V2025

විචාර

' රතු තොප්පි ' ධනපතියෝ.....

පුද්ගලික දේපළ ක්‍රමය තුරන් කිරීම මගින් සමානාත්මතා සමාජයක් ගොඩ නැගිය හැක යන දෘෂ්ටිවාදය , කොමියුනිස්ට්වාදය යැයි සරළව හැඳින් විය හැක.

කොමියුනිස්ට්වාදයේ විශ්වාසයන් වඩාත් ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ වන්නේ කාල් මාක්ස් ගෙනි.

කොමියුනිස්ට්වාදය් මත ක්‍රියා කරමින් සාර්ථක කොමියුනිස්ට් විප්ලවයක් සිදු කර රාජ්‍ය බලයක් පිහිට වූ ලොව පළමු පුද්ගලයා වූයේ රුසියාවේ වැලැඩ්මීර් ලෙනින් ය.

චීනය තුළ කොමියුනිස්ට්වාදී විප්ලවයේ නායකයා වූයේ මාඕ සේතූං ය. මාඕ ගේ විප්ලවයේ ජයග්‍රහණය ප්‍රකාශයට පත් වූයේ 1949 ඔක්තෝම්බර් 01 වැනිදා ය.

ලෙනින් රුසියාව තුළ සෝවියට් සංගමය පිහිටෙව්වා සේම , මාඕ සේතූං චීනය තුළ පිහිටවූයේ චීන සමූහ ආණ්ඩුවය.

සෝවියට් සංගමය තුළ ලෙනින් විසින් පිහිටුවන ලද පාලන තන්ත්‍රයට සමාන පාලනයක් මාඕ සේතූං ද ගොඩ නැඟීය. සියලු දේශපාලන බලය සංකේන්ද්‍රණය කළේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ඇතුළත ය.

mao zedongචීනයේ ව්‍යවස්ථාදායකය වන ජාතික මහජන සම්මේලනයේ ආසන සඳහා අපේක්ෂකයන් ලෙස නම් කරනු ලබන පුද්ගලයන් කවුරුන්ද යන්න තීරණය කරනු ලැබුවේ පක්ෂය විසින් ය. අපේක්ෂකයන් ලෙස නිළධාරීන් ද තෝරා ගනු ලැබිණ.

කම්කරුවන්, ගොවීන් සහ කුඩා ව්‍යාපාරිකයන් ගේ නාමයෙන් " ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආඥාදායකත්වයක් " ලෙස මාඕ තම පාලනය ගෙන ගියේය.

බොහෝ චීන ජාතිකයන් ගොවීන් වූවා සේම , ඔවුන් ධනවත් ඉඩම් හිමියන් ලඟ වැඩ කළ දුප්පතුන් විය. මාඕ ඉඩම් ජනසතු කළ අතර, ඊට එරෙහි වූ ඉඩම් හිමියන් දහස් ගණනක් ඝාතනය කළේය.

1950 දශකයේ ඇති කළ සාමුහික ගොවිපළවල් තුළ වැඩ කළ ගොවීන්ට සිදුවූයේ තමන් වෙනුවෙන් වැඩ කිරීමට වඩා සාමූහිකය වෙනුවෙන් වෙහෙසීමටය. මේ නිසා ගොවීන් තුළ එතරම් උනන්දුවක් නොවීය. මේ ක්‍රමය යටතේ ගොවිපල නිෂ්පාදන පහත වැටිණ.

නගර වල පිහිටි කර්මාන්තශාලා සහ වෙනත් ව්‍යාපාර ද රාජ්‍ය අයිතියට පත්විය. නිෂ්පාදන ඉලක්ක , වැටුප් සහ නිෂ්පාදන භාණ්ඩ වල මිළ නියම කරනු ලැබුවේ රජය විසින් ය.

රජය කම්කරුවාට රැකියාවක් ලබා දෙන අතර, සෞඛ්‍ය සේවා ප්‍රතිලාභ ද ලබා දුන්නේ ය. චීන කම්කරුවන් මෙම ක්‍රමය හැඳින්වූයේ " යකඩ සහල් බඳුන " ලෙසය.

කම්කරුවෝ ද ගොවියන් මෙන්ම රැකියා ක්‍රමය සම්බන්ධයෙන් එතරම් උනන්දුවක් නොදැක්වීය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ද කාර්මික නිෂ්පාදනය පහත වැටීමය.

1950 අග භාගය වන විට චීනයේ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල පැවැති නිදහස් වෙළඳ පොලවල් ද තහනම් කරන ලද අතර, පුද්ගලික ව්‍යවසායන් ඉතිරිව පැවතියේ ස්වල්පයක් පමණය.

පූර්ණ මාක්ස්වාදී ක්‍රමයක් කරා ආර්ථිකයේ ප්‍රගතිය පිළිබඳව සෑහීමකට පත් නොවූ මාඕ , " මහා ඉදිරි පිම්ම " නමින් වූ ප්‍රවේශයකට ප්‍රවිෂ්ට විය.

මේ යටතේ " කොමියුනිස්ට් " නමින් හැඳින් වූ විශාල සාමූහික ගොවිපොලවල් ඇති කළේය. නගරවල සිටි තරුණයන්ව රජය විසින් මෙම ගොවිපලවල් වෙත යැවීය.

කොමියුනිස්ට්වාදීන් ගොවිපලවල් පමණක් නොව කර්මාන්තශාලා, වෙළඳ ජාල, බැංකු, පාසල් සහ සිවිල් ජනයාගෙන් සමන්විත හමුදාවන් පවා ක්‍රියාත්මක කළහ.

කෙසේ නමුත් බෝග හා කාර්මික නිෂ්පාදන පහත වැටුණු අතර, සාගතයක් හේතුවෙන් මිලියන ගණනක් මිය ගියේ ය.

වසර දෙකකට පසුව මාඕ සේතූං කියා සිටියේ , බොහෝ දෙනෙකු කොමියුනිස්ට් විප්ලවය පාවා දෙමින් චීනය ධනවාදයේ මාවතට ඇද දමමින් සිටින බවය.

මේ අනුව මාඕ චීනයේ සංස්කෘතික විප්ලවයක් දියත් කරනු ලැබුවේය. පරමාදර්ශී කොමියුනිස්ට් සමාජය නිර්මාණය කිරීමට සහාය නොදෙන ඕනෑම කෙනෙකුට ප්‍රහාර එල්ල කිරීම මෙහි අරමුණ විය.

කොමියුනිස්ට් විප්ලවයේ පාරිශුද්ධ භාවය බලත්මක කිරීම සඳහා මාඕ විසින් රතු ආරක්ෂකයින් ලෙස හැඳින් වෙන මිලියන සංඛ්‍යාත තරුණ තරුණියන් සමාජයට මුදා හැරියේ ය.

මෙම තරුණ තරුණියන් මාඕ ගේ කියමන් ඇතුලත් කුඩා රතු පොත් පිංචක් ද අතැතිව " ධනවාදී නැඹුරුවක් " ඇති බවට සැක සිතූ සියලු දෙනාවම ප්‍රසිද්ධියේ හෙළා දුටහ.

මාඕ 1976 දී මිය ගිය අතර, සංස්කෘතික විප්ලවය අවසන් විය. චීනය යළිත් ආර්ථික අර්බුදයකට ඇද වැටිණ. බොහෝ චීන ජාතිකයන්ට කොමියුනිස්ට් පක්ෂය කෙරෙහි තිබූ විශ්වාසය නැති විය.

මාඕ ගේ මරණයත් සමඟ චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය තුළ බල අරගලයක් පැන නැගිණ. ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන්ට අවශ්‍ය වූයේ පක්ෂය වෙනස් කිරීමටය. දැඩි මත ධාරීන් උත්සාහ කළේ මඕ ගේ මාවත වූ කොමියුනිස්ට්වාදය දිගේ ඉදිරියට යෑමටය.

මාඕ මිය යෑමට පෙර පවා ඇතැම් ප්‍රදේශවල ගොවීන් සමුහික ගොවිතැන අත්හැර ,ග්‍රාමීය නිදහස් වෙළඳ පොලවල අලෙවිය සඳහා තනිව ආහාර නිෂ්පාදනය කරමින් සිටියහ.

චීනය පුරා බොහෝ දෙනෙක් , බයිසිකල් අලුත්වැඩියා කරන්නන්, සපත්තු සාදන්නන් සහ වෙනත් පුද්ගලික ව්‍යවසායකයින් බවට පත්වී සිටියහ.

මුදල් හිමි පුද්ගලයන්, ව්‍යාපාරයක් ලෙස තම මුදල් යොදවමින් මෙම අංකුර ධනපතියන්ට ණය ලබා දුන්හ.

මේ කිසිදු ක්‍රියාකාරකමක් නීත්‍යානූකූල නොවීය. නමුත් රජයේ ප්‍රාදේශීය නිළධාරීන් විසින් නීති කඩකරන්නන්ව නොසලකා හැරියේ ය.

අල්ලස් ලබා ගැනීමටත්, ප්‍රාදේශීය හා රජයේ රෙගුලාසි මෙන්ම නීති නැමීමට හා කැඩීමටත් රජයේ නිළධාරීන් පෙළඹුණු අතර, පුද්ගලික ව්‍යාපාර ,රජයේ ව්‍යාපාර ලෙසට පෙනෙන පරිදි ලියාපදිංචි කිරීමට ද ඔවුන් ක්‍රියා කළහ.

මේ අනුව " රතු තොප්පියක් " පැළඳ ගත් ධනපතියන් බිහිවන්නට විය.

බිම් මට්ටමේ පැවති මෙම ධනවාදයේ සාර්ථකත්වය, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය කෙරෙහි විශ්වාසය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට සමත් විය.

ආර්ථික වර්ධනය උත්තේජනය කිරීම සඳහා ධනවාදී ක්‍රමවේදයක් අනුගමනය කිරීමට උනන්දුවක් දක්වන ප්‍රතිසංස්කරණ මනසක් ඇති නායකයන් පොළඹවා ගැනීමටත් " රතු තොප්පි " ධනපතියන්ට අවශ්‍ය විය.

මෙවැනි වූ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණයකට නායකත්වය දීමට ඉදිරිපත් වූයේ චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ නායකයෙකු වූ ඩෙන් ෂියාඔපිං ය. 1978 දී ඩෙන් ෂියාඕපිං කොමියුනිස්ට්වාදීන් බිඳ දැමූ අතර, ගොවි බිම් බදු දීමට පවුල් වලට අවසර ලබා දුන්නේ ය.

නිශ්චිත ප්‍රමාණයක් ස්ථාවර මිළකට රජයට විකිණීමෙන් පසුව , ඉතිරි සියල්ල ඕනෑම මිළකට නිදහස් වෙළඳ පොලේ විකුණා ගැනීමට ඩෙන් ෂියාඕපිං , ගොවි පවුල් වලට අවසර දුන්නේය.

මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ යටතේ පුද්ගලයන්, හවුල්කරුවන් සහ කොටස් හිමියන් සතු පුද්ගලික ව්‍යවසායන් නීතිගත කෙරුණු අතර, කොටස් වෙළඳපලවල් විවෘත විය.

රජය විසින් මිළ සහ වැටුප් නියම කිරීමේ ක්‍රමවේදය වෙනස් වූ අතර, එය නිදහස් වෙළඳපලේ පවතින ඉල්ලුම හා සැපයුම අනුව සිදුවන්නට ඉඩ හැරියේය.

මේ සියළු ප්‍රතිසංස්කරණ හේතුවෙන් 1980 දශකයේ මැද භාගය වන විට චීනයේ පෞද්ගලික ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යන කොමියුනිස්ට් පක්ෂ නිළධාරීන්ද ද බිහි විය.

ඒ අවදිය වන විට " රතු තොප්පි " ධනපතියන් මිලියන ගණනක් බිහි වී සිටියහ.

චීන කොමියුනිස්ට්වාදය බිඳ දමා චීනය තුළ " රතු තොප්පි ධනපතියන් " බිහි කිරීමට පුරෝගාමී වූ ඩෙන් ෂියාඕපිං 1920 දී ප්‍රංශය තුළ රැඩිකල් මාක්ස්වාදියෙකු ලෙස ගත කළ ජීවිතයේ තොරතුරුත්, ඔහු හඳුන්වා දුන් චීන ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණය අද ස්ථානගතවී ඇති ආස්ථානයත් කුමක් ද යන්න මතුවට විමසමු.

ppසුනිල් ගාමිණී

Comment (0) Hits: 133

'ධනේශ්වර ගෝලීය ආණ්ඩුකරණයේ ඓතිහාසික අර්බුදය තුළ නව ස්වදේශික වාදයක් '

මෙවර ලිපිය, මේ මොහොතේ ගෝලීය කොරෝනා ව්‍යසනය කේන්ද්‍රීයව මතුවන, නව ලෝක විකල්පයක් පිලිබඳව වන, බුද්ධිමය-මතවාදීමය සංවාදය තුළ මතුවන තර්කවලට ට දක්වන තවත් ප්‍රතිචාරයකි. එහෙමත් නැත්නම් මැදිහත් වීමකි. අපේ පාඨකයිණි, ඔබද ඉතා සාවධානව මේ කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන්න. ඒ මගේ ඉල්ලීමකි. 
 
ලෝකයම අද මුහුණ දෙමින් සිටින්නේ බරපතළ ආණ්ඩුකරණ අර්බුදයකට ය. නො එසේ නම් සියවස් තුනකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ ලෝක බලවතුන් විසින් මුළුමහත් මානව සංහතිය පමණක් නොව පෘතුවිය ම තම අණසකට යටත් කරගනිමින් විවිධ උපායමාර්ග මගින් සඟවා තැබූ මේ වනවිට මතුපිටට පැමිණ ඇති අර්බුදයකට ය. ආර්ථික ආණ්ඩුකරණය, දේශපාලන ආණ්ඩුකරණය, වෙළඳපොළ ආණ්ඩුකරණය, සමාජ ආණ්ඩුකරණය යන ඒවා සමඟ ඒකාබද්ධ වූ ධනපති ගෝලීය ආණ්ඩුකරණ සමස්තයම දැන් වනවිට ඇත්තේ දැවැන්ත සහ ගැඹුරු කළු කුහරයක ය. අර්බුදයක ය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සහ එහි පරිවාර සංවිධාන ධනේශ්වර ගෝලීය ආණ්ඩුකරණය ට සහේතුක භාවයක් ලබා දුන්නේය. නමුත් දැන් ඒ සියල්ල අර්බුදයේ ය.
 
