියේය.

එම ප‍්‍රකාශය කරන ලද්දේ රටේ ජනාධිපති හෝ අගමැති නොවූවද ලංකාවේ රාජ්‍ය  බංකොළොත් තත්ත්වයකට පත්ව ඇති බව ඒ හිමියන්ගේ එම ප‍්‍රකාශයෙන් තේරුම් ගත හැකිය. මගේ පසුගිය ලිපියේද එය ඊට වෙනස් ආකාරයකින් ලියා තිබුණි. ජනාධිපතිවරණයට තරග කළ අපේක්ෂකයන් ගැන මා සඳහන් කර තිබුණේ මෙසේය. ”ජනාධිපතිවරණයට තරග කළ සියලූ අපේක්ෂකයන් තමන්ට භාර දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ සාමාන්‍ය තරමින් හෝ හොඳ සෞඛ්‍ය තත්ත්වයකින් තිබූ රටක් නොව සෑම අංශයකින්ම බංකොළොත් තත්ත්වයකට පත්ව තිබුණු රටකි.” ඊට පෙර සතියේද (දෙසැම්බර් 08) ලියන ලද ලිපියක මෙසේ ලියා තිබුණි. ”එහෙත් 2019දී ගෝඨාභය අතට පත්ව තිබෙන්නේ හොඳ තත්ත්වයක තිබෙන රටක් නොව, කුණුවී ජරාජීර්ණ තත්ත්වයකට පත්ව තිබෙන රටකි.” ව්‍යුහමය ප‍්‍රතිසංස්කරණවලට යාමට අසමත් වෙතොත් ලංකාව බොහෝ කල් නොගොස් ග‍්‍රීසිය මෙන් බංකොළොත් තත්ත්වයකට පත්වනු ඇති බව මා මීට වසර තුනක් තරම් කාලයක් තිස්සේ පුන පුනා කියා ඇති බව මා ලියන දේවල් පරිශීලනය කරන පාඨකයන් දන්නවා ඇතැයි සිතමි. එහෙත් එම නිරීක්ෂණය මා ඇති කරගත්තේ අද නොව, අභ්‍යන්තර යුද්ධය ජයගත් 2009 වසරෙන් පසු 2010 වසරේදීය.

මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනය

ලංකාවේ සිංහල හා දෙමළ තරුණයන්ගේ ප‍්‍රචණ්ඩ කැරලි ඇතිවූයේ නිදහසට පෙර හෝ ඉන්පසුව වර්ග, කුල හෝ ආගම් භේදවලට ඉඩක් නැති ලෙස නූතන ජාතිය ගොඩනගා ගැනීමට ලංකාවට අසමත්වීම නිසාය. ඇතිවූ සිංහල දෙමළ කැරලි කෙරෙහි වර්ග කුල හා ආගම් භේද බලපෑවේය. වසර 30ක් තරම් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ එක දිගට පැවති එම ප‍්‍රචණ්ඩ ගැටුම් විශාල ජීවිත හා දේපළ විනාශයක් ඇති කිරීමෙන් නොනැවතී සමාජ, දේශපාලන හා ආර්ථික ක‍්‍රමයේ ඇති කර තිබුණ අතිවිශාල විකෘතිය නැති කිරීමට හේතුවන ලෙස ව්‍යූහමය ප‍්‍රතිසංස්කරණ ඇතිකර ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය බවත් එසේ කිරීමට අසමත් වෙතොත්, ලංකාව අරාජික තත්ත්වයකට තල්ලූවීම නොවැළැක්විය හැකිවනු ඇති බවත් මගේ මතය විය. ඒ ගැන සමාජය හා පාලකයන් දැනුවත් කිරීමේ අරමුණින් මා 2011 වසරේදී ‘ලංකාව ගලවා ගැනීම’ නමින් පොතක්ද ලියා පළ කරන ලදි.

මා රාවයේ 25 වැනි සංවත්සරයේ ප‍්‍රධාන තේමාව බවට පත්කර ගත්තේද එම ප‍්‍රශ්නයයි. එම අවස්ථාවට සියලූම සිංහල දෙමළ හා මුස්ලිම් නායකයන් එකතු කරගනිමින් ව්‍යුහමය ප‍්‍රතිසංස්කරණවලට යාමේ අවශ්‍යතාව ඔවුන්ට අවධාරණය කරන්නට උත්සාහ කළද එය සාර්ථක නොවීය. ඉන්පසු ව්‍යුහමය ප‍්‍රතිසංස්කරණවලට රට යොමු කිරීමේ අවශ්‍යතාව මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට පෙන්නුම් කර දෙන්නට උත්සාහ කළද එයද සාර්ථක නොවීය.

ව්‍යුහමය ප‍්‍රතිසංස්කරණවලට රට යොමු කිරීමෙන් වැළකී සිටින මහින්දගේ ප‍්‍රතිපත්තිය රට නැවත ලොකු අර්බුදයකට තල්ලූ කිරීමට හේතුවී ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්ද පරාජයට පත්වන තත්ත්වයක්ද ඇති කිරීමට හේතුවනු ඇති බව මගේ මතය වී තිබුණි. එය එසේම සිදුවිය.

යහපාලන විකෘතිය

ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජය කිරීම සඳහා පිටස්තරින් ගෙන එන පොදු අපේක්ෂකයකු යොදා ගත යුතු බව  කියන සූත‍්‍රය ක‍්‍රියාත්මක කළහොත් එය රටේ දේශපාලන ගමන් මගේ ලොකු අවුලක් ඇති කිරීමට හේතුවනු ඇති බව මගේ මතය වී තිබුණි. එම සංකල්පය මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන් පළිහක් කොටගෙන එම සංකල්පය කරළියට ගෙනවිත් තිබුණේ දැඩි රනිල් විරෝධී එක්සත් ජාතික පක්ෂයට සම්බන්ධ කිහිපදෙනකු විසිනි. රනිල්ට බලය නොලැබෙන ආකාරයට එජාපයට තිබෙන බලයද යොදා ගනිමින් මහින්ද පරාජය කිරීම එම වැඩසටහනේ සැඟවුණු අභිලාෂය වී තිබුණි. ජනාධිපතිවරණයට තරග කරන අපේක්ෂකයා තීරණය කිරීමේ අයිතිය තිබුණේ ප‍්‍රධාන විපක්ෂය ලෙස ක‍්‍රියා කළ එජාපයටය. එම පක්ෂයෙන් පිටස්තර කෙනකු පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස කරළියට ගෙනැවිත් ඔහු බලයට පත්වුවහොත් ලොකු අවුලක් ඇතිවනු ඇති බව මගේ මතය වී තිබුණි.

මා ඒ ගැන සෝභිත හිමියන් සමගද කතා කර ඇත්තෙමි. සෝභිත හිමියන් මා කියන දෙයට හොඳින් ඇහුම්කන් දුන්නද ආපසු හැරීමක් කිරීමට බැරි තරමට එම වැඩසටහන දුරදිග ගොස් තිබුණි. මම ඒ ගැන එජාප නායකයා සමගද කතා කළෙමි. එක්සත් ජාතික පෙරමුණට ජනාධිපතිවරණයට තරග කරන බව ප‍්‍රකාශ කොට ජනාධිපතිවරණය තරග කරන ලෙසත්, මුලදී ව්‍යාකූල තත්ත්වයක් ඇතිවිය හැකි වුවත්, නාමයෝජනා සමග එම ව්‍යාකූලත්වය නැතිවී ජනාධිපතිවරණය ජයගත හැකිවනු ඇති බව මම කීවෙමි. යථා තත්ත්වය තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව ඔහුට තිබුණද ජනාධිපති අපේක්ෂකයා බවට පත්වීමට අවශ්‍ය ආත්ම විශ්වාසය නොතිබුණේය.

මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන පොදු අේපක්ෂකයා වීමට කැමැත්ත පළ කළ පසු ඔහුගේ සමාජ පසුබිම අනුව ඔහු රූකඩයක් ලෙස යොදාගත හැකිවනු ඇතැයි රනිල් කල්පනා කළ බව පෙනේ. එහෙත් ජනාධිපතිවරණය ජයගෙන ජනාධිපතිවීමෙන් පසු මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ දේශපාලන රූකඩයක් ලෙස ක‍්‍රියා කරන්නට කැමති නොවීය. අවබෝධයෙන් සහ සහයෝගයෙන් වැඩ කරන තැනකට යාමට අවශ්‍ය කරන ශික්ෂණයක්ද මේ දෙදෙනාටම නොතිබුණේය. අවසානයේ යහපාලන නායකයන් දෙදෙනා මහජනයාගේ හාස්‍යයට හේතුවූ විකට නායකයන් දෙදෙනකුගේ තත්ත්වයට පත්විය.

අයාලේ ගිය ගමන

ජනාධිපතිවරණය ජයගැනීමෙන් පසු ප‍්‍රමාදයකින් තොරව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට ගියේ නම් පාර්ලිමේන්තුවේ ලොකු බලයක් හිමිකර ගැනීමේ හැකියාව එජාපයට ලැබෙන්නට ඉඩ තිබුණි. එහෙත් එය නොසලකා මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට වැඩි බලයක් තිබූ පාර්ලිමේන්තුව සමග දේශපාලන කෝඩුකාරයන් පිරිසක් තනා තිබුණ දින 100 වැඩසටහන ක‍්‍රියාවට නගන්නට ගොස් සීමිත අරමුණු කිහිපයකින් යුතු එම වැඩසටහන අවුල් කරගත්තා පමණක් නොව පාර්ලිමේන්තු බලය ශක්තිමත් කරගැනීමට තිබෙන හැකියාවද නැතිකර ගත්තේය.

යහපාලන න්‍යායවාදීන් දූෂණයට දී තිබුණ අර්ථකථනයද යථාර්ථවාදී අර්ථකථනයක් නොවීය. මහා පරිමාණයෙන් සිදුවන දූෂණය රටට හඳුන්වා දී තිබුණේ මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් නොවේ. එය ආරම්භ කොට තිබුණේ එජාපය විසින් 1977දීය. ඉන්පසු බලයට පැමිණි හැම ආණ්ඩුවක්ම පොදු දේපළ කොල්ලකන ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කර තිබුණ අතර මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන කාලයේදී එම ප‍්‍රවාහයේ පරිමාව ඉහළ ගියා වුවද එය 1977 සිට එක දිගට පැවති තත්ත්වයක් වූවා මිස මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන කාලය තුළ අලූතෙන් හඳුන්වා දෙන ලද දෙයක් නොවීය.

එහෙත් යහපාලන න්‍යායවාදීන් මහා පරිමාණයෙන් සිදුවන දූෂණය මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයේදී ආරම්භ වන දෙයක් ලෙස සලකා ක‍්‍රියාකරන පිළිවෙතක් අනුගමනය කළ අතර එය ප‍්‍රතිපක්ෂ බලවේගයන් තුළ වෛරී ආකල්පයක් ජනිත කිරීමට හේතුවිය. දූෂණය ගැන සොයා බැලීම රාජපක්ෂ පාලන කාලයට පමණක් සීමා නොකොට ඊට පෙර පැවති පාලනයන්ටද අදාළව සිදුවන දෙයක් බවට පත්කර ගන්නේ නම් එම වැඩසටහනට ලැබෙන පිළිගැනීම වඩා යුක්තිසහගත වන්නට ඉඩ තිබුණි. මා ඒ කාලයේදීම පෙන්වා දෙන ලද ආකාරයට තමන්ගේ පවුලේ පුද්ගලික දේවලට ඓතිහාසික වැදගත්කමක් ලබාදීම සඳහා මහජන මුදල් වැය කිරීම යහපත් දෙයක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය. එහෙත් එවැනි වැරදි ජයවර්ධන, පේ‍්‍රමදාස හා චන්ද්‍රිකා යන ජනාධිපතිවරුන් අතින්ද සිදුවී තිබියදී ඒ බව නොසලකා මහින්ද රාජපක්ෂ සම්බන්ධයෙන් පමණක් දැඩි ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කිරීම සාධාරණ විය නොහැකිය. යහපාලන ආණ්ඩුව වැරදි කර තිබෙන සියලූදෙනාට බලපාන පොදු ප‍්‍රතිපත්තියකට නොගොස් දුර දිග බැලීමකින් තොරව අවිධිමත් හා අකාර්යක්ෂම ලෙස ක‍්‍රියාවට නගන ලද රාජපක්ෂ විරෝධී ක‍්‍රියා රාජපක්ෂ කඳවුරට එම කඳවුරේ පැවැත්ම සඳහා නැවත බලය අල්ලා ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය කොන්දේසියක් බවට පත්කර තිබුණේ යැයි කිව හැකිය.

ගෝඨාභයගේ ජයග‍්‍රහණය 

යහපාලන ආණ්ඩුව ජාතික අර්බුදය විසඳා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය ව්‍යුහමය ප‍්‍රතිසංස්කරණවලට අතගැසීමෙන් වැළකී සිටියා පමණක් නොව වාර්ගික හා ආගමික බෙදීම් වර්ධනය කිරීමට බලපාන සිදුවීම් ඉදිරියේ එම තත්ත්වය පාලනය කිරීම සඳහා අවශ්‍ය පියවර ගැනීමෙන් වැළකී සිටින ප‍්‍රතිපත්තියක් තුළ රටේ වාර්ගික හා ආගමික භේදයන් කුණුවී පැසවන තත්ත්වයකට වර්ධනය විය. එම තත්ත්වය ආණ්ඩුවේ ජන පදනම දුර්වල කොට රාජපක්ෂ කඳවුරේ ජන පදනම ශක්තිමත් කළේය.

රටේ අතිවිශාල මූල්‍ය අර්බුදයක් තිබෙන බව දැන දැනම ඒ බව නොසලකා තම ඡන්ද පදනම ශක්තිමත් කරගැනීම සඳහා යහපාලන ආණ්ඩුව විකාරසහගත දේවල් කළේය. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට පෙර රජයේ සේවකයන්ගේ මාසික වැටුප රුපියල් දස දහසකින් වැඩි කිරීම ඒ සඳහා දැක්විය හැකි එක නිදර්ශනයක් පමණය. වැඩි කිරීමක් සඳහා ඇත්ත හැකියාවක් රටට නොතිබුණු අතර එවැනි වැටුප් වැඩි කිරීම වෙනුවෙන් පමණක් රජයට දැරීමට සිදුවූ අමතර වියදම රුපියල් මිලියන 160,000කි. 2016 වසරේදී ඒ වෙනුවෙන් දරන්නට සිදුවූ අමතර වියදම රුපියල් මිලියන 135489කි. 2017දී රුපියල් මිලියන 140359කි. රාජ්‍ය බංකොළොත් තත්ත්වයකට ගමන් ගනිමින් තිබියදීත් ආණ්ඩුව වැඩි වැඩියෙන් විදේශ ණය ලබා ගනිමින් කිසිම තේරුමක් නැති දේවලට නිර්ලෝභීව මුදල් වියදම් කළේය. සදා නිම කිරීමට අසමත් වූ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ගිය වියදම පිළිබඳව මහාචාර්ය ජී.එල්. පීරිස් ඉදිරිපත් කර තිබෙන ඇස්තමේන්තුව නිවැරදි නම් ඒ සඳහා කර තිබෙන වියදම රුපියල් දශ ලක්ෂ 13,000කි. ආර්ථික වශයෙන් බංකොළොත් තත්ත්වයකට යමින් තිබූ රටක් වියදම් කර තිබෙන ආකාරය අපූරුය. මෙය යහපාලන ආණ්ඩුවට පමණක් ආවේණික ලක්ෂණයක් නොව, 1977න් පසු බලයට පැමිණ හැම ආණ්ඩුවක්ම පාහේ වැඩ කර තිබෙන්නේ මේ සමාන ආකාරයකටය. ණය ඵලදායී ලෙස යොදා ගැනීමේ ශික්ෂණයක් ඇතොත් ණය ගැනීම වරදක් වන්නේ නැත. එහෙත් ලංකාව විදේශීය ණයවලින් ආරම්භ කර තිබෙන නිසා මොනම සංවර්ධන ව්‍යාපාරයක්වත් ඒවා උපයන ආදායමින් ලබා ගත් ණය ආපසු ගෙවීමට සමත් වී නැත. අධිවේග මාර්ගවලින් උපයන ආදායම ප‍්‍රමාණවත් වන්නේ එම මාර්ග නඩත්තු කිරීමට යන වියදම පියවා ගැනීම සඳහා පමණය.

යහපාලන ආණ්ඩුව වර්ග භේදවාදී හා ආගම් භේදවාදී ප‍්‍රතිපත්තියක පිහිටා ක‍්‍රියා කළේ නැතත්, විටින් විට මතුවන වර්ග භේදවාදී හා ආගම් භේදවාදී ආවේගයන් නිසි ලෙස හා කාර්යක්ෂමව පාලනය කිරීමට අසමත් වීම හා විශේෂ වශයෙන් සැලසුම්සහගතව පවත්වාගෙන ගිය වර්ගභේදවාදී ආගම් භේදවාදී හැඟීම් අවුස්සන වැඩටසහන් නිසි ලෙස හා විධිමත් ලෙස කළමනාකරණය කිරීමට යහපාලන ආණ්ඩුව අසමත්වීම නිසා ලංකාව නැවත වරක් වර්ග භේදවාදී හා ආගම් භේදවාදී ආවේගයන්ගෙන් පැසවන රටක් බවට පත්විය. එහෙත් පුදුමයකට මෙන් එහිදී පැවැත්ම පිළිබඳ භීතියක් ඇති කරගෙන තිබුණේ සුළු වර්ග හෝ සුළු ආගම්වලට අයත් ජනයා විසින් නොව මහා වර්ගය ලෙස සැලකිය හැකි සිංහල බෞද්ධ ජනතාව විසිනි. ඔවුන් අතර පැවති එම විශේෂ මානසිකත්වය ඇත්ත තර්ජනයක් නිසා ඇතිවූ ස්වභාවික තත්ත්වයකට වඩා කෘත‍්‍රිම ලෙස ඇති කරන ලද්දක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ඔවුන් අතර පැවති එම විශේෂ මානසිකත්වය පාස්කු දිනයේ සිදුවූ ප‍්‍රහාරය විසින් වර්ධනය කොට ගල් ගැසුණු දෙයක් බවට පත් කිරීමට හේතුවී තිබුණි. ජනාධිපතිවරණයෙන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ලැබූ අතිවිශාල ජයග‍්‍රහණය රටේ පැවැති එම විශේෂ සමාජ, දේශපාලන වටපිටාවේ අග‍්‍ර ඵලයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. 

