V2025

විචාර

සුළඟටත් බදු ගහනවාට ජනතාව එක්වන යුගයක් !

ශ්‍රී ලංකාව පිහිටා ඇත්තේ බොරුව, වංචාව සහ මිථ්‍යාව මත මිස, ඉන්දියන් සාගරයෙහි නොවේ. හේතුව   විසි තිස් ලක්‍ෂයක් පමණ පවුල් දිළින්දන් ලෙස සලකා, සමෘධිලාභින් ලෙස නම් කර රුපියල් d, එක් දහස් පන් සීයක් දෙදහස් පන්සියක් ආදි ලෙස මාසිකව මුදල් බෙදාදීමය. මේ බෙදිල්ල මෙන්ම නැති බැරි තේරීමත් මිථ්‍යාවකි. බොරුවකි. වංචාවකි.  ග්‍රාමීය ජනතාවගේ ආර්ථික විග්‍රහය අනුව, ලංකා රුපියල් පනහක් යනු බුලත් විටක මිලට සමානය. සමෘධිය යනු රටේ මිනිසුන් හිඟනකම සංස්ථාපනය  කිරිමකි. එය හරිටමට, නගරයේදී දකින, කිසි දවසක සුව නොවන හිඟන තුවාල වැනිය.

දශක දෙකක් පුරා ලංකාවේ ආර්ථිකය යම් තරමකට දියුණුව ඇත. 2013දී ලංකාවේ උපරිම දරිද්‍රතාවය 15.4%වූ අතර, 2016දී එය 2.7% තෙක් පහත වැටී ඇත. එසේ වීමට හේතු විමසා බැලීමට උනන්දු නොවන පාලකයන්  සමෘධිය වැඩි කිරීමට පමණක් දක්වන උනන්දුව පුදුම සහගතය. මොකක්දෝ වුණත් නිකම්මනේ කියා කටේ දමා ගැනීමට  අනුගතව ජීවත්වන ජනතාව  එහි පවත්නා බරපතල අවදානම විමසා බලන්නේ නැත. එහෙත් රට මුහුණ දී ඇති තත්වය අනුව අපි යථාර්තය දැකිය යුතුවේ. තේරුම් ගත යුතුවේ.

පසුගිය සතියේ ලිපියේ සඳහන් අඛිල උත්තර යව්වනයාගේ ප්‍රකාශය, එනම් තමන් රටට වගකිව යුතු ප්‍රමාණය ගැන අප එකිනෙකාගෙන් විමසා, දැනගත යුතුව තිබේ. ඔහු ගණනය කළ ලක්‍ෂ පනහක මුදල සමහර විට නිවැරදි නොවිය හැකිය. එහෙත් අදහසක් අරමුණක් අවබෝධයක් හැටියට එය විශිෂ්ඨ දැක්මකි.  උපයන හෝ අතට ලැබෙන හෝ කිසිවෙකු තමා වෙනුවෙන් වැය වන මුදල පිළිබඳ දැනුමකින් සහ සතියෙන් රටේ ජනතාව තාර්කිකව හැසිරිය යුතුවේ.  ඒ තාර්කික දැක්ම, ගමේ බේබද්දන්ට සහ රටේ දේශපාලනඥයන්ට ඇත්තේම නැත. හේතුව නැතිබැරි කමට දෙන සමෘධිය, බේබදු සැමියා සිය දෛනික වඩිය පිණිස වැය කිරීමය. රට කරවන දේශපාලනඥයා බදු මුදලින් ඉදි කරන මහජන වැසිකිලියටත් තම දායකත්වය දැක්වූ නාම පලකයටද රටේ  මුදල් නාස්ති  කරන නිසාය.

වසර විස්සක් පමණ කාලයක් තමන් සතු වාහනයෙන් හයර් දුවන, හැට පිරි වැඩිහිටියෙකුට, රුපියල් පන්දාහේ කොවිඩ් දීමනාව ලැබිණ. තමන් කිසි විටෙකත් අයදුම් නොකළ මේ මුදල  සාක්කුවේ දමාගත් හෙතෙම, තමා සුදුස්සෙකුවූ  ආකාරය ගැන විමසූ කළ ග්‍රාම නිලධාරිගේ ලැබුණ පිළිතුර මෙසේය.

“ලැයිස්තුව හැදුවේ  ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපතිතුමා... මිනිසුන්ගේ නැතිබැරිකම තීන්දු වන්නේ එහෙමය.  සමෘධි බෙදිල්ල මිථ්‍යාවක් බොරුවක් වංචාවක් කියන්නේ ඒ නිසාය. සජිත් ප්‍රේමදාස, කොවිඩ් දීමනාව  විසි පන් දාහක් විය යුතුය යයි කියන්නේත් බලය ලබා ගැනීමට හෙයින් ඔහු  රටේ නායකත්වයට නුසුදුසුය නේද  ඇසීමෙන්  ආණ්ඩුව ශක්තිමත් වෙන්නේ කෙසේද?  සුළඟටත් බදු ගැසීමේ දැක්ම යනු වැඩ පිළිවෙලක් මිස, තවත් පුද්ගලයෙකු ඔසවා තැබීමක් නොවේ. කවුද නොව කුමක්ද හරි යයි කල්පනා කිරිම විශිෂ්ඨ මෙන්ම ශක්තිමත් අභ්‍යාසයකි. සංස්කෘතික  ඇමති ලෙස සජිත් ප්‍රේමදාස මධ්‍යම සංස්කෘති අරමුදල හිස් කළ ආකාරය ගැන රාජපක්‍ෂ පාලනය ආරම්භ කළ විගණන විමසුම  20 වෙනි සංශෝධනය සම්මතවීම සමග නතර විය. සිදුවුණේ කුමක්ද? පොදු අරමුදලක් අවභාවිතා කළ සජිත්ගේ ක්‍රියාවට සමගාමිව, රාජපක්‍ෂලාට තුනෙන් දෙකට අවශ්‍ය ඔලු ගෙඩි සමගි ජන බලවේගයෙන් ලබාදීමය. දැන් ඩයනා ගමගේ ලවා සමගි ජන බල වේගයම දඬුකඳේ ගසා ඇත. ඩයනාගේ සැමියා පොන්සේකා වෙනුවෙන් හිරේ ගිය සේනක සිල්වාය. 2010 පොදු අපේක්‍ෂකයාගේ පුද්ගලික ලේකම්ය. අපට බොහෝ ප්‍රාතිහාර්ය ඉදිරියේදී දැකගත හැකිය. සමගි ජන බලවේගයේ වාර්ෂික සම්මේලනයේදී පොන්සේකා කීිවේ ගෝඨාභයගේ අසමත්භාවය  ගැන තමන්ට දුක හිතෙන බවය. පොන්සේකාට අනුව, ගෝඨා අසාර්ථක නැත. නරක වටේ සිටින එවුන්ය. ඒ කියන්නේ ගෝඨා පාස්ය. රටම පේල් කියන ගෝඨාභය පොන්සේකා සුද්ධ කරන හේතුව කුමක්ද? දේශපාලනයේ නියුක්ත නායකයන් වෙන්න සිහින දකින සිඤ්ඤෝලා ඔක්කොම එහෙමය. පොන්සේකා යනු මතයක් නොව මතකයක් පමණක් යයි පසුගිය ලිපියෙහි සටහන් කළේ ඒ නිසාය. ටෙස්ට් කරන්න කිසිවෙකු ඉතිරිව නැත. අවශ්‍ය පලදායි වැඩ පිළිවෙලක් දැක්මක් හඳුනා ගැනීමය.

ලී ක්වාන් යූගේ  සුළඟට බදු ගහන අපේක්‍ෂාව බරසාර දැක්මකි. අඛිල උත්තරගේ කල්පනාව වගකිව යුතු ප්‍රකාශයකි. සමෘධි දීමනාව ගැන කතා කිරීම වැඩ සටහනක් විමසා බැලීමකි. මේ උත්සාහය රටේ සිදුවන නාස්තිය දූෂණය හඳුනා ගැනීමය. පරිකල්පනය කියන්නේ ඒකටය. ගිය සතියේ සාකච්ඡා කළ ආකාරයට, අර පාසල් 83ක දරුවන්ගේ භාරකාරයන්ගේ  ආර්ථික ශක්තිය, අඛිල උත්තරගේ දැක්මෙන් තක්සේරු කළ යුතුවේ. අඛිල කියන්නේ පිටරටක සිටියා නම් ඒ රුපියල් පනස් ලක්‍ෂය සිය දෙමාපියන්ට පුද්ගලිකව දරන්නට සිදුවන බවය. මේ උත්සාහය අඛිල උත්තරට ශ්‍රී ලංකාවේ  පාලනය භාරදීම නොවේ. අඛිලගේ  අත්දැකීම දර්ශනය ඔස්සේ, සුභසාධන දැක්මට යටපත්ව රටේ සිදුව විනාසය ගැන  ජනතාව දැනුවත් කිරිමය. ආර්ථික ශක්තියත් ඇති දෙමාපියන්ට පැවරෙන වගකීම තේරුම් කිරිමය.  රටේ නාස්තිය දූෂණය  වලකා සම්පත් කළමනාකරණය කරවීමය. වසර විස්සක්  ලෑලි දිරා ගොස් කම්බි සැුකිල්ලේ එල්ලෙන  තිහක් පැරණි  සංගිලි පාලමෙන් එගොඩ මෙගොඩ යන මිනිසුන්ට කතා කිරිමය. තුට්ටු දෙකක් බෙදා දෙමින් කරන රැවටිල්ල තේරුම් කර දීමය. පස් අවුරුද්දටක සමෘධි මුදල් නතර කර පාලම හදා දීමට පාලකයන්ට බල කරවීමය. ඒ හරහා පිලිසකර වන සංගිලි පාලම දේශපාලනඥයා දෙන කරුණා සහගත දීමනාවක් නොව, තමන්ට හිමි සමෘධිය පරිත්‍යාග කිරිමේ ප්‍රතිපලයක් බව තේරුම් ගැනිමය.ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ නුවර පාරට ආසන්නයේ  වසර  තිස් ගණනක් එක දිගට පවත්නා වෙළඳ සැලකි. වසර හැට ඉක්මවූ මුදලාලි සමෘධි වැඩිහිටි දීමනා දෙකම  ලබන්නෙකි. ඒ නාස්තිය අපරාධය ප්‍රශ්න කිරිමය. තොරතුරු පනත හරහා සමෘධිිලාභින්ගේ ඇතිනැති බව විමසීමය. සමහර විට එදාට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන්ගේ උගත්කම ප්‍රසිද්ධ කරනවාට අපොස සමත් නැති රණවීරලා විරුද්ධවුණා මෙන් ආණ්ඩුවට හිතැති සීනි තෙල් මුදලාලිලාගේ පැලැන්තිය විරුද්ධ වෙනවාය. ඇත්ත සහ බොරුව දෙපිල බෙදී ලංකාව පිහිටා ඇත්තේ ඉන්දියන් සාගරේ නොව මහා බොරුවක් මැද බව තේරුම් යනවාය.

2021 අප්‍රේල් මස 3 වෙනි සෙනසුරාදා  ලංකාදිප පත්‍රයේ 15 වෙනි පිටුවේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ සමෘධිලාභීන්ට වැඩි ප්‍රතිලාභ  නම් වාර්තාව ගම්පහ සමෘධි අධ්‍යක්‍ෂ අයේෂ් පෙරේරාගේ  ප්‍රකාශයකි.  ගම්පහ සමෘධිලාභි පවුල්වල පළමු දෙවන තෙවන දරු උපත් සඳහා රුපියල් 10,000 බැගින්ද නිවුන් දරු උපත් සඳහා රුපියල් 10,000ට අමතරව වසරක් පුරා රුපියල් 5000 බැගින් ලබාදෙන බවය. තුන් නිවුන් දරු උපතකදී රුපියල් 10,000ට අමතරව වසරක් පුරා රුපියල් 10,000 බැගින් ලබාදෙයි. නිත්‍යානුකුල විවාහ දෙකකදී රුපියල් 10,000 බැගින්ද, ප්‍රතිකාර සඳහා දිනකට රුපියල් 350 බැගින්ද, වර්ෂයකට දින 30ක් ගෙවීම් ලබාදෙයි. මරණයකදී රුපියල් 20,000ක මුදලක්ද හිමිවේ. සිප්දොර ශිෂ්‍යත්වය නමින්, රුපියල් 1500 බැගින් වසර දෙකක කාලයකට ගෙවීමට නියමිතය. ඉකුත් වසරේ ගම්පහ සමෘධි දීමනා සඳහා මිලියන 140ක් වැය කර ඇත. 2009-10 දරිද්‍රතා සමීක්‍ෂණයේ දර්ශකය 3.0ක්වූ  ගම්පහට ලැබෙන මේ ප්‍රතිලාභ 2009-10 දරිද්‍රතා සමීක්‍ෂණයේ දර්ශකයේ පිළිවෙලින්  17.0ක්වූ   මඩකලපුවට සහ 13.9%ක්වූ මොනරාගලටත් ලැබෙනවාද?.

අඛිල උත්තර ගණන් හදන්නේ ආණ්ඩුව තමන් උදෙසා වැය කළ මුදලටය. පාලකයන් කැප විය යුත්තේ ලැබෙන ඡන්ද අනුව නොව, රටේ ධනය නාස්ති නොකර රටට පලදායි ලෙස වැය කිරීමටය. සුළඟටත් බදු ගහන යෝජනාව 1973දී ලංකාවේත් ක්‍රියාත්මකවී ඇත. එකල ප්‍රතිකාර සඳහා  රජයේ රෝහලකට පැමිණේ නම්, ශත 15ක මුද්දරයක් අලවා අවලංගු කළ යුතුවිය.  ශත 15ක්  යනු  අද නම් ටොපියක් මිලදී ගත හැකි සල්ලියක් නොවේ. 1970 ගණන්වල ඩොලරයක වටිනාකම  ලංකා රුපියල් නවයකුත් ගණනකි. අද ප්‍රසූතිය සඳහා  සඳහා පුද්ගලික රෝහලකට ඇතුල් වන ගර්භණියක සමහර විට, ප්‍රසූතියට ආසන්න මොහොතක රජයේ රෝහලකට පිටත් කර යවන අවස්ථා ඇත. බොහෝවිට ඒ තීරණය ගන්නේ රජයේ රෝහලක සේවය කරන අතර, මුදලට සේවය විකුණමින් සිටින, රජයේ වෛද්‍යවරයෙකි. පුද්ගලික රෝහලකට ගියවිට ආණ්ඩුවේ රෝහලක ඇඳක් ලබා ගැනීම පහසුය. රජය සෞඛ්‍ය පහසුකම් මෙසේ අතයට විකුණා මුදල් ගරන්නේ රජයේ දොස්තරලාමය. එය දූෂණයකි. අදටත් පාදෙණිය රජයේ වෛද්‍ය වෘත්තිකයන්ගේ නායකයා වන්නේ අර බිස්නස් නිසාය. සජිත්ට ගහන්න එපා කියන කිසිවෙකු අනුරුද්ධ පාදෙණිය වෙනුවෙන් පෙනී නොසිටිති. පුද්ගලික රෝහල් පවා විශ්වාසය තබන තරමට රජයේ සෞඛ්‍ය සේවා ශක්තිමත් නම් රෝගියෙකුගෙන්  රුපියල් 50.00ක මුදලක් අය කිරිම පාපයක් නොවේ. එක් දිනකට රජයේ රෝහල් කරා ප්‍රතිකාර සඳහා ලක්‍ෂයක් දෙනා පැමිණේ නම්  දිනෙක රජයේ ආදායම රුපියල් මිලියන පහකි. වසරකට රාජ්‍ය භාණ්ඩාගාරයට  රුපියල් (1,825,000,000) මිලියන 1825ක් උපයාගත හැකිය. මේ යෝජනාව කොයි ආණ්ඩුව ගෙනාවත් විපක්‍ෂය විරුද්ධ වෙනවාය. හරියට පාදෙණියලා හරහා රාජපක්‍ෂලා ඉන්දියන් ගිලන් රථ සේවය සවුත්තු කළා වාගේය.

ජනතාවාදි පලදායි වැඩ සටහනක් හමුවේ පුද්ගලයන් ප්‍රතික්‍ෂේප විය හැකිය.  මංගල සමරවීර වැඩ්ඩෙකි. රනිල් වික්‍රමසිංහ යනු තාර්කික දේශපාලන දැක්මක් ඇත්තෙකි. එහෙත් රනිල් නිසා එජාපය ඇද වැටිණ. රනිල් නිකමෙකු ලෙස හංවඩු ගැසූවේ  මංගලය.  2005දි මහින්ද වෙනුවෙන් මිනීමරු  ප්‍රභාකරන් ලවා උතුරු නැගෙනහිර ඡන්ද නතර කළේත් මංගලය.  ඒ අර්ථයෙන් පාදෙණියත් මංගලත් දෙදෙනාම කසඩයන් වෙති. හෙට දවසේ මංගල රටේ ගැලවුම් කාරයාවේ නම් ඒ පිළිගැනීම පාදෙණියටත් ලැබිය යුතුවේ. ප්‍රතික්‍ෂේප කළ යුත්තේ මංගල හෝ පාදෙණිය නොවේ. ඔවුන් කරන කියන දේය. අප රටක් ලෙස මේ විඳින්නේ  එක එකා තම වාසියට කළ කී දේ අනුමත කළ කරුමය නොවේද?ඒ කරුමයෙන් ගැලවීමට නම් යථාර්ථය දැකිය යුතුවේ. නිවැරදි මග අප විසින් සොයා ගත යුතුවේ.

ලී ක්වාන් යූ  හුස්ම ගන්නා සුළඟටත් බදු අය කිරිමට කල්පනා කළේ පවිත්‍ර වාතාශ්‍රය සහිත  පරිසරයකින් ලැබෙන සුරක්‍ෂණයට මිලක් පැවතිය යුතු  නිසාය. එහි විලෝමය ආයෝජනය කරන මුදල් ප්‍රතිපූරණය කිරීමේ හැකියාව  විමසිය යුතු බවය. සිංගප්පූරුව දියුණු වීමේත්. ලංකාව  පිරිහීමෙත් හේතුව මේකය. රජයේ රෝහල්වලින් ප්‍රතිකාර ගන්නා අයගෙන් රුපියල් 50.00ක මුදලක් අය කිරීම යනු හුස්ම ගන්නා සුළඟටත් බද්දක් නියම කිරීමට සමාන වේ. සුළඟට බදු ගහනවාට ජනතාව එක්වන යුගයක් උදා කළ හැකිය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය එක් දෙයකි. ඒ රාජපක්‍ෂලා වෙනුවට තවත් හාල් පාරුවෙකු ගැන විශ්වාස නොකර සිටිමෙන් පමණකි. 
නීතිඥ චන්ද්‍රසිරි සෙනෙවිරත්න විසිනි.
Comment (0) Hits: 68

ධනවාදයේ නව නෝමල්සියා පෙරහැර 

කෝවිඩ් වසංගතය නිසා ලෝකය ප්‍රති-ව්‍යුහගත විය. එනම් යළි සැකසිණ. නැතහොත් සැකසෙමින් පවතී. කෝවිඩ් සහිත ලෝකය කලින් තිබු ලෝකය නොව අලුත් හෝ වෙනස් එකක් ය. සෞඛ්‍ය, ආර්ථික, නිෂ්පාදන, වෙළඳපොළ, දේශපාලන, සමාජ, සංස්කෘතික, සාහිත්‍ය-කළා, අධ්‍යාපන කී නොකී සියලු ක්ෂේත්‍ර ඇතුළු සියලු මිනිස් සබඳතා පෙර ඒවා නොව අලුත් ඒවා ය. අලුත් ව්‍යවහාර මෙන්ම අලුත් වචන සහ සංකල්ප ද ආවේය. නව සාමාන්‍යතාව නැතහොත් නිව් නෝමල්සි (new normalcy) යනු එවැන්නකි. මා එය නව නෝමල්සියානු තත්ත්වය ලෙස නම් කිරීමට කැමතිය. මෙම ලිපිය තුළ මා උත්සහ කරන්නේ මේ නව නෝමලියානු තත්ත්වය එනම් නව සාමාන්‍යතාව පිළිබඳව අපගේ පාඨකයින් සමඟ වෙනත් කතාබහක් සිදු කිරීමට ය. 

බොහෝ අය සිතන්නේ නව නෝමල්සියානු තත්ත්වය වනාහි කෝවිඩ් නිමවුමක් බව ය. එසේම පළමු නව නෝමල්සියානු අවස්ථාව මෙය බවය. නමුත් මා සිතන දකින ආකාරයට අනුව නම් මිනිස් වර්ගයාගේ සකලවිධ ඉතිහාසයම නව නෝමල්සියානු තත්ත්වයන්ට මුහුණ දෙමින් ඉදිරියට ආ එකක් ය. මාක්ස් සහ එංගල්ස් ගේ කොමියුනිස්ට් ප්‍රකාශණය තුළ සඳහන්වන “මේ දක්වා වූ ඉතිහාසය පන්ති  සටන්වල ඉතිහාසයයි” යන්න ආකෘතිකමය වශයෙන් අනුකරණය කරමින් ප්‍රවාදයක් ඉදිරිපත් කිරීම ට මට සිතේ. එනම් ‘මේ දක්වා වූ මානව ඉතිහාසය නව නෝමල්සියානු තත්ත්වයන්ට මුහුණ දීමේ ඉතිහාසයි’ යනුවෙනි. 

මානව සමස්ථ ඉතිහාසය ම කල් ඇදුනු හෝ කෙටි කලකින් නිමා වී නැවත එළඹුන නව නෝමලියානු තත්ත්ව දාමයකින් යුක්ත වුවත් කාර්මික සහ කෘෂිකාර්මික විප්ලව වලින් පසුව, නව නෝමල්සියානු තත්ත්ව නිර්මාණය වන්නේ විශාල කාල පරතරයකින් තොරව ය. එනම් මේ විප්ලව වලින් පසුව ලෝකයේ ආර්ථික වෙළඳපොළ සමාජ සහ දේශපාලන වශයෙන් සිදුවීම් පෙළගැසෙන්නේ අධික වේගයකින් තරඟයට මෙන් ය. එසේම පශ්චාත් කාර්මික සමාජ ආර්ථික වෙළඳපොළ සන්දර්භයක් තුළ තොරතුරු තාක්ෂණයේ අරුම පුදුම වර්ධනය විසින් ලෝකය දිනපතා වෙනස් කරමින් නව නෝමල්සියානු තත්ත්ව දාමයක මානව සමාජය පටලවමින් සිටී. ඒ පසුබිමේ සත්‍ය කැලෑවැදී ඇත. ඒ වෙනුවට පශ්චාත් සත්‍ය සමාජය තොරතුරුවලින් සරුසාර වී ඇත. ඇත්ත සහ බොරුව අතර සියලු මායිම් අතුරුදහන් වී ඇත. එක්කෝ බොඳ වී ඇත.

සාර්ව ආකාරයෙන් බලනවිට ඇතැම් නව නෝමල්සියානු තත්ත්ව බලවතුන් විසින් උපායිකව නිෂ්පාදනය කරන ඒවා ය. එසේ නිෂ්පාදනය කිරීමට මැදිහත්වන බලවතුන් එහි වගකීම සමස්ත මානව සමාජයම මත පටවන්නේ ‘මානව නිෂ්පාදනයක්’ (a human product) ‘මානවයින් විසින් නිෂ්පාදිත ආපදා’ (human made disasters) යන ලේබල අලවමින් ය. අප ඒ ලේබල් තීරනාත්මකව ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතු ය. එහෙත් ඒ ලේබලවලට විරුද්ධවන මානව වාදීන් බුද්ධිමතුන් ඉතාම හිග ය. ඒ නිසා අප වඩාත් නිවැරදිව, ඒවා ‘බලවතුන්ගේ නිෂ්පාදන’ ‘බලවතුන් විසින් නිෂ්පාදිත ආපදා’ ලෙස නම් කරමු. මේ බලවතුන් තම බල-ධන-මානසික අරමුණු වෙනුවෙන් ලෝකය හෝ රටවල් ගෝලීයව හෝ ජාතිකව අවභාවිත කිරීමට වෙර දරන අය ය. මේ අය මහා ව්‍යසන හෝ ආපදා නිර්මාණය කොට ඉන් අසරණ වන ජනයාට,  මානව සමාජයට නියෝග කර සිටින්නේ, ඒ ව්‍යසන සමඟ ජීවත් වන ලෙස ට ය.

කාර්මික විප්ලවය මානව සමාජය මත පතිතකළ පීඩනය, තැති ගැන්ම සහ අසරණකම බලවතුන් නම් කළේ මානව සමාජය පනින ලද යෝධ පිම්මක් ලෙස ය. එහෙත් එය කර්මාන්ත හිමියන් හාම්පුතුන් වෙළෙඳ බලවතුන් ලැබූ සමෘද්ධියක් මිස, කාර්මික විප්ලවය සමස්ත මානව සමාජයට සහ පෘථිවියට අත්පත් කර දුන්නේ ව්‍යසන පිට ව්‍යසන පැමිණෙන ඉතිහාස කතාවක් ය. කාර්මීකරණය, යන්ත්‍රකරණය, ස්වයංක්‍රීයකරණය, තොරතුරු තාක්ෂනය මගින් අසරණ වුණු, වීසි වී රැකියා අහිමිව හිඟමනට වැටුන, වැටුප් වහලුන් බවට පත් වුන, දිනකට පැය කීපයක්  තැන තැන වැඩකරමින් දෛනික වියදම් හොයකන, හැම අතකින්ම පරාරෝපණය වී මානසික ආතතීන් සහ ව්‍යාධීන් සහිත මිහිතලයේ අසරණයින් බවට පත් වුන, තිබෙනවා යැයි කියන සියලු පහසුකම් මැද පැය විසිහතරම මානසික පීඩනයකින් සිටින බිලියන ගණනකින් යුත් මානව සමාජයක් මිස, සුළුතරයකට හැර, අති බහුතරයකට එය ලබා දුන් සමෘද්ධියක් සහනයක් නැත. 

ඒවාට විරුද්ධ ව්‍යාපාර මතු වුනත් කාර්මික ධනවාදය, පශ්චාත් කාර්මික ධනවාදය, සහ එහි බලවතුන් පරාජය වුයේ නැත. එනම් නැවත කාර්මික විප්ලවයෙන් පෙර කාලයට යාමක් සිදු වුණේ නැත. සමහරු අලුත් තත්ත්වය මානවීයකරණය කර ගැනීමට තවමත් උත්සහ කරති. නමුත් සත්‍ය වශයෙන්ම කාට කාටත් කරන්නට සිදු වුණේ, කාර්මික විප්ලවයේ ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඇතිවුණු දශලක්ෂ සංඛ්‍යාත හදිසි අනතුරු, මරණ, වසංගත, බො නොවන රෝග, මානසික ආතති, වෙළඳපොළ බලහත්කාරකම්, බහුජන සංහාරක ආයුධ සහ උපක්‍රමික තාක්ෂනය සහිත මිහිතලය කම්පාකරවන අති බිහිසුණු දැවැන්ත යුද්ධ සාමාන්‍ය දේවල් යැයි සලකමින් කාර්මික විප්ලවය විසින් ඇතිකළ මානව සහ පෘතුවි විරෝධී නව නෝමල්සියානු තත්ත්වයට අනුගත වී, තනි වී, තනි තනිව කෙසේ හෝ දිවි රැක ගැනීමේ ක්‍රියාවලියක නිරත වීමට ය. අප මේ මොහොතේත් කරමින් සිටින්නේ එය ය.

එසේම එම නව නෝමල්සියානු තත්ත්වය අති දැවැන්ත වෙළඳපොළ ක්‍රියා දාමයකි. කෝවිඩ් නව නොමල්සියානු තත්ත්වය තුළ බලවත් වී ඇති වෛද්‍ය පරීක්ෂණ, නිරෝධායන, අත් සේදීමේ දියර, වෛරස් නාශක, මුව ආවරණ, ශරීර ආවරණ, ඖෂධ, ප්‍රතිශක්තිකරණ ක්‍රම, ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය, වැනි   කර්මාන්ත, වෙළඳපොළ, සහ මිලගණන් දෙස අවධානය යොමුකළහොත් මා පෙන්වන දෙය වටහා ගැනීම ඔබට පහසු වනු ඇත. මේ වෙළඳපොලේ දී බිලියන ගණනින් වූ ජනයා අසරණය, පීඩිත ය. විද්‍යාවේ දියුණුව කාර්මික විප්ලවය ‘මානව සංහතියේ නිර්මාණයක්’ නම් එහි වාසි සමස්ත මානව සංහතියටම නොලැබී සුළුතරයකගේ වාසියට පමණක් හේතු වී ඇත්තේ අර කිසිවක් අපේ නොවන නිසා ය. අපි ඒ හැම දෙයකටම පාවිච්චි වනවා පමණි.      

ක්‍ෂුද්‍ර වශයෙන් බලන විට කෝවිඩ් නෝමල්සියානු තත්ත්වය තුළ පීඩාවට පත්වන අසරණයින් අපගේ අවධානයට ලක්විය යුතුය. කාර්මික විප්ලව නෝමල්සියානු තත්ත්වය හෝ නෝමල්සියාව තුළ මහා පරිමාණ කර්මාන්ත සහ වෙළඳපොළ විසින් අසරණ කළ සුළු පරිමාණ සහ තනි පුද්ගල කර්මාන්තකරුවන් සහ වෙළෙන්දන් තම ජීවනෝපාය සලසා ගත්තේ එක්කෝ දෛනික කුලීකරුවන් ලෙස ය. එක්කෝ සංචාරක තනි පුද්ගල භාණ්ඩ සහ සේවා සපයන්නන් ලෙස ය. මෙය තේරුම් ගැනීමට, පෝපි පෝපි හඬින් නලාව ශබ්ද කරමින් තැනින් තැනට ගිය  අයිස්ක්‍රීම් වෙළෙන්දන් මහා පරිමාණ අයිස්ක්‍රීම් කර්මාන්තය සහ වෙළඳාම විසින් අතුරුදහන් කළ ආකාරය මතකයට නගා ගන්න. මහන මැෂිමක් තියාගෙන ඇදුම් මැසූ ටේලර් උන්නැහේ, මහා පරිමාණ රෙඩිමේට් ඇගලුම් කර්මාන්තය සහ වෙළඳපොළ විසින් අතුරුදහන් කළ ආකාරය ද සිහියට නගා ගන්න. අපට ඒ අය ගැන මතයක් වත් ඉතුරු කොට නැත. ඔවුන් ගැන සෙවීම අමතක කර දැමුවේ ද මේ කියන කාර්මික සහ පශ්චාත් කාර්මික ධනේශ්වර නෝමල්සියානු තත්ත්ව විසින් ය.

(ඒ වටහා ගැනීම මත පදනම්ව අද දවසේ අපේ රටේ ත්‍රීවීල් කරුවන් සහ මගී ප්‍රවාහණ සේවා සපයන්නන්, සංචාරක මාළු වෙළෙඳුන්, අනෙකුත් සංචාරක භාණ්ඩ-සේවා සපයන්නන්, දවසේ කුලියට වැඩ කරන ගෘහ සේවක සේවිකාවන්, වීදි වෙළඳුන්, සංචාරක සහ දෛනික කම්කරුවන්, ශ්‍රම සහ ශරීර විකුණන අය, ශාරීරිකව සමීප සේවා සපයන අය,  කෝවිඩ් නෝමල්සියානු තත්ත්වය තුළ අසරණ වී සිටින ආකාරය ද අප තේරුම් ගත යුතුය.) 

මේ ආකාරයට කාර්මික විප්ලවයෙන් පසු ඇතිවූ ලෝක යුද්ධ, රටවල්වල අභ්‍යන්තරික යුද්ධ, රටවල් අතර යුද්ධ, ජෛව අවි පරිහරණ, වෙළඳපොළවල් බෙදාගැනීම සඳහා වූ ජාවාරම්කාර සැඟවුණු යුද්ධ, වසංගත, බෝනොවන රෝග වලින් මිනිසුන් දශලක්ෂ ගණනින් මිය යෑම්, බිහිසුණු බහුජන සංහාර, න්‍යෂ්ටික අවි නිෂ්පාදනය, වායු ගෝලය උණුසුම් කිරීම, සොබාදහම දුෂණය කිරීම එනම් පාංශු දුෂණය, ජාල දුෂණය, වායු දුෂණය, ශබ්ද දුෂණය, අවකාශ දුෂණය, වන විනාශය යනාදී එකිනෙකට පෙළගැසුණු ව්‍යසන වල දී අපට ධනේශ්වර ක්‍රමය දෙන උපදේශය වන්නේ ඊට අවනතව අනුගත වී එළඹෙන නව නෝමල්සියානු තත්වයන්ට අනුව අසරණව පීඩිතව ජීවත්වන්න හෝ මිය යන්න කියා ය. අප වටහා ගත යුත්තේ බලවතුන් සුරැකෙන දුබලයින් මිය යන ඉරණමක් මිස, වෙන ක්‍රමයක් යෝජනා කිරීමේ වුවමනාවක් ධනේශ්වරයට සහ බලවතුන් ට නොමැති බවය. මේ වනාහි ධනවාදයේ නෝමල්සියාව  ය.

ධම්ම දිසානායක 

Comment (0) Hits: 227

සංගක්කාර කෝටු මස් කරන දඹුල්ලේ සුද්ධවන්තයෝ !

සංගක්කාර සිද්ධිය ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? මෙහිදී කොහොඹා කන්කාරියේ ඌරා මස් කිරිමක් නිරූපනය  කරන කොටසක් සිහිපත් වේ.

උක්ත ඉඩම් සිද්ධිය මේ වනවිට අවලංගු කර එකී කාර්ය සඳහා දායකත්වය ලබාදුන්  ග්‍රාම  නිලධාරි වරයාගේ වැඩ තහනම් කර ඇත.  ඌරා මස් කිරිම සිදුවෙමින් පවතී.

කුමාර සංගක්කාර ලෝක ප්‍රකට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි. ඔහු ක්‍රිකට් ක්‍ෂේත්‍රයේ ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ වගකීම් දරමින් සම්භාවනාවට පාත්‍රවූ බොහෝ ක්‍රීඩකයන්ට අභිබවා තවමත් දිලිසෙන දෙපයින් ගමන් කරමින් සිටින්නෙකි. සංගක්කාර අපට වටින්නේ එහෙමය.දැන් සංගක්කාර යනු පට්ට දූෂිතයෙකි. වරද සංගක්කාර ඉඩම් පළහිලව්වකට මැදිවීම නොවේ. අප රට වෙනුවෙන් ක්‍රිකට් ක්‍රිඩා කිරිමය. සමහරු එයා ඉවරයි කියන්නේ දැඩි තෘප්තියකිනි. විශේෂයෙන් අපේ මාධ්‍ය මෙහෙවර අති විශිෂ්ඨය. දැන් සංගක්කාර පිටස්තර ලෝකයටද හොරෙකි. හෝ වංචනිකයෙකි. ඔහු පසුපස රටේ නීතිය හඹා එමින් සිටියි. රඹකැන්ඔය ප්‍රදේශයේ විවාදිත වන විනාසය කළ පිරිසක් කාටත් නොකියා එකී භූමියෙන් ඉවත්ව ගොස් ඇත. ඒ ගියේ කවුද කියා මාධ්‍ය  රටට කියන්නේ නැත. මංගලඔය ඉවුරු විනාස කරමින් වැලි කනිමින් සිටිනු වාර්තා විය. එවැනි වන විනාසයන් වැලි පස් ගැනීම් දිනපතා දස අතින් වාර්තා වේ. එහෙත්  ඒවා මාධ්‍ය වාර්තාවලින් එපිටට ගමන් කරන්නේ නැත. සිරස ලක්‍ෂපති තරගයට සිංහරාජ අඩවියෙන් පැමිණි  භාග්‍යා අබේරත්න  පසුපසද රටේ නීතිය හඹා එමින් පවතී. ඒ ඇයි? සංගක්කාර විශිෂ්ඨ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකු වීමත්, භාග්‍යා ඇත්ත කතා කිරිමත්  නිසාය.