තව දුරටත් අප මෙය පැහැදිළි කර ගනිමු. මෙම අර්බුදය වනාහි ධනපති ක්‍රමයේ ගෝලීය ආර්ථිකකරණය, ගෝලීය වෙළඳපොළකරණය සහ ඊට අනුබද්ධ ගෝලීය බල ආධිපත්‍යය සඳහා වූ ගෝලීය දේශපාලනකරණය යන ත්‍රිකෝණමිතික සම්බන්ධයේ ප්‍රතිපලයකි. ගෝලීයකරණය යනු ධනපතික්‍රමය නමැති භෞතික-මානසික-කායික වසංගත රෝගයේ  රෝග වාහකයෙකි. ඒ අනුව ධනේශ්වර ගෝලීයකරණය යනු මෙවැනි ව්‍යසන සහ අර්බුදවල මා පියන් නොව ඒවා පෘතුවිය පුරා ව්‍යාප්ත කරන වාහකින්ය, ඒජන්තයින් ය. තවත් පැත්තකින් බලන විට, මේ අර්බුදය වනාහි, මානව සමාජයේ සියලු අංශ ඒකාධිකාරී ආධිපත්‍යයකට යටත් කරමින් වර්ධනය කළ ධනපති ආර්ථික-දේශපාලන-සමාජ-සංස්කෘතික මොඩලයෙ හි පරාජයකි, සංවර්ධන මොඩලයෙ හි කඩා වැටීමකි.   
 
සරලව නම් එය ගෝලීය ආණ්ඩුකරණයේ (crisis of global governance ) අර්බුදයකි. ඒ අර්බුදය සියලු රාජ්‍යයයන් බරපතළ ආණ්ඩුකරණ අර්බුදයකට ඇද දමා ඇත.  ඇත්තටම ලෝක බලවතුන් සහිත රටවලත් අපවැනි රටවලත් පාලකයින් කරමින් සිට ඇත්තේ බල දේශපාලනයම මිස මනාව-සොබාදම් කේන්ද්‍රීය ජාතික ආණ්ඩුකරණයක් නොවන බව වැටහෙන්නේ දැන් ය. එත් ටික දෙනෙකුටය. 
 
බොහෝ පාලකයින් බල දේශපාලනයේ සහ ඔය කියන ජාතික ආණ්ඩුකරණයේ වෙනසවත් දන්නේ නැත. අන්තර් මහද්වීපික මිසයිල්, අග්නි මිසයිල්, මිනිසුන් සිරගත කළ මෙට්‍රෝ නගර, අහස සිඹින ගොඩනැගිලි සහ කුළුණු හදපු සහ සඳ තරු ග්‍රහලෝක තරඟයට තරණය කළ අය තම බල පෙරේතකම මිස වෙන කිසිවක් නොතැකූ බව දැන් නම් වටහා ගත යුතුමය. පුහ් දියුණුවේ මහිමය. තම දෙපා යටින් සිදුවන මහා විපත්තිය ගැන වගේ වගක් ඔවුනට තිබුණේ නැත. දැන් පදනම ම අනතුරේය. 
 
ගෝලීය සහ ජාතික වශයෙන් මුහුණ දී ඇති  මේ අර්බුධය විසින් සපයන වැදගත් අවකාශයක් ඇති බව ද  අප හඳුනා ගත යුතු ය. නිසි ලෙස කටයුතු කළහොත් ඒ අවකාශය වනාහි, ගෝලීය වශයෙනුත් ජාතික වශයෙනුත්  ඥාන මීමංශාත්මක විඛණ්ඩනයක ට මඟ පාදන එකක් ය. එහි දී අප ප්‍රවේශ විය යුතු නව ඥාන මීමංශාව කොරෝනාවලින් පසු ආර්ථික, දේශපාලන, වෙළඳපොළ, තාක්ෂණික සහ සංවර්ධන යනාදී වශයෙන් වූ නව ලෝක සහ ජාතික සුසමාදර්ශ සඳහා  හේතු වනවා සේ ම ඒ මගින් අර කළු කුහරය විනිවිද ගොස් නිසි ලෙස අර්බුදය හඳුනාගැනීමේ රශ්මි දහරා නිර්මාණය කරගත හැකිවනු ඇත. එපමණක් නොව නව ලෝක-ජාතික  පදනමක්, රටාවක්, රාමුවක් සහ පිළිවෙලක් නිර්මාණය කර ගැනීමට ඒ හරහා හැකි වනු ඇත.  
 
ඇත්තටම ලෝකය පුරා මානව කේන්ද්‍රීය සහ සොබාදම් කේන්ද්‍රීය නැතහොත් සමස්තයක් ලෙස පෘතුවි කේන්ද්‍රීය අප වැනිම වූ සිතන්නන් කාලයක සිට මතු කළ, පෙන්වා දුන් පවතින ක්‍රමයේ නො ගැලපීම සහ නො ගැලපීමේ භයානක ප්‍රතිවිපාක තුට්ටුවකට මායිම් නොකළ ගෝලීය ඒකාධිකාර කඩා වැටී ඇත්තේ ඒ ඒකාධිකාර නඩත්තු කළවුන් මතට පමණක් නොව ඔවුන් විසින් අන්ත අසරණ භාවයට පත්කළ පෘතුවිය සහ පෘතුවිවාසී සියල්ලෝම මත ට ය. 
 
දැන් මුළු ලෝකයම ආ මඟ වැරදි බව පසක් කර ගනිමින් සිටී.  එක්කෝ එවැනි පසක් කර ගැනීමක ට ඇවසි තත්ත්වයක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී. එක්කෝ ගුණ කථන නොපවත්වාම පැවති ක්‍රමය මිහිදන් කිරීමට අවැසි පසුබිමක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී. 
 
කරු පරණවිතාන මගේ පෞද්ගලික මිතුරෙකි. ඔහු දක්ෂ ලේඛකයෙකි, කවියෙකි, ගී පද රචකයෙකි. පාර්ලිමේන්තුකාරයෙකි. මෑතකදී ඔහු ලිඛිතව ඉදිරිපත් කළ අදහසක් වුයේ, මානව සමාජයට “නිදහස නමැති දායාදය” ප්‍රදානය කළ ලිබරල්වාදය ගුණකථනයක් නොපවත්වා ම මිහිදන් කිරීම නුසුදුසු බවය.         
 
කුමන ගුණ කථන ද? එහෙත් පරණේ වැනි අපගේ මිතුරන් ට අනුව ධනපති ලිබරල් ආර්ථික-සමාජ ක්‍රමය මිහිදන් කළ යුත්තේ ‘ලිබරල් ප්‍රතිමාන’ ගැන ගුණකථන පැවැත්වීමෙන් අනතුරුවය. නමුත් එහි දී අප අමතක නොකළ යුත්තක් ඇත. ධනපති ක්‍රමය භාවිතා කළ ලිබරල් අයිසින් තවරණ, එකී මොඩලයට එරෙහිව දැවැන්ත ක්‍රියාවලියක නිරතව සිටි සමාජවාදී ව්‍යාපාරවලින් උපුටා ගත් ඒවාය. 
එසේම අර්බුදයට යාමට  ඉඩ ඇති තම මොඩලය ආරක්ෂා කර ගැනීමේ දිය අගල් ය. පසුව, සමාජය සඳහා වූ ලිබරල් ප්‍රදානයන්ය යනුවෙන් හංවඩු ගැසූ නිදහස, සමානාත්මතාව, මානව අයිතීන්, සාධාරණත්වය, යුක්තිය, අධ්‍යාපන සහ සෞඛ්‍ය අවස්ථා, යනාදිය සහ තවත් බොහෝ දෑ සමාජවාදී ව්‍යාපාරවල පුරෝගාමීන්  නිර්මාණය කළ, මතුකළ සහ සමාජය තුළ පැලපදියම් කිරීමට ශ්‍රමය සහ ජීවිත කැප කළ ඒවා ය.
 
ෆුරියර්, මෝර්, ඕවන්, සිමොන් වැනි සංකල්පීය මත සැකසු සමාජවාදීන් ද මාර්ක්ස්, එංගල්ස්, ලෙනින්, ට්‍රොස්කි වැනි ක්‍රියාකාරී-අරගලකාරී සමාජවාදීන් ද ඒ සඳහා වූ නිසි ගුණ කතනවල දී නම් සඳහන් කළ යුතු පුරෝගාමියෝ වෙති. සරළ උදාහරණයකින් මෙය පැහැදිළි කර ගනිමු. අප බැංකුවක තැන්පත් කළ මුදල ඒටීඑම් මැෂිමකින් ගත්විට ඒ මැෂිම හෝ බැංකුව සඳහා ගුණකථන පැවැත්විය යුතු ද? ලිබරල් යැයි කියා ගත් මානව සාරධර්ම ද, සමාජවාදී ව්‍යාපාරවලින් කොපි කරගෙන, ධනපති ක්‍රමයේ පැවැත්මට තැන්පත් කරගෙන සිටි සහ සිටින ඒවා මිස ඒවා ඔවුන්ගේ ප්‍රදාන හෝ නිර්මාණ නොවන බව අපගේ මිතුරන් තේරුම් ගත යුතුය. ඒවා ඔවුන්ගේ නොව අපේ ය.
 
තවත් අතකින් බලන විට, මුල් කාලීන ලිබරල් ප්‍රතිමාන ධනපතීන්ගේ පැවැත්ම සඳහා පමණක් ධනපතීන් ඒවා රාජාණ්ඩුවලින් බලහත්කාරයෙන් ලබා ගත් බව ඇත්තකි. එහෙත් ඒ සහ අනෙකුත් පසුකාලීන ප්‍රතිමාන සමාජ ගත වුණේ සාමාන්‍ය ජනයාගේ සහ ඔවුන්ට මග පෙන්වූ ප්‍රගතිශීලී සමාජ ව්‍යාපාරවල, ප්‍රබල ක්‍රියාකාරිකයින්ගේ සහ නායකයින්ගේ ශ්‍රමය සහ රුධිරය කැප කිරීම්වල අනුහසින් මිස ධනපති ලිබරලුන්ගේ ප්‍රදාන හැටියට නම් නොවේ. ඉතින් ගුණ කථන කුමකට ද? 
 
එසේම ලිබරල් වාදය විසින් දායාද කළා යැයි කියන ‘නිදහස’ මහපොළොවට, මිනිසුන්ට, අපා දෙපා සිව්පා බුහුපා සතුන් ට, අහසේ පියා සලන කුරුළු කොබෙයියන්ට, ගහකොළට, අහසට, මුහුදට, හුළඟට, ඇල දොළට, ගංගාවලට, විල් සහ පොකුනුවලට තවමත් නොලැබුණේ ඇයිද යන්න අපගේත් අප මිතුරන්ගේත් විමසුමට ලක් විය යුතුමය. ධනපති භාණ්ඩ සහ සේවා වෙළඳපොලේ විකිනෙන්නට ඇති නිදහස මිස ඒ කල්දේරමේ තැම්බෙන්නට ලැබුණු නිදහස මිස පොදු ජනයාට ද ලැබුණු නිදහසක් නොමැත. ධනපති ක්‍රමයේ පැවැත්මට අවැසි වහල් සහ සිරගත ‘නිදහසක්’ මිස,  මුළුමහත් මානව සමාජයත් සොබා දහමත් විනාශයෙන් විනාශයට ගෙන යෑමේ අඥාන මෝඩ නිදහසක් දායාදයක් මිස ලැබුණු හරයාත්මක සහ ප්‍රගතිශීලී නිදහසක් හෝ දායාදයක් නොමැති බව අප තේරුම් ගත යුතුය.
 
මෙවැනි පසුබිමක ස්වදේශිකවාදය යනු කළු කුහරයක් නොවේ. එය මානව-සොබාදම් කේන්ද්‍රීය නව ලෝක රටාවක් සඳහා වූ සාර්ව දැක්මක් ය. ඒ දැක්මේ ක්‍ෂුද්‍ර පදනම ග්‍රාමමවාදය ය. අප නව ආණ්ඩුකරණයේ පළමු පියවර තැබිය යුත්තේ ගම සංවිධානය කිරීමටය. ස්වදේශිකවාදය යනු හුදකලවාදයක් ද නොවේ. එය ස්වයංපෝෂිතවාදයකි. පෝෂිත රටවල් ලෙස, රටකට රටක් ගැති නොවන නව සම  සාමාජික ගෝලීය සන්දර්භයක් තුළ ලෝක සම්බන්ධතා නඩත්තු කරන අලුත් මාර්ග සිතියමකි. ස්වදේශිකවාදය අපේක්ෂා කරන්නේ ගෝලීය ගිලගැනීමට එරෙහි ගෝලීය සහයෝගිතාවකි. 
 
බල දේශපාලනය ද්විතියික කොට, අර මාර්ග සිතියම මත පදනම්ව, දේශීය ආණ්ඩුකරණය ප්‍රමුඛ කළහොත් එය පවතින ධනපති ගෝලීය ආණ්ඩුකරණයේ ඓතිහාසික අර්බුදයෙන් අතාර්කික වන පැවති ලෝක පිළිවෙළ සහ සමාජ-ආර්ථික-දේශපාලන රාමුව වෙනුවට, නව ලෝකයක් ගොඩ නගා ගැනීමට අපට උපකාරී වනු ඇත යන්න මගේ අදහසය. ඒ සඳහා පාර්ලිමේන්තුකාරයින් කෙසේ වෙතත් මහජන සමාජය විසින් බල දේශපාලනය සහ ජාතික ආණ්ඩුකරණය අතර වෙනස, සහ සම්බන්ධය මනාව තේරුම් ගත යුතුය.
 
