V2025

විචාර

සිරිලක විජයග්‍රහණයේ යෝධ ශක්තිය !

ඒ 1945 වසරේ පොසොන් මාසයේ අවසන් දින කිහිපයයි. සමස්ත දේශයටම ආලෝකයත්, සිසිලසත් දෙමින් පොසොන් සඳ අහසේ බැබළෙමින් තිබුණි. මිනිසා විසින් මිනිසාට එරෙහිව සිය බලය තහවුරු කරගැනීම සඳහා සිදුකෙරෙන යුද්ධයන්හි එදා මෙදා තුර අති දරුණුතම ඛේදවාචකය වූ පරමාණු බෝම්බයේ අත්දැකීම් ලැබූ ලෝකය සාමය හා සංහිඳායාවේ අත්‍යවශ්‍යතාවය හඳුනාගනිමින් තිබුණි. මව් බිමේ සංහිඳියාවත් වෙනුවෙන් සිය ජිවිතය පවා පරදුවට තබමින් කැපවන සාමයේ දෙව්දුවක් 1945 ජුනි මස 29 වන දින කොළඹ නගරයේ පිහිටි “වෙන්ඞ්ට්වර්ත් මන්දිරය” නම් නිවසෙහි දී මෙලොව එළිය දුටුවාය.

ඇයගේ ආදරණීය පියාණන් වූයේ එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆ්ර්ඞ් සරසවියේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති පදවියට පත් වූ ප්‍රථම ආසියාතිකයා වූ එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක නම් බැරිස්ටර් වරයාය, ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රමය යටතේ මෙරට බිහිවූ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ පළාත් පාලන කටයුතු පිළිබඳ විධායක කාරක සභාවේ සභාපතිවරයා හෙවත් එම විෂය භාර කැබිනට් අමාත්‍යවරයාය. පසු කලෙක ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය පිහිටුවා ලෝක වාර්තා තබමින් අප මව්බිමේ අග්‍රාමාත්‍ය පදවියට පත්ව ජාතික සමගිය හා සංහිඳියාව උදෙසා සිය ජීවිතය ද පුජා කළ සැබෑ මානවවාදියාය. යුරෝපීය හා බටහිර ජාතීන් කාන්තා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳව අරගල කරද්දී රටක අගමැති පදවියට පත්වූ පළමු කාන්තාව ලෙස ලෝක ඉතිහාසයට එක්වු සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය ඇගේ මව්තුමිය විය. ලෝක යුද්ධය දක්වා පැතිරයා හැකිව තිබූ ඉන්දීය හා චීන දේශ සීමා අරගලය අවසන් කර ඒ දෙරට අතර සාමය හා සංහිඳියාව ඇතිකරලීමේ සාම දුතිකාව වූ එතුමිය බෙල්ග්‍රේඞ් නුවර පැවති පළමු නොබැඳි ජාතීන්ගේ සමුළුවට සහාභාගී වූ එකම රාජ්‍ය නායක මාතාව ලෙස ඉන්දියානු සාගර සාම කලාප යෝජනාව ඉදිරිපත් කරමින් ඊට සහභාගී වු සියලු රාජ්‍ය නායකයින්ගේ එකඟතාව ඒ සඳහා ලබාගත්තා ය. ලංකාවේ මුහුදු සීමාව වැඩිකර ගැනීමටත් කිසියම් දිනක ලංකාව හා ඉන්දියාව අතර යුධමය තත්ත්වයක් ඇතිවීමට ද හේතුවිය හැකිව තිබූ “කච්චතිව්” දූපතේ අයිතිය නිල වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට හිමිකර ගැනීමටත් එතුමිය සමත් වූවාය.

සිය දේශය පමණක් නොව සමස්ත ලෝකයේ ම සාමයත් සංහිඳියාවත් උදෙසා ජීවිත කැපකළ එවන් දෙමව්පිය යුවලකගේ ආදරණීය දියණියක වූ අප කතානායිකාව ද කුඩා කල සිටම සිය දෙමව්පියන් සතුව තිබූ සාමය හා සංහිඳියාව වෙනුවෙන් වූ, කැපවීම, අවංක බව හා මානවවාදී බව යන ගුණාංගයන්හී සැබෑ ප්‍රතිමුර්තියක්ම වූවාය. සිය මවත් පියාත් දෙදෙනාම රාජ්‍ය නායකත්වය දැරූ පවුලක දියණියක ලෙස ඒ තත්ත්වයෙන් හිස උදුම්මාගෙන රටටත් ජනතාවටත් හිසරදයක් වන දරුවකු ලෙස නොව වඩාත් නිහතමානී දරුවෙකු ලෙස ඇගේ පාසල් දිවියද ගතවිණි. කලාව හා සාහිත්‍යය හැදෑරීමෙන් කෙනෙකු වඩාත් දැනුවත් හා සංවේදී අයෙකු වන බව හොඳින් දැන සිටි සිය මෑණියන්ගේ මග පෙන්වීමෙන් සිංහල සංස්කෘති ආයතනයේ ශ්‍රී ජයනා ගුරුතුමන් යටතේ ඇය දේශීය නර්තනය ඉගෙන ගත්තාය. පාසල් දිවියෙහිදී තම නිවසේ කාලය ගත කරන බොහෝ අවස්ථාවන් හී ඇය සිය පියාණන්ගේ පොත් කාමරයට රිංගාගත්තාය. එහිදී ඇයට මුණ ගැසුණු මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, ඩබ්.ඒ.සිල්වා, මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර වැනි දේශියයන් පමණක් නොව විලියම් ෂේක්ස්පියර්, බර්ටෝල්ට් බ්‍රෙෂ්ට්, ඇන්ටන් චෙකෝෆ් වැනි බටහිර ජාතීන්ද මැක්සිම් ගෝර්කි, නිකොලායි ඔස්ත්‍රොව්ස්කි, පර්ල් ඇස් බක් වැනි රුසියානු හා පෙරදිග සාහිත්‍යධරයින්ද හොඳින් ඇසුරු කළාය.

 මේ අතර සිය මවගේත් පවුලේ ඥාතීන්ගේත් විවිධ ඉල්ලීම් සහ යෝජනා මත විවාහය පිළිබඳ අවධානය යොමුකරන ඇය, එහිදී ද කිසිවෙකුටත් විශ්වාස කළ නොහැකි තරමේ තීරණයක් ගත්තාය. විවාහය ගැන සිතන ඕනෑම තරුණියක් තම “සිහින කුමරා” කරගන්නේ තමන්ට වඩා වත් පොහොසත් කමින් යුතුවු, තමන්ට වඩා උසස් සමාජ මට්ටමකින් යුතු වූ අයෙකු මෙන්ම තමන් පෝෂණය කිරීමටත් තමන්ට ආරක්‍ෂාව ලබාදීමටත් හැකි අයෙකුවිම සාමාන්‍ය තත්ත්වයයි. එහෙත් මේ තෝරාගැනීමේ දී ද ඇය අසාමාන්‍ය වූවාය. ඇයට අවශ්‍ය වුයේ තමාගේ ආරක්‍ෂකයෙකු හෝ තමන් පෝෂණය කළ හැකි අයෙකු නොවේ. තමන්ට වඩා වත් පොහොසත් කමෙන් හෝ උසස් ප්‍රභූ තත්ත්වයකින් යුතු අයෙකු ද නොවේ. තමන් හා සමානවම හෝ තමන්ට ඉදිරියෙන් තමන් අදහස් කරන සාමය හා සංහිඳියාව රටට ලබාදෙන්නට තමන්ට මගපෙන්විය හැකි අයෙකි. තමන් ඉටුකරන පොදුජන සේවාවෙහි දී තමන්ට අවංකවම සහායවිය හැකි හොඳ සහායකයෙකි. තමන් පමණටම මානවවාදී විය හැකි අවංක, නිර්භය පුද්ගලයෙකි. 1977 මහ මැතිවරණයේ දී කටාන ආසනයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා වූ විජය කුමාරතුංග නම් කලාකරුවා තමන් සොයන මේ ගුණාංගයන්ගෙන් හෙබි අයෙකු බව හඳුනාගත් කෙටිකාලය තුළම අවබෝධ කරගත් ඇය ඔහු හා අතිනත ගන්නට අගනුවර සිය නිවසේ සඳළුතලයෙන් බැස මරදවැල්ලට පා නැගුවාය. 1978 පෙබරවාරි 20 දින සිදුකෙරුණු මේ විවාහය නිසා මෙතෙක් චන්ද්‍රිකා ඩයස් බණ්ඩාරනායක නම් වූ අප කතානායිකාව එතැන් සිට චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මැතිනිය වූවාය.

සිය ආදරණීය ස්වාමියාගේ සහයෝගයත් ශක්තියත් නොමඳවම ලැබූ චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ඔහුත් සමඟ එක්ව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් එහි පාක්ෂිකයනුත් වැටී සිටි තැනින් යළි නැගිටුවන්නට දිවා රෑ නොබලා වෙහෙස වූවාය. කුඩා කාලයේදී සිය ආදරණීය පියතුමන් කුරිරු කුමන්ත්‍රණකරුවන්ගේ ගොදුරක්ව සිය නිවස තුළදීම ඝාතනයවීමේ අද්දැකීම ලබාසිටි එතුමිය තමන් සතු ඉඩම් අක්කර 4000 ට වැඩි ප්‍රමාණයක් මහජනතාව වෙත ලබාදීමේ උදාර කාර්යය කණපිට පෙරළමින් එජාප නායකයින් විසින් ඒ පිළිබඳ බොරු චෝදනා කරමින් සිය ආදරණීය මෑණියන්ගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසිකර ඇය දේශපාලන වශයෙන් ඝාතනය කිරීමේ අද්දැකීම් ද ලැබුවාවය. ඒ අතරම පක්‍ෂය ඇතුළතින්ම තම එකම සොහොයුරාද සම්බන්ධ කරගනිමින් සිදුකෙරුණු කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය දෙකඩවීමේ අද්දැකීමට ද එතුමිය මුහුණ දුන්නාය. එහිදී සිය ස්වාමියා සමඟ එක්ව පක්‍ෂ නායිකාව වූ සිය මෑණියන් තනි නොකොට එවක පක්‍ෂයේ මහ ලේකම් පදවිය දැරූ රත්නසිරි වික්‍රමනායක මහතාගේ ද මගපෙන්වීම මත ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය රැකගැනීම සඳහා එතුමිය පෙරමුණ ගත්තාය.

එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය විසින් ක්‍රියාත්මක කළ අත්තනෝමතික දුර්දාන්ත පාලනය නිසා 1983 කළු ජූලියෙන් පසුව උතුරේ ඇතිවූ ජනතා නැගිටීමි ප්‍රභාකරන් ඇතුළු අන්තවාදීන් විසින් සිවිල් යුද්ධයක් දක්වා වර්ධනය කරද්දී උතරේ ජනතා නැගිටීම් වල සැබෑ ස්වරූපය හඳුනාගත් එතුමිය උතුරේ ජනතාව එම අන්තවාදීන්ගේ ග්‍රහණයෙන් මුදාගෙන ඔවුනගේ ගැටළු සඳහා සැබෑ විසඳුම් ලබාදිය යුතු බවට සිය හඬ අවදි කළාය. මේ අතරම එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ රජයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවිරෝධී ඒකාධිපති වියරුවට එරෙහිව දකුණේ සිදු වූ තරුණ නැගිටීම් දඩමීමා කරගනිමින් මේ රට “මීනිකන්නන්ගේ දේශයක්” බවට පත්කරන්නට එම රජය කළ කටයුතු වලටද එරෙහිව නැගී සිටියාය. උතුරේ අන්තවාදීන් විසින් රජයේ හමුදා සෙබලුන් ප්‍රාණ ඇපකරුවන් ලෙස රඳවාගනිමින් රජයට අභියෝග කරද්දී ඔවුන් බේරාගැනීමට උතුරට යාමට තබා උතුර ගැන කතාකරන විට ද රජයේ නියෝජිතයින්ගේ දෙපා තෙමෙන්නට විය. එවන් වකවානුවක උතුරේ අන්තවාදීන් රඳවාගෙන සිටි අහිංසක හමුදා නියෝජිතයින් නිදහස් කරගැනීම සඳහා සිය ජීවිතය පවා පරදුවට තබමින් තම ස්වාමියා සහ තමන් සතුව තිබු උදාරතර මානවවාදී බව ලෝකයටම අවබෝධ කරදෙමින් තම ස්වාමියා ඇතුළු කණ්ඩායමක් සමඟ උතුරේ අන්තවාදීන් හා සාකච්ඡාවන්ට උතුරට යෑමට එතුමිය ද නොබියව එක්වුවාය.

කරුණු තවදුරටත් මෙසේ සිදුවුවහොත් තමනට ඇතිවිය හැකි අවදානම පුරෝකථනය කළ කුමන්ත්‍රණකරුවන් විජය - චන්ද්‍රිකා යුවළගේ මේ ගමන නැවැත්වීම සඳහා කළ හැකි උපරිමය කිරීමට සැලසුම් කළහ. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සිය විවාහ ජීවිතයේ දස වන සැමරුමට දින 04 ක් තිබියදී සිය ගෙමිදුලේදී මුහුණ කුඩුවෙන්නට වෙඩිතබා ඝාතනය කෙරුණු සිය ආදරණීය ස්වාමියාගේ නිසල සිරුර වැලඳගන්නට එතුමියට සිදුවිය. යශෝධරා සහ විමුක්ති නම් කුඩා දරු දෙදෙනාද සමඟ යලිත් තනිවු චන්ද්‍රිකා දියණිය තමන් ජීවත්ව සිටියදී ඝාතනය වනු දැකීමට අකමැති වූ සිරිමවෝ මැතිනිය විජය කුමාරතුංගයන්ගේ අවමගුල් කටයුතු අවසන් වූ වහාම ඇය සහ දරු දෙදෙනා විදේශගත කරන්නට පියවර ගත්තාය. කුමන්ත්‍රණකරුවන්ගේ අධම ක්‍රියාවන් හමුවේ අඩියක් පසුපසට ගත්තද සදාකල් ඔවුනට ජය ලබාදීමට නොකැමති වූ චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ජීවිත ආරක්‍ෂාව පතා විදේශගතව සිටියදී පවා සිය මව් බිමත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් පිළිබඳව අවධානයෙන් කටයුතු කළාය.

1988 පැවති ජනාධිපතිවරණයෙන් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය ජයලැබීමෙන් පසු දකුණේ පැවති භිෂණයට යම් විරාමයක් ලැබුණු බව වටහා ගත් චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ඒ වන විට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ බලය ඩැහැගැනීම සඳහා ක්‍රියාත්මක වූ පක්‍ෂයේ ම කල්ලි පිළිබඳව ද අවබෝධයෙන් සිටියාය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට දැඩි ලෙස ආදරය කරන පක්‍ෂයේ ජේ්‍යෂ්ඨයින් හා සාමාජිකයින් පිරිසක් සමඟ නිතර අදහස් හුවමාරු කරගනිමින් සිටි එතුමිය සිය මවගේ පක්‍ෂ නායකත්වයත් පාක්‍ෂිකයාත් රැකගැනීමට නම් තමන් යළි මව් බිමට පැමිණිය යුතු බවද අවබෝධ කරගත්තාය. ඒ අනුව 1991 වසරේ මුල් භාගයේ දී යළිත් සිය මව් බිමේ පදිංචියට පැමිණෙන චන්ද්‍රිකා මැතිනිය එතැන් සිට යළිත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් ඒ පාක්‍ෂිකයාත් අවදිකරමින් පක්‍ෂය ජයග්‍රහණයේ මාවතට රැගෙන එන්නට කැපවූවාය.

චන්ද්‍රිකා යුගය ආරම්භ විය. “නව සියවසේ සත්‍යයේ හඬ” තේමාවෙන් 1993 මැයි 17 දින පැවති බස්නාහිර පළාත් සභා මැතිවරණයට ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ අපේක්‍ෂිකාවක ලෙස ඉදිරිපත් වූ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය එදා මෙදාතුර පළාත් සභා මැතිවරණයක වැඩිම මනාප ලාභිනිය ලෙස වාර්තා තබමින් බස්නාහිර පළාත් සභාවේ බලය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප්‍රමුඛ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණුට දිනා දුන්නාය. බස්නාහිර පළාත් සභාවේ ප්‍රථම මහඇමතිවරිය වූ එතුමිය ක්‍රියාත්මක කළ ජනතාවාදී වැඩපිළිවෙළ නිසාම එදා සිට අද වන විටත් නොකඩවා වසර 25කට ආසන්න කාලයක් බස්නාහිර පළාත් සභාවේ බලය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සතුව පවතී. අනතුරුව 1994 වසරේ අගෝසතු 16 වැනි දින පැවති මහමැතිවරණයෙන් ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ කණ්ඩායමේ නායිකාව ලෙස තරගකරමින් වාර්තාගත මනාප ඡන්ද ලක්‍ෂ 5ට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ලබාගනිමින් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රී ධුර 105 ක් පොදු පෙරමුණට දිනා දුන්නාය. ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය හා කදුරට ජනතා පෙරමුණ ද සම්බන්ධ කරගනිමින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට පාර්ලිමේන්තුවේ බලයද දිනා දුන් එතුමිය ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවන අගමැතිවරිය ලෙස ද වාර්තා පොත් අතරට එක් වුවාය. ඉන් මාස 03ක් ගතවන විට 1994 නොවැම්බර් 09 වන දින පැවති ජනාධිපතිවරණයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂිකාව වූ එතුමිය සමස්ත ඡන්ද ප්‍රමාණයෙන් 62.4% ක ප්‍රතිශතයක් ලබාගනිමින් සහ රටෙහි පැවති මැතිවරණ කොට්ඨාශ 162න් මහියංගනය මැතිවරණ කොට්ඨාශය හැර අනෙක් සියළුම මැතිවරණ කොට්ඨාශ ජයගනිමින් ලෝක වාර්තා අතරට ද එක්වුවාය. එදා එතුමිය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට දිනාදුන් රාජ්‍ය නායකත්වය වසර 25 ක් ගතවන තුරුත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සතුව පැවතියා.

චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය පිළිබඳ කිවහැකි දේ තවත් බොහෝය. කෙසේ වෙතත් අවසන් වශයෙන් එතුමිය පිළිබඳව කිවයුතුම කරුණු කිහිපයක් මෙහි සඳහන් කළ යුතුමය. චන්ද්‍රිකා මැතිනියට දේශපාලනය නිසා ලැබුණු දේ ට වඩා එතුමිය විසින් රටට ලබාදුන් දේත් එතුමියට අහිමි වූ දේත් ඉතා වැඩිය. එතුමිය වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම මේ රටට චන්ද්‍රිකා යුගයක් උදාකළාය. රටක දියුණුව සඳහා අධ්‍යාපනය පළමු සාධකය ලෙස සැලකූ එතුමිය බස්නාහිර මහ ඇමතිවරිය ලෙස සිටම රටේ අධ්‍යාපනය නගා සිටුවීමට කැප වූවාය. නව සියවසෙහි ප්‍රාග්ධනය යනු දැනුම බව ඇයගේ පිළිගැනීම විය. පාසල් වල භෞතික සම්පත් සංවර්ධනයේ පමණක් අධ්‍යාපනය නගාසිටුවීමට නොහැකි බව විශ්වාස කළ එතුමිය, “ගුරු සේවාව” බිහිකරමින් ගුරුවරයාට යහපත් සමාජ වතාවරණයක් ඇති කිරීමට කටයුතු කළාය. දේශයේ සියළු දරුවන්ට පාසල් අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කරන නීති පැනවුවාය. ජාතික ළමා රක්‍ෂණ අධිකාරිය පිහිටුවමින් දරුවන්ගේ ආරක්‍ෂාව තහවුරු කළාය. චන්ද්‍රිකා යුගයක් යනු තාක්‍ෂණයේ ද දියුණුව සහිත යුගයක් බව සාක්ෂාත් කරගත් එතුමිය තාක්‍ෂණ කටයුතු පිළිබඳ වෙනම අමාත්‍යංශයක් ඇති කරමින් ඒ සඳහා සියලු පහසුකම් ඇති කළාය. රජරට, වයඹ, සබරගමුව, අග්නිදිග, ඌව වැනි විශ්වවිද්‍යාල අලුතින් පිහිටුවමින් තාක්‍ෂණික විෂය ධාරාවන් හැදෑරීමට දරුවන්ට අවස්ථාව ලබාදුන්නාය. අද ඕනෑම පාසල් දරුවකුට අන්තර් ජාලය සමඟ ගනුදෙනු කිරීමේ හැකියාව ලබාදීමේ පුරෝගාමියා වූයේ ද එතුමිය ය.

දේශපාලනය නිසා එතුමියගේ ආදරණීය පියතුමන් නිවස තුළදීම වෙඩිතබා ඝාතනය කෙරුණි. මවගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරමින් ඇය දේශපාලනික වශයෙන් ඝාතනය කෙරුණි. ආදරණීය ස්වාමියා සිය ගෙමිදුල මැද ඔළුව කුඩුවෙන්නට වෙඩිතබා ඝාතනය කෙරුණි. මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් එතුමියගේ එක් ඇසක් අහිමි විය. මරණයේ එළිපත්තටම ගිය එතුමිය ජනතාවගේ වාසනාවට යළි ජිවිතය ලැබුවාය. කිසිදිනෙක මහජන මුදල් අවභාවිත නොකළ එතුමිය පිළිබඳව “චෞර රැජින” නමින් පොතක් බිහි විය එහෙත් එතුමියට පෙර හා පසුව රජකම් කළ “සුර චෞරයින්” හෝ හොරුන්ගෙත් හොරු” පිළිබඳව පොතක් තබා පත්‍රිකාවක්වත් ප්‍රකාශයට පත් නොවිනි. සැබෑ පාක්‍ෂිකයින්ගේ විරෝධය නොතකා කිහිපදෙනෙකුගේ උවමනාව මත සිය උපන්දිනය දාම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ සභාපති පදවියෙන් නෙරපනු ලැබුවාය. ජනාධිපතිවරණයට තම පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා ලෙස නම් කළ පුද්ගලයාට ඔහු තිස් හත් වසරක් සංවිධායක ලෙස කටයුතු කළ මැතිවරණ බලප්‍රදේශයේ ලැබුණු ඡන්ද ප්‍රතිශතයට වඩා වැඩි ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් එතුමිය සංවිධායක ධුරය දැරූ අත්තනගල්ල ආසනයෙන් ලබාදී තිබියදීත් ඔහුගේ ජයග්‍රහණය වැළැක්වීමට කකුලෙන් ඇද්ද බවට චෝදනා ලැබුවාය. එහෙත් එතුමිය ඔහුගේ කකුලෙන් නොව අතක ඇඟිල්ලකින් වත් ඇද්දේ නම් ඔහු අන්ත පරාජයක් ලබන බව ඒ මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන්ම පැහැදිලිය. මේ සියළු අභියෝගයන්, කෙනෙහිලිකම්, අපහාස හා උපහාස හමුවේ රට හැර ගොස් විදේශයකට වී සිය ජිවිතයේ සැදෑ සමය ගත කිරීමට එතුමියට ඉතා හොඳින් හැකියාව ඇත. එහෙත් සිය මව් බිමත් එහි වෙසෙන ජනතාවත් තම දෙමව්පියන් සහ තමන් ආදරෙන් රැකබලාගත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් හැර දමා ගොස් ගතකරන ජිවිතයක් ගැන එතුමිය නොසිතයි. කිහිපදෙනෙකුගේ කරදර, බාධක, හිරිහැර දමා වුවත් මව් බිමේ ජනතාවට සැබෑ සාමයක් හා සංහිඳියාවක් උදාකරදීමට කැපවෙමින් සිය ආදරණිය පාක්‍ෂිකයින් සමඟ ජීවත්වීම එතුමියගේ ඒකායන පැතුමයි. මෙම ජුනි 29 දින සිය ජීවන මගේ 75 වන ජය කණුව පසුකරන චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනියට නිදුක් නිරෝගීව තවත් දිගු කළක් මව් බිමට සේවය කිරීමට දිගාසිරි පතමි.

මනෝවිද්‍යා උපදේශක

මොන්ටේගු සරච්චන්ද්‍ර විසිනි.

Comment (0) Hits: 425

බෞද්ධයින් දැන් රාමන්න නිකාය වටා එකතු විය යුතුයි !

“දැනටමත් ගරු ඔබ වහන්සේද දන්නා පරිදි වර්තමානයෙහි සම්බුද්ධ ශාසන පරිහානියට මෙන්ම භික්ෂු ගෞරවයට හානි වන අන්දමේ කටයුතු රාශියක් සිදුවෙමින් පවතී. භික්ෂුන් වහන්සේ ලෙස පෙනී සිටිමින් භික්ෂුවට නොගැලපෙන විනය විරෝධි කටයුතු සිදු කරන මහජනයාගේ ශ්‍රද්ධාව, ගෞරවය නැතිවන ආකාරයේ ක්‍රියාකාරකම් සිදුකරන පුද්ගලයන් හා කණ්ඩායම් සමාජ මාධ්‍ය ජාල තුල සහ විද්‍යුත් හා මුද්‍රිත මාධ්‍ය ආදි විවිධ මාධ්‍යයන් මගින් දැක ගැනීම සුලභ වෙමින් පවතී........ මේ දුර්විනීත, අධර්මවාදී, අවිනයවාදී භික්ෂු වේශධාරීන් වෙනුවෙන් අපට කළ හැකි වන්නේ අප නිකාය තුල එබඳු අය ලියාපදිංචිවී ඇත්නම් නිකාය කතිකානුකූලව අවශ්‍ය පියවර ගෙන, ඔවුන්ගේ සාමනේර/උපසම්පදා ලියාපදිංචියන් බෞද්ධ කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇත්නම්, එය අවලංගුකොට නිකායෙන් නෙරපා හැරීමය”

මේ මගේ හිතලුවක් නොවේ. මෙය මා උපුටා ගත්තේ ශ්‍රී ලංකා රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ මහා ලේඛකාධිකාරී පූජ්‍යතර අත්තංගනේ සාසන රතන මහා ස්ථවීර විසින් මේ මැයි මස 21 වන දින රාමඤ්ඤ නිකායේ සියලු භික්ෂුන් වෙත නිකායේ ප්‍රධානීන් මගින් කළ දැනුම් දීමකිනි. එය මහා විහාර වංශික ශ්‍රී ලංකා රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ මහනායක අග්ගමහා පණ්ඩිත, විනය විසාරද, අතිපූජ්‍ය නාපාන පේමසිරි මාහිමිපානන්ගේ උපදෙස් මත කරන්නාවූ දැනුම්දීමක් යැයි ආරම්භයේදීම දන්වා තිබිණ.

මේ තීන්දුව ඉතාම කාලෝචිත, සැබෑ බෞද්ධයින්ට අතිශය වැදගත් හා සංඝ සමාජය විනයානූකූල ගෞරවනීය බෞද්ධ සමාජයක් ලෙස පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය යැයි සිතන සැමට ධෛර්යකි. නොසිතූ අලුත් බලාපොරොත්තුවකි. ඒ බලාපොරොත්තුව යතාර්ථයක් බවට පත් කර ගැනීමට නම්, සැබෑ බෞද්ධයින් රාමඤඤ නිකායේ සංඝයා අතරින් සිවුරක් දැරීමට තරම් නුසුදුසු භික්ෂු වේශධාරීන් සංඝ සමාජයෙන් නෙරපීමට ගනු ලැබූ රාමඤඤ නිකායේ තීන්දුව ක්‍රියාත්මක කිරීමට සහාය දීමටත් අනෙක් ප්‍රධාන නිකායද ඒ තීන්දුව එළෙසින්ම ගත යුතු යැයි බල කිරීමටත් වහා පියවර ගත යුතුව ඇත.

 සංඝ සමාජයේ වැඩි ප්‍රතිශතයක් සංඝයා ඇත්තේ ශ්‍යාමෝලි සියම් නිකාය සහ කෝට්ටේ සියම් නිකාය එක්ව ගණන් ගත් විටය. එනිසාම “දුර්විනීත, අධර්මවාදී, අවිනයවාදී භික්ෂු වේශධාරීන්” වැඩි සංඛ්‍යාවක් ඇත්තේද ඒ නිකායන්හි ය. මේ ගෞතම බුදුන්ගේ දේශයෙහි බුදු දහම රැක ගැනීමට නම්, රාමඤ්ඤ නිකායේ තීන්දුව පූර්වාදර්ශයක් ලෙස තබා ගෙන ඒ නිකායන් වලට හා අමරපුර නිකායටද සිවුරක් දැරීමට තරම් නුසුදුසු භික්ෂු වේශධාරීන් සංඝ සමාජයෙන් නෙරපීමේ තින්දුව එළෙසින්ම වහා ගැනීමට බෞද්ධ සමාජය දැන් බල කළ යුතුව ඇත.

ඒ වෙනුවෙන් නිකාය භේදයකින් තොරව සියලු පන්සල්වල දායක සභාවන්ගෙන් මම ඉතා නිහතමානී ඉල්ලීමක් කරමි. කරුණාකර පන්සල්වල පවත්වා ගෙන යන මුදල් හම්බ කිරීමේ ව්‍යාපාර වලින් ඉවත්ව, පන්සලේ “දුර්විනීත, අධර්මවාදී, අවිනයවාදී භික්ෂු වේශධාරීන්” ඇත්නම් ඔවුන්ගේ සාමනේර/උපසම්පදා ලියාපදිංචි කිරීම් බෞද්ධ කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉවත් කිරීම වෙනුවෙන් මැදීහත්වන ලෙස මෙයින් ඉල්ලමි. මෙයද අවසන් වශයෙන් කිව යුතුය. එසේ නොකරන්නේ නම් ඔබ “උප්පැන්න සහතික බෞද්ධයෙකු” පමණි.

කුසල් පෙරේරා

Comment (0) Hits: 304

ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනයේ චන්ද්‍රිකා ලකුණ !

ඉන්දියන් සාගරයේ උපායමාර්ගික මර්මස්ථානයක පිහිටා ඇති කුඩා දිවයිනක් වන ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැත්මට නිවැරදි විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් තිබීම අතිශයින්ම වැදගත් වන බැවින් අප රටේ රාජ්‍ය පාලනයක සාර්ථක බව මනින එක් ප්‍රධාන මාපකයක් වන්නේ එම යුගයේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියයි. රාජ්‍ය නායිකාවක් ලෙස චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමියගේ කාර්ය සංසිද්ධීන් පිළිබඳව කරන විමසීමකදී ඇයගේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නිපුණභාවය මැනවින් පෙන්වන එක් ක්‍ෂේත්‍රයක් ලෙස විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සඳහන් කළ හැකිය. 

1994 චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපති වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියේ විවිධ ක්‍ෂේත්‍ර ගැඹුරු අර්බුදයන්ට මුහුණ දී තිබිණි. ඉන් එක් ප්‍රධාන ක්‍ෂේත්‍රයක් වූයේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියයි. සීතල යුද්ධය නිමා වීමෙන් පසුව ජාත්‍යන්තර තලයේ සිදුවූ තියුණු දේශපාලන වෙනස්කම් මෙන්ම ඉන්දියාවේ වේගවත් නැගීමත් සමඟ දකුණු ආසියාතික කලාපයේ ඇතිවෙමින් පැවති භූ දේශපාලන වෙනස්කම් හමුවේ නිවැරදි විදේශ ප්‍රතිපත්ති රාමුවක් සකස් කරගත නොහැකිව ශ්‍රී ලංකාව අතරමංව සිටිනු පැහැදිලිව පෙනිණි. ශ්‍රී ලංකාව තුළ ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නය තීව්‍රවීම හා බෙදුම්වාදී අභියෝගය ජාත්‍යන්තරකරණය වීම නිසා ඉස්මතු වූ ප්‍රශ්නවලට මුහුණදීමට පැහැදිලි දැක්මක් හෝ වැඩ පිළිවෙළක් විදේශ ප්‍රතිපත්තියට නොවීය. මානව හිමිකම් කඩකිරීම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සාර්ථක ලෙස අමාන්ත්‍රණය කිරීමට ප්‍රවේශයක් නොතිබීම නිසා රට පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිරූපය දැඩි ලෙස පහත වැටිණි. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙෂ බෙදුම්වාදී බලවේගවලට ජාත්‍යන්තර ක්‍ෂේත්‍රයේ පෙරමුණ ගෙන කටයුතු කිරීමට අවස්ථාව ලැබිණි. විදේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ඉස්මතු වූ ප්‍රශ්නයන්ට මුහුණ දීමට පැවති රජයට පැහැදිලි දැක්මක් හෝ විදේශ අමාත්‍යාංශයට නිවැරදි වැඩපිළිවෙළක් නොතිබුණි. ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික මිතුරන් ඈත්වී ගොස් අප වේගයෙන් හුදකලා විය. විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය නිසි කළමණාකරණයකින් තොරව දැඩි ලෙස අවුල් වී තිබුණි. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සේවය සඳහා දක්‍ෂ නිලධාරීන් පත් නොකිරීම හා රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සේවයට දේශපාලන ගජමිතුරන් පත් කිරීම කැපී පෙනුණි. මෙම පසුබිම යටතේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපති වූ පසු අවධානය යොමුවිය යුතුව තිබූ ප්‍රධාන ක්‍ෂේත්‍රයක් වූයේ ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියයි. 

ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නිවැරදිව නැවත දිශාගත කිරීමේ ප්‍රථමාරම්භය වූයේ  විදේශ අමාත්‍යාංශය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමයි. ඒ සදහා විදේශ අමාත්‍යාංශයට නව නියමුවෙක්  අවශ්‍ය විය. කෘතහස්ත අන්තර්ජාතික සිවිල් සේවකයෙකු වූ ලක්‍ෂමන් කදිරගාමර් මහතා තෝරා ගෙන ඔහුට දේශපාලනයට පිවිසීමට ආරාධනා කොට ඔහු විදේශ අමාත්‍යාවරයා ලෙස පත් කිරීම එහි පළමු පියවර විය. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමියගේ පෘථුල ජාත්‍යන්තර දේශපාලන දැක්ම හා කදීර්ගාමර් ඇමතිතුමාගේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කෘතහස්ත බව එකට මුසුවීම හරහා විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නැවත වරක් ක්‍රමවත්ව ජාතික අවශ්‍යතා ඉටුකර ගැනීම සඳහා නිවැරදිව දිශානතිගත වීම ආරම්භ විය. ජාත්‍යන්තර හා කලාපීය භූ දේශපාලන වර්ධනයන්ට අනුකූලව ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික නොබැඳි විදෙස් පිළවෙත වර්ධනය කර ගනිමින් ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නව තලයකට ගෙන ඒම ඇයගේ මූලික අරමුණ විය. සිය පියාගේ හා මවගේ කීර්තීමත් විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනයේ උරුමය ඇයට ඒ සඳහා විශාල පිටිවහලක් විය. විදේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ශක්තිමත් ලෙස පියවර ගැනීමට බණ්ඩානායක දියණියක ලෙස ඇය ඒ වනවිටත් හිමි කර ගෙන තිබුණු අන්තර්ජාතික කීර්තිය මෙන්ම ජාත්‍යන්තර තලයේ ඇය සතුව තිබු සමාජ ප්‍රාග්ධනය ඇයට හැකියාව ලබා දී තිබිණි. එය වඩාත් උද්දීපනය වූයේ තත්කාලීන ජාත්‍යන්තර දේශපාලනයේ නව ප්‍රවණතාවන් පිළිබදව ජනාධිපතිතුමිය දැක්වූ අසීමිත උනන්දුව හා විනිවිද ගිය දැනුම නිසාය. සෑම කැබිනට් රැස්වීමකින්ම පසුව ලක්‍ෂ්මන් කදිර්ගාමර්  විදේශ අමාත්‍යවරයා සමඟ වෙනම අන්තරජාතික තත්ත්වයන් පිළිබඳව සාකච්ඡාවන් පැවැත්වූ අතර ඒ තුළින් අවශ්‍ය නිසි මඟ පෙන්විම ලබා දෙනු ලැබීය.

නව අභියෝගයන්ට මුහුණ දිම වස් විදේශ අමාත්‍යාංශය පෙළ ගැස්විමේ මිළඟ පියවර එහි අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණයන් දියත් කිරීමයි. එක අතකින් පළපුරුදු විදේශ සේවා නිලධාරීන් නැවත බලගන්වමින් ඔවුනට ලෝකයේ ප්‍රධාන කේන්ද්‍රයන් හි ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය දුත සේවාවේ වගකීම් පැවරූ අතර අනික් අතට  දක්‍ෂ පුද්ගලයින් විදේශ දුත සේවාවට බඳවා ගැනීම සඳහා පියවර ගත්තේය. කිසිදු දේශපාලන මැදිහත් වීමකින් තොරව තරග විභාග හා සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ මඟින් තරුණ දක්‍ෂ නිලධාරීන් විදේශ සේවාවට ඇතුළත් කර ගැනීම මෙහිදී සිදුවිය.  ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ දුත සේවාවේ කීර්තිය සහ ගෞරවය නැවත ස්ථාපිත වීම මෙමඟින් සිදුවිය.

අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණ මඟින් නව අභියෝගයන්ට මුහුණදීම සඳහා විදේශ අමාත්‍යාංශය සූදානම් කළ පසු ලෝක දේශපාලනයේ නව වර්ධනයන්ට අනුරූපව විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය වෘත්තීමය තලයකට ගෙන ඒම සඳහා ක්‍රමවත් වැඩපිළිවෙළක් චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය යටතේ දියත් විය. එසේ කිරීමේදී විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය මූලික ප්‍රස්තුතයන් තුනක් මත පදනම් විය.

               1.විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ අරමුණ සහ ඉලක්ක පැහැදිලිව හඳුනා ගෙන ඒවා  ප්‍රමුඛතා ගත කිරීම.

                2. එම අරමුණු සහ ඉලක්ක ඉටුකර ගැනීම සඳහා අපගේ ශක්තීන් සහ දුර්වලතා සැලකිල්ලට ගෙන අවශ්‍ය ක්‍රියාමාර්ග හඳුනා ගැනීම.

              3. හඳුනාගත් ක්‍රියා මාර්ග දියත් කිරීම සඳහා අදාළ අවකාශයන් තුළ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික යාන්ත්‍රණයන් සකස් කොට ඒවා සවිබල ගැන්වීම.

විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය යනු ඒ පිළිබඳ විශේෂඥ දැනුමක් සහිතව වෘත්තීයමය නිපුණතාවයකින් යුතුව ප්‍රවේශ විය යුතු ක්‍ෂේත්‍රයක් වන බව දැඩිව අවධාරණය කළේ මෙම පසුබිම යටතේය. විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය සඳහා ඒ පිළිබඳ අධ්‍යයනය කළ විද්වතුන්ගේ සහාය ලබාගැනීම සඳහා වැඩසටහනක් සකස් කිරීම මෙහිදී වැදගත්ය. විශ්වවිද්‍යාල මෙන්ම පුද්ගලික අංශයේ විද්වතුන්ගේ සහාය ලබාගැනීම සඳහා විදේශ අමාත්‍යංශය තුළ විදේශ ප්‍රතිපත්ති උපදේශක කමිටුවක් ජනාධිපතිතුමිය හා විදේශ අමාත්‍යතුමාගේ නායකත්වයෙන් පත්කිරීම මෙහිදී සඳහන් කළ යුතුය. විදේශ ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධ විවිධ ප්‍රතිපත්ති පත්‍රිකා සකස් කිරීම මෙම කමිටුවේ වගකීම විය. එමඟින් විදේශ ප්‍රතිපත්තිය පිළිබඳ අභන්තර සංකථනයක් වර්ධනය කිරීම හරහා නව ප්‍රතිපත්ති රාමුව සකස් කර ගැනීමට බලාපොරොත්තු විය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 1994 න් පසුව රටේ ජාතික අපේක්‍ෂා ඉටුකර ගැනීමට හැකිවන අයුරින් ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නිවැරදිව දිශානතිගත විය.

ශ්‍රී ලංකාව වැනි කුඩා දිවයිනක බාහිර ආරක්‍ෂාවේ පළමු මෙන්ම අවසාන පවුර වන්නේ යහපත් රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකත්වයයි. එය ඇයගේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ එක් ප්‍රධාන සංකල්පීය පදනමක් විය. ජාතික අවශ්‍යතා පිළිබඳව නිවැරදි තක්සේරුවකින් යුතුව විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ ඉලක්ක හඳුනාගැනීම ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ මූලික අවශ්‍යතාවක් විය. ඒ අනුව ජාත්‍යන්තර අවකාශය තුළ බෙදුම්වාදී අභියෝගයන් පරාජය කිරීම ප්‍රමුඛතම අවශ්‍යතාව විය. ඊට අමතරව ආර්ථික සංවර්ධනය සඳහා ආයෝජන ආකර්ශණය කර ගැනීම හා පළුදු වී ගිය ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිරූපය නැවත ගොඩනගා ගැනීමට වැදගත් තැනක් හිමි විය. වෙනස්වන ලෝක දේශපාලනය තුළ රටක අභ්‍යන්තර ප්‍රතිපත්තිය හා විදේශ ප්‍රතිපත්තිය අතර ඇති අන්‍යෝන්‍ය සබඳතාව සහ බලපෑම ග්‍රහණය කරගැනීම සාර්ථක විදේශ ප්‍රතිපත්තියක අත්‍යවශ්‍ය කොන්දේසියක් වේ. රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර දේශපාලන සුජාත බව හා ජාත්‍යන්තර තලය තුළ විශ්වාසනීයත්වය ඉන්ද්‍රීය ලෙස එකට බැදුණු අංග දෙකක් වේ. ඒ අනුව විදේශ ප්‍රතිපත්තිය යනු අභ්‍යන්තර ප්‍රතිපත්තිම‍යේම දිගුවක් වේ.

ජනවාර්ගික අර්බුදයට ‍දේශපාලන විසදුමක් ලබාදීම හා ‍‍කොටි සංවිධානය මගින් ඉදිරිපත් වු ‍බෙදුම්වාද‍යේ සන්නද්ධ අභි‍යෝගය යුද ‍පෙරමුණ තුළ පරාජය කිරීම එකට බැදුණු ක්‍රියාදාමයක් විය යුතු බව ජනාධිපති කුමාරතුංග දැඩි ‍‍ලෙස විශ්වාස කළාය. ජනවාර්ගික අර්බුදයට විසදුමක් ලබාදීම මගින් ර‍ටේ සියලු ජනවර්ගයන්ට ප්‍රජාතාන්ත්‍රීය ක්‍රියාදාමයට සක්‍රීය ‍ලෙස දායකවීමට ඇති ඉඩප්‍රස්ථා පුළුල් කිරීම ‍බෙදුම්වාද‍යේ සන්නද්ධ අභි‍යෝගය ‍දේශපාලන වශ‍යෙන් පරාජය කිරීමට මග සකස් කරන බව ද ජනාධිපතිතුමිය ප්‍රකාශ කළාය. එ‍සේම ජනවාර්ගික අර්බුදයට ‍දේශපාලන විසදුමක් ලබාදීමට ශ්‍රී ලංකා රජ‍යේ ඇති කැපවීම ජාත්‍යන්තර තලය තුළ ‍බෙදුම්වාදී ‍දේශපාලන ව්‍යාපෘතිය පරාජය කිරීමට අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් විය. රටතුළ ත්‍රස්තවාදි කටයුතු ‍බෙදුම්වාදී යුද්ධය පවත්වා ගැනීම සදහා ජාත්‍යන්තර තලය තුළ ‍කොටි සංවිධානය ගෙන ගිය මුදල් රැස් කිරීම්, අවි මිලදි ගැනිම්, අවි ජවාරම්, නීති වි‍රෝධි මිනිස් ජාවරම් ලබාදුන් ශක්තිය අති විශාල විය. ජාත්‍යන්තර ‍දේශපාලනය තුළ ‍බෙදුම්වාදය පරාජය කිරීම සදහා ශ්‍රී ලංකා‍වේ රජය සිය සුජාතභාවය නැවත ලබා ගත යුතු විය. ඒ සදහා ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නයට ‍දේශපාලන විසදුමක් ඇතිකර ගැනීම සදහා ශ්‍රී ලංකා රජ‍යේ ඇති අවංක බව හා කැපවීම සහතික කිරීම මූලික අවශ්‍යතාවක් විය. ‍කොටි සංවිධානය ඒ පිළිබදව සාකච්ඡා කිරීම ප්‍රති‍‍ක්‍ෂේප  කරද්දී පවා ඒක පාර්ශ්විකව ‍දේශපාලන විසදුමක් ඉදිරිපත් කිරීම හා ‍දේශපාලන විසදුමක් සදහා රට සුදානම් කිරීම මගින් ජාත්‍යන්තර තලයේ  ශ්‍රී ලංකා‍වේ සුජාත බව තහවුරු ‍කෙරිණි. ‍කොටි සංවිධාන‍යේ අධම බව ‍මෙන්ම එය ත්‍රස්තවාදී රාමු‍වෙන් පිටට පැමිණිමට ඇති අකැමැත්ත ද ‍ලෝකය හමු‍වේ නිරුවත්ව ප්‍රදර්ශනය විය. අවි ජාවරම් හා අ‍නෙකුත් ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා ජාත්‍යන්තර ‍දේශපාලනය තුළ නිරාවරණය කිරීම නිසා ‍කොටි සංවිධානය ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ‍ලෙස ‍ලෝක‍යේ ප්‍රධාන රටවල් එය තහනම් කිරීමට පියවර ගනු ලැබු‍වේ ‍මෙම යුග‍යේදීය. 9/11 සිදුවීමට ‍පෙර එනම් 1998 දි එක්සත් ජනපදය ද 2000 දී බ්‍රිතාන්‍යය ද ‍කොටි සංවිධානය ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ලෙස නම් කර එය තහනම් ‍කෙරිණි.

එයට සමගාමීව ‍කොටි සංවිධානය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ‍දේශපාලන ප්‍රවාහයට ක්‍රමිකව ‍ගෙන ඒම සදහා ජාත්‍යන්තර බලපෑම ‍යොදා ගැනීමට වැඩපිළි‍වෙළක් ද දියත්කරනු ලැබීය. ඒ සදහා තුන්වන පාර්ශ්වීය මැදිහත්වීමක් ලබාගැනීම සදහා පියවර ගනු ලැබීය. එහිදී පිළිගත් රාජ්‍යතාන්ත්‍රික උපායමාර්ග ‍මෙවලම් වු සද් ප්‍රයාශය(Good Office), පහසුකම් සැපයීම (‍Facilitation), මැදිහත් වීම(Mediation) වැනි ක්‍රියාමාර්ග ‍මෙන්ම ප්‍රගාමි නියුක්ත වීම (Proactive Engagement), සමීප රාජ්‍ය දූත‍ ‍සේවය (Proximate Diplomacy) හා ත්‍රසර රාජ්‍ය දූත ‍සේවය (Shuttle Diplomacy) වැනි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික ‍මෙවලම් විවිධ අවකාශයන් තුළ අවස්ථානුකුලව ‍යොදාගනු ලැබිය. ‍මෙම ප්‍රථමාරම්භයන්ට ‍කොටි සංවිධානය යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ‍නොදැක්වීම නිසා සිදුවූ‍යේ ‍කොටි සංවිධානය ජාත්‍යන්තර තලය තුළ ‍දේශපාලන වශ‍යෙන් පරාජයට පත්වීම හා රට තුළ යුදමය වශ‍යෙන් පරාජය කිරීමට අවශ්‍ය පසුබිම නිර්මාණය විමයි.

ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ නව ප්‍රවණතාවන් පිළිබදව කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමියට පුළුල් දැක්මක් තිබිණි. ශ්‍රී ලංකා‍‍වේ සාම්ප්‍රදායික ‍නොබැදි පිළි‍වෙත නව තලයකට ‍ගෙන ඒම සදහා එය දැඩි ‍ලෙස උපකාරී විය. සීතල යුද්ධය නිමාවී‍මෙන් පසුව, වි‍‍ශේෂ‍යෙන්ම ‍ගෝලීයකරණය ‍වේගවත් වි‍මේ ප්‍රවණතාව තුළ ජාත්‍යන්තර ‍දේශපාලන සන්දර්භ‍යේ කැපී‍පෙ‍නෙන ‍වෙනස්කම් සිදුවිය. එහි ප්‍රධාන වර්ධනයක් වූ‍යේ ජාත්‍යන්තර ‍පොදු අවකාශයක (International Public) වැඩීමයි. ඒ සමගම අන්තර්ජාතික දේශපාලන‍යේ රාජ්‍ය ‍නොවන පාත්‍රයන්‍‍ගේ (Non-state Actors) භූමිකාව ‍නොවූ විරූ ‍ලෙස වැදගත් විය. එම භූමිකාව ‍නොසලකා සිටීමට කිසිම රාජ්‍යයකට හැකියාවක් නැත. එය ‍තේරුම් ‍ගෙන ශ්‍රී ලංකා‍‍වේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධන‍යේදී සාධකයක් ‍ලෙස අන්තර්ජාතික ‍පොදු අවකාශය සලකා ඒ පිළිබදව අවධානය දැක් වු රාජ්‍ය නායිකාව වූ‍යේ ජනාධිපති කුමාරතුංග යි.

නව  ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍ සන්දර්භය තුළ රාජ්‍ය පාත්‍රයන් (State Actors) ‍මෙන්ම බහුවිධ රාජ්‍ය ‍නොවන පාත්‍රයන් ක්‍රියාත්මක වීම නිසා ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ තීරණ ගැනී‍‍මේ බහුවිධ ඒකක විවිධ ක්‍ෂේත්‍රයන් තුළ වර්ධනය විය. ‍මෙම තත්වයන් යට‍තේ මීට ‍පෙර අනුගමනය කළ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික උපායමාර්ගික ‍මෙවලමක් වූ බලතුලනය (Balance of Power) හා බැදි ක්‍රියාමාර්ග දැන් යල් පැනගිය ඒවා බවට පත්විය. ඒ අනුව වි‍දේශ ප්‍රතිපත්තියේ ඉලක්කය වන්‍‍නේ බලතුලනය ‍නොව වි‍දේශ සබදතා කළමනාකරණය කිරීමයි. පසු සීතල යුද්ධ සන්දර්භය තුළ එක් ප්‍රස්තුතයකදී එක් ආකාරයක බල ‍පෙළ ගැස්මක්  ඇතිවන අතර ‍වෙනස් ප්‍රස්තුතයකදී ඊට වඩා ‍වෙනස් බල‍පෙළගැස්මක් ඇතිවීම මීට ‍හේතුවයි. ‍මෙය ‍තේරුම් ‍ගෙන වි‍දේශ සබදතා කළමනාකරණය කිරීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍යේ නව ‍තේමාව බවට පත්විය.

ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ ‍පොදු අවකාශය වැදගත්වීමට හා සමගාමීව මානව හිමිකම්, යහපාලනය, වගවීම හා විනවිද බව තවදුරටත් හුදු අභ්‍යන්තර දේශපාලන ප්‍රශ්න ‍නොවීය. එය ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ ද සාධක බවට පත්විය. මානව ආරක්ෂාව (Human Security) පිළිබද සංකල්පයේ වැඩීමද ‍මේ සමග සිදුවිය.ඒ හා අත්වැල් බැදගත් තවත් ප්‍රවණතාවක් වූ‍යේ එක්සත් ජාතීන‍්ගේ සංවිධාන‍යේ භූමිකාව නැවත සකස් ‍වෙමින් ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ නව භූමිකාවක් ඉටු කිරීමට ඉදිරියට පැමිණිමයි. මානව ආරක්ෂාව පිළිබද ‍කොමිසම හා මානව ‍හිමිකම් කොමිසම වැනි එක්සත් ජාතීන්ගේ පවුලට එක් වු නව ආයතන මෙන්ම නව ප්‍රඥප්ති මගින් ‍මෙම භූමිකාව පිළිබිඹු විය. එම වර්ධනයන් ‍නොසලකා කටයුතු කිරීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ගැඹුරු අර්බුදයන් ඇතිකරන බව ‍තේරුම් ‍ගෙන ඒ අනුව වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය සකස් කරගත් රාජ්‍ය නායිකාව වු‍යේ ජනාධිපති කුමාරතුංගයන්ය.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධාන‍යේ නව භූමිකාවත් සමග අන්තර්ජාතික ‍දේශපාලන‍යේ නව කෘත්‍යමය ක්‍ෂේත්‍රයන් (Functional Areas) හා යාන්ත්‍රණයන්(Machanisms) වර්ධනය විය. ජාතික රාජ්‍යයේ සාම්ප්‍රදායික බලසීමාවන් අතික්‍රමණය කරමින් නව අන්තර්ජාතික පටිපාටින් (International Regimes) වල වැඩීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය සාම්ප්‍රදායික රාමු‍වෙන් මිදී නව මානයන් ‍වෙත ‍යොමු කිරීමට බලක‍ළේය. අන්තර්ජාතික පටිපාටින් ‍ගේ වැඩීම නිසා වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය කළමනාකරණය කිරීම දැඩි  වෘත්තියමය  නිපුණත්වයකින් යුතුව කළයුතු  වි‍ශේෂඥ ක්‍ෂේත්‍රයක් බවට පත්විය. එය මැනවින් ‍‍තේරුම් ‍ගෙන කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය ඒ සදහා  වි‍දේශ ‍සේවය සුදානම් කිරීමට ක්‍රමවත් වැඩපිළි‍වෙළක් සැලසුම් කළාය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ‍‍ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට අන්තර්ජාතික තල‍යේදී ජාතික වශ‍‍යෙන් උනන්දු වන කාරණා පිළිබද පැහැදිලි දැක්මකින් යුතුව ශක්තිමත් ‍ලෙස කටයුතු කිරීමට හැකියාව ලැබිණි.

වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ සාධන‍යේදී ලංකාවට අදාළ මූලික භූ ‍දේශපාලන අවකාශයන් හදුනා‍ගෙන එම අවකාශයන් තුළ ඇති වි‍ශේෂතාවන් සලකා ගනිමින් කටයුතු කිරීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය වඩාත් වෘත්තිමය තලයකට ‍ගෙන ඒමට අත්‍යවශ්‍ය ‍‍වේ. ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍යට අදාළ අවකාශයන් තුළ ශ්‍රී ලංකාව උනන්දු වන කාරණා වඩාත් ක්‍රමවත්ව ඉටුකර ගැනීමට අවශ්‍ය ප්‍රධාන ‍දේශපාලන රාමුන් පහක වි‍ශේෂයන් හදුනා ගැනීම වැදගත් විය.

 

  1. දකුණු ආසියාතික උප කලාපීය රාමුව

  2. අප්‍රිකාව ද ඇතුළත්වන ඉන්දීයානු සාගරබද කලාපීය  රාමුව

  3. බටහිර යුරෝපය හා ඇ‍මෙරිකා එක්සත් ජනපදය ඇතුළත් වන ‍ලෝක ‍දේශපාලන‍යේ බල‍කේන්ද්‍ර රාමුව

  4. නවක ‍ලෙසින් වැදගත් වු එක්සත් ජාතීන්‍‍ගේ සංවිධානය හා ඒ හා බැදි එක්සත් ජාතීන්‍‍ගේ සංවිධාන පවුල

  5. අන්තර්ජාතික මූල්‍ය අරමුදල හා අ‍නෙකුත් සංවිධාන

‍මෙහිදී ශ්‍රී ලංකාවට විශේෂ‍යෙන්ම වැදගත් වූ අවකාශයක් ‍ලෙස දකුණු ආසියාතික අවකාශ‍යේ වන බල ‍පෙළගැස්මට අනුකූලව වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය කළමනාකරණය කරගැනීම අත්‍යවශ්‍ය විය. දකුණු ආසියා භූ ‍දේශපාලන තත්වයන් ‍නොසලකා කටයුතු කිරී‍මේ ප්‍රතිඵලයක් ‍ලෙස 1980 දශක‍යේදී ශ්‍රී ලංකාවට ඉතා අධික මිලක් ‍ගෙවීමට සිදු විය. ඉන්දියාව ප්‍රරෝධනීය (Coercive) රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික ක්‍රියාමාර්ග ලංකාවට එරෙහිව දියත් කර ලංකා‍වේ අභ්‍යන්තර අවකාශයට මැදිහත් විය. නැවත එවැනි මැදිහත් වීමකට ඇති අවස්ථා ඇහිරිය යුතු විය. ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍‍යේ එක් ප්‍රධාන අරමුණක් වන්‍‍නේ ඉන්දීයානු සාධකය කළමනාකරණය කිරීමයි. ඉන්දීයාව ‍ලෝක බලයක් බවට ‍වේග‍යෙන් පත්වීමත් සමග ‍මෙහි වැදගත්කම වඩාත් වැඩි විය. ඉන්දියාව සමග ද්වි පාර්ශ්විය සබදතා විවිධ ක්‍ෂේත්‍රයක් තුළ ශක්තිමත් ‍ලෙස පවත්වා‍ගෙන යන අතර ඒවා සාර්ක් රාමුව තුළට ‍ගෙන බහු පාර්ශ්වීය තලයක් තුළ අසමාන බව සමනය කිරීමට කටයුතු කිරීම දකුණු ආසියාතික ප්‍රතිපත්ති‍යේ මූලික හරය විය. සාර්ක් රාමුව නවතලයකට අවතීර්ණ වූ බව සෆ්ටා(Safta) ගිවිසුම මගින් පැහැදිලි විය. අසමාන බලයන් ‍දෙකක් අතර ද්වී පාර්ශ්වීය සබදතාවන්හිදී එකිනෙකාට ‍වෙනස් ප්‍රතිපත්ති ස්ථාමයන් ඉදිරිපත් වූ විට ‍යොදා ගන්නා උපාය මාර්ග වන අනුනයනය (Persuation) හා එකග කරවා ගැනීම වැනි නිවාරක රාජ්‍ය දූත ‍සේවා ඉන්දු ලංකා සබදතාවන් කළමනාකරණය කිරීමට ‍යොදා ගනු ලැබීය. ශ්‍රී ලංකා‍වේ ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නය පිළබදව ඉන්දියා‍වේ සං‍වේදී බව  ‍තේරුම් ‍ගෙන ඉන්දියානු මැදිහත්වීමකට ඉඩක් ‍‍නොතැබීමට කටයුතු කිරීම අතිශයින් වැදගත් ‍විය. ඉන්දියන් සාගර සාම කලාප යෝජනාව මැකී ගිය පසුව ඉදිරියට පැමිණි ඉන්දියන් සාගර වට සංවිධානය (Indian Ocean Rim Association) හා බිම්ස්‍ටෙක් (BIMSTEC) පර්ෂදය තුළ හා ක්‍රියාකාරී ‍වෙමින් ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රගාමි භූමිකාවක් ඉටු කිරිමට ඉදිරිපත් විය. ඉන්දීය සාගර රාමු‍වේදී ශ්‍රී ලංකා‍වේ ජාතික අවශ්‍යතා ඉටුකරගැනීම සදහා පැහැදිලි දැක්මකින් යුතුව කටයුතු කිරී‍මේදී ආසියා‍වේ චීනය හා ජපානය ඇතුළු අ‍නෙකුත් බලවතුන් සමග සබදතා වර්ධනය කරගැනීමට පියවර ගනු ලැබීය. චීන‍යේ ‍වේගවත් වර්ධනය ඉන්දියන් සාගරික කලාප‍යේ කැපී ‍පෙ‍නෙන සාධක‍යක් විය. එහිදී ඉන්දීයා‍වේ උපාය මාර්ගික සං‍වේදීතාවන් පිළබදව සවිඥානික ‍වෙමින් ඉන්දියන් සාගරික රාමුව තුළ ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රස්ථා පුළුල් කරගැනීමට කටයුතු කිරීම නිසා කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය‍ගේ ධූර කාලය අවසන් වන විට ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය ඉන්දියන් සාගර කලාප‍‍යේ භූ ‍දේශපාලන වර්ධනයන්ට අනුකුලව ර‍ටෙහි ජාතික අවශ්‍යතා ඉටුකරගැනීමට හැකි අයුරින් දැඩි වෘත්තීයමය නිපුණතාවක් හා පැහැදිලි දැක්මක් සහිතව දිශානතිගතව තිබිණි. 

2005 අ‍‍ගෝස්තු මස 12 දින ‍කොටි සංවිධානය කදිරගාමර් ඇමතිතුමා ඝාතනය ක‍ළේය. ඒ වසර අවසාන‍යේ කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය‍ගේ නිල කාලය අවසන් විය. ඉන්පසුව ජනාධිපති කුමාරතුංග  යට‍තේ ‍ගොඩනැගුණු වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍යේ ජීවය ක්‍රම‍යෙන් ‍බොද වීමට පටන්ගත් අතර එහි පදනම්වලින් ක්‍රම‍යෙන් ඉවත් වීම සිදුවිය. උපායමාර්ගික දැක්මකින් ‍තොරව අභි‍යෝගයන්ට ප්‍රතිචාර දැක්වීම නිසා වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය නැවත වරක් 1994 ට පෙර තිබූ අයුරින් අතරමං විය. නිසි පරිචයක් හා ‍වෘත්තීයමය පුහුණුවක් නැති දේශපාලන හිතවතුන් හා  දේශපාලන බලධාරීන් ‍ගේ ලාබාල ඥාතීන් රාජ්‍ය දූත ‍සේවා‍වේ වැදගත් තනතුරුවලට පත් කිරී‍මේ ප්‍රතිඵලයක් ‍ලෙස එහි ගුණාත්මක බව ‍වේග‍යෙන් පහළ වැටිණි.

2009 න් පසු ‍මෙම තත්වය තවත් උත්සන්න වූ අතර ජාත්‍යන්තර තලය තුළ රට ‍වේගයෙන් හු‍දෙකලා විය. වි‍‍දෙස් සබදතා ක්‍ෂේත්‍රයේ ඉස්මතු වූ ප්‍රශ්න නිසි ‍ලෙස කළමනාකරණය ‍නොකිරීම නිසා ඒවා අර්බුදයන් දක්වා වැඩිණි. 2015 ජනාධිපතිවරණ‍යෙන් පසු ඇති වූ ‍දේශපාලන ‍වෙනසත්  සමග වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ද නව ප්‍රථමාරම්භයක් සදහා අවස්ථාව විවර විය. වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ අර්බුද‍යෙන් ‍ගොඩ ඒම සදහා නැවත වරක් වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ සාධන‍යේ චන්ද්‍රිකා ලකුණ ඉස්මතු කරගැනීම වැදගත් ‍වේ . එය ග්‍රහණය කරගනිමින් නව තත්වයන්ට අනුව එය වර්ධනය කරගැනීම මගින් ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය නැවත නිවැරදි දිශානති ගත වනු ඇත.

ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය ගාමිණි කීරවැල්ල

Comment (0) Hits: 682

කොරෝනා; මිතුරුකම් නැති සම්බන්ධතා පමණක් ඇති ධනවාදී ගෝලීයකරණයේ අවසානයද?   

කොරෝනාවලින් පසු ලෝකය කුමනාකාර වේද? කොරෝනා නිසා ඇතිවිය හැකි නව ලෝක තත්ත්වය කුමක් ද? යනු මේ මොහොතේ ලොව පුරා උගතුන්ගේ අවධානයට සහ පරීක්ෂාවට ලක් වී ඇති ප්‍රධාන ප්‍රශ්ණ ය. ඇතැමුන් ගෝලීයකරණය අවසාන වේ ය යන ශෝකයෙන් පසුවෙති. ඇතැමුන් ඒ පිළිබඳව සිටින්නේ සතුටිනි. ඇතැමුන් කොරෝනා නිසා ධනපතික්‍රමය අවසන් වේය යන බියෙන් පසුවෙති. ඇතැම්මු ඉන්නේ එසේ වනවා නම්  ඒ ගැන සතුටිනි. ඒ අයගේ යෝජනාව වන්නේ මේ මොහොත ධනපතික්‍රමයේ අවසානය සඳහා අවස්ථාවක් කරගනිමු යන්නය. තවත් බොහෝ වෘත්තීය සහ පටිපාටිමය උගතුන් හෝ පටිපාටිමය බුද්ධිමතුන් ඔය කිසිවක් නොහිතා පාඩුවේ තම තමන්ගේ රැකියා කරගෙන ජීවත් වෙති. 

මට දැනෙන විදියට ගෝලීයකරණයේ ඉරණම ගැන අවධානය යොමු කරන අයට වඩා ධනපතික්‍රමයේ ඉරණම ගැන කතා කරන අය එක් අතකින් ප්‍රගතිශීලී ය. මන්ද ඔවුන් නියම ප්‍රශ්නය වටේ කැරකෙන නිසා ය. මේ මොහොතේ ඇති සහ අර්බුදයට යමින් තියෙන ගෝලීයකරණය යනු ධනපතික්‍රමයේ මුලෝපාය ය. එය ධනපතික්‍රමය නොවේ. ඒ නිසා ඒ මුලෝපයට වඩා ක්‍රමය ගැන අවධානය යොමු කිරීම වඩාත් දේශපාලනිකය, වඩාත් ප්‍රගතිශීලීය. එවිට ඇත්ත හෝ මුලික ප්‍රශ්නය එළියට ගත හැකිය.

බලවතුන් සහ උගතුන් සාමාන්‍ය ජනයාට කාලාන්තරයක් පුරාවට සැඟවූ කාරණයක් ඇත. ඒ ගෝලීයකරණය නැමති මෙහෙයුම් ක්‍රියාදාමයට යටින් ඇති ධනපති ක්‍රමය ය. එය කළේ ගෝලීයකරණය හුදු අලංකාරිකයක් සහ වැළක්විය නොහැකි අනිවාර්ය ස්වභාවික ක්‍රියාවලියක් බවට පත් කරමිනි. ඒ නිසා එය කාගෙකාගේත් සුරතල් අරමුණු සාධනය සඳහා වූ අනිවාර්ය මාර්ගයක් බවට පත්විය. එසේම එය විප්ලවාදීන් ද, වාමාංශිකයින් ද , දක්ෂිණාංශිකයින්ද, මධ්‍යස්තවාදීන් ද ප්‍රශ්න නොකර පිළිපදින, බාරගන්න, ඊට අනුවර්තනය වෙමින් දෛනික ජීවිතය ගලප්පා ගන්න සොබාදහමක්, කැඩපතක් බවට පත්විය. ඇත්තටම පත්වුණා නොව පත් කළේ ය. ඒ පත්කිරීම ඇතුළේ ධනපතික්‍රමයේ අඬුබඬු දිගහැර ගැනීම කිසිදු බාධාවකින් තොරව සිදුවුණේ ය. 