ගෝඨාභය ඉදිරියේ ඇති අභියෝගය

ගෝඨාභයගේ ජයග‍්‍රහණයත් සමග එජාපයද ඇතුළු සියලූ විරුද්ධ පක්ෂ ව්‍යාපාරය හිරි වැටුණු තත්ත්වයකට පත් කිරීමට හේතුවී තිබේ. මාසයකටත් තරමක් වැඩි කාලයක් ගතවී ඇතත්, තවමත් ඔවුන් ප‍්‍රකෘති සිහිය ලබා ගැනීමට සමත් වී නැත. ගෝඨාභයේ ඉදිරි ගමනට ආරම්භක අදියරේදී විරුද්ධ පක්ෂවලින් ලොකු අභියෝගයක් එල්ල වනු ඇතැයි සිතිය නොහැකිය. එහෙත් ඔහුට අභියෝග එල්ල වනු ඇත්තේ බාහිරින් නොව අභ්‍යන්තරයෙනි. ජයග‍්‍රහණයේ ප‍්‍රවර්තක බලවේගය ලෙස ක‍්‍රියා කළ සංඝයා වහන්සේලා සතුටු කළ යුතුය. ඔහුට කළ හැකිවනු ඇත්තේ සංඝයා වහන්සේලාගේ අනුමැතිය ලැබෙන දේවල් පමණය. ඒ සමග අගමැති සහෝදරයාද සතුටු කළ යුතුය. ඔහුද තෘප්තිමත් තත්ත්වයක තබා ගැනීමට සිදුවනු ඇත. යහපාලන කාලයේ මෙන් රටට නැවත නායකයන් දෙදෙනකු සිටින අතර ඒ දෙදෙනා අතරින් ප‍්‍රමුඛයා කවුද යන්න පැහැදිලි නැත. ජනාධිපති සිරිසේන හා අගමැති වික‍්‍රමසිංහට වෙනස්ව මෙම නායකයන් දෙදෙනා එකම පවුලේ සහෝදරයෙන් දෙදෙනකු වුවත් දෙදෙනාගේ අභිලාෂ අතර පරස්පරතා තිබිය හැකිය.

නව ජනාධිපතිට මුහුණ දෙන්නට සිදුවී තිබෙන ලොකුම අභියෝගය ලෙස සැලකිය හැක්කේ ඔහු අතට පත්ව තිබෙන්නේ සාමාන්‍ය වශයෙන් හොඳට තිබෙන රටක් නොව හොඳටම ජරාජීර්ණ වූ රටක් පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයයි. එය වාර්ගික හා ආගමික අර්ථයෙන් උපරිම මට්ටකට භේද භින්න වූ රටකි. අකාර්යක්ෂම හා දූෂණයෙන් කුණුවූ රටකි. නිෂ්පාදනය හා වෙළෙඳාම උපරිම මට්ටමකට කඩා වැටුණු රටකි. ණයගැතියාව උපරිම මට්ටමකට වර්ධනය වී බංකොළොත් තත්ත්වයකට පත්වීමට ආසන්න තත්ත්වයක තිබෙන රටකි. ලබා ගත් විදේශ ණය සඳහා ණය වාරික හා පොලී වෙනුවෙන් වසරකට ඩොලර් මිලියන 4000ක් ගෙවිය යුතුය. ඒ සඳහා කළ යුතු වියදම රජයේ වාර්ෂික ආදායම මෙන් සියයට 115කි.

බණ්ඩාරනායකගෙන් ඉගෙන ගැනීම

එම තත්ත්වයෙන් රට ගොඩ ගැනීම සරල හෝ පහසු විය නොහැකිය. එක ආගමකට හා වර්ගයකට බර තබා බලයට පැමිණි නායකයකුට මුහුණ දෙන්නට සිදුවන සම්බාධක බහුත්වවාදී නායකයකුට මුහුණ දෙන්නට සිදුවන සම්බාධකවලට වඩා දුෂ්කරය. රට මුහුණ දී තිබෙන ලොකුම ප‍්‍රශ්නය සිංහල ජාතියේ හෝ බුද්ධාගමේ පැවැත්ම අනතුරකට ලක්වීමේ තර්ජනයක් පිළිබඳ සරල ප‍්‍රශ්නයක් නොවේ. රටේ සමාජ ආර්ථික හා දේශපාලන පැවැත්ම මුළුමනින් අනතුරට ලක්වීම පිළිබඳ සංකීර්ණ ප‍්‍රශ්නයකි. 

රටේ නව ජනාධිපතිවරයාට සේ ම රටේ ජනතාවටද මීට සමාන ආකාරයකින් 1956දී බලයට පත් බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාට මුහුණ දෙන්නට සිදුවූ අවාසනාවන්ත අත්දැකීම ආශ‍්‍රයෙන් මේ මොහොතේදී උගත හැකි වැදගත් පාඩමක් තිබෙන්නේය.

56දී බණ්ඩාරනායක බලයට පත්වීමේ අරමුණ සපුරා ගැනීම සඳහා සිංහල බෞද්ධ ආවේගයන්ට බර තබා ක‍්‍රියා කරන ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළද ඔහු වර්ගවාදී හෝ ආගම්වාදී නායකයකු නොවීය. බලයට පත්වීමෙන් පසු තමන් බලයට පත් කළ අන්තවාදී බලවේගයන්ගේ සිරකරුවකු බවට පත් නොවී සාධාරණව ක‍්‍රියාකිරීමට අවශ්‍ය පුළුවන්කම තමන්ට ලැබෙනු ඇතැයි ඔහු විශ්වාස කරන්නට ඇත. සිංහලයන්ට භාෂා අයිතිවාසිකම් ලබාදීමේදී දමිළයන්ද උතුරු නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශවලදී දෙමළ භාෂාවෙන් ඔවුන්ගේ කටයුතු කරගැනීමට අවශ්‍ය අයිතිය දෙමළ ජනතාවට දීමේ සූදානමක් ඔහුට තිබුණු අතර, ඒ සඳහා සකස් කරගත් පනත් කෙටුම් පතක්ද ඔහු ළඟ තිබුණි. එහෙත් ඒ ගැන පාර්ලිමේන්තු කණ්ඩායම සමග කතා කරන තැනකට ගිය විට දෙමළ භාෂාවට කිසිදු ඉඩක් නොදී සිංහල පමණක් ප‍්‍රතිපත්තියක් ඔවුන් දැඩිව ඉල්ලා සිටින්නට වූ විට බණ්ඩාරනායක තමන් ළඟ තිබූ භාෂා පනතේ කෙටුම්පතක් ඔවුන් වෙත ඉදිරිපත් කිරීමෙන් වැළකී සුදුසු කෙටුම්පතක් සකස් කිරීම සඳහා කාරක සභාවක් පත් කළේය. එම කාරක සභාව දෙමළ භාෂාවට කිසිදු සහනයක් නොලැබෙන පරිදි එල්.එච්. මෙත්තානන්ද සකස් කර තිබූ ආදර්ශ භාෂා පනත නීති ගත කිරීමට තෝරා ගත් භාෂා පනත බවට පත්කර ගත්තේය. ඊට එරෙහිව දෙමළ ජනතාව බලවත් ලෙස විරෝධය පළ කරන්නට වූ විට බණ්ඩාරනායක චෙල්වනායගම් සමග ගිවිසුමක් ඇතිකර ගත්තේය. එම ගිවිසුමට එරෙහිව බෞද්ධ භික්ෂූන් නැගී සිටින්නට වූ විට බණ්ඩාරනායක ඇති කරගත් ගිවිසුම ඉරා දැම්මේය. ඒ සමග රටේ පළමුවරට ලොකු සිංහල දෙමළ කෝලාහලයක් ඇතිිවිය. එම උත්ප‍්‍රාසජනක දේශපාලන නාටකය අවසන් වූයේ අගමැති බණ්ඩාරනායක භික්ෂුවක් අතින් ඝාතනයට ලක්වීමෙනි. එය නිදහසින් පසු ලංකාවේ සිදුවූ ප‍්‍රථම දේශපාලන ඝාතනය විය.  බණ්ඩාරනායක ඝාතනයේ ප‍්‍රධාන මොළකාරයා ලෙස ක‍්‍රියා කර තිබුණේ බණ්ඩාරනායක බලයට පත් කළ භික්ෂු ව්‍යාපාරයේ පතාක යෝධයෙක් ලෙස සැලකිය හැකි එක්සත් භික්ෂු පෙරමුණේ නිර්මාතෘ කැලණිය රජ මහ විහාරයේ අධිපති මාපිටිගම බුද්ධ රක්ඛිත හිමියන්ය.

වර්ගවාදී හා ආගම්වාදී බලවේගයන්ගේ කරපිටින් බලයට පත්වීම පහසු වුවත් ඔවුන්ගේ බලපෑම්වලට යටත්ව රටක් පාලනය කිරීම අමාරුය. රට දැන් තිබෙන ඛේදජනක තත්ත්වයෙන් ගොඩ ගැනීමට නම් ලංකාවේ පවත්නා ජාතික අර්බුදයට විසඳුමක් සොයා ගන්නා තැනකට යා යුතුය. සිංහල බෞද්ධ ජනයාගේ විශ්වාසයට හේතුවූ නායකයකට එසේ නොවන නායකයකුට වඩා එම ප‍්‍රශ්නය සිංහල බෞද්ධ ජනයාගේද පිළිගැනීමට හේතුවන විසඳුමක් දීමේ වැඩි හැකියාවක් ඇතත්, එසේ කළ හැකිවනු ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ ආවේගයන් නිසි ලෙස කළමනාකරණය කරගනිමින් වර්ගයට හා ආගමට සීමා නොවූ සාධාරණ හා පුළුල් දෘෂ්ටියකින් ක‍්‍රියා කිරීමට අවශ්‍ය කරන ප‍්‍රඥාව හා ධෛර්යය එම නායකයාට ඇත්නම් පමණය.

මෙවැනි අර්බුදයකදී අර්බුදය ජයගැනීම සඳහා තෝරා ගැනීමට තිබෙන පිළිගත් මාර්ගයක් වනුයේ සමස්ත ක‍්‍රමයේ ව්‍යුහමය වෙනසක් දිනා ගැනීම සඳහා රට මහජන ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයකට යොමු කිරීමය. එය ආණ්ඩුව පමණක් නොව සියලූ දේශපාලන පක්ෂද, වර්ග, ආගම් හා කුලභේදයෙන් තොරව සියලූ ජනයාද රට ගලවා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය පොදු වැඩසටහනට ඒකරාශී කරයි. එය රටේ ප‍්‍රධාන ගැටලූ විසඳා ගැනීමට දේශපාලන පක්ෂ පමණක් නොව, මහජනයාද ක‍්‍රියාකාරී ලෙස සම්බන්ධ කරගන්නා වැඩසටහනක් වන නිසා ඊට ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාවගේ සහාය ලබාගැනීමද අනිවාර්යය. එය විසඳා ගත යුතුව තිබෙන සියලූම මූලික ප‍්‍රශ්න අව්‍යාජ ලෙස සාකච්ඡා කොට විසඳා ගැනීමට අවශ්‍ය පසුබිම ලබා දේ.

වික්ටර් අයිවන් 

Comment (0) Hits: 329

තෙල් මිල අඩු කල නොහැකිද ?

ශ්‍රී ලංකාවේ තෙල් මිල අඩු කල නොහැකිද යන්න මැතිවරණ උණුසුමත් සමග දේශපාලඥයන්ගේ ජනප්‍රිය වාක්‍යයක් විය ඇත. මංගල සමරවීර මහතා මුදල් ඇමතිව සිටි කාලයේ තෙල් මිල සඳහා වූ සුත්‍රයක් හඳුන්වා දුන් අතර වර්තමාන බලශක්ති ඇමතිවරයා විසින් මිල සුත්‍රය ඉවත් කළ බව මාධ්‍යයන් විසින් වාර්තා කරන ලදී. එම සුත්‍රය ගැන කිසිවෙකුටත් අවබෝධයක් නැති බව පමණක් සඳහන් කළ යුතුය.

සරල වශයෙන් ඕනෑම භාණ්ඩයක මිල අවසාන වශයෙන් තීරණය කරනු ලබන්නේ එම භාණ්ඩයේ පිරිවැය ලේඛණයක් ආශ්‍රියෙනි. සරල වශයෙන් ගතහොත් එම භාණ්ඩයේ විචල්‍ය පිරිවැය (variable cost), ස්ථාවර පිරිවැය (Fixed cost ), කර්මාන්තශාලාවේ ක්ෂය ප්‍රමාණය (Depreciation of the factory) ,පොලි පිරිවැය  (Interest cost) යන මූලික පිරිවැය ආශ්‍රයෙනි.

අදාල භාණ්ඩ ඒකකයකට තෙල් මිල  ලීටරයකට ඉහත සඳහන් පිරිවැය ( වියදම - cost) කොපමණ ප්‍රමාණයක් ඇතුල් වන්නේද යන්න ගණනය කිරීමෙන් අනතුරුව ආයතනයේ ලාභාංශයේ ප්‍රතිශතයක් එකතු කල යුතුය. එය 5%,10%,20%,40% වශයෙන් විය හැකියි - එම අවසාන උත්තරය භාණ්ඩයේ එම අවස්ථාවේදී මිල විය යුතුය.

පිරිවැය ලේඛණයක් සකස් කිරීමේදී මුලින්ම ගනු ලබන්නේ අමුද්‍රව්‍ය වල කර්මාන්තශාලා මිලයි. උදාහරණයක් හැටියට ආනයන භාණ්ඩයේ විදේශීය මිල හෝ ප්‍රවාහන මිල සහ රක්ෂණ මිලයි. මීට අමතරව ප්‍රධාන සාධකය වන්නේ අදාල භාණ්ඩය ආනයනය කරන ලද විදේශ විනිමය ඒකකයයි. එය ඇමෙරිකානු ඩොලර්, යුරෝපා හෝ වෙනත් ඒකකයක් විය හැකිය. ආනයන වෙළඳාමේ විදේශ විනිමය ඒකකය විශාල බලපෑමක් මිල කෙරෙහි කරනු ලබයි.

මූල්‍ය ඒකකය පිරිහෙන රටක නම් අදාල දිනයේදී මූල්‍ය ඒකකයේ මිල යොදා ගැනීම විශාල වශයෙන් ආයතනය අලාභ ලැබීමට හේතු වනවා ඇත. එහිදී පෞද්ගලීක අංශය විසින් කරනු ලබන්නේ අදාල ආයතනයට මුදල් ගෙවන මාසයේ විදේශ මුදල් ඒකකයේ මිල පිරිවැය සකස් කිරීමට යොදා ගැනීමයි. උදාහරණයක් වශයෙන් මැයි මාසයේ විදේශ විනිමය ඒකකයේ මිල හේතුව වාණිජ බැංකු මඟින් දේශිය මුදල් විදේශ මුදල් ලෙස හරවා ගැනීමට සිදුවන්නේ මැයි මාසයේ අදාල විනිමය අනුපාතය අනුවයි. රාජ්‍ය අංශයේ බොහෝ ආයතනය මහා පරිමාණයෙන් අලාභ ලබන්නේ මෙම විනිමය සාධකය පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි නිසා බවද අවධාරණය කළ යුතුයි.

මෙම පිරිවැය ලේඛණ පිළියෙල කිරීම ආයතනයේ පිරිවැය සහ කළමනාකරණය ගණකාධිකාරීන් විසින් කරනු ලබන අතර කළමනාකරිත්වයේ අනුමැතියෙන් අවසාන වශයෙන් අදාල මාසයේ හෝ සතියේ මිල බවට නියම වේ.

ඉහත සඳහන් සියලු සාධක එක් ලේඛනයකට ගොනු කළ විට එය ආයතනයකට මිල තීරණය කිරීම සඳහා සුත්‍රයක් නැතිනම් ලේඛණයක් ලෙස යොදා ගත හැකිය.

අවසාන වශයෙන් මිල සුත්‍රයක් හඳුන්වා දීම කළ හෝ එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම තුළ භාණ්ඩයේ නිවැරදි මිල තීරණය කර ලාභදායකයාට හෝ පාරිභෝගීකයාට සාධාරණ මිලක් ලබා දිය නොහැකිය.

ඒ සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ නිවැරදි ගණනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියකි. මෙම ගණනය කිරිමෙන් අනතුරුව අදාල භාණ්ඩයේ නිෂ්පාදනය කිරීමේදී අතුරු නිෂ්පාදනයක් ( by product) ලැබෙනවා නම් එය අදායමක් වශයෙන් භාණ්ඩයේ මිලට එකතු කර යුතුය.

සේන සූරියප්පෙරුම
ආර්ථික සහ මූල්‍ය විශ්ලේෂක

Comment (0) Hits: 61

අප ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුයි – ආචාර්ය ටියුඩර් වීරසිංහ

රාවය :
වර්තමාන ආණ්ඩුව අවුරුදු පහකට ප්‍රථම ප්‍රතික්ෂේප වූ ආණ්ඩුවක්. නමුත් බහුතර කැමැත්ත මත නැවත වාරයක් ප්‍රතික්ෂේප වූ ආණ්ඩුව තම බලය පිහිටවනවා. ඔබ මෙය දකින්නේ කොහොමද?

ටියුඩර් :
යහපාලන ආණ්ඩුවක් බිහිවීම සමග ප්‍රාරම්භක වශයෙන් නිර්මාණය වූ ජාතික ආණ්ඩුව තුළ තිබුණේ එකින් එකට ප්‍රතිවිරුද්ධ බලවේග දෙකක්. එකක් එක්සත් ජාතික පක්ෂය නියෝජනය කරන නව ලිබරල්වාදී සමාජ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක්. අනික ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රමුඛ වමේ කොටස් සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රතිපත්තියක්. මේ දෙගොල්ලොම මේකෙ හිටියා සහ ඊට අමතරව ජාතිකවාදී කොටසකුත් හිටියා සහ ඊට අමතරව ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ගෝලීය උපරි ව්‍යුහයට සම්බන්ධ සිය දහස් ගණනක් රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල විවිධ මට්ටමේ බලපෑම් සමග එම ව්‍යුහය සකස් වුණා. 