ධම්ම දිසානායක/10.4.2020/ කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප
Comment (0) Hits: 221

බෞද්ධයින් දැන් රාමන්න නිකාය වටා එකතු විය යුතුයි !

“දැනටමත් ගරු ඔබ වහන්සේද දන්නා පරිදි වර්තමානයෙහි සම්බුද්ධ ශාසන පරිහානියට මෙන්ම භික්ෂු ගෞරවයට හානි වන අන්දමේ කටයුතු රාශියක් සිදුවෙමින් පවතී. භික්ෂුන් වහන්සේ ලෙස පෙනී සිටිමින් භික්ෂුවට නොගැලපෙන විනය විරෝධි කටයුතු සිදු කරන මහජනයාගේ ශ්‍රද්ධාව, ගෞරවය නැතිවන ආකාරයේ ක්‍රියාකාරකම් සිදුකරන පුද්ගලයන් හා කණ්ඩායම් සමාජ මාධ්‍ය ජාල තුල සහ විද්‍යුත් හා මුද්‍රිත මාධ්‍ය ආදි විවිධ මාධ්‍යයන් මගින් දැක ගැනීම සුලභ වෙමින් පවතී........ මේ දුර්විනීත, අධර්මවාදී, අවිනයවාදී භික්ෂු වේශධාරීන් වෙනුවෙන් අපට කළ හැකි වන්නේ අප නිකාය තුල එබඳු අය ලියාපදිංචිවී ඇත්නම් නිකාය කතිකානුකූලව අවශ්‍ය පියවර ගෙන, ඔවුන්ගේ සාමනේර/උපසම්පදා ලියාපදිංචියන් බෞද්ධ කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇත්නම්, එය අවලංගුකොට නිකායෙන් නෙරපා හැරීමය”

මේ මගේ හිතලුවක් නොවේ. මෙය මා උපුටා ගත්තේ ශ්‍රී ලංකා රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ මහා ලේඛකාධිකාරී පූජ්‍යතර අත්තංගනේ සාසන රතන මහා ස්ථවීර විසින් මේ මැයි මස 21 වන දින රාමඤ්ඤ නිකායේ සියලු භික්ෂුන් වෙත නිකායේ ප්‍රධානීන් මගින් කළ දැනුම් දීමකිනි. එය මහා විහාර වංශික ශ්‍රී ලංකා රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ මහනායක අග්ගමහා පණ්ඩිත, විනය විසාරද, අතිපූජ්‍ය නාපාන පේමසිරි මාහිමිපානන්ගේ උපදෙස් මත කරන්නාවූ දැනුම්දීමක් යැයි ආරම්භයේදීම දන්වා තිබිණ.

මේ තීන්දුව ඉතාම කාලෝචිත, සැබෑ බෞද්ධයින්ට අතිශය වැදගත් හා සංඝ සමාජය විනයානූකූල ගෞරවනීය බෞද්ධ සමාජයක් ලෙස පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය යැයි සිතන සැමට ධෛර්යකි. නොසිතූ අලුත් බලාපොරොත්තුවකි. ඒ බලාපොරොත්තුව යතාර්ථයක් බවට පත් කර ගැනීමට නම්, සැබෑ බෞද්ධයින් රාමඤඤ නිකායේ සංඝයා අතරින් සිවුරක් දැරීමට තරම් නුසුදුසු භික්ෂු වේශධාරීන් සංඝ සමාජයෙන් නෙරපීමට ගනු ලැබූ රාමඤඤ නිකායේ තීන්දුව ක්‍රියාත්මක කිරීමට සහාය දීමටත් අනෙක් ප්‍රධාන නිකායද ඒ තීන්දුව එළෙසින්ම ගත යුතු යැයි බල කිරීමටත් වහා පියවර ගත යුතුව ඇත.

 සංඝ සමාජයේ වැඩි ප්‍රතිශතයක් සංඝයා ඇත්තේ ශ්‍යාමෝලි සියම් නිකාය සහ කෝට්ටේ සියම් නිකාය එක්ව ගණන් ගත් විටය. එනිසාම “දුර්විනීත, අධර්මවාදී, අවිනයවාදී භික්ෂු වේශධාරීන්” වැඩි සංඛ්‍යාවක් ඇත්තේද ඒ නිකායන්හි ය. මේ ගෞතම බුදුන්ගේ දේශයෙහි බුදු දහම රැක ගැනීමට නම්, රාමඤ්ඤ නිකායේ තීන්දුව පූර්වාදර්ශයක් ලෙස තබා ගෙන ඒ නිකායන් වලට හා අමරපුර නිකායටද සිවුරක් දැරීමට තරම් නුසුදුසු භික්ෂු වේශධාරීන් සංඝ සමාජයෙන් නෙරපීමේ තින්දුව එළෙසින්ම වහා ගැනීමට බෞද්ධ සමාජය දැන් බල කළ යුතුව ඇත.

ඒ වෙනුවෙන් නිකාය භේදයකින් තොරව සියලු පන්සල්වල දායක සභාවන්ගෙන් මම ඉතා නිහතමානී ඉල්ලීමක් කරමි. කරුණාකර පන්සල්වල පවත්වා ගෙන යන මුදල් හම්බ කිරීමේ ව්‍යාපාර වලින් ඉවත්ව, පන්සලේ “දුර්විනීත, අධර්මවාදී, අවිනයවාදී භික්ෂු වේශධාරීන්” ඇත්නම් ඔවුන්ගේ සාමනේර/උපසම්පදා ලියාපදිංචි කිරීම් බෞද්ධ කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉවත් කිරීම වෙනුවෙන් මැදීහත්වන ලෙස මෙයින් ඉල්ලමි. මෙයද අවසන් වශයෙන් කිව යුතුය. එසේ නොකරන්නේ නම් ඔබ “උප්පැන්න සහතික බෞද්ධයෙකු” පමණි.

කුසල් පෙරේරා

Comment (0) Hits: 134

කොරෝනා අර්බුදය මැද ගොඩ නැගෙන ව්‍යවස්ථා අර්බුදය !

දැනට අප රටේ පවතින්නේ කොරෝනා අර්බුදය විසින් ඇති කරන ලද මහජන සෞඛ්‍ය අර්බුදයක් පමණක්ම නොවේ. මෙවැනි වසංගතවල ඇති එක් ගතිකත්වයක් නම්, එය මැඞීමට ගන්නා ක‍්‍රියාමාර්ග විසින් සමාජ, ආර්ථික හා දේශපාලන අර්බුද නිර්මාණය කරනු ලැබීමයි. ඒ තුළින් සමාජයේ සාමාන්‍ය තත්වයන් තුළ යටගැසී තිබෙන ප‍්‍රතිවිරෝධතා සහ ඉරිතැලීම් අලූත් සහ පළල් වීමයි. එවැනි පුළුල් සහ සමස්ත අර්බුදයක් කරා අප සමාජය ගමන් කරන බවට සංඥා අප අවට ඕනෑ තරම් තිබේ.


මේ අතර සමාජයේ අඩුම බැරෑරුම්කමකින් යුක්තව බහුලව සාකච්ඡුා වන ගැටලූව වී තිබෙන්නේ ඉදිරි කාලයේ මතු විය හැකි දේශපාලන-ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා අර්බුදයයි. විද්‍යුත් මාධ්‍යවල සිදුවන සාකච්ඡාවලින් පෙනෙන්නේ, අප රටේ මහජන මතය හැඩගැස්වීමට ක‍්‍රියාකරන අය මෙම ගැටලූව ගැන දක්වන්නේ ඉතා සැහැල්ලූ ප‍්‍රතිචාරයක් බවයි. තමන්ගේ පක්‍ෂයට සහ එහි දේශපාලන අභිලාෂවලට වාසි-අවාසි වන ගණන් බැලීම් තුළින් පමණක් ඒ දෙස බැලීම දේශපාලන පක්‍ෂවල සාමාන්‍ය සූදානම බවද පෙනේ.

ව්‍යවස්ථා ගැටලූව !

මෙම දේශපාලන-ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ගැටලූව ගොඩනැගෙමින් තිබෙන්නේ පහත සඳහන් ආකාරයට බව පෙනේ. මතුවන ගැටලූවේ හරයේම තිබෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා තිබීම, කලින් නියමිත වූ අප‍්‍රියෙල් 25දාට මැතිවරණය පැවැත්විය නොහැකිවීම යන ප‍්‍රධාන කරුණු දෙක වටාය. කොරෝනා මහජන සෞඛ්‍ය අර්බුදය විසින්, අනෙකුත් සමාජ, ආර්ථික සහ මානුෂික අර්බුද නිර්මාණය කරනු ලබන්නේ අප රටේ පාර්ලිමේන්තුවක් නොමැති අවස්ථාවකය. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ ක‍්‍රියාවලිය අත්හිටුවා ඇති අවස්ථාවකය. මැතිවරණය පවත්වා නව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වන්නේ කවරදාදැයි කිසිදු නිශ්චිත අදහසක් නැති අවස්ථාවකය. එහි තේරුම නම්, ඉදිරි කාලයේ අප රටේ බහුවිධ අර්බුද උත්සන්න වන්නේ, අප රටේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව රාජ්‍ය ව්‍යුහය සමන්විත වන වැදගත්ම ආයතනික ශාඛාව වන ව්‍යවස්ථාදායකය ‘අත්හිටුවූ’ තත්වයකය. මතුවී ඇති ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාමය ගැටලූවේ එක් පැත්තක් එයයි.

විධායකයේ නැගීම !

ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා ගැටලූවේ දෙවැනි පැත්ත තිබෙන්නේ විධායකයට සම්බන්ධවය. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර පැවතීමේ තත්වය තුළ රාජ්‍ය බලයේ කේන්ද්‍රීය මධ්‍යස්ථානය ලෙස කටයුතු කරන්නේ ජනාධිපතිවරයාය. භාරකාර කැබිනට් මණ්ඩලය සහ එහි ප‍්‍රධානියා වන අගමැතිවරයා සහ ජනාධිපතිවරයා අතර ඇති බලතුලනය, ජනාධිපතිවරයා වෙතට වාසි වන ලෙස දැන් මාරුවී තිබෙන බවද පෙනේ. එයට හේතුව, කොරෝනා වසංගතය මැඞීම පමණක් නොව, ආණ්ඩුකරණයේ මූලික කාර්යයන් ජනාධිපතිවරයා වටා ඒකරාශි වීමයි. ජනාධිපතිවරයා යටතේ සිටින විවිධ නිලධාරීන්ගෙන් සමන්විත කාර්යසාධන බලකාය මාධ්‍යය කොටගෙන, සම්පූර්ණයෙන්ම අලූත් ආණ්ඩුකරණ ව්‍යුහයක් දැන් මතුවෙමින් තිබෙන බවද පෙනේ. එම ව්‍යුහය සහ එහි ආයතන, භාරකාර කැබිනට් මණ්ඩලය යටතේ පවතින ඒවා හෝ පාර්ලිමේන්තුවට වග කියන ඒවා හෝ නොවේ.

මේ තත්ත්වය දැනට ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාමය හෝ දේශපාලන ගැටලූවක් ලෙස කාටවත් පෙනෙන්නේ නැත. එහෙත් කොරෝනා අර්බුදය දිගගැස්සී, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්විය නොහැකි පසුබිම තවත් දික්වුවහොත්, එය ගැටලූවක් බවට පත්වීම වැළැක්විය නොහැකි වනු ඇත. එම ගැටලූවේ හරයේම තිබෙනු ඇත්තේ, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් ප‍්‍රකාශිත විධිවිධාන සහ ආණ්ඩුක‍්‍රමික රාමුවෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම පිටස්තරව, 19 වැනි සංශෝධනයට පෙර පැවැති ආකාරයේ ‘විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමයක්’ පැනනැගීම සහ තහවුරු වීමයි.

ව්‍යවස්ථාවේ 47(1) වගන්තිය නිසි පරිදි බලාත්මක කළා නම් සිදුවන්නට තිබුණේ, ජනාධිපතිතුමාට නොව අගමැති සහ කැබිනට් මණ්ඩලයට වග කියන කාර්යසාධක බලකාය ගොඩනගා, දැනට බිහිවී ඇති හදිසි තත්ත්වයට මුහුණ දීමයි. එසේ වූවා නම්, එය 19වැනි සංශෝධනයට අනුකූල ක‍්‍රියාමාර්ගයක් විය හැකිව තිබුණි. දැන් සිදුවන බව පෙනෙන්නේ, හදිසි නීතිය පැනවීමකින් තොරව, පාර්ලිමේන්තුවට වගකීමේ යාන්ත‍්‍රණයක්ද නොමැතිව, මහජන සෞඛ්‍ය හදිසිය යටතේ ‘විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය’ අවිධිමත් ලෙස යළි ගෙන ඒමයි.

මෙම කරුණ විශේෂයෙන් විරුද්ධ පක්‍ෂ අතරේ සාකච්ඡුා විය යුතුය. හිටපු අගමැති, හිටපු කථානායක, හිටපු විපක්‍ෂනායක සහ සියලූ පක්‍ෂ නායකයන් මේ කරුණ ඔවුන් අතර සාකච්ඡුා කරමින්, මහජන දේශපාලන සාකච්ඡාව වෙතද ගෙන ආ යුතු වේ.

මැතිවරණයේ අනාගතය !

මේ අතර, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ අනාගතය ගැන මත දෙකක් රටේ ප‍්‍රකාශයට පත්වෙමින් තිබේ. පළමුවැන්න, මැතිවරණ කොමිසමේ ස්ථාවරයයි. එනම් ජනාධිපතිතුමා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ උපදෙස් පැතීමයි. මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව කර ඇති ඉල්ලීමට ජනාධිපතිතුමාගේ පැත්තෙන් ප‍්‍රතිචාරය කුමක්ද යන්න පැහැදිලි නැත. දැනට තිබෙන තත්ත්වය අනුව, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ අදහස් ජනාධිපතිතුමා විමසුවහොත්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කරන්නට ඉඩ තිබෙන්නේ, එක්කෝ නව දිනක් යෝජනා කිරීමයි. නැතහොත් නව දිනක් තීරණය කිරීමේ බලය ජනාධිපතිතුමාට හෝ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවට හෝ පැවරීමයි.