ලෝක ගෝලයේ අන්තිම හුදකළා මිනිසා පවා ධනපතික්‍රමයේ දැත්තක් බවට පත්කර ගැනීමේ ‘මැක්නමාරා මෙහෙයුම’ සාර්ථක වුණේ ඒ ලෙසිනි. එසේ වූයේ ගෝලීයකරණය පිළිපදින්නන්ගේ සහ අතරමැදියන්ගේ ප්‍රශ්නයක් නැති ආශිර්වාද කිරීම් මධ්‍යයේ ය. ලෝකයේත් මේ රටෙත් පටිපාටිමය උගතුන්, බුද්ධිමතුන් සහ ලුම්පන් න්‍යායකරුවන් බොහෝ විට කළේ ‘ජාතික ගෝත්‍රවාදයට’ එරෙහිව ගෝලීය දැනුම සහ ‘ලිබරල් වෙළඳපොළ මනුස්සකම’ වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමය, කටයුතු කිරීම ය. ධනපති සහ වෙළඳපොළ ප්‍රතිමාන/ඇගයුම් අවධාරණය කරමින් ඒවාට ගැලපෙන ලෙස එනම් ‘ගෝලීයකරණයට’ ගැලපෙන ලෙසට ආර්ථිකය, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, ප්‍රවාහනය, සහ ජීවනෝපායක්‍රම පමණක් නොව අධ්‍යාත්මක ව්‍යාපාර පවා උසිගැන්වීම ය. 

ඒ නිසා වෙළඳපොළ විසින් කැඳවිය හැකි සහ උසිගැන්විය හැකි දෘෂ්ටිවාදී ආර්ථික, සමාජ, සංස්කෘතික, අධ්‍යාත්මක සහ දේශපාලන කුක්කන් සහිත ලෝක සහ ජාතික මහපොලොවක ධනපතික්‍රමය දිගහැරුණේ සහ ගැඹුරට කා වැදුණේ ගෝලීයකරණය නමැති මාධ්‍යයේ අනුහසිනි. ඒ මාධ්‍යයයේ බලවත්කම විසින් ධනපතික්‍රමය නම් වූ ඇත්ත සැඟවී ගියේ ය, සඟවනු ලැබීය. ඒ ඇත්ත තුළ පැතිමාන දෙකක් ඇත. එක, ගෝලීයකරණයෙන් වැසුණු ධනපතික්‍රමයේ බලවත්කම සහ දුෂ්ටකමය. දෙක, ගෝලීයකරණයෙන් වැසුණු ධනපතික්‍රමයේ දුර්වලකම, සීමිතකම සහ අශීලචාරකමය. කොරෝනා නිසා වුණේ ඒ පැති දෙකම හෙළිදරව් වීමය. මෙවැනි පසුබිමක, ධනපතික්‍රමය මිය යයි ද? ගෝලීයකරණය නවතී ද? නව විකල්ප බිහිවෙයි ද? යනු අප කාගේත් වැඩි අවධානයකට ලක්විය යුතු මාතෘකා ය. එනම් සිදුවන්නේ කුමක්ද සිදුවිය යුත්තේ කුමක්ද යන්න කෙරෙහි අපගේ අවධානය යොමු විය යුතුය. මන්ද පෘථිවියේ ඉරණම ඒ මත රැදී ඇති නිසාය.

කොරෝනා නිසා ධනවාදය මිය යන්නේ නැත. හිතන්න, ආර්ථිකය, දේශපාලන ස්ථාවරතාව, සහ සමාජ පිළිවෙළ බිඳ දැමූ, එමෙන්ම මිලියන ගණනින් ජනයා ඝාතනය කළ ලෝක යුද්ධ දෙකක්, තෘෂ්නි යුද්ධය සහිත කඳවුරුවාදය, අන්තවාදී සන්නද්ධ භීෂණ, ස්පාඤ්ඤ උණ, අන්ත්‍රක්ස් වයිරසය, සාස් වයිරසය, එච්වන් එන්වන්, ඉබෝලා, ගෝලීය මුල්‍ය අර්බුදය, පමණක් නොව ධනපතික්‍රමය ට එරෙහිව වූ අති දැවැන්ත සමාජ-දේශපාලන විරෝධතා සහ ව්‍යාපාර නිසා ධනවාදය මිය ගියේ නැත. පරාජය බාරගෙන පැත්තකට වුණේ ද නැත. යම් තරමකට හෝ සිදුවුණේ දේශසීමා වැසීම, සැපයුම් දාම අබලදුබල වීම, කොටස් වෙළඳපොළ කඩාවැටීම, දත්ත ඇහිඳීම අඩපණ වීම, ආනයන අපනයන සීමා පැනවීම, අමුද්‍රව්‍ය හිගයක් ඇතිවීම, සංචාරක තහනම, ජාතික ආරක්ෂනවාදයකට යාම, සහ රටවල් අතර ඇත්තේ මිත්‍රකම් නොව සම්බන්ධතා පමණක් ය යන්න හෙළිදරව් වීම වැනි දේවල්ය. මහලොකු මිත්‍ර සබඳතා තිබුණා යැයි කලක සිට උදම් ඇනූ රටවලට, කොවිඩ් 19 යත් සමඟ මුහුණු ආවරණයක් වත් බෙහෙත් පෙත්තක් වත් නොදී ඒවා තම රටේ භාවිතයට පමණක් තබාගෙන දොර අගුලු දමාගත් සුපිරි රටවල් සිහියට ගෙන හිතන්න. 

මිතුරනි, ධනවාදය සම්බන්ධතා මිස මිත්‍රකම් නඩත්තු නොකරයි. එය මිත්‍රකම් අහසට හෝ සයිබර් අවකාශයට වීසිකොට සම්බන්ධතා පමණක් මහ පොළොවේ ඉතුරු කරගෙන ඇත.    

ධනවාදය මිය නොගියත් එහි සහායක බලඇණිය වූ ගෝලීයකරණය අබලදුබල වීම නම් අනිවාර්යය. එහෙත් ඒ ටික කලකටය. මුල දී ගෝලීයකරණය යැපුණේ ජාතික ආර්ථික මතය. නමුත් පසුව ජාතික ආර්ථික යැපුණේ ගෝලීයකරණය මතය. මේ නිසා ජාතික සීමා නැතහොත් හැව ඇතුළේ හැදුණේ දෙමුහුන් ජනයා ය, දෙමුහුන් වැඩ සහ ක්‍රම ය. මේ තත්ත්වය පරිධියේ රටවල්වලට පමණක් නොව කේන්ද්‍රයේ රටවලටත් අදාලය. පරිභෝජනය ට අදාළ අමුද්‍රව්‍ය අවශ්‍යතාවලින් සියයට හැත්තෑදෙකක් ම සඳහා යුරෝපීය සංගමය, ඉන්දියාව සහ චීනය වැනි විදේශ මත තම රට යැපෙන බව බොහෝ (ට්‍රම්ප්වාදී) ඇමරිකානුවන් දැනගත්තේ මේ මෑතක දී ය. ප්‍රතිජීවක ඖෂධ සඳහා මෙම යැපීම සියයට 97 ක් තරම් ඉහළ අගයක් ගනී. ඒ උදාහරණය ප්‍රමාණවත් යැයි සිතමි. 

මේ ඉහත කී දෙමුහුන් ජනයා, එනම් ‘ඔළුවෙන් ස්වදේශික උදරයෙන් ගෝලීය’ ජනයාගේ බියට හේතු වී ඇත්තේ, ගෝලීයකරණය අබලදුබල වී කඩාකප්පල් වී උදරයෙන් පරිකල්පනය කරන බොරු ෂෝක් පර්භෝජනවාදය අතුරුදහන් වේය යන්නය. මන්ද තීරණාත්මක ලෙස ඔවුන්ගේ  උදර විසින් ඔළු යටත්විජිත බවට පත්කොට ඇති නිසා ය. එය එසේ වුවත් යම් කිසි කාලයකට ගෝලීයකරණය අබලදුබල වීම නම් අනිවාර්යය. 

මේ අබලදුබල වීම ඇතුළේ ධනවාදය නව උපායමාර්ග සොයා ගනු ඇත. එක, එහි දී පසු බැසීම් සහ නැවත ඉදිරියට යෑම් සිදුවනු ඇත. ගැටලුව වන්නේ ඒ තත්ත්වය මටසිළුටු එකක් නොවීමය. විශේෂයෙන්ම මූලික පියවරක් විධියට එය ජාතික සීමාවට පසු බසිනු ඇත. එසේ කරණුයේ සයිබර් අවකාශය භාවිතා කරමින් ගෝලීය ධනවාදය ට අවශ්‍ය සම්බන්ධතා නඩත්තු කරමිනි. මිත්‍රකම් නැති වුනත් බලවත් රටවල් තම            ධනපති සබඳතා ඒ හරහා නඩත්තු කරනු ඇත. සමහර විට ඒ සබඳතා ‘මිත්‍රකම්’ ලෙස ඒ බලවතුන් ම ප්‍රකාශයට පත් කරනු ඇත්තේ එය සියල්ලෝම දන්නා බොරුවක් බව දැනගෙනම ය. එසේම පරිධියේ රටවලට ද ඒ ‘මිත්‍රකමේ’ හස්තය දිගු කරනු ඇත.

තවත් ආකාරයක් වන්නේ ලෝක පරිමාණ මර්දනයක් සහිත නව ආකාරයක යටත්විජිතකරණයක් සිදුවීම ය. එය ආහාර ඇතුළු සම්පත් සහ අමුද්‍රව්‍ය සඳහාත් කඩා වැටුණු වෙළඳපොළවල් යළි අත්පත්කරගැනීම සහ ස්ථාපිත කරගැනීමත් සඳහාත් වූ බිහිසුණු ක්‍රියාමාර්ගයක් වීමට ඉඩ ඇත. බලගතු රටවල ජාතික සීමා ඇතුළේ පිළිසකර වන ධනවාදය එලියට පනිනු ඇත්තේ කූඩු කොට සිටි වෘක රෑනක් එළියට පනින ආකාරයෙනි. මන්ද මේ රටවල් සතු බහුජන සංහාරක අවිආයුධවලට කොරෝනා සෑදී නැත, එය අප තේරුම් ගත යුතුය.

කොරෝනා නිසා ජාතිකවාදය නඩත්තු කරන පරිධියේ රටවල්වලින් ඇසෙන හඬක් වන්නේ ජාතික ආර්ථිකයක් පිලිබඳ අදහස ය. මේ කියන්නේ මිනිසා සහ සොබාදහම කේන්ද්‍රීය නව සංවර්ධනවාදයක් හෝ නව සංවර්ධන ආකෘතියක් ගැන නොව පැරණි ධනවාදය නැගිටින තුරු ජාතික ආර්ථිකයක් ගැනය. එහි අන්තර්ගතය සහ දැක්ම පරණ එකමය. නමුත් නම ‘ජාතික ආර්ථිකය’ යන්නය. බෝතලේ අලුත් වුනාට පරණ වයින් ම ය. ඒ අනුව මේ රටවල් නඩත්තු කරන ධනේශ්වර නව ජාතිකවාදය වනාහි අර බලවත් රටවල් නඩත්තු කරන ජාතිකවාදයේ පොඩි සහ දුර්වලම එකය.

බලගතු රටවල් දිනෙක කරන පරිද්දෙන්, මේ පොඩි ජාතිකවාදයට ලෝක පරිමාන සම්පත් කොල්ලකෑමක් හෝ යටත්විජිතකරණයක් හෝ දැවැන්ත මාරාන්තික පීඩනයක් හෝ භාහිරව ඇතිකළ නොහැක. හැබැයි ඔවුන් ඒ ක්‍රම/මාධ්‍යය ආකෘතිකව තම රටවල් ඇතුළේ අභ්‍යාස කරනු ඇත. ඒ අනුව ‘ජාතික ආර්ථිකවාදයේ’ නාමයෙන් බහු ජනයා මත අති දැවැන්ත පීඩනයක් එල්ල කිරීමට මේ පොඩි රටවල සහචර ධනපති කණ්ඩායම් අනිවාර්යයෙන්ම ක්‍රියා කරනු ඇත. ඒ නිසා පරිධියේ රටවල පීඩනය සහ මර්දනය ජාතික සීමා තුළ අතිශයින්ම දැඩි වනු ඇත. 

වර්ධනය වන ආර්ථික අර්බුදය නිසා ලෝක පරිමානවත් ජාතිකවත් සුබසාධන රාජ්‍ය ආකෘතියේ දැවැන්ත කඩාවැටීමක් අනිවාර්ය ය. සියළුම රටවල්වල සුබසාධන ක්‍රම අර්බුදයට යනු ඇත.  ස්වයංක්‍රීයකරණයට වැඩිවැඩියෙන් යොමුවීම්, රෝබෝකරණය, රැකියාවලින් නෙරපා දැමීම්, වැටුප් අඩුකිරීම්, වැටුප් ප්‍රමාද කිරීම්, සහනාධාර කප්පාදුව සහ නොදී සිටීම්, අධික බදු අයකිරීම් සහ කුලීගාස්තු වැඩිකිරීම් හරහා මහජන මුදල් පැහැර ගැනීම් සහ රාජ්‍යය මගින් ලබාදෙන සේවා වෙළඳපොළකරණය වැනි ක්‍රියාමාර්ග එකී රටවල නව උපායමාර්ග වනු ඇත.  ඒ නිසා ඇතිවන මහජන පීඩනය සහ අසරණභාවය අති බරපතළ එකකි.

එයටම අනුබද්ධ ක්‍රියාවලිය වන්නේ එකී ආණ්ඩු තීරණවලට එරෙහිව මේ රටවල ඇතිවන මහජන උද්ඝෝෂණ ය. ඒවාට නායකත්වය දීමට තරම් විධිමත් සමාජ-දේශපාලන ව්‍යාපාර නොතිබුනොත් ඒ උද්ඝෝෂණ සහ කැරළි කෝලාහල සමාජ ආර්ථික දේශපාලන ව්‍යාකුලතාවක් මිස ස්ථාවරභාවයක් නිර්මාණය නොකරයි. ආණ්ඩු මේවාට මුහුණ දෙන්නේ අති දැවැන්ත සහ සාහසික මර්දන ක්‍රියාමාර්ග දියත් කරමිනි. මේ රටවල ජනතා ව්‍යාපාර සහ උද්ඝෝෂන දරුණු සහ අමානුෂික ලෙස මර්දනය කිරීමට කටයුතු කරන ආණ්ඩු නිසා සියලු ආකාරයේ පොදුජන අයිතීන් සහ නන්වැදෑරුම් නිදහස බරපතළ ලෙස හෝ මුළුමනින්ම උල්ලංඝනය වීමට නියමිතය. එය සිදුවනු ඇත්තෙත් ‘ජාතික ආර්ථිකවාදයේ’ නාමයෙන් විය හැකිය. 

ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, නිදහස, පෞද්ගලික දේපොළ අයිතිය, යහ ආණ්ඩුකරණ මුලධර්ම උඩු හුළඟ විසින් ඈතට වීසි කරනු ඇත. පරිධියේ රටවල එකී තත්ත්වයට සහ පීඩනයට උඩින් බලගතු රටවල ගෝලීය කොල්ලකාරී පීඩනය සහ මර්දනය ද ඔවුන්ගේ ජාතික සීමාවලින් පිටට වර්ධනය වනු ඇත. එවිට ඇතුලෙනුත් ගිනි, පිටතිනුත් ගිනි ය. ඉතින්, ධනවාදය මිය යන්නේ නැත. එය තිබෙනවාටත් වඩා තීව්‍ර බිහිසුණු රුපකායක් ගෝලීයවත් ජාතිකවත් ගනී. ධනවාදය සහ එහි ගෝලීයකරණ අවතාරයේ නියම හෝ නව අනුවාදය, ස්වරූපය එවිට කාටත් වැටහෙනු ඇත යන්න පමණක් දැනට ලියා තබමි. පරෙස්සමින් ඉන්නගමන් හිතන්න.

-ජ්‍යෙෂ්ඨ කතිකාචාර්ය -ධම්ම දිසානායක -

( කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය )

Comment (0) Hits: 286

සටකපට ප්‍රචාරණ නිදහස - සටකපට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය !

මෙරට පාර්ලිමේන්තුවට අලුත් සාමාජිකයින් තෝරා පත්කර ගැනීම සඳහා පැවැත්වෙන මැතිවරණයේ කටයුතු දැන් ක්‍රියාත්මකය. පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වනවා මිස බලෙන් ඇතුළු වී සාමාජිකත්වය ගත නො හැක. පාර්ලිමේන්තු සාමාජිකයා යනු මහජන නියෝජිතයා ය. ඔහු හෝ ඇය පුද්ගලිකව ඉල්ලුම් පත්‍ර දමන්නේ නැත. ඉදිරිපත් කරන්නේ නාම යෝජනා මිස ඉල්ලුම් පත්‍ර නොවේ ය. එනම් තමන්ලාගේ නියෝජිතයින් ලෙස පත්විය යුතු යැයි සිතන අයගේ නම් ජනතාව විසින් යෝජනා කරනු ලබන්නේ ය. ඒ කටයුත්ත සියලු ජනයාට එකට කළ නොහැකි නිසා ග්‍රාමීය ප්‍රාදේශීය සහ දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමෙන් ජනතා එකඟතාවෙන් තේරී එන අයට අපේක්ෂක අයිතිය අනිවාර්යයෙන්ම ලබා දීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන පක්ෂයක වගකීමක් ය. ඒ ක්‍රියාවලිය පක්ෂයක කතිපයාධිපති කල්ලියකගේ අත්තනෝමතිකත්වය උඩ සිදුවන්නේ නම් ඒවා නමට පක්ෂ ය. ඇත්තටම නම්  පක්ෂ නොව කල්ලිය. මැතිවරණවලට පෙර   අපේක්ෂකවරණ නැතිකම වනාහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගිලා බහින කළු කුහරයකි. නමුත් ලෝකයේ ජන සහභාගිත්ව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නොව සටකපට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය බලවත් නිසා බොහෝ තැන්වල පවත්වන්නේ මැතිවරණ පමණි.  

ඉල්ලුම් පත්‍ර නොව නාම යෝජනා ඉදිරිපත්කල පසු පත්වීම් ලබන්නේ සම්මුඛ පරීක්ෂණ හෝ තරඟ විභාහ මාර්ගයෙන් නොව ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් ය. ඡන්දය යනු කැමැත්තය. කැමැත්ත ලබාගත යුත්තේ කැමැත්තෙන් හෝ හරයාත්මක අවබෝධයකින් ය. විවිධ උපායන් මගින් අකමැත්ත කැමත්තක් බවට හරවා ගැනීම එනම් කැමැත්ත සකස්කිරීමෙන් හෝ පොළඹවා ගැනීමෙන් හෝ කූට උපාවලින් හෝ බලහත්කාරයෙන් හෝ රැවටීමෙන් හෝ ලබා ගැනීම, යහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට අයිති වන්නක් නොවේ. එක්කෝ එය ජරාතන්ත්‍රවාදයකි, නැතහොත් එය සහචර කල්ලිතන්ත්‍රවාදයකි. ගෙයින් ගෙට ගොස්, තමන්ලාව අපේක්ෂකයින් ලෙස යෝජනා කළ ජනයා මුණ ගැසීමෙන් එහාට ගිය වර්තමාන මැතිවරණ ප්‍රචාරණ ක්‍රමය සහ කර්මාන්තය වනාහි ප්‍රශස්ත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන සන්නිවේදනයක් නොව දේශපාලන අලෙවිකරණයකි. ඒ අලෙවිකරණයත් සාධාරණ එකක් නොව සේරිවාණිජ පන්නයේ අලෙවිකරණයකි, වෙළඳාමකි.

පාර්ලිමේන්තුවේ සාමාජිකයා (member of parliament - MP) යන්නට සිංහල කතාකරන්නන් භාවිතා කරන්නේ මන්තී‍්‍ර, මන්ත්‍රීවරයා, මන්ත්‍රීතුමා වැනි වචන ය. මන්ත්‍රී යන්න බිඳී එන්නේ මන්ත්‍රණ යන සංස්කෘත පදයෙනි. මන්ත්‍රණය කරනවා යනු සාකච්ඡා කරනවා යන්නය. ඒ අනුව මන්ත්‍රී යනු සාකච්ඡා කරන්නා යන අර්ථය ගෙන එන්නකි. ඒ පැහැදිළි කිරීම දැනගත්තේ පරසිදු සිංහල භාෂා ගුරුවරයෙකු වන මා මිත්‍ර සුසිල් ජයසිරි ගෙනි. ශ්‍රී සුමංගල ශබ්දකෝෂය ට අනුව මන්ත්‍රී යනු රාජාදීන් හා රහස් සාකච්ඡා පවත්වන අය, දේශපාලනය සඳහා පත් කළ අය, උපායෙහි දක්ෂයා, මන්ත්‍ර දන්නා යන තේරුම් ඇති පදයක් ය. මන්ත්‍රීන් යනු සාකච්ඡා කරන්නා නම් ආණ්ඩුකාලය පුරාම අඩුම තරමින් විනාඩියක හෝ කිසිම කතාවක් පාර්ලිමේන්තුවේ නොකළ අය හැඳින්විය යුත්තේ කවර නමකින් ද යන්න අපගේ විමසුමට ලක්විය යුතුය. ඔවුන් එසේ කතා නොකලාට නැවත නැවතත් ඔවුන්ට අපේක්ෂක වරම් ලබා දෙන පක්ෂ යැයි කියාගන්නා අය පෙනී සිටින්නේ ජනතාව වෙනුවෙන් ද යන්න පිළිබඳවත් අපගේ අවධානය යොමු විය යුතුය. සටකපට ප්‍රචාරණය අවශ්‍ය වන්නේ මෙවැනි අය දිගින් දිගටම පාර්ලිමේන්තුවට යැවීමට මිස සබෑ ජනතා නියෝජිතයින් පාර්ලිමේන්තුවට යැවීමට නම් නොවේ ය. මේ මගින් බලයට පත්වන මන්ත්‍රීන් ට ගැලපෙන නියම අර්ථය ශ්‍රී සුමංගල ශබ්දකෝෂයෙහි ඇති රාජාදීන් හා රහස් සාකච්ඡා පවත්වන්නා, සහ උපායෙහි දක්ෂයා යන්න බව මගේ යෝජනාවය.    

රටක ක්‍රියාත්මක වන්නේ යහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නම් ඊටම ගැලපෙන පක්ෂ ක්‍රමයක් නම් ඒ දෙකම නියෝජිතයින් සඳහා වන අපේක්ෂකයින් තේරීම සඳහා ද ජනයාට මුලිකත්වය දෙන යාන්ත්‍රණ සකසා ගන්නේය. එහෙම ජනයා විසින් තෝරා දෙන අපේක්ෂයින්ට අමුතු ප්‍රචාරණයක් අවශ්‍ය නැත. ඔවුනට සමාජ දේශපාලන සාක්ෂරතාවක් ලබාදීමේ දැනුවත් කිරීමේ කූටෝපායික නොවන සරල ක්‍රමවිධි භාවිතා කිරීමේ වැරද්දක් නැත. එසේ නොමැතිව කොටි ගණනින් මුදල් සහ  සහචර සම්බන්ධතා යොදා ගනිමින් රටේ සියළු ආකාරයේ මාධ්‍ය මගින් සිදුකරණ ක්‍රියාන්විත,  වනාහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට  නොව සටකපට දේශපාලන අලෙවිකරණයට අයත් වන්නකි. එපමණක් නොව අපේක්ෂිත බල වැයික්කි පුරා දැන්වීම් කටවුට් ප්‍රදර්ශනය කිරීමට ද නිදහස ඉල්ලති. මේ තත්ත්වය වනාහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ මුලධාර්මික ගැටලුවකි. ඉන් එකක් වන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු කුමක් දැයි නොදැන සිටීමය. අනෙක එය දැනගැනීමට වුවමනාවක් නැති කමය.අනෙක එය කණපිට ගැසීම මගින් තම පුද්ගලික බල වුවමනාව සපුරා ගැනීමය. මා මිත්‍ර ජගත් ලියනාරච්චි කියන ආකාරයට නම් මෙරට ඇත්තේ ‘හෙල්මට් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි’. ඒ ගැන පසුව පහදමි.

අලෙවිකරණය සඳහා ප්‍රචාරණය අවශ්‍ය වන්නේ පාර්භෝගිකයාට අවශ්‍ය නැති සහ අදාළ නැති නො විකිණෙන භාන්ඩ, අවශ්‍ය අදාළ විකිණෙන ඒවා  බවට පත්කර ගැනීමට ය. ඇස්කිමෝවරුන්ට ශීතකරණ මිල දී ගැනීමට සිදු කිරීම ප්‍රචාරණයේ කෙලවර යැයි ප්‍රකාශ කරන්නේ ඒ නිසාය. හැබැයි අවසානයේ ඇස්කිමෝවරුන්ට ශීතකරණවලින් ඇති පලක් නැත, මහ ජනයාට මන්ත්‍රීන්ගෙන් පලක් නැත. 

දේශපාලන අලෙවිකරණය විෂය ට අනුව දේශපාලන වෙළෙඳපොළ තුළ අපේක්ෂකයා යනු දේශපාලන භාණ්ඩයකි. ඒ භාණ්ඩය නිෂ්පාදනය කරන්නේ ජනයා නොවේ. එබැවින් ඔවුන් ඒ භාණ්ඩය ගැන කිසිවක් නො දනී. ඒ නිසා ජනයා යනු දේශපාලන පාරිභෝගිකයින් ය. ඒ අනුව මැතිවරණ ප්‍රචාරණය යනු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රියාවක් නොව දේශපාලන බඩු විකුණන ප්‍රචාරණ ක්‍රියාන්විතයකි. එනම් වෙළඳතන්ත්‍රවාදයකි. ඒ අයිතිය සඳහා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මන්තරයක් සේ ජපකරන පක්ෂ ලේකම්ලා කියන්නේ ‘ අපි කොහොමද අපේ අපේක්ෂකයින් ජනතාවට හඳුන්වා දෙන්නේ?’ කියා ය. ජනයා ඇසිය යුත්තේ ‘අපි නොදන්න අය අපි වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් කළේ මොන එහෙකට ද?’ යන්නය.

මා හිතන ආකාරයට මේ මොහොතේ මැතිවරණ ප්‍රචාරණය පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිසම සහ බල-දේශපාලන කණ්ඩායම් අතර පවතින විරසකය සහ මත භේදය ගැන අපගේ අවධානය යොමු විය යුත්තේ ඉහත කී පුළුල් සන්දර්භයේ පිහිටා ය. ජනතාවත්  මැතිවරණ කොමිසමත් නිරීක්ෂණ කණ්ඩායමුත් ඒ ගැන අවධානය යොමුකොට නැත. සිදුවන්නේ මැතිවරණ කොමිසම ඉතාම ඉහළට ඔසවන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මැතිවරණ  සියලු දෙනා විසින්ම අවභාවිතවේ යෙදවීම ය. මේ මැතිවරණය ස්වකීය මුල්‍ය ලාභය සඳහා පාවිච්චි කරන සහ මංකොල්ල කන වෙළඳ ප්‍රචාරණ කොම්පැණිවල ගොදුරු බිමක් බවට පත්ව ඇත. එනම්  ඒ හයිනාවන් සහ ගිජු ලිහිණින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නිදහස උපරිමයෙන්භුක්ති විඳින බව පෙනේ. පොදු ජනයාගේ මුදල් මිලියන දහසක් පමණ ඍජුවම වැය කොට මේ නටන නාඩගම තමන්ලා ට එරෙහිව සිදුකරණ කොඩිවිනයක් බව ජනතාව තේරුම් ගත් දවසක මේ රටේ නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය උපදිනු ඇත යන්න මගේ විශ්වාසය ය.      

ලංකාවේ ඇත්තේ හෙල්මට් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි යැයි ඉහත සඳහන් කළ දෙය කෙටියෙන් පැහැදිළි කර ගමු. මෙරට යතුරුපැදි කරුවන් සහ කාරියන් බොහෝ දෙනෙක් හෙල්මට් පළදින්නේ ආරක්ෂාවට නොවේ. පොලීසිය දඩ ගසාවි යන බියට ය. එසේම මෙරට  දේශපාලකයින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට අදාළ ඇඳුම් ආයිත්තම් පළදින්නේ පොදු ජන යහපත සහ නියෝජනය සඳහා නොව පුද්ගලික බල අරමුණු සාධනය සඳහා ය.  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන සැබෑ බැඳීමකින් නොවේ ය. මේ පැහැදිළි කිරීමට එකඟ අයෙකු අත එසවිය යුත්තේ මැතිවරණ ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරයට පක්ෂව ද? විරුද්ධව ද?

ගෙයින් ගෙට යෑම හැර සියලු ආකාරයේ මැතිවරණ ප්‍රචාරණ වැඩ නීතියෙන්ම තහනම් කළ යුතුය යන්න මගේ යෝජනාව ය. ඒ යටතේ මුදල් ගෙවා හෝ නොගෙවා සිදුකරණ රේඩියෝ, රුපවාහිනී, සහ  පුවත්පත් ප්‍රචාරණය තහනම් කළ යුතුය. සමාජ මාධ්‍ය නියාමනය කළ යුතුය. ඒ සියල්ල කළ යුත්තේ නීතියේ පාලනයට යටත්ව මිස කාගේ හරි වුවමනාවට නොවිය යුතුය. සියලු බල-දේශපාලන කණ්ඩායම්වලට, පුද්ගල ප්‍රවර්ධනය සඳහා නොව, සිය කණ්ඩායමේ අදහස් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට පමණක් සාධාරණව මාධ්‍ය කාල ලබාදෙන නෛතික විධි විධාන සැකසිය යුතුය. ඒවා රාජ්‍ය පෞද්ගලික දෙ අංශයටම අදාළ කළ යුතුය. හරවත් දේශපාලන සන්නිවේදනය යටගොස් සටකපට දේශපාලන අලෙවිකරණය බලවත් වී බාල බඩු ඉහලම මනාපවලට අලෙවිවන සමාජයක, ගාල කඩාගත් මැතිවරණ ප්‍රචාරණ නිදහස සීමා කළ යුතුමය. ඒ සඳහා නීති අවශ්‍යය. 

එසේම මැතිවරණ කොමිසම කඹ ඇදීමේ සහ චන්ඩිපාර්ට් දැමීමේ සරල රසාස්වාදයෙන් මිදී පුද්ගල බල-පෙරේතකරුවන්ගෙන් සහ  වෙළඳ ප්‍රචාරණ කර්මාන්තයෙන් එනම් හයිනාවන්ගෙන් සහ ගිජු ලිහිනින්ගෙන් මැතිවරණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය බේරා ගැනීමට මැදිහත් විය යුතුය. ඊට නීති අවශ්‍යය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නියෝජිත සංස්කෘතියක් නැති රටක අසරණ ජනයාට පිහිටක් පැතිය හැක්කේ නීතියෙන්ම පමණි. හැබැයි ඒ දේවාලයටත් හෙනගසා තිබුනොත් කාට කියන්නද මේ දුක? 

ජේෂ්ඨ කතිකාචාර්ය - ධම්ම දිසානායක

Comment (0) Hits: 172

කොරෝනා ධනවාදය සහ ආන් අපේ ඉස්කෝලේ  !

“ආදරණීය ටීචර්,

තාත්තගෙ ෆෝන් එකෙ රූප නම් පේන් නෑ,

රීලෝඩ් නෙවෙයි තුන් වේලටත් කන්න නෑ,

ටීචර්ගෙ මූණ නො පෙනුනත් තව කමක් නෑ,

ගෙදර වැඩ අහගන්න ෆෝන් එකෙ සල්ලි නෑ.

මොන තරම් තිබු නමුත් අගහිගත් සිට බාලෙ,

කිසි දිනෙක මඟ හැරුනෙ නෑ මගෙන් ස්කෝලෙ,

හුඟ දෙනෙක් ඇඹරෙද්දි නුඹ ගණන් දුන් වේලෙ,

මම නේද හදන්නෙම නැතිව කිසි සබකෝලෙ?

යහළුවන් ඔන්ලයින් විත් ඉගෙන ගත්තාට,

මඟ හැරෙන පාඩමට මං අඬනවා රෑට,

ස්කෝලෙ ඇරෙන තුරු ආයෙ අපි වගෙ අයට,

ඉඳ හිටලවත් මාව මතක් වෙනවද ටීච......?”.

මේ සාගරිකා ධර්මබන්ධු ගේ කවියකි.

එය උපුටා ගත්තේ මුහුණු පොතෙනි. ආදරණීය ටීචර් යනු එ කවියේ මාතෘකාවය. ඉතිරිය පද හතර ගානේ එකතු කොට කියවන්න. ඔබේ දෙ ඇස්වල පිරෙන කදුළුවලට බිම වැටෙන්නට ඉඩ දෙන්න. මේ කවිය විසි වතාවක් පමණ කියෙව්වද ඇසට නැගෙන කඳුළු නම් නවතා ගැනීම අපහසුමය.