එහෙම සකස් වෙලා එම ආණ්ඩුව බිහිවුණත් එම ආණ්ඩුව ආරම්භයේ යම්කිසි ආකාරයක පූර්ව මැතිවරණ සමයේ ගෙන ගිය මැතිවරණ ප්‍රචාරණය දිගටම ගෙන ගියා. හොරු අල්ලන්න ඕනේ. දඬුවම් දෙන්න ඕනේ. උසාවියට ගෙනියන්න ඕනේ වගේ ඒවා. නමුත් එසේ ප්‍රචාරණ ගෙන ගියාට කිසිදු සාධනීය දෙයක් සිදුවුණේ නැහැ. 

මිනිස්සු තුළ මේ මතවාදය ගොඩනැගුවම මිනිස්සු බලන් හිටියා හොරු අල්ලනකන්. නමුත් කිසිම දෙයක් සිදුවුණේ නැහැ. සිදුවෙමින් තිබූ සංවර්ධන ක්‍රියාවලියත් නැවතුණු වග හැමෝටම පෙනුණා. එම සංවර්ධන ක්‍රියාවලීන්ට සම්බන්ධ අයගේ ගෙවීම් පවා පැහැර හැරි වගක් පෙනුණා. මිනිස්සු අතර ගැවසෙන මුදල් ප්‍රමාණයත් අඩු බව මිනිස්සුන්ට දැනුණා. 

නමුත් ආණ්ඩුව හැමවෙලේම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මාධ්‍ය නිදහස සහ මානව හිමිකම් වගේ දේවල්වලට පොහොර දමමින් පෝෂණය කළා. යහපාලන ආණ්ඩුවේ එකින් එකට තිබූ ප්‍රතිවිරුද්ධ බලවේග උත්සන්න වෙන්න පටන් ගත්තා. ඒක එළියට ආවේ අගමැති හා ජනාධිපතිවරයා අතර වූ ගැටුම විදියටයි. එය ද්විත්ව පාලනයක අර්බුදයක් කීවත් නිවැරදියි. 

අනාගතයේදී ලංකාවේ නිදහසෙන් පස්සෙ ද්විත්ව පාලන දේශපාලන අර්බුදයකට බොහොම සම්භාව්‍ය උදාහරණයක් ලෙස යහපාලන ආණ්ඩුව පෙන්නන්න පුළුවන් වෙනවා. අගමැති සහ ජනාධිපතිවරයා අධ්‍යාපනය, සංවර්ධනය සහ දේශපාලනිකව එකිනෙකට වෙනස් ප්‍රත්පත්තියි දැරුවේ. එකට ඒකාබද්ධ ප්‍රතිපත්ති ඉදිරිපත් වුණේ නැහැ. එහිදී ගැටුමක් නිර්මාණය වනවා විනා වැඩක් වෙන්නේ නැහැ. 

බිම් මට්ටමේ ජීවත් වූ ජනතාවට ජීවත්වීමේ අර්බුදයට මුහුණ දෙන්න සිදුවුණා. පාලක පන්තියට බැරිවුණා රට පාලනය කරගන්න. යුද්දෙන් පස්සෙ ඒකීය වූ රාජ්‍යය, ලාංකීයත්වය සමග වර්ධනය කරගෙන ආ ප්‍රවණතාව තීරණාත්මකව අංශක තුන්සිය හැටකින් වෙනස් වෙන්න පටන් ගත්තා. ඉතින් මේ සියලූ කාරණා නිසා යහපාලන ආණ්ඩුව බිඳ වැටුණා. නැවත වරක් රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවක් පිහිටෙව්වා.

රාවය :
මෙවර ජනාධිපතිවරණයේ ජයග්‍රහණයේ පදනම සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදයයි. යළි බහුතරය සහ සුළුතරය ලෙස බෙදීමක් වෙලා නේද?

ටියුඩර් :
ද්‍රවිඩ ඉස්ලාම් මතවාදය සිංහල බෞද්ධ මතයට ප්‍රතිවිරුද්ධව ගොඩනැගුණ, කියන එක ඡන්ද ප්‍රතිඵලයෙන් පැහැදිලිව පේනවා. නමුත් රාජ්‍යයේ ඉතිහාසයේ සහ සමාජ පරිණාමයේ දෘෂ්ටි කෝණයට අනුව බැලූවාම මේ මතය ස්වරූපයෙන් තමයි සිංහල බෞද්ධ වෙන්නේ. 

මේක අන්තර්ගතමය වශයෙන් ගත්තාම මේ මතයේ සන්දර්භය ස්වරූපය අනුව බැලූවාම ඒක බහුතරයේ මත ප්‍රකාශ කිරීමක් නොවේ. සුළුතරේ මතයත් නෙවේ. පිටින් පෙනුණට බහුතරේ මතය කියලා. නමුත් ඇත්තටම බහුතර මතය එතන නැහැ. ඒ නිරූපණය වුණේ සමස්තයේ මතය කියලයි මම කියන්නේ.

රාවය :
මැතිවරණයේදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ සාකච්ජාව යට ගියේ ඇයි?

ටියුඩර් :
මේ මොහොත වන විට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මුළු ලෝකයටම ගැළපෙන්නේ නැහැ. ග්‍රීක පෞර රාජ්‍යවලින් තමයි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන සංකල්පය බිහිවන්නේ. සෘජු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියල කියන්නෙ ජනතාවගෙ කටයුතු ජනතාව විසින් කළමනාකරණය කර ගැනීමයි. 

තව විදියකට බහුතරයේ කැමැත්ත ඒ අදාළ ආර්ථික, සමාජ සහ දේශපාලන කටයුතු හසුරවා ගැනීමයි. එතන විවිධ මත තිබෙන්න පුළුවන්. නිදහසෙන් පසු අපෙත් යම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනයක් තිබුණා. නමුත් වර්තමානයේ ජාත්‍යන්තර වශයෙන් පැවති ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වාතාවරණයත් ජාතික වශයෙන් පැවති ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී  ගති ලක්ෂණත් සම්පූර්ණයෙන්ම අතුරුදහන් වෙලා. අපට සම්භාව්‍යය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන එක අත්විඳින්න නැහැ.

 ගෝලීය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ස්වර්ණමය යුගය 90 දශකයේ නිමාවට පත්වුණා. පසුව ලෝකය ගමන් කළා පශ්චාත් ප්‍රජාතාන්ත්‍රීක අවදියකට. එහිදී එක පක්ෂ ක්‍රමයයි තිබෙන්නේ. මේ නිසා ගෝලීය වශයෙන් මිලිටරි බලය, සංස්කෘතිය, දේශපාලන බලය, නව ලිබරල්වාදීන් විසින් අල්ලගෙන තිබෙනවා. වර්තමානය වන විට වෙන සමාජ, ආර්ථික ක්‍රමයක් තිබෙන්නේ. 

මේ අනුව 21 වන සියවසට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැළපෙන්නේ නැහැ. මේ අවස්ථාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන්නෙ බුලට් එකක්. ඒකෙන් වෙඩි තියන්නෙ කොහාටද ඒ රට ඉවරයි. මේ නිසයි අප ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රතික්ෂේප කළ යුත්තේ.

රාවය :
නිදහස ලබාගැනීමෙන් පසු පැමිණි කිසිදු ආණ්ඩුවකට අපට ගැළපෙන සමාජ ආර්ථික පසුබිමක් සකසා ගන්න හැකියාවක් ලැබුණෙ නැහැ. ඔබ හිතනවාද වත්මන් ආණ්ඩුව එවැනි පසුබිමක් සකස් කරයි කියා?

ටියුඩර් :
නිදහසෙන් පසු පැමිණි ආණ්ඩු විවිධ දේ අත්හදා බැලූවා. නමුත් ලංකාව කියන්නෙ විවිධ ආර්ථික ව්‍යුහයන් සහ උප කුලකයන් තිබෙන රාජ්‍යයක්. සුළු පරිමාණ, මහා පරිමාණ, මධ්‍ය පරිමාණ සහ සිල්ලර කර්මාන්තයන්ගෙන් පෝෂණය වෙන රටක් සහ වැඩවසම් සම්බන්ධතා තිබෙනවා. ප්‍රාථමික ආර්ථික සම්බන්ධතා තිබෙනවා. වාණිජ ආර්ථිකය, සාම්ප්‍රදායික ආර්ථිකය, නිෂ්පාදන ආර්ථිකය, ගෝලීය ආර්ථිකය හා ජාතික ආර්ථිකය අතර ප්‍රශ්න තිබෙනවා. මූල්‍ය ආර්ථිකය සහ සැබෑ ආර්ථිකය අතර ඇති සම්බන්ධතාව තියෙනවා. 

මේ ආර්ථිකයේ ඇති සකලවිධ විවිධත්වය එකට එකතුව ලාංකිය ආර්ථිකයට ශක්තිය ගන්න පුළුවන් විදියේ ප්‍රතිපත්තියක් නිදහසෙන් පසු කිසිවෙකුටවත් නිර්මාණය කරගන්න බැරිවුණා. මුලින්ම සමාජවාදයේ ධනේශ්වර මාවත සංවර්ධන ආර්ථික මොඩලයක් හඳුන්වා දුන්නා. පසුව නව ලිබරල්වාදී ආර්ථිකයක්. මිශ්‍ර ආර්ථිකය, විවෘත ආර්ථිකය යන විවිධ දේවල් අත්හදා බැලූවා. නමුත් එකක්වත් විවිධත්වයට සහ මානව ද්‍රව්‍යයට ගැළපෙන ආකාරයට නිර්මාණය වුණේ නැහැ. ඒක ලොකු ප්‍රශ්නයක්. 

උදාහරණයක් විදියට පසුගිය අවුරුදු හතර ඇතුළත ක්‍රියාත්මක වූ නව ලිබරල්වාදී ආර්ථිකය තුළින් අපට ලැබුණේ මොනවද කියල හිතුවොත් අපිට දුන්න දේවල්වලට වඩා අපෙන් ගත්ත දේවල් වැඩියි. ඒකෙන් අපේ ආර්ථික ප්‍රශ්නය විසඳුණේ නැහැ. සිද්ධ වුණේ රටේ ප්‍රධාන නගර කිහිපයක ආර්ථික කටයුතු සිදු කරනකොට රටේ අති දැවැන්ත තදාසන්න ග්‍රාමීය ගම් කිහිපයක දරිද්‍රතාව සහ ආර්ථික අංශය ප්‍රාථමික තත්ත්වයටම ඇද වැටීමයි. 

පසුගිය අවුරුදු 40 පුරාවටම පැවති ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති මේ වන තෙක් ස්ථාවර ආර්ථික සංවර්ධනයක් ලබා දුන්නෙ නැහැ. මෙම කාරණය වත්මන් ආණ්ඩුවට තිබෙන ලොකු අභියෝගයක් විදියට මම දකිනවා.

රාවය :
බොහොමයක් රටවල ජනතාව විසින් පත්කර ගන්නා පාලකයාගේ පාලනය තීරණය වන්නේ සමාජ වපසරිය අනුවයි. එවැනි තත්ත්වයක ලාංකීය පාලකයාගේ පාලනය තීරණය වන්නේ කෙසේද?

ටියුඩර් :
සමාජය පාලනය විය යුතු ව්‍යුහයක්. අපාලිත සමාජ ලෝකයේ කොහේවත් නැහැ. ඒ වගේම ලෝකෙ තියෙන හැම පාලන ක්‍රමයකින්ම සමාජය පාලනය කිරීමට හැකියාවක් නැහැ. මූලික වශයෙන් ලෝකයේ පාලන ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා. එකක් පාලනයට අනුව සමාජය සකස් වීම. දෙවෙනි එක සමාජය පවතින ආකාරයට පාලනය සකස් වීම. ලංකාවෙ ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ පාලනය අනුව තමයි සමාජය ගොඩ නැගෙන්නේ. 

උදාහරණයක් විදියට පැවති යහපාලන ආණ්ඩුව එකල ගත්ත ක්‍රියාමාර්ගවලට සමාජය හැදුණු විදියයි වත්මන් ආණ්ඩුව ගන්න ක්‍රියාමාර්ගවලට සමාජය සකස්වෙන විදියයි වෙනස්. යුරෝපයේ සමාජයට අනුවයි පාලනය තීරණය වන්නේ. ඒ නිසා යුරෝපයේ මිනිස්සුන්ට පාලනයක් නැතත් ප්‍රශ්නයක් නැහැ. මොකද මිනිස්සු තමන්ගේ කටයුතු කළමනාකරණය කරගන්න දන්නවා. 

ලංකාව වගේ රටක මිනිස්සුන්ට ස්වයං සංවිධාන ශක්තිය අවමයි. ඒක අපි නරකයි කියල කියන් නැහැ. මේක ක්‍රම  දෙකක්. අවමය නිසා තමයි අපට නායකත්වයක් අවශ්‍ය වන්නේ. වර්තමාන ගෝලීයකරණය වන ලෝක සන්දර්භය තුළ ජාතික රාජ්‍යයක් විදියට ලාංකීය සමාජය ඉදිරියට යනව නම් කළයුත්ත වන්නේ ජාතික රාජ්‍යය ශක්තිමත් කළ යුතුයි. විධායකය ශක්තිමත් කළ යුතුයි. විධායකය ලිහිල් කළොත් අර්බුදය වැඩි වෙනවා.

රාවය :
MCC ගිවිසුම තුළින් ලංකාවට ඇති බලපෑම කුමනාකාරද?

ටියුඩර් :
මේ අවස්ථාවේ අපට ඉන්න ප්‍රධානම හතුරා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයයි. ගෝලීය උපරි රාජ්‍යය හසුරවන්නෙත් එයා තමයි. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ නව ලිබරල්වාදය නියෝජනය කරන ඔබාමාලා නැවත පාලනයට එන්න පුළුවන්. ඔවුන්ගේ දේශපාලනය තුළ කිසිම සදාචාරයක් නැහැ. ඉතින් එවැනි අවස්ථාවල ඕනම කෙනෙක්ට විරුද්ධව චෝදනා එල්ල කරන්න පුළුවන්. 

දේශීය වශයෙන් මෙතන බල අරගලයක් දියත් වෙනවා. එහි අන්තය පෘථිවි බලය අල්ලා ගැනීමයි. ඒක දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයෙන් පසු පෙනෙන්නට තිබූ අරගලයක්. ඔවුන්ගේ ඉදිරි සැලැස්ම චීනය අල්ලා ගැනීමයි. ඉදිරි අවුරුදු 20 තුළ චීනයට විශාල අරගලයක් තිබෙනවා. MCC , සෝෆා ගිවිසුම හරහා සිදුවන්නේ ඒකයි. 

මේ ඇවිත් ගෝලීය ව්‍යාපෘතියක්. අපට තෝරා ගැනීමක් නැහැ. ජාතික රාජ්‍යයට පැවැත්මක් නැහැ නව ලිබරල්වාදය ඇතුලේ. මේ නිසා අපේ හතුරා කවුද කියලා අපි පැහැදිලි කරගන්න වුවමනා වනවා.

රාවය :
වත්මන් ජනාධිපති ඇතුළු ඔහු වටා සිටින බොහොමයකට අධිචෝදනා එල්ල වුණා. එය රටට සහ ජාත්‍යන්තරයට බලපාන්නේ කෙසේද?

ටියුඩර් :
ඔය අධිචෝදනා කියන කාරණාත් ගෝලීය උපරි රාජ්‍යයට සම්බන්ධයි. ඒ මත පදනම් කරගෙන මේ පවතින පාලනය තක්සේරු කරන්න බැහැ. එතකොට චෝදනා කරන්නෙ එක ව්‍යුහයකින්. ඔවුන් යහපාලනයත් සමග සම්බන්ධ වූ ගෝලීය උපරි රාජ්‍යයේ කොටස්. ඔවුන්ගේ ඒකායන අරමුණ ජාතික රාජ්‍යය දියකර හැරීමටයි. ඔවුන්ට නොයෙක් චෝදනා එල්ල කරන්න පුළුවන් සහ ඒවා ඇත්ත වෙන්නත් පුළුවන් බොරු වෙන්නත් පුළුවන්. 

මට ඒක අදාළ වෙන්නෙ නැහැ. මට අදාළ පුද්ගලයා සමාජයට බලය මුදාහරින ආකාරයයි. ඒකයි මෙතනදි වැදගත්. දෙගොල්ලොම දෙගොල්ලන්ට චෝදනා කරගන්නවනේ. ඒ නිසා ඒ මත අපට තීරණවලට එළඹෙන්න බැහැ.

 හේතුව ජාතික නායකයින්ට විවිධ අපරාධ චෝදනා එල්ල කරනවා. ඒවට හේතු තියෙන්නත් පුළුවන්. හේතු නිර්මාණය කරන්නත් පුළුවන්. මේ අවස්ථාවෙ ඔය කියන අධි චෝදනා රුසියාවට සහ චීනයටත් එල්ල වෙනවා.

රාවය :

වත්මන් ආණ්ඩුවට ණය අර්බුදය විසඳීමේ අභියෝගයක් තිබෙනවා?


ටියුඩර් :
අපි රුපියලක් අච්චු ගැහුවොත් උද්ධමනය ඉහළ යනවා. නමුත් ඇමරිකාව මුදල් අච්චු ගැහුවට උද්ධමනය ඉහළ නගින්නේ නැහැ. ඒ රටේ ණය ඩොලර් එකත් එක්ක සම්බන්ධ වෙනකොට අපට රුපියල්වලින් ගෙවන්න බැහැ. ගෙවන්න වෙන්නෙ අපේ සම්පත්වලින්. ඒ මගින් තමයි ඔවුන් රටවල් නතු කරගන්නෙ. විශේෂයෙන්ම එය ඔවුන්ගේ අවියක් කීවොත් නිවැරදියි. 

එහිදී අපට මේ ණය කිසි දිනෙක ගෙවල ඉවරයක් කරන්න බැහැ. එක්කො බොල් ණය ලෙස කපා හැරිය යුතුයි. නැතිනම් අපේ සම්පත් සමග රට බිලි විය යුතුයි. ණය අර්බුදය විසඳනවා කියන එක දේශපාලනය ඉදිරියට ගෙන යෑම සඳහා භාවිත කරන සටන් පාඨයක් පමණයි.

hqdefault(රාවය:  ආචාර්ය ටියුඩර් වීරසිංහ - සටහන දිනී ජයසේකර)

Comment (0) Hits: 293

ගෝලීය ගමනේ අවසානය/ද?