පාර්ලිමේන්තුව යළි බලාත්මක කිරීම !

දෙවැනි මතය නම්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට සහ නව මැතිවරණයක් සඳහා දින නියම කරමින් ජනාධිපතිතුමා නිකුත් කළ ගැසට් නිවේදනය, ජනාධිපතිතුමා විසින්ම ආපසු කැඳවීමයි. එවිට සිදුවන්නේ දැනට විසුරුවා හැර ඇති පාර්ලිමේන්තුව නැවතත් බල සහිත වීමයි. මෙය ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ වගන්තියකින් ප‍්‍රකාශ වන ක‍්‍රියාමාර්ගයක් නොවුවද, එය ව්‍යවස්ථා විරෝධී හෝ ව්‍යවස්ථාවට පිටින් යන හෝ ක‍්‍රියාමාර්ගයක් නොවේ. එහෙත් එයට ඇති බාධාව නම්, පොදු ජන පෙරමුණ සහ ජනාධිපතිතුමාගේ පාර්ශ්වය ඒ සඳහා කැමති වේද? යන්නයි. තමන්ගේ පක්‍ෂයට බහුතරයක් නැති පාර්ලිමේන්තුවක් යළි කැඳවීමට ජනාධිපතිතුමා, අගමැතිතුමා හෝ බැසිල් රාජපක්‍ෂ මහතා කැමති නොවනු ඇත. තමන්ගේ පාලනයේ නැති පාර්ලිමේන්තුවක් සමග අගෝස්තු මාසය තෙක් එකට ආණ්ඩු කිරීමට රාජපක්‍ෂ පවුල කැමති කරවාගත හැකියැ’යි සිතීම දැනට දුෂ්කරය.

ආණ්ඩුවේ නායකයන් වඩා කැමති විය හැකියැයි සිතිය හැකි තුන්වැනි විකල්පයක් තිබේ. එය නම් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පනතේ, ජනාධිපතිතුමාට ලැබෙන බලතල යටතේ, අප‍්‍රියෙල් 25 වැනිදා, එනම් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීමට නියමිතව පැවති දිනයේ, මැතිවරණය පැවැත්වීමට සුදුසු වාතාවරණයක් නැතිවීමේ පසුබිම මත, එක් එක් දිස්ත‍්‍රික්කයක මැතිවරණය සඳහා අලූත් දින හෝ දිනයක් නියම කිරීමයි. මෙය 1981 අංක 1 දරන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පනතේ 113 වගන්තිය යටතේ, ජනාධිපතිවරයාට භාවිත කළ හැකි විකල්පයකි.

විරුද්ධ පක්‍ෂ !

මේ අවිනිශ්චිතතා තිබියදී විරුද්ධ පක්‍ෂයේ හිටපු නායකතුමා, පාර්ලිමේන්තුවේ හිටපු කථානායකතුමා, හිටපු අගමැතිතුමා සහ විපක්‍ෂයේ දේශපාලන පක්‍ෂ කළ යුතු ප‍්‍රධානම කාර්යයක් තිබේ. එය නම්, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය, ව්‍යවස්ථානුකූල ආණ්ඩුකරණය සහ රටේ පවතින මෙම හදිසි අවස්ථාවේදී ජනාධිපතිතුමා ගෙන ඇති ක‍්‍රියාමාර්ගවලට සහයෝගය දෙන ගමන්ම එම ක‍්‍රියාමාර්ග ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ආණ්ඩුකරණයේ රාමුව ඇතුළත සිදුකිරීමේ වැදගත්කම, මහජන සාකච්ඡුාවේ තේමා බවට පත්කිරීමයි. දැනට ලංකාවේ තිබෙන බලවත් දේශපාලන අනතුරක් නම්, පාර්ලිමේන්තුව සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අනවශ්‍යය යන අධිකාරවාදී දෘෂ්ටිවාදය පොදු ජන දේශපාලන විඥානය වෙතට හඳුන්වා දීමේ ක‍්‍රමානුකූල ප‍්‍රචාරක ව්‍යාපාරයයි. එය විiුත් මාධ්‍ය, සමාජ මාධ්‍ය සහ අසල්වැසියන් අතර සිදුවන කතාබහ අතර ප‍්‍රධාන දේශපාලන මාතෘකාවක්ද වී තිබේ. විරුද්ධ පක්‍ෂයේ දේශපාලන පක්‍ෂ ප‍්‍රමාද වී හෝ දේශපාලන වශයෙන් සක‍්‍රිය වීම, ඒවායෙන් මේ මොහොතේ සිදුවිය යුතු අවම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රියාවයි.

මහාචාර්ය ජයදේව උයංගොඩ

( අනිද්දා )

 

Comment (0) Hits: 256

කොරෝනා; මිතුරුකම් නැති සම්බන්ධතා පමණක් ඇති ධනවාදී ගෝලීයකරණයේ අවසානයද?   

කොරෝනාවලින් පසු ලෝකය කුමනාකාර වේද? කොරෝනා නිසා ඇතිවිය හැකි නව ලෝක තත්ත්වය කුමක් ද? යනු මේ මොහොතේ ලොව පුරා උගතුන්ගේ අවධානයට සහ පරීක්ෂාවට ලක් වී ඇති ප්‍රධාන ප්‍රශ්ණ ය. ඇතැමුන් ගෝලීයකරණය අවසාන වේ ය යන ශෝකයෙන් පසුවෙති. ඇතැමුන් ඒ පිළිබඳව සිටින්නේ සතුටිනි. ඇතැමුන් කොරෝනා නිසා ධනපතික්‍රමය අවසන් වේය යන බියෙන් පසුවෙති. ඇතැම්මු ඉන්නේ එසේ වනවා නම්  ඒ ගැන සතුටිනි. ඒ අයගේ යෝජනාව වන්නේ මේ මොහොත ධනපතික්‍රමයේ අවසානය සඳහා අවස්ථාවක් කරගනිමු යන්නය. තවත් බොහෝ වෘත්තීය සහ පටිපාටිමය උගතුන් හෝ පටිපාටිමය බුද්ධිමතුන් ඔය කිසිවක් නොහිතා පාඩුවේ තම තමන්ගේ රැකියා කරගෙන ජීවත් වෙති. 

මට දැනෙන විදියට ගෝලීයකරණයේ ඉරණම ගැන අවධානය යොමු කරන අයට වඩා ධනපතික්‍රමයේ ඉරණම ගැන කතා කරන අය එක් අතකින් ප්‍රගතිශීලී ය. මන්ද ඔවුන් නියම ප්‍රශ්නය වටේ කැරකෙන නිසා ය. මේ මොහොතේ ඇති සහ අර්බුදයට යමින් තියෙන ගෝලීයකරණය යනු ධනපතික්‍රමයේ මුලෝපාය ය. එය ධනපතික්‍රමය නොවේ. ඒ නිසා ඒ මුලෝපයට වඩා ක්‍රමය ගැන අවධානය යොමු කිරීම වඩාත් දේශපාලනිකය, වඩාත් ප්‍රගතිශීලීය. එවිට ඇත්ත හෝ මුලික ප්‍රශ්නය එළියට ගත හැකිය.

බලවතුන් සහ උගතුන් සාමාන්‍ය ජනයාට කාලාන්තරයක් පුරාවට සැඟවූ කාරණයක් ඇත. ඒ ගෝලීයකරණය නැමති මෙහෙයුම් ක්‍රියාදාමයට යටින් ඇති ධනපති ක්‍රමය ය. එය කළේ ගෝලීයකරණය හුදු අලංකාරිකයක් සහ වැළක්විය නොහැකි අනිවාර්ය ස්වභාවික ක්‍රියාවලියක් බවට පත් කරමිනි. ඒ නිසා එය කාගෙකාගේත් සුරතල් අරමුණු සාධනය සඳහා වූ අනිවාර්ය මාර්ගයක් බවට පත්විය. එසේම එය විප්ලවාදීන් ද, වාමාංශිකයින් ද , දක්ෂිණාංශිකයින්ද, මධ්‍යස්තවාදීන් ද ප්‍රශ්න නොකර පිළිපදින, බාරගන්න, ඊට අනුවර්තනය වෙමින් දෛනික ජීවිතය ගලප්පා ගන්න සොබාදහමක්, කැඩපතක් බවට පත්විය. ඇත්තටම පත්වුණා නොව පත් කළේ ය. ඒ පත්කිරීම ඇතුළේ ධනපතික්‍රමයේ අඬුබඬු දිගහැර ගැනීම කිසිදු බාධාවකින් තොරව සිදුවුණේ ය. 

ලෝක ගෝලයේ අන්තිම හුදකළා මිනිසා පවා ධනපතික්‍රමයේ දැත්තක් බවට පත්කර ගැනීමේ ‘මැක්නමාරා මෙහෙයුම’ සාර්ථක වුණේ ඒ ලෙසිනි. එසේ වූයේ ගෝලීයකරණය පිළිපදින්නන්ගේ සහ අතරමැදියන්ගේ ප්‍රශ්නයක් නැති ආශිර්වාද කිරීම් මධ්‍යයේ ය. ලෝකයේත් මේ රටෙත් පටිපාටිමය උගතුන්, බුද්ධිමතුන් සහ ලුම්පන් න්‍යායකරුවන් බොහෝ විට කළේ ‘ජාතික ගෝත්‍රවාදයට’ එරෙහිව ගෝලීය දැනුම සහ ‘ලිබරල් වෙළඳපොළ මනුස්සකම’ වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමය, කටයුතු කිරීම ය. ධනපති සහ වෙළඳපොළ ප්‍රතිමාන/ඇගයුම් අවධාරණය කරමින් ඒවාට ගැලපෙන ලෙස එනම් ‘ගෝලීයකරණයට’ ගැලපෙන ලෙසට ආර්ථිකය, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, ප්‍රවාහනය, සහ ජීවනෝපායක්‍රම පමණක් නොව අධ්‍යාත්මක ව්‍යාපාර පවා උසිගැන්වීම ය. 

ඒ නිසා වෙළඳපොළ විසින් කැඳවිය හැකි සහ උසිගැන්විය හැකි දෘෂ්ටිවාදී ආර්ථික, සමාජ, සංස්කෘතික, අධ්‍යාත්මක සහ දේශපාලන කුක්කන් සහිත ලෝක සහ ජාතික මහපොලොවක ධනපතික්‍රමය දිගහැරුණේ සහ ගැඹුරට කා වැදුණේ ගෝලීයකරණය නමැති මාධ්‍යයේ අනුහසිනි. ඒ මාධ්‍යයයේ බලවත්කම විසින් ධනපතික්‍රමය නම් වූ ඇත්ත සැඟවී ගියේ ය, සඟවනු ලැබීය. ඒ ඇත්ත තුළ පැතිමාන දෙකක් ඇත. එක, ගෝලීයකරණයෙන් වැසුණු ධනපතික්‍රමයේ බලවත්කම සහ දුෂ්ටකමය. දෙක, ගෝලීයකරණයෙන් වැසුණු ධනපතික්‍රමයේ දුර්වලකම, සීමිතකම සහ අශීලචාරකමය. කොරෝනා නිසා වුණේ ඒ පැති දෙකම හෙළිදරව් වීමය. මෙවැනි පසුබිමක, ධනපතික්‍රමය මිය යයි ද? ගෝලීයකරණය නවතී ද? නව විකල්ප බිහිවෙයි ද? යනු අප කාගේත් වැඩි අවධානයකට ලක්විය යුතු මාතෘකා ය. එනම් සිදුවන්නේ කුමක්ද සිදුවිය යුත්තේ කුමක්ද යන්න කෙරෙහි අපගේ අවධානය යොමු විය යුතුය. මන්ද පෘථිවියේ ඉරණම ඒ මත රැදී ඇති නිසාය.

කොරෝනා නිසා ධනවාදය මිය යන්නේ නැත. හිතන්න, ආර්ථිකය, දේශපාලන ස්ථාවරතාව, සහ සමාජ පිළිවෙළ බිඳ දැමූ, එමෙන්ම මිලියන ගණනින් ජනයා ඝාතනය කළ ලෝක යුද්ධ දෙකක්, තෘෂ්නි යුද්ධය සහිත කඳවුරුවාදය, අන්තවාදී සන්නද්ධ භීෂණ, ස්පාඤ්ඤ උණ, අන්ත්‍රක්ස් වයිරසය, සාස් වයිරසය, එච්වන් එන්වන්, ඉබෝලා, ගෝලීය මුල්‍ය අර්බුදය, පමණක් නොව ධනපතික්‍රමය ට එරෙහිව වූ අති දැවැන්ත සමාජ-දේශපාලන විරෝධතා සහ ව්‍යාපාර නිසා ධනවාදය මිය ගියේ නැත. පරාජය බාරගෙන පැත්තකට වුණේ ද නැත. යම් තරමකට හෝ සිදුවුණේ දේශසීමා වැසීම, සැපයුම් දාම අබලදුබල වීම, කොටස් වෙළඳපොළ කඩාවැටීම, දත්ත ඇහිඳීම අඩපණ වීම, ආනයන අපනයන සීමා පැනවීම, අමුද්‍රව්‍ය හිගයක් ඇතිවීම, සංචාරක තහනම, ජාතික ආරක්ෂනවාදයකට යාම, සහ රටවල් අතර ඇත්තේ මිත්‍රකම් නොව සම්බන්ධතා පමණක් ය යන්න හෙළිදරව් වීම වැනි දේවල්ය. මහලොකු මිත්‍ර සබඳතා තිබුණා යැයි කලක සිට උදම් ඇනූ රටවලට, කොවිඩ් 19 යත් සමඟ මුහුණු ආවරණයක් වත් බෙහෙත් පෙත්තක් වත් නොදී ඒවා තම රටේ භාවිතයට පමණක් තබාගෙන දොර අගුලු දමාගත් සුපිරි රටවල් සිහියට ගෙන හිතන්න. 