ඒ තරමටම හැගීම්බර නො වුනත් අපේ රටේ ඉස්කෝල ක්‍රමයේ ඇත්ත පින්තුරය මතකයට දනවන තවත් ගීතයක් වන්නේ ප්‍රදීපා ධර්මදාස ගයන “මේන් අපේ ඉස්කෝලේ” ය. එහි පද රචනය මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න ගේ ය. එයත් කියවා ගැනීම හෝ ඇසීම අපේ සාකච්ඡාවට උපකාරයකි. “මේන් අපේ ඉස්කෝලේ, රන් රුවයි රැස් මාලේ, රෑන් පිටින් අපි ආවේ පහන් වැටක සිරියාවේ. වැස්සට ගඟ ආවත් පන්ති වලට, අවුවට ඉර වැටුණත් හිස් මුදුනට, වෙඩි පිට වෙඩි ඇහුණත් පැයෙන් පැයට, අපි ආදරෙයි අපේ ඉස්කෝලෙට. කුඹුරේ වැඩ තිබුණත් යලට මහට, එනවා හැමදාමත් පන්ති වලට, ඩෙස්ක්පුටු බංකු නැතත් ඉදගන්නට, අපි ආදරෙයි අපේ ඉස්කෝලෙට. ලස්සන සාරි නැතත් ටීචර්ලට, මූණට එළිය ඇවිත් පින් පාටට, කැන්දන් යන්න අපිව හෙට ලෝකෙට, අපි ආදරෙයි අපේ ඉස්කෝලෙට” යනු ඒ ගීතය ය. මේ දවස්වල ඒ ඉස්කෝලේ නැත. ඒ වෙනුවට සයිබර් අහසට ඇවිත් ඉන්නේ ඔන්ලයින් ටීචර්ලා ය. ඒ ටීචර්ලා ව බිමට ගන්න හැමෝටම බැරිය. වයි ෆයි, ඩොන්ගල්, කොම්පියුටර්, ලැප්ටොප්, අයිපෑඩ්, නිකම් ෆෝන් නොව ස්මාර්ට් ෆෝන් සහ සිග්නල් නැමති කෙකි තිබුනොත් පමණි ඒ ටීචර්ලා බිමට වඩම්මවා ගත හැක්කේ. ගැටලුව වන්නේ මේ කෝකටත් සල්ලි ඕනෑ වීම ය. ක්‍රය ශක්තිය ඕනෑ වීමය.

ලංකාවේ ජනසමාජය සමමිතික නැත අසමමිතිකය, සමාන නැත විෂමය. මසක පවුලක නඩත්තුව රුපියල් පන්දහසකින් (5000) පිරිමසා ගැනීමට වෙර දරන පවුල් ඉන්නා රටක, දිනකට රුපියල් හත්දහස් පන්සියයක් (7500) ගෙවා නිරෝධායනය සඳහා තරුපහේ හෝටල්වලට පවා, අකමැත්තෙන් යන අය  දෙස බලන විට ඒ විෂමතාව මනාව වටහා ගත හැක. මෙරට ජනගහණය අති ආදායම් ලබන පන්තිය, ඉහළ ආදායම් ලබන පන්තිය, මැදි ආදායම් ලබන පන්තිය, පහළ ආදායම් ලබන පන්තිය, සුළු ආදායම් ලබන පන්තිය සහ කිසිදු ආදායමක් නොලබන පන්තිය යනුවෙන් වර්ග කළ හැකිය. 2016 කුටුම්භ ආදායම් සහ වියදම් සමීක්ෂණයට අනුව මූලික අවශ්‍යතාවත් සපුරා ගත නොහැකි, එනම් එක් පුද්ගලයෙකුට අවශ්‍ය කැලරි ප්‍රමාණය සපයා ගත නොහැකි ආහාර දරිද්‍රතාවය සහ අනෙකුත් මූලික භෞතික අවශ්‍යතා සපුරා ගත නොහැකි අහාර නොවන දරිද්‍රතාව සහිත සම්පුර්ණ දිළිඳු පවුල් ප්‍රමාණය එක්ලක්ෂ හැට නවදාස් තුන්සිය අනූ දෙකකි (1,69,392). පුද්ගල සංඛ්‍යාව අට ලක්ෂ හතළිස් තුන් දහස් නවසිය දහ තුනකි (8,43,913). එනම්  මාසික ඒක පුද්ගල පරිභෝජන වියදම රුපියල් 4,166 කට අඩු පුද්ගලයින්ගේ ගණන 8,43,913 කි. මාසිකව රුපියල් 3,923.87 ක් සහනාධාර ලබන සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභීන්ගේ සංඛ්‍යාව 13,84,021 කි. ඒ 2018 වර්ෂයේ සමෘද්ධි සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රගති වාර්තාවට අනුව ය. මේ දිළිඳු   පවුල්වලින් මොන්ටිසෝරි, පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාලවලට යන දරුවන් ට වයි ෆයි, ඩොන්ගල්, කොම්පියුටර්, ලැප්ටොප්, අයිපෑඩ්, ස්මාර්ට් ෆෝන්, සිග්නල් තබා පොතක් පතක් තියාගන්න හරිහමන් ලෑලි තට්ටුවක් වත් නැත. එවැනි පසුබිමක ක්‍රියාත්මක ඔන්ලයින් ටීචින් මෙහෙයුම විසින් මා සිහියට නගන්නේ කුඩා කල අපේ අම්මා කියන කතාවකි. 

වියලුව, ඒ කොළඹ දේශපාලනයට පාර්ලිමේන්තුකරුවෙකු හෝ කාරියක ගෙන්වා ගැනීමට  සීමා මායිම් ලකුණු කොට ඇති මගේ දේශපාලන කොට්ඨාශය ය. ආසනය ය. මා ඉපදුන ගම ඒ වියලුවේ කරමැටිය ය. එය දේශපාලන හෝ පරිපාලන කොට්ඨාශයක් හෝ වසමක් හෝ නම් කිරීමට යොදා ගෙන නැති නමක් ය. ජනවාරියේ නොකඩවා දින ගණනක් ගමට ඇදහැලෙන ධාරානිපාත වැස්ස දිහා බලා ගෙන, දිළිඳු ගෞරවනීය ගෙවිලියක වූ අපේ අම්මා කියන කියමනක් වේ. “හත් දා හත් දුරුත්තේ වහින්නේ ඇත්තෝ කාපියව් නැත්තෝ මැරියව් කියලනේ පුතේ” යනු ඒ කියමනයි. ඔන්ලයින් ටීචින් වෙළෙඳපොල ද ඒ වගේ ය. ක්‍රය ශක්තිය නැතහොත් මිළ දී ගැනීමේ හැකියාව ‘ඇත්තෝ ඉගෙන ගනිව් නැත්තෝ හුල්ලපියව්, හඬපියව්’ යනු එහි විධාන පාඨය ය.  

මේ විධානය අපට ඇසෙන්නේ වෙන විදියකටය. එනම්, හැමෝටම ඔය පහසුකම් දැන් තියෙනවා, ඒ නිසා මේ ක්‍රමය කොරෝනා කාලේ විතරක් නොව ඊට පසුත් දිගටම පවත්වාගෙන යමව්, යන ආකාරයටය. ඇමරිකා එකසත් ජනපද ආරක්ෂක ලේකම් වරයාව සිට පසුව ලෝක බැංකුවේ අධිපති බවට පත් වූ රොබට් මැක්නමාරා ගේ ප්‍රකාශිත අරමුණ වූයේ ලෝකයේ සෑම තැනකම සිටින ඉතාම දිළිඳු ගොවියා පවා ලෝක වෙළඳපොළට සම්බන්ධ කර ගැනීමය. 

නමුත් එහි අප්‍රකාශිත සැබෑ අරමුණ වූයේ ඒ සෑම දිළිඳු ගොවියෙක් ම විතරක් නොව සියලු ආකාරයේ ම පුද්ගලයින් ගෝලීය වෙළඳපොලේ ඍජු සහ වක්‍ර වහලුන් බවට පත්කර ගැනීමය. එනම් නින්දා සහගත සහ නම්බුකාර වහලුන් බවට පත් කර ගැනීමය. මේ  නම්බුකාර වහලුන් විකිනෙන්නේ ලක්ෂ නොව මිලියන ගණන්වලටය, මහා තනතුරුවලට ය. අද බොහෝ රටවල ප්‍රතිපත්ති තීරණ ගනු ලබන්නේ  හෝ ඒවාට තීරණාත්මක බලපෑම් කරන්නේ වෙළඳපොළ පැවැත්මට පසඟ පිහිටුවා දණ නමස්කාර කරන මේ නම්බුකාර වහලුන් ය. ඔවුන්ගේ අවධානය ස්වකීය නම්බුකාර වහලුන් ගැන නැතහොත් ඒ පන්තිය ගැන මිස අවනම්බුකාර නින්දා සහගත යන එන මං නැති වහලුන් ගැන නොවේය. නින්දා සහගත වහලුන් ඒ ප්‍රතිපත්ති තීරණ නිසා සදාකාලික පීඩාවෙන් යුත් පීඩිතයින් ම ය. ‘දුවන්නන් වාලේ කෙට එළදෙනකුත් දිව්වා’ යන කියමන මතක් වෙන්නේ අර නම්බුකාර වහලුන්ට ආවඩන අනුවයන මැද හෝ අතරමැද වහලුන් ද සිටින නිසා ය.  

වෙළඳපොළ තර්කනය මත පදනම්ව, බිලියන ගණනක් වූ මේ නින්දා සහගත පීඩිත වහලුන් සිතාමතාම නොසලකා හැරීම සහ මග හැර යෑම මේ වනවිට ලෝක පුරුද්දක් වී ඇත. ලෝකයේ දියුණු නොදියුණු සියලු රටවල් අසරණයින් සහ පීඩිතයින් නොසලකා හැරීම සහ මගහැර යෑම අතින් එක හා සමානය.  වෙළඳාම කේන්ද්‍රීය මේ ප්‍රතිපත්ති තීරණ නිසා ලෝකයේ සෑම රටකම මිලියන ගණනින් පුද්ගලයින්ගේ රැකියා, කොරෝනාවලට පෙරත් කොරෝනා කාලයේත් ඉන් පසුවත් අහිමි වෙන්නේ දැනටමත් ඒ රටවල ඇති මිලියන ගණනින් වූ රැකියා වියුක්ති මට්ටම තුන් හතර ගුණයකින් වැඩි කරමිනි. මේ මා ඉහත කියූ මග හැරීමේ සහ නොසලකා හැරීමේ ප්‍රථිපල ය.

කොරෝනා කාලයේ වෙළඳපොළ කේන්ද්‍රීය ප්‍රතිපත්ති තීන්දු මගින්, තීරණාත්මකව නොසලකා හරින, මග හරින අලුත්ම කණ්ඩායම සිසුන් ය. ක්‍රය ශක්තිය නැතහොත් මිළ දී ගැනීමේ හැකියාව ‘ඇත්තෝ ඉගෙන ගනිව් නැත්තෝ හුල්ලපියව්, හඬපියව්’ යන ඉහත විධානය නැවත සිහියට ගනිමු. 1948 මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනයට අනුව සෑම අයෙකුටම අධ්‍යාපනය ලැබීමේ උල්ලංඝනය කල නොහැකි අයිතියක් ඇත. මෙම අයිතිය, විශේෂයෙන්ම රාජ්‍යයකට කිසිසේත් මග හැර යා නොහැකිය. මේ විශ්ව ප්‍රකාශණයට ගරු කරන රටවල් තම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවලට  ජනයාගේ මුලික අයිතීන් පිලිබඳ වගන්ති එකතු කිරීම සුලබ කරුණක් විය. ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ද ඊට ගරුකොට ව්‍යවස්ථාවේ පස්වැනි පරිච්ඡේදය ඒ සඳහා ම වෙන්කොට ඇත. වගන්ති කීපයකින් යුත් ඒ පරිච්ඡේදයේ 27(2) ඌ වගන්තියට අනුව “නූගත්කම සහමුලින්ම තුරන් කිරීම සහ සියලු තැනැත්තන්ට අධ්‍යාපනයේ සෑම අවස්ථාවක දී ම සර්ව සාධාරණ හා සමාන ඉඩප්‍රස්තා ලබා ගැනීමේ අයිතිය සහතික කිරීම” ට රජය ඇප කැප වී ඇත්තේ ය. එසේම පුරවැසියන්ට දියුණු වීමට සම අවස්ථා සැලසීම, ළමුන් සහ තරුණයින් වෙනස්කම්වලට පාත්‍ර කිරීමෙන් ආරක්ෂා කිරීම සහ ඔවුනගේ ශුභ සිද්ධිය සැලසීම රාජ්‍යයේ වගකීම බව එහි  6 සහ 13 වගන්තිවල සඳහන්ය.    

ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය ගැන අප සලකා බැලිය යුත්තේ මෙවැනි පසුබිමකය. 2017 මහබැංකු වාර්තාවට අනුව මෙරට ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව හතළිස්පන්ලක්ෂ හතළිස්එක්දහස් අසුදෙකකි (45,41,082). මේ අයගෙන් කී දෙනෙකුට ඔන්ලයින් ටීචින් වෙළඳපොළ සමඟ සම්බන්ධ වීමේ ක්‍රය ශක්තිය තිබෙනවාද නැත්ද යන්න ඉහත සඳහන් කල සංඛ්‍යාදත්ත තුළින් අපට මනාව පැහැදිළි වන්නකි. නමුත් මේ මොහොතේ ධනේශ්වර අර්බුධයේ අලුමතින් නැගිටින කොරෝනා ධනවාදය ශ්‍රම ශක්තිය නැතිවුන් සහ ක්‍රය ශක්තිය නැතිවුන් මිහිමතින් අතුගා දැමීමේ මෙහෙයුමක නිරතව සිටී. 

මොන්ටිසෝරි දරුවන්ගේ සිට පශ්චාත් උපාධි සිසුන් දක්වා ක්‍රියාත්මක ඔන්ලයින් ටීචින් යනු එකී මෙහෙයුමේ එක් පෙරමුණක් යැයි සිතීම වැරදිද? “ආදරණීය ටීචර්” කවියෙන් ප්‍රකාශ වන්නේ ඒ මෙහෙයුමෙන් පීඩාවට අසරණකමට ලක්වී පැත්තකට තල්ලුවී කොන් වී රාජ්‍යය වෙතින් ඈත් වී මියයමින් සිටින පරපුරක හෝ සමාජ තීරුවක විලාපය හෝ සාපය යැයි මට සිතේ. ඒ විලාපයෙන් ඇහෙන්නේ ප්‍රදීපා ධර්මදාස ගයන “මේන් අපේ ඉස්කෝලේ” නොව දුගී දුප්පත් දරුවන්ගෙන් ගිලිහී ඈතට යන ‘ආන් අපේ ඉස්කෝලේ’ යන්නය. 

මේ විලාපය සහ සාපය මැදින් නැගිටින ඔන්ලයින් කොම්පැණි සිහි ගන්වන්නේ 2007 දී නයෝමි ක්ලයින් ඉදිරිපත් කළ “ආපදා ධනවාදය’ පිලිබඳ අදහසය. මතභේදාත්මක හා සැක සහිත වෙළඳපොළ කේන්ද්‍රීය නව-ලිබරල් ධනේශ්වර ප්‍රතිපත්ති පරීක්ෂාවට ලක් කිරීම සහ ස්ථාපිත කිරීම සඳහා ආපදා යොදාගන්නා ආකාරයත් පොදුජන මනස වෙන පැත්තකට යොමුකරවන ආකාරයත් බෙහෙවින්ම උපක්‍රමික ය. ඒ නිසා මේ මොහොත මා නම් කරන්නේ ‘කොරෝනා ධනවාදය’ ලෙසය. මුද්‍රණ ශිල්ප ධනවාදය ගැන කියූ බෙනඩික්ට් ඇන්ඩර්සන් අනුව ගොස් නම් කළොත් මේ ‘ඔන්ලයින් ධනවාදය’ ය. ධනවාදය කොරෝනා නිසා මිය යන්නේ නැත. එය කොරෝනා පොහොරට ගෙන නව රුපකායක් නිර්මාණය කර ගනිමින් පෝෂණය වෙයි. ඒ රූපකාය ලිබරල් ප්‍රතිමාන වලලා දමන්නේ ගුණ කථනයක් තබා පෙට්ටියක් වත් නොමැතිව ගැඹුරු හුදකලාවක ය. ආදරණීය ටීචර්, දරුවන්ට ඉස්කෝලය වත් ඉතුරු කරන්න.

ධම්ම දිසානායක

/8.5.2020 / කිවි දා දැක්ම/ ලංකාදීප  

( අවධාරණය කිරීම් සංස්කාරක newstube.lk වෙතිනි)

Comment (0) Hits: 391

ශ්‍රී ලංකාව: සුනිල් ජයවර්ධනගේ ජීවිතයේ වටිනාකම කීයද?

සුනිල් ජයවර්ධන ත්‍රිරෝද රථ රියැදුරන්ගේ නියෝජිතයෙකු විය. මූල්‍ය සමාගමක් විසින් ගෙන යනු ලැබූ ත්‍රිරෝද රථයක හිමිකරුවෙකු නියෝජනය කිරීම සඳහා එම මූල්‍ය සමාගම වෙත ගිය ඔහුව සමාගම ඉදිරිපිටදී පුද්ගලයන් අට දෙනෙකු හෝ ඊට වැඩි සංඛ්‍යාවක් විසින් ඝාතනය කරනු ලැබීය. මෙම කථාන්දරය දැන් හැම කෙනෙක්ම දන්නා අතර, මේ මොහොත වන විට රට තුළ කතාබහට ලක් වෙමින් පවතියි.

මේ සිදුවීමේදී අරාවුලට හේතු වූ මුදල රු. 35,000 කි. කොරෝනා වෛරස් සහ එයින් ඇති වූ ඇඳිරි නීති තත්වයයන් මත බොහෝ ත්‍රිරෝද රථ හිමිකරුවන් ආදායමක් ලබාගැනීමට අසමත් වූ අතර, ඒ අනුව සිය මාසික වාරික ගෙවීමට ඔවුන් අසමත් වී ඇත. සිය මාසික වාරික ගෙවීමට අසමත් වන අයට මාස කිහිපයක ක්ෂමා කාලයක් ලබාදෙන ලෙසට බැංකු සහ සෙසු ආයතනවලට ප්‍රසිද්ධ උපදෙස් ලබා දී තිබිණි.

මෙසේ තිබියදී සුනිල් ජයවර්ධන ඝාතනය කරනු ලැබුවේ ඔහු මේ ප්‍රශ්නයට මැදිහත් වීමට උත්සාහ කිරීමේදී ය.

සදාචාරාත්මක සහ දේශපාලනික වශයෙන් මෙහිදී වැදගත් කාරණය වන්නේ රු. 35,000 කට මිනිසෙකුව මහ දවාලේ ඝාතනය කළ හැකි වීමයි. නිසැක වශයෙන්ම මෙම ඝාතකයන් මේ ඝාතනය සිදුකරන්නේ පුද්ගලික හේතු මත නොවේ. හුදෙක් ඔවුන් විසින් තමන්ට ලැබුණු උපදෙස් ක්‍රියාත්මක කළා පමණි. මේ අනුව මෙහිදී අපි වරදේ නීතිමය ගැටළු පිළිබඳ අවධානය යොමු නොකරමු. අපගේ අවධානයට ලක් වන්නේ මේ තරම් සුළු මුදලක් සම්බන්ධ ආරාවුලකට මිනිසෙකු ඝාතනය කිරීම පිළිබඳව ය. මුදල විශාල නම් අපරාධය සාධාරණීකරණය කළ හැකි බව මෙයින් අදහස් නොවේ. නිසැක වශයෙන්ම, ඕනෑම මුදල් ප්‍රමාණයකට මිනිසෙකු ඝාතනය කිරීම සියලු සදාචාර සම්මතයන් ඉක්මවා යන්නකි. කෙසේ වෙතත්, සාපේක්ෂව කුඩා මුදලක් නිසා මිනිසෙක් මරා දමන විට එය පොදු සදාචාර තහනම් ඉක්මවා යනවා පමණක් නොව රට තුළ සිදුව ඇති මානසිකත්වයන්ගේ වෙනස්වීම් ද හෙළිදරව් කරයි. මේ අනුව, මෙම ඝාතනය සදාචාරමය ගැටළුවක් පමණක් නොව ශ්‍රී ලාංකේය සමාජය තුළ සිදුවෙමින් පවතින පරිණාමනයන් පිළිබඳ සමාජවිද්‍යාත්මක ගැටළුවක් ද වේ.

බරපතළ අපරාධ පිළිබඳ උදාහරණ ස්වල්පයක් මගින් කිසිදු සංස්කෘතියක් හෝ සමාජයක් විනිශ්චය කළ නොහැක. සංස්කෘතියක් යනු වඩාත් ගැඹුරු දෙයක් වන අතර ඒ අනුව ගැටළුව වන්නේ එම සිද්ධිය හෝ එවැනි රට තුළ යම් මොහොතක සිදුවන යම් සිදුවීමක් හෝ සමාන සිදුවීම් මත පදනම් ව විනිශ්චයක් කිරීම නොවේ.

සැබවින්ම ගැටළුව වන්නේ පැරණි සහ සිය සංස්කෘතික සම්මතයන් දීර්ඝ කාලයක් මුළුල්ලේ සංස්ථාපනය කරගෙන තිබූ සංස්කෘතියක් තුළ සුළු කාරණයන් සම්බන්ධයෙන් සිදුවන මෙබඳු ඝාතනයන් අභියෝගයට ලක් නොවී පැවතීමයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාග් ඉතිහාසය පිළිබඳ අධ්‍යයනයන්ගෙන් ඉතා පැහැදිලිව ස්ථාපනය කර තිබෙන්නේ මේ රටට වසර 100,000කට වඩා වැඩි ඉතිහාසයක් පවතින බව ය. දේශීය ආදිවාසී ප්‍රජාව දීර්ඝ කාලයක් මුළුල්ලේ සංස්ථාපනය වී සිටියහ. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ජනතාවක් එකට ජීවත් වන විට, ලිඛිතව නැති වුවත්, හැසිරීම් සම්බන්ධයෙන් මග පෙන්වන යම් නිශ්චිත සම්මතමය රාමු සඳහා පොදු අවබෝධයක් සහ එකඟතාවක් ස්ථාපනය වීම සිදු වේ. මේ දීර්ඝ කාලපරිච්ඡේදය තුළ ආදිවාසී ජනතාව සාමයෙන් ජීවත් වූහ. පසුකාලීනව බුද්ධාගම වැනි ආගම්වලින් ඔවුන් වෙත යහපත් බලපෑම් එල්ල වූ අතර, එමගින් ද ජනතාවකගේ සදාචාරාත්මක ශක්තිය වැඩි කර තිබුණා විය හැකිය.

කෙසේ නමුත් මෑතකාලීන ඉතිහාසය පෙන්වා දෙන්නේ සමාජයේ අතිශය ගැඹුරු මට්ටමමක බරපතළ බාධාකාරී බවත් ඇති වෙමින් පවතින බව ය. ඒ අනුව ඇතැම් තැනැත්තන් සහ කණ්ඩායම් විසින්, මෙකී මනා ලෙස සංස්ථාපනය වූ සදාචාරාත්මක සම්මතයන්, අතිශය සුළු සහ නොවටිනා දේ සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා නොසලකා හරින බවක් පෙනී යයි. එවැනි කලබලයක් ඇති වීම වළක්වා ගැනීමට නම් එහි භයානක ප්‍රතිවිපාක සමස්ත සමාජයේ කැළඹිල්ලක් ලෙස තේරුම් ගත යුතුය. සමාජයක අභ්‍යන්තර සමතුලිතතාවයකට බාධා කිරීම භයානක බව හැමවිටම සනාථ වී තිබේ. සමාජයකට සිය ජීව ශක්තිය රඳවා ගත හැක්කේ සමාජය එකට බැඳ තබාගන්නා අභ්‍යන්තර සමතුලිතතාවය නොවෙනස්ව පවතින්නේ නම් පමණි.

තනි පුද්ගල මනුෂ්‍යයෙකු සම්බන්ධයෙන් ද මේ තත්වයේ වෙනසක් නැත. සියලු තනි පුද්ගල මනුෂ්‍යයෝ ස්වකීය පරිණාමයේ දීර්ඝ කාලපරිච්ඡේදයක් තුළ සංවර්ධනය කර ගෙන ඇති විභවයන් සමග උපත ලැබුවාහු වෙත්. එම මිනිසුන්ගේ මානසික සහ මනෝවිද්‍යාත්මක සමතුලිතතාවය හුදෙක් ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික ජයග්‍රහණයක් පමණක් නොව පරිණාමීය ක්‍රියාවලියක ජයග්‍රහණයක් වේ. කෙසේ වෙතත් කුමන හෝ හේතුවක් නිසා තනි පුද්ගලයෙක් තුළදී මේ සමතුලිතතාවය කැළඹෙන විට එය එම පුද්ගලයාගේ හෝ සමස්ත සමාජයේ පාලනයෙන් බැහැර වන සියලු ආකාරවල මානසික හෝ සෙසු රෝග පීඩාවන්ගේ මූලය බවට පත් වේ.

විශේෂයෙන්ම 20 වන සියවසේ මනෝවිද්‍යාව සංවර්ධනය වී තිබෙන්නේ ඉතාම අගනා විද්‍යාත්මක ශාඛාවක් ලෙස වන අතර, තනි පුද්ගලයන් තුළ සමතුලිතතාවයට බාධා සිදුවිය හැකි ආකාරය සහ එයින් ඇති විය හැකි ප්‍රතිවිපාක එමගින් දක්වා තිබේ.

කැළඹුණු සමාජයක් !

සුනිල් ජයවර්ධනගේ සිදුවීම සහ එයට සමාන සිදුවීම්වලින් පෙන්වා දෙන්නේ ශ්‍රී ලාංකේය සමාජය තුළ සමාන කැළඹිලි ප්‍රකාශනයට පත් වෙමින් පවතින බවයි. එබඳු කැළඹිලි නිතරම ඇතිවන්නේ එයින් අගතියට පත් අය ඒ පිළිබඳව දැනගැනීමට ද පෙර ය. ඒ අනුව සුනිල් ජයවර්ධනගේ සිද්ධිය මේ ආකාරයේ කැළඹිල්ලක ආරම්භයක් ප්‍රකාශනයට පත්වීමක් නොවේ. ඒ වෙනුවට එය ශ්‍රී ලාංකේය සමාජයේ වඩාත් ගැඹුරේ පවතින වඩාත් ගැඹුරු ප්‍රශ්නයන්ගේ ප්‍රකාශනයකි.

අවසානයේදී එබඳු කැළඹිලිවලින් පෙන්වා දෙන්නේ අප ඈඳී සිටින මනුෂ්‍ය ජීවිතයේ වටිනාකම් ය. සමාජ විසින් ඒවායේ සමතුලිතතාවය රඳවා තබාගන්නා විට ජීවිතයේ වටිනාකම පොහොසත් වන අතර, සමාජ සබඳතා ද වඩාත් පරිණත හා මානුෂීය වේ. එම සමතුලිතතාවය කැළඹී බිඳී යන විට ජීවිතයේ අගයම ඌන වෙයි. ජීවිතය ගැන සමාජීය සංජානය අවප්‍රමාණ වන විට ඕනෑම දෙයක් විය හැකිය. මනුෂ්‍ය ඝාතන, ස්ත්‍රී දූෂණ හෝ නීතිවිරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය හඳුන්වා දීමට තරුණ ජීවිත බිලි දීම ද ඇතුළත්ව වෙනත් ඕනෑම ආකාරයක අපරාධ කැළඹුණු සමාජයක් තුළ සිදුවිය හැකිය.

කෙසේ වෙතත් සමස්ත සමාජය අතිශය කැළඹිලි සහගත තත්වයක පවතින විට එයින් පාසල් සහ සෙසු ආයතන විසින් අපේක්ෂිත බලපෑම සිදු නොකරනු ඇත. ජීවිතයේ සමස්ත වටිනාකම පහළ වැටෙන විට එයින් අදහස් කරන්නේ එම සමාජය තුළ ජීවත් වන සියලු දෙනා සහ පරම්පරා ගණනාවක් විසින් විදහා දක්වන්නේ ද හොඳ නොව නරක යන්නයි.

මේ වන විට සිදුවන සෙසු ඝාතන ගණනාවක් මෙන්ම සුනිල් ජයවර්ධනගේ ඝාතනය ද ගැඹුරු සමාජමය හැඟවුම් සහිත ය. අතිශය විශාල කැළඹීමකට ලක් වූ තත්වයකට ප්‍රවිශ්ට වී ඇති සමාජයක් තුළ ඒවායෙන් ඉතා දරුණු ප්‍රතිවිපාක ඇති නොවන්නට නම් මේවා ප්‍රවේශමෙන් ග්‍රහණය කරගෙන ආමන්ත්‍රණය කළ යුතුය.

සිය සායනවලදී හමුවුණු රෝගීන් පිළිබඳ නිරීක්ෂණ පදනම් කරගෙන කාල් ජුන්ග් විසින් සිදුකළ ලෝක යුද්ධ පිළිබඳ පුරෝකථන මෙහිදී සිහිපත් වේ. හදවතේ සහ මනසේ ගැටළු සම්බන්ධයෙන් සුවිශේෂීතාවය සහ සාමාන්‍යය තදින් බැඳී තිබේ.

- බැසිල් ප්‍රනාන්දු

# # #

The Asian Human Rights Commission (AHRC) works towards the radical rethinking and fundamental redesigning of justice institutions in order to protect and promote human rights in Asia. Established in 1984, the Hong Kong based organisation is a Laureate of the Right Livelihood Award, 2014. 

Comment (0) Hits: 223

නානා යකා කර සිංහලයා ගොනා කිරීම !

පාස්කු ප්‍රහාරයට වසරක් ගතවිය. ඒ ශාපලත් ක්‍රියාවට වගකිව යුත්තෙක් අදටත් නැත. එහෙත් එල්ලකළ වුන් මුස්ලීම් ජාතිකයන් බැවින් මුස්ලීම් ප්‍රජාව විශේෂයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ප්‍රවාහයේ සිටින දේශපාලනඥයන්ට පාස්කු ප්‍රහාරයේ ඇඟිල්ල දිගුව ඇති බවක් පෙනෙන්නට ඇත. ප්‍රහාරය එල්ලවූ අවස්ථාවේත් ඊට වසරක් ගත වූ තැනත් දක්නට ඇත්තේ එයයි.

පාස්කු ප්‍රහාරය එල්ලවන්නේ 2019 තීරණාත්මක මැතිවරණ වසරක් අභිමුවය. එහෙත් එය අහඹුවක් ලෙස යමෙකුට පැවසිය හැකිය. තවත් අයෙකුට එය  සැලසුම් සහගතව, කාලානුරූපීව, නිසි වෙලාවට මහජනයා නොමඟ යැවීමේ චේතනාව මුල්කරගෙන, බල ලෝභීව එල්ල කළ ප්‍රහාරයක් බව පැවසිය හැකිය. නමුත් ප්‍රශ්නය ඇත්තේ පාස්කු ප්‍රහාරය අවස්ථාවේ සිට මේ දක්වා වන විට ආණ්ඩු මාරුවක් සිදුව තිබියදී පවා සැබෑ චුදිතයන් සොයා ගැනීමට නොහැකිව සමස්ථ සහෝදර ප්‍රජාවක් අපවාදයට සහ අවලාදයට පොදුවේ ලක්කිරීමය. මේ වන විට පෙනෙන්නට ඇත්තේ ආණ්ඩුවට සහයෝගය නොදෙන්නේ නම් කිසිඳු සාධාරණ විනිශ්චයක් නොමැතිව ඉහත තත්ත්වයට නිරාවරණය කර දැමීමය.

2009 වසරේ ත්‍රස්තවාදී යුද්ධය අවසන් කර 2010 ජනාධිපතිවරණයට යොමුවන්නේ පාලකයා මහරජා බවට පත්වී, දුටුගැමුණු බවට පත්වී, දේශයේ යාවජීව නායකයා ලෙසිනි. පසුව 2015 පාලක රෙජීමය පරාජයවීමෙන් පසුවත් අඛණ්ඩව ඔවුන් තේමාව කර ගත්තේ බෙදුම්වාදය සහ ජාතිවාදයයි.

00001

අප මඳක් ඒ  අතීතය සිහිපත් කරමු.2009 , 2010 කියන්නේ රටේ ජනතාව යුද්ධයෙන් හෙම්බත්ව සිටි කාලයකි. මෙම කාලවකවානුවේදී මිනිසුන් තමන්ට යුද්ධයෙන් තොර වටපිටාවක් නිර්මාණය වීම සැබෑ ආශිර්වාදයක් කොට සැලකු බව සැබෑවකි. විශේෂයෙන්ම රටේ බහුතරයක් වූ සිංහල ජනතාව මෙන්ම යුද්ධයෙන් බැට කෑ අතිමහත් වූ මුස්ලිම් ජනතාව මෙම යුද්ධය අවසන් වීම ආශිර්වාදයක් කොට සැලකු බවට වාදයක් නැත. ඉතින් ඒ අනුව එවකට පාලකයා 2010 ජනාධිපතිවරණයේදී ඉතිහාසගත වුණු විශිෂ්ට ජයක් ලබා ගන්නේ යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට පිංසිද්ධ වෙන්න යන්නත් වාදයක් නැත.