මාධ්‍ය රටට හානිකර මෙවැනි සිද්ධි තරාතිරම නොබලා, රටට හෙළි කළ කිරිමේදි ගවේශණාත්මකව ක්‍රියා කළ යුතුවේ.  සමහර මාධ්‍ය සංගක්කාර සිද්ධියේදී මතු කර ගත්තේ ඔහුට නීතිය පිළිබඳ දැනුමය.  සංගක්කාර සිද්ධිය  පසුපස සිටි ඉඩම් තැරැව්කරුවන් හෙළිදරව් වෙද්දී, සංගා කෙටි කලක් නීති විද්‍යාලයේ සිටි බව සොයා ගත්හ.  සංගා ක්‍රිකට් ලෝකයේ ඉහළට එසවුණ එක් අවස්ථාවක ඔහු නීති ශිෂ්‍යයෙකු බව  මාධ්‍ය වාර්තා කළේය. ඊට පසු දින සමහරුන් කතා කළේ ඔහු රටට ගෙනා ගෞරවය නොවේ. නීති විද්‍යාලයට ඇතුල්ව අතරමග දමා යාම නිසා  රටේ තවත් කෙනෙකුගේ අවස්ථාව අහිමිවිම ගැනය. අප මේවා දැකිය යුත්තේ උපේක්‍ෂාවෙනි. එහෙත් උනන්දුවේ ප්‍රමාණය උපේක්‍ෂාවෙන් යටපත් කළ නැත. අධිකරණයේදී කෙනෙකුගේ කැරැට්ටුව විමසා බලන්නේ වැරදිකරු වුණොත් පමණකි. නීති විද්‍යාලයට ඇතුල්වීමේ කතාව නිසා, සංගක්කාර රටේ නීතියට අවනත විය යුතුය. මේවා මරු කතාය.

දේශපාලන පළිගැනීම් කොමිෂන් වාර්තාව ඉල්ලා ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ සභාපති පදවිය දැරූ කීර්තිමත් නීතිඥවරුන් අත්සන් කළ ලිපියට ජනාධිපති නීතිඥ ඩබ්ලිව්.දයාරත්න අත්සන් නොකළ බව ප්‍රකාශ විය. ඒ ඔහු කීර්තිමත් නීතිඥයෙකු නිසා විය හැකිය.  ඔහු අත්සන් නොකළේ ඇයි? හේතුව ලේක් හවුස් සභාපති ධුරය දැරිමද? කිසිවෙකු ප්‍රශ්න කරන්නේ නැත. ඒ අතර, තවමත් ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ සභාපති ධුරය දරමින් සිටි ජනාධිපති නීතිඥ කාලිංග ඉන්දතිස්සද මේ ලිපියට අත්සන් තබා නැත.  සංගක්කාර සිද්ධිය  පසුපස සිටි ඉඩම් තැරැව්කරුවන් හෙළිදරව් වෙද්දී, නීතිය සහ  සංගක්කාර එක කොටුවක කොටු කිරිම, ඌරා මස් කිරිමක් නොවන්නේද? මේවා චූන්පාන් වෙළඳ සංගීත රිද්මයන්ය.

සංගක්කාර තරග පාවා දුන්නා නම්, ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලය නොමග යවා යම් ධනයක් ලබා ගත්තා නම්, ඊට ඔහු වගකිව යුතුවේ. එය වෙනම තත්වයකි. උඩුවේ ධම්මාලෝකගේ අලි හොරකම දේශපාලන චෝදනාවකි. ඩේසි ආච්චිගේ මැණික් මල්ල, රාජපක්‍ෂලාගේ වීරකැටිය සොහොන, අමාත්‍යාංශ ලේකම්ව සිටි කෝටිපති ව්‍යාපාරිකයෙකු සතු කර්මාන්ත ශාලාවක් නිසා, රතුපස්වල ගමේ ළිං ජලයට විෂ මිශ්‍ර වීමේ සිද්ධිය.. මල්වානේ හිමිකාරයෙකු නැති නිවෙස, සිරිලිය ගිණුමේ ශිරන්ති රාජපක්‍ෂගේ හැඳුනුම් පත් අංකය, වීරවංශ ජෝඩුව රාජ්‍ය ලේඛන හරහා වයස අඩුකර ගැනීම මේ සියල්ල සමග ගත් කළ සංගක්කාරගේ බිරියගේ නම පටැලවුණ ඉඩම් සිද්ධිය හරහා මතුවන නෛතික වගකීම් ඉහළ යන්නේ ඔවුන් දේශපාලනඥයන් නිසාය. බෞද්ධ භික්‍ෂුවකගෙන් අපේක්‍ෂා නොකරන, රාජපක්‍ෂ වැනි දේශමාමක දේශපාලනඥයන්ගෙන් අපේක්‍ෂා නොකරන නීතිගරුක බවක් විනයක් පාරද්‍රෘශ්‍යභාවයක් තම දක්‍ෂකම් පෙන්වා රටට කීර්තියක් අත්කර දුන් කුමාර් සංගක්කාරගෙන් අපේක්‍ෂා  කිරීම සංගාට හොඳය.  

මේ කරන්නේ කුමා සංගක්කාර සුද්ධ කිරිම නොවේ. පවත්නා සමාජ විකෘතිය සාකච්ඡා කිරිමටය. දඹුලු පාපිස්ස යට පවත්නා, දූෂිත තත්වය තුළ සංගාගේ සිද්ධිය විය හැකි බව සාකච්ඡා කිරිමටය. දඹුල්ල හරහා බස් රියකින් ගමන් කරන්නෙකුට ඔහු නොදැන හොර බඩු ළඟ තමා ගත්තෙකු විය හැකිය. වර්තමානයේ දඹුල්ල ප්‍රසිද්ධ ලෙන් විහාරය නිසා නොවේ. විශේෂිත ආර්ථීක මධ්‍යස්තානය නිසාය. එකී ආර්ථික මධ්‍යස්ථාන ඉපයීම් වලින් දෛනිකව කප්පම් ගන්නා දේශපාලනඥයන් නිසාය. මේ රටේ ජනතාවගේ ගෞරවයට පත් දේශපාලනඥයෙකුගේ සමහර දරු මුණුපුරන්ට මේ කතා බොරු යයි කිව හැකිද? කණ්ඩලම ප්‍රසිද්ධ හෝටලය ආරම්භ කළ අවදියේ තමන් බලයට පත්වූ වහා එකී ගොඩනැගිල්ල මහ රෝහලක් කරන බවට දුන් පොරොන්දු වුණේ  රිචඩ් පතිරණය. ඒ හෝටලය රෝහලක් නොවී තවමත් හෝටලයක් ලෙස පවතින්නේ රිචඩ් පතිරණ සෞඛ්‍ය ඇමති නොවූ නිසා ය. මේවා විහිථතහථ නොවේ. බරපතල ලෙස රට රවටමින්  කරන තක්කඩිකම්ය.  සංගක්කාර රවටා ඇත්තේ රජය මිස,  

ඒ ඉඩමේ මුල් හිමිකාරිය නොවේ. ඇය එය විකුණා හෝ පවරා ඇත්තේ අසරණකමටය. යම් නීති විරෝධි සැක කටයුතු ක්‍රියාවක් නිසා, නිමල් ලංසා පදිංචිව සිටි නිවෙස  රජයේ ආරක්‍ෂක අංශ මහ රෑ වැටලූහ. ඒ අවස්ථාවේ ඔහු බේරුණේ රටේ ජනාධිපති එහි පැමිණි නිසාය. අද සංගාගෙන් සදාචාරය අපේක්‍ෂා කරන රටේ මිනිස්සු නිමල් ලංසා තබා ඇත්තේ කොතැනද? ඔහු බේරා ගත් මහින්ද රාජපක්‍ෂට දක්වන ගෞරවය කෙබඳුද? ස්ථීර විවාහ දීමනා ගෙවමින්, දික්කසාදවූ සංගාගේ මට්ටමේ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන් වෙති. එහෙත් මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ එරෙහි දික්කසාද නඩුව නැවත අලුත් වෙමින් ප්‍රශ්න කරයි. ඊට හේතුව ඔහු වටා ආරෝපනයවී ඇති දේශපාලන හෝ සමාජ වගකීමද? හෝ ඔහු උඩරැටියෙකු  වීම නිසාද? ප්‍රශ්නයක් මේ ආකාරයෙන් ලඝු කළ යුතු හෝ අවුල් කළ යුතු නැත. එහෙත්  ප්‍රශ්නයක් හඳුනා ගැනීමට අහුමුථ අතගා බැලීමත් ක්‍රමයකි.  හරියට සංගාගේ ලෝ කොලේජ් කතාව වාගේය. අප නැවත දඹුල්ල නම් දූෂණයට තෝතැනිවූ සංගා ගස් බැන්ද දඹුල්ල වෙත යොමු විය යුතුවේ. රජය සතු ඉඩම් බහුල  දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ ඉඩම් සංගක්කාර ක්‍රමයට අවභාවිතාවීම ගැන වෙනම කොමිසමක් පත් කළ හැකි නම්  තැරැව්කරුවන් සමග එකට කනබොන මුදල් උපයන නිලධාරින් සිය ගණනින් සොයාගත හැකිවේ. මේ සියථ ඉඩම් දූෂණ සිදුවී ඇත්තේ සීගිරි ගල පෙනෙන ඉසව්වේ ඇති ඉඩම් සම්බන්ධව වීමත් වැදගත්ය.  

රජයේ සමහර ප්‍රාදේශීය බලධාරින් මේ ආකාරයට තමන්ම ඉඩම් හිමිකර ගෙන විවිධ ආයෝජන කරමින් ධනය උපයන අයුරු දඹුල්ලට රහසක් නොවේ. මෙතන සිදුවී ඇත්තේ තවත් විවිධ හේතු මත සංගක්කාර මස් කිරිමක් පමණකි. සිද්ධිය සැලවූ සැනින් ප්‍රකට මාධ්‍යවේදියෙකු තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ, සියථ ලෙඛන ලබාගෙන ප්‍රසිද්ධ කළේය. ඉඩම හිමි මුල් කාන්තාවගේ හඬ පටයද රටට ඇහෙන්නට සැලැස්විය.එය යහපත්ය. මෙවැනි දූෂණයන්  පිටස්තර සමාජයට තනිව සිදු කළ නොහැකිය. මේ දූෂණ වංචා පෙළ ගස්වන්නේ  තැරැව්කරුවන්ය. රජයේ බලධාරින්ය.ග්‍රාම නිලධාරි වහා වැඩ තහනමට ලක් කළේ ඒ වරද කළ එකම නිලධාරියා ඔහු නිසා නම් අප ආඩම්බර විය යුතුවේ. එහෙත් අමිහිරි ඇත්ත එය නොවේ.  සංගක්කාර ජෝඩුව සීගිරි ගල පෙනෙන ඉඩම් සොයා ගොස් මේ ඉඩම අත්පත් කර ගැනීමට මේ වංචාව සැලසුම් කළේද? සෙවිය යුත්තේ මෙයයි. මේ සියල්ල ඉහළ සිට පහළට සිටින බලධාරින් දැනුවත්ව සිදුවන ක්‍රියාවන්ය. මුදල් වාසියට මෙන්ම වෙනත් උවමනාවන් සඳහා දඹුල්ල ප්‍රදේශය කරවන බලධාරින් මෙවැනි දේ කරන්නේ අද ඊයේ නොවේ. මාධ්‍ය සගයන්ට මෙවැනි සිද්ධි හෙළි කරමින් දූෂණයට වැට බැඳීය හැකිය. කළ යුත්තේ අවදියෙන් සිටිම පමණකි. දැන් දොර විවෘතව ඇත.   එක් ඔත්තුවක් මෙසේය. දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් එච්.පී.පී.ඒ. හේවාපතිරණ මහත්මිය අංක 5/3/12/1-31  සහ 2015.12.30 දින  ලිපිය නිකුත් කර අඩ සිය වසකට ආසන්න කාලයක් පැවති බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයක් අනවසර ඉදි කිරිමක් ලෙස කඩා ඉවත් කිරිමට උසාවි නියෝග ලබා ගත්තේය. හන්දි ගානේ බෝගස් වටකොට පන්සල් ගොඩනැගෙන රටේ දඹුල්ල වෑවලවැව ගම්මානයෙ කලක් භික්‍ෂුන් වාසය කොට යම් කලක් අක්‍රියව පැවති ආරාමයකට නැවත භික්‍ෂුන් වැඩම කිරිම අනවසර වන්නේ කෙසේද? ජ්‍යේෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරිනි එච්.පී.පී.ඒ. හේවාපතිරණ අදටත් ඊට උත්තර බැඳීය යුතුවේ. එය ඔප්පු වුණොත් ඇය  ඊට දඬුවම් ලැබිය යුතුවේ. සංගක්කාර මෙන් සමාජ අපවාදය ලැබිය යුතුවේ. සමාජය වෙනුවෙන් කාංචන ආරියදාස සගයා මේ තොරතුරු සොයා හෙළි කරනු ඇත.  

උක්ත වෑවලවැව ශ්‍රී සම්බෝධි විහාරය සහ වෑවලවැව මහසෙන් අවමංග්‍යාධාර සමිතිය එකී පන්සල් භූමියෙහි අදටත් ස්ථානගතව ඇත. භික්‍ෂුන් වහන්සේලා නේවාසිකව වැඩ නොසිටි එක් අවස්ථාවක එකී භූමියෙහි හිමිකම සමිතියට ලබා දීමට දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම්  ජිනාදරී සිරිවර්ධන මහත්මිය අංක 77/4/4/4/44 සහ 2002.12.17. දින දරන ලිපියෙන්  මධ්‍යම පළාත් ඉඩම් කොමසාරිස් වෙත සිය අනුමැතිය දක්වා තිබිණ.  ඒ  වෑවලවැව මහසෙන් අවමංග්‍යාධාර සමිතිය අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මකව පැවති නිසාය.  මාධ්‍යවේදින්ට අවශ්‍ය නම් උක්ත දඹුල්ල. වෑවලවැව, මහසෙන් අවමංග්‍යාධාර සමිතිය රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන පිළිබඳ නියෝජ්‍ය රෙජිස්ට්‍රාර්/ සහකාර රෙජිස්ට්‍රාර් වරයා ලෙස  2001.01.05 දින අංක 23 යටතේ ලිය පදිංචි කර  ඇති බවද විමසා බැලිය හැකිය. දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් එච්.පී.පී.ඒ. හේවාපතිරණ අංක 5/3/12/1-31  සහ 2015.12.30 දින  ලිපිය නිකුත් කළේ ඒ තොරතුරු තම කාර්යාලයේ පවත්නා බව නොදැන නොවේ. සත්‍ය හේතුව වෑවලවැව අසල පිහිටි තවත් පන්සලක භික්‍ෂුන් සතු ශක්තියයි. දූෂණයක් සිදුවි නැද්ද?  මේ සියල්ල දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් සහ මධ්‍යම පළාත් ඉඩම් කොමසාරිස් පළවන සහ දෙවන වගඋත්තරකරුවන් කරමින් මහනුවර මහාධීකරණයෙහි 2015-03- 12  දින පවරන ලද අංක උරසඑ    11   රැ2015  දරන නඩුවේ  2016-04-28-  දින ප්‍රකාශිත තීන්දුවෙහි දැක්වේ.

බලධාරින් සංගක්කාර සිද්ධියේදී ග්‍රාම නිලධාරිගේ බෙල්ලෙන් අල්ලා ගත්තේ දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම්ද? මාතලේ දිස්ත්‍රික් ලේකම්ද? මධ්‍යම පළාත් ආණ්ඩුකාරයාද? මේ කියන්නේ වෑවලවැව පන්සල අනවසර අල්ලා ගැනීමක් කළ සිද්ධිය පරිපාලන නිලධාරින් මුල්ව සිදු කළ නිසා, කිසිදු  පියවරක් නොගන්නා බවද? දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් එච්.පී.පී.ඒ. හේවාපතිරණ බලය අයුතු ලෙස යොදමින්  නිල බලය යොදා රජය පිළිගත් මෙම ස්වේච්ඡා  සමිතියේ සාමාජිකත්වය දරන 600කට නො අඩු රටේ පුරවැසි ගම් වාසින්ගේ රැස්විමේ අයිතිය ආගම ඇදහිමේ අයිතියට බාධා පමුණුවමින් බලපෑම් නොකළේද? එහෙත් මේ සිද්ධියට අත තැබුවොත් ඒ මාධ්‍ය කාරයන්ට දඹුල්ල වදක භූමියක් විය හැකිය.   අද සංගක්කාරට එළව එළවා පහර දෙන කණ්ඩායම් කරන්නේ ඌරා මස් කිරිමකි. මේ සක්‍රිය වෙන්නේ රජයේ අසාර්ථකත්වය වසා ගැනිමට එක දිගට පෙළ ගස්වන මාධ්‍ය සංදර්ශනයේ කොටසකි. සමහර විට, වාස් ගුණවර්ධන ජෝඩුවට මෙන්,  වෑවලවැව අපරාධය කල් උකුත්වීම හේතුවෙන් එච්.පී.පී.ඒ. හේවාපතිරණ මුදා හැරෙනු ඇත. එහෙත් දඹුල්ල යනු සංගක්කාරලා පමණක් නොව, දඹුල්ලට පත්ව එන නිලධාරින්ද සාතන්ලා කරවන තරම් කුප්‍රකට දේශයක්ව ඇත. හේතු බොහෝය. සංචාරක ආකර්ශනය ඊට එක් හේතුවකි. ඉනාමලුව කෝරලේ ඉඩම් සංවර්ධනය කිරිමෙන් සිංහරාජය, රඹකැන්ඔය ආදි තහනම් කලාපවල මෙන් පරිසර හානි සිදුනොවේ. 

නීතිඥ චන්ද්‍රසිරි සෙනෙවිරත්න විසිනි !

Comment (0) Hits: 151

සෝමාවතිය ජාතික උද්‍යානය,නීතිය සහ ගවයින් !

සෝමාවතිය ජාතික උද්‍යානය තුලට ගවයින් ඇතුලු කිරීමට ඉඩ ලබා ගැනීම පිනිස වනජීවී රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමා දරන උත්සාහය සහ නීතිමය තත්වය පැහැදිලි කරන වනජීවී සංරක්ශන දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන්ට නීතිය නොතකා ක්‍රියාකිරීමට කරන ප්‍රකාශයත් මාධ්‍යයන් මගින් දැකගත හැකිවිය​.
 
වනජීවීන් සහ ආරක්ශිත ප්‍රදේශ ඉදිරි පරපුර උදෙසා ආරක්ෂා කරදීමට ඇපකැපවී ක්‍රියා කලයුතු වනජීවී රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමා ඊට ඉඳුරාම පටහැනි ආකාරයකින් මෙන්ම​,නිලධාරීන්ට නීති විරෝධී කටයුතුවල නිරත වීමට බලපෑම් සිදු කිරීමත් විශේශයෙන්ම හෙලා දැකිය යුතු අතරම අභීතව තම යුතුකම් සහ වගකීම් ඉටුකල එම වනජීවී සංරක්ශන දෙපාර්තමේන්තු නිලධාරීන්ට අපගේ ගෞරවය​,ප්‍රශංශාව මෙන්ම සහයෝගයත් ලබාදිය යුතුවේ.
 
සෝමාවතිය ජාතික උදානය ප්‍රකාශයට පත්කර තිබෙන්නේ වන සත්ව සහ වෘක්ශලතා ආරක්ශක ආඥා පනතේ 2(1) වගන්තිය යටතේය​.එනම්,එහි තිබෙන්නේ රජයේ ඉඩම් පමනකි.එනිසාම එම භූමිය පිලිඹඳව කිසිඳු පුද්ගලික පාර්ශ්වයකට කිසිඳු අයිතිවාසිකමක් නොමැත​.
සෝමාවතිය ජාතික උදානය තුලට ඇතුලු වන්නන් ඒ සඳහා  වන සත්ව සහ වෘක්ශලතා ආරක්ශක ආඥා පනතේ 5 වන වගන්‍තිය අනුව අවසර ලබාගත යුතුය​.එම අවසරය ලබාගත හැක්කේ නැරඹීමට​,විනෝදාස්වාදය සඳහා සහ වනජීවීන් සහ පරිසරය අධ්‍යයනය සහ නිරීක්ශනය සඳහා පමනි.මේ නිසා ගවයන් දක්කාගෙන එන කිසිවෙකුටත් වන සත්ව සහ වෘක්ශලතා ආරක්ශක ආඥා පනතේ 5 වගන්තිය සහ අනෙකුත් වගන්ති අනුව ජාතික උද්‍යානයක් තුලට ඇතුලුවීමට අවසර නොමැත​.
 
FB IMG 1606550469105
 
එමෙන්ම වන සත්ව සහ වෘක්ශලතා ආරක්ශක ආඥා පනතේ 6 (2)(අ) වන වගන්තිය අනුව කිසිවෙකුටත් කිසිම සතෙක් ජාතික උද්‍යානයක් තුලට හඳුන්වාදීම​,නිදහස් කිරීම ,දිගේලි කිරීම හෝ මුදා හැරීම වරදවල් වේ.
නමුත්,වන සත්ව සහ වෘක්ශලතා ආරක්ශක ආඥා පනතේ 6 (3) වන වගන්තියේ තිබෙන ප්‍රතිපාදන​ විශේශයෙන්ම ගවයන් වැනි ගෘහාශ්‍රිත සතුන්ට විශේශිතය​.ඒ අනුව කිසිවෙකුටත් ජාතික උද්‍යානයක් තුලට ගෘහාශ්‍රිත සතුන් දක්කාගෙන යාම හෝ එබඳු සතෙකුට එවැනි භූමියක දඩාවතේ යාමට ඉඩදීම නොකල යුතුවේ.
 
වන සත්ව සහ වෘක්ශලතා ආරක්ශක ආඥා පනතේ 6  වන වගන්තිය යටතේ කරන සියලු වරදවල් සංඥේය වරදවල් මෙන්ම ඇපදිය නොහැකි වරදවල් ලෙස පනතේ 67ආ වගන්තියේ දක්වා තිබේ.
 
මේ අනුව වනජීවී රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමා විසින් වනජීවී සංරක්ශන දෙපාර්තමේන්තුව වෙත කරනුයේ බරපතල වරදක් සඳහා ඉඩකඩ සලසා දෙන ලෙසය​.එය නීතිය රැකීමට බැඳී සිටින නිලධාරීන්ට නීති විරෝධී ක්‍රියාවන් සඳහා පෙලඹවීමත් නීති විරෝධී වේ.
 
දේශපාලඥයන් කියන්නාවූ නීති විරෝධී ක්‍රියාවන් සිදුකරන නිලධාරීන් පත්වන තත්වයත්,එවන් විටකදී ඔවුනට නීතිවිරෝධී දේ කරන ලෙස ඉල්ලීම් කල දේශපාලඥයන් එම නිලධාරීන් අතරමංකර අමාරුවේ වැටීමට ඉඩහැර බලා සිටින බව විල්පත්තු නඩුවෙන් පසක් වූයේ පසුගිය සතියේදීය​.
 
මේ සියල කරුනු අනුව කිව යුත්තේ වනජීවී සංරක්ශන දෙපාර්තුමේන්තු නිලධාරීන් තම යුතුකම සහ වගකීමත් රාජ්‍ය අමාත්‍යතුමා ඉදිරියේදී ප්‍රශංශනීය ලෙස ඊතු කල බවත්,අප සියලු දෙනාගේ සහයෝගය සහ ශක්තිය මා අවස්ථාවේ වනජීවී සංරක්ශන දෙපාර්තමේන්තුව වෙත ලබාදීම අත්‍යාවශ්‍ය වන බවත්‍ වේ.
 
පරිසරවේදී  නීතීඥ  ජගත් ගුණවර්ධන 
 
FB IMG 1606550472018
Comment (0) Hits: 287

අධිකරණයේ පරිහානිය !

ලංකාවේ අධිකරණයට පැවරී තිබෙන සමාජ වගකීම ගැන හරි දැක්මක් ඇති අධිකරණයක් තිබුණේ නම් ව්‍යවස්ථාදායකය හා විධායකය නොදියුණු හා දූෂිත තත්ත්වයක තිබුණද ලංකාව මේ සා විශාල කාලකණ්ණි තත්ත්වයකට පත් නොවන්නට ඉඩ තිබුණි. එහෙත් අවාසනාවකට ලංකාවට ලැබුණේ එවැනි අධිකරණයක් නොව ව්‍යවස්ථාදායකයේ හා විධායකයේ නොදියුණු බවේ තරමට ගැළපෙන පසුගාමී අධිකරණයකි.
 
මෙම සංවාදයේදී ලංකාව නිදහස දිනාගත් රටක් නොව. නිදහස තෑගි වශයෙන් දිනාගත් රටක් යන මුඛ්‍ය කාරණය අමතක නොකළ යුතුය. යහපත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනයක් සඳහා අවශ්‍ය තරමේ දියුණු සවිඥානකත්වයක් සාමාන්‍ය සමාජයට පමණක් නොව රටේ ජාතික නායකයන්ටද නොතිබුණි.
 
ඒ වනවිට ඉන්දියාව ලංකාවට වඩා උගත්කමේ සාක්ෂරතාව අනුව නූගත් වුවද ලංකාවේ ජාතික නායකයන් සවිඥානක වශයෙන් සිටි නොදියුණු තත්ත්වයේ තරම සමග ගත් විට ඉතා දියුණු සවිඥානකත්වයක් සහිත ජාතික නායකත්වයක් ඉන්දියාවට තිබුණි.
 
අපේ රටේ නායකයන්ට වෙනස්ව ඉන්දියාවේ නායකයන් නිදහස දිනාගැනීමේ අරගලයට ඉන්දියානු සමාජය ක්‍රියාකාරී ලෙස සම්බන්ධ කරගත්තේය. නිදහස් අරගල ක්‍රියාවලිය තුළ ඉන්දියානු සමාජය නවීන ලෙස සිතන මතන සමාජයක් බවට පත් කළේය. ඊට අතිරේකව වර්ග, කුල. ආගම් භේදවලට තිබෙන පිළිගැනීම දුර්වල කොට නූතන ජාතිය ගොඩ නගා ගැනීමට අවශ්‍ය ශක්තිමත් අත්තිවාරමක් ඇති කරගත්තේය. ආගමික ගාන්ධිගේ සිට සියලුම නායකයන් දේශපාලනයේදී අනගාමිකත්වය වෙනුවෙන් ස්ථිරසාර ලෙස පෙනී සිටියේය. 
 
ලංකාවේ දුප්පත්කම !
 
නිදහස වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ලංකාවේ නායකයන්ට තමන් වෙත බලය ලබාගැනීමේ ලොකු ආශාවක් තිබුණා මිස යහපත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටක් ගැන තියුණු දැක්මක් නොතිබුණි. නිදහස දිනාගැනීමේ උත්සාහයට සමාජය ක්‍රියාකාරී ලෙස සම්බන්ධ කරගන්නවාට විරුද්ධ වූවා පමණක් නොව සර්වජන ඡන්ද බලයට පවා තරයේ විරුද්ධ විය. බ්‍ර‍තාන්‍ය ඉන්දියාව අත්හරින්නට ගෙන තිබුණු තීරණය නිසා කිසිදු බලවත් සමාජ උත්සාහයකින් තොරව නිදහස හිමිකර ගැනීමට ලංකාවට හැකිවිය.
 
ඉන්දියාව ලංකාව මෙන් බ්‍ර‍තාන්‍යයන්ගෙන් ලැබුණු ආයතන ක්‍රමය ඒ ආකාරයෙන්ම ආරක්ෂා කරගෙන ඉදිරියට ගෙන ගියේ නැත. ඔවුන් ලංකාවට වෙනස්ව ඔවුන්ට ලැබී තිබුණු ආයතන ක්‍රමය නිදහසේ අවශ්‍යතාවන්ට ගැළපෙන ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය කරගත්තේය.
 
ගාන්ධි 1922දී ඉන්දියාව අපේක්ෂා කරන ස්වරාජ්‍ය තත්ත්වය පැහැදිලි කළේ එය බ්‍ර‍තාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුව අපට දෙන දෙයක් නොවිය යුතු බව හා නිදහස් ලෙස තෝරා ගන්නා ඉන්දියාවේ ජනතා නියෝජිතයන් එකට එකතු වී සාකච්ඡා කොට ප්‍රකාශයට පත් කෙරෙන අභිලාෂයන් තුළින් ඇති කරගත යුතු දෙයක් බව කීවේය.
 
බ්‍ර‍තාන්‍ය ඉන්දියාවට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් දෙන්නට 1933දී දරන ලද උත්සාහයේදී ඒ සඳහා ඉදිරිපත් කළ ධවල පත්‍රිකාව පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරමින් ඉන්දියානු කොංග්‍රසය දැඩි අවධාරණයකින් කියා සිටියේ ඉන්දියාවට පිළිගත හැක්කේ විදේශ බලඅධිකාරියක කිසිදු මැදිහත්වීමකින් තොරව ඉන්දියාවේ මහජන නියෝජිතයන් සකස් කරගන්නා ව්‍යවස්ථාවක් පමණක් බවය. 
 
ඉන්දියාවේ පොහොසත්කම !
 
ඉන්දියානු ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය සඳහාම ඒ සඳහාම පවත්වන මැතිවරණයකින් ව්‍යවස්ථා සම්පාදන මණ්ඩලයට නියෝජිතයන් තෝරාපත් කරගනිමින් ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කරගනු ලැබූ ආකාරය ගැන මහාචාර්ය ග්‍රැන්විල් ඔස්ටින් ”The Indian Constitution” නමින් අගනා පොතක් ලියා තිබේ. ලංකාවේ මෙතෙක් සිදුවී තිබෙන සියලු ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයන්ද සැලකිල්ලට ගනිමින් මේ මෙම පොත කියවන්නේ නම් ව්‍යවස්ථා සම්පාදන විෂයේදී ලංකාව ඉන්නේ කොතරම් නොදියුණු තත්ත්වයකද යන්න මනා ලෙස තේරුම් ගත හැකිය.
 
මේ පොතට ඉන්දියානු අධිකරණ ක්‍රමය ගොඩ නගා ගත් ආකාරය හා ඒ සඳහා කෙරුණු වාද විවාද ගැනද ඇතුළත්ය. ඉන්දියානු නායකයන් එහිදී අධිකරණය සලකා තිබෙන්නේ නිදහස් අරගලයෙන් ආරම්භ වූ සමාජ විප්ලවයේද, එම සමාජ විප්ලවය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙනයෑම සඳහා ඇතිකර ගන්නා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේද භාරකාරයා හා රැකවල් දූතයා වශයෙනි.
 
ඉන්දියානු ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කරගනිමින් එය නීතිගත කරගැනීම සඳහා අවුරුදු තුනක් තරම් දීර්ඝ කාලයක් ගතවිය. ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයට ගත කෙරුණු කාලයෙන් වැඩිම කාලයක් ගත කර තිබෙන්නේ සුදුසු අධිකරණ ක්‍රමයක් ගොඩනගා ගැනීම සඳහා කෙරුණු සංවාදයටය.
 
එම විෂයට අදාළ කාරක සභාවේ සභාපති ලෙස ක්‍රියා කළ නේරු ඒ සඳහා කෙරෙන සාකච්ඡාව ආරම්භ කර තිබෙන්නේ පාලක පක්ෂවල හා වෙනත් බලවේගයන්ගේ ග්‍රහණයට නතු නොවී ඉන්දියානු සමාජ විප්ලවය ඉදිරියට ගෙනයෑම සඳහා ක්‍රියා කරන සාධාරණව හා නීතියට අනුකූලව ක්‍රියාකරන ස්වාධීන අධිකරණයක් ඇති කරගන්නේ කෙසේද යන මූලික ප්‍රශ්නය ගැන කෙරෙන විග්‍රහයකිනි. ඉන්දියානු නායකයන් එහිදී බි්‍රතාන්‍ය, ඇමරිකන් හා අයර්ලන්ත අධිකරණ ක්‍රම වෙන් වෙන්ව ගෙන සලකා බලමින් ඉන්දියාවට ගැළපෙන කදිම අධිකරණ ක්‍රමයක් නිර්මාණය කර ගත්තේය.
 
ඉන්දියානු අධිකරණයේ භූමිකාව !
 
ඉන්දියානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අවුරුදු 70ක් තරම් කාලයක් උරගා බැලීමකට ලක්වූ අධිකරණ ආයතනයකිනි. එහි නිර්මාතෘවරුන් අපේක්ෂා කළ ආකාරයටම ඉන්දියානු සමාජ විප්ලවයේ ඉදිරි ගමන හා මහජන අයිතිවාසිකම් හා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කරන හොඳ රැකවල් දූතයන්ගේ භූමිකාව එය රඟපා තිබෙන්නේ යැයි කිව හැකිය. අද ඉන්දියානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සැලකෙන්නේ ලොව තිබෙන හොඳම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණවලින් එකක් ලෙසය.
 
අතිවිශාල බහුතර බලයක් ඇතිව ඉන්දිරා ගාන්ධි රට පාලනය කළ කාලයේදී අධිකරණය අතකොලුවක් කරගැනීමට ඇය දරන ලද උත්සාහයට එරෙහිව අධිකරණය සිය ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා බලවත් උත්සාහයක නිරත විය. ඉන්දිරා ගාන්ධි එම අරගලයෙන් තාවකාලිකව ජයගත්තද අධිකරණය සිය ගෞරවය හා ස්වාධීනත්වය සඳහා කෙරෙන සටන අතහැරියේ නැත. 1977දී ඇගේ පාලනය පරාජයවීමෙන් පසු ව්‍යවස්ථාවට ඇතුළත් කර තිබූ සියලු විකෘතීන් නිවැරදි කළා පමණක් නොව වැඩි බලයක් තිබෙන පාලක පක්ෂවලට ආත්මාර්ථකාමී වුවමනාවන් සඳහා ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීම සඳහා තිබෙන පුළුවන්කම නැති කිරීම සඳහා ව්‍යවස්ථාවේ ව්‍යුහය පිළිබඳව නීති සිද්ධාන්තයක් ඇති කොට එය ස්ථාපිත කළේය. ඒ නිසා දැන් පොදු යහපත වෙනුවෙන් මිස ආත්මාර්ථකාමී හේතු මත කිසිම පාලකයකුට ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කළ නොහැකිය.
 
ඉන්දියාව ලංකාවට වඩා ආගමික රටක් ලෙස සැලකිය හැකි වුවද ඉන්දියානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ආගම්වලට අධිකරණය සමග මුසු වෙන්නට ඉඩ දුන්නේ නැත. එම අධිකරණයේ අනාගාමික ස්වරූපය ආරක්ෂා කරගත්තේය. මීට වසර කිහිපයකට ඉහතදී මහාධිකරණයේ පැවති උත්සවයකට හින්දු ආගමික වත් පිළිවෙත් යොදා ගැනීම කටයුතු සූදානම් කෙරෙමින් තිබුණු අවස්ථාවකදී කවුරුන් විසින් හෝ එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පැමිණිලි කළේය. එහිදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එම ක්‍රියාව තහනම් කළා පමණක් නොව, අධිකරණය තුළ ආගමික සංකේත යොදා නොගත යුතු බවටද නියෝග කළේය. ඉන්දියානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මේ මෑතකදී දෙන ලද තීන්දුවකින් අධිකරණයේ සිදුවන වැරදි ගැන විවේචනය කිරීමේ අයිතියක් මහජනයාට තිබෙන බව ප්‍රකාශ කළේය.
 