මිතුරනි, ධනවාදය සම්බන්ධතා මිස මිත්‍රකම් නඩත්තු නොකරයි. එය මිත්‍රකම් අහසට හෝ සයිබර් අවකාශයට වීසිකොට සම්බන්ධතා පමණක් මහ පොළොවේ ඉතුරු කරගෙන ඇත.    

ධනවාදය මිය නොගියත් එහි සහායක බලඇණිය වූ ගෝලීයකරණය අබලදුබල වීම නම් අනිවාර්යය. එහෙත් ඒ ටික කලකටය. මුල දී ගෝලීයකරණය යැපුණේ ජාතික ආර්ථික මතය. නමුත් පසුව ජාතික ආර්ථික යැපුණේ ගෝලීයකරණය මතය. මේ නිසා ජාතික සීමා නැතහොත් හැව ඇතුළේ හැදුණේ දෙමුහුන් ජනයා ය, දෙමුහුන් වැඩ සහ ක්‍රම ය. මේ තත්ත්වය පරිධියේ රටවල්වලට පමණක් නොව කේන්ද්‍රයේ රටවලටත් අදාලය. පරිභෝජනය ට අදාළ අමුද්‍රව්‍ය අවශ්‍යතාවලින් සියයට හැත්තෑදෙකක් ම සඳහා යුරෝපීය සංගමය, ඉන්දියාව සහ චීනය වැනි විදේශ මත තම රට යැපෙන බව බොහෝ (ට්‍රම්ප්වාදී) ඇමරිකානුවන් දැනගත්තේ මේ මෑතක දී ය. ප්‍රතිජීවක ඖෂධ සඳහා මෙම යැපීම සියයට 97 ක් තරම් ඉහළ අගයක් ගනී. ඒ උදාහරණය ප්‍රමාණවත් යැයි සිතමි. 

මේ ඉහත කී දෙමුහුන් ජනයා, එනම් ‘ඔළුවෙන් ස්වදේශික උදරයෙන් ගෝලීය’ ජනයාගේ බියට හේතු වී ඇත්තේ, ගෝලීයකරණය අබලදුබල වී කඩාකප්පල් වී උදරයෙන් පරිකල්පනය කරන බොරු ෂෝක් පර්භෝජනවාදය අතුරුදහන් වේය යන්නය. මන්ද තීරණාත්මක ලෙස ඔවුන්ගේ  උදර විසින් ඔළු යටත්විජිත බවට පත්කොට ඇති නිසා ය. එය එසේ වුවත් යම් කිසි කාලයකට ගෝලීයකරණය අබලදුබල වීම නම් අනිවාර්යය. 

මේ අබලදුබල වීම ඇතුළේ ධනවාදය නව උපායමාර්ග සොයා ගනු ඇත. එක, එහි දී පසු බැසීම් සහ නැවත ඉදිරියට යෑම් සිදුවනු ඇත. ගැටලුව වන්නේ ඒ තත්ත්වය මටසිළුටු එකක් නොවීමය. විශේෂයෙන්ම මූලික පියවරක් විධියට එය ජාතික සීමාවට පසු බසිනු ඇත. එසේ කරණුයේ සයිබර් අවකාශය භාවිතා කරමින් ගෝලීය ධනවාදය ට අවශ්‍ය සම්බන්ධතා නඩත්තු කරමිනි. මිත්‍රකම් නැති වුනත් බලවත් රටවල් තම            ධනපති සබඳතා ඒ හරහා නඩත්තු කරනු ඇත. සමහර විට ඒ සබඳතා ‘මිත්‍රකම්’ ලෙස ඒ බලවතුන් ම ප්‍රකාශයට පත් කරනු ඇත්තේ එය සියල්ලෝම දන්නා බොරුවක් බව දැනගෙනම ය. එසේම පරිධියේ රටවලට ද ඒ ‘මිත්‍රකමේ’ හස්තය දිගු කරනු ඇත.

තවත් ආකාරයක් වන්නේ ලෝක පරිමාණ මර්දනයක් සහිත නව ආකාරයක යටත්විජිතකරණයක් සිදුවීම ය. එය ආහාර ඇතුළු සම්පත් සහ අමුද්‍රව්‍ය සඳහාත් කඩා වැටුණු වෙළඳපොළවල් යළි අත්පත්කරගැනීම සහ ස්ථාපිත කරගැනීමත් සඳහාත් වූ බිහිසුණු ක්‍රියාමාර්ගයක් වීමට ඉඩ ඇත. බලගතු රටවල ජාතික සීමා ඇතුළේ පිළිසකර වන ධනවාදය එලියට පනිනු ඇත්තේ කූඩු කොට සිටි වෘක රෑනක් එළියට පනින ආකාරයෙනි. මන්ද මේ රටවල් සතු බහුජන සංහාරක අවිආයුධවලට කොරෝනා සෑදී නැත, එය අප තේරුම් ගත යුතුය.

කොරෝනා නිසා ජාතිකවාදය නඩත්තු කරන පරිධියේ රටවල්වලින් ඇසෙන හඬක් වන්නේ ජාතික ආර්ථිකයක් පිලිබඳ අදහස ය. මේ කියන්නේ මිනිසා සහ සොබාදහම කේන්ද්‍රීය නව සංවර්ධනවාදයක් හෝ නව සංවර්ධන ආකෘතියක් ගැන නොව පැරණි ධනවාදය නැගිටින තුරු ජාතික ආර්ථිකයක් ගැනය. එහි අන්තර්ගතය සහ දැක්ම පරණ එකමය. නමුත් නම ‘ජාතික ආර්ථිකය’ යන්නය. බෝතලේ අලුත් වුනාට පරණ වයින් ම ය. ඒ අනුව මේ රටවල් නඩත්තු කරන ධනේශ්වර නව ජාතිකවාදය වනාහි අර බලවත් රටවල් නඩත්තු කරන ජාතිකවාදයේ පොඩි සහ දුර්වලම එකය.

බලගතු රටවල් දිනෙක කරන පරිද්දෙන්, මේ පොඩි ජාතිකවාදයට ලෝක පරිමාන සම්පත් කොල්ලකෑමක් හෝ යටත්විජිතකරණයක් හෝ දැවැන්ත මාරාන්තික පීඩනයක් හෝ භාහිරව ඇතිකළ නොහැක. හැබැයි ඔවුන් ඒ ක්‍රම/මාධ්‍යය ආකෘතිකව තම රටවල් ඇතුළේ අභ්‍යාස කරනු ඇත. ඒ අනුව ‘ජාතික ආර්ථිකවාදයේ’ නාමයෙන් බහු ජනයා මත අති දැවැන්ත පීඩනයක් එල්ල කිරීමට මේ පොඩි රටවල සහචර ධනපති කණ්ඩායම් අනිවාර්යයෙන්ම ක්‍රියා කරනු ඇත. ඒ නිසා පරිධියේ රටවල පීඩනය සහ මර්දනය ජාතික සීමා තුළ අතිශයින්ම දැඩි වනු ඇත. 

වර්ධනය වන ආර්ථික අර්බුදය නිසා ලෝක පරිමානවත් ජාතිකවත් සුබසාධන රාජ්‍ය ආකෘතියේ දැවැන්ත කඩාවැටීමක් අනිවාර්ය ය. සියළුම රටවල්වල සුබසාධන ක්‍රම අර්බුදයට යනු ඇත.  ස්වයංක්‍රීයකරණයට වැඩිවැඩියෙන් යොමුවීම්, රෝබෝකරණය, රැකියාවලින් නෙරපා දැමීම්, වැටුප් අඩුකිරීම්, වැටුප් ප්‍රමාද කිරීම්, සහනාධාර කප්පාදුව සහ නොදී සිටීම්, අධික බදු අයකිරීම් සහ කුලීගාස්තු වැඩිකිරීම් හරහා මහජන මුදල් පැහැර ගැනීම් සහ රාජ්‍යය මගින් ලබාදෙන සේවා වෙළඳපොළකරණය වැනි ක්‍රියාමාර්ග එකී රටවල නව උපායමාර්ග වනු ඇත.  ඒ නිසා ඇතිවන මහජන පීඩනය සහ අසරණභාවය අති බරපතළ එකකි.

එයටම අනුබද්ධ ක්‍රියාවලිය වන්නේ එකී ආණ්ඩු තීරණවලට එරෙහිව මේ රටවල ඇතිවන මහජන උද්ඝෝෂණ ය. ඒවාට නායකත්වය දීමට තරම් විධිමත් සමාජ-දේශපාලන ව්‍යාපාර නොතිබුනොත් ඒ උද්ඝෝෂණ සහ කැරළි කෝලාහල සමාජ ආර්ථික දේශපාලන ව්‍යාකුලතාවක් මිස ස්ථාවරභාවයක් නිර්මාණය නොකරයි. ආණ්ඩු මේවාට මුහුණ දෙන්නේ අති දැවැන්ත සහ සාහසික මර්දන ක්‍රියාමාර්ග දියත් කරමිනි. මේ රටවල ජනතා ව්‍යාපාර සහ උද්ඝෝෂන දරුණු සහ අමානුෂික ලෙස මර්දනය කිරීමට කටයුතු කරන ආණ්ඩු නිසා සියලු ආකාරයේ පොදුජන අයිතීන් සහ නන්වැදෑරුම් නිදහස බරපතළ ලෙස හෝ මුළුමනින්ම උල්ලංඝනය වීමට නියමිතය. එය සිදුවනු ඇත්තෙත් ‘ජාතික ආර්ථිකවාදයේ’ නාමයෙන් විය හැකිය. 

ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, නිදහස, පෞද්ගලික දේපොළ අයිතිය, යහ ආණ්ඩුකරණ මුලධර්ම උඩු හුළඟ විසින් ඈතට වීසි කරනු ඇත. පරිධියේ රටවල එකී තත්ත්වයට සහ පීඩනයට උඩින් බලගතු රටවල ගෝලීය කොල්ලකාරී පීඩනය සහ මර්දනය ද ඔවුන්ගේ ජාතික සීමාවලින් පිටට වර්ධනය වනු ඇත. එවිට ඇතුලෙනුත් ගිනි, පිටතිනුත් ගිනි ය. ඉතින්, ධනවාදය මිය යන්නේ නැත. එය තිබෙනවාටත් වඩා තීව්‍ර බිහිසුණු රුපකායක් ගෝලීයවත් ජාතිකවත් ගනී. ධනවාදය සහ එහි ගෝලීයකරණ අවතාරයේ නියම හෝ නව අනුවාදය, ස්වරූපය එවිට කාටත් වැටහෙනු ඇත යන්න පමණක් දැනට ලියා තබමි. පරෙස්සමින් ඉන්නගමන් හිතන්න.

-ජ්‍යෙෂ්ඨ කතිකාචාර්ය -ධම්ම දිසානායක -

( කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය )

Comment (0) Hits: 110

කොරෝනා වසංගතය : ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ ඒකාධිපතිවාදය !

කොරෝනා වසංගතයට මුහුණදීමේදී ඒකාධිපති පන්නයේ රටවල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවලට වඩා සාර්ථකත්වයක් පෙන්නුම් කර තිබෙන්නේ යයි කිවහැකිය. එය එසේ වී ඇත්තේ ඇයි කියා තේරුම් ගැනීම අවශ්‍ය වනවා සේම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමයකට වඩා ඒකාධිපති ක්‍රමයක් කිසිසේත්ම යහපත් නොවන බවද තේරුම් ගැනීම අවශ්‍ය වේ.

නූතන තාක්ෂණය හිමිකර ගෙන තිබෙන අතිවිශාල දියුණුව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල් කෙරෙහි සේම ඒකාධිපති රටවල් කෙරෙහිද බලපා තිබෙනවා. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල් මහජන යහපත හා දියුණුව සදහා යොදාගන්නා විට ඒකාධිපති පන්නයේ රටවල් ඊට අතිරේකව මහජනයා මත පවත්වාගෙන යන ඒකාධිපති බලය තරකර ගැනීම සඳහා ද තාක්ෂණික දියුණුව යොදා ගන්නවා.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල් පුරවැසියන්ගේ ආදායම්වලට අදාළ සියලු තොරතුරු එකතු කරන ලබන මුත් පුරවැසියන්ගේ පුද්ගල ජීවිතවලට අදාළ තොරතුරු එකතු කරන්නේ නැහැ. එහෙත් ඒකාධිපති රටවල් ඒ වර්ග දෙකටම අයත් තොරතුරු එකතු කරනවා. දුරකතන සංවාද පටිගත කරනවා. සමාජ ජාලා ඔස්සේ පළකරන අදහස් එකතු කරනවා. යන ගමන් බිමන් පරීක්ෂාවට ලක් කරනවා. ඒ සියලු දේවල් සිදුවන්නේ නවීන තාක්ෂණය යොදාගෙන. පුද්ගලයෙකුට අදාළ ඒ සියලු තොරතුරු ඒ පුද්ගලයා සඳහා පවත්වාගෙන යන විද්‍යුත් ගිණුමකට එකතු වෙනවා. චීනයට කොරෝනා මර්දනයේදී ආසාදිතයෙකු හමුවූ විට ඔහු සම්බන්ධකම් පැවැත්වූ සියලුදෙනා දැනගැනීමේ හැකියාව චීන බලධාරීන්ට තිබුණා. කොරෝනා මර්දනයේදී චීනයට තිබුණ වාසිය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවලට තිබුණේ නැහැ. චීනය පවත්වාගෙන ගිය ජනතා විරෝධී සම්ප්‍රදායක් මේ විශේෂ මොහොතේදී ඒ රටේ වාසියට හේතුවුණා. අනෙක් අතට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල් පවත්වාගෙන ගිය ජනතා හිතවාදී සම්ප්‍රදායක්. මේ මොහොතේදී අවාසියට හේතුවුණා. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි ක්‍රමයකට වඩා ඒකාධිපති ක්‍රමයක් හොඳ බව ඉන් සනාථ වන්නේ නැහැ.