ලොවම මුහුණ දී සිටින මහා අනතුරකි. පිළියම් නොමැති වසංගතයකි. රෝ බියකි. ආර්ථික  දියුණුව මගින් ජයගත නො හැකි අභියෝගයකි. විද්‍යාව, වෛද්‍ය විද්‍යාව සහ තාක්ෂණික දියුණුව නිරුත්තරව අසරණය. න්‍යායවාදී විවරනවලට වඩා ප්‍රයෝගික විසඳුම් ඉල්ලා සිටින ජනයා ඉදිරිපිට හැම න්‍යායවාදියෙක්ම අසරණය. විද්‍යාවෙන් පීලි පැන අදේශපාලකයින් අතට පත් වී ඇති දේශපාලනයත්, ජාවාරම්කාරයින් අතට පත් වී ඇති වෙළදපොල ආර්ථිකයත්, අශිෂ්ටයින් අතට පත් වී ඇති මානව ශිෂ්ටාචාරයත්, සොබාදහම ජයගත්තා යැයි කියා ඊටම පරාජය වූ කාර්මික-තාක්ෂණික ‘දියුණුවත්’ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට හේතුවන ප්‍රශ්නාර්ථයක් අභියස ගෝලීය ගමන නවතින ලකුණු පහළ වී ඇත.

ගෝලීයකරණයේ කාලබෝම්බය විසින් මානව වර්ගයාගේ සුරක්ෂිතතාව නැමති පවුර විශ්මය ජනක ලෙස සුනුවිසුණු කරමින් සිටින මොහොතක අප කලයුත්තේ කුමක්ද යන්න, ප්‍රශ්නයකට වඩා උභතෝකෝටිකයක් බවට වර්ධනය වී ඇත. මේ මොහොතේ මානව වර්ගයාගේ පැවැත්මේ සාරය බවට පත් වී ඇත්තේ බිය ය. ඉල්ලා සිටින්නේ හුදු ජීවත් වීමේ අයිතිය, රැකවරණය සහ නිදහස පමණක්මය.

පවත්නා සමාජ-ආර්ථික ක්‍රමය වන ධනවාදය එහි උපතේ සිටම ක්‍රියා කළේ මානව සාමුහිකත්වයට එරෙහිව ය. ක්‍රමයේ දැති රෝදයක්වත් නොව රෝදයක දැත්තක් බවට මිනිසා පත්කිරීමට ගත් ධනේශ්වර උත්සාහය අති සාර්ථක විය. මේ මොහොතේ කොරෝනා ගෝලීයකරණය විසින් ජාත්‍යන්තර පද්ධතිය තුළ රටවල් අතර පරතරය වැඩිකොට ඇත. රටවල් හුදකලාකොට ඇත. රටවල් තුළ නගර, ගම් හුදකලාකොට ඇත. පවුල් සහ පවුල් අතර සබඳතා සුනුවිසුණු කොට ඇත. පවුල් තුළ පුද්ගල සබඳතා මීටරයකින් එහාට තල්ලුකොට ඇත. පුද්ගලයාගේ සීමාව අන් හැම දෙයකින්ම අන් හැම කෙනෙකුගෙන්ම  ඈත්කොට ඇත. ඇල්ලීම, අතට අත දීම, සිප වැලඳ ගැනීම, බදා ගැනීම, සහ තවත් බොහෝ දේ තහනම් ය.  මානව වර්ගයාගේ බෝවීම ද නවතින ලකුණු පහළ වී ඇත. මේ එළඹ ඇත්තේ මිහිමත මානව වර්ගයාගේ සමාප්ත කාලය ද? නැතහොත් ධනේශ්වර ලෝක පර්යායේ අවසානයද? නැතහොත් ස්වදේශික රාජ්‍යවාදයක ඇරඹුම ද?  

මේ අත් විඳින්නේ මහලොකු ධනේශ්වර දියුණුවේ, ගෝලීයකරණයේ  භයානක පලවිපාකයෝ ය. ධනය සහ බලය සඳහා වූ නග්න සහ නින්දිත පොර වැදීම සහ කා කොටා ගැනීම, ඒ ඒ ධන-බලවත් දාමරික පාලක කල්ලි අතර ලෝකය බෙදා ඉරි ඇඳ ගැනීමෙන් නැවතුනේ නැත. ඒ අඳින ලද ඉරිවලින් එහාට මෙහාට පනිමින් මුළු ලෝකයම තම ධනයේ සහ බලයේ අණසකට යටත් කර ගැනීමේ අශීලාචාර ක්‍රියාදාමය නම් කෙරුණේ ලෝකයම තනියායක් ය එය විශ්ව ගම්මානයක් ය යන කාව්‍යමය අලංකාරවලිනි. ඒ අලංකාරවලින් වහං කළේ අද අප අත් විඳින මහා ඛේදවාචකය ය. අර ධන-බලවතුන්ගේ අඥාන කමේ මහිමය නොව විශාලත්වයය. චීනය කොරෝනා තොරතුරු වසන් කරන්නේ අර නග්න ධන-බල පොරයේ ජාතික උපායමාර්ගයක් ලෙස ය. දැන් සිදුවී ඇත්තේ හැමෝටම එක වලේ සැතපීම නම් ඒ ධනේශ්වර බලවතුන් දිනාගත් ලෝකය කුමක් ද? එය ඇත්තේ කොහේද?

ලෝකයේ මහා බලවතුන් යැයි කියාගත් ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ෆ්, ෂි ජින්පිං, ව්ලැදිමීර් පුටින්, බෝරිස් ජොන්සන්, ඇන්ජෙලා මර්කෙල් සහ එම්මානුවෙල් මැක්රෝන් ඇතුළු මහා නායකයින් හැමෝටම සිදුවී ඇත්තේ මුහුණු ආවරණයකින් ගෝලීයකරණයේ සමස්ථ හෙළුව නොව මුහුණ පමණක් වසා ගැනීමටය. එපමණකින් නොනැවතී ඔවුන් සහ ඔවුන්ට ආවැඩූ අය කලයුත්තේ තම පුර්වගාමින් සහ තමන්ලා අනුගමනය කළ සහ කරන මිහිකත විනාශ කිරීමේ මහා මෙහෙයුමෙන් ඉවත් වී ලෝකවාසීන්ගෙන් සහ මහපොලොවෙන් සමාව ඉල්ලා සිටීමය. ගිය මඟ වැරදි බව ලෝකයට කියා පෑම ය. 

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය මේ ඛේදවාචකයේ පසුවදන ලියා අවසන්ය. මේ ව්‍යසනය “අපේ කාලයේ ගෝලීය සෞඛ්‍ය අර්බුදය” ලෙස නම් කොට, ඊට ගොදුරුවී ඇතැයි සැකකරන සියලු අය පරීක්ෂාවට ලක්කරන ලෙස ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ඉල්ලා සිටීමෙන් පෙනී යන්නේ වසංගතයට වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර තවමත් නොමැති බවය. එසේම රටවල් තම තමන්ගේ වෛද්‍ය ක්‍රම අත්හදා බැලීම යෝග්‍ය බවය. ඉන් පෙනී යන්නේ හෝ ඇඟවෙන්නේ ගෝලීය රෝගයට ඇත්තේ ජාතික ප්‍රතිකාර බවය.  අරුමය වන්නේ මෙවැනි පසුබිමකත් ස්වදේශික ජාතිකවාදයට ගරහන ගෝලීයකරණයම ඉල්ලා සිටින මහා රැඩිකල්වාදීන් ලෝකයේත් සිටීම ය, අපේ රටෙත් සිටීම ය.       

ගෝලීයකරණය පිළිබඳව වූ සුබ සිහින ප්‍රශ්න කිරීමේ කාලය එළඹ ඇත. මේ ගෝලීයකරණය පොදු ජනයාගේ එකක් නොව එහි දී වන්නේ ධනේශ්වර ක්‍රමය ලෝකය පුරා දිවීමක් ය කියා කීවේ කියුබාවේ හිටපු විප්ලවීය නායක පිදෙල් කස්ත්‍රෝ ය. ගෝලීයකරණය වන්නේ මානව හිතවාදීකම නොව ධනපති ක්‍රමයේ ධන-බල පෙරේතකම ය. එසේම ගෝලීයකරණයේ දී සිදුවන්නේ ස්වභාවික සම්පත්, තාක්ෂනය, මුල්‍ය වෙළඳපොළ, බහු ජනසංහාරක ආයුධ සහ තොරතුරු මාධ්‍ය මත බලවතුන් කීප දෙනෙකුගේ හෝ බලවත් කණ්ඩායම් කීපයකගේ ඒකාධිකාරී බලහත්කාරය ක්‍රියාත්මක වීමය, යනුවෙන් කීවේ  ඊජිප්තු-ප්‍රංශ ආර්ථික සහ දේශපාලන විද්‍යාඥයෙකු වූ සමීර් අමීන් ය. 

ඇත්තටම කොරෝනා යනු ඒ ඒකාධිකාරය සඳහා වූ ධන-බලවතුන්ගේ තරඟය හෝ පොරකෑම නිසා එලියට වීසි වුන පාලනය කිරීමට අසීරු භුමරංගයක් ය. කට්ටඬියන්ගෙන් මිදුන යකෙක් ය. හිතන්න ධනපති ක්‍රමය සහ එහි වෙළඳපොළ විසින් උත්කර්ෂයට නැංවූ සියල්ල බියෙන් සලිත වී අසරණ වී ඇති සැටි.

තවදුරටත් මෙවැනි ලෝක ක්‍රමයක් අවශ්‍ය ද?   

ජාත්‍යන්තර පද්ධතියට කැමැත්තෙන් සහ අකමැත්තෙන් ඇලී සිටි රාජ්‍යයන් ජාතික සීමා දක්වා තල්ලු වීමේ අවශ්‍යතාව කොරෝනා විසින් අවධාරණය කරන ඉතා වැදගත් කාරණයකි. ගෝලීයකරණය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නොව එය අහසේ තබා ස්වදේශික ජාතිකවාදය පොළොවට ගෙන ඒමේ අවශ්‍යතාවද ඒ මගින් අවධාරණය වේ. ස්වදේශික ජාතිකවාදයක් සහ ජාතික රාජ්‍යයක්, ස්වයං පෝෂිත ආර්ථික ක්‍රමයක්, සහ මානව සහ පරිසර හිතවාදී වෙළඳපොළක් පිලිබඳ කොරෝනා විසින් කරන අවධාරණය අප පමණක් නොව සෙසු රටවල් ද නොසලකා හැරියොත් ඇතිවන තත්ත්වය වනාහි මිහිමත මානවයාගේ පණ නල  අහිමිවී යාමය. කොරෝනා පෙන්වා දෙන්නේ මානව සහ සොබාදහම් වාදී ස්වයංපෝෂිත රාජ්‍යයන්ගෙන් සමන්විත අලුත් ලෝක පිළිවෙලක අවශ්‍යතාවය ය. මේ එවැනි ප්‍රගතිශීලී ස්වදේශික ජාතිකවාදයක් ඇරඹීම අවැසිම මොහොතක් ය. එනම් ස්වදේශික ජාතිකවාදී මොහොතය. කැමැත්තෝ සිතත්වා.

ධම්ම දිසානායක/13.3.2020/ කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප ලිපියෙහි සංස්කරණය කළ කොටසකි.

Comment (0) Hits: 99

අනපේක්ෂිත පරාජයෙන් පසු එජාප ඉගෙනගත යුතු පාඩම : මහචාර්ය ජයදේව උයන්ගොඩ

අනපේක්‍ෂිත මැතිවරණ පරාජයකින් පසු බලයේ සිටි හෝ නොසිටි දේශපාලන පක්‍ෂ අර්බුදයට පත්වීම අසාමාන්‍ය දෙයක් නොවේ. 1956, 1970, 1977 සහ 2015 මැතිවරණවලදී පරාජිත කඳවුරේ පසුබෑම, අභ්‍යන්තර ආරාවුල් සහ ව්‍යාකුලත්වය මතුවීම ඉහළ පරිමාවෙන් සිදුවිය. 2019දී එජාපයට වී තිබෙන්නේ එම චක්‍රයට හසුවීමය.

2015දී ශ්‍රී ලනිපය පත්වූ පසුබෑම සුළුපටු නොවේ. පක්‍ෂය දෙකට කැඩුණ අතර, එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ලංකාවේ දේශපාලන පරිවර්තනයට ඉමහත් දායකත්වයක් ඉටුකළ ශ්‍රීලනිපය දියවී යාමයි.

පරාජිත එජාපයේ නායකයන්ද දේශපාලන පරිණතභාවයෙන් යුතුව ක්‍රියා නොකළහොත්, එජාපයද අභ්‍යන්තර වශයෙන් බෙදී ගොස් කැබලි වීමේ හැකියාව තිබේ. 

ප්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ දෙක ශක්තිමත්ව තිබීම, අප රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන පද්ධතියේ සෞඛ්‍යසම්පන්න පැවැත්මට අත්‍යවශ්‍යය. තනි පක්‍ෂ ඒකාධිපති පාලන තන්ත්‍රයක් බිහිවීමේ 1970දීත්, 1977දීත්, 2009න් පසුවත් පැනනැගුණු ප්‍රවණතා පසුබෑමට ලක්වූයේ, ශක්තිමත් ද්වි-පක්‍ෂ ක්‍රමයට බිඳ නොවැටී පැවතීමට හැකිවූ නිසාය.

ලංකාව දැන් පවතින්නේ තනි පක්‍ෂ ඒකාධිපති පාලන තන්ත්‍රයක් බිහිවීමේ ප්‍රවණතාව නැවත මතුවී ඇති දේශපාලන සංධිස්ථානයකය. ලංකාවේප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ විශේෂ ලක්‍ෂණයක් වූ ශක්තිමත් ද්වි-පක්‍ෂ ක්‍රමයක පැවැත්මට අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් වන, විපක්‍ෂයේ සිටින ප්‍රධාන පක්‍ෂය, බිඳී විසිරී නොගොස් සිටීම වැදගත් වන්නේ එබැවිනි.

විශේෂයෙන් එජාපයේ නායකත්වය ලබාගැනීමට අපේක්‍ෂාවෙන් සිටින සජිත් ප්‍රේමදාස කඳවුරේ පිරිසට මෙම කරුණ ප්‍රත්‍යක්‍ෂ විය යුතුව තිබේ. රනිල් වික්‍රමසිංහ කඳවුරද මෙම කරුණ ගැන ඒ තරම් අවබෝධයකින් සිටින බවක් නොපෙනේ.

එජාපය: මධ්‍යස්ථ ඇස්තමේන්තුවක්

මැතිවරණයකින් අත්වු දරුණු පරාජයකින් පසු කණ්ඩායම්වලට බෙදී යන දේශපාලන පක්‍ෂවල සිදුවන අභ්‍යන්තර සාකච්ඡුා සහ විවාදවල ඇති සාමාන්‍ය ලක්‍ෂණයක් නම්, ඒවා එකිනෙකාට වරද පැටවීමේ ආරාවුල් බවට පත්වීමයි. 

එහිදී එකිනෙකාට දෝෂය පටවන පාර්ශ්වවලට සාමාන්‍යයෙන් පරණ මිතුරුකම්ද අමතක වේ. අන්‍යොන්‍ය වෙනස්කම් අතිශයෝක්තියට නැංවීම, සුළු වෙනස්කම් විශාල කොට දැකීම, මනෝමූල සාධකවලට මුල් තැන දීම, අභ්‍යන්තර පක්‍ෂ බල අරගල බවට පත්වන මෙම විවාදවල සාමාන්‍ය ලක්‍ෂණයකි. 

2015 ජනවාරිවලින් පසු ශ්‍රී ලනිපයේ සිදුවූයේත්, එජාපයේ දැනට ප්‍රකාශවන්නේත් මෙම ධර්මතාවයි. එහි ස්වයං-විනාශකාරී බව අවබෝධ කරගන්නට, රණ්ඩු කරන පාර්ශ්වවලට කලක් ගතවීමද සාමාන්‍ය දෙයකි.

මේ ව්‍යාකුලත්වය මැද එජාපයේ කඳවුරු දෙකම තම තමන්ගේ ශක්තීන් සහ දුර්වලතා පිළිබඳව හැකිතාක් දුරට වාස්තවික ඇස්තමේන්තුවක යෙදීම, දෙපාර්ශ්වයටම ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇත.

දුර්වලතා

දේශපාලන පක්‍ෂයක් ලෙස එජාපයේ පවතින අතිමූලික දුර්වලතාවක් පසුගිය ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිඵලවලින් ප්‍රකට වේ. එය නම්, එජාපයේ පහළ මට්ටමේ, ඡන්දදායකයන් මට්ටමේ ඇති සංවිධාන ශක්තිය කඩාවැටී තිබීමයි. 

1970 දරුණු පරාජයෙන් පසුව, 1972-1977 කාලය තුළදී එජාපය පණගැන්වීමට ජේආර් ජයවර්ධන මහතා යොදාගත් ප්‍රවේශය නම්, පක්‍ෂය පහළ මට්ටමෙන් ප්‍රතිසංවිධානය කර ශක්තිමත් කිරීමයි. ඔහු ජාතික, දිස්ත්‍රීක්ක, ඡන්ද කොට්ඨාස සහ ගම් මට්ටමෙන් පක්‍ෂ ශාඛා, කාන්තා සංවිධාන, තරුණ සංවිධාන, භික්‍ෂු සංවිධාන සහ වෘත්තිකයන්ගේ සංවිධාන ගොඩනැගුවේය. 

විශ්වවිද්‍යාලවල ශිෂ්‍යයන්, ආචාර්යවරුන් හා අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලය ශාඛා සමිති ජාලයක් තුළින් ගොඩනැගූ සැටි නිදසුනකි.

 සජිත් මහතාගේ පියාගේ මරණය දක්වා එජාපයේ දේශපාලන පක්‍ෂයක් ලෙස තිබූ පරාජයට පත් නොවන ශක්තියේ එක් භෞතික පදනමක් වූයේ, ස්වාමි-සේවාදායක ප්‍රතිලාභ ව්‍යුහයක් මත ගොඩනගා තිබුණු මෙම පක්‍ෂ සංවිධාන ජාලයයි.