ඉන්දියාවේ දිළිඳු, අසරණ හා ආබාධිත පුද්ගලයකුට හෝ එවැනි පුද්ගලයන් සමූහයකට ඔවුන්ට සිදුවන අසාධාරණයකදී ලියුමක් මගින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පැමිණිලි කරන ක්‍රමයක් භගවතී අගවිනිසුරුවරයා විසින් ඔහුගේ පාලන කාලයේදී ඇති කරන ලදි. එවැනි පැමිණිල්ලක් ලැබීමෙන් පසු කිසිදු අයකිරීමකින් තොරව විමර්ශනයක් කොට යුක්තිය ඉටු කරන ක්‍රමයක් එහි ක්‍රියාත්මක වේ.
 
අයාලේ යෑම !
 
ලංකාවේ අධිකරණයට තිබෙන්නේ ශක්තිමත් දර්ශනයකින් තොරව අයාලේ ගිය ඉතිහාසයකි. නීතිය ගැන දැනුමක් තිබෙනවා විය හැකි වුවත්, අධිකරණය වෙත පැවරී තිබෙන සමාජ කාර්යභාරය ගැන මනා දැනුමක් තිබෙන බව පෙන්නුම් කර නැත. ඉන්දියාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තමන්ගේ රටේ ජනතාව අතර සේ ම ජාත්‍යන්තර වශයෙන්ද විශාල පිළිගැනීමක් හා ගෞරවයක් හිමිකර ගැනීමට සමත් වී ඇතත්, ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සිටින්නේ ඒ පෝලිමේ හුඟාක් පසුපෙළ තත්ත්වයකය. ඉන්දියානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එම පිළිගැනීම හිමි කරගෙන තිබෙන්නේ ජනයා බියගැන්වීමෙන් නොව මහජනයාගේ ගෞරවයට හේතුවන පැවැත්මක් පවත්වාගෙන යාමට සමත්වීමෙනි. නැතහොත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හා මහජන අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරන පිළිවෙතක පිහිටා ක්‍රියාකිරීමෙනි.
 
ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මහජන අයිතිවාසිකම්වලදී හා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කිරීමේදී හොඳ රැකවල් දූතයෙකුගේ වගකීම ඉටු කිරීමට සමත් වී නැත. පාලකයන්ට ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමට ඉඩදී තිබෙනවා සේ ම සමහර අවස්ථාවල පාලකයන් සමග කල්ලි ගැසී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින්ද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කර තිබේ. මන්ත්‍රීකම් අහිමි නොවන ලෙස පක්ෂ මාරුවට ඉඩදීම ඒ සඳහා දැක්විය හැකි එක නිදසුනක් පමණය. එය රටේ ආණ්ඩුක්‍රමය මුළුමනින් විකෘති කිරීමට හේතුවිය. එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට අවශ්‍ය නම් වහාම නිවැරදි කළ හැකිව තිබෙන බරපතළ වරදකි. එහෙත් සිදුකර තිබෙන එම බරපතළ වරද අද දක්වා නිවැරදි කිරීමක් කර නැත. ඒ නිසා එය අනාගතය කෙරෙහිද බලපානු ඇත.
 
ලංකාවට තිබෙන්නේ ලෞකික අධිකරණයක් නොව, ආගමට බර අධිකරණයකි. සමහර විනිසුරුවරුන් තමන්ගේ ආගමික බව ප්‍රදර්ශනය කිරීමටද මැලි නොවෙති. ඉන් පෙනෙන්නේ එය විනිසුරුවරයකුට තිබෙන නුසුදුසුකමක් බව ඔවුන් නොදන්නා බවය.
 
අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය හා සදාචාරාත්මකභාවය අළලා 1999 සැප්තැම්බර්වලදී ඉන්දියාවේ හිටපු අගවිනිසුරුවරයකුද සහභාගි වූ බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේදී පවත්වන ලද සම්මන්ත්‍රණයකදී විනිසුරුවරුන් තුළ තිබිය යුතු සදාචාරාත්මකභාවය ගැන එච්.එල්. ද සිල්වා අපූරු කතාවක් කළේය. “ස්වාධීනත්වයේ  කප්පාදුවත් සදාචාරාත්මක අවංකභාවයේ හීනතාවක් හේතු කොටගෙන සමස්ත අධිකරණ කාර්ය පද්ධතිය හරසුන් නාට්‍යයකදී විකාරරූපී රංගනයක යෙදෙන විකටයකුගේ තත්ත්වයකට පත්වෙමින් තිබේ යැයි ඔහු කීවේය. එච්.එල්. සිල්වාගේ එම අනාවකිය සනාථ කරමින් ඉන් අවුරුදු 4කට පසුව රටේ අගවිනිසුරුවරයා නීතිඥවරියක් සමග දියවන්නා ඔය අසල තිබූ වාහනයක අඩ නිරුවතින් සිටින අවස්ථාවකදී පොලිසියට හසුවිය.
 
ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව මූලික අයිතිවාසිකම් නඩු මාස තුනක කාලයක් තුළ විභාගයට ගෙන අවසන් කළ යුතුය. එහෙත් පවතින සැබෑ තත්ත්වය වනුයේ අවුරුදු දෙක තුනක් තරම් කාලයක් ඉක්මවා ගිය පසුත් විභාගයට නොගත් මූලික අයිතිවාසිකම් නඩු තිබෙන බවය. මට මේ මෑතකදී සමෘද්ධි නිලධාරි සංගමයකින් අසන්නට ලැබුණු කතාවක් අනුව අවුරුදු 5කට වැඩි කාලයක් ඇසුණු ඔවුන්ගේ නඩුව තීන්දුවක් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් තොරව නිෂ්ප්‍රභ කර තිබෙන අතර නඩුව සඳහා නීතිඥයාට නීතිඥ ගාස්තු වශයෙන් ගෙවා තිබුණ මුදල පමණක් රුපියල් ලක්ෂ 56ක් විය. 
 
ලංකාවේ නීති වෘත්තිකයන්ගේ භූමිකාව පවතින්නේද සේවාදායකයන් පීඩාවට හා ගසාකෑමට පත් කරන නිසි පාලනයක් නැති අරාජික තත්ත්වයකය. විෂමාචාර වැරදිවලදී ඉදිරිපත් වන පැමිණිලි සම්බන්ධයෙන් පවා කරුණු සොයා බලා ඔවුන්ට දඬුවම් කරන කාර්යක්ෂම ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක නොවේ.  නීති වෘත්තියේ සේ ම අධිකරණ සේවයේද පහළ අධිකරණවලද ගරු කටයුතු පුද්ගලයන් සිටියද පොදු විනය තිබෙන්නේ පිළිගත හැකි යහපත් තත්ත්වයක නොව, උපරිම මට්ටමකට පරිහානියට ගිය තත්ත්වයකය. අධිකරණය නීති වෘත්තිකයන් යහපත් තත්ත්වයකට තබා ගැනීමට වග බලාගත යුතු අතර අධිකරණය යහපත් තත්ත්වයක තබා ගැනීම නීති වෘත්තිකයන්ගේද වගකීමකි. එහෙත් ලංකාවේ මේ දෙපක්ෂය අතරම එවැනි පොහොසත් සම්ප්‍රදායක් තිබෙන බවක් පෙනෙන්නට නැත.
 
විනය පාලනය !
 
අධිකරණ සේවයට විනිසුරුවරුන් බඳවා ගැනීම, ඔවුන්ට ලබාදෙන පුහුණුව හා විනය පාලනය යහපත් තත්ත්වයක නොපවතී. 
 
ලෙනින් රත්නායක හා උපාලි අබේරත්න යන විනිසුරුවරුන් ඒ සඳහා දැක්විය හැකි මටද ලොකු අත්දැකීමක් තිබෙන නිදර්ශන දෙකකි. ලෙනින් රත්නායක අධිකරණ සේවයට එකතු වී සිටියේ මුදල් වංචා චෝදනාවකට රක්ෂණ සමාගම් සේවයෙන් පහකර සිටියදී එය වසන් කරමිනි. ඔහු අධිකරණ සේවයට නිර්දේශ කර තිබුණේ රටේ නාමධාරී නීතිඥයන් දෙදෙනෙකි. විධිමත් බඳවා ගැනීමේ ක්‍රමයක් අධිකරණයට නැති බව ඉන් පෙන්නුම් කරයි. ඔහු ගැන කතා කිරීමට තව බොහෝ ඇතත්, ඒ ගැන මා කතා නොකරන්නේ  විශ්‍රාම ගොස් දැන් දේශපාලන පළිගැනීම් සොයා බැලීම සඳහා පත්කර තිබෙන ත්‍රිපුද්ගල කොමිසමේ ප්‍රධානියා ගැන කතා කිරීම වඩා වැදගත් නිසාය.
 
සරත් සිල්වා සම වගඋත්තරකරුවකු කරමින් රසායන ඉංජිනේරුවකු වූ ජයසේකර සිය බිරිඳට එරෙහිව පවරන ලද දික්කසාද නඩුවේ විනිසුරුවරයා වූයේ උපාලි අබේරත්නය. එම නඩුවට අදාළව මෙම විනිසුරුවරයාට එරෙහිව ජයසේකර අධිකරණ සේවා කොමිසමට කරන ලද පැමිණිල්ලක් අධිකරණ සේවා කොමිසම පරීක්ෂණයකට ලක් කළේය. එම පරීක්ෂණයේ පරීක්ෂකයන් ලෙස ක්‍රියා කළේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ තිස්ස බණ්ඩාරනායක හා මාර්ක් ප්‍රනාන්දු යන විනිසුරුවරුන් දෙදෙනාය. දිසා විනිසුරු උපාලි අබේරත්නගෙන්ද ප්‍රශ්න කොට කටඋත්තරයක් ලබා ගත්තේය. මෙම එම පරීක්ෂණ වාර්තාව කියවීමෙන් පසු විනිසුරුවරයා පිළිබඳව මා තුළ ඇතිවූයේ පිළිකුළක් බව කිව යුතුය. ඔහු සරත් සිල්වාගේ ආරක්ෂාව සඳහා මෙම නඩුවේදී නීතිය උපරිම මට්ටමකින් උල්ලංඝනය කර තිබුණා පමණක් නොව, පැමිණිලිකරු පීඩාවට පත්කිරීම සඳහාද උපරිම මට්ටමකින් ක්‍රියා කර තිබුණි. ඔහු කවර මට්ටමකින්වත් විනිසුරුවරයෙකු වශයෙන් අධිකරණයක පැත්ත පළාතකවත් තබා නොගත යුතු කෙනෙක් ලෙස සැලකිය හැකිය.
 
උපාලි අබේරත්න විනිසුරුවරයා මෙම නඩුවේදී අනුගමනය කර තිබුණු නීතියට පටහැනි ක්‍රියාදාමය සලකා ඔහුට එරෙහිව චෝදනා ගොනු කොට නඩු පැවරීම සඳහා අධිකරණ සේවා කොමිසම එම පරීක්ෂණ ලිපිගොනුව නීතිපතිවරයා වෙත යැවීය. සරත් සිල්වා නීතිපති ධුරයට පත්වීමෙන් පසුව තමාගේ ආරක්ෂාව සඳහා තමාගේ උපදෙස් අනුව නඩුව විභාග කළ මෙම විනිසුරුවරයාගේ ආරක්ෂාව සඳහා පරීක්ෂණ වාර්තාව යටපත් කරගෙන සිටියේය. නීතිපතිගේ එම ක්‍රියාවට එරෙහිව මට හඬ නගා කෑගසන්නට සිදුවිය. එසේ එම හඬ නැගීම නිසා හා නීතිඥ සංගමයේ හිටපු සභාපතිවරුන්ගේ සම්මේලනය කරන ලද ඉල්ලීමක් අනුව උපාලි අබේරත්න විනිසුරුවරයාට මා එල්ල කරන ලද චෝදනා ගැන සොයා බලන්නට අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගෙන් සමන්විත ත්‍රිපුද්ගල කමිටුවක් පත් කරන්නට අගවිනිසුරුවරයා ඇතුළු අධිකරණ සේවා කොමිසමට සිදුවිය. එම ත්‍රිපුද්ගල පරීක්ෂණ කමිටුව සමන්විත වූයේ අමීර් ඉස්මයිල් හෙක්ටර් යාපා හා පී. එදිස්සූරිය යන විනිසුරුවරුන්ගෙනි. එහිදී මෙම විනිසුරුවරයා තමන්ට එරෙහිව එල්ල වී තිබුණ චෝදනාවන්ට අභියෝග නොකර පිළිගැනීම නිසා මෙම විනිසුරුවරයාව අනිවාර්ය පදනම් මත සේවයෙන් විශ්‍රාම ගන්වන්නට නිර්දේශ කළ අතර ඒ අනුව අධිකරණ සේවා කොමිසම 1999.07. 31 සිට අනිවාර්ය පදනම මත විශ්‍රාම ගන්වන ලදි.
 
එහෙත් එම තීරණය අධිකරණ සේවා කොමිසම ඉක්මනින් වෙනස් කළේය. අනිවාර්ය විශ්‍රාමය වෙනුවට 1999.08.19 වැනි දින සිට මෙම විනිසුරුවරයාගේ උසස්වීම් අවුරුදු දෙකකට අත්හිටුවා 2001.01.01 දින සිට ක්‍රියාත්මක වන පරිදි මොනරාගල දිසා අධිකරණයට දඬුවම් මාරුවක් ලබා දුන්නේය.
 
ඉතා වැදගත් දේ සරත් සිල්වා අගවිනිසුරු ධුරයට පත්වීමෙන් පසුව දඬුවම් කාලය අවසන් වන්නට පෙර මෙම විනිසුරුවරයාට මහාධිකරණයට උසස්වීමක් ලබා දුන් අතර අගවිනිසුරුවරයා විශ්‍රාම යන්නට පෙර ඔහු අභියාචනාධිකරණයට පත් කළේය. සරත් සිල්වා තමන්ට උපකාර කළවුන්ට නිර්ලෝභීව ප්‍රතිඋපකාර කළේය. එය හොඳ ගුණාංගයක් ලෙස සැලකිය හැකි වුවත්, ඔහුගේ ප්‍රති උපකාර පිළිවෙත අධිකරණයට ඇති කළ විනාශය අතිවිශාලය.
 
මේ කතාව ඉන් නවතින්නේ නැත. තවත් කලකට පසුව මෙම අපකීර්තිමත් විනිසුරුවරයා අගවිනිසුරුවරියකගෙන් එල්ල වූ විරෝධය නොසලකා ජනාධිපතිවරයා විසින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පත් කළේය. ඒ මගින් පහළ අධිකරණයේ දිසා විනිසුරු ධුරයේවත් තබා ගැනීමට සුදුසු නැති යැයි අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරුන් තිදෙනකු තීරණය කළ මේ පුද්ගලයා අවසානයේ නතර වූයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙනි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් විශ්‍රාම යාමෙන් පසු මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා මෙම පුද්ගලයාව යහපාලන ආණ්ඩුවේ වැරදි සොයන කොමිසමක ප්‍රධානියා කළේය. ඉන්පසු වර්තමාන ආණ්ඩුව පළිගැනීම් ගැන සොයා බැලීම සඳහා පත් කරන ලද ත්‍රිපුද්ගල කොමිසමක ප්‍රධානියා කළේය.
 
දැන් එම විශ්‍රාම ගිය විනිසුරුවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්වෙන කොමිසම නඩුවක් සම්බන්ධයෙන් නීතිපතිවරයාට දෙන ලද නියෝගයක් පිළිපැදීම නීතිපතිවරයා විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා අලුත් ආකාරයක අර්බුදයක් ඇතිවී තිබේ. දේවල් සිදුවෙමින් තිබෙන ආකාරය කිසිසේත්ම සාමාන්‍ය නැත.
 
ජ්‍යේෂ්ට මාධ්‍යවේදී වික්ටර් අයිවන් 
Comment (0) Hits: 164

වසංගතය ගෝලීය අර්බුදයක් වූයේ තක්කඩි නායකයින් නිසාය !

2019 නොවම්බර් මාසය ලංකාවේ අපිට ඉතිහාස ගත මාසයක් වුයේ අලුත් ජනාධිපතිවරයෙකු  තෝරා ගැනීමට පැවති මැතිවරණයෙන් ගෝඨාභය  රාජපක්ෂ මහතා ලංකාවේ හත් වන ජනාදිපතිවරයා බවට පත් වීමෙනි .
 
එම මැතිවරණයේදී රාජපක්ෂ වරු නැවත බලයට පැමිණෙන බව මෙරට ඔත්තු සේවා මෙන්ම විදේශ ඔත්තු සේවාද ගණන් බලා තිබුණි විශේෂයෙන්  චීනය  ඒ වෙනුවෙන් ප්‍රබල මැදිහත් වීමක් ලංකාව තුලත් ඉන් පිටතත් සිදුකර තිබුණි .
 
කෙසේ වුවත් මෙම මාසයේම චීනයේ වුහාන් පළාතේ වෛද්‍යවරයෙකු(ඔහු පසුව මියගිය බව චීනය නිවේදනය කළේය ) යු ටියුබයට වීඩියෝවක් නිකුත් කරමින් අබිරහස්  වයිරස් උන රෝගයක් පැතිර යන බවත් එය එමගින් ශරීරයේ ඉන්ද්‍රියන්ට මාරාන්තික හානි සිදුකරන බවත් ලෝකයට හෙළි කළේය .
 
 එකස්ත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ හා ලෝක සාක්‍ය සංවිධානයේ අවධානය එසැනින්ම එයට යොමු වූ අතර පෙබරවාරි මාසයේ දී වාර්ෂකව සිදුවන චීන නව අවුරුදු නිවාඩුවේදී මෙය ලෝකය පුරා පැතිර යෑමේ අවධානමක් ඇති බව ලෝකයට අනතුරු හැගවූ අතර  වසංගතයකට රටවල් මුහුණ දියයුතු අකාරය හා  සමාජය සුදානම් කිරීම  පිළිබද උපමාන ඇතුලත් මොඩයුලයක් ලෝකයේ සියලුම ආණ්ඩු වෙත නිකුත් කළේය .
 
එහි ප්‍රදානතම නිර්දේශයක් වුයේ චීන නව අවුරුදු නිවාඩුවට චීනයට යන අයට හා චීනයෙන් පැමිණෙන අයට දේශසීමා වසා දමා ඔහුන් ට බාදා පමුණුවන ලෙසයි .මෙම තීරණයට  ඇමරිකානු ජනාදිපතිවරයා තදින් විරුද්ඩ් වූ අතර ලෝකයේ බහු ජාතික සමාගම් අතර ඔහු එක රැයකින් වීරයෙක් බවට පත් විය .ලංකාවේ ආණ්ඩුවද ඇමරිකානු ජනාදිපති වරයාගේ මග යමින් තවත් ඉදිරියට ගොස් ඔහුන්ට (චීන සංචාරකයින්ට )ලංකාවට පැමිණෙන ලෙස ඉල්ලා විශාල ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයක් දියත් කළේය .
 
නමුත් චීන ජාතිකයන්ගේ බහුල ගමනාන්ත වන නවශිලන්තය, දකුණු කොරියාව.ඔස්ට්‍රේලියාව .ෆිජි  හා තායිවානය වැනි රටවල් චීන තොටුපලවලින් පැමිණෙන අයට දේශ සිමා වසා දැමිය .එසේම ලෝක සෞකය සංවිධානයේ නිර්දේශ තදින් පිළිපැදීමට ලෝකයේ බහුතර රටවල් යාන්ත්‍රණ ගොඩනැවිය,  නමුත් ඇමරිකාව ඔහුන්ගේ ම ගමනක් සැලසුම් කල අතර ආර්ථිකය හා  මහජන සෞඛ්‍ය  අතර ඇති සන්බන්දය අවබෝද කර ගැනීමට ට්‍රම්ප්  ජනාධිපති  අසමත් විය.
 ප්‍රතිපලය වුයේ මාර්තු මාසය වන විට චීන සංචාරකයින් වයිරසය ලෝකයේ සැම සමාජයකටම රැගෙන ගොස් තිබුණි .
 
බරපතල ගෝලීය වසංගතයකට  හෝ වසංගතයකට මුහුණ දීම වෙනුවෙන් ආයෝජනය කිරීම වැදගත් අතවශ්‍ය කටයුත්තක් ලෙස සලකන බටහිර රටවල් හා එම  රටවල ආණ්ඩු වසංගතයක අවදානම හා කළමනාකරණය පිළිබද හොදින් දැනුවත්ව මාර්තු මාසයට පසු එලෙබි මාස කිහිපය තුල එයට මුහුණ දී එය පාලනය කළේය එසේම ඔහුන් අඩුම ආර්ථික හානියකින් එය විදිමත් කලමනාකර්නයකට යටත් කළේය .අඩුම තමින් බැලු බැල්මට චිනය පවා මෙයි අවධනම තේරුම් ගෙන මැනවින් පාලනය කළේය .
 
නමුත් වසංගතයක දිග පළල පිළිබද අවබෝදයක් නැති සමහර රටවල නායකයින්ට මෙය තවත් දේශපාලන අවස්ථාවක් විය .වසංගත කළමනාකරණය වෙනුවට  තම වීර කාව්‍ය මාධ්‍ය තුල ප්‍රචාරයට අවස්ථාවක් කර ගත්තේය විශේෂයෙන් ජාතික වාදී රැල්ල මගින් බලටය පත් වූ රටවල මෙය විශේෂය .ඇමරිකාව, බ්‍රිතාන්‍ය .බ්‍රසීලය ,ඉන්දියාව ,පිලිපීනය ,මියන්මාරය ගෝතමාලාව හා බොහෝ අප්‍රිකානු හා ලතින් ඇමරිකානු රටවල් පරිකශ්න පැවැත්වීම අවම කරමින් පහල ආශාදිත් අංක පවත්වා ගනිමින් ලෝක සවුකය සංවිදානය ඉදිරිපත් කරන වැඩපිළිවෙලෙහි විශ්වාසය බිද දැම්මේය .එහි ප්‍රතිපලය ලෝකයේ බොහෝ රටවලට වසංගතය කළමනාකරණයට ජනතාව නැබුරු කර ගැනීම අපහසු වීමයි ..නමුත් නවශ්ලන්තය එක්ස්ත් ජාතීන්ගේ මොඩුලය ක්‍රියාත්මක කොට  හරියටම සති පහක් තුල රටේ ආර්ථිකය සුපුරුදු ලෙස ක්‍රියාත්මක කොට ජන ජීවිතය යතාතත්වයට පත් කළේය . 
 
ලෝකයට දෙවන ලෝක යුද්දයට පසු සිදු කරන ලද  විශාලම හානිය සිදු කරමින් කොවිඩ් 19  වසංගතය ගෝලීය වසංගතයක් බවට පත් වී තිබේ .නමුත් පර්යේෂණ මට්ටමේ තිබු වැක්ශීනය ලබා දීම ඉදිරි මාස කීපයේදී ඇර්බෙනු ඇත .
 
ලංකාවට එය ලැබෙනුයේ හෝ ආණ්ඩුව මැදිහත්ව ලබා ගනුයේ කෙතරම් වේගයෙන්ද යන්න තීරණය වන්නේ මෙරට නායකයින්ගේ දැනුම අවබෝධය ප්ර්මුකතාවයන් මතය ..කවුරුන් කෙසේ කීවද මේ ලියුම් කරුගේ අදහස ලංකාව ඉන්නේ මෙයට ඉතාම දුර්වල විදියට මුහුණ දුන් රටවල් අතරය .අඩුම තරමේ චීනය පරීකෂා කිරීම් ඉතාම කර්කෂ්මව සිදු කරන අතර ඔහුන්ගේ මරණ හා රෝගීන් හෙළි නොකරන බවටද බටහිර ඔත්තු සේවා පෙන්වා දෙයි .
ලංකාව පරීකෂා කිරීම් සිදු නොකරයි රෝගය සමාජය තුල ඇත්දැයි දැනගැනීම සෙවිය යුතුය .පරික්ෂා නොකළහොත් රෝගීන් නැත.ලංකාවේ ලියාපදිංචි මරණ සන්කයව 2019 සාපේක්ෂව2020 දී  ඉහල අගයක් ගෙන තිබේනම් එමගින් අප වසංගතයෙන් බැට කෑ තරම බලා ගත හැකිය .
එය අනාගතයේදී විසදෙනු ඇත .
 
තුෂාර දේශප්‍රිය වන්නිආරච්චි
Comment (0) Hits: 306

නැගෙනහිර ජැටියට ගොඩවන තනි පුද්ගල ප්‍රාග්ධනය !

 නැගෙනහිර ජැටිය අරබයා මතු වී ඇති අර්බුදය හමුවේ ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන් සහ හිටපු ඇමති මංගල සමරවීර විසින් මතුකළ අදහස් මුල් කරගෙන ලියවෙන මේ ලිපිය නැගෙනහිර ජැටියෙන් එහාට  යන සමාජ-දේශපාලන කතිකාවක් සඳහා අරමුණු කරගත් එකකි. නැගෙනහිර ජැටිය “අදානි සමාගමට” විකුනනවා ද? බදු දෙනවා ද? යන දෙකෙන් කොයි එක සිදුවුවත් එය කෙටි කාලීනවත් දිගු කාලීනවත් ආණ්ඩුවට දේශපාලන වශයෙන් අවාසි දායක ය. එය මාධ්‍ය කාලීන සහ දිගු කාලීන වශයෙන් කොහොමත් ශ්‍රී ලංකාවට අවාසිදායක ය. ඊටත් වඩා එය ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යයේ පරමාධිපත්‍යයට හානිකර ය. තනි පුද්ගල ප්‍රාග්ධනය මේ වනවිට හුදු ආර්ථික ක්‍රියාවලියක් නොව ගෝලීය සහ කලාපීය දේශපාලන ජාලයක් වීම ඊට හේතුව ය. එවැනි විකිණීම් සහ බදු දීම මේ දක්වා මේ රටට, රාජ්‍යයට අත් කර දී ඇත්තේ අපේක්ෂා භංගත්වය සහ අභ්‍යන්තර මෙන් ම භාහිර පීඩන පමණි යන්නද අප සිහියේ තබා ගත යුතු ය.

avatars 000132851171 dgnviz t500x500

ආණ්ඩුව පත්වන දේශපාලන අනතුර එක් පැත්තකින් දෘෂ්ටිවාදී එකකි. එනම් ජාතික රාජ්‍යවාදය, ඊට අනුබද්ධ ජාතික ආරක්ෂාව, ජාතික අභිමානය, සහ ජාතික සංවර්ධනය පිළිබඳව ආණ්ඩුවේ තීරක බලවේග විසින් ජනසමාජය මත කාලයක් තිස්සේ ස්ථාපිත කොට ඇති සහ නඩත්තු කරන දෘෂ්ටිවාදය අර්බුදයට යෑම එම දෘෂ්ටිවාදී අනතුර ය. අනිත් අනතුර දේශපාලන එකකි. එනම් ආණ්ඩුව කෙරෙහි, ජාතික රාජ්‍යවාදී ස්ථාවරයක සිටින බහුතර ජනතාවගේ ඇති පක්ෂපාතීබව  අඩුවිය හැකි වීම, ආණ්ඩුවට අදාළ ඒ දේශපාලන අනතුර ය. එහි තවත් අතුරු දේශපාලන අනතුරක් වන්නේ ආණ්ඩුව ඇතුලේ ම සිටින, බලය ආශ්වාදය කිරීම විනෝදාංශයක් හෝ ධනෝපායන මාර්ගයක් කර නො ගත්, ගෙවිඳු කුමාරතුංග සහ අනූප පැස්කුවෙල් වැනි මහජන නියෝජිතයින්ගේ හිත් බිදී යාම ට ත් ජන සමාජයට වගඋත්තර දී ගත නොහී අසරණ වීමටත් එය හේතුවක් වීම ය.

නැගෙනහිර ජැටිය විකිණීමට හෝ බදු දීමට විරුද්ධව සංවිධානය කර තිබු පුවත් සාකච්ඡාවක දී ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන් ප්‍රකාශ කොට තිබුනේ “ආණ්ඩුව වෙන්දේසි සමාගමක් ලෙස කටයුතු කරමින් සිටිනවා” ය යන්න ය. මේ ප්‍රකාශය 1977 න් පසු බලයට පත් වූ සියලුම ආණ්ඩුවලට අදාළ ය. එපමණක් නොව ලෝකයේ පහළ මට්ටමේ ආර්ථිකයන් ඇති අපවැනි බොහෝ රටවල් වලටත් ආදාල ය. එනම් අප වැනි බොහෝ රටවල්වල ඉරණම එය ය. එය මේ ආණ්ඩුවට පමණක් චෝදනා කොට අත් පිහදා ගත හැක්කක් නොවේ ය. රාජ්‍යය ගොඩනැගීම පිලිබඳ තිරසාර වැඩපිළිවෙලක් සහ මෙහෙයුමක් නැති, නිෂ්පාදන ආර්ථිකයක් නැති, නවෝත්පාදන නැති, විදේශීය නිෂ්පාදනවලට වෙළඳපොළ පහසුකම් සපයා දී යමක් උපයා ගන්නා ඒජන්සි පමණක් ඇති, සංවර්ධන අරමුණු මත නොව දේශපාලන පැවැත්ම සඳහා වැඩ නැති රැකියා ලබා දී ඒ සඳහා විශාල වැයක් දරන, දේශීය සහ විදේශීය ණය උගුල්වල පැටලී ඇති, ගෝලීය සහ කලාපීය බලවතුන්ගේ තරඟවල අතකොලු බවට පත් වී ඇති, සහ ස්වදේශික න්‍යාය පත්‍ර අනුව නොව ජාත්‍යන්තර බලවතුන්ගේ සහ වෙළෙන්දන්ගේ අරමුණු මත සැකසු න්‍යාය පත්‍රවලට අනුව, කැමැත්තෙන් මෙන් ම අකමැත්තෙන් වැඩ කිරීමට සිදුව ඇති සියලු රටවල්වලට අද සිදු වී ඇත්තේ ඇල්ලේ හාමුදුරුවෝ කියන ආකාරයේ වෙන්දේසි පොලවල් ලෙස ක්‍රියා කිරීමට ය. අප මේ ලෝක තත්ත්වය තේරුම් ගත යුතු ය. රටක් වෙන්දේසි පොලක් නොවී සිටීමට, රාජ්‍යයක් එවැනි වෙන්දේසි පොලක පහසුකාරකයින් නොවී සිටීමට අවශ්‍ය වැඩපිළිවෙලක් සකසා ගත හැක්කේ එවිට ය.

z p08 Take

හිටපු ඇමති මංගල සමරවීර මෑතක දී කළ ප්‍රකාශයක ට අනුව “ලංකාව වැනි රටක් දියුණු කළ හැක්කේ ද, තරුණයින් ට රැකී රක්ෂා පවා උත්පාදනය කළ හැක්කේ ද, විදේශ ආයෝජකයින් අප රට ට වැඩි වැඩියෙන් ගෙන්වා ගැනීමට අවශ්‍ය පසුබිම සහ සැලසුම් සකස් කිරීමෙන් පමණයි. විදේශ ආයෝජකයින් ගෙන්වා ගැනීම රට විකිණීම හෝ පාවා දීමක් බව සිතන්නේ අපේ රටේ අනාගත පරම්පරාවේ සුබ සිද්ධියට වැට බඳින අතලොස්සක් පමණයි”. මේ ප්‍රකාශය අපගේ අවධානයට ලක්විය යුතු අපූරු එකකි. එහි ඇති කාරණා එකින් එක පරීක්ෂා කිරීම වැදගත් ය. ලංකාව දියුණු රටක් කිරීමේ වුවමනාව සමරවීරගේ මුඛ්‍ය අදහසකි. ඒ ගැන විරුද්ධත්වයක් අප කාටත් නැත. තරුණ තරුණියන්ට රැකී රක්ෂා ලබාදීමේ වුවමනාව සහ අරමුණ ද එවැන්නකි. නමුත් ඒ දෙකම ඉටු කර ගැනීමේ එකම මාධ්‍යය ලෙස ඔහු දකින්නේ විදේශ ආයෝජන මේ රට ට ගෙන්වා ගැනීම ය. එය සමාන වන්නේ වෙළඳපොළ විසින් ජන සමාජය සුඛිත මුදිත කරනු ඇත පන්නයේ විශ්වාසයකට ය.

සමරවීර ගේ යෝජනාව තුළ අන්තර්ගත වී ඇති මූලික ගැටළුවක් වන්නේ, එවිට දේශීය දේශපාලකයින්ට සහ තීරකයින්ට පැවරී ඇති කාර්යභාරය කුමක් ද යන්න ය. ඒ කාර්යභාරය වනාහි විදේශීය ආයෝජකයින්ට සහ වෙළෙන්දන්ට පහසුකම් සැපයීම සහ පසුබිම සැපයීම පමණක් ය යන්න නම් රටකට රාජ්‍යයකින් ඇති වැඩක් නැත. දේශපාලනයෙන් පරිපාලනයෙන් වැඩකුත් නැත. සමරවීර ගේ ප්‍රකාශයෙන් හෙළිදරව් වන්නේ දේශීය පාලකයින්ගේ සහ තීරකයින්ගේ වගකීම් විරහිතකම ය. එසේම ජාත්‍යන්තර පද්ධතිය තුළ විශේෂ අනන්‍යතාවයක් සහිත රාජ්‍යයක් බවට මේ රට පත්කිරීමට දේශීය පාලකයින්ට සහ තීරකයින් ට අවැසි විශේෂඥභාවය නැතිකම සහ නොහැකියාව ය. ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමියන් එරෙහි වෙමින් කියා සිටින “වෙන්දේසි පොල” සංකල්පය සමරවීරගේ අරමුණු සමඟ ද සමපාත වීමෙන් පෙනී යන්නේ අවුරුදු අනූවක් තිස්සේ මේ රට පාලනය කළ තීරකයින් ණය ගැනීම සහ විකිණීම හැර සිදුකොට ඇති එකම දෙය වන්නේ විදේශීය ආයෝජකයින්ට සහ වෙළෙන්දන්ට අතරමැදියන් ලෙස සේවය කිරීමය. නැතහොත් තැරැව්කරුවන් ලෙස සේවය කිරීමට ය. එසේම විදේශීය භාණ්ඩ සහ වෙළෙඳ සේවාවල ට ‘පොල පහසුකම්’ සැපයීම ය. අප දේශපාලනය, පරිපාලනය, සහ වෙළෙඳාම කියා කියන්නේ ඒ අතරමැදි කාර්යභාරයට ය; තැරව්කාර ක්‍රියාවලියට ය.

සමරවීර ට සහ ඒ හා සමාන අදහස් ඇති අයට අමතක වී ඇති හෝ ඔවුන් නොදන්නා හෝ දෙයක් ඇත. එනම් ජාතික රාජ්‍යයක් යනු හුදු තාක්ෂණික ව්‍යුහයක් පමණක් නොවේ ය. ජාතික රාජ්‍යයක් යනු ජනතා පරමාධිපත්‍යය ජනයා සමඟ ගිවිසුම්ගතව ක්‍රියාවට නගන ජාතික දේශපාලන සංවිධානයකි, ජාතික ආර්ථික සංවිධානයකි, ජාතික සංස්කෘතික සංවිධානයකි, ජාතික සමාජ සංවිධානයකි, සමාජ සම්මුතියකි. ජාතික රාජ්‍යය ගොඩනැගිය යුත්තේ යුත්තේ ජාතික දේශපාලනය, ජාතික ආර්ථිකය, ජාතික සංස්කෘතිය, සහ ජාතික සමාජ පදනම් මත ය. එකී පදනම් ශක්තිමත් කරගත හැක්කේ ජාතික උත්සාහයකින් මිස  සමරවීර යෝජනා කරන ආකාරයෙන් විදේශීය ආයෝජනවලට පහසුකම් පමණක් සැපයීමෙන් නොවේ ය.