මිනිසුන් මොනතරම් දියුණු වුණත් මිනිසුන්ට වහාම හෝ පසුව පාලනය කළ නොහැකි දේවල් තිබෙනවා. පරිසර පද්ධතියේ මහා වෙනස්කම් මනුෂ්‍ය වර්ගයා පළවීමට පෙර යුගවලත් සිදුවී තිබෙනවා. මනුෂ්‍ය වර්ගයා පහළ වී ඔහුගේ මොළය දියුණුවීමත් සමග ස්වභාව ධර්මයට හා පරිසරයට සවිඥානකව අභියෝග කරන එකම සත්ව වර්ගයා වුයේ මනුෂ්‍ය වර්ගයාය. මනුෂ්‍ය වර්ගයා අත්පත් කරගත් දියුණුව කෙරෙහි බලපෑවේද එම අරගලයයි. එය නොකඩවා ගලායන මනුෂ්‍ය වර්ගයා ස්වභාව ධර්මයට දඬුවම් කරන, දීර්ඝ කාලයක් ඉවසා සිටීමෙන් පසු සමහර විට ශතවර්ෂයකට පමණ පසු. ස්වභාව ධර්මය විසින් මනුෂ්‍ය වර්ගයාට පෙරළා දඬුවම් කරන නිම නොවන ගැටුමක් ලෙසද සැලකිය හැකිය. මනුෂ්‍ය වර්ගයා එම අනවරත අරගලයේ ඇතැම් අවස්ථාවලදී පරිසරය හා ස්වභාව ධර්මයේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් කන් කෙඳිරි ගානු ඇතත් සියලුම මනුෂ්‍ය වර්ගයා කෙසේ වෙතත් අඩුම වශයෙන් සියයට දහයක්වත් පරිසරයේ හෝ ස්වභාව ධර්මයේ ආරක්ෂාව සඳහා ගල් යුගය කරා ආපස්සට යනු ඇතැයි සිතිය නොහැකිය.

මේ මොහොතේ මනුෂය වර්ගයා මුහුණ දී සිටින්නේද ස්වභාව ධර්මය ශත වර්ෂයකට එක් වරක් සමස්ත මනුෂ්‍ය වර්ගයා අභියෝගයට ලක් කළ අවස්ථාවකය. සිය වසකට වරක් සිදුකරන එවැනි අභියෝගයක්දී සියලු සත්ව වර්ගයා අතරින් නිර්භීතම හා උද්ධච්චම සත්ව වර්ගයා ලෙස සැලකිය හැකි මිනිස් වර්ගයා භීතියට හා ත්‍රාසයට පත්වන අතර විශාල මිනිසුන් සංඛ්‍යාවක් මරණයට පත්වනමුත් මනුෂ්‍ය වර්ගයා සමස්තයක් ලෙස විනාශ වන්නේ නැත. සිදුවන මහා විනාශයෙන් ඉතුරු වන අය ස්වභාව ධර්මයේ ආරක්ෂාව සදහා පරණ ගල් යුගයට යන්නේද නැත. දැන් ලංකාවේ අපට මුහුණ දෙන්නට සිදුවී තිබෙන්නේ එම අර්බුදයටය. කොරෝනා අර්බුදයට පෙරත් ලංකාව තිබුණේ ශක්තිමත් තත්ත්වයක නොව දුර්වල තත්ත්වයකය. කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය නිසා දැන් අප ඉන්නේ ඉතාමත් දුර්වල තත්ත්වයකය.

ලංකාව දේවල් බලන විදියේ අවුලක් පවතී. ලෝකයේ ඕනෑම රටක් රෝහල් ක්‍රමය සකස් කරන්නේ රටක ජනගහනයෙන් විවිධ හේතු මත ප්‍රතිකාර ලැබිය යුතු රෝගීන් සංඛ්‍යාාව ප්‍රක්ෂේපණය කොට ඊට ගැළපෙන ප්‍රමාණයකටය. කවදා හෝ කිසියම් අවස්ථාවක සමස්ත ජනගහනය හෝ ඉන් බාගයක් හෝ කාලක් රෝහල් ගතකිරීමට සිදුවනු ඇතැයි ප්‍රක්ෂේපණය කොට ඊට ගැළපෙන රෝහල් පද්ධතියක් හා සුව සේවක පද්ධතියක් ඇති කරන්නේ නැත. ධනවාදී ක්‍රමයක් යටතේ ඇති නොකරනවා සේ ම සමාජවාදී හෝ රදළ වැඩවවසම් ක්‍රමයක් යටතේද ඇති කරන්නේ නැත. ඕනෑම රටක (ධනවාදී සමාජවාදී හෝ වෙනත්) දොස්තරවරුන් සිටිය හැක්කේ ජනගහණයේ දාහකට 5ත් දෙකක් අතර ගණනකි. මොනම රටක්වත් මොනම ක්‍රමයක් යටතේවත් ජනගහණයේ 1000කට දොස්තරවරුන් 50ක් හදන්නේ නැත. ICU ඇඳන් තිබෙන්නේද ජනගහණයෙන් ලක්ෂයකට ඇඳන් 30ත් 5ත් අතර ගණනකි.

ඉතාමත් කලාතුරකින් සමහර ශත වර්ෂයකට වරක් ඇතිවන වසංගත තත්ත්වයක් නිසා පිළිගත් ඇස්තමේන්තු කිහිප ගුණයකින් ඉක්මවා ගිය ප්‍රතිකාර ලැබිය යුතු රෝගීන් ඇතිවන තත්ත්වයක් ඇතිවිය හැකිය. එය සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් නොව අසාමාන්‍ය තත්ත්වයකි. දැන් අපේ රට සේ ම සියලු රටවල් මුහුණ දී තිබෙන්නේ එවැනි අර්බුදයකටය. එවැනි අර්බුදයක් ක්‍රමයේ අර්බුදයක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය. කුමන ක්‍රමයක් තුබුණද මෙවැනි අතිවිශේෂ අවස්ථාවකදී අර්බුදයට යන්නේය. ලංකාවේ රෝහල් ක්‍රමය තවමත් අර්බුදයකට ගොස් නැත්තේ රෝහල් ක්‍රමයේ ධාරිතාවට ඔරොත්තු නොදෙන තරමට රෝගීන්ගේ සංඛ්‍යාව ඉහළ නොයෑම නිසාය. ඒ සීමාව ඉක්මවා ගියවිට අපේ සිනහවට හේතුවී තිබෙන ඉතාලිය, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය හෝ එක්සත් රාජධානිය. ඇද වැටී සිටින අසරණ තත්ත්වයට පත්වන්නට ලංකාවටද සිදුවන්නේය.

වෛරසය සුව කිරීම සඳහා යොදාගත හැකි ඖෂධ ගැනද ලංකාවට තිබෙන්නේ සුරංගනා කතාය. වෛරසය මර්දනය කිරීම සඳහා Avigan පෙති 5000ක් ලංකාවට වහාම ලබා ගැනීමට ජපානය කැමති කරවා ගත් බව රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්ථාවේ සභාපතිවරයා ප්‍රකාශ කර තිබුණි. එය රනිල් වික්‍රමසිංහගේ යෝජනාවක් අනුව සිදුවන්නක් බවද තවත් තැනක ප්‍රකාශ වී තිබුණි. චීනයට වෛරසය ජයගැනීමට හැකිවූයේ එම ඖෂධය නිසා බව කියන වාර්තාද පළවී තිබුණි.

ජපන් සමාගමක් විසින් (Fuji Flim joyama Chemicals) 2014 වසරේදී නිපදවා තිබෙන Avigan නැමති ඖෂධ පෙත්ත නිපදවා ඇත්තේ සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව ආශ්‍රිත රෝග සඳහාය එය කහ උණ හා ඉබෝලා උණ සඳහා පාවිච්චි කර තිබේ. එය වෙනත් ඖෂධ සමග කොරෝනාවලට ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා සාර්ථක ලෙස යොදාගත් බව චීනය ප්‍රකාශ කර ඇතත් ජපානයේ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ කොරෝනා අසාදිතයින් හැත්තෑවක් පදනම් කරගත් සායන පරීක්ෂණයක් කර ඇතත්, සාර්ථක ප්‍රතිඵල පෙන්වා නැති බවය. ලංකාවට පෙර ඉන්දුනීසියාව මෙම ඖෂධය කොරෝනා මර්දනය සඳහා යොදාගෙන ඇතත් සාර්ථක ප්‍රතිඵල පෙන්නුම් කිරීමට හැකිවී නැත.

කියුබාව නිපදවා තිබෙන Intagarferon Alfa- 2B යන ඖෂධය ගැන සේ ම කියුබාව ඒ මගින් කොරෝනාව ජයගත් බව කියන කතාද නිවැරදි නැත. මෙම ඖෂධ විශේෂ දෙක සමග කොරෝනා සඳහා සොයාගත් ඖෂධ ගණනාවක්ම තිබෙන්නේ සායන පරීක්ෂණවලට ලක්වෙමින් තිබෙන තත්ත්වයකය. තවමත් කොරෝනාවලට ඖෂධයක් සොයාගෙන නැත. කියුබාව කොරෝනාව ජය ගත් රටක් ලෙස හැඳින්වීමද වැරදිය. කියුබාවට වසංගතය එන්නට පටන් ගෙන ඇත්තේ දැන් ය. මාර්තු 11 වැනිදා පළමු අසාදිතයා හමුවී තිබෙන අතර මාර්තු 24 වැනිදා වන විට අසාදිතයින්ගේ සංඛ්‍යාව 40 දක්වා වර්ධනය වී තිබෙන අතර පළමු මරණය සිදුවී තිබෙන්නේද එදිනය.

  රාවය -වික්ටර් අයිවන් - 

Comment (0) Hits: 226

කොරෝනා ධනවාදය සහ ආන් අපේ ඉස්කෝලේ  !

“ආදරණීය ටීචර්,

තාත්තගෙ ෆෝන් එකෙ රූප නම් පේන් නෑ,

රීලෝඩ් නෙවෙයි තුන් වේලටත් කන්න නෑ,

ටීචර්ගෙ මූණ නො පෙනුනත් තව කමක් නෑ,

ගෙදර වැඩ අහගන්න ෆෝන් එකෙ සල්ලි නෑ.

මොන තරම් තිබු නමුත් අගහිගත් සිට බාලෙ,

කිසි දිනෙක මඟ හැරුනෙ නෑ මගෙන් ස්කෝලෙ,

හුඟ දෙනෙක් ඇඹරෙද්දි නුඹ ගණන් දුන් වේලෙ,

මම නේද හදන්නෙම නැතිව කිසි සබකෝලෙ?

යහළුවන් ඔන්ලයින් විත් ඉගෙන ගත්තාට,

මඟ හැරෙන පාඩමට මං අඬනවා රෑට,

ස්කෝලෙ ඇරෙන තුරු ආයෙ අපි වගෙ අයට,

ඉඳ හිටලවත් මාව මතක් වෙනවද ටීච......?”.

මේ සාගරිකා ධර්මබන්ධු ගේ කවියකි.

එය උපුටා ගත්තේ මුහුණු පොතෙනි. ආදරණීය ටීචර් යනු එ කවියේ මාතෘකාවය. ඉතිරිය පද හතර ගානේ එකතු කොට කියවන්න. ඔබේ දෙ ඇස්වල පිරෙන කදුළුවලට බිම වැටෙන්නට ඉඩ දෙන්න. මේ කවිය විසි වතාවක් පමණ කියෙව්වද ඇසට නැගෙන කඳුළු නම් නවතා ගැනීම අපහසුමය.

ඒ තරමටම හැගීම්බර නො වුනත් අපේ රටේ ඉස්කෝල ක්‍රමයේ ඇත්ත පින්තුරය මතකයට දනවන තවත් ගීතයක් වන්නේ ප්‍රදීපා ධර්මදාස ගයන “මේන් අපේ ඉස්කෝලේ” ය. එහි පද රචනය මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න ගේ ය. එයත් කියවා ගැනීම හෝ ඇසීම අපේ සාකච්ඡාවට උපකාරයකි. “මේන් අපේ ඉස්කෝලේ, රන් රුවයි රැස් මාලේ, රෑන් පිටින් අපි ආවේ පහන් වැටක සිරියාවේ. වැස්සට ගඟ ආවත් පන්ති වලට, අවුවට ඉර වැටුණත් හිස් මුදුනට, වෙඩි පිට වෙඩි ඇහුණත් පැයෙන් පැයට, අපි ආදරෙයි අපේ ඉස්කෝලෙට. කුඹුරේ වැඩ තිබුණත් යලට මහට, එනවා හැමදාමත් පන්ති වලට, ඩෙස්ක්පුටු බංකු නැතත් ඉදගන්නට, අපි ආදරෙයි අපේ ඉස්කෝලෙට. ලස්සන සාරි නැතත් ටීචර්ලට, මූණට එළිය ඇවිත් පින් පාටට, කැන්දන් යන්න අපිව හෙට ලෝකෙට, අපි ආදරෙයි අපේ ඉස්කෝලෙට” යනු ඒ ගීතය ය. මේ දවස්වල ඒ ඉස්කෝලේ නැත. ඒ වෙනුවට සයිබර් අහසට ඇවිත් ඉන්නේ ඔන්ලයින් ටීචර්ලා ය. ඒ ටීචර්ලා ව බිමට ගන්න හැමෝටම බැරිය. වයි ෆයි, ඩොන්ගල්, කොම්පියුටර්, ලැප්ටොප්, අයිපෑඩ්, නිකම් ෆෝන් නොව ස්මාර්ට් ෆෝන් සහ සිග්නල් නැමති කෙකි තිබුනොත් පමණි ඒ ටීචර්ලා බිමට වඩම්මවා ගත හැක්කේ. ගැටලුව වන්නේ මේ කෝකටත් සල්ලි ඕනෑ වීම ය. ක්‍රය ශක්තිය ඕනෑ වීමය.