දේශපාලන පක්‍ෂයක් බලයේ සිටින විට පක්‍ෂ සංවිදධාන ජාලය අමතක කිරීම 
 
රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නායකත්වය යටතේ එජාපය සතුව තිබූ මෙම පහළ මට්ටමේ සංවිධාන ජාලය ශක්තිමත්ව පවත්වා නොගැනුණා පමණක් නොව, ඒවා දුර්වල වී අකර්මණ්‍ය විය. පක්‍ෂ ශාඛා ක්‍රියාත්මක වන්නට පටන්ගන්නේ ඡන්ද ව්‍යාපාරයක් පටන්ගත් විට පමණි. 

මා නිරීක්‍ෂණය කර ඇති ග්‍රාමීය මට්ටමේ බොහෝ පක්‍ෂ ශාඛාවල අලූත් ක්‍රියාකාරකයන් හෝ තරුණ පිරිස් හෝ ස්ත්‍රීන් නැත. සිටින්නේ ජේආර් ජයවර්ධන යුගයේ සිට ඉන්නාවූ, මගේ වයසේ සිටින, වයසට ගිය ශාඛා සමිති නිලධාරීන් හා සාමාජිකයන්ය. 

පහළ මට්ටමේ, එනම් තෘණමූල මට්ටමේ, ශාඛා සමිති ජාලය අලූත් කරමින්, පුනර්-නිර්මාණය නොකිරීම, රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා යටතේ එජාපය ලක්වූ බරපතළ සංවිදධානමය පසුබෑමකි. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නිර්දය විවේචකයකු වූ දයාන් ජයතිලක මහතාද නිරන්තරයෙන් අවධාරණය කළ විවේචනාත්මක කරුණක් වූයේ මෙයයි.

දේශපාලන පක්‍ෂයක් බලයේ සිටින විට පක්‍ෂ සංවිදධාන ජාලය අමතක කිරීම සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නකි. එය මහින්ද රාජපක්‍ෂ සහ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහත්වරුන්ගේ නායකත්වය යටතේ ශ්‍රී ලනිපයටද සිදුවිය. 

එහෙත් එජාපයේ ඇති විශේෂත්වය නම්, 1994න් පසු විපක්‍ෂයේ සිටි කාලයේවත්, පක්‍ෂ සංවිධාන ජාලය යළි ගොඩනැගීම එජාප නායකත්වය වෙතින් සිදු නොවීමයි. නැවත වරක් විරුද්ධ පක්‍ෂය බවට පත්වී සිටින එජාපය දැන්වත් මෙම පාඩම ඉගෙන ගත යුතුව තිබේ. 

ඒ සඳහා ඔවුන් ආදර්ශයට ගතයුත්තේ, තම දේශපාලන ප්‍රතිවාදියකුගෙනි. එනම්, පොහොට්ටු පක්‍ෂයේ සංවිධායක බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහතාගෙනි. බැසිල් කෙළේ, ආණ්ඩු බලයේ සිටි ශ්‍රී ලනිපයත්, එජාපයත් යන පක්‍ෂ දෙකම සමග තරග කළ හැකි අලූත් පක්‍ෂයක්, ශක්තිමත් සංවිධාන ජාලයක් මත ගොඩනැගීමයි.

මේ අතර සජිත් ප්‍රේමදාස සහ රනිල් වික්‍රමසිංහ යන දෙදෙනා තම තමන්ගේ දුර්වලකම් විශාල ප්‍රමාණයක්ද පසුගිය කාලයේ ප්‍රදර්ශනය කළහ. එජාපයේ නායකයන් ලෙස දිගටම කටයුතු කරමින්, පක්‍ෂය නැවත ජයගන්නා තත්ත්වයට ගෙන ඒමට නම්, එම දුර්වලකම් හඳුනාගෙන ඒවාට පිළියම් යොදාගැනීමට ඔවුන් උනන්දු විය යුතුය. ඔවුන් දෙදෙනාගේ ප්‍රධාන දුර්වලතා දෙකක් මෙසේ හඳුනාගත හැකිය.

රනිල්ගේ දුර්වලකම:

රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා 2015දී මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා සමග සම-නායකත්වය දුන්නේ දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපෘතියකටය. එය මහජනතාවගේ අනුමැතියද ලැබුණු එකක් විය. එම ව්‍යාපෘතියේ අනෙක් සමනායකයා වූ සිරිසේන මහතා කිසිසේත්ම දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කාරයෙක් නොවේ. ඔහු ප්‍රතිසංස්කාරක කඳවුරට, දේශපාලන තත්ත්වයන් විසින් තල්ලූකරනු ලැබුවෙකි. 

මේ පසුබිම මත, 2015 යහපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපෘතියට දේශපාලන නායකත්වය දිය යුතුව තිබුණේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාය. එහෙත්, මගහැරියේද එම දැවැන්ත දේශපාලන වගකීමයි.

රනිල් වික්‍රමසිංහ යනු දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රයක් පරිකල්පනය කළ හැකි නායකයෙකි. එහෙත් එය නොසැලී, අධිෂ්ඨානශීලීව, අවසානය දක්වා, එහි බර කර තබාගෙන, නායකත්වය දෙන්නෙක් නොවේ. 2019 එජාපයේ පරාජය විශාල දුරකට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ මෙම අතිමූලික දුර්වලතාව සමග බැඳී තිබෙන්නකි.

සජිත්ගේ දුර්වලතාව
Viyangoda text3

මේ අතර සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා මේ දක්වා ප්‍රදර්ශනය කර ඇති ප්‍රධාන දුර්වලකමක් නම්, ඔහු පක්‍ෂය සමග බැඳුණු නියෝජ්‍ය නායකයකු නොව, තමාගේ පුද්ගලිකත්වය වටා පක්‍ෂය ගෙනඒමට උත්සාහ ගන්නා තනි පුද්ගලවාදියකුය යන්නයි. 

පසුගිය අවුරුද්දක පමණ කාලය තුළ ඔහු පක්‍ෂ ශාඛා සංවිධාන පණගැන්වූයේ තමාගේ ජනාධිපති අපේක්‍ෂක අරමුණ ඉටුකර ගැනීමේ සීමිත ඉලක්කය වෙත ළඟාවීමටයි. නිවාස ව්‍යාපෘතිය තුළින් ඔහු ගොඩනැගුවේ තමන් වටා සංවිධානය වූ ස්වාමි-සේවාදායක සම්බන්ධතා ජාලයකි. 

එජාපය නමැති දේශපාලන පක්‍ෂය පහළ මට්ටමෙන් සංවිධානය කිරීම ඔහු අතින් සිදුවූයේ නැත. ඔහු පක්‍ෂය දෙස බැලූවේ තමන්ට අයත් නොවන සම්පතක් ලෙසය.

පශ්චාත්-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පරිවර්තනය

මෙයින් ප්‍රකාශ වන එක් දෙයක් නම්, ඉදිරි අවුරුදු පහ තුළ ලංකාවේ දේශපාලනයේ සිදුවීමට බොහෝ විට ඉඩ තිබෙන පශ්චාත්-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී, අධිකාරවාදී පරිවර්තනය වෙතින් එල්ලවන අභියෝග සමග ගනුදෙනු කිරීමේ හැකියාවක්ද එජාපය විසින් අත්පත් කරගත යුතුය යන්නයි. 

මෙම අභියෝගයම ජවිපෙටද තිබේ. ඉදිරි කාලයේ ලංකාවේ ඇතිවිය හැකි දේශපාලන පරිවර්තනය ගැන ජවිපෙ සතුව දැනට තිබෙන වටහාගැනීමද සංශෝධනය කළ යුතුව තිබේ.
ලංකාවේ ඉදිරි කාලයේ දේශපාලනය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ පශ්චාත්-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අධිකාරවාදය වශයෙන් ධ‍්‍රැවීගත වීමට තිබෙන ඉඩකඩ බොහෝය. 

එයට මුහුණ දීමට නම්, එජාපය, ජවිපෙ සහ අනෙකුත් කුඩා පක්‍ෂ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ආයතන වශයෙන් පුනර්ජීවනය ලැබීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී බලවේගවල පුළුල් සන්ධානයක් ගොඩනැගීම, ඉදිරි කාලයේ ලංකාවේ විවෘතවීමට ඉඩ තිබෙන දේශපාලන අරගල සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වනු ඇත. 

Prof Jayadeva Uyangoda(මහචාර්ය ජයදේව උයන්ගොඩ - අනිද්දා පුවත්පතින් උපුටා ගැනිණ)

Comment (0) Hits: 491

කොරෝනා සමස්තතාවාදය !

 කැළෑ නීතිය ඇතුලේ වෙන්නේ ශක්තිවන්තයා ජය ගන්න එක. ශිෂ්ට සමාජයක වෙන්නේ සාධාරණ බව ජයගන්නා එක. කොරෝනා වෛරසය ගැන ස්ලාවෝ ජිජැක් ඉතාම මෑතක ලියපු 'කැළෑ නීතිය ද ගෝලීය කොමියුනිස්ට් සමාජයක් ද' (Global communism or the jungle law, coronavirus forces us to decide) කියන ලිපිය නැවත සිහිවුණේ අපේ ඇති හැකි අය සුපර් මාකට් සුද්ද කරන තාලේ දැකල. සතොස ට යන අය අඩු වුණත් අනිත් සුපර් මාකට් වල ගොඩක් රාක්ක සුද්ද වෙලා තිබ්බේ ඊයේ දවසේ.
 
මොකද ටික කාලෙකට හරි අර අපේ එදිනෙදා ජීවිතය කෙසේ සකස් විය යුතුද කියල ටී. වී. එකෙන් උපදෙස් දෙන විශේෂඥයන් ගෙන් දැන් මිදෙන්න පුළුවන්. ලොකුම ලොකු විනාශයක් අබියස අපි ඔක්කොටම නියත ලෙස කෙළවෙන නිසා කවුරුත් කිසිම කෙනෙක් කියන දෙයක් ගණන් ගන්නේ නැහැ. එහෙම නිසා මම මේ ලියන එකෙනුත් වැඩක් නැහැ. නමුත් ඇත්ත මනෝ විශ්ලේෂණ ප්‍රශ්නේ තමයි අපි හැමෝම දන්නවා කොරෝනා නිසා ටිකක් මැරිලා ටිකක් ඉතුරු වෙනවා කියල. දැන් අපි දඟලන්නේ අර ඉතුරු වෙන ගොඩට වැටෙන්න. සුපර් මාකට් හිස් කරන්නේ ඒකයි. ඒ අනුව මට මේ කොරෝනා තත්වය රැඩිකල් මදි. ඇත්තටම වෙන්න ඕනි අර වොන් ට්‍රියර් ගේ මෙලන්කොලියා පිස්සු ග්‍රහයා වගේ ෂුවර් ඇන්ඩ ෂොට් බඩුවක් පැමිණෙන එක.  
 
සමහර විට යම් ගෝලීය එකමුතු බවක් ගැන හිතන්න මේ නව පැනික් තත්වය විසින් අපට බලකරලා තියනවා. කොරෝනා විසින් ගොදුරු කරගත් හැම රටකම පොදු තත්වය තමයි ඒ රටවල රජයන් විසින් ජනතාවට දෙන පණිවිඩයේ තියන පරස්පර බව. මේක ලංකාවේ විතරක් නෙවෙයි සියලු රටවලට පොදුයි. ඒ තමයි මුලින් කියනවා මේ කොරෝනා තත්වය නිසා කලබල විය යුතු නැහැ කියල. නමුත් ඒ එක්කම එන හැම පණිවිඩයකම තියනවා කලබල විය යුතු සියළු අන්තර්ගතයන්. 
 
ජිජැක් ඉහත ළිපියේ මෙහෙම කියනවා. 'කොහොමද මේ පැරනොයික තත්වය ඇතිවෙන්නේ? කඩවල් වල බඩු හිඟ වෙයි කියල ඔන්න කතාවක් යනවා. ආණ්ඩුව කියනවා ඇතිතරම් තොග තියනවා කියල. ඒත් මම මෙහෙම හිතනවා. ඒක ඇත්ත වෙන්න පුළුවන්. ඒත් හැමෝම බඩු ගන්න පටන් ගත්තොත් එතකොට බඩු හිඟයක් එන්න පුළුවන්. ඒ නිසා මමත් වැඩියෙන් බඩු ගන්න ඕනි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ මෙවන් දෙයක්. මම ඔය බඩු හිඟ වෙනවා කියන කටකතා විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. හැබැයි මම විශ්වාස නොකළාට අනික් අය විශ්වාස කරනවා කියල මම හිතනවා. ඒ නිසා මේ පැනික් කොරෝනා සමස්තතා උගුලේ මම මටත් නොදැනීම වැටෙනවා'. ඒ කියන්නේ මම මටත් නොදැනීම ගිහිල්ලා බඩු ගන්න පෝලිමට එකතු වෙනවා. 
 
ජිජැක් මෙහෙමත් කියනවා. කොමියුනිස්ට් කියන්නේ දැන් තියන චීන මොඩලයට යන එක නෙවෙයි. එයාල දැන් කරන්නේ දත්ත විකෘති කරන එක. නිෂ්පාදනය නැවත පටන් ගත්තා කීවට ඇත්ත තත්වය ඒක නෙවෙයි. චීන රජය සමහර ආයතන වලට බල කරනවා නිෂ්පාදනය පටන් ගන්න කියල. ඒත් ඒ ෆැක්ටරි වල මිනිස් පුළුටක් නැහැ. හරියටම කිව්වොත් චීන ජූලියන් අසාන්ජ් කෙනෙක් දැන් ඕනි ඇත්තම ඇත්ත දැනගන්න. 
 
කොහොමත් දැන් පේනවා එක රටකට මේ 'යුද්ධය' කරන්න බැහැ කියල. දැන් බලන්න අර ඉතාලියේ ඉදල එන්න ආපු අය. එක රටක ඉඳල තව රටකට මඟ එනකොට එක රටක දොරවල් වහනවා. එතකොට ඒ මිනිස්සු අතර මඟ.  රටවල් අතර ඇත්ත සම්බන්දයක් අවශ්‍යයි අර දැන් තියන ගෝලීයකරණ ශ්‍රම වෙළඳ පළ වෙනුවට. 
 
සාර්ස් වෛරස් එක, එබෝලා වෛරස් එක එනකොට අපි හැමෝම දැනගෙන හිටියා ඒ දෙකටම වඩා ලොකු ප්‍රශ්නයක් එයි කියල. ඒත් අපි සියල්ල සුළු කොට සැලකුවා (trivialized). දැන් අපි ඒ හොඳින් දැනගෙන හිටපු, පරිකල්පනය කරපු දේ ඇවිල්ලා ඉවරයි. දැන් තියන්නේ එහි සමස්තතා නියෝගයට හසු නොවී ඉන්න එක. ඒ කියන්නේ මේ කලබල තත්වයට නිර්භීත විදියට මුහුණ දෙන එක. මට මතක් වෙන්නේ ජිජැක් මිට ටික කලකට කලින් වොන් ට්‍රියර් ගේ මෙලන්කොලියා චිත්‍රපටය (2011) වෙනුවෙන් කළ විග්‍රහය. එයා ඒ දිහා බලන්නේ සර්ව ශුභවාදී විදියට. මම ගොඩක් ආසයි එයාගේ ඒ විග්‍රහයට. 
 
ජිජැක් මෙහෙම කියනවා. මම සම්පූර්ණයෙන් ද්‍රව්‍යවාදියෙක්. ඒත් මම හිතන්නේ වොන් ට්‍රියර් මෙලන්කොලියා තුල යෝජනා කරන ලෝක විනාශය ඇතුලේ ගැඹුරු කාව්‍යමය බවක් තියනවා. ජස්ටින් ඉතාම ගැඹුරු අර්ථයෙන් තමා දෙසට එන ලෝක විනාශය රැගත් ග්‍රහ වස්තුව පිළිගන්නවා. ඇය ප්‍රකට කරන නිශ්ශබ්ද පිළිගැනීම හරිම ශුභවාදී එකක්. ඇය එතැනදී අධ්‍යාත්මිකයි. මේ සමස්තතා උගුලෙන් ගැලවෙන්න ඇත්තටම කෙනෙක් ට උවමනා නම් එවන් කෙනෙක් ඇත්තටම අධ්‍යාත්මික වෙන්න ඕනි පැවැත්මේ ගැඹුරු අර්ථයෙන්. හැම දෙයක් ම යම් නිශ්චිත නිමේෂයක විනාශ වෙලා යන්න පුළුවන් කියන ගැඹුරු හැඟීම අපිට ඇත්තටම අධ්‍යාත්මික ලෙස දැනෙන්න ඕනි.  
  
මෙන්න මේ ගැඹුරු අත්දැකීම විසින් අපිව අපේ එදිනෙදා විනෝදයෙන් ඔබ්බට අපිව ගෙනියනවා. ඉන් ඔබ්බට හිතන්න අපිට බලකරනවා. කොරෝනා වෛරසය නිසා මැරෙනවට වඩා පිරිසක් ගෝලීය පරිසර අර්බුදය නිසා මිය යනවා. නමුත් කොරෝනා කලබල තත්වය විතරයි මාධ්‍ය කතා කරන්නේ. පරිසරය ගැන කවුරුත් කලබල නැහැ. මොකද අපි මේ කිසි දෙයක් ගැන අධ්‍යාත්මික ලෙස සංවේදී නැහැ. සූදානම් නැහැ. කියන්නන් වාලෙ කියනවා. කරන්නන් වාලෙ කරනවා. අපි ගොඩක් දෙනෙක් අධ්‍යාත්මික ලෙස ගත්තම හිස්. ඒ අධ්‍යාත්මික හිස් බව ඇතුලේ බඩු මුට්ටු ලොකු ලොකු ගොඩවල් ගහ ගන්නවා. 
 
ඒ නිසා අපේ මේ විනෝදයෙන් අපිව උගුල්ලලා, උස්සලා පොළොවේ ගහලා, අපේ පැවැත්මේ ඇත්ත අර්බුදය ගැන සවිඥාණික කරන්න තරම් අධ්‍යාත්මික ඇස් ඇරවන්න මේ කොරෝනා වෛරසය රැඩිකල් නැහැ කියන එක තමයි මගේ මතය.  
 