විදේශීය ආයෝජන පිලිබඳ පටු හෝ කටගැසුම් විරෝධයක් මා මතු කරන්නේ නැත. එහෙත් විදේශ ආයෝජන නියාමනය කිරීමට තරම් වූ ශක්තිමත් රාජ්‍යයක් නොවන අප අතිශයින්ම පරිස්සම් විය යුතු ය. විදේශ ආයෝජන පිටුපස නොව ඉදිරියෙන් ම ඇති දේශපාලන අරමුණු, සහ ගෝලීය-කලාපීය බල තරඟය ට අදාල අරමුණු අප වටහා ගත යුතු ය. ගෝලීය-කලාපීය බලවතුන්ගේ බල තරඟයට මැදිවන අප වැනි රටකට කිසිදු සංවර්ධන ඉලක්කයක් සාධනය කර ගැනීමට ඉඩක් ලැබෙන්නේ නැත. එසේම දේශපාලන, ආර්ථික, මුල්‍ය, සහ සමාජ ස්ථාවරත්වයක් පවත්වා ගෙන යාමට හැකිවන්නේ ද නැත. ගැති සහ යැපුම් මානසිකත්වයක් මිස ස්වාධීන ජාතික අභිමානයක් වර්ධනය වන්නේ ද නැත.

විදේශ ආයෝජන රටකට ගෙන්වා ගත යුත්තේ ඒ රටේ ජාතික න්‍යාය පත්‍රයකට, වැඩපිළිවෙලකට අනුව මූලොපායික ස්ථාවරයක හිදිමින් මිස විදේශ ආයෝජකයින්ගේ හෝ ඔවුන්ගේ රටේ න්‍යාය පත්‍රයකට හෝ අභිලාශයකට පාවිච්චි වෙමින් නොවේ ය. අපට සිදු වී ඇත්තේ අනිත් අයගේ අරමුණු සාධනයට පාඩු ලබමින් පාවිච්චි වන්නට ය. ගැටලුව ඇත්තේ එතැන ය. පළමු කාරණය වන්නේ ලෝක පද්ධතිය තුළ අප දුබල රාජ්‍යයක් ය යන්න පිළිගැනීමය. ඒ නිසාම ලෝකයේ ශක්තිමත් රාජ්‍යයන් වෙළෙන්දන් සමඟ කරන ගණුදෙණු සහ නියාමනය අපට කළ නොහැකි ය. අප කළ යුත්තේ පරිස්සම් වීම ය. අනිත් කරුණ වන්නේ වසර දශක ගණනාවක් තිස්සේ විදේශ ආයෝජන යැයි කියා සිදුකලේ දේශීය සම්පත් විකිණීමය. එහි අරමුණ වුයේ රට සංවර්ධනය කිරීමය. නමුත්, 1977 සිට බැලුවත් මේ වන විට ඒ ක්‍රියාවලියේ වයස අවුරුදු 44 කි. කාලය දීර්ඝ ය. විකුණා ඇති දේශීය සම්පත් ප්‍රමාණය ඉතාම තීරණාත්මක සහ වැඩි ගණනක් ය. එසේ වුවත් රට ගොස් ඇත්තේ ආපස්සට මිස සංවර්ධනයකට නොවේ ය. එය එසේ නම් ඒ විකිණීමේ ක්‍රියාවලිය රට මුහුණ දී ඇති ගැටළුවලට පිළිතුරක් නොවන බව තේරුම් ගෙන අප යා යුත්තේ විකල්ප උපායමාර්ගවලට ය.

නැගෙණහිර ජැටිය ඉන්දියානු රාජ්‍යයට නොදී, බහු ජාතික බහුව්‍යාපාරික සමාගමක් වන Adani Group හි හිමිකරු වන ගෞතම් අදානි ට දීම තුළ අපට ඔහුව නියාමනය කළ හැකි යැයි සිතන අය සිහියට නගා ගත යුත්තේ, සමකාලීන ගෝලීය ආර්ථිකය තුළ දැවැන්ත තනි පුද්ගල ප්‍රාග්ධනය රාජ්‍යයන්ටත් වඩා ප්‍රබල බව ය. ඊට උදාහරණයක් ලෙස ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ගේ ‘කට වැසූ සහ අත කැඩූ’ මාර්ක් සකබර් ගේ ශක්තිය සහ බලය මෙනෙහි කරන්න. එවිට සමරවීර ලා ද අප ද ලිලිපුට්ටන් බව වැටහෙනු ඇත. අප ආ මඟ වැරදී ඇති බව ට තව උදාහරණ බොහෝ ය. ගෝලීය පර්යාය තුළ අප තනිවිය යුතු නැත. එහෙත් අප එහි ගැත්තන් හෝ පාවිච්චි වන්නන් නො විය යුතු ය.ලෝක පිළිවෙළ තුළ අප ක්‍රියා කළ යුත්තේ අපේ ආකාරයකට සහ පරිස්සම් සහගතව ය.

ධම්ම දිසානායක          maxresdefault

         

Comment (0) Hits: 181

සිරිලක විජයග්‍රහණයේ යෝධ ශක්තිය !

ඒ 1945 වසරේ පොසොන් මාසයේ අවසන් දින කිහිපයයි. සමස්ත දේශයටම ආලෝකයත්, සිසිලසත් දෙමින් පොසොන් සඳ අහසේ බැබළෙමින් තිබුණි. මිනිසා විසින් මිනිසාට එරෙහිව සිය බලය තහවුරු කරගැනීම සඳහා සිදුකෙරෙන යුද්ධයන්හි එදා මෙදා තුර අති දරුණුතම ඛේදවාචකය වූ පරමාණු බෝම්බයේ අත්දැකීම් ලැබූ ලෝකය සාමය හා සංහිඳායාවේ අත්‍යවශ්‍යතාවය හඳුනාගනිමින් තිබුණි. මව් බිමේ සංහිඳියාවත් වෙනුවෙන් සිය ජිවිතය පවා පරදුවට තබමින් කැපවන සාමයේ දෙව්දුවක් 1945 ජුනි මස 29 වන දින කොළඹ නගරයේ පිහිටි “වෙන්ඞ්ට්වර්ත් මන්දිරය” නම් නිවසෙහි දී මෙලොව එළිය දුටුවාය.

ඇයගේ ආදරණීය පියාණන් වූයේ එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆ්ර්ඞ් සරසවියේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති පදවියට පත් වූ ප්‍රථම ආසියාතිකයා වූ එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක නම් බැරිස්ටර් වරයාය, ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රමය යටතේ මෙරට බිහිවූ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ පළාත් පාලන කටයුතු පිළිබඳ විධායක කාරක සභාවේ සභාපතිවරයා හෙවත් එම විෂය භාර කැබිනට් අමාත්‍යවරයාය. පසු කලෙක ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය පිහිටුවා ලෝක වාර්තා තබමින් අප මව්බිමේ අග්‍රාමාත්‍ය පදවියට පත්ව ජාතික සමගිය හා සංහිඳියාව උදෙසා සිය ජීවිතය ද පුජා කළ සැබෑ මානවවාදියාය. යුරෝපීය හා බටහිර ජාතීන් කාන්තා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳව අරගල කරද්දී රටක අගමැති පදවියට පත්වූ පළමු කාන්තාව ලෙස ලෝක ඉතිහාසයට එක්වු සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය ඇගේ මව්තුමිය විය. ලෝක යුද්ධය දක්වා පැතිරයා හැකිව තිබූ ඉන්දීය හා චීන දේශ සීමා අරගලය අවසන් කර ඒ දෙරට අතර සාමය හා සංහිඳියාව ඇතිකරලීමේ සාම දුතිකාව වූ එතුමිය බෙල්ග්‍රේඞ් නුවර පැවති පළමු නොබැඳි ජාතීන්ගේ සමුළුවට සහාභාගී වූ එකම රාජ්‍ය නායක මාතාව ලෙස ඉන්දියානු සාගර සාම කලාප යෝජනාව ඉදිරිපත් කරමින් ඊට සහභාගී වු සියලු රාජ්‍ය නායකයින්ගේ එකඟතාව ඒ සඳහා ලබාගත්තා ය. ලංකාවේ මුහුදු සීමාව වැඩිකර ගැනීමටත් කිසියම් දිනක ලංකාව හා ඉන්දියාව අතර යුධමය තත්ත්වයක් ඇතිවීමට ද හේතුවිය හැකිව තිබූ “කච්චතිව්” දූපතේ අයිතිය නිල වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට හිමිකර ගැනීමටත් එතුමිය සමත් වූවාය.

සිය දේශය පමණක් නොව සමස්ත ලෝකයේ ම සාමයත් සංහිඳියාවත් උදෙසා ජීවිත කැපකළ එවන් දෙමව්පිය යුවලකගේ ආදරණීය දියණියක වූ අප කතානායිකාව ද කුඩා කල සිටම සිය දෙමව්පියන් සතුව තිබූ සාමය හා සංහිඳියාව වෙනුවෙන් වූ, කැපවීම, අවංක බව හා මානවවාදී බව යන ගුණාංගයන්හී සැබෑ ප්‍රතිමුර්තියක්ම වූවාය. සිය මවත් පියාත් දෙදෙනාම රාජ්‍ය නායකත්වය දැරූ පවුලක දියණියක ලෙස ඒ තත්ත්වයෙන් හිස උදුම්මාගෙන රටටත් ජනතාවටත් හිසරදයක් වන දරුවකු ලෙස නොව වඩාත් නිහතමානී දරුවෙකු ලෙස ඇගේ පාසල් දිවියද ගතවිණි. කලාව හා සාහිත්‍යය හැදෑරීමෙන් කෙනෙකු වඩාත් දැනුවත් හා සංවේදී අයෙකු වන බව හොඳින් දැන සිටි සිය මෑණියන්ගේ මග පෙන්වීමෙන් සිංහල සංස්කෘති ආයතනයේ ශ්‍රී ජයනා ගුරුතුමන් යටතේ ඇය දේශීය නර්තනය ඉගෙන ගත්තාය. පාසල් දිවියෙහිදී තම නිවසේ කාලය ගත කරන බොහෝ අවස්ථාවන් හී ඇය සිය පියාණන්ගේ පොත් කාමරයට රිංගාගත්තාය. එහිදී ඇයට මුණ ගැසුණු මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, ඩබ්.ඒ.සිල්වා, මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර වැනි දේශියයන් පමණක් නොව විලියම් ෂේක්ස්පියර්, බර්ටෝල්ට් බ්‍රෙෂ්ට්, ඇන්ටන් චෙකෝෆ් වැනි බටහිර ජාතීන්ද මැක්සිම් ගෝර්කි, නිකොලායි ඔස්ත්‍රොව්ස්කි, පර්ල් ඇස් බක් වැනි රුසියානු හා පෙරදිග සාහිත්‍යධරයින්ද හොඳින් ඇසුරු කළාය.

 මේ අතර සිය මවගේත් පවුලේ ඥාතීන්ගේත් විවිධ ඉල්ලීම් සහ යෝජනා මත විවාහය පිළිබඳ අවධානය යොමුකරන ඇය, එහිදී ද කිසිවෙකුටත් විශ්වාස කළ නොහැකි තරමේ තීරණයක් ගත්තාය. විවාහය ගැන සිතන ඕනෑම තරුණියක් තම “සිහින කුමරා” කරගන්නේ තමන්ට වඩා වත් පොහොසත් කමින් යුතුවු, තමන්ට වඩා උසස් සමාජ මට්ටමකින් යුතු වූ අයෙකු මෙන්ම තමන් පෝෂණය කිරීමටත් තමන්ට ආරක්‍ෂාව ලබාදීමටත් හැකි අයෙකුවිම සාමාන්‍ය තත්ත්වයයි. එහෙත් මේ තෝරාගැනීමේ දී ද ඇය අසාමාන්‍ය වූවාය. ඇයට අවශ්‍ය වුයේ තමාගේ ආරක්‍ෂකයෙකු හෝ තමන් පෝෂණය කළ හැකි අයෙකු නොවේ. තමන්ට වඩා වත් පොහොසත් කමෙන් හෝ උසස් ප්‍රභූ තත්ත්වයකින් යුතු අයෙකු ද නොවේ. තමන් හා සමානවම හෝ තමන්ට ඉදිරියෙන් තමන් අදහස් කරන සාමය හා සංහිඳියාව රටට ලබාදෙන්නට තමන්ට මගපෙන්විය හැකි අයෙකි. තමන් ඉටුකරන පොදුජන සේවාවෙහි දී තමන්ට අවංකවම සහායවිය හැකි හොඳ සහායකයෙකි. තමන් පමණටම මානවවාදී විය හැකි අවංක, නිර්භය පුද්ගලයෙකි. 1977 මහ මැතිවරණයේ දී කටාන ආසනයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා වූ විජය කුමාරතුංග නම් කලාකරුවා තමන් සොයන මේ ගුණාංගයන්ගෙන් හෙබි අයෙකු බව හඳුනාගත් කෙටිකාලය තුළම අවබෝධ කරගත් ඇය ඔහු හා අතිනත ගන්නට අගනුවර සිය නිවසේ සඳළුතලයෙන් බැස මරදවැල්ලට පා නැගුවාය. 1978 පෙබරවාරි 20 දින සිදුකෙරුණු මේ විවාහය නිසා මෙතෙක් චන්ද්‍රිකා ඩයස් බණ්ඩාරනායක නම් වූ අප කතානායිකාව එතැන් සිට චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මැතිනිය වූවාය.

සිය ආදරණීය ස්වාමියාගේ සහයෝගයත් ශක්තියත් නොමඳවම ලැබූ චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ඔහුත් සමඟ එක්ව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් එහි පාක්ෂිකයනුත් වැටී සිටි තැනින් යළි නැගිටුවන්නට දිවා රෑ නොබලා වෙහෙස වූවාය. කුඩා කාලයේදී සිය ආදරණීය පියතුමන් කුරිරු කුමන්ත්‍රණකරුවන්ගේ ගොදුරක්ව සිය නිවස තුළදීම ඝාතනයවීමේ අද්දැකීම ලබාසිටි එතුමිය තමන් සතු ඉඩම් අක්කර 4000 ට වැඩි ප්‍රමාණයක් මහජනතාව වෙත ලබාදීමේ උදාර කාර්යය කණපිට පෙරළමින් එජාප නායකයින් විසින් ඒ පිළිබඳ බොරු චෝදනා කරමින් සිය ආදරණීය මෑණියන්ගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසිකර ඇය දේශපාලන වශයෙන් ඝාතනය කිරීමේ අද්දැකීම් ද ලැබුවාවය. ඒ අතරම පක්‍ෂය ඇතුළතින්ම තම එකම සොහොයුරාද සම්බන්ධ කරගනිමින් සිදුකෙරුණු කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය දෙකඩවීමේ අද්දැකීමට ද එතුමිය මුහුණ දුන්නාය. එහිදී සිය ස්වාමියා සමඟ එක්ව පක්‍ෂ නායිකාව වූ සිය මෑණියන් තනි නොකොට එවක පක්‍ෂයේ මහ ලේකම් පදවිය දැරූ රත්නසිරි වික්‍රමනායක මහතාගේ ද මගපෙන්වීම මත ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය රැකගැනීම සඳහා එතුමිය පෙරමුණ ගත්තාය.

එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය විසින් ක්‍රියාත්මක කළ අත්තනෝමතික දුර්දාන්ත පාලනය නිසා 1983 කළු ජූලියෙන් පසුව උතුරේ ඇතිවූ ජනතා නැගිටීමි ප්‍රභාකරන් ඇතුළු අන්තවාදීන් විසින් සිවිල් යුද්ධයක් දක්වා වර්ධනය කරද්දී උතරේ ජනතා නැගිටීම් වල සැබෑ ස්වරූපය හඳුනාගත් එතුමිය උතුරේ ජනතාව එම අන්තවාදීන්ගේ ග්‍රහණයෙන් මුදාගෙන ඔවුනගේ ගැටළු සඳහා සැබෑ විසඳුම් ලබාදිය යුතු බවට සිය හඬ අවදි කළාය. මේ අතරම එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ රජයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවිරෝධී ඒකාධිපති වියරුවට එරෙහිව දකුණේ සිදු වූ තරුණ නැගිටීම් දඩමීමා කරගනිමින් මේ රට “මීනිකන්නන්ගේ දේශයක්” බවට පත්කරන්නට එම රජය කළ කටයුතු වලටද එරෙහිව නැගී සිටියාය. උතුරේ අන්තවාදීන් විසින් රජයේ හමුදා සෙබලුන් ප්‍රාණ ඇපකරුවන් ලෙස රඳවාගනිමින් රජයට අභියෝග කරද්දී ඔවුන් බේරාගැනීමට උතුරට යාමට තබා උතුර ගැන කතාකරන විට ද රජයේ නියෝජිතයින්ගේ දෙපා තෙමෙන්නට විය. එවන් වකවානුවක උතුරේ අන්තවාදීන් රඳවාගෙන සිටි අහිංසක හමුදා නියෝජිතයින් නිදහස් කරගැනීම සඳහා සිය ජීවිතය පවා පරදුවට තබමින් තම ස්වාමියා සහ තමන් සතුව තිබු උදාරතර මානවවාදී බව ලෝකයටම අවබෝධ කරදෙමින් තම ස්වාමියා ඇතුළු කණ්ඩායමක් සමඟ උතුරේ අන්තවාදීන් හා සාකච්ඡාවන්ට උතුරට යෑමට එතුමිය ද නොබියව එක්වුවාය.

කරුණු තවදුරටත් මෙසේ සිදුවුවහොත් තමනට ඇතිවිය හැකි අවදානම පුරෝකථනය කළ කුමන්ත්‍රණකරුවන් විජය - චන්ද්‍රිකා යුවළගේ මේ ගමන නැවැත්වීම සඳහා කළ හැකි උපරිමය කිරීමට සැලසුම් කළහ. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සිය විවාහ ජීවිතයේ දස වන සැමරුමට දින 04 ක් තිබියදී සිය ගෙමිදුලේදී මුහුණ කුඩුවෙන්නට වෙඩිතබා ඝාතනය කෙරුණු සිය ආදරණීය ස්වාමියාගේ නිසල සිරුර වැලඳගන්නට එතුමියට සිදුවිය. යශෝධරා සහ විමුක්ති නම් කුඩා දරු දෙදෙනාද සමඟ යලිත් තනිවු චන්ද්‍රිකා දියණිය තමන් ජීවත්ව සිටියදී ඝාතනය වනු දැකීමට අකමැති වූ සිරිමවෝ මැතිනිය විජය කුමාරතුංගයන්ගේ අවමගුල් කටයුතු අවසන් වූ වහාම ඇය සහ දරු දෙදෙනා විදේශගත කරන්නට පියවර ගත්තාය. කුමන්ත්‍රණකරුවන්ගේ අධම ක්‍රියාවන් හමුවේ අඩියක් පසුපසට ගත්තද සදාකල් ඔවුනට ජය ලබාදීමට නොකැමති වූ චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ජීවිත ආරක්‍ෂාව පතා විදේශගතව සිටියදී පවා සිය මව් බිමත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් පිළිබඳව අවධානයෙන් කටයුතු කළාය.

1988 පැවති ජනාධිපතිවරණයෙන් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය ජයලැබීමෙන් පසු දකුණේ පැවති භිෂණයට යම් විරාමයක් ලැබුණු බව වටහා ගත් චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ඒ වන විට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ බලය ඩැහැගැනීම සඳහා ක්‍රියාත්මක වූ පක්‍ෂයේ ම කල්ලි පිළිබඳව ද අවබෝධයෙන් සිටියාය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට දැඩි ලෙස ආදරය කරන පක්‍ෂයේ ජේ්‍යෂ්ඨයින් හා සාමාජිකයින් පිරිසක් සමඟ නිතර අදහස් හුවමාරු කරගනිමින් සිටි එතුමිය සිය මවගේ පක්‍ෂ නායකත්වයත් පාක්‍ෂිකයාත් රැකගැනීමට නම් තමන් යළි මව් බිමට පැමිණිය යුතු බවද අවබෝධ කරගත්තාය. ඒ අනුව 1991 වසරේ මුල් භාගයේ දී යළිත් සිය මව් බිමේ පදිංචියට පැමිණෙන චන්ද්‍රිකා මැතිනිය එතැන් සිට යළිත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් ඒ පාක්‍ෂිකයාත් අවදිකරමින් පක්‍ෂය ජයග්‍රහණයේ මාවතට රැගෙන එන්නට කැපවූවාය.

චන්ද්‍රිකා යුගය ආරම්භ විය. “නව සියවසේ සත්‍යයේ හඬ” තේමාවෙන් 1993 මැයි 17 දින පැවති බස්නාහිර පළාත් සභා මැතිවරණයට ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ අපේක්‍ෂිකාවක ලෙස ඉදිරිපත් වූ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය එදා මෙදාතුර පළාත් සභා මැතිවරණයක වැඩිම මනාප ලාභිනිය ලෙස වාර්තා තබමින් බස්නාහිර පළාත් සභාවේ බලය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප්‍රමුඛ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණුට දිනා දුන්නාය. බස්නාහිර පළාත් සභාවේ ප්‍රථම මහඇමතිවරිය වූ එතුමිය ක්‍රියාත්මක කළ ජනතාවාදී වැඩපිළිවෙළ නිසාම එදා සිට අද වන විටත් නොකඩවා වසර 25කට ආසන්න කාලයක් බස්නාහිර පළාත් සභාවේ බලය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සතුව පවතී. අනතුරුව 1994 වසරේ අගෝසතු 16 වැනි දින පැවති මහමැතිවරණයෙන් ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ කණ්ඩායමේ නායිකාව ලෙස තරගකරමින් වාර්තාගත මනාප ඡන්ද ලක්‍ෂ 5ට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ලබාගනිමින් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රී ධුර 105 ක් පොදු පෙරමුණට දිනා දුන්නාය. ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය හා කදුරට ජනතා පෙරමුණ ද සම්බන්ධ කරගනිමින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට පාර්ලිමේන්තුවේ බලයද දිනා දුන් එතුමිය ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවන අගමැතිවරිය ලෙස ද වාර්තා පොත් අතරට එක් වුවාය. ඉන් මාස 03ක් ගතවන විට 1994 නොවැම්බර් 09 වන දින පැවති ජනාධිපතිවරණයේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂිකාව වූ එතුමිය සමස්ත ඡන්ද ප්‍රමාණයෙන් 62.4% ක ප්‍රතිශතයක් ලබාගනිමින් සහ රටෙහි පැවති මැතිවරණ කොට්ඨාශ 162න් මහියංගනය මැතිවරණ කොට්ඨාශය හැර අනෙක් සියළුම මැතිවරණ කොට්ඨාශ ජයගනිමින් ලෝක වාර්තා අතරට ද එක්වුවාය. එදා එතුමිය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයට දිනාදුන් රාජ්‍ය නායකත්වය වසර 25 ක් ගතවන තුරුත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සතුව පැවතියා.

චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය පිළිබඳ කිවහැකි දේ තවත් බොහෝය. කෙසේ වෙතත් අවසන් වශයෙන් එතුමිය පිළිබඳව කිවයුතුම කරුණු කිහිපයක් මෙහි සඳහන් කළ යුතුමය. චන්ද්‍රිකා මැතිනියට දේශපාලනය නිසා ලැබුණු දේ ට වඩා එතුමිය විසින් රටට ලබාදුන් දේත් එතුමියට අහිමි වූ දේත් ඉතා වැඩිය. එතුමිය වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම මේ රටට චන්ද්‍රිකා යුගයක් උදාකළාය. රටක දියුණුව සඳහා අධ්‍යාපනය පළමු සාධකය ලෙස සැලකූ එතුමිය බස්නාහිර මහ ඇමතිවරිය ලෙස සිටම රටේ අධ්‍යාපනය නගා සිටුවීමට කැප වූවාය. නව සියවසෙහි ප්‍රාග්ධනය යනු දැනුම බව ඇයගේ පිළිගැනීම විය. පාසල් වල භෞතික සම්පත් සංවර්ධනයේ පමණක් අධ්‍යාපනය නගාසිටුවීමට නොහැකි බව විශ්වාස කළ එතුමිය, “ගුරු සේවාව” බිහිකරමින් ගුරුවරයාට යහපත් සමාජ වතාවරණයක් ඇති කිරීමට කටයුතු කළාය. දේශයේ සියළු දරුවන්ට පාසල් අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කරන නීති පැනවුවාය. ජාතික ළමා රක්‍ෂණ අධිකාරිය පිහිටුවමින් දරුවන්ගේ ආරක්‍ෂාව තහවුරු කළාය. චන්ද්‍රිකා යුගයක් යනු තාක්‍ෂණයේ ද දියුණුව සහිත යුගයක් බව සාක්ෂාත් කරගත් එතුමිය තාක්‍ෂණ කටයුතු පිළිබඳ වෙනම අමාත්‍යංශයක් ඇති කරමින් ඒ සඳහා සියලු පහසුකම් ඇති කළාය. රජරට, වයඹ, සබරගමුව, අග්නිදිග, ඌව වැනි විශ්වවිද්‍යාල අලුතින් පිහිටුවමින් තාක්‍ෂණික විෂය ධාරාවන් හැදෑරීමට දරුවන්ට අවස්ථාව ලබාදුන්නාය. අද ඕනෑම පාසල් දරුවකුට අන්තර් ජාලය සමඟ ගනුදෙනු කිරීමේ හැකියාව ලබාදීමේ පුරෝගාමියා වූයේ ද එතුමිය ය.

දේශපාලනය නිසා එතුමියගේ ආදරණීය පියතුමන් නිවස තුළදීම වෙඩිතබා ඝාතනය කෙරුණි. මවගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කරමින් ඇය දේශපාලනික වශයෙන් ඝාතනය කෙරුණි. ආදරණීය ස්වාමියා සිය ගෙමිදුල මැද ඔළුව කුඩුවෙන්නට වෙඩිතබා ඝාතනය කෙරුණි. මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් එතුමියගේ එක් ඇසක් අහිමි විය. මරණයේ එළිපත්තටම ගිය එතුමිය ජනතාවගේ වාසනාවට යළි ජිවිතය ලැබුවාය. කිසිදිනෙක මහජන මුදල් අවභාවිත නොකළ එතුමිය පිළිබඳව “චෞර රැජින” නමින් පොතක් බිහි විය එහෙත් එතුමියට පෙර හා පසුව රජකම් කළ “සුර චෞරයින්” හෝ හොරුන්ගෙත් හොරු” පිළිබඳව පොතක් තබා පත්‍රිකාවක්වත් ප්‍රකාශයට පත් නොවිනි. සැබෑ පාක්‍ෂිකයින්ගේ විරෝධය නොතකා කිහිපදෙනෙකුගේ උවමනාව මත සිය උපන්දිනය දාම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ සභාපති පදවියෙන් නෙරපනු ලැබුවාය. ජනාධිපතිවරණයට තම පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා ලෙස නම් කළ පුද්ගලයාට ඔහු තිස් හත් වසරක් සංවිධායක ලෙස කටයුතු කළ මැතිවරණ බලප්‍රදේශයේ ලැබුණු ඡන්ද ප්‍රතිශතයට වඩා වැඩි ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් එතුමිය සංවිධායක ධුරය දැරූ අත්තනගල්ල ආසනයෙන් ලබාදී තිබියදීත් ඔහුගේ ජයග්‍රහණය වැළැක්වීමට කකුලෙන් ඇද්ද බවට චෝදනා ලැබුවාය. එහෙත් එතුමිය ඔහුගේ කකුලෙන් නොව අතක ඇඟිල්ලකින් වත් ඇද්දේ නම් ඔහු අන්ත පරාජයක් ලබන බව ඒ මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන්ම පැහැදිලිය. මේ සියළු අභියෝගයන්, කෙනෙහිලිකම්, අපහාස හා උපහාස හමුවේ රට හැර ගොස් විදේශයකට වී සිය ජිවිතයේ සැදෑ සමය ගත කිරීමට එතුමියට ඉතා හොඳින් හැකියාව ඇත. එහෙත් සිය මව් බිමත් එහි වෙසෙන ජනතාවත් තම දෙමව්පියන් සහ තමන් ආදරෙන් රැකබලාගත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත් හැර දමා ගොස් ගතකරන ජිවිතයක් ගැන එතුමිය නොසිතයි. කිහිපදෙනෙකුගේ කරදර, බාධක, හිරිහැර දමා වුවත් මව් බිමේ ජනතාවට සැබෑ සාමයක් හා සංහිඳියාවක් උදාකරදීමට කැපවෙමින් සිය ආදරණිය පාක්‍ෂිකයින් සමඟ ජීවත්වීම එතුමියගේ ඒකායන පැතුමයි. මෙම ජුනි 29 දින සිය ජීවන මගේ 75 වන ජය කණුව පසුකරන චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනියට නිදුක් නිරෝගීව තවත් දිගු කළක් මව් බිමට සේවය කිරීමට දිගාසිරි පතමි.

මනෝවිද්‍යා උපදේශක

මොන්ටේගු සරච්චන්ද්‍ර විසිනි.

Comment (0) Hits: 978

මුල්ලිවෛකාල් ස්මාරක,ජැටිය, එන්නත හා දිව කබර දේශපාලනය!

වර්ථමාන භූ දේශපාලනය හා පරිදියේ දේශපානික විචල්‍යතාවයන් සූක්ෂමව නිරීක්ෂණය කරනවිට පසුගිය මහින්ද  දශකයේ හානි පූර්ණය කල නොහැකි මහාපරිමානයේ අවභාවිතික හෙජමොනික  සන්දර්භයයන්ගේ ප්‍රතිඵල ජීවමානව විඳවීමට හා වැමෑරීමට කාළය එළැඹ ඇත….          

බලයම පැවැත්මත් එකී පැවැත්මේ උම්මත්තක මනෝරාජික ෆැන්ටසිය වෙනුවෙන් රටත් රාජ්‍යත් එහි වැසියනුත් පතුලක් නැති අගාදයකට ඇද දැමූ පාලකයන් මානව දේශපාලනේ ජන මනස සෝදාපාළු අජීවී ඇවිදින අමු සොහොනක් බවට පත්කොට ඇත…

බලය වෙනුවෙන් රාජ්‍යත්වය හා ස්වයිරීත්වයේ දියකර හැරීම.            

පංචේන්ද්‍රියන් යම්තාක් දුරකට ක්‍රියාකරන ඕනෑම පුද්ගලයකුට පහත වීඩියෝ පට නැරඹීමේදී ගම්‍ය වියයුතු එකම කරුණ නම් බලය වෙනුවෙන්  රටත් රාජ්‍යයත් එහි වැසියන් තුලත් අතිශය සාපරාධී ලෙස වර්ගවාදය ජාතිවාදය අමු අමුවේ ලේ රහට ඉව අල්ලන සුනඛ සේනාවක් සේ වෛරීය ප්‍රකාශනය සමාජගත කොට ජන මනස විකෘති කරන ආකාරයයි…..            

කිසිදා තමන් බලයේ සිටියේ නම් උතුරේ මහාවිරු සැමරුම් තියා පොල්තෙල් පහනක් ඉටිපහනක් දැල්වෙන්නට ඉඩ නොදෙනවා කියා පාරම් බෑ රාජ්‍යයේ ආරක්ෂාවේ නියමුවෝ දේශපාලණික වරදාන වරප්‍රසාද ගැතිව වගකීම් විරහිත ප්‍රකාශ කොට බලය ලැබුන පසු ගලේ පහරපු අයිරින් දිව කබර න්‍යායේ පිහිටෙන් ගැලවී යන්නේ භූමිතෙල් වැදුන ගැරඬින් සේය..

එදා බලය වෙනුවෙන් සංහිඳියාව අමු අමුවේ ඝාතණය කොට තිස් වසරක අඳුරු කලු මතක ඇති දෙපාර්ශවයකට සෙනෙහසේ දෑත් දිගු කරනවා වෙනුවට ඔවුන් තුල තව තවත් බෙදීම් හා වෛරය වපුරා බලය ගත්තේ ඔවුන් විසින් වැපිරූ අධිරාජ්‍යවාදී කුමන්ත්‍රණ හා විදේශීය අතපෙවීම් ඔවුන්ගේම බලය අරඹයා සැලසුම් ලෙසත් එකී වන්දිය ලෙස රාජ්‍ය දේපල කුණු කොල්ලයට වර්ථමානයේ කොමිස් මත විකුණන කූට් නාටකයන්ගේ පිටපත් අනුව බව වර්ථමානයේ විරාජමානව නිරුවත් වෙමින් පවතී…

මුල්ලිවෛකාල් සැමරුම කඩා දකුණට වීරයා වී ඉන්දීය ගෙරවුමට උතුරේ නගුට සඟවා ගැනීම…..          

ඉකුත් දිනයක කිසිදු නෛතික හා මානුෂීය ක්‍රමවේදයකින් තොරව හිටි අඩියේ තම මියගිය සමීපතමයන් වෙනුවෙන් ඉදිවුන ස්මරකය සිංහ සේයාවෙන් ඝර්ජනාත්මකව බිමට සමතලා කරදැමූ අතර…                        

කුරිරු ත්‍රස්තවාදීන් උවද මියගිය පසු ඔවුන් වෙනුවෙන් ජීවත් වන්නෝ ඔවුන් සිහිකිරීම අනුස්මරණය ඉච්ඡානුගද අනිච්ඡානුගද යන්න නොව එය මානුෂීය අයිතියක් බව අප පිළිගත යුතුය…. කෙසේ නමුත් සිංහ ඝර්ජනාත්මකව සමරුව බිමට සමතලා කොට දකුණට ගැයූ  ප්‍රසස්‍ති සුළං කෝඩ මතින් උතුරේ සිට දකුණට සේන්දු වීමටත් ප්‍රථමයෙන් ඉන්දියානු ගෙරවුමෙන් අතර මග ලොප් විය….

පසු දිනම නැවත වඩාත් නෛතික හා මානූෂීය ක්‍රියාවාලියක් ලෙස එය ස්තාපිත විය.. පරිදියේ දේශපාලණික බලවතුන්ගේ පිහිටෙන් බලය ඩැහැගැනීමේ එක් ප්‍රථිපලයක් ලෙස මුල්ලිවෛකාල් සැමරුම් ප්‍රතිස්ථාපනය එසේ ඉතිහාසයට එක් විය…

සිංහ නාද බලු කෙඳිරිලි වී ජැටිය ඉන්දියාවට ..!            

භූ දේශපාලණිකව හා වාණිජමය ලෙස අතිශය වටිනාකමක් හිමි වරාය නැගෙනහිර ජැටියේ ඉරණම ලියවූයේ නන්දසේන ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනපති වීමට ප්‍රථමවය. 

එදා වේදිකා මත ඉලෙක්ට්‍රෝනික තහඩු දෙස බලා හෝ සිංහ ඝර්ජනා කරමින් බදු දුන් සියල්ල පවරා ගන්නවා...අපි මාතෲ භූමිය පළමුවත් දෙවනුවත් තෙවනුවත් ආරක්ශා කරන බවට දිව කබර කෙප්ප වරුසා වැස්සුවේ සැබෑ ඉන්දියානු පිටපතට අනුවද ?. නොඑසේනම් හැටනව ලක්ෂයක් ජනතාව මුලාවේ හෙළමින් බොරු බිල්ලන් මවමින් සංවේදී එහෙත් දේශපාලනික සාක්ෂරතාවේ ඍණ අගයක සිටින මිනිසුන් මෙසේ නොරවටනු ඇත….