ලංකාවේ ජනසමාජය සමමිතික නැත අසමමිතිකය, සමාන නැත විෂමය. මසක පවුලක නඩත්තුව රුපියල් පන්දහසකින් (5000) පිරිමසා ගැනීමට වෙර දරන පවුල් ඉන්නා රටක, දිනකට රුපියල් හත්දහස් පන්සියයක් (7500) ගෙවා නිරෝධායනය සඳහා තරුපහේ හෝටල්වලට පවා, අකමැත්තෙන් යන අය  දෙස බලන විට ඒ විෂමතාව මනාව වටහා ගත හැක. මෙරට ජනගහණය අති ආදායම් ලබන පන්තිය, ඉහළ ආදායම් ලබන පන්තිය, මැදි ආදායම් ලබන පන්තිය, පහළ ආදායම් ලබන පන්තිය, සුළු ආදායම් ලබන පන්තිය සහ කිසිදු ආදායමක් නොලබන පන්තිය යනුවෙන් වර්ග කළ හැකිය. 2016 කුටුම්භ ආදායම් සහ වියදම් සමීක්ෂණයට අනුව මූලික අවශ්‍යතාවත් සපුරා ගත නොහැකි, එනම් එක් පුද්ගලයෙකුට අවශ්‍ය කැලරි ප්‍රමාණය සපයා ගත නොහැකි ආහාර දරිද්‍රතාවය සහ අනෙකුත් මූලික භෞතික අවශ්‍යතා සපුරා ගත නොහැකි අහාර නොවන දරිද්‍රතාව සහිත සම්පුර්ණ දිළිඳු පවුල් ප්‍රමාණය එක්ලක්ෂ හැට නවදාස් තුන්සිය අනූ දෙකකි (1,69,392). පුද්ගල සංඛ්‍යාව අට ලක්ෂ හතළිස් තුන් දහස් නවසිය දහ තුනකි (8,43,913). එනම්  මාසික ඒක පුද්ගල පරිභෝජන වියදම රුපියල් 4,166 කට අඩු පුද්ගලයින්ගේ ගණන 8,43,913 කි. මාසිකව රුපියල් 3,923.87 ක් සහනාධාර ලබන සමෘද්ධි ප්‍රතිලාභීන්ගේ සංඛ්‍යාව 13,84,021 කි. ඒ 2018 වර්ෂයේ සමෘද්ධි සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රගති වාර්තාවට අනුව ය. මේ දිළිඳු   පවුල්වලින් මොන්ටිසෝරි, පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාලවලට යන දරුවන් ට වයි ෆයි, ඩොන්ගල්, කොම්පියුටර්, ලැප්ටොප්, අයිපෑඩ්, ස්මාර්ට් ෆෝන්, සිග්නල් තබා පොතක් පතක් තියාගන්න හරිහමන් ලෑලි තට්ටුවක් වත් නැත. එවැනි පසුබිමක ක්‍රියාත්මක ඔන්ලයින් ටීචින් මෙහෙයුම විසින් මා සිහියට නගන්නේ කුඩා කල අපේ අම්මා කියන කතාවකි. 

වියලුව, ඒ කොළඹ දේශපාලනයට පාර්ලිමේන්තුකරුවෙකු හෝ කාරියක ගෙන්වා ගැනීමට  සීමා මායිම් ලකුණු කොට ඇති මගේ දේශපාලන කොට්ඨාශය ය. ආසනය ය. මා ඉපදුන ගම ඒ වියලුවේ කරමැටිය ය. එය දේශපාලන හෝ පරිපාලන කොට්ඨාශයක් හෝ වසමක් හෝ නම් කිරීමට යොදා ගෙන නැති නමක් ය. ජනවාරියේ නොකඩවා දින ගණනක් ගමට ඇදහැලෙන ධාරානිපාත වැස්ස දිහා බලා ගෙන, දිළිඳු ගෞරවනීය ගෙවිලියක වූ අපේ අම්මා කියන කියමනක් වේ. “හත් දා හත් දුරුත්තේ වහින්නේ ඇත්තෝ කාපියව් නැත්තෝ මැරියව් කියලනේ පුතේ” යනු ඒ කියමනයි. ඔන්ලයින් ටීචින් වෙළෙඳපොල ද ඒ වගේ ය. ක්‍රය ශක්තිය නැතහොත් මිළ දී ගැනීමේ හැකියාව ‘ඇත්තෝ ඉගෙන ගනිව් නැත්තෝ හුල්ලපියව්, හඬපියව්’ යනු එහි විධාන පාඨය ය.  

මේ විධානය අපට ඇසෙන්නේ වෙන විදියකටය. එනම්, හැමෝටම ඔය පහසුකම් දැන් තියෙනවා, ඒ නිසා මේ ක්‍රමය කොරෝනා කාලේ විතරක් නොව ඊට පසුත් දිගටම පවත්වාගෙන යමව්, යන ආකාරයටය. ඇමරිකා එකසත් ජනපද ආරක්ෂක ලේකම් වරයාව සිට පසුව ලෝක බැංකුවේ අධිපති බවට පත් වූ රොබට් මැක්නමාරා ගේ ප්‍රකාශිත අරමුණ වූයේ ලෝකයේ සෑම තැනකම සිටින ඉතාම දිළිඳු ගොවියා පවා ලෝක වෙළඳපොළට සම්බන්ධ කර ගැනීමය. 

නමුත් එහි අප්‍රකාශිත සැබෑ අරමුණ වූයේ ඒ සෑම දිළිඳු ගොවියෙක් ම විතරක් නොව සියලු ආකාරයේ ම පුද්ගලයින් ගෝලීය වෙළඳපොලේ ඍජු සහ වක්‍ර වහලුන් බවට පත්කර ගැනීමය. එනම් නින්දා සහගත සහ නම්බුකාර වහලුන් බවට පත් කර ගැනීමය. මේ  නම්බුකාර වහලුන් විකිනෙන්නේ ලක්ෂ නොව මිලියන ගණන්වලටය, මහා තනතුරුවලට ය. අද බොහෝ රටවල ප්‍රතිපත්ති තීරණ ගනු ලබන්නේ  හෝ ඒවාට තීරණාත්මක බලපෑම් කරන්නේ වෙළඳපොළ පැවැත්මට පසඟ පිහිටුවා දණ නමස්කාර කරන මේ නම්බුකාර වහලුන් ය. ඔවුන්ගේ අවධානය ස්වකීය නම්බුකාර වහලුන් ගැන නැතහොත් ඒ පන්තිය ගැන මිස අවනම්බුකාර නින්දා සහගත යන එන මං නැති වහලුන් ගැන නොවේය. නින්දා සහගත වහලුන් ඒ ප්‍රතිපත්ති තීරණ නිසා සදාකාලික පීඩාවෙන් යුත් පීඩිතයින් ම ය. ‘දුවන්නන් වාලේ කෙට එළදෙනකුත් දිව්වා’ යන කියමන මතක් වෙන්නේ අර නම්බුකාර වහලුන්ට ආවඩන අනුවයන මැද හෝ අතරමැද වහලුන් ද සිටින නිසා ය.  

වෙළඳපොළ තර්කනය මත පදනම්ව, බිලියන ගණනක් වූ මේ නින්දා සහගත පීඩිත වහලුන් සිතාමතාම නොසලකා හැරීම සහ මග හැර යෑම මේ වනවිට ලෝක පුරුද්දක් වී ඇත. ලෝකයේ දියුණු නොදියුණු සියලු රටවල් අසරණයින් සහ පීඩිතයින් නොසලකා හැරීම සහ මගහැර යෑම අතින් එක හා සමානය.  වෙළඳාම කේන්ද්‍රීය මේ ප්‍රතිපත්ති තීරණ නිසා ලෝකයේ සෑම රටකම මිලියන ගණනින් පුද්ගලයින්ගේ රැකියා, කොරෝනාවලට පෙරත් කොරෝනා කාලයේත් ඉන් පසුවත් අහිමි වෙන්නේ දැනටමත් ඒ රටවල ඇති මිලියන ගණනින් වූ රැකියා වියුක්ති මට්ටම තුන් හතර ගුණයකින් වැඩි කරමිනි. මේ මා ඉහත කියූ මග හැරීමේ සහ නොසලකා හැරීමේ ප්‍රථිපල ය.

කොරෝනා කාලයේ වෙළඳපොළ කේන්ද්‍රීය ප්‍රතිපත්ති තීන්දු මගින්, තීරණාත්මකව නොසලකා හරින, මග හරින අලුත්ම කණ්ඩායම සිසුන් ය. ක්‍රය ශක්තිය නැතහොත් මිළ දී ගැනීමේ හැකියාව ‘ඇත්තෝ ඉගෙන ගනිව් නැත්තෝ හුල්ලපියව්, හඬපියව්’ යන ඉහත විධානය නැවත සිහියට ගනිමු. 1948 මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනයට අනුව සෑම අයෙකුටම අධ්‍යාපනය ලැබීමේ උල්ලංඝනය කල නොහැකි අයිතියක් ඇත. මෙම අයිතිය, විශේෂයෙන්ම රාජ්‍යයකට කිසිසේත් මග හැර යා නොහැකිය. මේ විශ්ව ප්‍රකාශණයට ගරු කරන රටවල් තම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවලට  ජනයාගේ මුලික අයිතීන් පිලිබඳ වගන්ති එකතු කිරීම සුලබ කරුණක් විය. ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ද ඊට ගරුකොට ව්‍යවස්ථාවේ පස්වැනි පරිච්ඡේදය ඒ සඳහා ම වෙන්කොට ඇත. වගන්ති කීපයකින් යුත් ඒ පරිච්ඡේදයේ 27(2) ඌ වගන්තියට අනුව “නූගත්කම සහමුලින්ම තුරන් කිරීම සහ සියලු තැනැත්තන්ට අධ්‍යාපනයේ සෑම අවස්ථාවක දී ම සර්ව සාධාරණ හා සමාන ඉඩප්‍රස්තා ලබා ගැනීමේ අයිතිය සහතික කිරීම” ට රජය ඇප කැප වී ඇත්තේ ය. එසේම පුරවැසියන්ට දියුණු වීමට සම අවස්ථා සැලසීම, ළමුන් සහ තරුණයින් වෙනස්කම්වලට පාත්‍ර කිරීමෙන් ආරක්ෂා කිරීම සහ ඔවුනගේ ශුභ සිද්ධිය සැලසීම රාජ්‍යයේ වගකීම බව එහි  6 සහ 13 වගන්තිවල සඳහන්ය.    

ඔන්ලයින් අධ්‍යාපනය ගැන අප සලකා බැලිය යුත්තේ මෙවැනි පසුබිමකය. 2017 මහබැංකු වාර්තාවට අනුව මෙරට ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව හතළිස්පන්ලක්ෂ හතළිස්එක්දහස් අසුදෙකකි (45,41,082). මේ අයගෙන් කී දෙනෙකුට ඔන්ලයින් ටීචින් වෙළඳපොළ සමඟ සම්බන්ධ වීමේ ක්‍රය ශක්තිය තිබෙනවාද නැත්ද යන්න ඉහත සඳහන් කල සංඛ්‍යාදත්ත තුළින් අපට මනාව පැහැදිළි වන්නකි. නමුත් මේ මොහොතේ ධනේශ්වර අර්බුධයේ අලුමතින් නැගිටින කොරෝනා ධනවාදය ශ්‍රම ශක්තිය නැතිවුන් සහ ක්‍රය ශක්තිය නැතිවුන් මිහිමතින් අතුගා දැමීමේ මෙහෙයුමක නිරතව සිටී. 

මොන්ටිසෝරි දරුවන්ගේ සිට පශ්චාත් උපාධි සිසුන් දක්වා ක්‍රියාත්මක ඔන්ලයින් ටීචින් යනු එකී මෙහෙයුමේ එක් පෙරමුණක් යැයි සිතීම වැරදිද? “ආදරණීය ටීචර්” කවියෙන් ප්‍රකාශ වන්නේ ඒ මෙහෙයුමෙන් පීඩාවට අසරණකමට ලක්වී පැත්තකට තල්ලුවී කොන් වී රාජ්‍යය වෙතින් ඈත් වී මියයමින් සිටින පරපුරක හෝ සමාජ තීරුවක විලාපය හෝ සාපය යැයි මට සිතේ. ඒ විලාපයෙන් ඇහෙන්නේ ප්‍රදීපා ධර්මදාස ගයන “මේන් අපේ ඉස්කෝලේ” නොව දුගී දුප්පත් දරුවන්ගෙන් ගිලිහී ඈතට යන ‘ආන් අපේ ඉස්කෝලේ’ යන්නය. 

මේ විලාපය සහ සාපය මැදින් නැගිටින ඔන්ලයින් කොම්පැණි සිහි ගන්වන්නේ 2007 දී නයෝමි ක්ලයින් ඉදිරිපත් කළ “ආපදා ධනවාදය’ පිලිබඳ අදහසය. මතභේදාත්මක හා සැක සහිත වෙළඳපොළ කේන්ද්‍රීය නව-ලිබරල් ධනේශ්වර ප්‍රතිපත්ති පරීක්ෂාවට ලක් කිරීම සහ ස්ථාපිත කිරීම සඳහා ආපදා යොදාගන්නා ආකාරයත් පොදුජන මනස වෙන පැත්තකට යොමුකරවන ආකාරයත් බෙහෙවින්ම උපක්‍රමික ය. ඒ නිසා මේ මොහොත මා නම් කරන්නේ ‘කොරෝනා ධනවාදය’ ලෙසය. මුද්‍රණ ශිල්ප ධනවාදය ගැන කියූ බෙනඩික්ට් ඇන්ඩර්සන් අනුව ගොස් නම් කළොත් මේ ‘ඔන්ලයින් ධනවාදය’ ය. ධනවාදය කොරෝනා නිසා මිය යන්නේ නැත. එය කොරෝනා පොහොරට ගෙන නව රුපකායක් නිර්මාණය කර ගනිමින් පෝෂණය වෙයි. ඒ රූපකාය ලිබරල් ප්‍රතිමාන වලලා දමන්නේ ගුණ කථනයක් තබා පෙට්ටියක් වත් නොමැතිව ගැඹුරු හුදකලාවක ය. ආදරණීය ටීචර්, දරුවන්ට ඉස්කෝලය වත් ඉතුරු කරන්න.