කොයි දේටත් කළින් අපි කවුරුත් මැරෙන මිනිස්සු කියල ඇත්තටම පිළිගනිමු. ඊට පස්සේ විප්ලවය කරමු.
මහේෂ් හපුගොඩ
Comment (0) Hits: 112

ෂර්මි කුමාර් හිරේ නම් ඇය විකුණගෙන කෑ YouTube නාලිකා සිටිය යුත්තේ කොහේ ද?

තමන් ගණිකාවක් බව ප්‍රසිද්ධියේ කියන, ලිංගිකත්වය ගැන ප්‍රසිද්ධියේ කතාකරන ෂර්මි කුමාර් නම් කාන්තාවක පොලිසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගැනීම ඇතැම් මාධ්‍ය විසින් නාට්‍යයක් ලෙස ආවරණය කර තිබිණි.

මේ අතර, එම කාන්තාව අත්අඩංගුවට ගැනීම පිළිබඳ යම් උද්ඝෝෂණයක් කරමු යයි එක් රැඩිකල් වාමාංශිකයකු යෝජනා කර තිබෙනු ද දුටිමි.

ෂර්මි කුමාර්ගේ වීඩියෝ මා බැලුවේ මෙම සිදුවීමෙන් පසුව ය. ඇත්තට ම සිදු වී තිබෙන්නේ යූටියුබ්කාරයන් විසින් ෂර්මි කුමාර්ව සිල්ලරට විකුණාගෙන කෑමයි. එසේ නින්දිත අන්දමින් සූරාකෑමට ලක්වන ගැහැනියකට එසේ සූරාකෑමට ලක්වීමට තිබෙන අයිතිය වෙනුවෙන් කිසිවෙකු පෙනී සිටිය යුත්තේ ඇයි?

Text 19සම්ප්‍රදායික සංස්කෘතියක ජීවත් වූ දෙමළ කාන්තාවක ලෙස ලිංගික හා ප්‍රජනන සෞඛ්‍යය පිළිබඳ මූලික කාරණා නොදැන සිටි බවත්, තමන් පළමු වරට ලිංගික සංසර්ගයේ යෙදුණේ වයස අවුරුදු 27දී විවාපත්ව පළමු රාත්‍රියේදී සැමියා සමග බවත් පවසන මෙම කාන්තාවගේ වීඩියෝ බැලූ විට පෙනී යන්නේ ඇය බෙහෙවින් පාවිච්චි වී ඇති, දැනටත් යූටියුබ් නාලිකා කරන පිරිමින් වෙත සීමාවකින් තොරව පාවිච්චි වන, කුමන හෝ ආකාරයකින් ප්‍රදර්ශනය වීමට කැමති, නීතියක් රීතියක් නොදත්, වාචාල, මෝඩ කාන්තාවක් බවයි.

යූටියුබ්කාරයන් මේ ගැහැණියගේ ලිංගික වාචාලකම් විකුණන අතර මොවුන්ට හිටිහැටියේ සිංහල බෞද්ධකම හා මුස්ලිම් හා දෙමළ විරෝධය පවා මතක් වන්නේ හාස්‍යය මතුකරමිනි.

කැමරාවක් ඉදිරියේ කතා කළ යුතු, කතා නොකළ යුතු දේ නොදත් මේ ගැහැණිය දමාගෙන යූටියුබ් චැනල් කළ පිරිමි ඇය දූෂණය කළ තරම් ඇය ඇත්තට ම සෙක්ස් හෝ කරන්නට නැත. ඇගේ වීඩියෝ බලා ආතල් ගන්නා පිරිමි බොහෝ අය ගණිකාවක් ලෙස හෝ ඇය මිළ දී ගැනීමට කැමති වේ යයි සිතිය නොහැකි ය.

එවැනි වාචාල, මෝලක් හෙවත් යන්ත්‍රයක් වැනි ගැහැණියක සමග ලිංගිකව එක්වීමෙන් තෘප්තිය ඇය බාල වයස්කාර දැරියකගේ මවකි. නැවත විවාපත් වන්නට ද අදහසක් තිබේ. ඇය ලිංගික සංසර්ගය ගැන කතාකරන්නේ තිබහට වතුර බීම වැනි වැඩක් සේ ය. ලිංගිකත්වය ඒ මට්ටමට ගිය විට එහි තවදුරටත් රසයක් ඉතිරි වේද යන්න ප්‍රශ්නයකි.

ඇතැම් පිරිමින්ගේ අසහනයන් දුරුකිරීමට!

මෙම ගැහැණිය පමණක් නොව ඇය යූටියුබ් මගින් දූෂණය කරන පිරිමි පවා රටේ නීතිය ගැන නොදනිති. පොලිසිය මාධ්‍ය සංදර්ශනයක් පාමින් අත්අඩංගුවට ගන්නේ මෙම කාන්තාව පමණක් වන මුත්, මෙම යූටියුබ් නාලිකා මහා පරිමාණෙන් රටේ නීති උල්ලංඝනය කර තිබේ. ඔවුන්ට එරෙහිව පොලිසිය ක්‍රියාත්මක වන්නේ කවදා ද? ඒවාත් මෙවැනි සංදර්ශන බවට පත් කරාවි ද?

ලංකාවේ ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කර නැත. එහෙත්, එය බොහෝ දුරට නිදහස් අන්දමින් රට තුළ සිදු වේ. එය ඇතැම් පිරිමින්ගේ අසහනයන් දුරුකිරීමට මෙන් ම ඇතැම් ගැහැණුන්ගේ දරිද්‍රතාව නැතිකිරීමට ද ඉවහල් වී තිබේ. ඒ ගැන අපි වරදක් නොකියමු. එහෙත්, මස් කන පළියට බෙල්ලේ බැඳගෙන නොකෑ යුතු ය.

තරගකාරිත්වය නිසා බෙල්ලේ බැඳගෙන මස් කන්නා සේ ගණිකා වෘත්තියේ යෙදෙන මෙවැනි ගැහැණු ද, එවැනි ගැහැණුන් විකුණාගෙන කන බෙල්ලේ බැඳගෙන මස් කන්නා සේ මාධ්‍ය කර්තව්‍යයේ යෙදෙන යූටියුබ් චැනල් සහ ඇතැම් ප්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍ය නාලිකා ද කරන්නේ පවත්නා තුලනය බිඳදැමීම සඳහා කටයුතු කිරීමයි. එවැන්නන් නිහඬ කළ යුතු ය.

(praja.lk)
police

මේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් සිය FB පිටුවේ සටහනක් පළකර ඇති Mayura Samarakoon මෙසේ විමසීමක් කර තිබේ.

පොලීසිය භාර ගරු ජනාධිපතිතුමනි, පොලිස්පතිතුමනි.

(1)වැටලීම් උදෙසා යනවිට මාධ්‍යවේදීන් රැගෙන යාමට පොලීසියට ඇති නීතිමය බලය කුමක්ද?

(2)උසාවියකින් වරදකරුවකු වීමට පෙර මාධ්‍ය ඔස්සේ සමාජයට හෙලිදරව් වීමෙන් වැලකීමේ මුක්තියක් ඕනෑම පුද්ගලයකුට නොමැතිද?

(3)තවමත් වරෙන්, පලයං යනුවෙන් ප්‍රාථමික වචන කාන්තාවන්ට ඇමතීම උදෙසා පොලීසියේ නිළධාරීන් භාවිතා කරන්නේ, ඔවුන්ට පුහුණුවේදීම කරනු ලබන අහ්‍යාසයක් නිසාද?

(4)වත්තල ගණිකා නිවාසයක් වැටලීමේදී "අනේ සර් එපා කියමින් එම කාන්තාවන් මුහුණු ආවරනය කර සිටියදීත්,එම රෙදි කැබලි ඇදදමා ඔවුන්ගේ මුහුණු කැමරාවට හසුවනු පිණිස, බලහත්කාරයෙන් නිරාවරණය කරනු ලබන කාන්තා හිංසක නිළධාරියාට විරුද්ධව ඔබ ගනුලබන්නා වූ පියවරයන් කවරේද?

Comment (0) Hits: 515

රන්ජන්ට නැති වෙන්න දෙයක් නැත : ඒත් ජනතාවට !

රංජන් දෙබරයට ගල් ගැසුවේ දෙබරුන් පිළිබ`දව නොදැන විය නොහැකිය. කෙසේ වුව ගල් වැදුණු සැණින් දෙබරය ඇවිස්සිණ. දෙබරය ඇවිස්සෙද්දී එහෙන් මෙහෙන් ඇගිලි ගසා පැණි කන්නට උත්සාහ කළ පිරිසද තවමත් ඒ උත්සාහය අත් හැර නැත. දෙබරය සීරුවෙන් යළි සකස් වෙමින් තිබෙද්දී රංජන්ගේ නඩුව ඉදිරියට ඇදෙමින් ඇත. එහි අවසානය දෙබරයට තවත් ගල් පාරක් වදින්නට දැයි අප දන්නේ නැත.
 
රංජන් රාමනායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයා මාදිවෙල සිය නිළ නිවසේදී මීට සති කිහිපයකට පෙර අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවේ නීතී විරෝධී හඩපට ළ`ග තබා ගත්තා යැයි කියමිනි. මේ වන විට ඔහු වැලි කඩ බන්ධනාගාරයේ සිරකරුවකුව සිටින්නේ මෙතෙක් සිරගත කළ දේශපාලකයන් සහ ඔවුන්ගේ සහචරයන් මෙන් බන්ධනාගාර රෝහගේ ඇදක් මත නොවීමද විශේෂත්වයකි.
 
රංජන්ගේ හඩපට බොහොමයක් මේ වන විට පාර්ලිමේන්තුවේ සභාගත කර ඇති අතර තවත් හඩපට බොහොමයක් අපැහැදිලි බවට සදහන් කර ඇත. සමහර හඩපටයන්හි සුජාතභාවය පිළිබදව රංජන් මන්ත‍්‍රීවරයා සැක පළ කර ඇත්තේ ඒවායෙහි කට හඩ තමන්ගේ නොවන බවට ස`දහන් කරමිනි.
 
කෙසේ වුව මේ හඩපට නිසා බොහෝ දෙනාගේ කසී සළු ගැලවුණු බව නම් සත්‍යයකි. නීතියේ පමණක් නොව දේශපාලකයන්ගේද රෙද්දේ තුත්තිරි පෙනුනේ මේ හඩ පට ඇසූ විටය. පාර්ලිමේන්තුවේ රංජන්ගේ කතාවට බාධා කන්නට දැන් කිසිවකු එන්නේ නැත්තේද තමන්ගේ කැරැට්ටුවත්  රංජන්ගේ හඩපට වල ඇත්දැයි ඇති සැකය නිසාමය. මහ රාජාගේ පටන් යුව රජවරු දක්වාත්, ඉන් එහා ගිය අත වැසියන් සහ සට්ටාඹියන් දක්වාත්, ඇමති බිරින්දැවරුන් දක්වාත් මේ සංවාද ප‍්‍රසාරණය වී ඇත. ඉන් ඞීල් දේශපාලනයේ සැබෑ නිරුවත නොමිලේම ජනතාවට ඒත්තු ගන්වන්නට රංජන්ට හැකි විය. තවමත් ඉවරයක් නැත. හෙට තව කාගෙ හඩපටයක් එළියට එන්නේදැයි කිව නොහැකිය.
 
රංජන්ගේ හඩපට නිසා ගොකුම කැළල වූයේ මෙරට නීතියේ ස්වාධිපත්්‍යටය. දේශපාලකයන් මෙන්ම රංජන් විරෝධීන් නිරන්තරයෙන් කිව්වේ රංජන් අධිකරණයට බලපෑම් එල්ල කරන බවයි. එහෙක් අදාළ හඩපට වල රංජන් එල්ල කරන බලපෑමක් නැත. ඔහු සිදු කරන්නේ ඉල්ලීමකි. බලපෑමක් නම් එය තමන්ගේ දේශපාලන බලය මතින් සිදුවන්නක් විය යුතුය. එහෙත් මේවායේ එවන් බලපෑම්ක් ඇත්දැයි නැවත නැවත බැලිය යුතු කරුණකි.
 
හොඳම  කරුණ නම් විනිසුරුවරුන් සමඟ  මේ ආකාරයේ පමණක් නොව මීට එහා ගිය සංවාද සිදු කළ එකම දේශපාලකයා රංජන් පමණක් නොවීමයි. මෙවන් දේ නොව දැවැන්ත ආකාරයේ බලපෑම් යැයි කිව හැකි දේ පමණක් නොව තමන්ගේ අපරාධයන් වසා ගැනීමට චූදිතයාම කතා කළ අවස්ථාවන් තිබෙන්නට ඇත. ලාංකේය දේශපාලනයේ එය එතරම් විරල කරුණක් නොවේ. නමුත් ඒ කිසිවක් සමාජයට විවර නොවුණේ ඔවුන්ගේ හඩපට නොමැති නිසාය. නැත්නම් ඒ කාට කාටත් වෙන්නේ වරිගෙ නහ ගැනීමටය. ඒ අතර එළියට ආ රංජන්ගේ හඩපටය විහිළුවකි. එය විස්කි බ‍්‍රැන්ඩි ඇති තැන තෙලිජ්ජ වීදුරුවක් මෙනි.
 
හඩපට නිසා රංජන්ට පක්ෂයද නැති විය. දේශපාලනයේ සමීප මිතුරන්ද නැති විය. එහෙත් රංජන් දිනෙන් දින එකක් ඇති කර ගනිමින් සිටින බව පැහැදිලිය. ඒ මිනිසුන්ගේ විශ්වාසයයි. අපරාධ, දූෂණ ඇස් පණා පිට සිදුවෙමින් තිබෙද්දීත් ඒවාට විරුද්ධව පියවර නොගන්නා දේශපාලකයන් රංජන්ට ඇණ ගසන්නට හදන්නේ ඔහු මොන පාඩුවක් කළාටදැයි ජනතාව විමසති. රංජන් හරි සමහරු කියති. එත් දුෂණ විරෝධීන් බොහොමයක් රංජන් මඟහැර ඇති බවක් පෙන්නුම් කරයි. ප්‍රශ්නය ඇත්තේ එතැනය. මේ මොහොතේ රංජන් තනිකළහොත් අනාගතයේ කිසිවකු දූෂණය , අල්ලස, තබා අනෙකෙකුගේ අයිතීන් වෙනුවෙන්වත් නැගී නොසිටිනු ඇත.
 
ඩීල් දේශපාලනයට අවශ්‍ය එයයි. එහෙත් ජනතාවට ?
ඒ. නවරත්න 
Comment (0) Hits: 317

වැරදුණු ජනවාරිය සහ ගමනක මුල !

“බලයට පත්කිරීමට ද මා ද දායකවූ යහපාලන ආණ්ඩුව දිගින් දිගටම සමත්කම දක්වන්නේ තම අසමත්කම් ප්‍රදර්ශනය කිරීමට ය”. මේ ප්‍රකාශය මගේ ගුරුවරයා වන මහාචාර්ය ජයදේව උයන්ගොඩ ගේ ය. 

ජනවාරි ආණ්ඩු වෙනස සඳහා ඔහු දැක්වූ සහයෝගය ජාතික මට්ටමින් ප්‍රදර්ශනාත්මක නොවුවද තීරණාත්මක දායකත්වයක් සපයා ඇති බව ඒ ප්‍රකාශයෙන් පෙනී යයි. සති අග පුවත්පතකට ඔහු ලියා ඇති ලිපියෙහි සාරය දෙස බලන විට පෙනෙන්නේ ජනවාරි බුද්ධිමතුන්ගෙන් බොහෝ ප්‍රමාණයක් ඔවුන් අපේක්ෂා කල යහපාලන ප්‍රතිමාන ඉටු නොවීමේ සාංකාවෙන් පෙලෙන බවය.

එසේම තම ප්‍රතිමානාත්මක සමාජ දේශපාලන ප්‍රර්ථනා ඉටු කිරීමේ යම් විභවතාවක් තවමත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා සතුව පවතින බවට වූ විශ්වාසයක් මොවුන් සතුවන බවය. විවිධ මට්ටමේ ආණ්ඩු විරෝධීන්ගේ නොමඳ නින්දා ගැරහුම්වලට ලක්වන ජනවාරි දේශපාලන දායකයින් දෙස සාධාරණ මැදහත් දෘෂ්ටි කෝණයකින් බැලිය යුතුය යන්න ඇඟවීම මෙවර ලිපියේ එක අරමුණකි. එසේම කඩා වැටෙන ආණ්ඩුවෙන් පසු දේශපාලනය කවරාකාර විය යුතුද යන්න විමසා බැලීම තවත් අරමුණකි.

ජනවාරියේ දේශපාලන වෙනසට දායක වූ බුද්ධිමතුන්ට ඒ සඳහා සාධාරණ හේතු තිබුණි. විශේෂයෙන්ම විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියට රාජපක්ෂ පාලනය විසින් සිදුකොට තිබු අනිසි මැදිහත්වීම් එහිදී ප්‍රධාන විය. උපකුලපති තනතුරු පමනක් නොව විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිසමේ සභාපති පත්කිරීම සම්බන්ධව පවා එකී පාලනය කල අනිසි මැදිහත්වීම පිලිබඳ සරසවි ආචාර්ය ප්‍රජාව සිටියේ දැඩි කල කිරීමකිනි. එකී ක්‍රියාවලිය වෙනස් කිරීමට එවක ආණ්ඩුවේ විවිධ තනතුරු දැරූ මා ද ඇතුළු සරසවි ආචාර්යවරු කීප දෙනෙක් උත්සාහ ගත්තද එය සාර්ථක නොවීය.

විශේෂයෙන්ම කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ උපකුලපතිවරිය විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිසමේ සභාපති ධූරය ට පත්කොට ඇයගේ ස්වාමියා එම විශ්වවිද්‍යාලයේ උපකුලපති ලෙස පත්කිරීම සිදුවුයේ විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්ය සමිති සම්මේලනයේ දැඩි විරෝධය මැද ය.එකී උපකුලපති වරිය සහ උපකුලපති, රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා විසින් ඒ තනතුරට පත් කරනු ලැබුවේ ඒ දෙවාරයේම ඔවුන් දෙදෙනාට වඩා ඡන්දය ලබා ගත් මහාචාර්ය වරයාට ඒ අවස්ථාව ලබා නොදෙමිනි.මේ කරුණ සහ අනෙකුත් විශ්වවිද්‍යාලවල සිදුකළ මේ ආකාරයේ පත්වීම් විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ බලවත් අප්‍රසාදය සහ පිළිකුල ආණ්ඩුව වෙත එල්ලවීමට ප්‍රබල හේතු විය.