එහිදී ප්‍රධාන සටන් පාඨ කොටි ඩයස්පෝරාව, බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය,  මානව හිමිකම්, විදුලි පුටුව, යුධ විරුවන් දඩයම, වූ අතර ජනාධිපතිවරණය ජයගත්තේ සත්‍ය හෝ අසත්‍ය ඒ සටන් පාඨ ජනතාව පිළිගත් නිසාය. 2015 ද ඒ සටන් පාඨ වෙනස් වන්නේ නැත. ප්‍රධානතම පාඨය යළි යළිත් යුද ජයග්‍රහණය විය. එසේම මානව හිමිකම් කොමිසම, විටෙක රණවිරු දඩයම, විදුලි පුටුව, බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය යන පැරණි තේමා පාඨයන් ඔවුන්ගේ සටන් පාඨ බවට නැවතත් අවශ්‍ය අඩුවැඩිය ඇතුව පත්විය.

නමුත් 2015ට එය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. ජනතාව යුද වාතාවරණයෙන් පසුව අවශ්‍ය ලෙස සැළකුවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය , සංවර්ධනය , පාරදුෂ්‍ය රාජ්‍ය කරණය, සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුකරණය, වැනි කරුණුය. යුද්ධය අවසන් කර වසර 6කට පසුව යුද වීරයා වූ එවකට පාලකයා සාමාන්‍ය අමාත්‍යවරයෙකුට ජනාධිපතිවරණයේදී පරාජයට පත්වන්නේ ඒ අනුවය. මෙය ශ්‍රී  ලාංකීය ජන මනස හඳුනාගැනීමට ප්‍රබල අවස්ථාවක් වූ බවට සැකයක් නොමැත. පරාජිතයන් පරාජයට හේතු සොයනවා වෙනුවට ඔවුන්ගේ ඉලක්කය වූයේ 2019/ 2020 පවත්වන ප්‍රධාන මැතිවරණයකින් ජයග්‍රහණය කිරීමය.

ඒ සඳහා තවදුරටත්  ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය එහෙම නැත්නම් යුද ජයග්‍රහණය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. 2014 වසරේ අග අත්හදා බලමින් තිබු නමුත් මුළුමනින් පෙරට ගැනීමට නොහැකිවූ  ඉස්ලාම් විරෝධය පෙරට ගන්නේ ඒ අනුවය. එසේත් නැත්නම් මුස්ලිම් මූලධර්මවාදය, එසේත් නැතිනම් ඉස්ලාම් වහාබිවාදය, ඊට ලෝකය පුරා මතුව තිබු විරුද්ධත්වයත් මෙයට දායක විය. කෙසේ වුවත් මේ ඉස්ලාම් විරෝධය පසුගිය වසර කිහිපය තුළ විවිධාකාර වූ සැලසුම් තුල ඉතා සූක්ෂමව ‍ක්‍රියාත්මක වූ බවක් පෙනෙන්නට තිබිණ.

0002

මෙහිදී ප්‍රධාන වශයෙන් බෞද්ධ ජනයා තුළ මුස්ලිම්, ඉස්ලාම් විරෝධයක් ඇති වෙන ආකාරයට ක්‍රියා කිරීමට විවිධ අය, විවිධ පුද්ගලයන්, විවිධ සංවිධානයන්, අලුතින් ඇති කරනු ලැබිණ. මේ සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් ඇතැම් චීවරධාරීන් භික්ෂුත්වයට කොහෙත්ම නොගැලපෙන ලෙස ඉතාම නින්දිත ආකාරයට  හා බෞද්ධ ආගමේ ඉගැන්වීම් වලට විරුද්ධ වන ආකාරයට මෛත්‍රිය, කරුණාව, උපේක්ඛාව, මුදිතාව, අමතක කර ඔවුන් ක්‍රෝධය, වෛරය, ඊරිසියාව පතුරුවන්න කටයුතු කළා මතක ඇත.

මෙම තත්ත්වයන් විවිධ අවස්ථාවන්වලදී මුස්ලිම් ජනතාවගේ ජීවිතවලට හා දේපළවලට හානිදායක අයුරින් යෙදවිණ. විවිධ ගම්මානවල මුස්ලිම් ජනතාව ඉලක්ක කරගනිමින් ප්‍රහාර  එල්ල කෙරින. මුස්ලිම් ජනතාව බියෙන් ජීවත් වෙන්න බලකෙරෙන තත්ත්වයක් ඇති විය. මුස්ලිම් ජනතාව බෞද්ධ ජනතාවගේ විරුද්ධවාදීන් හැටියට ප්‍රසිද්ධියේ හඳුන්වාදෙනු ලැබිණ. මුස්ලිම් වෙළෙඳ ව්‍යාපාර වර්ජනය කරන්න කටයුතු සිද්ධ විය. මුස්ලිම් ජනතාවගේ ආහාර ගැනීමේ ආකාරයේ සිට කාන්තාවන් විලි වසාගන්නා ඇඳුම් , මුස්ලිම් ඇවතුම් පැවතුම්, මුස්ලිම් නැමදුම් අවමානයට පත් සහ විවේචනයට ලක්විය. මේ හැම දෙයක්ම 2015 වූ පරාජයෙන් පසුව සැලසුම් සහගතව සිද්ධවූ බවක් පෙන්නුම් කෙරෙයි. එහෙත් ඒ මුස්ලිම් විරෝධයට කිසිදු හරයක් නොතිබුණු බව විචාර බුද්ධියක් ඇති ඕන අයෙකුට පැහැදිලි වෙයි.

0003

පාස්කු ප්‍රහාරය එල්ල වන්නේ ඒ පසුබිමේය. ප්‍රහාරයේ ප්‍රධාන සැකකරු මෙන්ම අනෙකුත් ප්‍රහාරකයන් සියලුම දෙනා මුස්ලිම්වරුන් ය. දැන් ශිෂ්ට සමාජයේ ප්‍රශ්නය මෙහි සියලුම වගකීම් මුස්ලිම්වරුන්ට පැවරිය හැකිද? යන්නය. නමුත් සිදුවුයේ කුමක්ද ? ප්‍රහාරය සිදුවී පැය විසිහතරක් යෑමට පෙර යම් යම් දේශපාලඥයන් පාර්ලිමේන්තුවේදී, මෙන්ම පිටතද මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන්ට කෙලින්ම ඇඟිල්ල දික් කිරීමය. මෙහි ප්‍රධානම ඉලක්කය බවට පත් වන්නේ මුස්ලිම් ඡන්ද දායකයන්ට බලපෑමක් කල හැකි දේශපාලන චරිතය.

 අනෙකුත් මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන්ට මෙම චෝදනාවන් එල්ල වුවත්,සැලසුම් සහගතව සංවිධානාත්මකව සියලුම මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන් නොව මුස්ලිම් සමාජයේ ජනප්‍රිය චරිත  ඉලක්ක වූ බව පැහැදිලි නිරීක්ෂනයක්ය.

දැනුත් එය එසේමය. වෙනසක් නැත. එම සැලසුම්කරුවන්ගේ ඉලක්කයන් තවමත් සර්ව සම්පූර්ණ වී නොමැත. ඔවුන්ගේ ඉලක්කය ප්‍රධාන ඵලය වනු ඇත්තේ ඉදිරියේදී පැවැත්වෙන මහ මැතිවරණයයි. එම මහ මැතිවරණය දක්වා ඔවුන් මුස්ලිම් විරෝධී රැල්ල ඉදිරියට ගෙන යාවී යන උපකල්පනය වැරදි නැත්තේ මේ පටු දේශපාලන අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා දේශපාලන දඩයම දිගටම සිදුවීම තාර්කික කරුණක් වන නිසාය. එය වඩාත් නිවැරදි උපකල්පනයක් වන්නේ කොවිඩ් 19 ගෝලීය වසංගතය තුල පවා මුස්ලිම් විරෝධය මතුකරමින්, අන්ත ජාතිවාදී සහ නින්දිත ආකාරයට මාධ්‍ය මෙහෙයුම් පවා දියත්වූ නිසාය.

එහෙත් ඇත්ත කොතනද යන්න මේ මොහොතේ පවා දැකීම දුෂ්කර නැත. වඳ පෙති, වඳ ඇඳුම්, වඳ කෑම අද ඉතිහාසයේ අපිව විකාර කල විගඩම් ප්‍රචාර බව තහවුරුව ඇත.   මැතිවරණ ජයගන්න ගෙනෙන තෝරාගත් මුස්ලීම් නායකයන් සහ ප්‍රජාව ඉලක්ක කළ "ගෙරි හමට තලන න්‍යාය" යොදා ගැනෙන්නේ අවසානයේ සිංහල ජනතාව විශේෂයෙන් සිංහල බෞද්ධ ජනතාව රැවටීමට මිස අනෙකක් නිසා නොවන බවත් පැහැදිළිය. මුලාකර බලය ගත්තට පසුව සියල්ල යටපත්ය. නැවත මුස්ලීම් විරෝධය කවරයට වැටෙන්නේ ඕන වුන වෙලාවක වැඩේට ගන්නය.

එනිසා හෙටත් ඔවුන්ගේ මැතිවරණ ඉලක්කයට යාම සදහා එහි දී ඔවුන්ගේ ගෙරි හම බවට පත්ව ඇති ජනප්‍රිය මුස්ලිම් නායකයින්ට  තඩිබානු ඇත. ඔවුන්ට අවශ්‍යව ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධයා තව තවත් මුලාකොට බලය ලබාගැනීමය, එතෙක් මුස්ලිම් විරෝධය  යන ගාථාව දොඩමින් නානලාව යකාට අන්දවා සිංහලයා ගොනාට අන්දනු ඇත. ඒ බොරුද හැරිලා බලන්න.

- සමීර් දෑසමන් -

Comment (0) Hits: 1760

ශන් ලා, මන් ලා සහ කරන් ලා/වතුකර කුමාර රාජ්‍යය !

වතුකර කුමාර රාජ්‍යයයේ පාලක පරම්පරාවේ දෙවැනි ලේ උරුමක්කාරයා මිය ගියේ ය. පසුතලය හෝ පෝරුව ලෙස ට ඒ දෙවැනියා ගේ මළ සිරුර  සකසා සරසා ගෙන දින පහක් පුරා පැවැත්වුන අවමංගල්‍ය උත්සවය අවසානයේ දී චිතකයට ගිනි තැබීම තෙවැනි ලේ උරුමක්කාරයාගේ රාජාභිෂේකයේ  සමාරම්භක ගිනිසිළුව බවට පත්කර ගත්තේය. මළ සිරුර ට ඉදිරියෙන් විවෘත රථයක නැග ජනයාට ආචාරකරමින් යන තරුණ කුමරා, වතුකර ජනතාවගේ අනාගතය තමන් යැයි ද ඒ ජනයා පොහොරට ගෙන තමා මිය ගිය පියාගේ සාම්ප්‍රදායම යළි උපද්දන බව සපත කළේය. රූපවාහිනියෙන් ඒ තරුණ කුමරා දෙස බලා, පියා මැරුණු විට එකම පුතු හැසිරිය යුත්තේ එසේ දැයි අසන වතුකරයෙන් පිට ජනයා ඒ විශ්මය ජනක ප්‍රශ්නයේ උපකාරයෙන් තම තමන්ලාගේ  වර්තමාන හැසිරීමේ ඉතිහාසය මොහොතකට අමතක කළේ ය. හරි නම් කළ යුත්තේ මේ පෙළහර හරහා තම අඥාන ඓතිහාසික වර්තමාන දේශපාලන හැසිරීම විවේචනයට හසුකර ගැනීමය. 

සයිබර් සමාජ මාධ්‍ය විරෝධතාවලින් පිරී ගොස්ය. ඒ ‘එකම රටක් එක නීතියක්’ සංකල්පය වතුකර කුමාරවරුන් විසින් නිර්දය ලෙස කඩා දැමුවාය, ආණ්ඩුව මුනිවත රැක්කාය, සහ ඊට උඩගෙඩි දුන්නාය යන චෝදනාව මත පිහිටා ය. වතුකර පාලක කුමාරවරුන් විසින් නිරෝධායන නීති අමුඅමුවේ  උල්ලංඝනය කරා යැයි චෝදනා කළ අය ඊට වගකිවයුත්තන් ලෙස නම් ලයිස්තුවක් ම ඉදිරිපත් කළේය. විශේෂත්වය වන්නේ, ඒ අතුරින් වඩාත්ම විවේචනයට ලක් වූයේ දේශපාලකයින් නොවන නියෝජ්‍ය පොලිස්පති, සෞඛ්‍ය අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් සහ යුධ හමුදාපති යන අය වීමය. 

මාස කීපයක් තිස්සේ පවතින නිරෝධායන නීති නිසා ඇතිවූ මානවීය දුක් වේදනා සිදුවීම් සහිතව ගෙනහැර පෑ විරෝධතාකරුවන් නීතිය හැමෝටම සමාන විය යුතු යැයි  හඬ නැගුවේය. අසාධ්‍යව සිටි මව් බැලීමට කොළඹ ඒමට දුම්රියපොළට ආ පුතුට අවසර නුදුන් දුම්රිය නිලධාරීන්, දියණියගේ මළ ගමට ඒමට නොහැකි වූ පියවරුන්, කොළඹ සහ රටේ තැන්තැන්වල  හිරවුන මිනිසුන් , පැය අටකට ඇඳිරිනීතිය ඉවත්කළ විට කුළී වැඩ සොයාගෙන ආ මිනිසුන්, රට තුළ අසරණභාවය ට පත්වී සිටින ගෘහ සේවිකාවන් සහ ගෘහ සේවකයින් ඇතුළු අවිධිමත් රැකියා කරන්නන්, ඔන්ලයින් පහසුකම් නැති අන්ත දිළිඳු දරුවන් සහ දෙමව්පියන් යනාදිය ඒ  නිදසුන් ය. 

නීතිය සහ නීතියේ ආධිපත්‍යයේ පදනම සමානාත්මතා මූලධර්මය ය. එහි අරුත සමාජයේ විෂමතා සම කිරීම නොව, ඊට වෙනස් එකකි. එනම් කවර විෂමතා තිබුනද නීතිය ඉදිරියේ හැමෝම සමාන විය යුතුය, කවර විෂමතා තිබුනද සියල්ලෝම සමාන ලෙසින් නීතියට අවනත විය යුතුය, නීතියේ යුක්තිය සහ සාධාරණය සමාජ විෂමතාවෙන් අපිරිසිදු නොවිය යුතුය යන්න ය. නමුත් ඒ සියල්ල සංකල්පීය තලයේ පමණක් තිබීම බොහෝ රටවල සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් ය. ඒගැන සිතා යළි සංකල්පගත කළහොත් නීතිය යනු බලවතුන්ගේ උපකරණයක් ය, දුබලයින් ට එය මහා පීඩනයක් ය. නීති දුබලයින් සඳහා මිස බලවතුන් සඳහා නොවේ ය. බලවතුන් නීති කඩන්නේ නැත. මන්ද නීති කැඩීමට තරම් ඔවුන් නීතියට බැදී නැති නිසාය. ජනයා තේරුම් ගත යුත්තේ වතුකර කුමාර රාජ්‍යයේ අවමඟුල ඊට උදාහරණයක් පමණක් ම බව ය.      

ඇතැමෙකුගේ විවේචනය වන්නේ වතුකර ජනයාගේ අඥානකම ඔවුන්ගේ පාලක කුමාරවරුන්ගේ පැවැත්මට සහ ශක්තියට හේතු වී තිබීම පිලිබඳවය. සුළඟට විසිරී ඒ මේ අත යන කෙහෙරැල් සහිත ලිංගික ආකර්ෂණය දනවන තරුණියන් හය දෙනෙකු දෙ පසින් තබාගෙන ටයි පටිය සහ කෝට් එක ලතාවකට සෙලවීමට ඉඩ දී හෙලිකොප්ටරයෙන් බැස ඉදිරියට එන දර්ශනයෙන් තම ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළ ට්‍රම්ප් ට රටේ නායකත්වය භාරදුන් ‘බුද්ධිමත්’ ‘ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී’ අමරිකානුවන් ද අප වැනි රටවල ජනයා ගැන සිතනවා ඇත්තේ ඔය ආකාරයෙන්ය. එහෙත් වතුකර ජනයා වසර දෙසීයකට ආසන්න කාලයක් පුරා අත්විඳින අතිශයින්ම පීඩාකාරී පීඩිත ජීවිතය, අවනතවීමෙන් ලබන යමකට එහා තැනකට ඔවුන්ව නො ගෙන යාමට හේතු වී ඇතිබව මේ අදහස් දැක්වීම් තුළ සංකේතාත්මකව හෝ නියෝජනය වන්නේ ඉතා අල්ප වශයෙනි. මා දකින ආකාරයට, මෙය බොහෝ අතින් අපවැනි රටවල දිගු කාලීනවත්, ගෝලීය ලොක්කා (හෙජමොනිකයා) වන ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ දශක පහක පමණ කාලයකත්, ඉතිහාසය නැවත නැවත මතුවීමක් මිස අලුත් දෙයක් නොවේය.

මීට එරෙහිව යමෙකුට මතුකළ හැකි තර්ක ද ඇත. එනම් වැඩි වැටුප් සඳහාවූ වතුකර ජනයාගේ  උද්ඝෝෂණවලින් පෙන්නුම් කරන්නේ අසාධාරණයට සහ පීඩිතභාවයට එරෙහිව  සටන් කිරීමට තරම් ඔවුන්ගේ විඥානය මෝරා ඇති බව යන්න ඉන් එකකි. නමුත් ඒ උද්ඝෝෂණ වනාහි වතුකර කුමාර රාජ්‍යයේ (ස්වකීය) කුමාරවරුන්ගේ බල-ධන කේවෙල් කිරීම උදෙසා ඒ කුමාරවරුන්ගේ උසිගැන්වීම මත ම සිදුවන ඒවා  මිස විධිමත් ඓන්ද්‍රීය ප්‍රගතිශීලී වතුකර ජනතා ව්‍යාපාරයක මෙහෙයුමක් නොවන බව අප තේරුම් ගත යුතුය.  මේ මොහොතේ ඇමරිකාවේත් සෙසු රටවලත් සිදුවන  ෆ්ලොයිඩ් ඝාතනයට එරෙහි ස්වයං-සිද්ධික උද්ඝෝෂණ නිසා ලෝකයේ අව-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රම දෙදුරුම් කනු ඇත යන්න තවත් තර්කයකි. නමුත් මේ උද්ඝෝෂණ නිසා නුතන ඇමෙරිකානු ජනප්‍රිය වැඩවසම් ක්‍රමය කඩා වැටෙනු ඇතැයි සිතීම බරපතළ මුලාවකි. වෙළඳපොළ ක්‍රමයේ කීකරු දාසයන් ලෙස ඔවුන් ගෙවන වසම් ජීවිත ඔය උද්ඝෝෂණ හමාරවීමෙන් පසුවත් දිගටම පවතිනු ඇත.    

වතුකරයට කොටි සංවිධානය ට ඇතුල්වන්නට ඉඩ නොදුන් නායකයා ලෙස දෙවැන්නා කෙරෙහිවන ප්‍රශංසා ද මාධ්‍ය හි දක්නට ලැබුණි. ඒත් කොටි සංවිධානය උඩරට මනුෂ්‍ය ඝාතන සහ ආගමික ස්ථානවලට පහර දීම් සඳහා වූ රැකවරණ ස්ථාන ලෙස ලෙස යොදා ගත්තේ වතුකරය ය. ඊට වඩා වැදගත් කාරණය වන්නේ උපායමාර්ග අතින් අතිශයින්ම ම්ලේච්ඡ වුවත් කොටිසංවිධානය ක්‍රියාකළේ ගතානුගතික දේශපාලන ප්‍රභූන්ට සහ පවතින රාජ්‍ය ආකෘතියට එරෙහිවය යන්නය. ඒ අරමුණ සමඟ වතුකර කුමාරවරුන්ගේ පාලන අරමුණු සමපාත වූයේ නැත. ‘මලයනාඩුව’ දේශපාලන සංකල්පයක් ලෙස වතුකරයේ මුල් බැස නො ගත්තේ ඒ නිසා මිස දෙවැන්නාගේ වුවමනාවක් හෝ කැපවීමක් හෝ හපන්කමක් නිසා නොවේය. 

වතුකරයේ වැඩවසම් කුමාර දේශපාලනය වෙනස්කර දැමීමට නතේස අයියර් ගෙන් පසු මෙරට වමට නො හැකි වීමේ ඛේදවාචකය කුමාරවරුන් මතු වීමේ අවකාශය වඩාත් පුළුල් කල බව අප තේරුම් ගත යුතුමය. එය මුළු රටටම අදාලය. ශන් ලා (ශන්මුගදාසන් ලා) පරාජය වී මන් ලා (තොන්ඩමන් ලා) රජ වූයේ ඒ නිසා ය. ඒ මන් ලා කරන් ලා (ප්‍රභාකරන් ලා) ට ඉඩ නොදුන්නේ ජාතික රාජ්‍යවාදී හෝ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අරමුණකින් නොව කුමාරවාදී අරමුණින් බව මේ පියාගේ මළසිරුර වසාගෙන ඊට ඉදිරියෙන් හිටගෙන ගිය වතුකර නුතන කුමාරයා අපට කියා දුන් පාඩම ය. ඒ වතුකර නූතන කුමාරයාගේ දොරට වැඩුම සුවිශේෂීය. මන්ද මීට පෙර ලංකාවේ ඡන්ද දායකයා එවැන්නෙක් ගැන දැනගෙන සිටියේ නැති නිසාය. කුඩා කළ අසා ඇති කවියක් වේ. “මව මරා උපන් කුමරා කෙසෙල් මල” යනු එහි අන්තිම පදය ය.

කොරෝනා වසංගතයට මුහුණ දීමේ ක්‍රියාන්විතය නිසා ආණ්ඩුවට ලැබුනේ ඉමහත් කීර්තියකි. ඒ කීර්තිය අත්කරදීමේ කටයුත්ත ට බොහෝ පාර්ශව සම්බන්ධ විය. ඒ අතුරින්  ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. එසේම තවමත් ඉටු කරමින් සිටී. නමුත් තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් කළ ඒ පොලීසිය ම ක්ෂණයකින් එය කිළිටි කළ හැටි  කොල්ලුපිටියේ දීත් ලිප්ටන් වට රවුමේදීත් දෘශ්‍යමාන වූයේ රටම කම්පා කරවමිනි. ඒ දේශපාලන භේදයකින් තොරව ය. විරෝධතා කරුවනට සහ කාරියනට පොලීසිය පහර දුන් සහ අවමන් කළ ආකාරයේ තිබු අධමභාවය හැමෝගෙම කම්පාවට හේතු වුණේ ය. එය කුඩා ළමුන් පමණක් නොව වැඩිහිටියන් පවා බියෙන්, අපුලෙන් සහ කම්පනයෙන් දෑස් පියා ගන්නා තරමේ ප්‍රහාරයක් ය. ඒ රූපරාමු දුටු කිසිවෙකුත් ‘අනේ අපොයි’ මිස ‘හොඳ වැඩේ ඕකුන්ට’ කියා නම් නොකියනු ඇත. 

අනෙක් අතින් පොලීසිය පැහැර හැරියේ තමන්ලාටත් ආණ්ඩුවටත් ලබා ගැනීමට තිබු කීර්තියක්ය. අප ඇමරිකානු පොලීසියට වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විනයගරුක සහ නීතිගරුක පොලීසියක් යන මතය ලෝකයටම පෙන්නුම් කිරීමට තිබු අවස්ථාව ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය විසින් අතහැරියේ ඇමරිකාවටත් වඩා ඇමරිකානුවාදී වෙමිනි. එසේම ජනයාගේ සාමකාමී, නිරෝධායනකාමී විරෝධතා නොඉවසන ගමන්  බලවත් දේශපාලකයින්ගේ සහ ඔවුන් වෙනුවෙන් වූ නීතිවිරෝධී සහ නිරෝධායන විරෝධී මළ මඟුල් උත්සව, අත්අඩංගුවට ගැනීම්වලට එරෙහි විරෝධතා, ඇප ඉල්ලන උද්ඝෝෂණ  සහ ඒකරාශිවීම් ඉවසන සහ ඒවාට ඉඩ දෙන පොලීසියක් ලෙසට නම්බුනාමයක් ද ලබාගනිමිනි. නීතිය ඉදිරියේ එකිනෙකා අසමානය යනුවෙන් අලුත් මුලධර්මයක් ද ඉදිරිපත් කරමිනි. ඇත්තටම ආණ්ඩු වට්ටන්නේ ජනතාව නොව ආණ්ඩුවලටත් වඩා ආණ්ඩුවාදී යැයි පෙන්නන්නට හදන අය ය. බොහෝ ආණ්ඩු දන්නේ නැත්තේ ඔන්න ඔය පොඩි කාරණය ය. 

ධම්ම දිසානායක/12.6.2020/කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප      

Comment (0) Hits: 277

දකුණේ අධ්‍යාපනය - ලංකාවේ #1 විසින් වසාගෙන ඇති අදුර !

‘ප්‍රගති වාර්තාව‘ පාසල් දරුවන්ගේ පමණක් නොව දෙමාපියන්ගේ ද ඇස් අන්ධ කරන්නට හේතුවකි. 2019 අ.පො.ස. (සා.පෙ.) ප්‍රතිඑල විසින් දකුණේ දේශපාලනඥයින් ද, නිලධාරීන් ද, විදුහල්පතිවරුන්, ගුරුවරුන්, දරුවන් සහ දකුණේ ජනතාව ඇස් අන්ධ කර ගත යුතු නැත. මෙවර සා.පෙ. ප්‍රතිඑලය දකුණේ අධ්‍යාපනයට පැහැදිලි රතු එළියක් දල්වා ඇත.
 
1. දකුණේ අධ්‍යාපන කලාප 11 ම වසර ගණනාවක් සා.පෙ. ප්‍රතිඑල අනුව ජාතික සාමාන්‍ය අගයට වඩා ඉහළින් සිටියේය. මෙවර පළමුවරට, ගාල්ලේ ඇල්පිටිය කලාපය (70.75%), ජාතික සාමාන්‍ය (73.84%) මට්ටමට වඩා පහතට වැටී ඇත. එය දශම ගණනකින් නොව 3% කිනි. 2018 දී ලංකාවේ අධ්‍යාපන කලාප 98 න් 25 ස්ථානයේ සිටි ඇල්පිටිය මෙවර 58 දක්වා ස්ථාන 33 ක් පහත වැටී ඇත. එවන් පසුබැසීමක් ලංකාවේ කිසිදු අධ්‍යාපන කලාපයක නැත.
 
2. දකුණේ අධ්‍යාපන කලාප 11 අතුරින් අම්බලන්ගොඩ 10 වන ස්ථානයට වැටී ඇත. 2018 ලංකාවේ 18 වූ අම්බලන්ගොඩ මෙවර ස්ථාන 16 කින් පහතට වැටී 34 වී ඇත. ඇල්පිටිය, අම්බලන්ගොඩ කලාපවල පසුබෑම නිසාත්, ගාල්ල කලාපයේ ගුරුවරුන් 330 ක් කාලසටහනක් නැතිව වැටුප් ලබමින් සිටින නිසාත්, ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයට 2018 මෙන්ම මෙවර ද දිස්ත්‍රික්ක ලැයිස්තුවේ අංක 5 ට වැටී ඇත.
 
3. කලකට පෙර ගාල්ල ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ අංක 1 වූවේය. අධ්‍යාපන පරිපාලනයේ දැඩි වෙනසක් සිදු නොවන්නේ නම්, අම්බලන්ගොඩ පමණක් නොව ලබන වසරේ උඩගම කලාපය ද ජාතික සාමාන්‍යෙයන් පහතට වැටීම බලාපොරොත්තු විය යුත්තකි. කරන්දෙනිය, ඇල්පිටිය පමණක් නොව නියාගම, හික්කඩුව, බද්දේගම කොට්ඨාශ ද නගා සිටුවීමට විශේෂ වැඩපිළිවෙලක් අවශ්‍ය ය. ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයටත් පොදු වේ ත්, ඇල්පිටිය, අම්බලන්ගොඩ හා ගාල්ල කලාප වන අර්බුදය පැහැදිලිය. ‘‘දැක්මක් නැති ප්‍රධානීන්ට, බුද්ධියක් ඇති ගුරුවරුන් බහුතරයක් යහපත උදෙසා මෙහෙයවිය නොහැකිය‘‘.
 
4. මාතර දිස්ත්‍රික්කය, 2018 දී ලංකාවේ අංක 1 යි. මෙවර එය අංක 2 වී ඇත. මොරවක කලාප ලැයිස්තුවේ අංක 12 සිට 33 දක්වා ස්ථාන 21 ක් පහතට වැටී ඇත. මාතර (ස්ථාන 4) හා මුලටියන (ස්ථාන 6) කින් පහත වැටී ඇත. මාතර, අකුරැස්ස පමණක් ස්ථාන 6 කින් සිය තත්වය ඉහළ නංවාගෙන ඇත. පුදුමයට කරුණ නම්, වැලිගම හා දික්වැල්ල කොට්ඨාශ දෙකම මෙවර ජාතික සාමාන්‍යෙයන් පහතට වැටීම ය. අකුරැස්ස කලාපය මෙවර 19 සිට 12 දක්වා කලාප 6 ක් ඉදිරියට පැමිණ සුවිශේෂ ප්‍රගතියක් ලබා ඇත.
 
5. හම්බන්තොට, බොහෝ දෙනා කථා කරන්නේ වලස්මුල්ල කලාපය ලංකාවේ අංක 1 වීම ගැනය. නමුත්, තංගල්ල කලාපය පසුගිය වසරේ සිටි අංක 16 සිට ලංකාවේ අංක 3 දක්වා පියවර 13 ක් ඉදිරියට පැමිණ ඇත. හම්බන්තොට කලාපය ලංකාවේ අංක 27 තවමත් සිටින්නේ දකුණේ සාමාන්‍යයට ද පහළිනි. දිස්ත්‍රික්කය අංක 1 බවට පත් වන්නේ මේ නිසාය.
 
දකුණේ අධ්‍යාපනය ගැන මා ලියූ පළමු සටහන ලක්ෂ 26 කට වැඩි පිරිසක් කියවා ඇත. එම සටහන දහස් ගණනක් නැවත පෝස්ට් කර ඇත. දකුණේ වැසියෝ අමන්දානන්දයට පත්ව ඇත. නමුත්, දකුණේ අධ්‍යාපනය පිළිබද සත්‍යය සම්පූර්ණ චිත්‍රය එය නොවන බව වටහා ගැනීම අවශ්‍ය ය.
 
ලංකාවේ අනෙකුත් පලාත්වල මෙන් නොව දකුණේ ගුරු හිගයක් නැත. වසර 8 කට පසුව දෙමළ භාෂා ගුරු හිගය 2019 දී අවසන් විය. දකුණේ අධ්‍යාපනයේ සුවිශේෂත්ව පළාත් පාසල් ජාතික පාසල් අභිබවා සිටීම ය. ජාතික පාසල් පමණක් සැලකීමේ දී දකුණුට හිමිවන්නේ 6 වන ස්ථානය යි. පළාත් පාසල් අතර පමණක් දකුණ අඛණ්ඩව ලංකාවේ අංක 1 හි සිටී.
 
දකුණු පලාත දිගු කලක් බස්නාහිර හා වයඹ පලාත්වලට වඩා පරතරයක් පවත්වාගෙන ගොස් තිබුණි. දැන්, එම පරතරය අඩු වෙමින් ඇත. දකුණේ අධ්‍යාපනයට හිමි අංක 1 ස්ථානය තව වසර දෙකක් තුල දෙක, තුන තත්වයට පත්වීම වලක්වා ගැනීමට නම් විශාල වැඩ කොටසක් සිදු කළ යුතුව ඇත.
 
අධ්‍යාපනයෙන් දකුණ #1 බව සත්‍යයකි. ‘‘දැක්මක් ඇති මිනිසුන්ට, බුද්ධියක් ඇති මිනිසුන් එක් වී බොහෝ දේ කර ඇති බව‘ ද, සත්‍යයකි. එය රැග ගැනීමට නම් තවත් බොහෝ දේ අවශ්‍ය බව එයටත් වඩා සත්‍යයකි.
 
රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන්
දකුණු පලාත් හිටපු ආණ්ඩුකාර
Comment (0) Hits: 581

අකුරුවලට ලෝකය වෙනස් කරන්න බැහැ..!