මේ මොහොත වනවිටත් රට රකින විරුවාට සෞභාග්‍යයයේ දැක්ම ප්‍රකාරව දේශීයත්වයට මුල් තැන දෙමින් එකී පොරොන්දු ප්‍රකාරව කටයුතු කිරීමට හෝ හැටනවලක්ෂයේ කෘතිම වින්දනයට පවා තවත් බොරු කීමට නොහැක…

මක්නිසාදයත් ඉන්දියාවේ අදානි සමාගමට හෝ ඔවුන් විසින් නිර්මාණය කරම කුමන හෝ සමාගමකට නැගෙනහිර ජැටිය ලභාදීමට සිදුවනු ඇත…"එය හොරි කහපිය ගිණි පිඹපිය" වැනිය,  නොඑසේනම් වැසුනු කොමිසම් පවා නැවත දිග හැරෙනු ඇත….

1990 සුවසැරියෙන් ආ ඉන්දියන් ' රෝ'  ,GMOA වලිප්පුව හා වෛරය නැසූ මෛත්‍රී එන්නත..              

යහපාලන රජය සමයේ ඉතා විශිෂ්ඨ සෞඛ්‍ය සේවයක් ලෙස ස්ථාපිත වූ 1990 සුවසැරිය ගිලන් රථ සේවාව එදා නොව එහි අනපේක්ෂිත සක්‍රීය දායකත්වය ලභා ගත්තේambulance එය අතිශයින්ම විවේචනය කල ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ආණුඩුව විසිනි…              

ආණ්ඩුවේ ප්‍රදාන හවුල්කාර සංවිධානයක් වන GMOA සංවිදානය එදා මංත්‍රී ධූර කීපයකට ඔවුන්ගේ නියෝජිතයන් එකතුකරගැනීම වැනි ප්‍රාතමික කටයුත්තක් වෙනුවෙන් සම්ස්ථ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ නිරෝගිමත් සෞඛ්‍ය අයිතියට කසළ  එක්කරමින් සමාජය ගඳ ගැස්සවූයේ උගත් කමත් දොස්තර නළාවත් අතර කිසිඳු ගැලපීමක් නොමැති බවට නිරුවත් වෙමිනි…                

කෝවිඩ් වසංගතයෙන් ආසාදිත වූවන් සියල්ලෝම පාහේ සුරක්ෂිතව නිරෝධායනට හා රෝහල් වෙත රැගෙන යාමේ අති අවධානම් මානුෂීය මෙහෙයුමේ පුරෝගාමියෝ අදටත් සුවසැරියේ සුව විරුවන්‍ ය.                  

එහෙත් එදා ඉන්දියානු ටාටා ලඩි රෝ ඔත්තුකරුවන් ලෙස ජනතාව ඉදිරියේ උගත් වියත් දිව කබර න්‍යායෙන් තම පටු පවිටු වරදාන වෙත පුරවැසි මලකඳන් මතින් හෝ එගොඩ වෙන්න බැලූ ජොස්තරලා අද ඉන්දියානු මෛත්‍රී එන්නත් පිලිබඳව කිසිදු හා හූවක් නැත්තේ ජැටියට කෙළ හලන ඉන්දියානු දොලපිදේණියක් නිසා බව ඉඳුරාම පැහැදිලිය….

sumusu M 150pxසුමුදු මද්දුමආරච්චි 

මිලානෝ ඉතාලිය.

Comment (0) Hits: 257

ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනයේ චන්ද්‍රිකා ලකුණ !

ඉන්දියන් සාගරයේ උපායමාර්ගික මර්මස්ථානයක පිහිටා ඇති කුඩා දිවයිනක් වන ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැත්මට නිවැරදි විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් තිබීම අතිශයින්ම වැදගත් වන බැවින් අප රටේ රාජ්‍ය පාලනයක සාර්ථක බව මනින එක් ප්‍රධාන මාපකයක් වන්නේ එම යුගයේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියයි. රාජ්‍ය නායිකාවක් ලෙස චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමියගේ කාර්ය සංසිද්ධීන් පිළිබඳව කරන විමසීමකදී ඇයගේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නිපුණභාවය මැනවින් පෙන්වන එක් ක්‍ෂේත්‍රයක් ලෙස විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සඳහන් කළ හැකිය. 

1994 චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපති වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියේ විවිධ ක්‍ෂේත්‍ර ගැඹුරු අර්බුදයන්ට මුහුණ දී තිබිණි. ඉන් එක් ප්‍රධාන ක්‍ෂේත්‍රයක් වූයේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියයි. සීතල යුද්ධය නිමා වීමෙන් පසුව ජාත්‍යන්තර තලයේ සිදුවූ තියුණු දේශපාලන වෙනස්කම් මෙන්ම ඉන්දියාවේ වේගවත් නැගීමත් සමඟ දකුණු ආසියාතික කලාපයේ ඇතිවෙමින් පැවති භූ දේශපාලන වෙනස්කම් හමුවේ නිවැරදි විදේශ ප්‍රතිපත්ති රාමුවක් සකස් කරගත නොහැකිව ශ්‍රී ලංකාව අතරමංව සිටිනු පැහැදිලිව පෙනිණි. ශ්‍රී ලංකාව තුළ ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නය තීව්‍රවීම හා බෙදුම්වාදී අභියෝගය ජාත්‍යන්තරකරණය වීම නිසා ඉස්මතු වූ ප්‍රශ්නවලට මුහුණදීමට පැහැදිලි දැක්මක් හෝ වැඩ පිළිවෙළක් විදේශ ප්‍රතිපත්තියට නොවීය. මානව හිමිකම් කඩකිරීම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සාර්ථක ලෙස අමාන්ත්‍රණය කිරීමට ප්‍රවේශයක් නොතිබීම නිසා රට පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිරූපය දැඩි ලෙස පහත වැටිණි. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙෂ බෙදුම්වාදී බලවේගවලට ජාත්‍යන්තර ක්‍ෂේත්‍රයේ පෙරමුණ ගෙන කටයුතු කිරීමට අවස්ථාව ලැබිණි. විදේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ඉස්මතු වූ ප්‍රශ්නයන්ට මුහුණ දීමට පැවති රජයට පැහැදිලි දැක්මක් හෝ විදේශ අමාත්‍යාංශයට නිවැරදි වැඩපිළිවෙළක් නොතිබුණි. ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික මිතුරන් ඈත්වී ගොස් අප වේගයෙන් හුදකලා විය. විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය නිසි කළමණාකරණයකින් තොරව දැඩි ලෙස අවුල් වී තිබුණි. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සේවය සඳහා දක්‍ෂ නිලධාරීන් පත් නොකිරීම හා රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සේවයට දේශපාලන ගජමිතුරන් පත් කිරීම කැපී පෙනුණි. මෙම පසුබිම යටතේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපති වූ පසු අවධානය යොමුවිය යුතුව තිබූ ප්‍රධාන ක්‍ෂේත්‍රයක් වූයේ ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියයි. 

ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නිවැරදිව නැවත දිශාගත කිරීමේ ප්‍රථමාරම්භය වූයේ  විදේශ අමාත්‍යාංශය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමයි. ඒ සදහා විදේශ අමාත්‍යාංශයට නව නියමුවෙක්  අවශ්‍ය විය. කෘතහස්ත අන්තර්ජාතික සිවිල් සේවකයෙකු වූ ලක්‍ෂමන් කදිරගාමර් මහතා තෝරා ගෙන ඔහුට දේශපාලනයට පිවිසීමට ආරාධනා කොට ඔහු විදේශ අමාත්‍යාවරයා ලෙස පත් කිරීම එහි පළමු පියවර විය. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමියගේ පෘථුල ජාත්‍යන්තර දේශපාලන දැක්ම හා කදීර්ගාමර් ඇමතිතුමාගේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කෘතහස්ත බව එකට මුසුවීම හරහා විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නැවත වරක් ක්‍රමවත්ව ජාතික අවශ්‍යතා ඉටුකර ගැනීම සඳහා නිවැරදිව දිශානතිගත වීම ආරම්භ විය. ජාත්‍යන්තර හා කලාපීය භූ දේශපාලන වර්ධනයන්ට අනුකූලව ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික නොබැඳි විදෙස් පිළවෙත වර්ධනය කර ගනිමින් ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නව තලයකට ගෙන ඒම ඇයගේ මූලික අරමුණ විය. සිය පියාගේ හා මවගේ කීර්තීමත් විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනයේ උරුමය ඇයට ඒ සඳහා විශාල පිටිවහලක් විය. විදේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ශක්තිමත් ලෙස පියවර ගැනීමට බණ්ඩානායක දියණියක ලෙස ඇය ඒ වනවිටත් හිමි කර ගෙන තිබුණු අන්තර්ජාතික කීර්තිය මෙන්ම ජාත්‍යන්තර තලයේ ඇය සතුව තිබු සමාජ ප්‍රාග්ධනය ඇයට හැකියාව ලබා දී තිබිණි. එය වඩාත් උද්දීපනය වූයේ තත්කාලීන ජාත්‍යන්තර දේශපාලනයේ නව ප්‍රවණතාවන් පිළිබදව ජනාධිපතිතුමිය දැක්වූ අසීමිත උනන්දුව හා විනිවිද ගිය දැනුම නිසාය. සෑම කැබිනට් රැස්වීමකින්ම පසුව ලක්‍ෂ්මන් කදිර්ගාමර්  විදේශ අමාත්‍යවරයා සමඟ වෙනම අන්තරජාතික තත්ත්වයන් පිළිබඳව සාකච්ඡාවන් පැවැත්වූ අතර ඒ තුළින් අවශ්‍ය නිසි මඟ පෙන්විම ලබා දෙනු ලැබීය.

නව අභියෝගයන්ට මුහුණ දිම වස් විදේශ අමාත්‍යාංශය පෙළ ගැස්විමේ මිළඟ පියවර එහි අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණයන් දියත් කිරීමයි. එක අතකින් පළපුරුදු විදේශ සේවා නිලධාරීන් නැවත බලගන්වමින් ඔවුනට ලෝකයේ ප්‍රධාන කේන්ද්‍රයන් හි ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය දුත සේවාවේ වගකීම් පැවරූ අතර අනික් අතට  දක්‍ෂ පුද්ගලයින් විදේශ දුත සේවාවට බඳවා ගැනීම සඳහා පියවර ගත්තේය. කිසිදු දේශපාලන මැදිහත් වීමකින් තොරව තරග විභාග හා සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ මඟින් තරුණ දක්‍ෂ නිලධාරීන් විදේශ සේවාවට ඇතුළත් කර ගැනීම මෙහිදී සිදුවිය.  ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ දුත සේවාවේ කීර්තිය සහ ගෞරවය නැවත ස්ථාපිත වීම මෙමඟින් සිදුවිය.

අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණ මඟින් නව අභියෝගයන්ට මුහුණදීම සඳහා විදේශ අමාත්‍යාංශය සූදානම් කළ පසු ලෝක දේශපාලනයේ නව වර්ධනයන්ට අනුරූපව විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය වෘත්තීමය තලයකට ගෙන ඒම සඳහා ක්‍රමවත් වැඩපිළිවෙළක් චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය යටතේ දියත් විය. එසේ කිරීමේදී විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය මූලික ප්‍රස්තුතයන් තුනක් මත පදනම් විය.

               1.විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ අරමුණ සහ ඉලක්ක පැහැදිලිව හඳුනා ගෙන ඒවා  ප්‍රමුඛතා ගත කිරීම.

                2. එම අරමුණු සහ ඉලක්ක ඉටුකර ගැනීම සඳහා අපගේ ශක්තීන් සහ දුර්වලතා සැලකිල්ලට ගෙන අවශ්‍ය ක්‍රියාමාර්ග හඳුනා ගැනීම.

              3. හඳුනාගත් ක්‍රියා මාර්ග දියත් කිරීම සඳහා අදාළ අවකාශයන් තුළ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික යාන්ත්‍රණයන් සකස් කොට ඒවා සවිබල ගැන්වීම.

විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය යනු ඒ පිළිබඳ විශේෂඥ දැනුමක් සහිතව වෘත්තීයමය නිපුණතාවයකින් යුතුව ප්‍රවේශ විය යුතු ක්‍ෂේත්‍රයක් වන බව දැඩිව අවධාරණය කළේ මෙම පසුබිම යටතේය. විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධනය සඳහා ඒ පිළිබඳ අධ්‍යයනය කළ විද්වතුන්ගේ සහාය ලබාගැනීම සඳහා වැඩසටහනක් සකස් කිරීම මෙහිදී වැදගත්ය. විශ්වවිද්‍යාල මෙන්ම පුද්ගලික අංශයේ විද්වතුන්ගේ සහාය ලබාගැනීම සඳහා විදේශ අමාත්‍යංශය තුළ විදේශ ප්‍රතිපත්ති උපදේශක කමිටුවක් ජනාධිපතිතුමිය හා විදේශ අමාත්‍යතුමාගේ නායකත්වයෙන් පත්කිරීම මෙහිදී සඳහන් කළ යුතුය. විදේශ ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධ විවිධ ප්‍රතිපත්ති පත්‍රිකා සකස් කිරීම මෙම කමිටුවේ වගකීම විය. එමඟින් විදේශ ප්‍රතිපත්තිය පිළිබඳ අභන්තර සංකථනයක් වර්ධනය කිරීම හරහා නව ප්‍රතිපත්ති රාමුව සකස් කර ගැනීමට බලාපොරොත්තු විය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 1994 න් පසුව රටේ ජාතික අපේක්‍ෂා ඉටුකර ගැනීමට හැකිවන අයුරින් ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නිවැරදිව දිශානතිගත විය.

ශ්‍රී ලංකාව වැනි කුඩා දිවයිනක බාහිර ආරක්‍ෂාවේ පළමු මෙන්ම අවසාන පවුර වන්නේ යහපත් රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකත්වයයි. එය ඇයගේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ එක් ප්‍රධාන සංකල්පීය පදනමක් විය. ජාතික අවශ්‍යතා පිළිබඳව නිවැරදි තක්සේරුවකින් යුතුව විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ ඉලක්ක හඳුනාගැනීම ප්‍රතිපත්ති රාමුවේ මූලික අවශ්‍යතාවක් විය. ඒ අනුව ජාත්‍යන්තර අවකාශය තුළ බෙදුම්වාදී අභියෝගයන් පරාජය කිරීම ප්‍රමුඛතම අවශ්‍යතාව විය. ඊට අමතරව ආර්ථික සංවර්ධනය සඳහා ආයෝජන ආකර්ශණය කර ගැනීම හා පළුදු වී ගිය ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිරූපය නැවත ගොඩනගා ගැනීමට වැදගත් තැනක් හිමි විය. වෙනස්වන ලෝක දේශපාලනය තුළ රටක අභ්‍යන්තර ප්‍රතිපත්තිය හා විදේශ ප්‍රතිපත්තිය අතර ඇති අන්‍යෝන්‍ය සබඳතාව සහ බලපෑම ග්‍රහණය කරගැනීම සාර්ථක විදේශ ප්‍රතිපත්තියක අත්‍යවශ්‍ය කොන්දේසියක් වේ. රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර දේශපාලන සුජාත බව හා ජාත්‍යන්තර තලය තුළ විශ්වාසනීයත්වය ඉන්ද්‍රීය ලෙස එකට බැදුණු අංග දෙකක් වේ. ඒ අනුව විදේශ ප්‍රතිපත්තිය යනු අභ්‍යන්තර ප්‍රතිපත්තිම‍යේම දිගුවක් වේ.

ජනවාර්ගික අර්බුදයට ‍දේශපාලන විසදුමක් ලබාදීම හා ‍‍කොටි සංවිධානය මගින් ඉදිරිපත් වු ‍බෙදුම්වාද‍යේ සන්නද්ධ අභි‍යෝගය යුද ‍පෙරමුණ තුළ පරාජය කිරීම එකට බැදුණු ක්‍රියාදාමයක් විය යුතු බව ජනාධිපති කුමාරතුංග දැඩි ‍‍ලෙස විශ්වාස කළාය. ජනවාර්ගික අර්බුදයට විසදුමක් ලබාදීම මගින් ර‍ටේ සියලු ජනවර්ගයන්ට ප්‍රජාතාන්ත්‍රීය ක්‍රියාදාමයට සක්‍රීය ‍ලෙස දායකවීමට ඇති ඉඩප්‍රස්ථා පුළුල් කිරීම ‍බෙදුම්වාද‍යේ සන්නද්ධ අභි‍යෝගය ‍දේශපාලන වශ‍යෙන් පරාජය කිරීමට මග සකස් කරන බව ද ජනාධිපතිතුමිය ප්‍රකාශ කළාය. එ‍සේම ජනවාර්ගික අර්බුදයට ‍දේශපාලන විසදුමක් ලබාදීමට ශ්‍රී ලංකා රජ‍යේ ඇති කැපවීම ජාත්‍යන්තර තලය තුළ ‍බෙදුම්වාදී ‍දේශපාලන ව්‍යාපෘතිය පරාජය කිරීමට අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් විය. රටතුළ ත්‍රස්තවාදි කටයුතු ‍බෙදුම්වාදී යුද්ධය පවත්වා ගැනීම සදහා ජාත්‍යන්තර තලය තුළ ‍කොටි සංවිධානය ගෙන ගිය මුදල් රැස් කිරීම්, අවි මිලදි ගැනිම්, අවි ජවාරම්, නීති වි‍රෝධි මිනිස් ජාවරම් ලබාදුන් ශක්තිය අති විශාල විය. ජාත්‍යන්තර ‍දේශපාලනය තුළ ‍බෙදුම්වාදය පරාජය කිරීම සදහා ශ්‍රී ලංකා‍වේ රජය සිය සුජාතභාවය නැවත ලබා ගත යුතු විය. ඒ සදහා ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නයට ‍දේශපාලන විසදුමක් ඇතිකර ගැනීම සදහා ශ්‍රී ලංකා රජ‍යේ ඇති අවංක බව හා කැපවීම සහතික කිරීම මූලික අවශ්‍යතාවක් විය. ‍කොටි සංවිධානය ඒ පිළිබදව සාකච්ඡා කිරීම ප්‍රති‍‍ක්‍ෂේප  කරද්දී පවා ඒක පාර්ශ්විකව ‍දේශපාලන විසදුමක් ඉදිරිපත් කිරීම හා ‍දේශපාලන විසදුමක් සදහා රට සුදානම් කිරීම මගින් ජාත්‍යන්තර තලයේ  ශ්‍රී ලංකා‍වේ සුජාත බව තහවුරු ‍කෙරිණි. ‍කොටි සංවිධාන‍යේ අධම බව ‍මෙන්ම එය ත්‍රස්තවාදී රාමු‍වෙන් පිටට පැමිණිමට ඇති අකැමැත්ත ද ‍ලෝකය හමු‍වේ නිරුවත්ව ප්‍රදර්ශනය විය. අවි ජාවරම් හා අ‍නෙකුත් ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා ජාත්‍යන්තර ‍දේශපාලනය තුළ නිරාවරණය කිරීම නිසා ‍කොටි සංවිධානය ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ‍ලෙස ‍ලෝක‍යේ ප්‍රධාන රටවල් එය තහනම් කිරීමට පියවර ගනු ලැබු‍වේ ‍මෙම යුග‍යේදීය. 9/11 සිදුවීමට ‍පෙර එනම් 1998 දි එක්සත් ජනපදය ද 2000 දී බ්‍රිතාන්‍යය ද ‍කොටි සංවිධානය ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ලෙස නම් කර එය තහනම් ‍කෙරිණි.

එයට සමගාමීව ‍කොටි සංවිධානය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ‍දේශපාලන ප්‍රවාහයට ක්‍රමිකව ‍ගෙන ඒම සදහා ජාත්‍යන්තර බලපෑම ‍යොදා ගැනීමට වැඩපිළි‍වෙළක් ද දියත්කරනු ලැබීය. ඒ සදහා තුන්වන පාර්ශ්වීය මැදිහත්වීමක් ලබාගැනීම සදහා පියවර ගනු ලැබීය. එහිදී පිළිගත් රාජ්‍යතාන්ත්‍රික උපායමාර්ග ‍මෙවලම් වු සද් ප්‍රයාශය(Good Office), පහසුකම් සැපයීම (‍Facilitation), මැදිහත් වීම(Mediation) වැනි ක්‍රියාමාර්ග ‍මෙන්ම ප්‍රගාමි නියුක්ත වීම (Proactive Engagement), සමීප රාජ්‍ය දූත‍ ‍සේවය (Proximate Diplomacy) හා ත්‍රසර රාජ්‍ය දූත ‍සේවය (Shuttle Diplomacy) වැනි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික ‍මෙවලම් විවිධ අවකාශයන් තුළ අවස්ථානුකුලව ‍යොදාගනු ලැබිය. ‍මෙම ප්‍රථමාරම්භයන්ට ‍කොටි සංවිධානය යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ‍නොදැක්වීම නිසා සිදුවූ‍යේ ‍කොටි සංවිධානය ජාත්‍යන්තර තලය තුළ ‍දේශපාලන වශ‍යෙන් පරාජයට පත්වීම හා රට තුළ යුදමය වශ‍යෙන් පරාජය කිරීමට අවශ්‍ය පසුබිම නිර්මාණය විමයි.

ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ නව ප්‍රවණතාවන් පිළිබදව කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමියට පුළුල් දැක්මක් තිබිණි. ශ්‍රී ලංකා‍‍වේ සාම්ප්‍රදායික ‍නොබැදි පිළි‍වෙත නව තලයකට ‍ගෙන ඒම සදහා එය දැඩි ‍ලෙස උපකාරී විය. සීතල යුද්ධය නිමාවී‍මෙන් පසුව, වි‍‍ශේෂ‍යෙන්ම ‍ගෝලීයකරණය ‍වේගවත් වි‍මේ ප්‍රවණතාව තුළ ජාත්‍යන්තර ‍දේශපාලන සන්දර්භ‍යේ කැපී‍පෙ‍නෙන ‍වෙනස්කම් සිදුවිය. එහි ප්‍රධාන වර්ධනයක් වූ‍යේ ජාත්‍යන්තර ‍පොදු අවකාශයක (International Public) වැඩීමයි. ඒ සමගම අන්තර්ජාතික දේශපාලන‍යේ රාජ්‍ය ‍නොවන පාත්‍රයන්‍‍ගේ (Non-state Actors) භූමිකාව ‍නොවූ විරූ ‍ලෙස වැදගත් විය. එම භූමිකාව ‍නොසලකා සිටීමට කිසිම රාජ්‍යයකට හැකියාවක් නැත. එය ‍තේරුම් ‍ගෙන ශ්‍රී ලංකා‍‍වේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති සාධන‍යේදී සාධකයක් ‍ලෙස අන්තර්ජාතික ‍පොදු අවකාශය සලකා ඒ පිළිබදව අවධානය දැක් වු රාජ්‍ය නායිකාව වූ‍යේ ජනාධිපති කුමාරතුංග යි.

නව  ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍ සන්දර්භය තුළ රාජ්‍ය පාත්‍රයන් (State Actors) ‍මෙන්ම බහුවිධ රාජ්‍ය ‍නොවන පාත්‍රයන් ක්‍රියාත්මක වීම නිසා ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ තීරණ ගැනී‍‍මේ බහුවිධ ඒකක විවිධ ක්‍ෂේත්‍රයන් තුළ වර්ධනය විය. ‍මෙම තත්වයන් යට‍තේ මීට ‍පෙර අනුගමනය කළ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික උපායමාර්ගික ‍මෙවලමක් වූ බලතුලනය (Balance of Power) හා බැදි ක්‍රියාමාර්ග දැන් යල් පැනගිය ඒවා බවට පත්විය. ඒ අනුව වි‍දේශ ප්‍රතිපත්තියේ ඉලක්කය වන්‍‍නේ බලතුලනය ‍නොව වි‍දේශ සබදතා කළමනාකරණය කිරීමයි. පසු සීතල යුද්ධ සන්දර්භය තුළ එක් ප්‍රස්තුතයකදී එක් ආකාරයක බල ‍පෙළ ගැස්මක්  ඇතිවන අතර ‍වෙනස් ප්‍රස්තුතයකදී ඊට වඩා ‍වෙනස් බල‍පෙළගැස්මක් ඇතිවීම මීට ‍හේතුවයි. ‍මෙය ‍තේරුම් ‍ගෙන වි‍දේශ සබදතා කළමනාකරණය කිරීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍යේ නව ‍තේමාව බවට පත්විය.

ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ ‍පොදු අවකාශය වැදගත්වීමට හා සමගාමීව මානව හිමිකම්, යහපාලනය, වගවීම හා විනවිද බව තවදුරටත් හුදු අභ්‍යන්තර දේශපාලන ප්‍රශ්න ‍නොවීය. එය ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ ද සාධක බවට පත්විය. මානව ආරක්ෂාව (Human Security) පිළිබද සංකල්පයේ වැඩීමද ‍මේ සමග සිදුවිය.ඒ හා අත්වැල් බැදගත් තවත් ප්‍රවණතාවක් වූ‍යේ එක්සත් ජාතීන‍්ගේ සංවිධාන‍යේ භූමිකාව නැවත සකස් ‍වෙමින් ජාත්‍යන්තර  ‍දේශපාලන‍යේ නව භූමිකාවක් ඉටු කිරීමට ඉදිරියට පැමිණිමයි. මානව ආරක්ෂාව පිළිබද ‍කොමිසම හා මානව ‍හිමිකම් කොමිසම වැනි එක්සත් ජාතීන්ගේ පවුලට එක් වු නව ආයතන මෙන්ම නව ප්‍රඥප්ති මගින් ‍මෙම භූමිකාව පිළිබිඹු විය. එම වර්ධනයන් ‍නොසලකා කටයුතු කිරීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ගැඹුරු අර්බුදයන් ඇතිකරන බව ‍තේරුම් ‍ගෙන ඒ අනුව වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය සකස් කරගත් රාජ්‍ය නායිකාව වු‍යේ ජනාධිපති කුමාරතුංගයන්ය.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධාන‍යේ නව භූමිකාවත් සමග අන්තර්ජාතික ‍දේශපාලන‍යේ නව කෘත්‍යමය ක්‍ෂේත්‍රයන් (Functional Areas) හා යාන්ත්‍රණයන්(Machanisms) වර්ධනය විය. ජාතික රාජ්‍යයේ සාම්ප්‍රදායික බලසීමාවන් අතික්‍රමණය කරමින් නව අන්තර්ජාතික පටිපාටින් (International Regimes) වල වැඩීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය සාම්ප්‍රදායික රාමු‍වෙන් මිදී නව මානයන් ‍වෙත ‍යොමු කිරීමට බලක‍ළේය. අන්තර්ජාතික පටිපාටින් ‍ගේ වැඩීම නිසා වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය කළමනාකරණය කිරීම දැඩි  වෘත්තියමය  නිපුණත්වයකින් යුතුව කළයුතු  වි‍ශේෂඥ ක්‍ෂේත්‍රයක් බවට පත්විය. එය මැනවින් ‍‍තේරුම් ‍ගෙන කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය ඒ සදහා  වි‍දේශ ‍සේවය සුදානම් කිරීමට ක්‍රමවත් වැඩපිළි‍වෙළක් සැලසුම් කළාය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ‍‍ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට අන්තර්ජාතික තල‍යේදී ජාතික වශ‍‍යෙන් උනන්දු වන කාරණා පිළිබද පැහැදිලි දැක්මකින් යුතුව ශක්තිමත් ‍ලෙස කටයුතු කිරීමට හැකියාව ලැබිණි.

වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ සාධන‍යේදී ලංකාවට අදාළ මූලික භූ ‍දේශපාලන අවකාශයන් හදුනා‍ගෙන එම අවකාශයන් තුළ ඇති වි‍ශේෂතාවන් සලකා ගනිමින් කටයුතු කිරීම වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය වඩාත් වෘත්තිමය තලයකට ‍ගෙන ඒමට අත්‍යවශ්‍ය ‍‍වේ. ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍යට අදාළ අවකාශයන් තුළ ශ්‍රී ලංකාව උනන්දු වන කාරණා වඩාත් ක්‍රමවත්ව ඉටුකර ගැනීමට අවශ්‍ය ප්‍රධාන ‍දේශපාලන රාමුන් පහක වි‍ශේෂයන් හදුනා ගැනීම වැදගත් විය.

 

  1. දකුණු ආසියාතික උප කලාපීය රාමුව

  2. අප්‍රිකාව ද ඇතුළත්වන ඉන්දීයානු සාගරබද කලාපීය  රාමුව

  3. බටහිර යුරෝපය හා ඇ‍මෙරිකා එක්සත් ජනපදය ඇතුළත් වන ‍ලෝක ‍දේශපාලන‍යේ බල‍කේන්ද්‍ර රාමුව

  4. නවක ‍ලෙසින් වැදගත් වු එක්සත් ජාතීන්‍‍ගේ සංවිධානය හා ඒ හා බැදි එක්සත් ජාතීන්‍‍ගේ සංවිධාන පවුල

  5. අන්තර්ජාතික මූල්‍ය අරමුදල හා අ‍නෙකුත් සංවිධාන

‍මෙහිදී ශ්‍රී ලංකාවට විශේෂ‍යෙන්ම වැදගත් වූ අවකාශයක් ‍ලෙස දකුණු ආසියාතික අවකාශ‍යේ වන බල ‍පෙළගැස්මට අනුකූලව වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය කළමනාකරණය කරගැනීම අත්‍යවශ්‍ය විය. දකුණු ආසියා භූ ‍දේශපාලන තත්වයන් ‍නොසලකා කටයුතු කිරී‍මේ ප්‍රතිඵලයක් ‍ලෙස 1980 දශක‍යේදී ශ්‍රී ලංකාවට ඉතා අධික මිලක් ‍ගෙවීමට සිදු විය. ඉන්දියාව ප්‍රරෝධනීය (Coercive) රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික ක්‍රියාමාර්ග ලංකාවට එරෙහිව දියත් කර ලංකා‍වේ අභ්‍යන්තර අවකාශයට මැදිහත් විය. නැවත එවැනි මැදිහත් වීමකට ඇති අවස්ථා ඇහිරිය යුතු විය. ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍‍යේ එක් ප්‍රධාන අරමුණක් වන්‍‍නේ ඉන්දීයානු සාධකය කළමනාකරණය කිරීමයි. ඉන්දීයාව ‍ලෝක බලයක් බවට ‍වේග‍යෙන් පත්වීමත් සමග ‍මෙහි වැදගත්කම වඩාත් වැඩි විය. ඉන්දියාව සමග ද්වි පාර්ශ්විය සබදතා විවිධ ක්‍ෂේත්‍රයක් තුළ ශක්තිමත් ‍ලෙස පවත්වා‍ගෙන යන අතර ඒවා සාර්ක් රාමුව තුළට ‍ගෙන බහු පාර්ශ්වීය තලයක් තුළ අසමාන බව සමනය කිරීමට කටයුතු කිරීම දකුණු ආසියාතික ප්‍රතිපත්ති‍යේ මූලික හරය විය. සාර්ක් රාමුව නවතලයකට අවතීර්ණ වූ බව සෆ්ටා(Safta) ගිවිසුම මගින් පැහැදිලි විය. අසමාන බලයන් ‍දෙකක් අතර ද්වී පාර්ශ්වීය සබදතාවන්හිදී එකිනෙකාට ‍වෙනස් ප්‍රතිපත්ති ස්ථාමයන් ඉදිරිපත් වූ විට ‍යොදා ගන්නා උපාය මාර්ග වන අනුනයනය (Persuation) හා එකග කරවා ගැනීම වැනි නිවාරක රාජ්‍ය දූත ‍සේවා ඉන්දු ලංකා සබදතාවන් කළමනාකරණය කිරීමට ‍යොදා ගනු ලැබීය. ශ්‍රී ලංකා‍වේ ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නය පිළබදව ඉන්දියා‍වේ සං‍වේදී බව  ‍තේරුම් ‍ගෙන ඉන්දියානු මැදිහත්වීමකට ඉඩක් ‍‍නොතැබීමට කටයුතු කිරීම අතිශයින් වැදගත් ‍විය. ඉන්දියන් සාගර සාම කලාප යෝජනාව මැකී ගිය පසුව ඉදිරියට පැමිණි ඉන්දියන් සාගර වට සංවිධානය (Indian Ocean Rim Association) හා බිම්ස්‍ටෙක් (BIMSTEC) පර්ෂදය තුළ හා ක්‍රියාකාරී ‍වෙමින් ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රගාමි භූමිකාවක් ඉටු කිරිමට ඉදිරිපත් විය. ඉන්දීය සාගර රාමු‍වේදී ශ්‍රී ලංකා‍වේ ජාතික අවශ්‍යතා ඉටුකරගැනීම සදහා පැහැදිලි දැක්මකින් යුතුව කටයුතු කිරී‍මේදී ආසියා‍වේ චීනය හා ජපානය ඇතුළු අ‍නෙකුත් බලවතුන් සමග සබදතා වර්ධනය කරගැනීමට පියවර ගනු ලැබීය. චීන‍යේ ‍වේගවත් වර්ධනය ඉන්දියන් සාගරික කලාප‍යේ කැපී ‍පෙ‍නෙන සාධක‍යක් විය. එහිදී ඉන්දීයා‍වේ උපාය මාර්ගික සං‍වේදීතාවන් පිළබදව සවිඥානික ‍වෙමින් ඉන්දියන් සාගරික රාමුව තුළ ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රස්ථා පුළුල් කරගැනීමට කටයුතු කිරීම නිසා කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය‍ගේ ධූර කාලය අවසන් වන විට ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය ඉන්දියන් සාගර කලාප‍‍යේ භූ ‍දේශපාලන වර්ධනයන්ට අනුකුලව ර‍ටෙහි ජාතික අවශ්‍යතා ඉටුකරගැනීමට හැකි අයුරින් දැඩි වෘත්තීයමය නිපුණතාවක් හා පැහැදිලි දැක්මක් සහිතව දිශානතිගතව තිබිණි. 

2005 අ‍‍ගෝස්තු මස 12 දින ‍කොටි සංවිධානය කදිරගාමර් ඇමතිතුමා ඝාතනය ක‍ළේය. ඒ වසර අවසාන‍යේ කුමාරතුංග ජනාධිපතිතුමිය‍ගේ නිල කාලය අවසන් විය. ඉන්පසුව ජනාධිපති කුමාරතුංග  යට‍තේ ‍ගොඩනැගුණු වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍යේ ජීවය ක්‍රම‍යෙන් ‍බොද වීමට පටන්ගත් අතර එහි පදනම්වලින් ක්‍රම‍යෙන් ඉවත් වීම සිදුවිය. උපායමාර්ගික දැක්මකින් ‍තොරව අභි‍යෝගයන්ට ප්‍රතිචාර දැක්වීම නිසා වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය නැවත වරක් 1994 ට පෙර තිබූ අයුරින් අතරමං විය. නිසි පරිචයක් හා ‍වෘත්තීයමය පුහුණුවක් නැති දේශපාලන හිතවතුන් හා  දේශපාලන බලධාරීන් ‍ගේ ලාබාල ඥාතීන් රාජ්‍ය දූත ‍සේවා‍වේ වැදගත් තනතුරුවලට පත් කිරී‍මේ ප්‍රතිඵලයක් ‍ලෙස එහි ගුණාත්මක බව ‍වේග‍යෙන් පහළ වැටිණි.