එසේම ඒ පත්වූ අය ආණ්ඩුවේ හිත දිනාගැනීම සඳහා ආණ්ඩුවේ පදය ට නැටීම මිස විශ්වවිද්‍යාල අරමුණු සඳහා එතරම් අවධානයක් යොමු නොකිරීම සහ අදාළ ඇමතිවරුන්ගේ දඩබ්බර සහ අගතිගාමී ක්‍රියා සමස්ථ උසස් අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයම අර්බුදයට ගෙන ගියේ ය (මේ තත්ත්වය මේ මොහොතේ ද ඒ විධියටම පවත්නා බවට එක් උදාහරණයක් වන්නේ කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ උපකුලපති පත් කිරීම සිදුවූ ආකාරයයි).

2005 ජනාධිපතිවරණයේ දී සියයට අනුපහක්ම සහ 2010 ජනාධිපතිවරණයේ දී සියයට හැත්තෑපහක් පමණ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමඟ සිටි විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන් මතු කී හේතු නිසා 2015 ජනාධිපතිවරණයේදී සියයට අනූනවයකින්ම පෙළ ගැසුනේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාගේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන්ය (රටේ බොහෝ රාජ්‍ය ආයතනවල සේවකයින් රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහි වුනේ තම ආයතනවල ඉහත කී අකාරයේ අභ්‍යන්තරික ප්‍රධානීන්ගේ දඩබ්බර සහ අනුවණ හැසිරීම් සහ ඒවාට ජනාධිපතිගේ පාලනය වගකිව යුතුය යන මතයේ පිහිටා ය).

ආචාර්යවරුන්ගේ තීරණය සාධාරණය. එවැනි අයහ තත්වයක් විශ්වවිද්‍යාල සහ උසස් අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයට යළි යළිත් ඇතිවීම වලක්වා ගැනීම සඳහා පුර්ණ ආණ්ඩු වෙනසක් වෙනුවෙන් සියයට හයේ (6%) අලංකාරිකය හෝ වෙස්මුහුණ පෙරටු කරගෙන රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට එරෙහිව ඔවුන් ජන සමාජය ඒකරාශී කරන්නේ තවත් බොහෝ යහපාලන මුලධර්ම විධිමත් අලංකාරික ලෙස භාවිතා කරමිණි. ඔවුන්ගේ අරමුණ නිර්ව්‍යාජ එකකි. අවංක එකකි. නමුත් මේ නිර්ව්‍යාජ සහ අවංක සමාජ ව්‍යාපාරය ගෝලීය සහ එහි දේශීය සහචර ධනවාදයේ කුමන්ත්‍රණ කරුවන්ගේ ,වාඩිලා ගැනීමේ මාගලක් වීම වලක්වා ගැනීමට තරම් සංයමයක් සහ කල්බැලීමක් මේ බුද්ධිමතුන් සතු නොවීමත්, හදිස්සියත්, සමාජයට අත් කර දුන්නේ මාරාන්තික ප්‍රතිවිපාකයෝ ය.

කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ ආර්ථික විද්‍යා අධ්‍යන අංශයේ සේවය කරන මා මිත්‍ර ආචාර්ය ගුණරුවන් ප්‍රවාහන ක්ෂේත්‍රය පිලිබඳ ප්‍රමුඛ බුද්ධිමතෙකි. ශාස්ත්‍රීය පර්යේෂකයෙකි. එසේම ඒ ක්ෂේත්‍රය සහ තවත් බොහෝ සමාජ ආර්ථික දේශපාලන කටයුතු පිලිබඳ ජාතික මට්ටමේ අවංක මැදිහත් කරුවෙකි. රාජපක්ෂ පාලන සමයේ ටික කලකට ප්‍රවාහන අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා ලෙස කටයුතු කල ඔහු ඉන් ඉල්ලා අස්වී නැවත විශ්වවිද්‍යාල සේවයට ආවේ අදාළ ඇමතිවරයාගේ හිතුවක්කාර ක්‍රියාවලට සහ ඊට එරෙහිව කටයුතු කිරීමට ජනාධිපති රාජපක්ෂ මහතා ක්‍රියා නොකරන බවට ප්‍රබල චෝදනා පත්‍රයක් ඉදිරිපත් කරමිනි. ඉන් නොනැවතුණු ඔහු ජනවාරි යහපාලන ආණ්ඩුව පිහිටුවීමේ පෙරමුණේ රාළ කෙනෙක් ලෙස කටයුතු කළේ නැවත එවැනි දුෂිත අමාත්‍යංශයක් හෝ ආණ්ඩුවක් නොදැකීමේ අරමුණෙනි. යහපාලන ආණ්ඩුවේ ප්‍රවාහන අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා ලෙස නැවතත් පත්වූ ඔහු ටික කලකින් අර චෝදනා ම නඟා ඉල්ලා අස්වූයේ ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීම හැර වෙනත් විකල්පයක් නැත යන්න අප වැනි මිතුරන්ට සහ සමාජයට පවසමිනි. දැන් ඔහු ක්‍රියා කරමින් සිටින්නේ ඒ වෙනුවෙනි.

මින් පෙනී යන්නේ රාජපක්ෂ පාලනය එපා වූ අයුරින්ම මේ බුද්ධිමතුන් බොහෝ දෙනෙකුට පවත්නා පාලනය ද එපා වී ඇති බව ය. එහෙත් මහාචාර්ය උයන්ගොඩ වැනි මැදහත් සිතන්නන්ට අනුව නම් (ඔවුන් ඍජුවම නොකීවද සිතන බව පෙනෙන්නේ) එපා වී ඇත්තේ, පෙරළා දැමිය යුත්තේ අගමැති වික්‍රමසිංහ පාලනය මිස ජනාධිපති සිරිසේන පාලනය නොවේ.රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන විශේෂ අවධානය යොමුකරන මෙවැනි බුද්ධිමතුන් ට අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විරුද්ධ වෙන්නේ රාජ්‍ය බලය බෙදීමට නොව එය සාර්ව සහ ක්ෂුද්‍ර මට්ටමේ බහුත්වවාදී පදනමකින් නොකිරීම පිලිබඳවය.

මෙය නව තත්ත්වයකි. එනම් එක්තරා මට්ටමකට රාජපක්ෂ අදහස සාධනීය කටයුත්තකට යොදා ගත හැකි බවට ඉඟියකි.එක අතකින් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ ජාතික මැදහත් භාවය අගය කරන අතරම අනිත් අතින් රාජපක්ෂ මන්ත්‍රීවරයාගේ බහුත්වවාදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී යෝජනාව අගය කිරීම නව දේශපාලන සංවාදයකට පමණක් නොව නව සංධානයකට සහ නව දේශපාලන වෙනසකට ද යොදා ගත හැකිබව මගේ අදහසයි.

පවත්නා ආණ්ඩුව සීඝ්‍රයෙන් ගමන් කරමින් සිටින්නේ අවරට ය. එසේ ගමන් කරන්නේ හුදු ආණ්ඩුවේ බලය සහ සුජාතභාවය අහිමි කර ගනිමින් පමණක් නොව රටේ බලය සහ ජාතික අභිලාෂද දුර්මුඛ කරමිණි. නමුත් ගැටළුව වන්නේ නව කණ්ඩායමකට බලය ලබා දීමකට එහා ගිය ප්‍රගතිශීලී සමාජ පැවැත්මක් උදෙසා වූ වැඩපිළිවෙලකට බලය ලබාදී එය ක්‍රියාත්මක කිරීමකට විභවතාව ඇති විශ්වසනීය ආණ්ඩුවක් පිහිටුවා ගැනීමට මෙරට ජනයාට හැකියාව සහ බුද්ධිය තිබේද යන්නය. එසේම එවැන්නක් තිරසාර කරවීමට හැකි දේශපාලන නායකත්වයක් සකසා ගන්නේ කෙසේ ද යන්නය. ඒ සඳහා සිරිසේන-රාජපක්ෂ සංයෝගය යොදා ගන්නේ නම් ඒ සංයෝගයේ හැසිරීම ප්‍රගතිශීලී සමාජ කාර්යන් සඳහා නියාමනය කරන්නේ කවුරුද යන්නය.

අවසනට කී දෙය වැදගත් වන්නේ මේ ආණ්ඩුව පරාජය කිරීමේ විභවතාව ඇති බලවත්ම දේශපාලන ව්‍යුහය රාජපක්ෂ බල කේන්ද්‍රය නිසාය. එහි ඇති බලය, වැදගත්කම සහ එය යහපත් දෙයකට යොමු කරවා ගැනීමේ අදහස සහ උපාය මාර්ග ඇති, සුදුසු සහ එකම නායකත්වය මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා බව ජනවාරි බුද්ධිමතුන්ගේ වර්තමාන අදහස් පිරික්සා බලනවිට පවා පෙනී යන්නකි. එවැනි සංධානයක් සහ නියාමන බලවේගයක් සහිත වැඩපිළිවෙලක් යනු ලංකාවේ නව ගමනක මුලය. පටන් ගැනීමය. එම සංධානය ශ්‍රීලනිප සහ එජාපය නොව ශ්‍රී ලංකා කාරයින් සහ යුඇන්පී කාරයින් එකතු කරනු ඇත. ජවිපෙ , මුස්ලිම් කොංග්‍රසය සහ ද්‍රවිඩ සංධානය නොව ජේවීපී කාරයින්, මුස්ලිම් කාරයින් සහ ද්‍රවිඩකාරයින් එකතු කරනු ඇත. ඒ එකතුව ට ඉහළින් මඟහැරිය නොහැකි බලවත් නව වාම වැඩපිළිවෙලක් නම් ස්ථාපිත කල යුතුමය.

ජනවාරියෙන් පසු ‘යහපාලන දේශපාලනයේ’ වැරදුනු තැන් බොහෝය. ඒ බොහෝ දෑ ගැන මේ ලිපි පෙළේ විටින්විට අප කතා කර ඇත්තෙමු. ඇතැමෙකු තම දේශපාලන අනන්‍යතාව අහිමි කර ගත් අතර ඇතැමෙකු තම ඡන්ද පදනම අහිමි කර ගත්හ. නිදසුන් කීපයකින් පමණක් මෙය පැහැදිලි කර ගනිමු. දුමින්ද දිසානායක මහතා ශ්‍රීලනිපයේ මහ ලේකම් වී ශ්‍රීලංකාකාරකම නැතිකර ගත්තේය. මහින්ද අමරවීර මහතා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මහලේකම් වී ශ්‍රීලංකාකාරකමයි සංධානකාරකමයි දෙකම නැති කරගත්තේය. ඒ දෙන්නා කියන කිසිම දෙයක් ශ්‍රීලංකාකාරයෝ අසන්නේත් නැත. සංධානකාරයෝ අසන්නේත් නැත. මහ ලේකම් කම් කුමකට ද? ඒ ශ්‍රීලනිපයේ සහ සංධානයේ බොහෝ අයට අත් වුනේ ඒ ඉරණමය. සමහරුන්ට ‘ඇපත්’ නැතිවී ජාතික ලැයිස්තුව පිහිටට ආවේය. එහෙත් ඒ සියල්ල මැද ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ශ්‍රීලංකාකාරයෙකු ලෙස සමාජය විසින් පිළිගැනීම අතිශයින්ම අවධානයට ලක්විය යුත්තකි.

එසේම ඔහු ද කලබල වී සහ හැගීම් බරවීම නිසා වරද්දා ගත් වාර බොහෝය. ජනවාරි පොරොන්දු ආණ්ඩුව එක වරදකි. නමුත් එය නොකර බැරි දෙයක් වීම අප තේරුම් ගත යුත්තකි. අගෝස්තු වැරැද්ද නම් සුළුපටු නැත. මහ ලේකම්වරු ඉවත්කොට, අගමැතිකම් නොදෙන බව ප්‍රකාශ කොට එජාපය ට බලය යන තැනට එතනදී ඔහු වරද්දා ගත්තේය. “ආණ්ඩුව ඇතුළෙන්ම මට ගහනවෝ” යැයි කියන්නට සිදුවී ඇත්තේ ඒ නිසාය. ජාතික ලැයිස්තුවද වැරද්දුවේය. එසේම ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩු (පළාත් පාලන ආයතන) මැතිවරණ නොපැවැත්වීම සහ එක්කෝ ඒවායේ කාලය දීර්ඝ නොකිරීම හරහා සිදුකල වැරැද්ද ද සුළුපටු නැත. සියල්ලෙන් පසු දැන් නැවත ඔහුට වාරයක් ලැබී තිබෙන බව පෙනේ. ඒ ඉදිරියේදී එන ඕනෑම වර්ගයේ මැතිවරණයක දී ලැබෙන වාරය ය. එහිදී රට ගැන හිතනවාද, ස්වදේශිකවාදී ශ්‍රී ලංකා කාරයෙකු වනවාද නැතහොත් පරණ වැරදි ලැයිස්තුව ට තව එකක් එකතු කරනවාද යන්න ජනාධිපතිවරයා විසින් ගැඹුරින් සිතා බැලිය යුත්තේ ඒ තීරණය ඔහුට වඩා ඔහුගේ රටට තීරනාත්මක වන බැවිණි.

ධම්ම දිසානායක

ලංකාදීප

Comment (0) Hits: 334

දෙවැනි වේදිකාවට පැමිණි දුම්රිය 'දුම්රියක්' නොවේ : දේශපාලන පක්ෂ, බලපෑම් කණ්ඩායම් සහ පොදු අපේක්ෂයන් ගැන කතා !

දේශපාලනය යනු කණ්ඩායම් ක්‍රීඩාවකි. ජනාධිපතිවරණයක් ජයග්‍රහණය කිරීම වනාහි සිංහල සහ හින්දු අලුත් අවුරුදු සමයේදී පැවැත්වෙන ජාතික ක්‍රීඩාවක් වන ග්‍රීස් ගසේ නැගීමේ තරගයට සමරූපී වෙයි. එම තරගයට එළැඹෙන දෙපිලම ජයග්‍රහණය සඳහා යොදා ගත හැකි ශක්තිමත්ම කණ්ඩායම තෝරාගන්නා අතර, හැම සාමාජිකයාම තමන්ට හැකි පමණට ග්‍රීස් ගසේ ඇති ග්‍රීස් ඉවත් කිරීමට වැර වෑයම් කරයි. අවසානයේ කොඩිය රැගෙන ඔල්වරසන් මැද ජයග්‍රාහී වන්නේ එක පුද්ගලයෙකු බව සැබෑය. එහෙත්, ඒ ජයග්‍රහණය විශාල පිරිසකගේ කැපවීම සහ අප්‍රතිහත ධෛර්යය නිසා සිදුවූවක් බව අමතක නොකළ යුතුය. ජනාධිපතිවරණයක් ජයග්‍රහණය කිරීමට වලංගු ඡන්ද සංඛ්‍යාවෙන් සියයට පනහක් සහ තව එක ඡන්දයක් වත් අඩු ගණනේ ලබා ගත යුතුය. යම් හෙයකින් එම සංඛ්‍යාව ලබා ගැනීමට නොහැකිව ප්‍රතිවාදී අපේක්ෂකයාගේ කණ්ඩායම එම සංඛ්‍යාව ලබා ගත්තේනම් උරුම වන්නේ පරාජයයයි. දේශපාලන පක්ෂයකට හෝ බලවේගයකට තම පදනම් ඡන්ද ප්‍රමාණයෙන් පමණක් ජයග්‍රහණය කිරීමට අපහසු බැවින් මේ 'ඉතිරි ටික ' ගෙන ඒමට දායක වන පුද්ගලයන් සහ බලවේගයන්හි බලපෑම ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණයේදී තීරණාත්මකය.
 
සාමාජිකයකු නොවූ අපේක්ෂකයා සහ පොහොට්ටුවේ ඉවසීම !

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ සිය ජනාධිපති අපේක්ෂකයා වශයෙන් තෝරාගනු ලැබූවේ සිය පක්ෂයේ සාමාජිකයෙකු නොවන ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ය. ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් ඉවසිලිවන්තව කටයුතු කළ අතර, ඒ සඳහා වෙනත් පක්ෂ සහ සිවිල් සංවිධාන විශාල සංඛ්‍යාවකින් යුතු සන්ධානයක් ගොඩ නගා ගත්තේය. එම සන්ධානයෙහි නම ශ්‍රී ලංකා පොදුජන නිදහස් සන්ධානයයි. පැරණිතම වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂයන් වන ලංකා සමසමාජ පක්ෂය (තිස්ස විතාරණ) , ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (ඩිව් ගුණසේකර, රාජා කොල්ලුරේ) , මහජන එක්සත් පෙරමුණ (දිනේෂ් ගුණවර්ධන) ඒ සන්ධානයෙහි කොටස් කරුවන් විය. එමෙන්ම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණෙන් බිඳී ආ ජාතික නිදහස් පෙරමුණ (විමල් වීරවංශ), ජාතික හෙළ උරුමයෙන් බිඳී ආ පිවිතුරු හෙළ උරුමය (උදය ගම්මන්පිල) සහ නව සමසමාජ පක්ෂයෙන් බිඳී ආ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතික පෙරමුණ (වසුදේව නානායක්කාර) ආදී පක්ෂ ද එහි කොටස් කරුවන් ලෙස ක්‍රියා කළේය. මීළඟට උඩරට දෙමළ ජනතාව නියෝජනය කරන ලංකා කම්කරු කොංග්‍රසය (ආරුමුගම් තොණ්ඩමාන්) සහ උතුරේ කිසියම් පීඩිත ජන නියෝජනයක් සහ වාමාංශික පසුබිමක් සහිත ඊළාම් ජනතා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂය (ඩග්ලස් දේවානන්දා), නැගෙනහිර පළාතේ තමිළ් මක්කල් විඩුතලෛ පුලිහල් හෙවත් දෙමළ මහජන විමුක්ති කොටි (පිල්ලෙයාන්) ද මේ මහා සන්ධානයේ සාමාජිකයන් ලෙස කටයුතු කළහ.
 
සිවිල් සමාජ ක්‍රියාකාරීත්වය !