තරුණ කෙල්ලෙක් උස්සල විසි කරනවා පොලිසියේ ටාටා කැබ් එක අස්සට. යකට ගරාදියට උඩින් ගුවන්ගත වන ඒ තරුණිය පාත් වෙන්නේ කැබ් එකේ යකඩ තට්ටුව උඩට. ඔළුව පහළට. කොල්ලුපිටියේ විරෝධය වෙලාවේ ඊයේ සිරස කැමරාවේ සටහන් වෙච්ච බලන්නත් බැරි තරම් අතිශය දුක්ඛිත ඒ දසුන සියළු ස්ත්‍රීන් මේ වෙද්දී බලන්න ඇති. ඇයි ස්ත්‍රීන් විතරක්...පිරිමිත් බලන්න ඇති. මේ තමයි අපි හැමෝට ම මේ රටේ අයිති දෛවය...
 
ඔහේ දෙන දෙයක් කාල වෙන දෙයක් බලාගෙන සද්ද නැතුව ඉන්නකම් ඉන්න පුළුවන්. එත් මේ දේ වැරදි නේද කියල යන්තම් හරි ඇහුවොත් යකඩ ගරාදියට උඩින් යන්නත් පුළුවන්. ඔව් ඉගිල්ලෙන්න පියාපත් ලැබෙනවා...පාලම් වලට උඩින්...තාප්ප වලට උඩින් මීට කලින් පරම්පරාව ඉගිලිලා තියනවා. ආයේ ඇවිල්ලා නැහැ. මේ අපිට මතක් කරලා දෙන්නේ ඒක. ඔව්. වැඩිය දැඟලුවොත් අපි ඔබට එහා ලෝකෙට යන්න පියාපත් ලබා දෙනවා...සත්තයි.   
 
ජෝර්ජ් ෆ්ලොයිඩ් තේමාව අද වෙද්දී ලෝක තේමාවක් වෙමින් පවතිනවා. සියලු ම අය දන්නවා ඒ නිසා ලෝකයේ ආකල්ප වෙනස් වෙන්න පටන් ගනිමින් තියනවා කියල. වර්ණ භේදය ගැන, ජාතිවාදය ගැන, සුළු ජන කොටස් වල පැවැත්ම ගැන, අධිපති බව ගැන, මේ සියලු දේ ගැන ලෝකය දැන් බලන්නේ වෙනස් විදියට. ඇමෙරිකාවේ ම සී. එන්. එන්. සේවය ලෝක පරිමාණයෙන් සිදුවෙන ඒ ආකල්පමය වෙනස (global attitudinal change) මුළු ලෝකයට වාර්තා කරනවා.  
 
මේක පෙරටුගාමී සමාජවාදීන් ගැන ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි. ඇමෙරිකන් එම්බසි එක ගැන ප්‍රශ්නයකුත් නෙවෙයි. පක්ෂ දේශපාලනය ගැන ප්‍රශ්නයකුත් නෙවෙයි. මේක පුළුල් ම පුළුල් අර්ථයෙන් ලෝකයේ සිදුවෙන මිනිස් කම ගැන නැවත සිතා බැලීමක් ගැන ප්‍රශ්නයක්. ෆ්ලොයිඩ් කියන්නේ සුදු අධිපති බව නිසා මියගිය එකම කල්ලා නෙවෙයි. අවසානයාත් නෙවෙයි. ඊයේ ඒ ගුටිකාපු මිනිස්සු වෙනුවෙන් මම පෙනී සිටින්නේ එයාලගේ පක්ෂය ගැන හිතල නෙවෙයි. සමස්ත මානවවාදයේ පරමාදර්ශ (universal ideals) ගැන හිතල. බටහිර කරපු වැරදි එමටයි. බටහිර නොවන අපි කරපු වැරදිත් එමටයි. මේ ඇවිල්ලා තියෙන්නේ අපි හැමෝටම අපි ගැනම - අපේ පැවැත්මේ අඳුර ගැනම - අපි අපි එක්කම කරන්න ඕනි ඇතුළාන්තයේ අරගලය ගැන (inner struggle) නැවත හිතන්න වෙලාවක්. මට අනුව ඒක තියෙන්නේ නිරෝධායන නීති රීති වලට ඔබ්බෙන්. 
 
ෆ්ලොයිඩ් නිසාවෙන් හරි කමක් නැහැ මේ ආපසු හැරිලා අපිට අපේම මනුස්සකම ගැන නැවත හිතන්න ලැබිලා තියන අවස්ථාව මහඟු එකක්. ඒකයි ඇමෙරිකන් පොලිසිය පුළුවන් තරම් අවිහිංසාවාදී විදියට මේ ප්‍රශ්නේ දිහා බලන්නේ. මම හිතන්නේ අපේ පොලිසිය ට මඟ හැරුණේ අන්න ඒ නිමේෂය. 
 
මට මතක් වෙන්නේ අර කොරෝනා ආපු කාලේ බ්‍රිතාන්‍ය සෞඛ්‍ය සේවයේ හෙදියක් මිය ගිය වෙලාවේ එයාගේ ස්වාමි පුරුෂයා සියළු සෞඛ්‍ය උපදෙස් පැත්තකට දාල එයා මිය යන්න කළින් අන්තිම කිස් එක දෙනවා. ඒක දීලා කියනවා කොරෝනා වලට කලින් අපි මිනිස්සු වෙලා හිටියා මතක නැද්ද කියල...
 
ඉතින් පොලිසියේ අය කොරෝනා නිසා නම්, නිරෝධායනය නිසා නම් අර ගැහැණු ළමයා පිටකොටුවේ අල ළුණු ගෝනියක් ගානට ආකාශ ගත කළේ...මම කියන්නේ කොරෝනා එන්න කලින් වත් අපි මිනිස්සු වෙලා හිටියා මට නම් මතක නැහැ කියල. මම හිතන්නේ 'අපි යක්කු බොලව්' කියන එක තමයි හරිම හරි තේමාව...ගොඩක් දුකයි.
 
අකුරුවලට ලෝකය වෙනස් කරන්න බැහැ...මට හිතුනේ එච්චරයි.  
 
[email protected]>
 
මහේෂ් හපුගොඩ ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි 
Comment (0) Hits: 318

පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව ජයගන්න :  ලස්සන ග්‍රාම සභා - ධම්ම දිසානායක

ගම ඒකාබද්ධ ලෙස සංවිධානය කිරීමේ අවශ්‍යතාව කොවිඩ් 19 විසින් යළිත් අවධාරණය කල කරුණකි. මා ‘යළිත්’ යැයි සඳහන් කළේ ගම සංවිධානය කිරීමේ කටයුත්ත පිළිබඳව සමකාලීන නිරීක්ෂණ සහ, මැදිහත්වීම් පිළිබඳව අත්දැකීම් අප රට සතුවත් අප සතුවත් පවතින හෙයිනි. පශ්චාත් කොවිඩ්19 හෝ පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව මේ පිළිබඳව වැඩි අවධානයක් යොමුකළ යුතුය යන්න මගේ තද බල හැගීමක් ය, යෝජනාවක් ය. 
 
මේ කොරෝනා සමයේ අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය, භාණ්ඩ හා සේවා බෙදාහැරීම වගේම සැලසිය යුතුම අයට සුබසාධනය සැපයීම සහ දීමනා ලබාදීමේ දී මුහුණ දෙමින් සිටින අර්බුදය වනාහි ගමට ඒකාබද්ධ යාන්ත්‍රණයක් ව්‍යුහයක් නැතිකමේ  ප්‍රති විපාක ය. ගම නිසි ලෙස සංවිධානය නොකර අර්බුදවලට ආපදාවලට වසංගතවලට මුහුණ දිය නො හැකිය, රට ගොඩ නැගිය නො හැකි ම ය. 
 
හැත්තෑ වේ සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුවත් දෙදහස් දහයේ මෙ පිළිබඳව ගත් උත්සාහය එහි දී ඉතා වැදගත් ය. හැත්තෑ වේ අප කුඩා වුන් ය. නමුත් දෙදහස් දහයේ මේ ලියුම්කරු, එකී ගම සංවිධානය කිරීමේ කටයුත්තේ වගකීම් සහගත නිලධාරියෙකි.
 
දෙදහස් පහේ ‘මහින්ද චින්තනය’ තුලත් දෙදහස් දහයේ ‘මහින්ද චින්තන ඉදිරි දැක්ම’ තුළත් ගම සංවිධානය කිරීම පිළිබඳව ඉදිරිපත් වූ සංකල්පය සවිස්තරාත්මක ක්‍රියාකාරී වැඩ පිළිවෙලක් බවට පත් කිරීමේ නිල වගකීම පැවරුණේ මා ඇතුළු කණ්ඩායමකට ය. ඒ සඳහා ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යංශයේ ජනසභා අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල් නිලය මා භාරගත්තේ ආභරණයක් ලෙස නොව ඒ තුලින් සමාජ-ජාතික වගකීමක් ඉටු කිරීමේ හැකියාව තිබේ ය යන හැගීමෙනි. ඒ සඳහා ඉඩකඩ සැලසූ ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යංශයේ බැසිල් රාජපක්ෂ ඇමතිතුමාට මා අදත් ස්තුතිවන්ත වෙමි.
 
ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශන දෙකකම සංකල්පීයව සඳහන් වී තිබු ජනසභා අදහස ප්‍රයෝගික වැඩපිළිවෙලක් සහ ක්‍රියාකාරකමක් බවට පත් කිරීම ලෙහෙසි පහසු කටයුත්තක් නොවිණි. 
 
විවිධ සිවිල් සමාජ සංවිධාන සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන් මේ කටයුත්තේ දී දැක් වූ සහය අති විශාලය. හම්බන්තොට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශ දොළහේ ම එකකින් ග්‍රාම වසම් පහ බැගින් නිලධාරීන් සහ නියෝජිතයින් විසින් තෝරා දුන් පසු අපේ වැඩ සටහන නියමු ව්‍යාපෘතියක් ලෙස ක්‍රියාත්මක කළෙමු. ඒ අනුව වසම් හැටක ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක වුණි. ක්‍රියාත්මක කරන අතරතුර ලැබූ අත්දැකීම් සහ ජනයාගේ සිතුම් පැතුම් තේරුම් ගත් අපි ‘ජන සභා’ යන නම වෙනුවට ග්‍රාම වසමේ සභාව ‘ග්‍රාම සභාව’ ලෙස නම් කළෙමු. පසු කලෙක කුරුණෑගල මහනගර සභා බල ප්‍රදේශයේ තිබෙන සියලුම වසම්වල මෙම නියමු ‘ග්‍රාම සභා’ ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කළෙමු.
 
මෙවර ලිපිය තුළ ඒ ග්‍රාම සභා පිළිබඳව විධිමත් පැහැදිලි කිරීමක් සිදු කරන්නේ පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව ශක්තිමත්, විධිමත්, ජන කේන්ද්‍රීය සහ සොබාදම් කේන්ද්‍රීය ස්වදේශික රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීමට අවශ්‍ය නම් ගම විධිමත් ව සංවිධානය කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය කටයුත්තක් වන නිසාය. එසේම ඒ කටයුත්තේ දී මෙ සැලසුම කෙරෙහි දේශපාලන, පරිපාලන සහ සමාජ අවධානය යොමු කිරීම අත් උදව්වක් වන නිසාය. මෙතැන් සිට අප අත්දුටු ග්‍රාම සභා ක්‍රමයේ ස්වරුපය ආකෘතිය සහ අන්තර්ගතය කෙරෙහි ඔබගේ අවධානය යොමු කරන ලෙස ඉල්ලමි.
 
ග්‍රාම සභාවක් යනු ග්‍රාම (නිලධාරී ) වසම තුළ සිටින ආගමික නායකයින්, වසම භාර රාජ්‍ය නිලධාරීන්, ප්‍රාදේශීය ජනතා නියෝජිතයින්, පුරවැසියන්, වසමේ ක්‍රියාත්මක සිවිල් සමාජ සංවිධාන සහ ස්වේච්ඡා සංවිධානවල එකමුතුවෙන් සංවිධානය සහ සංවර්ධනය උදෙසා වූ ඒකාබද්ධ ග්‍රාම ආණ්ඩුකරණයේ සම්බන්ධීකරණ ව්‍යුහය ය.    
 
එහි අරමුණු කීපයකි. එනම් අරමුණු පහළොවකි. 1.ජාතික සංවර්ධනයේ පදනම් ඒකකය ලෙස ගම සංවිධානය කිරීම, 2.ග්‍රාමීය සංවර්ධනය සහ ආණ්ඩුකරණය සමස්ථවාදී සහ ඒකාබද්ධවාදී ප්‍රවේශයක් මත සිදුකිරීම, 3. ජාතික පිරිවැය අඩුකිරීම සඳහා ගමේ කාර්යයන් ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම, 4. ජාතික නිෂ්පාදනය සහ ජාතික ආදායම ප්‍රසාරණය සඳහා ගම යොදා ගැනීම, 5. ගමට අදාළ පරිපාලන, දේශපාලන, සිවිල් සමාජ, ප්‍රජා මුලික, ආයතන හා සංස්කෘතික සංවිධාන සමඟ එකාබද්ධව සම්බන්ධීකරණයකින් යුතුව සංවර්ධන සහ ආණ්ඩුකරන සැලසුම් සැකසීම, ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ ඇගයීම, 6. ග්‍රාමීය ජනයා බලගැන්වීම, 7. නිෂ්පාදනය, බෙදාහැරීම සහ අලෙවිකරණයට අදාළව ‘ජන ව්‍යවසායකත්වයක්’ හඳුන්වා දී ස්ථාපිත කොට පහසුකම් සලසා එය දිරි ගැන්වීම, 8.ගමේ අවශ්‍යතා සහ ප්‍රමුඛතා මත ම යටිතළ පහසුකම් සැලසීම සහ ඒවා ප්‍රශස්ත මට්ටමකට ගෙන ඒම, 9. ස්වයං-පැවැත්මක් සහිත සම්මුතිකාමී ග්‍රාමීය ප්‍රජාවක් බිහි කිරීම, 10. අන්තර් ප්‍රජා-සමාජ සමඟිය ගොඩනැගීම, 11. ජාතික ඒකාබද්ධතාවේ මුල් ඒකකය ලෙස ගම ගොඩනැගීම, 12. ගැටුම් අවම කරමින් ජනසම්මුතිවාදී භාවිත සහ පුරුදු ගම තුල ගොඩනැගීම, 13. ගම තුළ දේශපාලන සංහිදියාවකට පසුබිම සැලසීම, ඒ සියල්ලට අදාළ වන 14. ගමේ අදායම් සහ මානවීය දිළිඳුකම පිටු දැකීම, සහ 15. ඒ සියල්ල සඳහා වසමේ සියලු නිලධාරීන්, සංවිධාන සහ ජනයා ඒකාබද්ධ කරගෙන වසමේ මානව-භෞතික දත්ත බැංකුවක් සැකසීම යනු ඒ ග්‍රාම සභා අරමුණු ය.
 
ග්‍රාම සභාවේ කාර්යභාරය පස් වැදෑරුම් ය. 
 
එනම් සංවර්ධන, සංවිධාන සහ ආණ්ඩුකරණ කටයුතු සඳහා 1. සැලසුම්කරණය, 2. සම්බන්ධීකරණය, 3. අධීක්ෂණය, 4. විමර්ශනය, සහ 5. විගණනය යනුවෙන් ඒ කාර්යභාරය පස් වැදෑරුම් ය. එසේම ග්‍රාම සභාවේ කාර්යභාරය ඉටු කිරීමේ මුලෝපා නව වැදෑරුම් ය. එනම් 1.මුණගැසීම, 2.සාකච්ඡා කිරීම, 3.එකඟතා ගොඩනැගීම, 4.සැලසුම්කරණය, 5.තීන්දු තීරණ ගැනීම, 6.සම්බන්ධීකරණය, 7.විමර්ශනය, 8.අගයනය, සහ 9.විගණනය යනු ඒ මූලෝපායන් ය.
 
ග්‍රාම සභා පද්ධතිය ප්‍රජා, වසම්, සහ ප්‍රාදේශීය යනුවෙන් මට්ටම් තුනකි. එනම් ප්‍රජා මට්ටමේ දී ප්‍රජා සංවිධාන යනාදී ප්‍රජා සභා ද, වසම් මට්ටමේ දී ග්‍රාම සභාව ද ප්‍රාදේශීය මට්ටමේ දී ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය සහ ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුව (පළාත් පාලන ආයතනය) සමඟ වූ ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුව යනුවෙනි.
 ග්‍රාම සභාවේ සංයුතිය කෙරෙහි මී ලඟට අපගේ අවධානය යොමු කරමු. පුරවැසියන්, ප්‍රජා සභා නියෝජිතයින්, ආගමික නායකයින්, පහසුකාරකයින් ( වසමට ඍජුවම අදාළ නිලධාරීන්), වසමට අදාළ ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන්, දේශපාලන නියෝජිතයින් යන අයගෙන් ග්‍රාම සභාව සමන්විත වේ. මෙහි වැදගත්ම කරුණ වන්නේ වසමේ ග්‍රාම නිලධාරී, සමෘද්ධි නිලධාරී, පවුල් සෞඛ්‍ය නිලධාරිනිය, කෘෂිකර්ම  පර්ය්ෂණ නිෂ්පාදන සහකාර, සංවර්ධන නිලධාරී සහ ප්‍රජා පොලිස් නිලධාරී යන වසමට ඍජුවම සම්බන්ධ නිලධාරීන් හය දෙනෙකු ග්‍රාම සභාව තුල වසමට අදාළව ඒකාබද්ධව සහ සම්බන්ධීකරණයකින් යුක්තව ක්‍රියාත්මක වීමය. එසේම පනහකට ආසන්න ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන් ග්‍රාම සභාව සමඟ එකාබද්ධව කටයුතු කිරීමය. හිතන්න, වසමකට ඍජුව සහ වක්‍රව අදාළ නිලධාරීන් ගණන පනහකට වැඩිය.
ග්‍රාම සභාව විධායක සභාවකින් සහ උපදේශක සභාවකින් යුක්තය. 
 
එසේම ග්‍රාම සභාවේ කමිටු පහක් වේ. 
 
1.පරිපාලන සහ සහජීවන කමිටුව, 2.ජීවනෝපාය සහ යටිතළ පහසුකම් සංවර්ධන කමිටුව, 3. පරිසර, සෞඛ්‍ය සහ සනීපාරක්ෂක කමිටුව, 4. පර්යේෂණ, ග්‍රාමීය තොරතුරු සහ සම්බන්ධීකරණ කමිටුව සහ 5. විගණන කමිටුව යනු ඒ කමිටු පහ ය. නමුත් ගමේ ජනයාගේ අවශ්‍යතා සහ කැමැත්ත අනුව මෙ කමිටු ගණන සහ ඒවායේ අන්තර්ගතය වෙනස් කරගැනීමට පුළුවන.
ග්‍රාම සභාව තුල ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුවේ නියෝජිතයාගේ කාර්යභාරය ගැන ඉතා කෙටියෙන් අවධානය යොමු කරමු. ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුව (පළාත් පාලන ආයතනය) සහ ග්‍රාම සභාව අතර සම්බන්ධීකරණය, අදාළ ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුවේ කටයුතු පිළිබඳව ග්‍රාම සභාවට වගවීම, ග්‍රාම සභා කටයුතු පිලිබඳ උපදේශනය සහ ඉහල දේශපාලන අධිකාරියට ග්‍රාම සභාවේ ඉල්ලීම් යොමු කිරීම යනු ග්‍රාම සභාවේ ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩු නියෝජිතයාගේ කාර්යභාරය යි. ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ කාර්ය වන්නේ ග්‍රාම සභා පවත්වාගෙන යාමේ කටයුත්තට අදාළ සම්බන්ධීකරණය සහ නිලධාරීන් යොමු කිරීමය. එසේම ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුවේ සාමාජිකත්වය එක් ග්‍රාම සභාවකින් එක් අයෙකුට ලබා දිය යුතුය. එහිදී ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුව යනු ග්‍රාම සභාවලට අදාළ ප්‍රාදේශීය වගවීම් කමිටුව ද වේ. ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුවේ රැස්වීම්වල න්‍යාය පත්‍රයේ එක් අයිතමයක් විය යුත්තේ ග්‍රාම සභා කටයුතු යන්නය.
මේ ඉහතින් සඳහන් කළේ ලංකාවේ වසම් හැත්තෑ හතරක 2012-2015 අතර කාලයේ නියමු ව්‍යාපෘතියක් ලෙස සාර්ථක අත්දැකීම් ලැබූ ග්‍රාම සභා ක්‍රමය පිළිබඳව ඉතාම කෙටි සාරාංශයකි.  
 
නැවතුන තැනින් පටන් ගමු කියා විසුක දස්සන පෙන්නන අය හිතිය යුත්තේ සමහර නැවතුන තැන් නැවත පටන් ගත යුතු නැති බවය. එහෙත් සමහර නවත්තපු තැන් කෙරෙහි නැවත අවධානය යොමු කළ යුතුමය. ග්‍රාම සභා එවැන්නකි. එය ස්වදේශික පෝෂිත රාජ්‍යයක් ගොඩ නැගීමේ අත්තිවාරමය. පටන්ගත යුත්තේ එතනින් ය. පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව වනාහි පූර්ව කොරෝනා ලංකාවෙන් ජයගත නොහැකි රටක් බව කවුරුත් තේරුම් ගත යුතුය යන්න මේ කිවි දා මගේ දැක්මය.
 
ධම්ම දිසානායක/24.4.2020/කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප  
Comment (0) Hits: 357

හුස්ම ගන්න ඉඩ දියව්! 

පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ සාමකාමී විරෝධයට සිදු කරන ලද පොලිස් ප්‍රහාරය නින්දිතය. ඒ ගැන අමුතුවෙන් කියන්නට අවශ්‍ය නැත. ඊයේ (09) මුළු ලොවම ඇස් පනාපිට දුටු ලාංකීය යථාර්ථය කුමක්ද? ජෝජ් ෆ්ලොයිඩ් ලංකාවේ විසූවද ඔහුගේ ඉරණම එතරම් වෙනස් නොවනු ඇති බව නොවේද?  
 
ඒ සමගම කිව යුත්තක් නම් පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ විරෝධතාව කොරෝනා අර්බුදය සමයේ සිදු වූ ඉතාම වැදගත් දේශපාලන ක්‍රියාවක් බවයි. මන්ද යත්, එය කොරෝනා යුගයේ ගොඩ නැගෙමින් පැවති නව සමාජ පිළිවෙල බිඳ හෙලීමට දායක වූ බැවිනි. එම සමාජ පිළිවෙල අපට "ඇඳිරි නීතිය (හෝ අර්ධ ඇඳිරි නීතිය) සමග පවතින සාමාන්‍ය තත්ත්වය" යනුවෙන් නම් කළ හැකිය.  
 
එය කවරාකාර සාමාන්‍ය තත්ත්වයක්ද? රාජ්‍ය බලය දරන නැතිනම් රාජ්‍ය බලයට සමීප අයවළුන් හට පමණක් "නිදහස" තිබෙන සාමාන්‍ය තත්ත්වයකි; "නිදහස" නමැති වරප්‍රසාදය තිබෙන පිරිසට තමන් කැමති තැනක යන්නට එන්නට හැකි තත්ත්වයකි; ඔවුනට පමණක් දේශපාලන කටයුතුවල යෙදිය හැකි තත්ත්වයකි; ඔවුන්ගේ චර්යාවන් පමණක් වසංගත නීති මගින් පාලනය නොවන ආකාරයේ තත්ත්වයකි. අන් සියළු දෙනාගේ දෛනික ජීවිතය පවා ඉතාම සංකීර්ණ ලෙස සුපරීක්ෂාවට සහ පාලනයට ලක් කෙරෙන ආකාරයේ තත්ත්වයකි. කොටින්ම ජෝජ් ඕවල්ගේ "1984" කෘතියේ එන ඩිස්ටෝපියානු ලෝකය සිහි ගන්වන ආකාරයේ තත්ත්වයකි. 
 
අප යමින් සිටියේ ඒ දිශාවටය. පෙරටුගාමීන්ගේ ක්‍රියාවෙන් බිඳුණේ එම ඊනියා නව සාමාන්‍ය තත්ත්වයයි. (සරදම්ජනක ලෙස, එම නව සාමාන්‍ය තත්ත්වයේ බියජනක නිහඬතාව බිඳ හෙලන්නට පොලීසියද සක්‍රීයව දායක විය!) 
 
සැබවින්ම පසුගිය කාලයේ ශ්‍රී ලංකාවේ පමණක් නොව ලොව බොහෝ රටවල නිර්මාණය වෙමින් තිබුණේ එවන් සීතල, බියකරු, නිහඬ පරිසරයකි. රාජ්‍යයේ අධිකාරීවාදී මැදිහත්වීම් මගින් පුද්ගල ජීවිතය සූක්ෂම ලෙස හැසිරවීමට ලක් කෙරෙන පරිසරයකි. (ශ්‍රී ලංකාව තුළ එවන් පරිසරයක් නිර්මාණය වීම දක්වා වූ ගමන ආරම්භ වූයේ කොරෝනා වසංගතයට පෙරය; එනම් පසුගිය ජනාධිපතිවරණය නිමා වීමත් සමගය).
 
නමුත්,දැන් ලෝකය වෙනස් වෙමින් පවතී. ජෝජ් ෆ්ලොයිඩ් ඝාතනයට එරෙහි විරෝධතාව ලොව පුරා පැතිර යාමෙන් පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ එයයි. ශ්‍රී ලංකාවට ඒ වෙනස සමග එක්වීමට දැන් අවස්ථාව සැලසී  තිබේ.
 
ඒ සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ සාමූහික ක්‍රියාකාරීත්වයකි. සියළු ප්‍රජාතාන්ත්‍රික බලවේග අතර ඉතාම පුළුල් සහයෝගීතාවකි. ඒ සඳහා වන පළමු සංඥාව ජාතික ජන බලවේගය වෙතින් ලැබී තිබේ. එම සහයෝගීතාවයේ හස්තය වැළඳගැනීමට අවශ්‍ය දේශපාලන විවෘතභාවය සහ පරිණතභාවය පෙරටුගාමී පක්ෂය සතුව තිබෙන බව මට විශ්වාසය. ඒ සමගම සෙසු පක්ෂ, සංවිධාන, වෘත්තීය සමිති, සිවිල් සංවිධාන සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අගයන සියලු පුද්ගලයන්ගේ සහයෝගීතාව වෙත දැන් ඇරයුම් කළ යුතුව ඇත. මන්ද යත්, මෙවන් පොලිස් (සහ ඇතැම්විට හමුදා) මර්දනයන්ට ඉදිරියේදී කවර පක්ෂයකට වුවත් මුහුණ දීමට සිදු විය හැකිය. මා මිත්‍ර Vishaka Suriyabandara ඉතාම නිවැරදිව පවසා තිබූ පරිදි දේශපාලන පක්ෂ යනු සංවිධානය කළ මහජන මතයන්ය. පක්ෂවලට නිදහසේ දේශපාලනයේ යෙදීමට අවශ්‍ය වාතාවරණය සකසාගත යුත්තේ එම නිසාය. 
 
පළමුව අවශ්‍ය වන්නේ පෙරටුගාමී පක්ෂයේ සාමකාමී විරෝධය මර්දනය කිරීම හෙළා දකින සියලු දෙනා වෙත කරන පොදු ආමන්ත්‍රණයකි. එම සියලු දෙනාගේ සහභාගීත්වයෙන් කෙරෙන සාමකාමී නිහඬ විරෝධයක් පැවැත්වීම වඩා උචිත යැයි සිතමි. විපක්ෂය නියෝජනය කරන සියළු පක්ෂවලට ඒ සඳහා ආරාධනා කළ යුතුය. ආණ්ඩුව තුළම නියෝජනය වන වාමාංශික කොටස්වලට පවා ඇරයුම් කළ හැකිය. 
 
ඒකාධිපතීත්වයක් කරා දිශානත වූ වත්මන් බලාධිකාරයේ ගමන ආරම්භයේදීම නවත්වා ගත යුතුය. ප්‍රජාතාන්ත්‍රික විපක්ෂ බලවේග එක්ව හඬ නැගුව හොත් එය කළ හැකිය. තවමත් හැකිය...
 
-සුමිත් චාමින්ද 
 
10/06/2020
Comment (0) Hits: 319

වීරයා සහ ද්‍රෝහියා සොයා යෑම....

ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රියව, දැනට සති කීපයකට පෙර ජාතික වීරයෙක් බවට උත්කර්ෂයට නංවන්න බෝහෝ දෙනෙක් වෙර දරා තිබුණි.

හේතුව වුයේ, කොරෝනා වසංගතය අස්සේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පවත්වන්නට අාණ්ඩුව ගත් උත්සාහය ව්‍යර්ථ කරීමට ඔහු කටයතු කර තිබීමය.

මේ තීරණය නිසා හතරගාතෙන් වැටුණු ආණ්ඩුවේ සමහර උදවිය දේශප්‍රියව දැක්කේ ද්‍රෝහියෙක් විදිහටය.

සති කිපයයක් ගෙවී ගියා විතරය , දැන් මේ දෙගොල්ලෝ නොපිට පෙරළිලාය. වීරයා කියපු අය දැන් ද්‍රෝහියා කියනවාය . ද්‍රෝහියා කියපු අය දැන් මෙයාව වීරයා කර නොනැවතී අල්ලලා ඉඹ ගන්නට තරම් ලං වෙලාය.

මේ අලකලංචිය තේරුම් ගන්න බැරි හුඟක් අය දැන් ඉන්නේ අන්දමන්දවය.

ඇත්තටම මහින්ද දේශප්‍රිය වීරයෙක් ද? නැත්නම් ද්‍රෝහියෙක් ද?

හුදු පුද්ගලයෙක් විදිහට ඔහුගේ හැසිරීම දිහා බලා මේ ප්‍රශ්නවලට උත්තර සොයා ගත නොහැක.

ඒක සෙවීමට නම් , ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා විදිහට ඔහුගේ හැසිරීම හා ක්‍රියාකාරිත්වය සියුම්ව නිරීක්ෂණය කළ යුතුය.

රටේ පවතින වත්මන් අර්බුදයේ එක් වැදගත් මූලාරම්භයක් වුයේ, හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන 2018 ඔක්තෝබර් මාසයේ දී සිදු කළ පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීමය.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අනුව ජනාධිපති සිරිසේන කරපු ක්‍රියාව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි බව ඕනෑම පොඩි එකෙකුට පවා තේරෙන කාරණයක්ය.

නියමිත කාලසීමාවට පෙර ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරවිය නො හැකි බව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ඉතා හොඳින් දන්නා දේශප්‍රියට නොතේරෙන්න විදිහක් නැත. නමුත් මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපතිවරයා ලෙස ඔහු සිදු කළේ කුමක්ද?

ආණ්ඩුව විසිරපු සැනින් ඔහු නාමයෝජණා කැදෙව්වේය.. සැබැවින්ම ඔහු කළ යුතුව තිබුණේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීම ව්‍යවස්ථානුකූල නොවන බව බැලූ බැල්මට පෙනෙන්නට තිබුු හෙයින් ශේෂ්ඨාධිකරණයෙන් මඟපෙන්වීමක් ලබා ගැනීමට කටයුතු කිරීමය.

නාමයෝජණා කැඳවීම හෝ නොකිරීම හෝ කරන්නට තිබුණේ ඉන් පසුවය. නමුත් ඔහු එම වගකීම සහ යුතුකම පැහැර හැරියේය.

ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව තමන්ගේ වගකීම පැහැර හළ අවස්ථාවේ , කොමිෂමේ සාමාජිකයෙක් වුු මහාචාර්‍ය රත්නජීවන් හූල් මහතා , පුද්ගලිකව මීට විරෝධය දක්වා අධිකරණයට ගියේය.

ඉන් අනතුරුව දේශපාලන පක්ෂ ඇතුළුව තවත් කණ්ඩායම් 13 ක් අධිකරණය හමුවේ මේ විසුරවීම අභියෝගයට ලක් කළහ.

ජනාධිපති සිරිසේන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කර ඇති බවටත්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීම නීති විරෝධී බවටත් ශේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දුවක් දුන්නේ මේ අනුවය.

අධිකරණය විසින් ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය බලය ආරක්ෂා කර නොදුන්නා නම්, මහින්ද දේශප්‍රිය විසින් කැඳවූ නාම යෝජණා අනුව නීති විරෝධී මැතිවරණයක් සේම නීති විරෝධී ආණ්ඩුවක් එදා බිහිවන්නට නියමිතව තිබිණ.

අනෙක් සිද්ධිය , පසුගිය ජනාධිපති මැතිවරණයට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ගේ නාමයෝජනා භාර ගැනීම පිළිබඳ ගැටලුවය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, ජනධිපතිවරණයේ දී අපේක්ෂකයෙකු ලෙස ඉදිරිපත් වන බවට නිළ වශයෙන් ප්‍රකශයට පත් වූ විට , ඔහුගේ ඇමරිකන් පුරවැසිභාවය පිළිබඳව සමාජය තුළ දැඩි සාකච්ඡාවකට බඳුන් විය.