2009 න් පසු ‍මෙම තත්වය තවත් උත්සන්න වූ අතර ජාත්‍යන්තර තලය තුළ රට ‍වේගයෙන් හු‍දෙකලා විය. වි‍‍දෙස් සබදතා ක්‍ෂේත්‍රයේ ඉස්මතු වූ ප්‍රශ්න නිසි ‍ලෙස කළමනාකරණය ‍නොකිරීම නිසා ඒවා අර්බුදයන් දක්වා වැඩිණි. 2015 ජනාධිපතිවරණ‍යෙන් පසු ඇති වූ ‍දේශපාලන ‍වෙනසත්  සමග වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ ද නව ප්‍රථමාරම්භයක් සදහා අවස්ථාව විවර විය. වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති ක්‍ෂේත්‍රයේ අර්බුද‍යෙන් ‍ගොඩ ඒම සදහා නැවත වරක් වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ සාධන‍යේ චන්ද්‍රිකා ලකුණ ඉස්මතු කරගැනීම වැදගත් ‍වේ . එය ග්‍රහණය කරගනිමින් නව තත්වයන්ට අනුව එය වර්ධනය කරගැනීම මගින් ශ්‍රී ලංකා‍වේ වි‍දේශ ප්‍රතිපත්ති‍ය නැවත නිවැරදි දිශානති ගත වනු ඇත.

ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්ය ගාමිණි කීරවැල්ල

Comment (0) Hits: 1644

මංගලට එරෙහි චම්පිකගේ අදේශපාලනික කළබලය !

මංගල සමරවීර හා චම්පික රණවක ලංකාවේ දේශපාලනයේ තීරණාත්මක චරිත දෙකකි. දෙදෙනාම 1980 දශකයේ අගභාගයේදී දේශපාලනයට අවතීර්ණ වූ නමුත් පවුලේ දේශපාලන සම්බන්ධකමත් හේතු කොට ගෙන මංගලට 1980 දශකයේ අග භාගයේ පාර්ලිමේන්තුවට පිවිසීමට හැකි විය. චම්පික රණවකට ඒ සඳහා වර්ෂ 2000 තෙක් බලා සිටීමට සිදු විය. එනමුත් පාර්ලිමේන්තුවෙන් පිට චම්පිකගේ දේශපාලනය පැවතුණි.

පසුගිය දිනක චම්පික ඔහුගේ දේශපාලනයේ ඊළග පිම්ම පැනීමේ පළමු වෙඩිමුරය තැබුවේ ජාතික හෙළ උරුමයෙන් ඉවත් වීමෙනි. 43 සේනාංකයද බිහි විය. කුසලතාවාදයට මුල් තැන දෙන කන්නන්ගර දරුවන්ට යුක්තිය ඉටු කරන මැද පන්තිය ආකර්ශනය කරන සටන් පාඨ බිහි විය. චම්පික වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නන්ද චම්පිකගෙ දේශපාලන සගයන්ද චම්පිකගේ ෆේස්බුක් පිටුද, වෙබ් අඩවිද චම්පිකගේ දේශපාලන පිම්ම ජනප්‍රිය කිරීමට දැඩි වෙහෙසක් ගන්නා ලදී.

චම්පික ජාතික හෙළ උරුමයෙන් ඉවත් වීම මගින් වඩාත් පුළුල් දේශපාලන සන්ධානයක් ගොඩ නගා ගැනීමේ අවකාශයක් නිර්මාණය කර ගැනීම ඔහුගේ අරමුණ වන්නට ඇති බව ලියුම්කරුගේද විශ්වාසය විය.

රාජපක්ෂලාට එ‍රෙහි හොඳ සටන්කරුවකු වන චම්පික ඉදිරියේදී සුළු ජනවර්ගයන්ගේද රාජපක්ෂ විරෝධී දේශපාලන නායකයන්ගේද සහය ලබා ගනිමින් පුළුල් දේශපාලන සන්ධානයක් ගොඩ නගා ගන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ පරීක්ෂවෙන් සිටිද්දී සිදු වූයේ මාතර සමාජය අමතමින් මංගල සමරවීර විසින් සිදු කරන ලද ප්‍රකාශය සහ කලකට පසු මංගල දේශපාලන වේදිකාවකට ගොඩ වීම හේතුකෙට ගෙන ඉන් පැහැදිලිවම කලබලයට පත්ව මංගලට එරෙහිව දරුණු ප්‍රහාරයක් සමාජ මාධ්‍ය හා වෙබ් මාධ්‍ය ඔස්සේ චම්පිකවාදීන් විසින් දියත් කරනු ලැබීමයි.

චම්පික මෙහිදී ලැබූ පළමු පරාජයනම් මංගල තමන්ගේ දේශපාලන අභිලාෂයන්ට තර්ජනයක් බව පිළිගැනීමයි. චම්පිකවාදීන්ගේ මංගලට එරෙහි යටකී කලබලකාරී ප්‍රහාරයන් දෙස බලද්දී ඕනෑම අයකුට එය වටහා ගත හැක.

චම්පිකවාදීන්ගේ මංගලට එරෙහි ඇතැම් දේශපාලන ප්‍රහාරයන් චම්පිකවම ප්‍රශ්න කරයි. මාධ්‍ය නිදහසට එරෙහිව මංගල චන්ද්‍රිකා සමයේ වැඩ කිරීම ප්‍රශ්න කරද්දී අපට ඇසීමට සිදු වන්නේ මාධ්‍ය නිදහස වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේද යන්නයි. දෙමළ මාධ්‍යවේදීන් හා ඇතැම් සිංහල මාධ්‍යවේදීන් චම්පික අමාත්‍යධූරය දැරූ රාජපක්ෂ ආණ්ඩු සමයේ ඝාතනය කරද්දී ඒ මාධ්‍යවේදීන් ත්‍රස්තවාදීන් බව මාධ්‍ය ඉදිරියේ කීවේ චම්පිකය.

මංගල දේශපාලන ගේම් ගසන්නකු බවත් මහින්ද රාජපක්ෂව බලයට ගෙන ආවේ එවන් ගේම් එකකින් බවත් කියද්දී අපට අසන්නට සිදු වන්නේ සෝම හිමියන්ගේ අපවත් වීමෙන් පසු චම්පික පාර්ලිමේන්තු ආවේ කෙසේද කියාය. මංගලට එරෙහි චම්පිකගේ ප්‍රහාරයන් ‍එකින් එක ගෙන ඒවායින් චම්පිකවම ප්‍රශ්න කල හැකි වුවත් එය අනවශ්‍ය සංවාදයකි. මේ කරුණු දෙක හෝ සටහන් කලේ මංගලට එරෙහි කලබලකාරී ප්‍රහාරයන් අදේශපාලනික බව පෙන්වීමටය.

බලගතු රාජපක්ෂ ‍රෙජිමයට එරෙහි සටනට අවශ්‍ය වන්‍නේ තමන් මුදුනා වෙමින් අනෙක් අය මතු වන විටම පහර දී බිම හෙළන අදේශපාලනික ක්‍රමය නොවේ. විශ්ව විද්‍යාලයෙන් දේශපාලනය ඇරඹු චම්පික තාම ක්‍රියාත්මක කරන්නේ විශ්ව විද්‍යාලයන්හි දේශපාලනයේදී පවතින ඉහත කී පටු ක්‍රමයම බව මංගලට එරෙහි ප්‍රහාරයන්ගෙන් පෙනේ. රාජපක්ෂ රෙජිමයට එරෙහි සටනට අවශ්‍ය වන්නේ පුළුල් සන්ධානයකි. එය බහුත්වවාදී නැඹුරුවකින් යුතු මැද පන්තියට ආමන්ත්‍රණය කල හැකි සන්ධානයක් විය යුතුය. එවන් සන්ධානයක් ගොඩ නගා ගැනීම චම්පිකට තනිවම කළ හැකිද?

මංගල සමරවීර ආණ්ඩු හැදීමට දක්ෂයෙකි. ඒ වගේම විවිධ මතවාදයන්හි සිටින සියළුම දෙනා එක් කිරීමේත් දක්ෂයෙකි. ජවිපෙ සමග සන්ධානගතවීම, 2001-2003 එ.ජා.ප ආණ්ඩුව පෙරළා සන්ධාන ආණ්ඩුව සැකසීම, 2005 මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපති කරවීම, 2015 බල පෙරළිය පිටුපස සිටි දැවැන්ත චරිතයකි මංගල. චම්පික එසේ සියළු පාර්ශවයන් එක් කිරීමේ දක්ෂයකු බව මේ දක්වා පෙන්වා නැත.

එමෙන්ම චම්පික මෙන්ම මංගලත් සිය ඇමතිධූරයන්හි වැඩ පෙන්වූ අයයි. ඔවුන් දෙ‍ෙනාටම නිලධාරීන්ද කැමැතිය. හිටපු මහ බැංකු අධිපති ඉන්ද්‍රජිත් කුමාරස්වාමි නිරන්තරයෙන් මංගලව අගය කරන්නේ ඔවුන්ට සහය ලබා දුන් බවත් ඔවුන්ට සවන් දෙමින් කටයුතු කල බවත් පවසමින්. මෙම ලියුම්කරු සමග සාකච්ඡා කර ඇති විදේශ සේවයේ නිලධාරීන් පවසා ඇත්තේ ලක්ෂ්මන් කදිරගාමර් ගෙන් පසු මෑත යුගයේ බිහිවූ හොඳම විදේශ ඇමතිවරයා මංගල බවයි.

එමෙන්ම මංගල ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතා ඇත්තෙකි. විශේෂයෙන් ඉදිරියේදී බිහිවන එක්සත් ජනපද නව ජනාධිපති ජෝ බයිඩන්ගේ පාලනයේ ඉහළ පෙලේ තීරක නායකයන් මංගලගේ හිතවතුන්ය. මංගලගේ තිස් වසරක දේශපාලන සැමරීමට පැමිණි හිටපු රාජ්‍ය ලේකම් සමන්තා පවර් වද ඉහළ තනතුරකට පත් කරනු ඇත. ඇය පමණක් නොව ඔබාමා පරිපාලනයේ බොහෝ බලවතුන්ද මංගලගේ හිතවතුන්ය. එපමණක් නොව මංගල ඉන්දියාවේද මිතුරෙකි. මංගලට මෙන්ම රාජතාන්ත්‍රික වශයෙන් ඉහළ සම්බන්ධතා සහිත චන්ද්‍රිකා හිටපු ජනාධිපතිනියද මංගලගේ සමීප ‍දේශපාලන සගයෙකි.

චම්පිකට රාජතාන්ත්‍රික වශයෙන් මේ සම්බන්ධතා නැත. මෛත්‍රීපාල සිරිසේනටද එවන් රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සම්බන්ධතා නැති වුවත් ඔහුට මංගලගේ හා චන්ද්‍රිකාගේ සහය ලැබුණි. නමුත් ලංකාවේ අලුත් මැද පන්තියට ආමන්ත්‍රණය කිරීමේ දී චම්පික ඉන්නේ මංගලට වඩා බොහෝ ඉදිරියෙනි.

මංගල මාතර සමාජය අමතා ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රකාශ කලේ ස නෙමේ ෆේල් ස නියෝජනය කල මතවාදයයි ෆේල් යනුවෙනි. ස ෆේල් ස ෆේල් කියමින් අදේශපාලනික සටන් පාඨයක් කර පින්නාගෙන යන විපක්ෂයක් පවතිද්දී මංගලගෙ ඉහත ප්‍රකාශය අතිශයින් දේශපාලනිකය. ඒ වගේම විපක්ෂයේ ඇතැමුන් ජනාධිපති ගෝඨාභයටත් වඩා සිංහල බෞද්ධ වීමට දැගලීම හාස්‍යයට ලක් කරමින් මංගල ප්‍රකාශ කලේ ස නියෝජනය කල සිංහල බෞද්ධ මතවාදය ෆේල් බැවින් ඊට එරෙහිව මතවාදයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් විපක්ෂය සංවිධානගත කල යුතු බවයි.

චම්පික කල යුතුව තිබුණේ මෙම දේශපාලනික ප්‍රකාශයන් පිළිබඳ දේශපාලනික සංවාදයක් ගොඩ නැගීමයි. එය එසේ වී නම් ඇතැම් විට චම්පිකට මේ වනතෙක් ප්‍රවේශ වීමට නොහැකි ජනකොටස් වලට ප්‍රවේශ වීමටද චම්පිකට හැකියාව ලැබීමට ඉඩ තිබුණි.නමුත් සිදු වූයේ අනවශ්‍ය ලෙස කලබලයට පත් වී අදෙශපාලනික ප්‍රහාරයන් ගණනාවක් මංගලට එරෙහිව එල්ල කිරීමයි.

චම්පිකට සිය දේශපාලනයේ ඉදිරි පිම්මක් පැනීමට අවශ්‍ය නම් සිදු කල යුත්තේ මංගල සමග යහපත් දේශපාලන සංවාදයකට යාම මිස මංගල සිය දේශපාලන අභිලාෂයන්ට තර්ජනයක් බව පිළිගනිමින් අතීත දේශපාලනයද ඈදා ගනිමින් ප්‍රහාරයන් එල්ල කිරීම නොවේ. චම්පිකගේ අතීතය හා පෞද්ගලිකත්වය ඈදා ගනිමින් ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කිරීමට නොයාම ගැන මංගලට ස්තූතිවන්ත විය යුතු අතර එය මංගලගේ දේශපාලනික බව පෙන්වයි.

රාජපක්ෂ රෙජිමයට එරෙහිව ඉදිරියේදී ගොඩ නැගීම නියතයක් වී ඇති පුළුල් දේශපාලන බලවේගයකට එක් ප්‍රධාන බාධකයකි සජිත්. ඒ ඔහු කිසිවිටකත් අවස්ථාවක් කැප කිරීමට සූදානම් නෙවන අධිතක්සේරුවකින් යුත් පුද්ගලයෙක් බවට පෙනී යන නිසාය. මංගලට එරෙහි ප්‍රහාරයන් තුළින් පෙන්නුම් කරන්නේ චම්පිකත් සජිත් පන්නයේ අයකු වීමට ඉඩ ඇති බවද? රාජපක්ෂ රෙජිමය පරාජය කල හැක්කේ සජිත්, චම්පික, මංගල, ජවිපෙ, හා සුලු ජාතික දේශපාලන නායකයන්ගේ නම්‍යශීලි දේශපාලන මැදිහත්වීම් හා විශේෂයෙන් කැප කිරීම් මතය.

රාජපක්ෂලා විපක්ෂය තුළ නඩත්තු කරන්නේ කල්ලි වාදී අවස්ථාවාදයයි. චම්පිකත් මංගලත් යන වැඩකරුවන් දෙදෙනාම වහා සිදු කල යුත්තේ යහපත් නව දේශපාලන සංවාදයක් ආරම්භ කිරීම මිස අදේශපාලනික කලබලයක් ඇති කර ගැනීම නොවේ. චම්පික විශේෂයෙන් දැන ගත යුත්තේ ඉදිරි දේශපාලන අවකාශය නිර්මාණය වන්නේ චම්පිකලා නඩත්තු කල විධායක ඒකාධිපතිත්වයක් වෙනුවෙන් වූ මතවාදයකට නොව වඩා පුළුල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ප්‍රවාහයකට බවය.

චම්පික සූදානම් විය යුත්තේ රාජපකෂලාගෙ සිංහල බෞද්ධ අධිපතිවාදී ඒකාධිපති මතාවාදයේ නායකයා වීමට නොව පුළුල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මතවාදයක නායකයා වීමටය.

– දුලාන් දසනායක  (අයිතිය වෙබ් අඩවිය )

Comment (0) Hits: 261

සටකපට ප්‍රචාරණ නිදහස - සටකපට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය !

මෙරට පාර්ලිමේන්තුවට අලුත් සාමාජිකයින් තෝරා පත්කර ගැනීම සඳහා පැවැත්වෙන මැතිවරණයේ කටයුතු දැන් ක්‍රියාත්මකය. පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වනවා මිස බලෙන් ඇතුළු වී සාමාජිකත්වය ගත නො හැක. පාර්ලිමේන්තු සාමාජිකයා යනු මහජන නියෝජිතයා ය. ඔහු හෝ ඇය පුද්ගලිකව ඉල්ලුම් පත්‍ර දමන්නේ නැත. ඉදිරිපත් කරන්නේ නාම යෝජනා මිස ඉල්ලුම් පත්‍ර නොවේ ය. එනම් තමන්ලාගේ නියෝජිතයින් ලෙස පත්විය යුතු යැයි සිතන අයගේ නම් ජනතාව විසින් යෝජනා කරනු ලබන්නේ ය. ඒ කටයුත්ත සියලු ජනයාට එකට කළ නොහැකි නිසා ග්‍රාමීය ප්‍රාදේශීය සහ දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමෙන් ජනතා එකඟතාවෙන් තේරී එන අයට අපේක්ෂක අයිතිය අනිවාර්යයෙන්ම ලබා දීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන පක්ෂයක වගකීමක් ය. ඒ ක්‍රියාවලිය පක්ෂයක කතිපයාධිපති කල්ලියකගේ අත්තනෝමතිකත්වය උඩ සිදුවන්නේ නම් ඒවා නමට පක්ෂ ය. ඇත්තටම නම්  පක්ෂ නොව කල්ලිය. මැතිවරණවලට පෙර   අපේක්ෂකවරණ නැතිකම වනාහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගිලා බහින කළු කුහරයකි. නමුත් ලෝකයේ ජන සහභාගිත්ව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නොව සටකපට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය බලවත් නිසා බොහෝ තැන්වල පවත්වන්නේ මැතිවරණ පමණි.  

ඉල්ලුම් පත්‍ර නොව නාම යෝජනා ඉදිරිපත්කල පසු පත්වීම් ලබන්නේ සම්මුඛ පරීක්ෂණ හෝ තරඟ විභාහ මාර්ගයෙන් නොව ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් ය. ඡන්දය යනු කැමැත්තය. කැමැත්ත ලබාගත යුත්තේ කැමැත්තෙන් හෝ හරයාත්මක අවබෝධයකින් ය. විවිධ උපායන් මගින් අකමැත්ත කැමත්තක් බවට හරවා ගැනීම එනම් කැමැත්ත සකස්කිරීමෙන් හෝ පොළඹවා ගැනීමෙන් හෝ කූට උපාවලින් හෝ බලහත්කාරයෙන් හෝ රැවටීමෙන් හෝ ලබා ගැනීම, යහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට අයිති වන්නක් නොවේ. එක්කෝ එය ජරාතන්ත්‍රවාදයකි, නැතහොත් එය සහචර කල්ලිතන්ත්‍රවාදයකි. ගෙයින් ගෙට ගොස්, තමන්ලාව අපේක්ෂකයින් ලෙස යෝජනා කළ ජනයා මුණ ගැසීමෙන් එහාට ගිය වර්තමාන මැතිවරණ ප්‍රචාරණ ක්‍රමය සහ කර්මාන්තය වනාහි ප්‍රශස්ත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන සන්නිවේදනයක් නොව දේශපාලන අලෙවිකරණයකි. ඒ අලෙවිකරණයත් සාධාරණ එකක් නොව සේරිවාණිජ පන්නයේ අලෙවිකරණයකි, වෙළඳාමකි.

පාර්ලිමේන්තුවේ සාමාජිකයා (member of parliament - MP) යන්නට සිංහල කතාකරන්නන් භාවිතා කරන්නේ මන්තී‍්‍ර, මන්ත්‍රීවරයා, මන්ත්‍රීතුමා වැනි වචන ය. මන්ත්‍රී යන්න බිඳී එන්නේ මන්ත්‍රණ යන සංස්කෘත පදයෙනි. මන්ත්‍රණය කරනවා යනු සාකච්ඡා කරනවා යන්නය. ඒ අනුව මන්ත්‍රී යනු සාකච්ඡා කරන්නා යන අර්ථය ගෙන එන්නකි. ඒ පැහැදිළි කිරීම දැනගත්තේ පරසිදු සිංහල භාෂා ගුරුවරයෙකු වන මා මිත්‍ර සුසිල් ජයසිරි ගෙනි. ශ්‍රී සුමංගල ශබ්දකෝෂය ට අනුව මන්ත්‍රී යනු රාජාදීන් හා රහස් සාකච්ඡා පවත්වන අය, දේශපාලනය සඳහා පත් කළ අය, උපායෙහි දක්ෂයා, මන්ත්‍ර දන්නා යන තේරුම් ඇති පදයක් ය. මන්ත්‍රීන් යනු සාකච්ඡා කරන්නා නම් ආණ්ඩුකාලය පුරාම අඩුම තරමින් විනාඩියක හෝ කිසිම කතාවක් පාර්ලිමේන්තුවේ නොකළ අය හැඳින්විය යුත්තේ කවර නමකින් ද යන්න අපගේ විමසුමට ලක්විය යුතුය. ඔවුන් එසේ කතා නොකලාට නැවත නැවතත් ඔවුන්ට අපේක්ෂක වරම් ලබා දෙන පක්ෂ යැයි කියාගන්නා අය පෙනී සිටින්නේ ජනතාව වෙනුවෙන් ද යන්න පිළිබඳවත් අපගේ අවධානය යොමු විය යුතුය. සටකපට ප්‍රචාරණය අවශ්‍ය වන්නේ මෙවැනි අය දිගින් දිගටම පාර්ලිමේන්තුවට යැවීමට මිස සබෑ ජනතා නියෝජිතයින් පාර්ලිමේන්තුවට යැවීමට නම් නොවේ ය. මේ මගින් බලයට පත්වන මන්ත්‍රීන් ට ගැලපෙන නියම අර්ථය ශ්‍රී සුමංගල ශබ්දකෝෂයෙහි ඇති රාජාදීන් හා රහස් සාකච්ඡා පවත්වන්නා, සහ උපායෙහි දක්ෂයා යන්න බව මගේ යෝජනාවය.    

රටක ක්‍රියාත්මක වන්නේ යහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නම් ඊටම ගැලපෙන පක්ෂ ක්‍රමයක් නම් ඒ දෙකම නියෝජිතයින් සඳහා වන අපේක්ෂකයින් තේරීම සඳහා ද ජනයාට මුලිකත්වය දෙන යාන්ත්‍රණ සකසා ගන්නේය. එහෙම ජනයා විසින් තෝරා දෙන අපේක්ෂයින්ට අමුතු ප්‍රචාරණයක් අවශ්‍ය නැත. ඔවුනට සමාජ දේශපාලන සාක්ෂරතාවක් ලබාදීමේ දැනුවත් කිරීමේ කූටෝපායික නොවන සරල ක්‍රමවිධි භාවිතා කිරීමේ වැරද්දක් නැත. එසේ නොමැතිව කොටි ගණනින් මුදල් සහ  සහචර සම්බන්ධතා යොදා ගනිමින් රටේ සියළු ආකාරයේ මාධ්‍ය මගින් සිදුකරණ ක්‍රියාන්විත,  වනාහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට  නොව සටකපට දේශපාලන අලෙවිකරණයට අයත් වන්නකි. එපමණක් නොව අපේක්ෂිත බල වැයික්කි පුරා දැන්වීම් කටවුට් ප්‍රදර්ශනය කිරීමට ද නිදහස ඉල්ලති. මේ තත්ත්වය වනාහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ මුලධාර්මික ගැටලුවකි. ඉන් එකක් වන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු කුමක් දැයි නොදැන සිටීමය. අනෙක එය දැනගැනීමට වුවමනාවක් නැති කමය.අනෙක එය කණපිට ගැසීම මගින් තම පුද්ගලික බල වුවමනාව සපුරා ගැනීමය. මා මිත්‍ර ජගත් ලියනාරච්චි කියන ආකාරයට නම් මෙරට ඇත්තේ ‘හෙල්මට් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි’. ඒ ගැන පසුව පහදමි.

අලෙවිකරණය සඳහා ප්‍රචාරණය අවශ්‍ය වන්නේ පාර්භෝගිකයාට අවශ්‍ය නැති සහ අදාළ නැති නො විකිණෙන භාන්ඩ, අවශ්‍ය අදාළ විකිණෙන ඒවා  බවට පත්කර ගැනීමට ය. ඇස්කිමෝවරුන්ට ශීතකරණ මිල දී ගැනීමට සිදු කිරීම ප්‍රචාරණයේ කෙලවර යැයි ප්‍රකාශ කරන්නේ ඒ නිසාය. හැබැයි අවසානයේ ඇස්කිමෝවරුන්ට ශීතකරණවලින් ඇති පලක් නැත, මහ ජනයාට මන්ත්‍රීන්ගෙන් පලක් නැත. 

දේශපාලන අලෙවිකරණය විෂය ට අනුව දේශපාලන වෙළෙඳපොළ තුළ අපේක්ෂකයා යනු දේශපාලන භාණ්ඩයකි. ඒ භාණ්ඩය නිෂ්පාදනය කරන්නේ ජනයා නොවේ. එබැවින් ඔවුන් ඒ භාණ්ඩය ගැන කිසිවක් නො දනී. ඒ නිසා ජනයා යනු දේශපාලන පාරිභෝගිකයින් ය. ඒ අනුව මැතිවරණ ප්‍රචාරණය යනු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රියාවක් නොව දේශපාලන බඩු විකුණන ප්‍රචාරණ ක්‍රියාන්විතයකි. එනම් වෙළඳතන්ත්‍රවාදයකි. ඒ අයිතිය සඳහා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මන්තරයක් සේ ජපකරන පක්ෂ ලේකම්ලා කියන්නේ ‘ අපි කොහොමද අපේ අපේක්ෂකයින් ජනතාවට හඳුන්වා දෙන්නේ?’ කියා ය. ජනයා ඇසිය යුත්තේ ‘අපි නොදන්න අය අපි වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් කළේ මොන එහෙකට ද?’ යන්නය.

මා හිතන ආකාරයට මේ මොහොතේ මැතිවරණ ප්‍රචාරණය පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිසම සහ බල-දේශපාලන කණ්ඩායම් අතර පවතින විරසකය සහ මත භේදය ගැන අපගේ අවධානය යොමු විය යුත්තේ ඉහත කී පුළුල් සන්දර්භයේ පිහිටා ය. ජනතාවත්  මැතිවරණ කොමිසමත් නිරීක්ෂණ කණ්ඩායමුත් ඒ ගැන අවධානය යොමුකොට නැත. සිදුවන්නේ මැතිවරණ කොමිසම ඉතාම ඉහළට ඔසවන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මැතිවරණ  සියලු දෙනා විසින්ම අවභාවිතවේ යෙදවීම ය. මේ මැතිවරණය ස්වකීය මුල්‍ය ලාභය සඳහා පාවිච්චි කරන සහ මංකොල්ල කන වෙළඳ ප්‍රචාරණ කොම්පැණිවල ගොදුරු බිමක් බවට පත්ව ඇත. එනම්  ඒ හයිනාවන් සහ ගිජු ලිහිණින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නිදහස උපරිමයෙන්භුක්ති විඳින බව පෙනේ. පොදු ජනයාගේ මුදල් මිලියන දහසක් පමණ ඍජුවම වැය කොට මේ නටන නාඩගම තමන්ලා ට එරෙහිව සිදුකරණ කොඩිවිනයක් බව ජනතාව තේරුම් ගත් දවසක මේ රටේ නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය උපදිනු ඇත යන්න මගේ විශ්වාසය ය.      

ලංකාවේ ඇත්තේ හෙල්මට් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි යැයි ඉහත සඳහන් කළ දෙය කෙටියෙන් පැහැදිළි කර ගමු. මෙරට යතුරුපැදි කරුවන් සහ කාරියන් බොහෝ දෙනෙක් හෙල්මට් පළදින්නේ ආරක්ෂාවට නොවේ. පොලීසිය දඩ ගසාවි යන බියට ය. එසේම මෙරට  දේශපාලකයින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට අදාළ ඇඳුම් ආයිත්තම් පළදින්නේ පොදු ජන යහපත සහ නියෝජනය සඳහා නොව පුද්ගලික බල අරමුණු සාධනය සඳහා ය.  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන සැබෑ බැඳීමකින් නොවේ ය. මේ පැහැදිළි කිරීමට එකඟ අයෙකු අත එසවිය යුත්තේ මැතිවරණ ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරයට පක්ෂව ද? විරුද්ධව ද?

ගෙයින් ගෙට යෑම හැර සියලු ආකාරයේ මැතිවරණ ප්‍රචාරණ වැඩ නීතියෙන්ම තහනම් කළ යුතුය යන්න මගේ යෝජනාව ය. ඒ යටතේ මුදල් ගෙවා හෝ නොගෙවා සිදුකරණ රේඩියෝ, රුපවාහිනී, සහ  පුවත්පත් ප්‍රචාරණය තහනම් කළ යුතුය. සමාජ මාධ්‍ය නියාමනය කළ යුතුය. ඒ සියල්ල කළ යුත්තේ නීතියේ පාලනයට යටත්ව මිස කාගේ හරි වුවමනාවට නොවිය යුතුය. සියලු බල-දේශපාලන කණ්ඩායම්වලට, පුද්ගල ප්‍රවර්ධනය සඳහා නොව, සිය කණ්ඩායමේ අදහස් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට පමණක් සාධාරණව මාධ්‍ය කාල ලබාදෙන නෛතික විධි විධාන සැකසිය යුතුය. ඒවා රාජ්‍ය පෞද්ගලික දෙ අංශයටම අදාළ කළ යුතුය. හරවත් දේශපාලන සන්නිවේදනය යටගොස් සටකපට දේශපාලන අලෙවිකරණය බලවත් වී බාල බඩු ඉහලම මනාපවලට අලෙවිවන සමාජයක, ගාල කඩාගත් මැතිවරණ ප්‍රචාරණ නිදහස සීමා කළ යුතුමය. ඒ සඳහා නීති අවශ්‍යය. 

එසේම මැතිවරණ කොමිසම කඹ ඇදීමේ සහ චන්ඩිපාර්ට් දැමීමේ සරල රසාස්වාදයෙන් මිදී පුද්ගල බල-පෙරේතකරුවන්ගෙන් සහ  වෙළඳ ප්‍රචාරණ කර්මාන්තයෙන් එනම් හයිනාවන්ගෙන් සහ ගිජු ලිහිනින්ගෙන් මැතිවරණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය බේරා ගැනීමට මැදිහත් විය යුතුය. ඊට නීති අවශ්‍යය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නියෝජිත සංස්කෘතියක් නැති රටක අසරණ ජනයාට පිහිටක් පැතිය හැක්කේ නීතියෙන්ම පමණි. හැබැයි ඒ දේවාලයටත් හෙනගසා තිබුනොත් කාට කියන්නද මේ දුක? 

ජේෂ්ඨ කතිකාචාර්ය - ධම්ම දිසානායක

Comment (0) Hits: 516

ගෝඨා නෙවෙයි මතවාදයයි ෆේල් කිව්වාම, චම්පිකවාදීන් ඇයි මෙහෙම???

චම්පික රණවකගේ ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය ආරම්භ වීමත් සමඟ ඔහුට පක්ෂවත් විපක්ෂවත් විවිධ මතවාද පළ වෙමින් තිබේ. පසුගියදා, මෑතක් වන තුරු ඔහු හා එකම කඳවුරේ සිටි මංගල සමරවීරගෙන් පළ වූ විවේචනය ඉන් එකකි. “ෆේල් ගෝඨා නෙවෙයි, ඔහු නියෝජනය කරන මතවාදයයි ෆේල්. ඔහු වෙනුවට ඒ මතවාදයම නියෝජනය කරන ඔහු වැනිම වෙනත් කෙනෙකු ආදේශ කිරීම විකල්පයක් නොවේ” යන්න  එම කතාවේ සාරය ලෙස සැලකිය හැකිය.

විවේචනය ගෙන ආ පුද්ගලයා කවුරුන් වුවත්, එම විවේචනය ඉතා ප්‍රබල දේශපාලන විවේචනයක් බව මගේ අදහසයි. සිදු විය යුත්තේ ඒ ගැන තියුණු දේශපාලන සංවාදයක් ගොඩනැඟීම වුවත් චම්පික හිතවාදීන් හා අනුගාමිකයන් ‘භූමිතෙල් ප්‍රහාරලත් ආශීර්විෂයක්හු මෙන්’ කිපී, මංගලගේ කුලය, ලිංගික රුචිය යනාදී සාධක හුවා දක්වමින් ප්‍රතිචාර දක්වනු පෙනේ. එය ඉතාම කනගාටුදායක තත්වයකි.

එය කෙතරම් කනගාටුදායකද යත්, චම්පික රණවකගේ දේශපාලනය සමඟ කලක පටන් සමීපව කටයුතු කරන විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරයකු වන අනුරුද්ධ ප්‍රදීප් කර්ණසූරිය පවා මංගලගේ කුලමල හුවා දැක්වීමට තරම් පහළට බැස තිබිණි. ‘මංගල වැනි කුලවාදියකුට චම්පිකගේ වර්ගවාදය ප්‍රශ්න කිරීමේ අයිතියක් නැත’ යන්න ඔහුගේ ස්ථාවරයයි.

ඔවුන් මෙසේ කලබල වී ඇත්තේ ඇයි? මංගලගේ මතයට විරුද්ධ නම්,  “නැහැ, ගෝඨා තමයි ෆේල්. අනගාරික ධර්මපාලගේ සිට ක්‍රමිකව ගොඩනැඟුණු සිංහල බෞද්ධ අධිපති මතවාදය ෆේල් නැහැ. එය වර්තමානයේ රාජපක්ෂ ලා අත පැවතුණත් තනි සිංහල බෞද්ධ නායකත්වයක් පිළිබඳ සිහිනය යථාර්ථයක් බවට පත් කිරීමට න්‍යාය හා ජවය සැපයූ සැබෑ වීරයා චම්පික රණවකයි, එම බලවේගයේ නායකත්වය, දුර්වල ගෝඨාභය ගෙන් ගලවා, සැබෑ උරුමකරු වන චම්පික රණවක රාජාභිෂේක කිරීම මේ මොහොතේ කාර්යභාරයයි. අප කැප වී සිටින්නේ ඒ වෙනුවෙන්” යැයි කොන්ද පණ ඇතිව කෙළින් කියන්න බැරි ඇයි!??

මා දකින හැටියට චම්පික නියෝජනය කරන මතවාදය එයයි. එහෙත් ඔහු සහ අනුගාමිකයන් එය ප්‍රසිද්ධියේ පිළිගැනීමට හෝ මේ මොහොතේ ඒ සංවාදය කරළියට එනවාට කැමති නැත. ඒ වෙනුවට ඔවුන් කැමති චම්පිකගේ අධ්‍යාපන සුදුසුකම්, ඇමතිවරයකු ලෙස ඔහුගේ සාර්ථකත්වය, කථිකත්වය, දේශපාලනයේ උපායශීලීබව ආදී කුසලතා ඉස්මතු කරමින් ඔහුගේ පෞද්ගලික ප්‍රතිරූපය ගොඩනැංවීමටය! මංගල ඒ කඩතුරාව ඉරා දමා, සැබෑ ප්‍රශ්නය කරළියට ගෙන තිබේ. ඔහු එක පොලු පහරින් කණාමුට්ටිය බිඳ දැම්මේය.

චම්පිකවාදීන්ට දැන්, මේ සැබෑ ප්‍රශ්නයට මුහුණ දීම හා ඒ පිළිබඳ ශිෂ්ඨසම්පන්න ලෙස සංවාදගතවීම හැර අන් විකල්පයක් නැත. සමහරවිට එය චම්පික රණවකට මෙතෙක් පැමිණි ගමන ගැන ස්වයං මෝහනයෙන් තොර සාධාරණ තක්සේරුවකට එළැඹීමටත් නව දේශපාලන ගමන් මඟක් විවර කර ගැනීමටත් ලැබෙන අනගි අවස්ථාවක් වීමටද ඉඩ තිබේ.