ඉහත පක්ෂවලට අමතරව කිසියම් ආකාරයක සිවිල් සමාජ බලවේගයක්ද මෙම ජනාධිපතිවරණයේදී ක්‍රියාකාරී භූමිකාවක් ඉටු කළේය. බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේ ඒ අතර ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් ගත්තේය. ඒ අතර 'සයිටම් ආයතනයට අයත් පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය අහෝසි කිරීමේ සටන ජයග්‍රාහීව අවසන් කළ රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමය, නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගැනීමේ වැඩ පිළිවෙළට එරෙහිව උද්ඝෝෂණය කළ 'යුතුකම' සංවාද කවය (ගෙවිඳු කුමාරතුංග, ලසන්ත වික්‍රමසිංහ ), නීතිඥයන්, තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තිකයන් ඇතුළු විවිධ වෘත්තික සංවිධාන, වෘත්තීය සමිති, වියත් මග, එළිය ආදී සංවිධාන, මාධ්‍යකරුවන්, මාධ්‍ය හිමිකරුවන් ඇතුළු විශාල පිරිසක්ද මේ ව්‍යායාමය පිටුපස වූහ.
 
ශ්‍රිලනිප ඉරණම !

මෙසේ ගොඩ නඟා ගත් බලවේගය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ශක්තිමත් වෙත්ම, ආණ්ඩුව තුළ හවුල්කරුවන් වශයෙන් සිටි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙහි ප්‍රධානීන් වරින් වර තම කඳවුර හැර ගොස් විපක්ෂයට එක්වීම සිදු විය. මෙසේ වරින් වර තනි පුද්ගලයන් වශයෙන් සහ පසුව කණ්ඩායම් වශයෙන් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් ඉවත්වූ පිරිසගේ විගමනය නිසා එම මාතෲ පක්ෂය කේඬෑරි වී ගිය අතර, අවසානයේදී -බැරිම තැන- එයට සිදු වූයේ තමන්ගෙන් බිඳී ගොස් ගොඩ නැගුණු ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ නායකත්වයෙන් ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණය කිරීම සඳහා ගොඩ නගන ලද සන්ධානයට කනිෂ්ඨ පාර්ශ්වකරුවෙකු ලෙස එකතු වීමටය.

මේ අනුව 2/3 ක පාර්ලිමේන්තු බලයක් සහිත යහපාලන ජාතික ආණ්ඩුවෙන්ද, නිල විපක්ෂය වශයෙන් කටයුතු කළ දෙමළ ජාතික සන්ධානයෙන් සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණෙන්ද, එම ආණ්ඩුවට පිටුබලය සැපයූ විවිධ සිවිල් සමාජ බලවේගයගෙන්ද උපලක්ෂිත වූ 'යහපාලන ව්‍යාපෘතිය' පරාජය කිරීම සඳහා එළැඹෙන තීරණාත්මක 'ගල උඩ සටන' වූ ජනාධිපතිවරණය ජයගැනීම සඳහා ප්‍රමණවත් බලවේගයක් ගොඩ නැගීම සඳහා අවශ්‍ය විවිධ සංඝටක සුසම්බන්ධ කරන මහා සන්ධානයක් ගොඩ නැගුණි. එම සන්ධානයේ නායකත්වය හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විසින් නිල වශයෙන් දරන ලද නමුත් එහි සංකේතීය නායකත්වය සහ ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකත්වය සඳහා 'තෝරා ගන්නා ලද්දේ ' නිර්පාක්ෂික පොදු අපේක්ෂකයකු ලෙස සැලකිය හැකි ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ය.
 
ගෝඨාභයගේ ගොඩ වැඩිවීම !

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපතිවරණයේදී ඡන්ද ලක්ෂ 69ක් ලබා ගෙන ජයග්‍රහණය කළේය.  ඔහුගේ ප්‍රතිවාදී අපේක්ෂකයා වන සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට දෙමළ සහ මුස්ලිම් ප්‍රජාවේ සාතිශය බහුතරයකගේ සහයෝගය ලබන දේශපාලන පක්ෂ වන දෙමළ ජාතික සන්ධානය, ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය (රවුෆ් හකීම්), සමස්ත ලංකා මහජන කොංග්‍රසය (රිෂාද් බදිඋදීන්), ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජාතික පෙරමුණ ඇතුළු දමිළ ප්‍රගතිශීලී සන්ධානය (මනෝ ගනේසන් සහ පලනි දිගම්බරම්) වැනි බලවේගයන්හි සම්පූර්ණ සහය තිබියදීත් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට ලබා ගත හැකි වූයේ ඡන්ද ලක්ෂ 55ක් පමණකි. ඒ අනුව ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ලබා ගත් වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 14 කි. දෙමළ මුස්ලිම් ජනකොටස් බහුතරයක් වාසය කරන උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශ ඉවත් කළ විට සෙසු පළාත් හතේදී ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ඡන්ද ලක්ෂ 66ක් ලබා ගෙන ඇති අතර සජිත් ප්‍රමදාස මහතා ලබා ඇත්තේ ඡන්ද ලක්ෂ 44ක් පමණකි. ඒ අනුව මේ පළාත්වලදී පරතරය ඡන්ද ලක්ෂ 22ක් තරම් විශාල සංඛ්‍යාවකි. උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල ඡන්ද සහ සෙසු පළාත්වලද සුළුතර ජනකොටස්වල ඡන්ද 'ගෙඩිය පිටින්ම' සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට ලැබී තිබියදී පවා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජයග්‍රහණය කරන්නේ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ඡන්ද පදනම ලෙස සැලකිය හැකි, ආසන්නම ඡන්දය වන පළාත් පාලන ඡන්ද විමසීමේදී එම පක්ෂය විසින් ලබා ගත් ඡන්ද ලක්ෂ 45 ට තවත් ලක්ෂ 19 ක් එකතු කර 'ඉතිරි ටික' ලබා ගැනීම සඳහා වීවිධ සංඝටක සුසම්බන්ධ කරගැනීමට එම බලවේගය විසින් දක්වන ලද හැකියාව මතය.
 
2015 ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණය !

මෙම තත්ත්වය 2015 ජනවාරි මස පැවැති ජනාධිපතිවරණය සමග සංසන්දනය කර බලන ලෙස මේ අවස්ථාවේදී යෝජනා කිරීමට ලියුම්කරු කැමැතිය. 2019 ජයග්‍රහණයේ පදනම් පක්ෂය එක්සත් ජාතික පක්ෂය වූ නමුත් ග්‍රීස් ගහට නැඟ කොඩිය ලබා ගැනීමට එම පක්ෂයේ ඡන්ද පදනමේ ශක්තිය ප්‍රමාණවත් නොවීය. මෙහිදී විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ සහ විවිධ සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම් විසින් නොයෙකුත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පෙරමුණු ගොඩනගන ලදී. ජනාධිපතිවරණය ජයගැනීමට නොහොත් පැවැති රෙජීමය පැරැදවීමට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඡන්ද පදනම අත්‍යවශ්‍ය නමුත් එය ප්‍රමාණවත් නොවීය. එමෙන්ම එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඡන්ද පදනම නොමැතිව ජයග්‍රහණයක් ගැන සිතීම සිහිනයකි. සියළු බලවේගයන්ගේ සහයෝගය එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජනාධිපති අපේක්ෂකයා වෙත ලබා දුනහොත් ජයග්‍රහණය කිරීමේ හැකියාවක් ඇති බවට තර්කයක් ගොඩනැගුණු අතර එයට පදනමක් තිබිණි. එක් අතෙකින් එ මගින් ජයග්‍රහණය ලබා ගත හැකිද යන්න පිළිබඳව සෙසු බලවේගයන්ට සැකයක් තිබූ අතර, අනෙක් අතින් යම් හෙයකින් ජයග්‍රහණය කළහොත්, තම දේශපාලන ඉල්ලීම් ලබා දීම වෙනුවෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය කැපවෙනු ඇත්ද යන්න ගැන ද ඔවුනට සැකයක් විය. ඒ අනුව දෙමළ ජාතික සන්ධානය සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යන විපක්ෂයේ තීරණාත්මක දේශපාලන කණ්ඩායම් මෙන්ම මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන්ගේ නායකත්වයෙන් යුතුව ගොඩ හැගුණු සාධාරණ සමාජයක් සඳහා ජාතික ව්‍යාපාරය ප්‍රමුඛ සිවිල් සමාජ බලවේගයන්ද ප්‍රකාශ කළේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අපේක්ෂකයෙකු ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීම සුදුසු නොවන බවයි; ඒ සඳහා ඉදිරිපත් කළ යුත්තේ සියළු දෙනාටම පිළිගත හැකි පොදු අපේක්ෂකයකු බවයි. පොදු අපේක්ෂකයකු ජනාධිපතිවරණය සඳහා ඉදිරිපත් කිරීමටත්, ඒ සඳහා තම සහයෝගය ලබා දීමටත් එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකත්වය තීරණය කරන ලද්දේ මෙන්න මේ 'ඉතිරි ටික' ගෙන ඒමට සමත් බලවේගයන්හි බලපෑම පිළිගනිමිනි. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහ ලේකම් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පොදු අපේක්ෂකයා වන්නේද, ඉන් පසුව මෙතෙක් අන් අය විසින් අසීරුවෙන් ග්‍රීස් ඉවත් කර සූදානම් කර තිබූ ග්‍රීස් ගසට නැග ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණය නමැති කොඩිය අතට ගන්නේද ඒ ආකාරයට පැවැති ආණ්ඩුවෙන්ද කොටස් එකතු කරගෙන, විවිධ සංඝටක සුසම්බන්ධ කරගනිමින් 'නව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පෙරමුණ' නම් බලවේගයක් ගොඩනැගීමට සමත්වීමේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියටය,
 
කඩවුණ පොරොන්දුව !

2015 ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කිරීමට එකතු වූ විවිධ බලවේගයන්ට සහ පුද්ගලයන්ට තමන්ගේම වූ දේශපාලන අභිප්‍රායයන් තිබිණි. ඒවා ඉටු කරගැනීම සඳහා ඉඩක් පාදා ගැනීම පිණිස පොදු සටනේදී එකට එකතු වීමට ඔවුනට වාස්තවික තත්ත්වය විසින් බලකෙරිණි. එහිදී පොදු අරමුණෙන් කිසියම් ප්‍රමාණයක් ජයග්‍රහ‍ණය කරන ලදී. 19 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සම්මත කරගැනීම හරහා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනයකට අවශ්‍ය මූලික ආයතන පද්ධතිය ස්ථාපිත කරගැනීම මගින් ප්‍රකාශ වූයේ එයයි. එසේ වුවද විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම සහ පළාත්වලට බලය බෙදා හැරීම සහ මධ්‍යයේ බලය බෙදා හදා ගැනීම ඇතුළු අපේක්ෂාවන් ඉටු කරගැනීම සඳහා වන නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගැනීමේ උත්සාහය අසාර්ථක විය. එමෙන්ම පසුගිය පාලක රෙජීමය තුළ සිටි 'හොරුන් ඇල්ලීම' හෙවත් රජයේ සම්පත් සහ දේපළ අවභාවිතා කළ වුන්ට දඬුවම් කිරීම සම්පූර්ණ කිරීමට නොහැකි විය. යුද ගැටුම හේතුවෙන් විපතට පත්වූවන් වෙනුවෙන් යුක්තිය ඉටු කිරීම ආරම්භ කිරීමට පවා නොහැකි විය. මේ සියල්ලේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස යහපාලන ව්‍යාපෘතිය ගෙන ඒමට එකතු වූ සංඝටකයන් එකිනෙකාට චෝදනා එල්ල කරගැනීමෙන් එම ව්‍යාපෘතිය පරාජයට පත් වී අවසන් විය.

ලියුම්කරු තර්ක කරන්නේ, 2019 ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු පාලන බලය ලබා ගත් බලවේගය 'පොහොට්ටුවෙන්' සහ රාජපක්ෂ නාමයෙන් සංකේත්වත් වුවද, එම ජයග්‍රහණය සඳහා සුසම්බන්ධ කරගන්නා ලද විවිධ සංඝටකයන්ටද වෙනස් වූ දේශපාලන අභිමතාර්ථ පවතින බවයි. 'ඊනියා යහපාලනය ' නමැති පොදු සතුරා පැරදවීමට එක්සත් වුවද, මෙම බල ව්‍යාපෘතිය තුළ තම අභිමතාර්ථ ඉෂ්ඨ කරගැනීම පිණිස එකී සංඝටක අතර සුහද තරගයක් මතුවීමට නියමිත බවයි. නිදහස සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන බලවේගයන් තම අනාගත න්‍යාය පත්‍රය සැකසීමේදී අතීතයෙන් පාඩම් ඉගෙනීමත්, වර්තමානයේ ඇතිවෙමින් පවතින වර්ධනයන් විවෘත මනසින් නිරීක්ෂණය කිරීමත් අවශ්‍ය වේ. එසේ නොමැතිව පරණ පුරුදු මාවත ඔස්සේ ගමන් කිරීමට උත්සාහ කළහොත් ප්‍රතිඵලය වන්නේ වරක් ඛේදවාචයක් ලෙස අවසන් වූ සිදුවීම් මාලාව මී ළඟ වටයේදී ප්‍රහසනයකින් කෙළවර වීමයි. 

-අවසානයි-
සුදර්ශන ගුණවර්ධන
මෙම ලිපිය 2019 ජනවාරි 26 දින අනිද්දා පුවත්පතේ පළ විය
Comment (0) Hits: 230

සජිත්ගේ ජයග‍්‍රහණය ස්ථිරයි

තවත් දින තුනකින් පැවැත්වීමට නියමිත ජනාධිපතිවරණයෙන් සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා ස්ථිර වශයෙන්ම ජයගන්නා බව මේ වන විටත් බුද්ධි අංශ වාර්තා මෙන්ම වෙනත් විවිධ ස්වාධීන සමීක්ෂණ වාර්තා තුළින් තහවුරු කොට ඇත. ඒ අනුව එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ජනාධිපතිවරයෙක් බිහිවන්නේ 1994ට පසුවය.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් මැතිවරණයක් තුළින් ජනාධිපතිවරයා බවට පත්වූ අවසන් අපේක්ෂකයා බවට පත් වූයේ සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ පියාණන් වන ආර්.පේ‍්‍රමදාස මැතිතුමන් වීමද දෛවෝපගත සිදුවීමක් ලෙස සදහන් කළ හැකිය.

මේ වන වටි සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ ජනප‍්‍රියත්වය නාගරිකව මෙන්ම ග‍්‍රාමීයවද ඉතා සීඝ‍්‍රයෙන් ඉහළ යමින් පවතින අතර බොහෝ දෙනා පවසා සිටින්නේ මේ ජනප‍්‍රියත්වය හේතුවෙන් බලාපොරොත්තු වනවාටත් වඩා විශිෂට ප‍්‍රථිපලයක් ලබා ගැනීමට සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාට හැකි වන බවයි.

කෙසේ වුවද වේලාසනින්ම ජනාධිපති සටන ඇරඹූ ගෝටාභය රාජපක්ෂ ආරම්භයේදී යම් ජයග‍්‍රාහී පසුබිමක සිටියද සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා ජනාධිපති අපේක්ෂකයා ලෙස නම් කිරීමෙන් පසු එම තත්වය කෙමෙන් හීන වෙමින් පැවති බව රහසක් නොවේ.

විශේෂයෙන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ තවමත් ඇමරිකානු පුරවැසියෙක්ය යන සැකය සහ ඔහු විසින් ඒ සදහා නිවැරදි ලියකියවිලි ඉදිරිපත් කිරීමට කටයුතු නොකිරීම වැනි කරුණු නිසා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ කෙරෙහි වූ ජනතා විශ්වාසය ගිලිහී ගිය අතර ප‍්‍රසිද්ධ විවාදයන් වෙත නොපැමිණේමින් තමන්ගේ දුර්වලතාව ප‍්‍රදර්ශනය කිරීම හේතුවෙන්ද ජනතා අප‍්‍රසාදයට ලක් විය.

මේ සියලූ සාධකයන්හිදී ඉදිරියෙන්ම සිටිමින් ජනතාව ආමන්ත‍්‍රණය කළ සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා ජනතා සේවය වෙනුවෙන්ම වන ජනතා විප්ලවය ප‍්‍රතිඵලත්ති ප‍්‍රකාශයද ඉදිරිපත් කරමින් තව තවත් ජනතාවට සමීප විය.

වතුකරය තුළ ජනතාවට ඡන්ද අයිතිය හිමි කර දුන් ආර්. පේ‍්‍රමදාස මැතිතුමාට කෘතගුණ සැළකීමක් ලෙස මෙවර වතුකරයේ ජනතාවගේන 85%ක පමණ පිරිසක් සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා වෙනුවෙන් ඡුන්දය පාවිච්චි කිරීමට කටයුතු කරමින් සිටින බවද වාර්තා වේ.

උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනතාවද මෙවර අන්තවාදයෙන් තොර අපේකෂකයා ලෙස සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා තෝරාගෙන ඇත්තේ ඔහුගේ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශය සහ අනාගත වැඩපිළිවෙල පිළිබ`දව විශ්වාසය තබමිනි.

උතුරේ ජනතාව මෙන්ම දකුණේ ජනතාවද බුද්ධිමත්ව පෙළ ගැසෙමින් ඒකාධිපති පවුල්වාදය මෙරටින් අතුගා දමන්නට සූදානමින් සිටින බව පැහැදිලිය.

උනෙක් පැත්තෙන් ලංකාවේ ජෝතිශ්‍යවේදීන්ගෙන් 95%ක්ම ප‍්‍රකාශ කර සිටිනුයේ සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ ජයග‍්‍රහණය ස්ථිර බවයි. විශේෂයෙන් සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාට ප‍්‍රභල රාජ යෝග හිමිව තිබීමද ගෝඨාභය රාජපක්ෂට එකදු රාජයෝගයක්වත් නොමැති වීමද මේ ජයග‍්‍රහණයට හේතුවක් බන ඔවුන් පවසා සිටියි.

මේ සියලූ සාධකයන් තූලින් නොවැම්බර් 17 වනදා පහන් වන විට මේ රටේ රාජ්‍ය නායකයා හෙවත් 7 වැනි විධායක ජනාධිපතිවරයා ලෙස සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා ජයග‍්‍රහණය කරනු නියතය.

Comment (0) Hits: 475