19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනට අනුව ද්විත්ව පුරවැසිභාවයක් සහිත පුද්ගලයෙකුට මැතිවරණයක අපේක්ෂකයෙකු වීමට නොහැකිය. 19 වැනි සංශෝධනය සම්මත වුණාට පසු ගීතා කුමරසිංහගේ මන්ත්‍රී ධූරය අහිමි වෙන්නේ මේ නීතියට අනුවය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ ද්විත්ව පුරවැසිභාවය ඉවත් කිරීමට අයදුම් කර ඇති බවත්, එය නුදුරේදීම පෙන්විය හැකි බවත්, රාජපක්ෂ පාර්ශවයෙන් කියැවුණත්, නාම යෝජණා දෙන තුරු එවැන්නක් සිදු වූ බවට කිසිදු ලිඛිත සක්ෂියක් ඉදිරි පත් කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකි විය.

ජනාධිපතිවරණයට නාම යෝජනා භාර ගැනීමේ දිනය ඉකුත් වෙන්නට පෙර , මාධ්‍යවේදීන් සහ විවිධ සංවිධාන මේ පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රියගෙන් විවිධ අවස්ථාවලදී විමසීය.

" විදේශ රටක පුරවැසිභාවයක් හිමි පුද්ගලයෙකුට මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙන්න බැහැ. නාම යෝජනා භාර ගැනීමේදී ඔබ එය පරික්ෂා කරනවාද? "

මාධ්‍යවේදියෝ විසින් අැසු මේ ප්‍රශ්නයට සභාපතිවරයාගේ උත්තරය වුයේ " 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම සංශෝධනය සම්මත වීමේන් පස්සේ, ඊට අනුව ජනාධිපති මැතිවරණ පනත සංශෝධනය නොවුණු නිසා ද්විත්ව පුරවැසිභාවය පරීක්ෂා කරන්න මට බලයක් නෑ. " යන්නය.

මේ අවස්ථාවෙදිත් කොමිෂන් සභාවේ සාමාජිකයෙක් වූ රත්නජීවන් හූල් මහතා කියා සිටියේ, මැතිවරණ පණත සංශෝධනය කරන්න වෙලාවක් හෝ අවශ්‍යතාවක් දැන් නැති නිසා මැතිවරණ කොමිෂම විදිහට අධිකරණයට ගොස් ද්විත්ව පුරවැසිභාවය සෙවීමේ බලය කොමිෂමට ලබා ගත යුතු බවය.

මහාචාර්‍යවරයාගේ තර්කය වුයේ 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය තුළ මෙය පැහැදිළිව තිබෙන නිසා ශේෂ්ඨාධිකරණය මේ අයිතිය කොමිෂන් සභාවට ලබා දෙන බවය.

නමුත් කොමිෂන් සභාව අධිකරණයට ගියේ නැත.

නාම යෝජණා භාර දෙන අවස්ථාවේ කවුරුන් හෝ ගෝඨාභය ගේ නාමයෝජණා පත්‍රය පිළිබඳව විරෝධය ප්‍රකාශ කළා නම් ඒක නිෂ්ඵල දෙයක් වනවා නො අනුමානය. මහින්ද දේශ්ප්‍රිය ඒ විරෝධය නොතකා ස්ථීරවම ගෝඨාභයගේ නාම යෝජණා පත්‍රය භාරගන්නවාය. හේතුව, ඔහුට ද්විත්ව පුරවැසිභාවය පරික්ෂා කිරීමට බලයක් නැති බව ඔහු ඊට කලින්ම කියා අැති නිසාය.

එසේම මැතිවරණ ප්‍රකාශයට පත් කළ සෑම අවස්ථාවකදීම ජන මාධ්‍ය හැසිරීම සම්බන්ධයෙන් කොමිෂමේ සභාපතිවරයා ලෙස මහින්ද දේශප්‍රිය ක්‍රියා කළ කාරය ද අභව්‍ය ය.

මැතිවරණ සමය තුළ රාජ්‍ය මාධ්‍ය තුළට කඩා පනින සභාපතිවරයා, ඒ වන විට විසුරුවා හරිමින් තිබෙන වැඩ සටහන් පවා නවතා දැමීමට තරම් නිර්භීත වේනවාය.

එහෙත් පුද්ගලික මාධ්‍ය දෙස අැසක් අැර බලන්නේ නැත. පුද්ලික ආයතන එක් අපේක්ෂකයෙකු ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා රෙදි නැතිව අශික්කිත ලෙස හැසිරෙන විට, සභාපතිවරයා අනුගමනය කරන්නේ නෑසූ කණින් යුතුව ඉවසා වැදෑරීමේ පිලිවෙතක්ය.

මේ සම්බන්ධයෙන් සමාජය ප්‍රශ්න කළ විට ,ඔහු පවසන්නේ පුද්ගලික මාධය නියාමනය කිරීමේ බලයක් තමන්ට නැති බවයි.

මැතිවරණ සමයක පිළිපැදිය යුතු මාධ්‍ය උපමාන ක්‍රියාවට යෙදිය යුත්තේ රාජ්‍ය මාධ්‍ය පමණක් නොවන බව ඔහු හොදින් දනී.

පුද්ගලික මාධ්‍ය ආයතනවලට උපමාන කිරියාත්මක කිර්‍රිමට නියෝග දීමට තම කොමිෂමට බලයක් ලැබී නොමැති නම්, ඒය ලබා ගැනීමේ කටයුත්ත කළ යුත්තේ ද කොමිෂම මිස වෙනත් පුද්ගලයෙකු නොවේය.

ඔහුගේ සේවා කාලය තුළ මැතිවරණ කොපමණක් පවත්වා ඇති ද? එහෙත් ඔහු මේ බලය තම කොමිෂම වෙත ලබා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය කිසිදු පියවරක් මෙතෙක් ගෙන නොමැත. ඉදිරියේ පවත්වන මැතිවරණයේදීත් ඔහු ලබා දෙන්නේ පැරණි පිළිතුරමය.

මහින්ද දේශප්‍රිය යනු මැතිවරණ කොමිෂම තුළ සිටින හය හතර නොදන්නා බබෙක් නොවන බව කවුරුත් දනිති. ඔහු 1983 තරම් ඈත කාලයක සිට මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කරන නිලධාරියෙකි. මැතිවරණ කොමසාරිස් ලෙස ද, ඉන් අනතුරුව මේ වන විට මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා ලෙස ද ඔහුගේ සෙවා කාලය පලපුරුදු සහිතය.

මැතිවරණ කොමිෂමට නොමැති යැයි කියන, එහෙත් ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් ආරක්ෂා කර දීම සඳහා තම කොමිෂම වෙත ලබා ගතයුතු බලතල කවරේද යන්න ඔහු හොඳින් දන්නා නමුත්, මේ තරම් විශාල කාලයක සිට ඒවා ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් ඔහු ක්‍රියා නොකිරීම අතපසුවීමක් යැයි කාටනම් කිව හැකිද?

කොමිෂම නඩත්තු වෙන්නේ ජනතා මුදලෙනි. ඒ නිසා කොමිෂම ක්‍රියා කළ යුත්තේ ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අයිතීන් ආරක්ෂා කිරිම වෙනුවෙනි. ඒ සඳහා අවශ්‍ය බලය ලබා ගැනීමට අධිකරණයට යා යුත්තේ කොමිෂමය. ඒ සඳහා යම් වියදමක් යන්නේ නම් ඒය ද ජනතාවගේ මුදලින් සිදුවිය යුතුය. ඊට කිසිවකු විරුද්ධ නොවනු ඇත.

එහෙත් කොමිෂමේ වගකීම හා යුතුකම නිසි පරිදි ඉටු නොකොට , සෑම සිදුවීමකටම පසු , දේශප්‍රිය පවත්වන සාකච්ඡවලදී ඔහු දොස් පවරන්නේ ජනතාවටය.

ඔහු නිතර අසන කෝචෝක් ප්‍රශ්නයක් තිබේ. ඒ නම්, " කෝ කවුරුවත් විරුද්ධ වුණේ නෑ නේ. කෝ කවුරුත් උසාවි ගියේ නෑ නේ "

ජනතා මුදලින් නඩත්තුවන ස්වාධීන කොමිෂමක්, ජනතාව විරුද්ධවන තුරු හෝ ජනතාව උසාවි යනතුරු හෝ බලා සිටීම කෙතරම් ඛේදජනකද යන්න අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත.

සභාපතිවරයාට අනුව ජනතාව අධිකරණයට ගොස් කොමිෂමට අයිති බලතල ලබා දිය යුතුය. මෙය කොතරම් නිවට නියාලු කමක්ද? නැතිනම් කොතරම් කෛරාටික කමක්ද? යන්න තොර බේරා ගැනීම ජනතාවට බාර කළ යුතුය.

නීති විරෝධී දේ සිදුවන්නට ඉඩ දී, පසුව ඒ ගැන තදින් විවේචනය කිරීම ද දේශප්‍රියගේ තවත් ජනප්‍රිය කලාවකි. ඊට හොඳම මෑත උදාහරණය වන්නේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණය ය.

මැතිවරණ සමයේ කැළණිය විහාරයේ නාග ලෝකෙන් ගෙනා ධාතු ප්‍රදර්ශනය කිරීමත්, ඒවා වන්දනමානයට ආ මිනිසුන්ට නෙලුම් පොහොට්ටු ලබා දෙමින් එක් පක්ෂයක ලාංඡනය ප්‍රවර්ධනය කිරීමත් සිදු විය. එම ක්‍රියාව නතර කිරීමට බලය කොමිෂන් සභාවට තිබියදීත්, කිසිවක් නොකර සිටි සභාපතිවරයා, මැතිවරණයේ නිළ ප්‍රථිඵල ලබා දීමේ උත්සවයේදී ධාතු වන්දනාව සහ පොහොට්ටු බෙදාදීම දැඩි ස්වරයකින් විවේචනය කරමින් සැර කතාවක් කිරීමට නම් වගබලා ගත්තේය. එමගින් ජනතාව ඒ මොහොතකට චූන් කරවීමට ඔහුට හැකි විය.

මැතම සිද්ධිය, කොරෝනා වසංගතයට ඈඳුණු මැතිවරණය කල්දැමීමය.

පාර්ලිමේන්තුව විසරවූයේ මාර්තු 02 වැනිදාය. ඡන්ද විමසිය දිනය වූයේ අප්‍රේල් 25 වැනිදාය. ලංකාවේන් කොරෝනා ආසාදිත චීන කාන්තාව හමුවූයේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරවන්නට පෙරය. මර්තු 10 වන විට ලාංකික කොරෝනා ආසාදිතයා හමුවිය.

මේ අවස්ථාවේදී ද මැතිවරණ කොමිෂමේ සාමජික රත්නජීවන් හූල් කියා සිටියේ ජනාධිපතිවරයා පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීම වැරදි බවය. පවතින තත්ත්වය යටතේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ ගැසට් නිවේදනය ජනාධිපතිවරයා වහාම අවලංගු කළ යුතු බව ඔහු අවධාරණය කළේය. නැතිනම් ඒකාධිපතියෙකු මතුවීම වැලැක්විය නොහැකි බවද ඔහු කීවේය.

නාමයෝජණා භාර ගැනීමේ අවසන් දිනය වූයේ මාර්තු 19 වැනිදාය. කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගෙන නාමයෝජණා භාර ගන්නට පෙර මැතිවරණය කල් දමා ගැනීම සඳහා මැතිවරණ කොමිෂමට අධිකරණයේ සහාය පතන්නට හොඳටම ඉඩ කඩ තිබුණි. නමුත් එය එසේ නොවුණි.

කොමිෂම කළේ නාම යෝජණා භාර ගෙන ඊට පසුව නිශ්චිත දිනයක් සඳහන් නොකොට මැතිවර්ණය කල් තැබීමය.

ඉන් අතුරුව කොමිෂම ජනාධිපති ලේකම්ට ලිපි දෙකක් යොමු කළේය. මාර්තු 31 සහ අප්‍රේල් 01 දින දාතමින් යොමු කළ මෙම ලිපි දෙකෙන්ම කොමිෂම දැන්වූයේ කොරෝනා වසංගතය හේතුවෙන් මැතිවරණය පැවැත්වීමට නොහැකි තත්ත්වයක් තුළ නව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වියයුතු දිනය වන ජුනි මස 02 වැනිදාට පාර්ලිමේන්තුව රැස්කිරීමට නොහැකි වන බවය .

මෙයින් පැන නඟින ව්‍යවස්ථා ගැටලුව විසඳා ගැනීම වෙනුවෙන් නීතිපතිවරයා ගේ සහ ශේෂ්ඨාධිකරණයේ මඟ පෙන්වීම ලබා ගන්නා ලෙස ජනාධිපතිවරයාට එමගින් යෝජන කර තිබිණි.

ජනාධිපති ලේකම් ඊට පිළිතුරු වශයෙන් කීවේ මැතිවරණ පැවැත්වීමේ දිනය කල දැමූ කොමිෂම ම වෙනත් දිනයක් ලබාදිය යුතු බවය. තමන්ට ශේෂ්ඨාධිකරණයට යෑමේ අවශ්‍යතාවයක් පැන නොනගින බව ද එහි සඳහන් විය.

මේ අතර තුර ඡන්දය පැවැත්වීමට ආණ්ඩුවේ ප්‍රබලයන් කොමිෂමට බලපෑම් එල්ල කරමින් සිටින බවට රාවයක් පැතිරිණු අතර, දකුණු පලාතේ ආණ්ඩුකාරවරයාව සිටි කීර්ති තෙන්නකෝන්ගේ මුහුණු පොතේ ආන්දෝලනාත්මක වැකියක් පළ විය.

එහි දක්වා තිබුණේ " මැතිවරණය මැයි 28? " ලෙසය. මේ වැකියට ප්‍රතිචාරයක් දක්වා තිබුණු මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපති මහින්ද දේසප්‍රිය , " ඔයා කොහොමද ඒක දන්නේ ? " යැයි අසා තිබිණ. කීර්ති තෙන්නකෝන් යනු බැසිල් රාජපක්ෂගේ සමීපතමයෙක් ය.

මේ වන විට යාපනය පිහිටි සිය නිවසේ රැඳී සිටි කොමිෂමේ සාමාජික රත්නජීවන් හූල් මහතා හදිසියේම තම නිවසට මාධ්‍යවේදීන් කිහිප දෙනකු කැඳවා මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් පැවැත්විය.

එහිදී ඔහු කියා සිටියේ මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපතිවරයා තමාට දුරකථනයෙන් කතා කොට මැතිවරණය මැයි 28 වැනිදා පැවැත්වීමට යෝජණා කළ බවය. එ් සම්බන්ධයෙන් තමා මැතිවරණ කොමිෂමට ලිඛිතව දන්වා යැවූ බවද ඔහු පැවසීය.

අප්‍රේල් 18 නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ පැවසුවේ පාර්ලිමේන්තු පණත අනුව ජනාධිපතිවරයා නියම කළ දිනයට මැතිවරණය පැවැත්වීමට නොහැකි නම්, ඒ සඳහා වෙනත් දිනයක් දීමට කොමිෂම බැඳී සිටින බවය. දින නියම නොකර මැතිවරණය කල් දැමීමට කොමිෂමට බලයක් නොමැති බවද ඔහු අවධාරණය කර තිබිණ.

අප්‍රේල් 20 වැනි දින මැතිවරණ කොමිෂම රැස්වීමට පෙර කොමිෂමේ සභාපති මහින්ද ,තම මුහුණු පොතේ සටහනක් පලකොට තබුණි. එහි සඳහන් වූයේ කල් තබා ඇති මැතිවරණය පැවැත්වීමේ දින වකවානු තීරණය කිරීමේ බලය ඇත්තේ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවට බවය.

කොමිෂමේ තීන්දුව ප්‍රකාශ කිරීමට මොහොතකට කලින් තම මුහුණු පොතේ සටහනක් දමා තිබූ මහින්ද රාජපක්ෂ කියා තිබුණේ , තමන් පාසල් අාරම්භ කිරීමට හෝ මැතිවරණයක් කැඳවීමට හෝ කිසිදු බලකිරීමක් නොකළ බවය.

අප්‍රේල් 20 රැස්වුණු කොමිෂම අවසානයේදී මැතිවරණය පැවැත්වීමේ දිනය ලෙස ජුනි 20 වැනි දිනය තින්දු කිරීමට කටයුතු කළේය.

මෙතැනද අදහාගත නොහැකි කරුණක් තිබේ.

එනම් කොමිෂමේ සභාපති මීට පෙර ජනාධිපති ලේකම්ට යැවූ ලිපි දෙකේම සඳහන් කර තිබූ කරුණු වලට පරස්පර තීන්දුවක් ගැනීමට ඔහු දායකවීමය.

ඔහු ජනපති ලේකම්ට යැවූ ලිපි දෙකේම දන්වා ඇත්තේ ජුනි 02 ට පෙර නව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීමට නොහැකි වුවහොත් ව්‍යවස්ථා අර්බුදයක් මතුවන බවය.

එසේ තිබියදීත් මැතිවරණය පැවැත්වීම ජුනි 20 ලෙස නියම කරන්නේ කුමණ පදනමක් මතද? ඒ අනුව පෙර කියූ ව්‍යවස්ථා අර්බුදය මතු නොවන්නේද?

මේ අතර ජුනි 20 යන දිනය නැවතත් වෙනස් කළ හැකි බවට මේ වන විට ඉඟි මතු කොට ඇත.

කේසේ වෙතත්, රට සම්පූර්ණයෙන් අර්බුදයෙන් අර්බුදයට ගමන් කිරීම වැලැක්විය නොහැක. ඒ අනුව රටේ කුමණ දේශපාලන බල තන්ත්‍රයක් නිර්මාණය කිරීමට කුමණ කණ්ඩායමක් සැලසුම් කරමින් සිටීද යන්න පිළිබඳව සවිඥාණික වී සිටීම වැදගත්ය.

මෙම අර්බුදය නිර්මාණය කිරීමට මැතිවරණ කොමිෂමේ වගකීම් සහ යුතුකම් පෑහැර හැරීම සෘජු ලෙසම දයක වී ඇති බව පැහැදිලිය.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඉවත් කිරීමට තුනෙන් දෙකක ජන වරමක් ඉල්ලු අයම , එම සංශෝධනය යටතේ පිහිටවු මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවට සහ එහි සභාපතිවරයාට ස්තෝත්‍ර ගායනා කරන තරමටම මේ වනවිට වෙනස් වී අැත. මෙි වෙනසට පාදක වු සැබෑ හේතුව දැකිය හැක්කේ මසැසින් නොව නැණැසින්මය.

ඒ අනුව වීරයා සහ ද්‍රෝහියා අතර වෙනස හඳුනා ගැනීමට හැකිවනු ඇත.

සුනිල් ගාමිණී

Comment (0) Hits: 403

කොරෝනා වැළඳුණු විපක්ෂයක්...

" අපි නම් විපක්ෂයේ ඉන්න කොට බැලුවේ කොහොමද ඉක්මනින් ආණ්ඩුව පෙරළන්නෙ කියලා. ඒ නිසා අපි මැතිවරණ ඉල්ලුවා. මම දන්නේ නෑ අද තියෙන විපක්ෂය මැතිවරණ එපා කියලා කියන්නෙ ඇයි කියලා. ඒකෙන්ම ජනතාවට තේරෙනවා එයාලගේ තත්ත්වය මොකක් ද කියලා. "

දළදා මාලිගාව ඉදිරිපිට දී ඊයේ (30) මෙම කතාව කියනු ලැබුවේ අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාය.

හොඳ හැටි හිතා බැලුව හොත් කතාව සහතික ඇත්තය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපති ලෙස පත්වී ගෙවී ඇත්තේ යන්තම් මාස හයකි. මේ මාස හයට ආණ්ඩුවේ කැරැට්ටුව විමසා බැලුව හොත්, ආණ්ඩුවක් නොව ආණ්ඩු දෙකක් පෙරළා දැමීමට තරම් ජනතාවක් සංවිධානය කිරීමට ප්‍රමාණවත් කරුණු කාරණා එමට ය.

වැඩ ඇල්ලුවේම රාජ්‍ය ආයතන වලට ඥාතීන් පත්කිරීමෙනි. ඊළඟට රාජ්‍ය සේවකයන්ට වැඩි කළ යුතුව තිබූ වැටුප් වර්ධකය අහෝසි කළේය.

කොරෝනා වසංගතය ඇතුළේ සිදු වූ දේ බොහෝය.

මුළු ලෝකය පුරාම කොරෝනා වෛරසය පැතිරෙමින් තිබූ අවස්ථාවක , නිසි වේලාවට ගුවන් තොටුපල වසා නොදැමීමත්, විදෙස් සංචාරකයන් ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීම සඳහා මිලියන ගණන් මුදල් යොදවා ප්‍රචාර සිදු කිරීමත් එක පසකින්ය.

කොරෝනා පැතිරෙන විට එය පාලනය කිරීම සඳහා නිසි සැලසුමක් නොමැතිව පැනවූ ඇඳිරි නීතිය මුළු සමාජයම අවුලකට පත් කළේය.

ගොවියන්ට සිය නිෂ්පාදන අලෙවි කර ගැනීමට නොහැකිව තම නිෂ්පාදන විනාශ කරන්නට සිදු විය. අනෙක් අතට පාරිභෝගිකයන් භාණ්ඩ හිඟ විය. එ් හේතුවෙන් ජාවාරම්කරුවන්ගේ සූරාකෑමට ද ලක් විය.

සිල්ලර වෙළෙඳුන් , සුළු හා මධ්‍යම පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන්, කර්මාන්තකරුවන්, විධිමත් හා අවිධිමත් ක්ෂේත්‍රවල කම්කරුවන් ආදී කී නොකී සමස්ථ සමාජයම අන්ත අසරණ භාවට පත් විය.

අනෙක් අතට ලෝක වෙළඳපොලේ සීග්‍ර ලෙස පහළ ගිය තෙල් මිලේ වාසිය ජනතාවට ලැබී නැත. ගොවියාට නොමිලේ පොහොර දෙන බවට දුන් පොරොන්දුව ඉටු කරනවා වෙනුවට මුදලටවත් ලබා ගන්නට පොහොර නොමැත.

සහල් හිඟයක් ඇති කළ සහල් මාෆියාව , තමන්ට අවශ්‍ය පරිදි මිළ ඉහළ දමා ගෙන ඇත. රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ වැටුපෙන් නොදන්වා මුදල් කපා ගෙන තිබේ. දරා ගත නොහැකි තරමට ජල ගාස්තු ඉහළ ගොස් ය.

ගුවන් යානා යවමින් යුරෝපයේ, චිනයේ රුසියාවෙ හිටපු ඥාතීන් හිතවතුන් ගෙන්වාගත් ආණ්ඩුව , මැදපෙරදිග දහ දුක් විඳින ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට දක්වන්නේ කුඩම්මාගේ සැලකිලිය.

රට පුරා චිකාගෝ පන්නයේ වෙඩි තැබීම් ඇතුළු අපරාධ රැල්ලකි.

ගල්කිස්ස වෙරළේ වැලි පුරවා රුපියල් මිලියන 890 ක් ජනතා මුදල් කාබාසිනියා කර තිබේ.

අළුත්ම එක නම්, කොරෝනා මර්දන නීති රීති එළිපිට බලු කළ තොන්ඩමන්ගේ දේහ චාරිකාව සහ ඔමානයේ සිට පැමිණි තොන්ඩමන්ගේ දියණියගේ කොරොන්ටයින් නාටකය ය.

ඉහතින් දැක්වූයේ ආණ්ඩුවේ කැරැට්ටුවෙන් කොටසක් පමණි. මේ ටික මහින්ද රාජපක්ෂලා විපක්ෂයේ සිටිය දී සිදු වූයේ නම්, මෙලහටත් ආණ්ඩුව හතරගාතෙන් වැටී අවසන්ය.

ආණ්ඩුවක් පෙරළා ආණ්ඩු බලයක් පිහිටුවීමට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින වත්මන් විපක්ෂයට මේවා ගැන වගේ වගක් නැත. ඒ අයට ඊට වඩා වැදගත් ප්‍රශ්න එමටය.

සජිත් එක්ක සමඟි බලය හදන්න ගිය අයව පක්ෂයන් නෙරපා ඒ ගැන මාධ්‍ය සාකච්ඡා පැවැත්වීම රනිල් පිලට ඇති ප්‍රධානම කටයුත්තය.

සමගි ජනබලවේගයේ අයට ඇත්තේ රනිල් ලඟ ඉන්න ඩීල් කාරයෝ කවු ද යන්න හෙළි කිරීමත්, තමන් සමඟ ඉන්න පිරිසගේ බිය සංකා දුරලීමේ භාරධූර කාරියත් ය.

මැතිවරණය කල් දැමීමට අධිකරණය තීන්දුවක් ලබා දෙන තුරු කට ඇරගෙන බලාසිටීම විපක්ෂයේ අනෙක් ප්‍රධාන කටයුත්තය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ද මේ සමගි ජන බලවේගයට හෝ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට හෝ නො දෙවැනි නැත. ජනතාව මරා ඡන්දය නොපවත්වන ලෙස කෑ ගැසීමත්, අධිකරණ තීන්දුව එනතුරු මග බලා සිටීමත් හැර ඔවුන්ට ද වෙන ආණ්ඩු විරෝධී කටයුත්තක් නැත.

බලා ගෙන යන විට සැබවින්ම කොරෝනා වැළඳි ඇත්තේ විපක්ෂයට ය. මේ දිනවල විපක්ෂය ස්වයං නිරෝධායනයකට යොමු වී ඇති නිසා සුවය ලබන තුරු ජනතාව ඉවසීමෙන් සිටිය යුතුය.

ppසුනිල් ගාමිණි

Comment (0) Hits: 327

මරණ තුනක් ඇති මිනිහෙක් පැණි කෑය !

මහ මැතිවරණය පැවැත්වීම පිළිබඳව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසන මෙන් මැතිවරණ කොමිසම ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා වෙත යවන ලද ලිපියට අධිකරණයෙන් ආණ්ඩුවේ තනතුරක් දැරීමට නුසුදුස්සෙකු කළ ඔහුගේ ලේකම්, පී.බී. ජයසුන්දර මහතා යවා ඇති පිළිතුරෙන් කුමන තත්ත්වයක් යටතේ හෝ මැතිවරණය පැවැත්වීම ආණ්ඩුවේ වුවමනාව බව පෙනේ. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රතිපාදනයක් යටතේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසන මෙන් මැතිවරණ කොමිසම ඉල්ලීමක් කෙළේ රටේ දැනට පවතින තත්ත්වය යටතේ මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට කටයුතු සම්පාදනය අසීරු නිසා බව පැහැදිලිය. කොරෝනා වසංගතය රට පුරා පැතිර යෑමට පෙර ද නාමයෝජනා පත්‍ර ලබා ගැනීම සහ මැතිවරණය පැවැත්වීමට ලබා දුන් කෙටි කාලය ඇතුළත එම කටයුතු සම්පාදනයට මහත් වෙහෙසක් ගත යුතු බව මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා අවස්ථා කීපයකදීම පෙන්වා දුන්නේය. ඒ අලුත් අවුරුදු කාලසීමාව තුළ රජයේ සේවකයන් බොහෝ දෙනකු දීර්ඝ නිවාඩු ගැනීමේ ප්‍රවණතාව නිසාය.

කෙසේ වුවත් ජනාධිපති ලේකම්ගේ ලිපියේ අන්තර්ගතය මෙන්ම එහි ස්වරයෙන් කියවෙන්නේ මැතිවරණ පැවැත්වීම මැතිවරණ කොමිසමේ කාර්යක් බවත් තමන් ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග පෙන්වාදීම අනවශ්‍ය මැදිහත්වීමකි යන්නයි. ඇත්තෙන්ම ව්‍යවස්ථාපිත නීතිය සහ පිළිගත් සම්ප්‍රදායන් අනුව ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන ආයතන තුන වන විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය කටයුතු කරන්නේ නම් එකිනෙකාගේ කාර්යන් සහ ක්‍රියා පටිපාටි තවෙකෙකු පෙන්වා දීමට අවශ්‍ය නොවේ. එහෙත් අවාසනාවකට මෙන් ලංකාවේ භාවිතාව ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් බව පුරවැසියන් වශයෙන් අපි දනිමු. සරල නිදර්ශනයක් වශයෙන් මෙවැනි ආපදා අවස්ථාවකදී කටයුතු කිරීම සඳහා ආපදා කළමනාකරණ පනතක් මගින් ආයතන ව්‍යුහයක් සම්මත කර තිබුණ ද වත්මන් ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැතිවරයා කටයුතු කරන්නේ එම ආයතන සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කර දමා තමන්ට රිසි සේ පත් කර ගත් කාර්ය සාධක බලකා මගිනි. මෙවැනි වසංගත රෝග පැතිර යෑමේ අවදානමක් පවතින විට ඒ පිළිබඳ විශේෂඥතාවක් ඇති වෛද්‍ය වෘත්තිකයන්ට හෝ එම කාර්ය සාධක බලකාවල ප්‍රමුඛතාවයක් ලබාදී නැත. මේ නිසා මේ රටේ සිටින වසංගත රෝග විශේෂඥයන්ට තම උපදෙස් යෝජනා මාලාවක් ලෙසින් ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට සිදුවිය.

මින් පැහැදිලි වන්නේ රාජපක්ෂ (ගෝඨාභය සහ මහින්ද) ආණ්ඩුව පවතින නීති නොසලකා තමන්ට රිසිසේ කටයුතු කිරීමට සූදානම්ය යන්නයි. කොරෝනා වසංගතය මේ රටේ පැතිර යෑමට පෙර ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ව්‍යවස්ථාදායකය හෝ අධිකරණය තම වැඩ කටයුතුවලට මැදිහත් නොවිය යුතුයැයි අනතුරු හැඟවීම් කර තිබිණ. මාර්තු දෙක වන විට මෙම වසංගතය ලෝකය පුරා පැතිර යෑමේ අවදානමක් තිබු නිසා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම සුදුසු නොවන බව සැලකිය යුතු කණ්ඩායමක් දැරූ මතය විය. එහෙත් පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකේ බලය ලබා ගෙන තමන්ට රිසි ආකාරයට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කර ගැනීමේ පරම බලාපොරොත්තුව නිසා ඒ ගැන කිසිම තැකීමක් කෙළේ නැත. ජනාධිපති තමාට පැවරී ඇති බලතල අනුව පළමු අවස්ථාවේම පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරි අතර දැන් වගකීම ඇත්තේ මැතිවරණ කොමිසම වෙත බව පවසයි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ නීතිය අනුව කටයුතු කිරීමට නොහැකිනම් එහි වරද ඇත්තේ එම කොමිසම වෙතය.

තර්කයක් අනුව මෙය නිවැරදියැයි පෙනෙන ආස්ථානයක් වුවත් එය වගකීමෙන් යුත් ප්‍රජාතන්ත්‍රීය සම්ප්‍රදායක් නොවේ. පරමාධිපති බලය ජනතාව වෙත පවතින අනුලංඝණීය අයිතියක් වශයෙන් සලකන රටක තීරණ ගැනීමේ ඒකාධිකාරී බලය ආණ්ඩුව කරවන අය මත පමණක් පවතින්නේයැයි සිතිම මහත් මුළාවකි. රටක විපක්ෂයට ද ජනතාව වෙනුවෙන් අදහස් දැක්වීමේ අයිතියක් මෙන්ම වගකීමක් ඇති බව පිළිගැනෙන්නේ ඔවුන් ද ජනතා පරමාධිපති බලය නියෝජනය කරන නිසාය. ආණ්ඩුව විසුරුවා හැරීම නිසා එම අයිතිය අහෝසි වී ඇතැයි තර්ක කළ හැකි වුවද මෙවැනි ආපදාවකදී වැදගත් වන්නේ සියලු ජන කොටස්වල අදහස් ලබා ගැනීම ය. එසේ නැතිව තම පටු දේශපාලන වුවමනාව පෙරටු කර ගැනීම පවතින තත්ත්වය යටතේ මහත් අනතුරකට අත වැනීමකි.

අනෙක් අතට කෙසේ හෝ මැතිවරණයක් පවත්වා තුනෙන් දෙකක බලය ලබා ගැනීමෙන් රට මුහුණ දී ඇති ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට හැකියාවක් ලැබෙන්නේද යන්න සැකසහිතය. මෙම වසංගත තත්ත්වය ඇතිවීමටත් පෙර සිට වර්ධනය වෙමින් පැවති ආර්ථික අර්බුදය, දැන් ඉහවහා ගිය තත්ත්වයකට පත්ව ඇත. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති තනතුරට පත්වීමත් සමග ආදායම් බදු කපා හැරීම නිසා රජයේ ආදායම් තත්ත්වය පිරිහීම (පසුගියදා එම තීරණය වෙනස් කළ බවට තොරතුරු පළවිය.) කොරෝනා වසංගතයට පෙර සිටම පැවති තත්ත්වයකි. ඉන් පසුව ඇඟලුම් කර්මාන්තය සහ සංචාරක ව්‍යාපාරය කඩා වැටිණ. ඇඟලුම් කර්මාන්තයට චීනයෙන් ආනයනය කළ අමුද්‍රව්‍ය නැවතීමෙන් මුහුණ දී තිබුණ අර්බුදය වඩාත් උග්‍ර වූයේ වසංගත තත්ත්වය නිසා එම කම්හල් වසා දැමීමෙනි. අපගේ අපනයන වෙළෙඳපොළ වන යුරෝපයේ උද්ගතව ඇති තත්ත්වය නිසා අපනයනය ද පවතින්නේ අවදානම් තත්ත්වයකි.