ඒ කොයි හැටි වෙතත්, චම්පිකගේ ජනපති සිහිනය ගැන මගේ අදහස මෙයයි: චම්පික කිසිදා විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයට විරුද්ධ වූයේ නැත. ඔහුගේ අභිලාෂය වූයේ කෙසේ හෝ එම ධුරයට පත් වීමය. ඔහුගේ සමස්ත දේශපාලන ගමන්මඟම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමය ගැන විශ්වාසය තැබූවක් නොව, බලහත්කාරය, ප්‍රචණ්ඩ කඩාවැදීම්, වහසිබස් හා තර්ජන, ජාතිවාදය හා ආගම්වාදය පදනම්කරගත් උද්වේගකර කථා සහ කුඩා කල්ලි කණ්ඩායම් විවිධ ප්‍රචණ්ඩ මැදිහත්වීම් සඳහා මෙහෙයවීම, යුද සමයේ අප්‍රකට මෙහෙයුම්, උපායශීලී පිල්මාරු හා සටකපට දේශපාලන ගේම් මත පදනම් වූවකි.

විශේෂයෙන් අවධාරණය කළ යුතු කරුණ නම්, දැන් තිබෙන්නේ ඔහු සිහින දුටු විධායක ජනාධිපති ධුරය නොව, 20 වන සංශෝධනය හරහා තවත් ශක්තිමත් වුණු සර්වබලධාරී විධායකයකි. එයට සමාන ධුරයක් ලොව කොතැනවත් නැත. අඩුතරමින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කිරීමට පවා එම ධුරය බැඳී නැත.

චම්පික වැනි ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ඉතිහාසයක් ඇති පුද්ගලයකු අතට එවැනි බලයක් ලබා දීමට සිහි බුද්ධිය ඇති කිසිවකු සිහිනයෙන්වත් නොසිතිය යුතුය! පුද්ගල ප්‍රතිරූප පසුපස යන දේශපාලනයේ කූටප්‍රාප්තිය යනු ගෝඨාභය යි. ඒ මුළාව ඔහුගෙන් තීරණාත්මක ලෙසම අවසන් කළ යුතුය! එය කළ හැක්කේ කෙසේද යන්න මේ මොහොතේ කළ යුතු දේශපාලන සංවාදයයි.

ජීවන්ත ලියනගේ – මුහුණු පොතෙන්.

Comment (0) Hits: 263

ශ්‍රී ලංකාව: සුනිල් ජයවර්ධනගේ ජීවිතයේ වටිනාකම කීයද?

සුනිල් ජයවර්ධන ත්‍රිරෝද රථ රියැදුරන්ගේ නියෝජිතයෙකු විය. මූල්‍ය සමාගමක් විසින් ගෙන යනු ලැබූ ත්‍රිරෝද රථයක හිමිකරුවෙකු නියෝජනය කිරීම සඳහා එම මූල්‍ය සමාගම වෙත ගිය ඔහුව සමාගම ඉදිරිපිටදී පුද්ගලයන් අට දෙනෙකු හෝ ඊට වැඩි සංඛ්‍යාවක් විසින් ඝාතනය කරනු ලැබීය. මෙම කථාන්දරය දැන් හැම කෙනෙක්ම දන්නා අතර, මේ මොහොත වන විට රට තුළ කතාබහට ලක් වෙමින් පවතියි.

මේ සිදුවීමේදී අරාවුලට හේතු වූ මුදල රු. 35,000 කි. කොරෝනා වෛරස් සහ එයින් ඇති වූ ඇඳිරි නීති තත්වයයන් මත බොහෝ ත්‍රිරෝද රථ හිමිකරුවන් ආදායමක් ලබාගැනීමට අසමත් වූ අතර, ඒ අනුව සිය මාසික වාරික ගෙවීමට ඔවුන් අසමත් වී ඇත. සිය මාසික වාරික ගෙවීමට අසමත් වන අයට මාස කිහිපයක ක්ෂමා කාලයක් ලබාදෙන ලෙසට බැංකු සහ සෙසු ආයතනවලට ප්‍රසිද්ධ උපදෙස් ලබා දී තිබිණි.

මෙසේ තිබියදී සුනිල් ජයවර්ධන ඝාතනය කරනු ලැබුවේ ඔහු මේ ප්‍රශ්නයට මැදිහත් වීමට උත්සාහ කිරීමේදී ය.

සදාචාරාත්මක සහ දේශපාලනික වශයෙන් මෙහිදී වැදගත් කාරණය වන්නේ රු. 35,000 කට මිනිසෙකුව මහ දවාලේ ඝාතනය කළ හැකි වීමයි. නිසැක වශයෙන්ම මෙම ඝාතකයන් මේ ඝාතනය සිදුකරන්නේ පුද්ගලික හේතු මත නොවේ. හුදෙක් ඔවුන් විසින් තමන්ට ලැබුණු උපදෙස් ක්‍රියාත්මක කළා පමණි. මේ අනුව මෙහිදී අපි වරදේ නීතිමය ගැටළු පිළිබඳ අවධානය යොමු නොකරමු. අපගේ අවධානයට ලක් වන්නේ මේ තරම් සුළු මුදලක් සම්බන්ධ ආරාවුලකට මිනිසෙකු ඝාතනය කිරීම පිළිබඳව ය. මුදල විශාල නම් අපරාධය සාධාරණීකරණය කළ හැකි බව මෙයින් අදහස් නොවේ. නිසැක වශයෙන්ම, ඕනෑම මුදල් ප්‍රමාණයකට මිනිසෙකු ඝාතනය කිරීම සියලු සදාචාර සම්මතයන් ඉක්මවා යන්නකි. කෙසේ වෙතත්, සාපේක්ෂව කුඩා මුදලක් නිසා මිනිසෙක් මරා දමන විට එය පොදු සදාචාර තහනම් ඉක්මවා යනවා පමණක් නොව රට තුළ සිදුව ඇති මානසිකත්වයන්ගේ වෙනස්වීම් ද හෙළිදරව් කරයි. මේ අනුව, මෙම ඝාතනය සදාචාරමය ගැටළුවක් පමණක් නොව ශ්‍රී ලාංකේය සමාජය තුළ සිදුවෙමින් පවතින පරිණාමනයන් පිළිබඳ සමාජවිද්‍යාත්මක ගැටළුවක් ද වේ.

බරපතළ අපරාධ පිළිබඳ උදාහරණ ස්වල්පයක් මගින් කිසිදු සංස්කෘතියක් හෝ සමාජයක් විනිශ්චය කළ නොහැක. සංස්කෘතියක් යනු වඩාත් ගැඹුරු දෙයක් වන අතර ඒ අනුව ගැටළුව වන්නේ එම සිද්ධිය හෝ එවැනි රට තුළ යම් මොහොතක සිදුවන යම් සිදුවීමක් හෝ සමාන සිදුවීම් මත පදනම් ව විනිශ්චයක් කිරීම නොවේ.

සැබවින්ම ගැටළුව වන්නේ පැරණි සහ සිය සංස්කෘතික සම්මතයන් දීර්ඝ කාලයක් මුළුල්ලේ සංස්ථාපනය කරගෙන තිබූ සංස්කෘතියක් තුළ සුළු කාරණයන් සම්බන්ධයෙන් සිදුවන මෙබඳු ඝාතනයන් අභියෝගයට ලක් නොවී පැවතීමයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාග් ඉතිහාසය පිළිබඳ අධ්‍යයනයන්ගෙන් ඉතා පැහැදිලිව ස්ථාපනය කර තිබෙන්නේ මේ රටට වසර 100,000කට වඩා වැඩි ඉතිහාසයක් පවතින බව ය. දේශීය ආදිවාසී ප්‍රජාව දීර්ඝ කාලයක් මුළුල්ලේ සංස්ථාපනය වී සිටියහ. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ජනතාවක් එකට ජීවත් වන විට, ලිඛිතව නැති වුවත්, හැසිරීම් සම්බන්ධයෙන් මග පෙන්වන යම් නිශ්චිත සම්මතමය රාමු සඳහා පොදු අවබෝධයක් සහ එකඟතාවක් ස්ථාපනය වීම සිදු වේ. මේ දීර්ඝ කාලපරිච්ඡේදය තුළ ආදිවාසී ජනතාව සාමයෙන් ජීවත් වූහ. පසුකාලීනව බුද්ධාගම වැනි ආගම්වලින් ඔවුන් වෙත යහපත් බලපෑම් එල්ල වූ අතර, එමගින් ද ජනතාවකගේ සදාචාරාත්මක ශක්තිය වැඩි කර තිබුණා විය හැකිය.

කෙසේ නමුත් මෑතකාලීන ඉතිහාසය පෙන්වා දෙන්නේ සමාජයේ අතිශය ගැඹුරු මට්ටමමක බරපතළ බාධාකාරී බවත් ඇති වෙමින් පවතින බව ය. ඒ අනුව ඇතැම් තැනැත්තන් සහ කණ්ඩායම් විසින්, මෙකී මනා ලෙස සංස්ථාපනය වූ සදාචාරාත්මක සම්මතයන්, අතිශය සුළු සහ නොවටිනා දේ සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා නොසලකා හරින බවක් පෙනී යයි. එවැනි කලබලයක් ඇති වීම වළක්වා ගැනීමට නම් එහි භයානක ප්‍රතිවිපාක සමස්ත සමාජයේ කැළඹිල්ලක් ලෙස තේරුම් ගත යුතුය. සමාජයක අභ්‍යන්තර සමතුලිතතාවයකට බාධා කිරීම භයානක බව හැමවිටම සනාථ වී තිබේ. සමාජයකට සිය ජීව ශක්තිය රඳවා ගත හැක්කේ සමාජය එකට බැඳ තබාගන්නා අභ්‍යන්තර සමතුලිතතාවය නොවෙනස්ව පවතින්නේ නම් පමණි.

තනි පුද්ගල මනුෂ්‍යයෙකු සම්බන්ධයෙන් ද මේ තත්වයේ වෙනසක් නැත. සියලු තනි පුද්ගල මනුෂ්‍යයෝ ස්වකීය පරිණාමයේ දීර්ඝ කාලපරිච්ඡේදයක් තුළ සංවර්ධනය කර ගෙන ඇති විභවයන් සමග උපත ලැබුවාහු වෙත්. එම මිනිසුන්ගේ මානසික සහ මනෝවිද්‍යාත්මක සමතුලිතතාවය හුදෙක් ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික ජයග්‍රහණයක් පමණක් නොව පරිණාමීය ක්‍රියාවලියක ජයග්‍රහණයක් වේ. කෙසේ වෙතත් කුමන හෝ හේතුවක් නිසා තනි පුද්ගලයෙක් තුළදී මේ සමතුලිතතාවය කැළඹෙන විට එය එම පුද්ගලයාගේ හෝ සමස්ත සමාජයේ පාලනයෙන් බැහැර වන සියලු ආකාරවල මානසික හෝ සෙසු රෝග පීඩාවන්ගේ මූලය බවට පත් වේ.

විශේෂයෙන්ම 20 වන සියවසේ මනෝවිද්‍යාව සංවර්ධනය වී තිබෙන්නේ ඉතාම අගනා විද්‍යාත්මක ශාඛාවක් ලෙස වන අතර, තනි පුද්ගලයන් තුළ සමතුලිතතාවයට බාධා සිදුවිය හැකි ආකාරය සහ එයින් ඇති විය හැකි ප්‍රතිවිපාක එමගින් දක්වා තිබේ.

කැළඹුණු සමාජයක් !

සුනිල් ජයවර්ධනගේ සිදුවීම සහ එයට සමාන සිදුවීම්වලින් පෙන්වා දෙන්නේ ශ්‍රී ලාංකේය සමාජය තුළ සමාන කැළඹිලි ප්‍රකාශනයට පත් වෙමින් පවතින බවයි. එබඳු කැළඹිලි නිතරම ඇතිවන්නේ එයින් අගතියට පත් අය ඒ පිළිබඳව දැනගැනීමට ද පෙර ය. ඒ අනුව සුනිල් ජයවර්ධනගේ සිද්ධිය මේ ආකාරයේ කැළඹිල්ලක ආරම්භයක් ප්‍රකාශනයට පත්වීමක් නොවේ. ඒ වෙනුවට එය ශ්‍රී ලාංකේය සමාජයේ වඩාත් ගැඹුරේ පවතින වඩාත් ගැඹුරු ප්‍රශ්නයන්ගේ ප්‍රකාශනයකි.

අවසානයේදී එබඳු කැළඹිලිවලින් පෙන්වා දෙන්නේ අප ඈඳී සිටින මනුෂ්‍ය ජීවිතයේ වටිනාකම් ය. සමාජ විසින් ඒවායේ සමතුලිතතාවය රඳවා තබාගන්නා විට ජීවිතයේ වටිනාකම පොහොසත් වන අතර, සමාජ සබඳතා ද වඩාත් පරිණත හා මානුෂීය වේ. එම සමතුලිතතාවය කැළඹී බිඳී යන විට ජීවිතයේ අගයම ඌන වෙයි. ජීවිතය ගැන සමාජීය සංජානය අවප්‍රමාණ වන විට ඕනෑම දෙයක් විය හැකිය. මනුෂ්‍ය ඝාතන, ස්ත්‍රී දූෂණ හෝ නීතිවිරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය හඳුන්වා දීමට තරුණ ජීවිත බිලි දීම ද ඇතුළත්ව වෙනත් ඕනෑම ආකාරයක අපරාධ කැළඹුණු සමාජයක් තුළ සිදුවිය හැකිය.

කෙසේ වෙතත් සමස්ත සමාජය අතිශය කැළඹිලි සහගත තත්වයක පවතින විට එයින් පාසල් සහ සෙසු ආයතන විසින් අපේක්ෂිත බලපෑම සිදු නොකරනු ඇත. ජීවිතයේ සමස්ත වටිනාකම පහළ වැටෙන විට එයින් අදහස් කරන්නේ එම සමාජය තුළ ජීවත් වන සියලු දෙනා සහ පරම්පරා ගණනාවක් විසින් විදහා දක්වන්නේ ද හොඳ නොව නරක යන්නයි.

මේ වන විට සිදුවන සෙසු ඝාතන ගණනාවක් මෙන්ම සුනිල් ජයවර්ධනගේ ඝාතනය ද ගැඹුරු සමාජමය හැඟවුම් සහිත ය. අතිශය විශාල කැළඹීමකට ලක් වූ තත්වයකට ප්‍රවිශ්ට වී ඇති සමාජයක් තුළ ඒවායෙන් ඉතා දරුණු ප්‍රතිවිපාක ඇති නොවන්නට නම් මේවා ප්‍රවේශමෙන් ග්‍රහණය කරගෙන ආමන්ත්‍රණය කළ යුතුය.

සිය සායනවලදී හමුවුණු රෝගීන් පිළිබඳ නිරීක්ෂණ පදනම් කරගෙන කාල් ජුන්ග් විසින් සිදුකළ ලෝක යුද්ධ පිළිබඳ පුරෝකථන මෙහිදී සිහිපත් වේ. හදවතේ සහ මනසේ ගැටළු සම්බන්ධයෙන් සුවිශේෂීතාවය සහ සාමාන්‍යය තදින් බැඳී තිබේ.

- බැසිල් ප්‍රනාන්දු

# # #

The Asian Human Rights Commission (AHRC) works towards the radical rethinking and fundamental redesigning of justice institutions in order to protect and promote human rights in Asia. Established in 1984, the Hong Kong based organisation is a Laureate of the Right Livelihood Award, 2014. 

Comment (0) Hits: 601

මුළු ත්‍රිපිටකයම කට පාඩම් කලත් වැඩක් නෑ !

ගිය අවුරුද්දේ, ඉන්දියාවේ බරණැසි නුවර ගංගා ගං ඉවුරේ දුටු දර්ශන මට මතක් වෙනවා. එක් මළ සිරුරක් ගං ඉවුරේ තබාගෙන කිරි වලින් සෝදනවා, තවත් දේහයක් ලී වේදිකාවක් මත තබා සුදු රෙදි වලින් ඔතා හය දෙනෙකුගේ පමණ උරහිස් මත ඔසවා ගං ඉවුර වෙත ගෙන එනවා, තවත් දේහයක් දර සෑයක් මත දහනය කරනවා. 

උපත මෙන්ම මරණයත් ජීවිත චක්‍රයේ ස්වභාවික දෙයක් කියල බෞද්ධයින් වන අපි විශ්වාස කරනවා. බුද්ධාගමට සමානව හින්දු ආගමේත් ශරීරයේ තාවකාලික ස්වරූපය පිලිගන්නවා. දේහය කියන්නේ බඳුනක්  පමණක් බවත්, මරණයෙන් පසුව, පණ නැති දේහය අත්හැරලා අපේ ආත්මය වෙනත් ස්වරූපයකින් යලි උපත ලබන බව, පුනරුප්පත්තිය විශ්වාස කරන අපි විශ්වාස කරනවා. 

කොච්චර මෙහෙම විශ්වාස කරත්, අපේ ජීවිත වලින් සමීප කෙනෙක් සමුගත් විට අපිට දැනෙන්නේ කම්පනයක්, කණගාටුවක්, ඉදිරිපත් වන්නේ දුක්බර හැගීම් පිරුණු අවස්තාවක්. අපේ ඥාතියාට, හිතවතාට, මිතුරාට පිං පමුණුවන්න, ඔවුන්ව මතක් කරන්න අපි නොයෙකුත් දේ කරනවා.

ගිය අවුරුද්දේ මෙගේ ලොකු බාප්පා අප අතරින් හදිසියේම සමුගත් මොහොත මට සිහිපත් වෙනවා. කවුරුත් නොහිතපු මොහොතක, ඔහුගේ දියණිය සාමාන්‍ය පෙළ ලියන්න සති ගණනකට පෙර ඔහු මෙලොවෙන් සමු ගත්තා. කොඩි ඔසවලා, මළ බත උයලා, මතක බණ, හත් දවසේ දානය, තුන් මාසේ දානය, අවුරුද්දේ දානය වැනි විවිද චාරිත්‍ර යුතුකම් හැටියට ඉටු කරා. මේ දුක්බර අවස්ථාවේ,  අලුත් ආත්මයක් කෙරෙහි  තිබෙන අපේ අගමික විශ්වාසය, ඒ සිත් තුල තිබුණු වේදනාවට යම්කිසි සිසිලසක් වුනා කියල මම හිතනවා.

මම කියවලා තියෙනවා හින්දු ධර්මයට අනුව දේහයක් අධාහනය කිරීම තුලින්, මියගිය පුද්ගලයාගේ ආත්මය ඉක්මනින් ඒ ශරීරයෙන් නිදහස් වෙනවා කියලා, එතුලින් පුනරුප්පත්තියේ ගමන කඩිනම් කිරීමට අදාහනය සුදුසුයි කියලා කියනවා. 

කොරෝනා අසාදිත වූ දින 20ක දරුවෙකුගේ දේහය, PCR පරීක්ෂණයකින් තොරව හා දෙමව්පියන්ගේ අවසරයකින් තොරව ආදාහනය කිරීමට සෞඛ්‍ය බලධාරින්කටයුතු කල බවට මාධ්‍යයෙන් වාර්තා කර තිබුනා. මේ ඛේදනීය සිදුවීම පිළිබඳව සමාජ මාධ්‍ය වල විවිද අදහස් පළවුනා.

ඒ අතරින් එක් කාන්තාවකගේ facebook සටහනක් මගේ හිතට වැදුනා. ඇය මෙසේ කයා තිබුණා “දින 20ක දරුවෙකු පුළුස්සා දැමීම කොතරම් අමානුෂිකද”. මගේ නූගත් හිතට එක්වරම සිතුනේ, මැරිච්ච් කෙනෙක්ගේ දේහය පුච්චන එක දරුවෙකු පණ පිටින් පුච්චනවාට සමාන කරන්නේ කොහොමද ? නමුත් මේ කාන්තාව මෙවැනි අදහසක් ප්‍රකාශ කරන්නේ ඇයි කියලා තේරුම් ගැනීමට මට අවශ්‍ය වුනා.

හින්දු හා බෞද්ධ විශ්වාසයට අනුව පන නැති ධේහයක් යන්න, හිස් බඳුනක්  මෙන්, පණ නැති දේහය පලකට නැති දෙයක්. කෙසේ වෙතත් ආත්මය ගැනත්, මෘත දේහයක් ගැනත් එලෙස නොසිතන විශාල පිරිසක් ලංකාවේ සිටින බව මට පැහැදිලි වුනා. ඇයි මේ මුස්ලිම්වරු භූමදානය ගැන මෙතරම් සංවේදී ? මට මේක ප්‍රහේලිකාවක් වුනා.

අන්තර්ජාලය ඔස්සේ මේ ගැන සොයා බලන විට වැඩි හරියක් තොරතුරු තිබෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම්වරුන්ගේ මළ සිරුරු බලහත්කාරයෙන් පුළුස්සන එක පිලිබදවයි. මේ මාතෘකාව ගැන වැඩි විස්තර සොයා ගැනීම තරමක් අපහසු කරුණක් බව මට වැටහුනා. 

මිතුරන් කිහිප දෙනෙකුගෙන් ලැබුණු තොරතුරුත්, අන්තර්ජාලයෙන් සොයාගත් තොරතුරු වලත් අනුව, ඉස්ලාමීය මෙන්ම කතෝලික හා ක්‍රිස්තියානි, යුදෙවූ යන ආබ්‍රහමික ආගම් තුල අදාහනයට ඇති විරුද්ධත්වය හා භූමදානයට ලැබෙන ප්‍රමුඛත්වය ඒ ආගම් තුල මුල්තැන් ගන්නා කාරණයක් බව එලි වුනා. 

බෞද්ධයින් හා හින්දු භක්තිකයින් මෙන්ම මරණයෙන් පසු ජීවිතයක් ගැන මුස්ලිම් හා ක්‍රිස්තියානි භක්තිකයින්ද  විශ්වාස කරනවා. පුනුරුප්පත්තිය වෙනුවට, ආබ්‍රහමික ආගම් විශ්වාසය කරන්නේ ‘නැවත ඉපදීම’ යන සංකල්පයයි. ඔවුන් විශවාස කරන පරිදි එක්තරා දිනයක දෙවියන් වහන්සේ විසින් මරණයට පත්වුණු සියලු ජීවිතවලට නැවතත් පණ ලබාදෙනවා. ඉන්පසු ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලය පුරා කල හොද හා නරක දෙස බලා දෙවියන් වහන්සේ විසින් ඔවුන් ගැන විනිශ්චයක් ගන්නවා. නැවත කැදවන ජීවිතය දිවිය ලෝකයටද නැතිනම් අපායට යවන්නේද යන්න ‘විනිශ්චය දිනයේදී’ දෙවියන් වහන්සේ තීරණය කරනු ලබනවා. 

මාගේ වැටහීමට අනුව, මේ ආගම් තුල අදාහනයට විරුද්ද වීමට ප්‍රධාන හේතුව රඳා පවතින්නේ ‘විනිශ්චය දිනය’ කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය පදනම්වයි. ඔවුන් විශ්වාස කරන පරිදි, නැවත පණ දීමටනම්, පණ ලැබීමට නම් මියගිය පුද්ගලයාගේ දේහයේ යම්කිසි කොටසක්  භාවිතා කිරීමට සිදුවෙනවා. ආදාහනය තුලින් මියගිය කෙනෙකුගේ සමීපයන්ට ඔවුන්ගෙන් ඉටුවිය යුතු යුතුකම් පැහැර හැරියා මෙන් සැලකෙනවා.

කෙසේ වෙතත්, මෑත කාලීනව කතෝලික, ක්‍රිස්තියානි හා ආගම් තුල එම විශ්වාසය පිලිබඳ යම් වෙනස්වීමක් සිදුවී ඇති බව මට දැනගැනීමට ලැබුනා. යුදෙවුවන් වුවද විශේෂ හේතු මත ආදාහනය අනුමත කර තිබෙන බව මට මිතුරෙකු පැවසූවා. නමුත් ඉස්ලාම් ආගමේ එවැනි වෙනස් වීමක් සිදුවී නෑ.

එමෙන්ම ඉස්ලාමික භක්තිකයින්ට ඔවුන්ගේ ධර්මයෙන් පවසා ඇත්තේ මිය ගිය පුද්ගලයාට පවා  සැලකිය යුතු බවත් ගෞරව කල යුතු බවත්ය, ඒ ගෞරවය ජීවත්ව සිටින කෙනෙකුට හා සමාන විය යුතු බවත්ය. ආදාහනය යනු දේහය විකෘති කිරීමක් හෝ එයට අගෞරව කිරීමක් බැවින් සලකන නිසා ඉල්සාමිය පුද්ගලයින්ට අධාහනයකට සහභාගී වීම හෝ අනුබල දීම පවා තහනම්. 

මේ කරුණු  වටහාගනීමෙන් පසුව, ඉස්ලාමීය පසුබිමක හැඩුණු වැඩුණු පුද්ගලයෙකුට, ළදරුවෙකුගේ දේහය ආදාහනය කිරීම, පන ඇති දරුවෙකුව පුළුස්සනවා මෙන් හැගීමට ඉඩක් ඇති බව මට තේරුනා.

නැවත නැගිටීම, දිව්‍ය ලෝකය, අපාය යන විශ්වාසයන් ගැන පෞද්ගලික විශ්වාසය කුමක් වූවත්, තමන්ගේ ඥාතියෙකු, හිතමිතුරෙකු, දරුවකු, මවක් හෝ පියෙක්, සහෝදරයෙක් හෝ සහෝදරියක් මියගිය කෙනෙකු කෙරෙහි මනුෂ්‍ය කමක් තියෙන ඕනෑම කෙනෙකුට දැනිය යුත්තේ අනුකම්පාවක් යයි මට හැඟුනා. 

එමෙන්ම මුළු ජීවිත් කාලය පුරාම දිනකට පස්වතාවක් යාඤා කරමින්, දිනපතා හෝ සති පතා පල්ලි යමින්, ආදායමෙන් අවම වශයෙන් 2.5 % දුප්පතුන් වෙනුවෙන් පරිත්‍යාග කරමින් ජීවත් වුන මුස්ලිම් භක්තියෙකුට ඔවුන්ගේ ආගමික විශ්වාසයට අනුව අවසන් ගෞරවය දීම වැලක්වීමට කවරෙකු හෝ දැනුවත්ව කටයුතු කරන්නේ නම්, මියගිය තැනැත්තාගේ පවුල් වල උදවියට, හිත මිතුරන්ට, ඔවුන්ගේ හිත් වලට දෙන දුක හෝ වේදනාව, බෞද්ධයෙකු ලෙස මා දකින්නේ ඔවුන් කරන පවක් ලෙසයි.

COVID-19 නිසා සෞඛ්‍ය බලධාරීන් ගෙන ඇති පියවර හේතුවෙන් මිය යන මුස්ලිම් භක්තියින්ට තම ආගමික විශ්වාසයන්ට අනුව තම ඥාතීන් වෙනුවෙන් අවසන් කටයුතු කිරීමට හා අවසන් ගෞරව දැක්වීමට නොහැකි වී තිබෙනවා. පුරවැසියන් ලෙස බලධාරීන්ගෙන් අපි  බලාපොරොත්තු වන්නේ අපගේ නිදහසට යම් බාධාවක් කරන්නේ නම්, එයට පැහැදිලි හේතුවක් හා විශ්වාසීය තොරතුරු, සාධක හා සාක්ෂි ඉතා කඩිනමින් ඉදිරිපත් කිරීම පමණයි. 

මේ ගැටලුවට විසදුමක් මා සතුව නැත. කෙසේ වෙතත්, ඕනෑම ගැටළුවක් ඉදිරියේ තාර්කිකව මෙන්ම සංවේදීව හා මානුෂිකව බැලීමට අපගේ යුතුකමයි. එතුලින්, රටට මෙන්ම සිත් වලට සිදුවෙන හෝ සිදුවියහැකි හානිය අවම කරගැනීමට හැකිවනු ඇතැයි මා විශ්වාස කරනවා. 

සමාජ මාධ්‍ය තුල දකින සමහර සටහන් කියවන විට, මට සිතෙන්නේ, ඒවායේ රචකයින් මා ලෙසම මෙම ගැටලුව ගැන නිසි අවබෝදයක් නොමැති නිසා කල ප්‍රකාශයන විය යුතු බවයි.

කෙසේ වෙතත් තවත් සමහර අදහස් කියවනවිට මට සිහිපත් වුනේ, කොළඹ ආනන්ද විදුහලේ හය වසර බුද්ධාගම පන්තියේ මට උගන්වපු ගරු ස්වාමීන් වහන්සේ එක් වතාවක් මුළු පන්තියටම බැණවැදුණු ආකාරයයි 

“තමුසෙලා මුළු ත්‍රිපිටකයම කට පාඩම් කලත් වැඩක් නෑ, අබමල් රේණුවකවත් කරුණාවක් හිතේ නැතුව මොන බෞද්ධකමක්ද ?”

නීතිඥ වරුණ පද්මසිරි 

Comment (0) Hits: 260

ශන් ලා, මන් ලා සහ කරන් ලා/වතුකර කුමාර රාජ්‍යය !

වතුකර කුමාර රාජ්‍යයයේ පාලක පරම්පරාවේ දෙවැනි ලේ උරුමක්කාරයා මිය ගියේ ය. පසුතලය හෝ පෝරුව ලෙස ට ඒ දෙවැනියා ගේ මළ සිරුර  සකසා සරසා ගෙන දින පහක් පුරා පැවැත්වුන අවමංගල්‍ය උත්සවය අවසානයේ දී චිතකයට ගිනි තැබීම තෙවැනි ලේ උරුමක්කාරයාගේ රාජාභිෂේකයේ  සමාරම්භක ගිනිසිළුව බවට පත්කර ගත්තේය. මළ සිරුර ට ඉදිරියෙන් විවෘත රථයක නැග ජනයාට ආචාරකරමින් යන තරුණ කුමරා, වතුකර ජනතාවගේ අනාගතය තමන් යැයි ද ඒ ජනයා පොහොරට ගෙන තමා මිය ගිය පියාගේ සාම්ප්‍රදායම යළි උපද්දන බව සපත කළේය. රූපවාහිනියෙන් ඒ තරුණ කුමරා දෙස බලා, පියා මැරුණු විට එකම පුතු හැසිරිය යුත්තේ එසේ දැයි අසන වතුකරයෙන් පිට ජනයා ඒ විශ්මය ජනක ප්‍රශ්නයේ උපකාරයෙන් තම තමන්ලාගේ  වර්තමාන හැසිරීමේ ඉතිහාසය මොහොතකට අමතක කළේ ය. හරි නම් කළ යුත්තේ මේ පෙළහර හරහා තම අඥාන ඓතිහාසික වර්තමාන දේශපාලන හැසිරීම විවේචනයට හසුකර ගැනීමය. 

සයිබර් සමාජ මාධ්‍ය විරෝධතාවලින් පිරී ගොස්ය. ඒ ‘එකම රටක් එක නීතියක්’ සංකල්පය වතුකර කුමාරවරුන් විසින් නිර්දය ලෙස කඩා දැමුවාය, ආණ්ඩුව මුනිවත රැක්කාය, සහ ඊට උඩගෙඩි දුන්නාය යන චෝදනාව මත පිහිටා ය. වතුකර පාලක කුමාරවරුන් විසින් නිරෝධායන නීති අමුඅමුවේ  උල්ලංඝනය කරා යැයි චෝදනා කළ අය ඊට වගකිවයුත්තන් ලෙස නම් ලයිස්තුවක් ම ඉදිරිපත් කළේය. විශේෂත්වය වන්නේ, ඒ අතුරින් වඩාත්ම විවේචනයට ලක් වූයේ දේශපාලකයින් නොවන නියෝජ්‍ය පොලිස්පති, සෞඛ්‍ය අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් සහ යුධ හමුදාපති යන අය වීමය. 

මාස කීපයක් තිස්සේ පවතින නිරෝධායන නීති නිසා ඇතිවූ මානවීය දුක් වේදනා සිදුවීම් සහිතව ගෙනහැර පෑ විරෝධතාකරුවන් නීතිය හැමෝටම සමාන විය යුතු යැයි  හඬ නැගුවේය. අසාධ්‍යව සිටි මව් බැලීමට කොළඹ ඒමට දුම්රියපොළට ආ පුතුට අවසර නුදුන් දුම්රිය නිලධාරීන්, දියණියගේ මළ ගමට ඒමට නොහැකි වූ පියවරුන්, කොළඹ සහ රටේ තැන්තැන්වල  හිරවුන මිනිසුන් , පැය අටකට ඇඳිරිනීතිය ඉවත්කළ විට කුළී වැඩ සොයාගෙන ආ මිනිසුන්, රට තුළ අසරණභාවය ට පත්වී සිටින ගෘහ සේවිකාවන් සහ ගෘහ සේවකයින් ඇතුළු අවිධිමත් රැකියා කරන්නන්, ඔන්ලයින් පහසුකම් නැති අන්ත දිළිඳු දරුවන් සහ දෙමව්පියන් යනාදිය ඒ  නිදසුන් ය. 

නීතිය සහ නීතියේ ආධිපත්‍යයේ පදනම සමානාත්මතා මූලධර්මය ය. එහි අරුත සමාජයේ විෂමතා සම කිරීම නොව, ඊට වෙනස් එකකි. එනම් කවර විෂමතා තිබුනද නීතිය ඉදිරියේ හැමෝම සමාන විය යුතුය, කවර විෂමතා තිබුනද සියල්ලෝම සමාන ලෙසින් නීතියට අවනත විය යුතුය, නීතියේ යුක්තිය සහ සාධාරණය සමාජ විෂමතාවෙන් අපිරිසිදු නොවිය යුතුය යන්න ය. නමුත් ඒ සියල්ල සංකල්පීය තලයේ පමණක් තිබීම බොහෝ රටවල සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් ය. ඒගැන සිතා යළි සංකල්පගත කළහොත් නීතිය යනු බලවතුන්ගේ උපකරණයක් ය, දුබලයින් ට එය මහා පීඩනයක් ය. නීති දුබලයින් සඳහා මිස බලවතුන් සඳහා නොවේ ය. බලවතුන් නීති කඩන්නේ නැත. මන්ද නීති කැඩීමට තරම් ඔවුන් නීතියට බැදී නැති නිසාය. ජනයා තේරුම් ගත යුත්තේ වතුකර කුමාර රාජ්‍යයේ අවමඟුල ඊට උදාහරණයක් පමණක් ම බව ය.      

ඇතැමෙකුගේ විවේචනය වන්නේ වතුකර ජනයාගේ අඥානකම ඔවුන්ගේ පාලක කුමාරවරුන්ගේ පැවැත්මට සහ ශක්තියට හේතු වී තිබීම පිලිබඳවය. සුළඟට විසිරී ඒ මේ අත යන කෙහෙරැල් සහිත ලිංගික ආකර්ෂණය දනවන තරුණියන් හය දෙනෙකු දෙ පසින් තබාගෙන ටයි පටිය සහ කෝට් එක ලතාවකට සෙලවීමට ඉඩ දී හෙලිකොප්ටරයෙන් බැස ඉදිරියට එන දර්ශනයෙන් තම ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළ ට්‍රම්ප් ට රටේ නායකත්වය භාරදුන් ‘බුද්ධිමත්’ ‘ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී’ අමරිකානුවන් ද අප වැනි රටවල ජනයා ගැන සිතනවා ඇත්තේ ඔය ආකාරයෙන්ය. එහෙත් වතුකර ජනයා වසර දෙසීයකට ආසන්න කාලයක් පුරා අත්විඳින අතිශයින්ම පීඩාකාරී පීඩිත ජීවිතය, අවනතවීමෙන් ලබන යමකට එහා තැනකට ඔවුන්ව නො ගෙන යාමට හේතු වී ඇතිබව මේ අදහස් දැක්වීම් තුළ සංකේතාත්මකව හෝ නියෝජනය වන්නේ ඉතා අල්ප වශයෙනි. මා දකින ආකාරයට, මෙය බොහෝ අතින් අපවැනි රටවල දිගු කාලීනවත්, ගෝලීය ලොක්කා (හෙජමොනිකයා) වන ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ දශක පහක පමණ කාලයකත්, ඉතිහාසය නැවත නැවත මතුවීමක් මිස අලුත් දෙයක් නොවේය.