සංචාරක කර්මාන්තය මුහුණ දී ඇත්තේ එවැනිම අර්බුදයකට ය. කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය පහව ගියද සංචාරක කර්මාන්තය පෙර පැවති තත්ත්වයට පත්වීමට වසර ගණනාවක් ගතවනු ඇත. ඒ සංචාරකයන් වැඩි වශයෙන් පැමිණෙන රටවල් ද ආර්ථික අර්බුදයට මුහුණ දී ඇති නිසාය.

මේ සියල්ලේ අවසාන ප්‍රතිඵලය වන්නේ රටේ මුදල් තත්ත්වය දරුණු ලෙස පිරිහීම ය. එය වැළැක්වීමට ගෙන ඇති පියවර සියල්ල අසාර්ථකව ඇත. විදෙස් මුදල් ලබා ගැනීම සඳහා ආණ්ඩුවෙන් නිකුත් කළ ඩොලර් දශ ලක්ෂ 220ක් වූ සංවර්ධන බැඳුම්කරවලින් මිලදී ගෙන ඇත්තේ ඩොලර් දශ ලක්ෂ 22ක් පමණි. ඉන් පැහැදිලි වන්නේ විදේශ ආයෝජකයන් ආණ්ඩුව කෙරේ විශ්වාසයක් රඳවා නැති බවයි. සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් යටතේ මෙවැනි බැඳුම්කර සඳහා දායකත්වය නියමිත ප්‍රමාණයටත් වඩා ඉහළ අගයක් ගනී.

එම නිසා ආණ්ඩුවට දේශීය වියදම් පියවා ගැනීමට ඇති තවත් විකල්පයක් වන්නේ මුදල් නෝට්ටු මුද්‍රණය කිරීමයි. අලුත්ම මහ බැංකු වාර්තා අනුව මාර්තු මස වන විට රුපියල් බිලියන 170ක මුදල් නෝට්ටු මුද්‍රණය කර ඇත. එමෙන්ම රටේ රන් සංචිතවලින් අඩක් පමණ විකුණා ඇති බව ද වාර්තා වේ.

මේ ආකාරයට ආර්ථිකය බිඳ වැටෙමින් පවතින අවස්ථාවක උපාධිධාරීන් 50,000කට සහ උසස් අධ්‍යාපන සුදුසුකම් නැති ලක්ෂයකට රජයේ පත්වීම් ලබා දීම ආර්ථික අර්බුදයට විසඳුමක් නොවේ. විරැකියා ප්‍රශ්නය විසඳීම ආණ්ඩුව සතු වගකීමක් බවට කිසිදු සැකයක් නැත. එහෙත් ආර්ථිකයට සෘජුව හෝ වක්‍රව දායකත්වයක් නොලැබෙන රැකියා අවස්ථා ලබා දීමෙන් දේශපාලන වාසියක් ලබා ගත හැකි වුවද එහි අවසාන ප්‍රතිඵලය ආණ්ඩුවේ වියදම් වැඩිවීම පමණි. එමෙන්ම පිරිහී ඇති රාජ්‍ය සේවය තවත් පිරිහීමට පත්වීමකි.

මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමෙන් මේ ප්‍රශ්න කිසිවකට ස්ථිරසාර විසඳුම් ලබාගත හැකියැයි අනුමාන කිරීමට නොහැකිය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති තනතුරට පත්වීමෙන් පසුව මෙතෙක් ගෙන ඇති පියවර තහවුරු කරන්නේ ආර්ථික සහ දේශපාලන අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට විසඳුම් ඔහු වෙත නොමැති බවය. ආණ්ඩුවේ මර්මස්ථානවලට හමුදාවෙන් විශ්‍රාම ගිය සහ දැනට සේවයේ යෙදී සිටින හමුදා නිලධාරීන් සහ හිතවතුන් පත් කිරීම මෙම ගැටලුවට විසඳුම් නොවේ. ඔහුට එම හැකියාව සහ දැක්ම නැති බව කොරෝනා වසංගතයට මුහුණ දී ඇති ආකාරයෙන්ම පෙනේ. මෙවැනි සෞඛ්‍ය ගැටලුවකදී එම ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන්ගේ නායකත්වය සහ මගපෙන්වීම අත්‍යවශ්‍ය වුවද ඔහු එය නොසලකා හැර දේශපාලන ව්‍යාපෘතිය පෙරට ගෙන ඇත. ඒ ගැන විවේචනය කරන අය සුපුරුදු ආකාරයට දඩයම් කිරීම නැවත භාවිතයට ගෙන ඇත.

මරණ තුනක් ඇති මිනිසෙක් පැණි කෑය යන ජන ගීය සිහිපත් වන්නේ මෙවැනි පරිසරයක ය. අද රට මුහුණ දී ඇති මරණ තුන වන්නේ දේශපාලන ව්‍යවස්ථා අර්බුදය, ආර්ථික අර්බුදය සහ කොරෝනා වසංගතයයි. මෙම මරණ තුනෙන් එකකින් හෝ ගැලවීමට ස්ථිරසාර විසඳුම් මාර්ග නොමැතිව බලය ලබා ගැනීමේ පටු දේශපාලන වුවමනාවෙන් කටයුතු කරන නායකයන්ටත් ඔවුන් කෙරේ විශ්වාසය රඳවා ඇති ජනතාවටත් අවසානයේ අත්වන්නේ මරණය ද?

මහින්ද හත්තක -රාවය

Comment (0) Hits: 443

' රතු තොප්පි ' ධනපතියෝ.....

පුද්ගලික දේපළ ක්‍රමය තුරන් කිරීම මගින් සමානාත්මතා සමාජයක් ගොඩ නැගිය හැක යන දෘෂ්ටිවාදය , කොමියුනිස්ට්වාදය යැයි සරළව හැඳින් විය හැක.

කොමියුනිස්ට්වාදයේ විශ්වාසයන් වඩාත් ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ වන්නේ කාල් මාක්ස් ගෙනි.

කොමියුනිස්ට්වාදය් මත ක්‍රියා කරමින් සාර්ථක කොමියුනිස්ට් විප්ලවයක් සිදු කර රාජ්‍ය බලයක් පිහිට වූ ලොව පළමු පුද්ගලයා වූයේ රුසියාවේ වැලැඩ්මීර් ලෙනින් ය.

චීනය තුළ කොමියුනිස්ට්වාදී විප්ලවයේ නායකයා වූයේ මාඕ සේතූං ය. මාඕ ගේ විප්ලවයේ ජයග්‍රහණය ප්‍රකාශයට පත් වූයේ 1949 ඔක්තෝම්බර් 01 වැනිදා ය.

ලෙනින් රුසියාව තුළ සෝවියට් සංගමය පිහිටෙව්වා සේම , මාඕ සේතූං චීනය තුළ පිහිටවූයේ චීන සමූහ ආණ්ඩුවය.

සෝවියට් සංගමය තුළ ලෙනින් විසින් පිහිටුවන ලද පාලන තන්ත්‍රයට සමාන පාලනයක් මාඕ සේතූං ද ගොඩ නැඟීය. සියලු දේශපාලන බලය සංකේන්ද්‍රණය කළේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ඇතුළත ය.

mao zedongචීනයේ ව්‍යවස්ථාදායකය වන ජාතික මහජන සම්මේලනයේ ආසන සඳහා අපේක්ෂකයන් ලෙස නම් කරනු ලබන පුද්ගලයන් කවුරුන්ද යන්න තීරණය කරනු ලැබුවේ පක්ෂය විසින් ය. අපේක්ෂකයන් ලෙස නිළධාරීන් ද තෝරා ගනු ලැබිණ.

කම්කරුවන්, ගොවීන් සහ කුඩා ව්‍යාපාරිකයන් ගේ නාමයෙන් " ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආඥාදායකත්වයක් " ලෙස මාඕ තම පාලනය ගෙන ගියේය.

බොහෝ චීන ජාතිකයන් ගොවීන් වූවා සේම , ඔවුන් ධනවත් ඉඩම් හිමියන් ලඟ වැඩ කළ දුප්පතුන් විය. මාඕ ඉඩම් ජනසතු කළ අතර, ඊට එරෙහි වූ ඉඩම් හිමියන් දහස් ගණනක් ඝාතනය කළේය.

1950 දශකයේ ඇති කළ සාමුහික ගොවිපළවල් තුළ වැඩ කළ ගොවීන්ට සිදුවූයේ තමන් වෙනුවෙන් වැඩ කිරීමට වඩා සාමූහිකය වෙනුවෙන් වෙහෙසීමටය. මේ නිසා ගොවීන් තුළ එතරම් උනන්දුවක් නොවීය. මේ ක්‍රමය යටතේ ගොවිපල නිෂ්පාදන පහත වැටිණ.

නගර වල පිහිටි කර්මාන්තශාලා සහ වෙනත් ව්‍යාපාර ද රාජ්‍ය අයිතියට පත්විය. නිෂ්පාදන ඉලක්ක , වැටුප් සහ නිෂ්පාදන භාණ්ඩ වල මිළ නියම කරනු ලැබුවේ රජය විසින් ය.

රජය කම්කරුවාට රැකියාවක් ලබා දෙන අතර, සෞඛ්‍ය සේවා ප්‍රතිලාභ ද ලබා දුන්නේ ය. චීන කම්කරුවන් මෙම ක්‍රමය හැඳින්වූයේ " යකඩ සහල් බඳුන " ලෙසය.

කම්කරුවෝ ද ගොවියන් මෙන්ම රැකියා ක්‍රමය සම්බන්ධයෙන් එතරම් උනන්දුවක් නොදැක්වීය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ද කාර්මික නිෂ්පාදනය පහත වැටීමය.

1950 අග භාගය වන විට චීනයේ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල පැවැති නිදහස් වෙළඳ පොලවල් ද තහනම් කරන ලද අතර, පුද්ගලික ව්‍යවසායන් ඉතිරිව පැවතියේ ස්වල්පයක් පමණය.

පූර්ණ මාක්ස්වාදී ක්‍රමයක් කරා ආර්ථිකයේ ප්‍රගතිය පිළිබඳව සෑහීමකට පත් නොවූ මාඕ , " මහා ඉදිරි පිම්ම " නමින් වූ ප්‍රවේශයකට ප්‍රවිෂ්ට විය.

මේ යටතේ " කොමියුනිස්ට් " නමින් හැඳින් වූ විශාල සාමූහික ගොවිපොලවල් ඇති කළේය. නගරවල සිටි තරුණයන්ව රජය විසින් මෙම ගොවිපලවල් වෙත යැවීය.

කොමියුනිස්ට්වාදීන් ගොවිපලවල් පමණක් නොව කර්මාන්තශාලා, වෙළඳ ජාල, බැංකු, පාසල් සහ සිවිල් ජනයාගෙන් සමන්විත හමුදාවන් පවා ක්‍රියාත්මක කළහ.

කෙසේ නමුත් බෝග හා කාර්මික නිෂ්පාදන පහත වැටුණු අතර, සාගතයක් හේතුවෙන් මිලියන ගණනක් මිය ගියේ ය.

වසර දෙකකට පසුව මාඕ සේතූං කියා සිටියේ , බොහෝ දෙනෙකු කොමියුනිස්ට් විප්ලවය පාවා දෙමින් චීනය ධනවාදයේ මාවතට ඇද දමමින් සිටින බවය.

මේ අනුව මාඕ චීනයේ සංස්කෘතික විප්ලවයක් දියත් කරනු ලැබුවේය. පරමාදර්ශී කොමියුනිස්ට් සමාජය නිර්මාණය කිරීමට සහාය නොදෙන ඕනෑම කෙනෙකුට ප්‍රහාර එල්ල කිරීම මෙහි අරමුණ විය.

කොමියුනිස්ට් විප්ලවයේ පාරිශුද්ධ භාවය බලත්මක කිරීම සඳහා මාඕ විසින් රතු ආරක්ෂකයින් ලෙස හැඳින් වෙන මිලියන සංඛ්‍යාත තරුණ තරුණියන් සමාජයට මුදා හැරියේ ය.

මෙම තරුණ තරුණියන් මාඕ ගේ කියමන් ඇතුලත් කුඩා රතු පොත් පිංචක් ද අතැතිව " ධනවාදී නැඹුරුවක් " ඇති බවට සැක සිතූ සියලු දෙනාවම ප්‍රසිද්ධියේ හෙළා දුටහ.

මාඕ 1976 දී මිය ගිය අතර, සංස්කෘතික විප්ලවය අවසන් විය. චීනය යළිත් ආර්ථික අර්බුදයකට ඇද වැටිණ. බොහෝ චීන ජාතිකයන්ට කොමියුනිස්ට් පක්ෂය කෙරෙහි තිබූ විශ්වාසය නැති විය.

මාඕ ගේ මරණයත් සමඟ චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය තුළ බල අරගලයක් පැන නැගිණ. ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන්ට අවශ්‍ය වූයේ පක්ෂය වෙනස් කිරීමටය. දැඩි මත ධාරීන් උත්සාහ කළේ මඕ ගේ මාවත වූ කොමියුනිස්ට්වාදය දිගේ ඉදිරියට යෑමටය.

මාඕ මිය යෑමට පෙර පවා ඇතැම් ප්‍රදේශවල ගොවීන් සමුහික ගොවිතැන අත්හැර ,ග්‍රාමීය නිදහස් වෙළඳ පොලවල අලෙවිය සඳහා තනිව ආහාර නිෂ්පාදනය කරමින් සිටියහ.

චීනය පුරා බොහෝ දෙනෙක් , බයිසිකල් අලුත්වැඩියා කරන්නන්, සපත්තු සාදන්නන් සහ වෙනත් පුද්ගලික ව්‍යවසායකයින් බවට පත්වී සිටියහ.

මුදල් හිමි පුද්ගලයන්, ව්‍යාපාරයක් ලෙස තම මුදල් යොදවමින් මෙම අංකුර ධනපතියන්ට ණය ලබා දුන්හ.

මේ කිසිදු ක්‍රියාකාරකමක් නීත්‍යානූකූල නොවීය. නමුත් රජයේ ප්‍රාදේශීය නිළධාරීන් විසින් නීති කඩකරන්නන්ව නොසලකා හැරියේ ය.

අල්ලස් ලබා ගැනීමටත්, ප්‍රාදේශීය හා රජයේ රෙගුලාසි මෙන්ම නීති නැමීමට හා කැඩීමටත් රජයේ නිළධාරීන් පෙළඹුණු අතර, පුද්ගලික ව්‍යාපාර ,රජයේ ව්‍යාපාර ලෙසට පෙනෙන පරිදි ලියාපදිංචි කිරීමට ද ඔවුන් ක්‍රියා කළහ.

මේ අනුව " රතු තොප්පියක් " පැළඳ ගත් ධනපතියන් බිහිවන්නට විය.

බිම් මට්ටමේ පැවති මෙම ධනවාදයේ සාර්ථකත්වය, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය කෙරෙහි විශ්වාසය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට සමත් විය.

ආර්ථික වර්ධනය උත්තේජනය කිරීම සඳහා ධනවාදී ක්‍රමවේදයක් අනුගමනය කිරීමට උනන්දුවක් දක්වන ප්‍රතිසංස්කරණ මනසක් ඇති නායකයන් පොළඹවා ගැනීමටත් " රතු තොප්පි " ධනපතියන්ට අවශ්‍ය විය.

මෙවැනි වූ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණයකට නායකත්වය දීමට ඉදිරිපත් වූයේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නායකයෙකු වූ ඩෙන් ෂියාඔපිං ය. 1978 දී ඩෙන් ෂියාඕපිං කොමියුනිස්ට්වාදීන් බිඳ දැමූ අතර, ගොවි බිම් බදු දීමට පවුල් වලට අවසර ලබා දුන්නේ ය.

නිශ්චිත ප්‍රමාණයක් ස්ථාවර මිළකට රජයට විකිණීමෙන් පසුව , ඉතිරි සියල්ල ඕනෑම මිළකට නිදහස් වෙළඳ පොලේ විකුණා ගැනීමට ඩෙන් ෂියාඕපිං , ගොවි පවුල් වලට අවසර දුන්නේය.

මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ යටතේ පුද්ගලයන්, හවුල්කරුවන් සහ කොටස් හිමියන් සතු පුද්ගලික ව්‍යවසායන් නීතිගත කෙරුණු අතර, කොටස් වෙළඳපලවල් විවෘත විය.

රජය විසින් මිළ සහ වැටුප් නියම කිරීමේ ක්‍රමවේදය වෙනස් වූ අතර, එය නිදහස් වෙළඳපලේ පවතින ඉල්ලුම හා සැපයුම අනුව සිදුවන්නට ඉඩ හැරියේය.

මේ සියළු ප්‍රතිසංස්කරණ හේතුවෙන් 1980 දශකයේ මැද භාගය වන විට චීනයේ පෞද්ගලික ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යන කොමියුනිස්ට් පක්ෂ නිළධාරීන්ද ද බිහි විය.

ඒ අවදිය වන විට " රතු තොප්පි " ධනපතියන් මිලියන ගණනක් බිහි වී සිටියහ.

චීන කොමියුනිස්ට්වාදය බිඳ දමා චීනය තුළ " රතු තොප්පි ධනපතියන් " බිහි කිරීමට පුරෝගාමී වූ ඩෙන් ෂියාඕපිං 1920 දී ප්‍රංශය තුළ රැඩිකල් මාක්ස්වාදියෙකු ලෙස ගත කළ ජීවිතයේ තොරතුරුත්, ඔහු හඳුන්වා දුන් චීන ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණය අද ස්ථානගතවී ඇති ආස්ථානයත් කුමක් ද යන්න මතුවට විමසමු.

ppසුනිල් ගාමිණී

Comment (0) Hits: 306

'ධනේශ්වර ගෝලීය ආණ්ඩුකරණයේ ඓතිහාසික අර්බුදය තුළ නව ස්වදේශික වාදයක් '

මෙවර ලිපිය, මේ මොහොතේ ගෝලීය කොරෝනා ව්‍යසනය කේන්ද්‍රීයව මතුවන, නව ලෝක විකල්පයක් පිලිබඳව වන, බුද්ධිමය-මතවාදීමය සංවාදය තුළ මතුවන තර්කවලට ට දක්වන තවත් ප්‍රතිචාරයකි. එහෙමත් නැත්නම් මැදිහත් වීමකි. අපේ පාඨකයිණි, ඔබද ඉතා සාවධානව මේ කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන්න. ඒ මගේ ඉල්ලීමකි. 
 
ලෝකයම අද මුහුණ දෙමින් සිටින්නේ බරපතළ ආණ්ඩුකරණ අර්බුදයකට ය. නො එසේ නම් සියවස් තුනකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ ලෝක බලවතුන් විසින් මුළුමහත් මානව සංහතිය පමණක් නොව පෘතුවිය ම තම අණසකට යටත් කරගනිමින් විවිධ උපායමාර්ග මගින් සඟවා තැබූ මේ වනවිට මතුපිටට පැමිණ ඇති අර්බුදයකට ය. ආර්ථික ආණ්ඩුකරණය, දේශපාලන ආණ්ඩුකරණය, වෙළඳපොළ ආණ්ඩුකරණය, සමාජ ආණ්ඩුකරණය යන ඒවා සමඟ ඒකාබද්ධ වූ ධනපති ගෝලීය ආණ්ඩුකරණ සමස්තයම දැන් වනවිට ඇත්තේ දැවැන්ත සහ ගැඹුරු කළු කුහරයක ය. අර්බුදයක ය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සහ එහි පරිවාර සංවිධාන ධනේශ්වර ගෝලීය ආණ්ඩුකරණය ට සහේතුක භාවයක් ලබා දුන්නේය. නමුත් දැන් ඒ සියල්ල අර්බුදයේ ය.
 
තව දුරටත් අප මෙය පැහැදිළි කර ගනිමු. මෙම අර්බුදය වනාහි ධනපති ක්‍රමයේ ගෝලීය ආර්ථිකකරණය, ගෝලීය වෙළඳපොළකරණය සහ ඊට අනුබද්ධ ගෝලීය බල ආධිපත්‍යය සඳහා වූ ගෝලීය දේශපාලනකරණය යන ත්‍රිකෝණමිතික සම්බන්ධයේ ප්‍රතිපලයකි. ගෝලීයකරණය යනු ධනපතික්‍රමය නමැති භෞතික-මානසික-කායික වසංගත රෝගයේ  රෝග වාහකයෙකි. ඒ අනුව ධනේශ්වර ගෝලීයකරණය යනු මෙවැනි ව්‍යසන සහ අර්බුදවල මා පියන් නොව ඒවා පෘතුවිය පුරා ව්‍යාප්ත කරන වාහකින්ය, ඒජන්තයින් ය. තවත් පැත්තකින් බලන විට, මේ අර්බුදය වනාහි, මානව සමාජයේ සියලු අංශ ඒකාධිකාරී ආධිපත්‍යයකට යටත් කරමින් වර්ධනය කළ ධනපති ආර්ථික-දේශපාලන-සමාජ-සංස්කෘතික මොඩලයෙ හි පරාජයකි, සංවර්ධන මොඩලයෙ හි කඩා වැටීමකි.   
 
සරලව නම් එය ගෝලීය ආණ්ඩුකරණයේ (crisis of global governance ) අර්බුදයකි. ඒ අර්බුදය සියලු රාජ්‍යයයන් බරපතළ ආණ්ඩුකරණ අර්බුදයකට ඇද දමා ඇත.  ඇත්තටම ලෝක බලවතුන් සහිත රටවලත් අපවැනි රටවලත් පාලකයින් කරමින් සිට ඇත්තේ බල දේශපාලනයම මිස මනාව-සොබාදම් කේන්ද්‍රීය ජාතික ආණ්ඩුකරණයක් නොවන බව වැටහෙන්නේ දැන් ය. එත් ටික දෙනෙකුටය. 
 
බොහෝ පාලකයින් බල දේශපාලනයේ සහ ඔය කියන ජාතික ආණ්ඩුකරණයේ වෙනසවත් දන්නේ නැත. අන්තර් මහද්වීපික මිසයිල්, අග්නි මිසයිල්, මිනිසුන් සිරගත කළ මෙට්‍රෝ නගර, අහස සිඹින ගොඩනැගිලි සහ කුළුණු හදපු සහ සඳ තරු ග්‍රහලෝක තරඟයට තරණය කළ අය තම බල පෙරේතකම මිස වෙන කිසිවක් නොතැකූ බව දැන් නම් වටහා ගත යුතුමය. පුහ් දියුණුවේ මහිමය. තම දෙපා යටින් සිදුවන මහා විපත්තිය ගැන වගේ වගක් ඔවුනට තිබුණේ නැත. දැන් පදනම ම අනතුරේය. 
 
ගෝලීය සහ ජාතික වශයෙන් මුහුණ දී ඇති  මේ අර්බුධය විසින් සපයන වැදගත් අවකාශයක් ඇති බව ද  අප හඳුනා ගත යුතු ය. නිසි ලෙස කටයුතු කළහොත් ඒ අවකාශය වනාහි, ගෝලීය වශයෙනුත් ජාතික වශයෙනුත්  ඥාන මීමංශාත්මක විඛණ්ඩනයක ට මඟ පාදන එකක් ය. එහි දී අප ප්‍රවේශ විය යුතු නව ඥාන මීමංශාව කොරෝනාවලින් පසු ආර්ථික, දේශපාලන, වෙළඳපොළ, තාක්ෂණික සහ සංවර්ධන යනාදී වශයෙන් වූ නව ලෝක සහ ජාතික සුසමාදර්ශ සඳහා  හේතු වනවා සේ ම ඒ මගින් අර කළු කුහරය විනිවිද ගොස් නිසි ලෙස අර්බුදය හඳුනාගැනීමේ රශ්මි දහරා නිර්මාණය කරගත හැකිවනු ඇත. එපමණක් නොව නව ලෝක-ජාතික  පදනමක්, රටාවක්, රාමුවක් සහ පිළිවෙලක් නිර්මාණය කර ගැනීමට ඒ හරහා හැකි වනු ඇත.  
 
ඇත්තටම ලෝකය පුරා මානව කේන්ද්‍රීය සහ සොබාදම් කේන්ද්‍රීය නැතහොත් සමස්තයක් ලෙස පෘතුවි කේන්ද්‍රීය අප වැනිම වූ සිතන්නන් කාලයක සිට මතු කළ, පෙන්වා දුන් පවතින ක්‍රමයේ නො ගැලපීම සහ නො ගැලපීමේ භයානක ප්‍රතිවිපාක තුට්ටුවකට මායිම් නොකළ ගෝලීය ඒකාධිකාර කඩා වැටී ඇත්තේ ඒ ඒකාධිකාර නඩත්තු කළවුන් මතට පමණක් නොව ඔවුන් විසින් අන්ත අසරණ භාවයට පත්කළ පෘතුවිය සහ පෘතුවිවාසී සියල්ලෝම මත ට ය. 
 
දැන් මුළු ලෝකයම ආ මඟ වැරදි බව පසක් කර ගනිමින් සිටී.  එක්කෝ එවැනි පසක් කර ගැනීමක ට ඇවසි තත්ත්වයක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී. එක්කෝ ගුණ කථන නොපවත්වාම පැවති ක්‍රමය මිහිදන් කිරීමට අවැසි පසුබිමක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී. 
 
කරු පරණවිතාන මගේ පෞද්ගලික මිතුරෙකි. ඔහු දක්ෂ ලේඛකයෙකි, කවියෙකි, ගී පද රචකයෙකි. පාර්ලිමේන්තුකාරයෙකි. මෑතකදී ඔහු ලිඛිතව ඉදිරිපත් කළ අදහසක් වුයේ, මානව සමාජයට “නිදහස නමැති දායාදය” ප්‍රදානය කළ ලිබරල්වාදය ගුණකථනයක් නොපවත්වා ම මිහිදන් කිරීම නුසුදුසු බවය.         
 
කුමන ගුණ කථන ද? එහෙත් පරණේ වැනි අපගේ මිතුරන් ට අනුව ධනපති ලිබරල් ආර්ථික-සමාජ ක්‍රමය මිහිදන් කළ යුත්තේ ‘ලිබරල් ප්‍රතිමාන’ ගැන ගුණකථන පැවැත්වීමෙන් අනතුරුවය. නමුත් එහි දී අප අමතක නොකළ යුත්තක් ඇත. ධනපති ක්‍රමය භාවිතා කළ ලිබරල් අයිසින් තවරණ, එකී මොඩලයට එරෙහිව දැවැන්ත ක්‍රියාවලියක නිරතව සිටි සමාජවාදී ව්‍යාපාරවලින් උපුටා ගත් ඒවාය. 
එසේම අර්බුදයට යාමට  ඉඩ ඇති තම මොඩලය ආරක්ෂා කර ගැනීමේ දිය අගල් ය. පසුව, සමාජය සඳහා වූ ලිබරල් ප්‍රදානයන්ය යනුවෙන් හංවඩු ගැසූ නිදහස, සමානාත්මතාව, මානව අයිතීන්, සාධාරණත්වය, යුක්තිය, අධ්‍යාපන සහ සෞඛ්‍ය අවස්ථා, යනාදිය සහ තවත් බොහෝ දෑ සමාජවාදී ව්‍යාපාරවල පුරෝගාමීන්  නිර්මාණය කළ, මතුකළ සහ සමාජය තුළ පැලපදියම් කිරීමට ශ්‍රමය සහ ජීවිත කැප කළ ඒවා ය.
 
ෆුරියර්, මෝර්, ඕවන්, සිමොන් වැනි සංකල්පීය මත සැකසු සමාජවාදීන් ද මාර්ක්ස්, එංගල්ස්, ලෙනින්, ට්‍රොස්කි වැනි ක්‍රියාකාරී-අරගලකාරී සමාජවාදීන් ද ඒ සඳහා වූ නිසි ගුණ කතනවල දී නම් සඳහන් කළ යුතු පුරෝගාමියෝ වෙති. සරළ උදාහරණයකින් මෙය පැහැදිළි කර ගනිමු. අප බැංකුවක තැන්පත් කළ මුදල ඒටීඑම් මැෂිමකින් ගත්විට ඒ මැෂිම හෝ බැංකුව සඳහා ගුණකථන පැවැත්විය යුතු ද? ලිබරල් යැයි කියා ගත් මානව සාරධර්ම ද, සමාජවාදී ව්‍යාපාරවලින් කොපි කරගෙන, ධනපති ක්‍රමයේ පැවැත්මට තැන්පත් කරගෙන සිටි සහ සිටින ඒවා මිස ඒවා ඔවුන්ගේ ප්‍රදාන හෝ නිර්මාණ නොවන බව අපගේ මිතුරන් තේරුම් ගත යුතුය. ඒවා ඔවුන්ගේ නොව අපේ ය.
 
තවත් අතකින් බලන විට, මුල් කාලීන ලිබරල් ප්‍රතිමාන ධනපතීන්ගේ පැවැත්ම සඳහා පමණක් ධනපතීන් ඒවා රාජාණ්ඩුවලින් බලහත්කාරයෙන් ලබා ගත් බව ඇත්තකි. එහෙත් ඒ සහ අනෙකුත් පසුකාලීන ප්‍රතිමාන සමාජ ගත වුණේ සාමාන්‍ය ජනයාගේ සහ ඔවුන්ට මග පෙන්වූ ප්‍රගතිශීලී සමාජ ව්‍යාපාරවල, ප්‍රබල ක්‍රියාකාරිකයින්ගේ සහ නායකයින්ගේ ශ්‍රමය සහ රුධිරය කැප කිරීම්වල අනුහසින් මිස ධනපති ලිබරලුන්ගේ ප්‍රදාන හැටියට නම් නොවේ. ඉතින් ගුණ කථන කුමකට ද? 
 
එසේම ලිබරල් වාදය විසින් දායාද කළා යැයි කියන ‘නිදහස’ මහපොළොවට, මිනිසුන්ට, අපා දෙපා සිව්පා බුහුපා සතුන් ට, අහසේ පියා සලන කුරුළු කොබෙයියන්ට, ගහකොළට, අහසට, මුහුදට, හුළඟට, ඇල දොළට, ගංගාවලට, විල් සහ පොකුනුවලට තවමත් නොලැබුණේ ඇයිද යන්න අපගේත් අප මිතුරන්ගේත් විමසුමට ලක් විය යුතුමය. ධනපති භාණ්ඩ සහ සේවා වෙළඳපොලේ විකිනෙන්නට ඇති නිදහස මිස ඒ කල්දේරමේ තැම්බෙන්නට ලැබුණු නිදහස මිස පොදු ජනයාට ද ලැබුණු නිදහසක් නොමැත. ධනපති ක්‍රමයේ පැවැත්මට අවැසි වහල් සහ සිරගත ‘නිදහසක්’ මිස,  මුළුමහත් මානව සමාජයත් සොබා දහමත් විනාශයෙන් විනාශයට ගෙන යෑමේ අඥාන මෝඩ නිදහසක් දායාදයක් මිස ලැබුණු හරයාත්මක සහ ප්‍රගතිශීලී නිදහසක් හෝ දායාදයක් නොමැති බව අප තේරුම් ගත යුතුය.
 
මෙවැනි පසුබිමක ස්වදේශිකවාදය යනු කළු කුහරයක් නොවේ. එය මානව-සොබාදම් කේන්ද්‍රීය නව ලෝක රටාවක් සඳහා වූ සාර්ව දැක්මක් ය. ඒ දැක්මේ ක්‍ෂුද්‍ර පදනම ග්‍රාමමවාදය ය. අප නව ආණ්ඩුකරණයේ පළමු පියවර තැබිය යුත්තේ ගම සංවිධානය කිරීමටය. ස්වදේශිකවාදය යනු හුදකලවාදයක් ද නොවේ. එය ස්වයංපෝෂිතවාදයකි. පෝෂිත රටවල් ලෙස, රටකට රටක් ගැති නොවන නව සම  සාමාජික ගෝලීය සන්දර්භයක් තුළ ලෝක සම්බන්ධතා නඩත්තු කරන අලුත් මාර්ග සිතියමකි. ස්වදේශිකවාදය අපේක්ෂා කරන්නේ ගෝලීය ගිලගැනීමට එරෙහි ගෝලීය සහයෝගිතාවකි. 
 
බල දේශපාලනය ද්විතියික කොට, අර මාර්ග සිතියම මත පදනම්ව, දේශීය ආණ්ඩුකරණය ප්‍රමුඛ කළහොත් එය පවතින ධනපති ගෝලීය ආණ්ඩුකරණයේ ඓතිහාසික අර්බුදයෙන් අතාර්කික වන පැවති ලෝක පිළිවෙළ සහ සමාජ-ආර්ථික-දේශපාලන රාමුව වෙනුවට, නව ලෝකයක් ගොඩ නගා ගැනීමට අපට උපකාරී වනු ඇත යන්න මගේ අදහසය. ඒ සඳහා පාර්ලිමේන්තුකාරයින් කෙසේ වෙතත් මහජන සමාජය විසින් බල දේශපාලනය සහ ජාතික ආණ්ඩුකරණය අතර වෙනස, සහ සම්බන්ධය මනාව තේරුම් ගත යුතුය.
 
ධම්ම දිසානායක/10.4.2020/ කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප
Comment (0) Hits: 362