මීට එරෙහිව යමෙකුට මතුකළ හැකි තර්ක ද ඇත. එනම් වැඩි වැටුප් සඳහාවූ වතුකර ජනයාගේ  උද්ඝෝෂණවලින් පෙන්නුම් කරන්නේ අසාධාරණයට සහ පීඩිතභාවයට එරෙහිව  සටන් කිරීමට තරම් ඔවුන්ගේ විඥානය මෝරා ඇති බව යන්න ඉන් එකකි. නමුත් ඒ උද්ඝෝෂණ වනාහි වතුකර කුමාර රාජ්‍යයේ (ස්වකීය) කුමාරවරුන්ගේ බල-ධන කේවෙල් කිරීම උදෙසා ඒ කුමාරවරුන්ගේ උසිගැන්වීම මත ම සිදුවන ඒවා  මිස විධිමත් ඓන්ද්‍රීය ප්‍රගතිශීලී වතුකර ජනතා ව්‍යාපාරයක මෙහෙයුමක් නොවන බව අප තේරුම් ගත යුතුය.  මේ මොහොතේ ඇමරිකාවේත් සෙසු රටවලත් සිදුවන  ෆ්ලොයිඩ් ඝාතනයට එරෙහි ස්වයං-සිද්ධික උද්ඝෝෂණ නිසා ලෝකයේ අව-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රම දෙදුරුම් කනු ඇත යන්න තවත් තර්කයකි. නමුත් මේ උද්ඝෝෂණ නිසා නුතන ඇමෙරිකානු ජනප්‍රිය වැඩවසම් ක්‍රමය කඩා වැටෙනු ඇතැයි සිතීම බරපතළ මුලාවකි. වෙළඳපොළ ක්‍රමයේ කීකරු දාසයන් ලෙස ඔවුන් ගෙවන වසම් ජීවිත ඔය උද්ඝෝෂණ හමාරවීමෙන් පසුවත් දිගටම පවතිනු ඇත.    

වතුකරයට කොටි සංවිධානය ට ඇතුල්වන්නට ඉඩ නොදුන් නායකයා ලෙස දෙවැන්නා කෙරෙහිවන ප්‍රශංසා ද මාධ්‍ය හි දක්නට ලැබුණි. ඒත් කොටි සංවිධානය උඩරට මනුෂ්‍ය ඝාතන සහ ආගමික ස්ථානවලට පහර දීම් සඳහා වූ රැකවරණ ස්ථාන ලෙස ලෙස යොදා ගත්තේ වතුකරය ය. ඊට වඩා වැදගත් කාරණය වන්නේ උපායමාර්ග අතින් අතිශයින්ම ම්ලේච්ඡ වුවත් කොටිසංවිධානය ක්‍රියාකළේ ගතානුගතික දේශපාලන ප්‍රභූන්ට සහ පවතින රාජ්‍ය ආකෘතියට එරෙහිවය යන්නය. ඒ අරමුණ සමඟ වතුකර කුමාරවරුන්ගේ පාලන අරමුණු සමපාත වූයේ නැත. ‘මලයනාඩුව’ දේශපාලන සංකල්පයක් ලෙස වතුකරයේ මුල් බැස නො ගත්තේ ඒ නිසා මිස දෙවැන්නාගේ වුවමනාවක් හෝ කැපවීමක් හෝ හපන්කමක් නිසා නොවේය. 

වතුකරයේ වැඩවසම් කුමාර දේශපාලනය වෙනස්කර දැමීමට නතේස අයියර් ගෙන් පසු මෙරට වමට නො හැකි වීමේ ඛේදවාචකය කුමාරවරුන් මතු වීමේ අවකාශය වඩාත් පුළුල් කල බව අප තේරුම් ගත යුතුමය. එය මුළු රටටම අදාලය. ශන් ලා (ශන්මුගදාසන් ලා) පරාජය වී මන් ලා (තොන්ඩමන් ලා) රජ වූයේ ඒ නිසා ය. ඒ මන් ලා කරන් ලා (ප්‍රභාකරන් ලා) ට ඉඩ නොදුන්නේ ජාතික රාජ්‍යවාදී හෝ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අරමුණකින් නොව කුමාරවාදී අරමුණින් බව මේ පියාගේ මළසිරුර වසාගෙන ඊට ඉදිරියෙන් හිටගෙන ගිය වතුකර නුතන කුමාරයා අපට කියා දුන් පාඩම ය. ඒ වතුකර නූතන කුමාරයාගේ දොරට වැඩුම සුවිශේෂීය. මන්ද මීට පෙර ලංකාවේ ඡන්ද දායකයා එවැන්නෙක් ගැන දැනගෙන සිටියේ නැති නිසාය. කුඩා කළ අසා ඇති කවියක් වේ. “මව මරා උපන් කුමරා කෙසෙල් මල” යනු එහි අන්තිම පදය ය.

කොරෝනා වසංගතයට මුහුණ දීමේ ක්‍රියාන්විතය නිසා ආණ්ඩුවට ලැබුනේ ඉමහත් කීර්තියකි. ඒ කීර්තිය අත්කරදීමේ කටයුත්ත ට බොහෝ පාර්ශව සම්බන්ධ විය. ඒ අතුරින්  ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. එසේම තවමත් ඉටු කරමින් සිටී. නමුත් තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් කළ ඒ පොලීසිය ම ක්ෂණයකින් එය කිළිටි කළ හැටි  කොල්ලුපිටියේ දීත් ලිප්ටන් වට රවුමේදීත් දෘශ්‍යමාන වූයේ රටම කම්පා කරවමිනි. ඒ දේශපාලන භේදයකින් තොරව ය. විරෝධතා කරුවනට සහ කාරියනට පොලීසිය පහර දුන් සහ අවමන් කළ ආකාරයේ තිබු අධමභාවය හැමෝගෙම කම්පාවට හේතු වුණේ ය. එය කුඩා ළමුන් පමණක් නොව වැඩිහිටියන් පවා බියෙන්, අපුලෙන් සහ කම්පනයෙන් දෑස් පියා ගන්නා තරමේ ප්‍රහාරයක් ය. ඒ රූපරාමු දුටු කිසිවෙකුත් ‘අනේ අපොයි’ මිස ‘හොඳ වැඩේ ඕකුන්ට’ කියා නම් නොකියනු ඇත. 

අනෙක් අතින් පොලීසිය පැහැර හැරියේ තමන්ලාටත් ආණ්ඩුවටත් ලබා ගැනීමට තිබු කීර්තියක්ය. අප ඇමරිකානු පොලීසියට වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විනයගරුක සහ නීතිගරුක පොලීසියක් යන මතය ලෝකයටම පෙන්නුම් කිරීමට තිබු අවස්ථාව ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය විසින් අතහැරියේ ඇමරිකාවටත් වඩා ඇමරිකානුවාදී වෙමිනි. එසේම ජනයාගේ සාමකාමී, නිරෝධායනකාමී විරෝධතා නොඉවසන ගමන්  බලවත් දේශපාලකයින්ගේ සහ ඔවුන් වෙනුවෙන් වූ නීතිවිරෝධී සහ නිරෝධායන විරෝධී මළ මඟුල් උත්සව, අත්අඩංගුවට ගැනීම්වලට එරෙහි විරෝධතා, ඇප ඉල්ලන උද්ඝෝෂණ  සහ ඒකරාශිවීම් ඉවසන සහ ඒවාට ඉඩ දෙන පොලීසියක් ලෙසට නම්බුනාමයක් ද ලබාගනිමිනි. නීතිය ඉදිරියේ එකිනෙකා අසමානය යනුවෙන් අලුත් මුලධර්මයක් ද ඉදිරිපත් කරමිනි. ඇත්තටම ආණ්ඩු වට්ටන්නේ ජනතාව නොව ආණ්ඩුවලටත් වඩා ආණ්ඩුවාදී යැයි පෙන්නන්නට හදන අය ය. බොහෝ ආණ්ඩු දන්නේ නැත්තේ ඔන්න ඔය පොඩි කාරණය ය. 

ධම්ම දිසානායක/12.6.2020/කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප      

Comment (0) Hits: 813

කොළඹටත් බැරි “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය” රටටම දීම

කොරෝනා සමග “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය” දැන් පොදුවේ කවුරුත් පිළිගත් විකල්පය ලෙස රටටම බෙදා අවසන්ය. පළමු කොරෝනා රැල්ලෙන් පසු සියල්ල යථා තත්ත්වයට පත් වන්නේ යැයි ජුනි මාසයෙන් පසු පාසල් සුපුරුදු ලෙස නැවත විවෘත කිරීමට තිබූ උත්සාහය සැප්තැම්බරය අවසන් වනවිට දෙවන රැල්ලෙන් අවසන් විය. එතැන් සිට කොවිඞ්-19 හමුවේ “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය” සමග සියල්ලන් නතරව ඇත.

ආණ්ඩුවේ ඒ “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපන” තීන්දුවට එරෙහිව ජ.වි.පෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික බිමල් රත්නායක පෙරටුව පැවැත්වූ විරෝධතාවක කෙටි වීඩියෝ පටයක් ෆේස්බුක්හි ඉකුත් දෙසැ.13 වන දින දහවල දුටිමි. පාසල් අධ්‍යාපනය මේ වනවිට බිඳ වැටී ඇති ආකාරය සමග දරුවන්ගේ අනගාතය ගැන බිමල් රත්නායක එහිදී කියූ කතාවෙන් මට මතක් වූයේ ඔවුන් 1988-90 කාලයේ මුදා හැරි ත්‍රස්තවාදය සමග “කොළඹට කිරි – ගමට කැකිරි” උද්ඝෝෂණ විසින් පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාල වසා දමන්නට සිදුවූ හැටි ය. මෙය එවැනි අසික්කිත දේශපාලනයක් වෙනුවෙන් ළමුන්ගේ අනාගතය විනාශ කිරීමක් නොවේ. මෙය මුලු ලෝකයම මුහුණ දෙන තවමත් හරියාකාර විසඳුමක් නැති කොවිඞ්-19 ගෝලීය වසංගතයෙහි අභාග්‍ය සම්පන්න ප්‍රතිපලයකි.

කොවිඞ්-19 පැතිරීම සමග අධ්‍යාපනය හැකි උපරිමයෙන් පවත්වා ගැනීමට අලුතින් සැළසුම් කළ යුතු ය. ඒ සඳහා මාස ගණනාවක ගන්ධබ්බ කාලයක් තිබිණ. එවැනි සැළසුම් කිසිත් නොමැතිව ආණ්ඩුව ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කොළඹ මැද පංතිකයින්ගේ “කෝකටත් තෛලය” වන ඔන්ලයින් ප්‍රවේශය ය. ආණ්ඩුව එහි වගකීම ගුරුවරුන්ට හා දෙමාපියන්ට ඉතිරිකර ඇත. මෙය ඇත්තටම කොවිඞ්-19 හේතුවෙන් සොයා ගත් උත්තරයක් නොවේ. යහපාලන ආණ්ඩු කාලයේ සිට කොළඹ මැදපංතිකයින් ඔවුන්ගේ දරුවන්ගේ අනාගතය වෙනුවෙන් එය යෝජනා කෙරුවකි. එය කර තියා ගත් අධ්‍යාපන ලොක්කන් මේ කරන්නේ අනෙක් පාසල් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය “ටැබ්” කඳේ ගැසීමකි. හන්දියේ බුලත් කඩ කළමනාකාරිත්වයෙන් නගරයේ යෝධ වෙළඳසල් සඳහා යෝජනා ඉදිරිපත් කරන ආකාරයට ජ.වි.පෙ මේ “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය” සඳහා ඉදිරිපත් කරන ඉල්ලීම් කිසිවක “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපන” අවුලට විසඳුම් නැත. එහෙත් “ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය” සමාජ අවධානයට යොමු කරන්නට මේ මොහොතේ ඔවුන්ගේ “විරෝධය” යොදා ගත හැකිය.

ජ.වි.පෙ ප්‍රධානියෙකු වන බිමල් රත්නායකට අනුව පාසලේ පංති කාමරයේදී ඉගැන්වීම් කෙරෙනවාද නැතිනම් වෙනත් ආකාරයකින් කෙරෙනවාද යන්න නිදහස් අධ්‍යාපනයට අදාළ නැත. ඒ කවරක් වූවත් නිදහස් අධ්‍යාපනය අහෝසි කළ නොහැක. සියලු පාසල් දරුවන්ට එබැවින් අන්තර්ජාල පහසුකම් හා ඬේටා ප්‍රමාණ නොමිලේ ලබා දිය යුතුය. දෙවැන්න වූයේ වඩා පහසු අවකාශයක් වන රූපවාහිනි මගින් සියලු ළමුන්ට පාසලේ කෙරෙන පාඩම් ඉගැන්වීමය. ඒ ගැන බිමල් කළ විස්තරය අසා සිටින විට සිතෙන්නේ ඒවා හෙට ආරම්භ කළ හැකියැයි කියා ය.

ඒ ගැන කතා කළහොත් විශේෂයෙන් ජාතික රූපවාහිනියේ අධ්‍යාපනික වැඩ සටහන් ආරම්භකර මේ වනවිට වසර 30 ක් හෝ ඊට වැඩිය. එහෙත් එදා පළමු වැඩසටහන සහ වර්තමානයේ වැඩසටහන් බැලුවහොත් ඒවායේ තාක්ෂණික හෝ ඉදිරිපත් කිරීමේ පිළිවෙතෙහි කිසිදු දියුණුවක් නැත. තවමත් කෙරෙන්නේ පංතියේ කලු ලෑල්ල වෙනුවට සුදු මැගී බෝඞ් එකක ගණන් හදමින් විස්තර ලියමින් පංතියේදී වාගේම දේශන පැවැත්වීම, කැමරාගත කර විකාශනය කිරීමය. රූපවාහිනි යනු දෘශ්‍ය මාධ්‍යයකි. රූපවාහිනියෙහි ඉගැන්වීමට පංතියේ කලු ලෑල්ල අමතක කර ඊට වෙනස් විෂයමාලා අලුතින් දෘශ්‍යකරණය කොට සකස් කළ යුතුය. එහි ගුරුවරයාගේ පැහැදිලි කිරීම් අවශ්‍යම විට අවම මට්ටමින් පමණක් තිබිය යුත්තකි. එවැනි රූපගත පාඩම් සකස් කිරීම ජාතික අධ්‍යාපනයෙහි පාඨමාලා හා විෂයමාලා අනුව සැමට පොදු අධ්‍යාපනික වැඩසටහන් විය යුතුය. එය ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයේ වගකීම ඇතිව රූපවාහිනි මාධ්‍ය භාවිතයෙහි විශේෂඥයෙකු (විශ්ව විද්‍යාලවල සන්නිවේදන පාඨමාලා සඳහා දේශන පවත්වන අය නොවේ) සහ පාසල්වල විෂය භාර ගුරුවර ගුරුවරියන් හවුල් කරගන්නා අධ්‍යාපන වැඩසටන් නිෂ්පාදන කණ්ඩායමක් මගින් කළ යුතුය. අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය මැදිහත් විය යුත්තේ එම වැඩසටහන් හැකි උපරිම නාලිකා ප්‍රමාණයකින් කාල සටහනකට අනුව විකාශනය කිරීම සඳහා මැදිහත්වීමට ය.

“ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම” ඊට වඩා සංකීර්ණ ක්‍රියාවලියකි. එය ජ.වි.පෙ කියන පරිදි සියළුම පාසල් ළමුන්ට අන්තර්ජාල පහසුකම් හා ඬේටා ප්‍රමාණ නොමිලේ ලබා දීමෙන් සම්පූර්ණ වන්නක් නොවේ. ළමුන්ට උගන්වන ගුරුවර ගුරුවරියන් 2,40,000 ටද අන්තර්ජාල පහසුකම් හා ඬේටා ප්‍රමාණ නොමිලේ ලබා නොදී ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම් කළ නොහැක. ප්‍රශ්නය පටන් ගන්නේ එතැනින්ම නොවේ. ප්‍රශ්නය පටන් ගන්නේ මේ රටේ අන්තර්ජාල සංස්කෘතියක් (ෂඔ ක්‍මකඑමරු) කොළඹ නගරයේද නොමැතිවීමත් සමගින්ය. ටැබ් හෝ “සුපිරි දුරකතන” (ීප්රඑ චයදබැි) අත තිබුණාට අති බහුතරයක් ඒවා යොදා ගන්නේ කතා බහ කිරීමට අමතරව “සෙල්ෆි” ගැසීමටත් කෙටි පණිවුඩ හුවමාරුවටත් ෆේස්බුක්හි හැමකටම “ලයික්” කරන්නට හා “ෂෙයා” කරන්නටත් පමණි. මේ බොහෝ දෙනාට විද්‍යුත් තැපෑලක් යවා කතාකර කිව යුතුය. ඉන් පසුවද එය බැලෙන්නේ සුපිරි දුරකතනයෙන් නොවේ. කොයි වෙලාවක හෝ පරිගණකයක් ළඟට ගිය විටෙකය. ජනමාධ්‍යවේදීන් අතරත් තමන් අත ඇති “සුපිරි දුරකතනයෙන්”ගූගල් කර සොයා ගත හැකි තොරතුරු සඳහා මට ඒ දුරකතනයෙන්ම කතා කරන අය සිටිති.

එවැනි පසුගාමී නාගරික සමාජයක හා නගරයෙන් පිට සියයට 70 ට වැඩි ග්‍රාමීය සමාජයේ අන්තර්ජාලය, වෙබ් අඩවි, සමාජ මාධ්‍ය ජාල සහ සමූහ සන්නිවේදන වේදිකා වන වයිබ, වට්ස්ඇප්, ටෙලිග්‍රම්, සූම් වැනි මෙවලම් අතර ඇති සහසම්බන්ධය හා ඒවායේ උපයෝගිතා ගැන කිසිදු අදහසක් නැත. එබැවින් ඔවුන් අතර එවැනි මෙවලම් භාවිත කිරීමට උනන්දුවක් ඇත්තේද නැත. කොලඹ සැළකිය යුතු පිරිසක්ද ඒවා හරියාකාරව භාවිතා කිරීමට දන්නේ නැත. එවැනි පසුගාමිත්වයක ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය හඳුන්වාදීමේ හා එය දුරස්ථ අධ්‍යාපන විධික්‍රමයක් ලෙස යොදා ගැනීමේ අතිශය අසාධාරණ සමාජ පරතරයක් හා විෂමතාවක් ඇත. තවමත් බොහෝ විශ්වවිද්‍යාල ඇදුරන් හා ගුරුවරුන් සිතා සිටින්නේ ඔවුන් දේශනාගාරයේ හෝ පංතියේ හෝ කළ කතා පරිගණයක හෝ ටැබ් එකක කැමරාව ඉදිරියේ එලෙසින්ම කිරීම “ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම්” කියා ය. ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම් යනු එක ගොන්නකට පංති කාරමයකදී ඉගැන්වූ පාඩම, නිවෙස්වල විසිර ඉන්නා ළමුන්ට අන්තර්ජාලය ඔස්සේ ඉගැන්වීම ය. කුඩා තිරයකට සීමා වී ඉගැන්වීමට පාඩම වෙනම සැළසුම්කර සංවිධානය කරගත යුතුය. ඒ සඳහා යොදා ගත හැකි වෙබ් වේදිකා මෙවලම් ගණනාවක්ම ඇත. එවැන්නක් තමන්ගේ පරිගණකයට, ටැබ් එකට හෝ සුපිරි දුරකතනයට බා ගත යුතුය. එසේ බා ගැනීමේදී තම භාවිතයට වඩාත් පහසු මෙවලම වන්නේ කුමක්දැයි සහ එය නිවෙස්වල විසිර සිටින ළමුන් හවුල්කර ගැනීමට කෙතරම් පහසු අවකාශයක් සහිත දැයි යන්න දැන සිටිය යුතුය. ඒ පිළිබඳව අති බහුතරයක් ගුරුවර ගුරුවරියන්ට, විදුහල්පතිවරුන්ට හා අධ්‍යාපන නිලධාරීන්ට දැනුමක් නැත. එය ඔවුන්ගේ වරදක් නොවේ. මෙතෙක් එවැනි කාරණා පිළිබඳව කිසිම විශ්වවිද්‍යාලයකින් හෝ විද්‍යා පීඨයකින් ප්‍රමාණවත් දැනුවත් කිරීමක් හුරුවක්, පුහුණුවක් කිසිවකුට ලබාදී නැත.

ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම ඒ වගේම ඉතා සියුම් දෘශ්‍ය මාධ්‍ය යොදා ගෙන කළ යුත්තකි. එබැවින් රූපවාහිනියට වඩා ප්‍රවේසමෙන් නිසල රූප, සජීවී රූප, පෝසටර ආදිය සමීප රූප ලෙස යොදාගෙන පාඩම් සංවිධානය කළ යුතුව ඇත. නිවසේ සිටින ළමුන් පාඩම සඳහා හසුරුවා ගැනීමටද ගුරුවරයා හෝ ගුරුවරිය සතු විශේෂ නිපුණතාවක් තිබිය යුතුය. පාඩම සංවිධානය කර ගැනීමේදී ළමුන් පාඩමෙහි හවුල්කරුවන් කර ගැනීමද ඔන්ලයින් ඉගැන්වීමේ අවශ්‍යතාවයකි. ඒ වගේම ළමුන්ට හා ගුරුවරුන්ට ඔන්ලයින් පාඩම් පාසලේදී මෙන් එක දිගට පැය 05 ක් තබා පැයක්වත් කළ නොහැක. එයද සැළකිල්ලට ගත යුත්තකි. තාක්ෂණික දැනුම සමග එවැනි සියලු කාරණා පිළිබඳව අවම දෙසතියක අලුත් පුහුණුවක් ගුරුවරුනට හා අධ්‍යාපන නිලධාරීන්ට ලබා නොදී ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනයක් හරියාකාරව ආරම්භ කිරීමටවත් නොහැක.

ජ.වි.පෙ ඉල්ලා සිටින නොමිලේ අන්තර්ජාල පහසුකම් හා ඬේටා ප්‍රමාණ කතාව අදාල වන්නේ එවැනි අනෙක් සියළු සාධක සම්පූර්ණ වන විටය. සියල්ලන්ට “සමාන අවස්ථා හා සමාන පහසුකම්” ඇති නිදහස් අධ්‍යාපනයක් ගැන කතාව හමුවන්නේ එවිටය. දැනටත් “සියල්ලන්ට සමාන අවස්ථා හා සමාන පහසුකම්” ඇති පාසල් අධ්‍යාපනයක් නැත. ඒ ගැන කිසිවකුගේ අවධානයක්ද නොමැත. එහෙත් ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය සඳහා ජ.වි.පෙ ඉදිරිපත් කරන ඉල්ලීම් වලින් විසඳිය නොහැකි අතුරු විපාක ගණනාවක් දැනටත් නිර්මාණය වෙමින් ඇත.

දැනට පාසල් විවෘතකර ඇති පළාත් දෙකක ප්‍රධාන නගර දෙකක ලොකුම පාසල් කිහිපයේ ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම් ගැන ඉකුත් සතියේ මා කළ විමසීම් හා විපරම් කිරීම් වලට අනුව, පාසලක දහය වසර සිසු සිසුවියන් 170 ක් 200 ක් අතුරින් පාසල් පැමිණ සිටි ළමුන්ද ඇතුළුව ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම් වලට එකතුවී තිබුණේ 40 ත් 50 ත් අතර සංඛ්‍යාවකි. දළ වශයෙන් සියයට 25 ක් පමණය. එහි සරළ තේරුම එතරම් ජනප්‍රිය නොවන හා ග්‍රාමීය පාසල්වල සහභාගිත්වය ඊටත් වඩා අඩු බවය. ඔන්ලයින් පංතිවලට හවුල්වන මේ ළමුන් අතරින් අඩක් පමණ එසේ හවුල් වන්නේ එම පහසුකම් අඩුවක් නැතිව තිබෙන හෙයින් නොවේ. තම දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය කෙසේ හෝ පවත්වාගෙන යා යුතු යැයි කැප කිරීම් කරන දෙමාපියන් ප්‍රතිශතයක්ද ඉන්නා හෙයිනි.

ඒ අතර නාගරික දුප්පත් හා ග්‍රාමීය සමාජවල ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය ගැන කිසිදු අවබෝධයක් නැතුවාට අමතරව, ඒ වෙනුවෙන් අවශ්‍ය ටැබ් හා සුපිරි දුරකතන සඳහා වැය කරන්නට මුදල් නොමැති දෙමාපියන් විශාල ප්‍රතිශතයක් ඇත. එමෙන්ම එකම පවුලේ දරුවන් දෙදෙනකු වේ නම්, එක සුපිරි දුරකතනයකින් දෙදෙනාටම ඔන්ලයින් පංති වලට එකවර හවුල් විය නොහැකිය. එය අද අති බහුතරයක් දුප්පත් පවුල් මුහුණ දෙන හා ඔවුන්ට විසඳාගත නොහැකි ආරවුලකි.

ඒ වගේම, පහළ මැද පංතික පවුල් මුහුණ දෙන අනෙක් අර්බූදය වන්නේ ඔවුන් ඉතා අමාරුවෙන් ලබා දෙන අන්තර්ජාල පහසුකම් හා ඬේටා ප්‍රමාණ ඔවුන්ගේ නව යෞවන වයසේ දරුවන් අවභාවිතා කිරීමය. අන්තර්ජාලය යනු දැනුම වර්ධනයට මෙන්ම පාසල් වයසේ දරුවන්ට දඩාවතේ යාමටද නොයෙකුක් පෙළඹවීම් ඇති අවකාශයකි. නිල වශයෙන් කෙරෙන ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම් සඳහා අමාරුවෙන් ඬේටා මිලට ගන්නා තාක්ෂණික දැනුමක් නොමැති දුප්පත් දෙමාපියන්ට ඔවුන්ගේ දරුවන් එම ඬේටා භාවිත කරන්නේ කුමටදැයි සොයා බලන්නට තරම් හැකියාවක් නැත. එබැවින් ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය සියල්ලන්ට අර්ථයක් ඇති ආකාරයෙන් සංවිධානය කිරීමට,

  1. රූපවාහිනි අධ්‍යාපන වැඩසටහන් අලුතින් සැලසුම්කර නිෂ්පාදනය කිරීමට ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයට මාසයක උපරිම කාලයක් ලබාදී එය නියාමනය කිරීමටත්
  1. දුරස්ථ අධ්‍යාපනයෙහි රූපවාහිනි වැඩසටහන් සඳහා වැඩි ප්‍රමුඛතාවක් ලබා දීමත් එම අධ්‍යාපනික වැඩසටහන් ඇගයීමේ පළාත්බද අධ්‍යාපන කමිටු පිහිටුවා මාසික ඇගයුම් වාර්තා ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනය විසින් ලබා ගෙන රූපවාහිනි අධ්‍යාපනික වැඩසටහන් වැඩි දියුණු කිරීමත්
  1. අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ ඉහළ පරිපාලකයින්ටත් විදුහල්පතිවරුන්ටත් ගුරුවර ගුරුවරියන්ටත් ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය ගැන අවම දෙසතියක කඩිනම් පුහුණු වැඩසටහන් දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමින් වැදගත් ලෙස සංවිධානය කර පැවැත්වීමටත්
  1. දැනට අධ්‍යාපන පීඨවල ගුරු ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ට ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය පිළිබඳව අවම මාසයක විශේෂ පුහුණු වැඩසටහනක් ඔවුන්ගේ පුහුණුවට ඇතුළත් කිරීමටත්
  1. ඔන්ලයින් ඉගැන්වීම් සඳහා සුවිශේෂි ආරක්ෂණ සමගින් වන අන්තර්ජාල ප්‍රවේශයක් පාසල් සඳහා හඳුන්වා දීමටත්
  1. පවුලේ මාසික ආදායම රුපියල් 20,000 ට අඩු පවුල්වල පාසල් දරුවන්ට හා සියලු ගුරුවර ගුරුවරියන්ට අන්තර්ජාල පහසුකම් හා ඬේටා ප්‍රමාණයක් නොමිලේ ලබා දීමටත්

නොපමාව අවශ්‍ය මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන සමගින් පියවර ගැනීමට ආණ්ඩුවට බලකර කිව යුතුය. එවැනි පියවර නොගන්නේ නම්, මේ වනවිට පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් ඉවත්ව ඉන්නා සියයට 50 ට වැඩි ළමුන් 2021 වසර ආරම්භයේදීම පාසල් අත හැර ගිය ළමුන් ලෙස සටහන්කර ගැනීමට සිදුවනු ඇත. එවගේම විශේෂයෙන් ග්‍රාමීය හා අර්ධ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල පාසල් ළමුන් සංඛ්‍යාව සියයට 40 ටද වඩා අඩු විය හැකිය. එනිසා කොවිඞ්-19 වසංගතයෙන් ආරක්ෂිතව මේ ළමුන්ගේ අධ්‍යාපනය සැළසුම්කර ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කෙසේද යන්න ලබන ජනවාරියට පෙර ආණ්ඩුව ජනතාවට පැහැදිලිකර කිව යුතුය. ළමුන්ගේ අධ්‍යාපනය හා අනාගතය ලබන 2021 වසරේදී ද මේ වසර මෙන් අපතේ හැරීමට නොහැකි හෙයිනි.

kusal p 1000pxකුසල් පෙරේරා

Comment (0) Hits: 473

අකුරුවලට ලෝකය වෙනස් කරන්න බැහැ..!

තරුණ කෙල්ලෙක් උස්සල විසි කරනවා පොලිසියේ ටාටා කැබ් එක අස්සට. යකට ගරාදියට උඩින් ගුවන්ගත වන ඒ තරුණිය පාත් වෙන්නේ කැබ් එකේ යකඩ තට්ටුව උඩට. ඔළුව පහළට. කොල්ලුපිටියේ විරෝධය වෙලාවේ ඊයේ සිරස කැමරාවේ සටහන් වෙච්ච බලන්නත් බැරි තරම් අතිශය දුක්ඛිත ඒ දසුන සියළු ස්ත්‍රීන් මේ වෙද්දී බලන්න ඇති. ඇයි ස්ත්‍රීන් විතරක්...පිරිමිත් බලන්න ඇති. මේ තමයි අපි හැමෝට ම මේ රටේ අයිති දෛවය...
 
ඔහේ දෙන දෙයක් කාල වෙන දෙයක් බලාගෙන සද්ද නැතුව ඉන්නකම් ඉන්න පුළුවන්. එත් මේ දේ වැරදි නේද කියල යන්තම් හරි ඇහුවොත් යකඩ ගරාදියට උඩින් යන්නත් පුළුවන්. ඔව් ඉගිල්ලෙන්න පියාපත් ලැබෙනවා...පාලම් වලට උඩින්...තාප්ප වලට උඩින් මීට කලින් පරම්පරාව ඉගිලිලා තියනවා. ආයේ ඇවිල්ලා නැහැ. මේ අපිට මතක් කරලා දෙන්නේ ඒක. ඔව්. වැඩිය දැඟලුවොත් අපි ඔබට එහා ලෝකෙට යන්න පියාපත් ලබා දෙනවා...සත්තයි.   
 
ජෝර්ජ් ෆ්ලොයිඩ් තේමාව අද වෙද්දී ලෝක තේමාවක් වෙමින් පවතිනවා. සියලු ම අය දන්නවා ඒ නිසා ලෝකයේ ආකල්ප වෙනස් වෙන්න පටන් ගනිමින් තියනවා කියල. වර්ණ භේදය ගැන, ජාතිවාදය ගැන, සුළු ජන කොටස් වල පැවැත්ම ගැන, අධිපති බව ගැන, මේ සියලු දේ ගැන ලෝකය දැන් බලන්නේ වෙනස් විදියට. ඇමෙරිකාවේ ම සී. එන්. එන්. සේවය ලෝක පරිමාණයෙන් සිදුවෙන ඒ ආකල්පමය වෙනස (global attitudinal change) මුළු ලෝකයට වාර්තා කරනවා.  
 
මේක පෙරටුගාමී සමාජවාදීන් ගැන ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි. ඇමෙරිකන් එම්බසි එක ගැන ප්‍රශ්නයකුත් නෙවෙයි. පක්ෂ දේශපාලනය ගැන ප්‍රශ්නයකුත් නෙවෙයි. මේක පුළුල් ම පුළුල් අර්ථයෙන් ලෝකයේ සිදුවෙන මිනිස් කම ගැන නැවත සිතා බැලීමක් ගැන ප්‍රශ්නයක්. ෆ්ලොයිඩ් කියන්නේ සුදු අධිපති බව නිසා මියගිය එකම කල්ලා නෙවෙයි. අවසානයාත් නෙවෙයි. ඊයේ ඒ ගුටිකාපු මිනිස්සු වෙනුවෙන් මම පෙනී සිටින්නේ එයාලගේ පක්ෂය ගැන හිතල නෙවෙයි. සමස්ත මානවවාදයේ පරමාදර්ශ (universal ideals) ගැන හිතල. බටහිර කරපු වැරදි එමටයි. බටහිර නොවන අපි කරපු වැරදිත් එමටයි. මේ ඇවිල්ලා තියෙන්නේ අපි හැමෝටම අපි ගැනම - අපේ පැවැත්මේ අඳුර ගැනම - අපි අපි එක්කම කරන්න ඕනි ඇතුළාන්තයේ අරගලය ගැන (inner struggle) නැවත හිතන්න වෙලාවක්. මට අනුව ඒක තියෙන්නේ නිරෝධායන නීති රීති වලට ඔබ්බෙන්. 
 
ෆ්ලොයිඩ් නිසාවෙන් හරි කමක් නැහැ මේ ආපසු හැරිලා අපිට අපේම මනුස්සකම ගැන නැවත හිතන්න ලැබිලා තියන අවස්ථාව මහඟු එකක්. ඒකයි ඇමෙරිකන් පොලිසිය පුළුවන් තරම් අවිහිංසාවාදී විදියට මේ ප්‍රශ්නේ දිහා බලන්නේ. මම හිතන්නේ අපේ පොලිසිය ට මඟ හැරුණේ අන්න ඒ නිමේෂය. 
 
මට මතක් වෙන්නේ අර කොරෝනා ආපු කාලේ බ්‍රිතාන්‍ය සෞඛ්‍ය සේවයේ හෙදියක් මිය ගිය වෙලාවේ එයාගේ ස්වාමි පුරුෂයා සියළු සෞඛ්‍ය උපදෙස් පැත්තකට දාල එයා මිය යන්න කළින් අන්තිම කිස් එක දෙනවා. ඒක දීලා කියනවා කොරෝනා වලට කලින් අපි මිනිස්සු වෙලා හිටියා මතක නැද්ද කියල...
 
ඉතින් පොලිසියේ අය කොරෝනා නිසා නම්, නිරෝධායනය නිසා නම් අර ගැහැණු ළමයා පිටකොටුවේ අල ළුණු ගෝනියක් ගානට ආකාශ ගත කළේ...මම කියන්නේ කොරෝනා එන්න කලින් වත් අපි මිනිස්සු වෙලා හිටියා මට නම් මතක නැහැ කියල. මම හිතන්නේ 'අපි යක්කු බොලව්' කියන එක තමයි හරිම හරි තේමාව...ගොඩක් දුකයි.
 
අකුරුවලට ලෝකය වෙනස් කරන්න බැහැ...මට හිතුනේ එච්චරයි.  
 
[email protected]>
 
මහේෂ් හපුගොඩ ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි 
Comment (0) Hits: 848