ධම්ම දිසානායක

/8.5.2020 / කිවි දා දැක්ම/ ලංකාදීප  

( අවධාරණය කිරීම් සංස්කාරක newstube.lk වෙතිනි)

Comment (0) Hits: 193

කොවිඩ් 19 : ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ මානව අයිතිවාසිකම් !

ඕනෑම රටක් මේ මෙහොතෙහි දී මුහුණ දෙන හදිසි අභියෝගය කොවිඩ් 19 වසංගතය පාලනය කර ගැනීම බවට විවාදයක් නැත. ඒ වෙනුවෙන් මූලික වගකීම පැවැරී ඇති රජයන් විසින් ගනු ලබන සෞඛ්‍ය ආරක්ෂන ක්‍රියා මාර්ගයන්ට සහය දීම සෑම පුරවැසියකුගේ ම වගකීම ය. එමෙන්ම මෙම සටනෙහි පෙරමුණු බලඇණිය වන්නේ දේශපාලඥයින් නොව සෞඛ්‍ය වෘත්තිකයින් ඇතුලු අනෙක් සියලු සහායක බලකායන් ය. ඒ සියලන්ට ම අපගේ ගෞරවාදරය නොඅඩුව හිමි විය යුතු ය. සෑම සැන්දැවකම පස්වරු 9.00ට මා ජීවත්වන මහල් නිවාසයෙහි සඳළු තලයට ගොස් එම පෙරමුණූ බලකාය වෙනුවෙන් අපේ ගෞරවය පුද කරමින් අප අත්පොලසන් දෙන්නේ ලොව පුරාම දිවි පරදු කොට සිය යුතුකම ඉටු කරන එවැනි පිරිමින් සහ ගැහැණුන් මතකයට නංවමිනි.

ඒ අතරම කොවිඩ් 19ට විරුද්ධ සටන පුවැසියන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් පාගා දැමීමේ අවස්ථාවක් බවට පත් කර නොගැනීම ද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්ඩුවල වගකීම වේ. මෙම කාරණ දෙකෙහි දීම යහපත් දේට සහය දකවන අතරම අයහපත් දේට විරුද්ධ වීමට පුරවැසියන් වන අපට අයිතියක් තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාවෙහි මේ වන විට සිදුව ඇත්තේ කොවිඩ් මරණ හතරක් පමණ ය. වාර්තාගත අසාදිත පුද්ගලයින් ගණන 200කට අඩු ය. එසේ නමුත් අසාදිත පුද්ගලයින් හදුණා ගැනීම සඳහා මෙරට කොපමණ පරීක්ෂාවන් කර ඇත්ද යන්න රහසකි. සෞඛ්‍ය ප්‍රවර්ධන කාර්යාංශය ඒ පිළිබඳව නිහඩ ය. කොවිඩ් 19 අසාදනය පැතිරයාම වැළැක්වීමේ ප්‍රධාන උපාය මාර්ගයන් අතර අසාදිත පුද්ගලයින් හදුණා ගැනීමත් ඔවුන් නිරෝධායනයට යොමු කිරීමත් ප්‍රමුඛ ය. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධනයේ ප්‍රධානී ටෙඩ්රොස් “ පරික්ෂා කරන්න, පරීක්ෂා කරන්න, පරීක්ෂා කරන්න” යැයි කීවේ එනිසා ය.

එවැනි අත්‍යවශ්‍ය තොරතුරු අප නොදන්නා නමුත් දිනපතා මෙරට පුරවැසියන් සහ වාහන කොපමණ සංඛ්‍යාවක් ඇදිරි නීති කඩකිරීම නිසා අත්අඩංඟුවට ගන්නේ ද අපට එසැණ පුවත් ලෙස ලැබේ. එමගින් අපට පෙන්වන්නේ රාජ්‍යයේ මර්දනකාරී බලය යි. අප්‍රේල් 02 බ්‍රහස්පතින්දා වන විට එළෙස අත්අඩංඟුවට ගන්නා ලද පිරිස 9,466ක් විය. වාහන සංඛ්‍යාව 2000 පැන තිබුණි. මෙළෙස අත්අඩංඟුවට ගන්නා අයවලුන්ට පොලිස් ඇප ලබා නොදෙන බව නිවේදනය කර තිබූ බැවින් මෙම පුද්ගලයින් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ යුතු ය. නැත්නම් රඳවා තැබිය යුතු ය. එවැනි ඉරණමකට මුහුණ දී සිටින දස දහසක් තරම් වන මෙම පිරිස ගැන තොරතුරක් මෙරට මුද්‍රිත ජනමාධ්‍යන්හි නැත.

මේ අතර වැඩබලන පොලිස්පතිවරයා කියා සිටින්නේ රජයේ නිලධාරින්ගේ කටයතුවලට අවහිර වන අන්දමින් සමාජ මාධ්‍ය ජාලාවන්හි අදහස් පළ කරන පුද්ගලයින්ට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගන්නා බවයි. දැනටමත් පසු දෙනෙකු එළෙස අත්අඩංඟුවට ගෙන තිබේ. නමුත් මෙම පියවර ගනු ලබන්නේ කුමණ නීතියක් යටතේදැයි හෝ අදහස් දැක්වීම් රජයේ නිලධාරීනට අවහිරයක් බවට තීරණය කරන්නේ කවර නිර්ණායක යටතේ දැයි එම නිවේදනයේ දක්වා නැත. දැනට පෙනන හැටියට මේ වනාහී කොවිඩ් 19 වංසගතය අපාලිතව පැතිර යන තත්වයක් මෙරට තුළ ඇතිවුවහොත් සමාජ ජාල අදහස් දැක්වීම් පුළුල් ලෙස වාරණය කිරීමේ මුල් පියවරකි.

මේ අතර වඩාත් ම බියකරු වර්ධනයක් වන්නේ කොවිඩ් 19 මුස්ලිම් ජනයාට වැළදෙන නැත්නම් ඔවුන් විසින් බෝ කරන රෝගයක් ලෙස දැක්වීමට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අයත් වන පොදුජන පෙරමුණේ දේශපාලනඥයින් සහ ඔවුන්ගේ අනුගාමිකයින් ගෙන යන ප්‍රචාරය යි. ගෝඨාභය රාජපක්ෂට ජන්දය දෙන්නේ නම් මහනුවරට මුස්ලිම් පාසැලක් ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වූ වත්මන් ආණ්ඩුවේ ඇමැතිවරයකු රූපවාහිනී මාධ්‍ය සාකච්ජාවක දී කියා සිටියේ විසි දෙනෙකුගෙන් 19 දෙනෙකුම එක් ප්‍රජාවකට අයත්වන බවයි. නමුත් දැනට රෝගය වැළදී තිබෙන 148දෙනාගෙන් කී දෙනෙකු කුමණ ජනවර්ගයකට අයත් වන්නේදැයි ඔහු කීවේ නැත. එම රූපවාහිනී මාධ්‍ය වැඩටහන මෙහෙය වූ රාජපක්ෂවාදී මාධ්‍යවේදියා කියා සිටියේ “ගහන්න ඕනෑ” බවත් බේරෙන්න බැරි (එම ජන ප්‍රජාවම නම් කරමින්) සෙට් එකෙන් බවයි. ලේ බේරෙන ජාතිවාදය අලෙවි කිරීම සිය පැවැත්ම බවට පත් කරගෙන ඇති රාජපක්ෂවාදී රූපවාහිනී නාලිකා දැන් කොව්ඩ් 19 වසංගතය තත්වය ද උපයෝගී කර ගනිමින් තිබෙන්නේ මෙරට සුලුතර ප්‍රජාවන් මැඩලීමේ තවත් අවස්ථාවක් ලෙස ය.

මෙම වර්ගවාදී දේශපාලනය දැන් සමාජ ජාල හරහා රට ගිනිතැබෙන තරමට නපුරු ස්වභාවයක් ගෙන තිබේ. කොව්ඩ් 19 අසාදනය වී මිය යන පුද්ගලයින්, ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය විසින් ද නිර්දේශ කර ඇති පරිදි, මිහිදන් කිරීමට අවසර දෙන ලෙස මෙරට ප්‍රමුඛතම මුස්ලිම් දේශපාලන නායකයා වන රවුෆ් හකීම් විසින් කරන ලද ඉල්ලීම පදනම් කොට රාජපක්ෂවාදී ප්‍රචාරකයෝ රට ගිනි තියමින් සිටිති. ඒ කෙතෙක් ද යත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ සමාජ ජාල ප්‍රචාරකයකු, රවුෆ් හකීම් සහ ප්‍රභාකරන් අතට අත දෙන පැරණි ඡායාරූපයක් ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ගණනාවකට බෙදා හැරියේ මියයන්නන්ගේ අවසන් කටයුතු පිළිබඳ විවාදයට පිළිතුරක් ලෙස ය. ගෝඨාභය රාපක්ෂගේ හිටපු මාධ්‍ය ප්‍රකාශක ප්‍රසිද්ධ ආයාචනයක් කරමින් ‘ රවුෆ් හකීම් එන්නේ මොකාටදැයි” කියන විනාඩි දෙකක වීඩියෝ සකස් කර තමා වෙත එවන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ ය.

මෙම සියලු ක්‍රියාකාරකම්හි එකතුව අපට කියන්නේ දැනුවත්වම කොවිඩ් 19 වසංගත තත්වය සිය පටු දේශපාලන අරමුණූ සඳහා යොදා ගැනීමට රාජපක්ෂවරු කටයුතු කරමින් සිටින බවයි.

මේ සියල්ලටම ඉහළින් දැන් සිදුවෙමින් පවතින නරකම තත්වය නම් රටෙහි නීතියේ නීතිය වන ව්‍යවස්ථාව නොසළකා කටයුතු කරන තැනකට ආණ්ඩුව පත්ව තිබීම යි.

ව්‍යවස්ථා නීතිය පිළිබඳ විශේෂඥයකු වන ආචාර්ය අසංග වැලිකල පෙන්වා දෙන්නේ රට පුරා පැනවෙන පොලිස් ඇදිරි නීතිය පිළිබඳ නෛතික පදනම පිළිබඳව තවමත් දැනුම් දී නොමැති බවයි. මෙය බරපතල ව්‍යවස්ථාමය ඇඟවුම් සහිත ගැටළුවක් බවට පත්වෙමින් ඇති බවත් ප්‍රකාශිත නෛතික පදනමක් නොමැතිව ක්‍රියාත්මක වන ඇදිරි නීතිය තුළ මිනිසුන්ගේ නිදහසේ ගමන් කිරීමේ නිදහස සඳහා බලහත්කාරයෙන් පනවා ඇති සීමාවන් විසින් මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කරන බවත් ය.

ආණ්ඩුවකට කිසිම තත්වයක් යටතේ හිතුවක්කාර ලෙස කටයුතු කළ නොහැකි ය. අත්තනේමතික රාජාණ්ඩු පෙරළා දමා මහජනයා විසින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයන් පිහිටුවා ගත්තේ ඒ නිසා ය. එහි පදනම නීතියේ පාලනය යි. ඇදිරි නීකිය හෝ නගර පිටින්ම වසා දැමෙන ලොක් ඩවුන් කිරීම් කර ඇති සියලුම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල් එම පියවර ගනු ලැබෙන්නේ කුමන ව්‍යවස්ථානුකූල තත්වයක් යටතේද යන්න රටවැසියන්ට දන්වා තිබේ. බොහෝ රටවල කොවිඩ් 19 සමඟ සටන් කිරීම සඳහා ගනු ලැබූ ප්‍රථම පියවර වුයේ එයයි. අප දන්නා පරිදි ලබ්බට තුබූ අත පුහුලට තැබීම මහ කජ්ජක් නොවේ. අද කොවිඩ් 19 සමග සටන් කිරීමේ නාමයෙන් ව්‍යවස්ථාව පාගා දමන ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ හෙට වෙනත් තත්වයක් යටතේ දී එයම නොකරනු ඇත් ද?

මෙරට මානව හිමිකම් කොමිසම විසින් ද එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය විසින් ද දේශීය සහ අන්තර් ජාතික මානව හිමිකම් ප්‍රජාව විසින් ද හෙළා දැක ඇති මිරුසවිල් සමූහ ඝාතකයාට ජනාධිපති සමාව දී නිදහස් කිරීම අප සළකා බැලිය යුත්තේ ද මෙම අවනීතියේ පාලනයේ පසුබිම තුළ ය. කවරකුට හෝ ජනාධිපති සමාව දීමට පෙර අනුගමනය කළ යුතු කිසිදු ව්‍යවස්ථානුකූල පියවරක් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ එහිදී අනුගමනය කළේ නැත.

ආණ්ඩුවේ අලුත්ම සැළැස්ම වනු ඇත්තේ පොදු අරමුදල් පාලනය ව්‍යවස්ථාදායකයෙන් පිටත ජනාධිපතිවරයාගේ තනි පාලනයට ගැනීම බව පෙනේ. සෑම ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටකම අර්බුදකාරී කාලයක රට මෙහෙයවීම විධායකය සතු බව පිළිගන්නා නමුත් සෑම ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක්ම ස්ථිරවම කියා සිටින්නේ පොදු අරමුදල් පාලනය ව්‍යවස්ථාදායකය වන පාර්ලිමේන්තුව විසින් හැසිරවිය යුතු බවයි. එම කොන්දේසිය කඩ කරන ආණ්ඩුවක් තවදුරටත් සුජාත ව්‍යවස්ථානුකූල ආණ්ඩුවක් වන්නේ නැත. ශ්‍රී ලංකාව අප්‍රේල් මාසය අවසානයේ දී මුහුණ දෙනු ඇති දෙවන ව්‍යසනය එයයි.

මෙම වර්ධනය වන ව්‍යවස්ථා විරෝධී පාලනය අද මෙරට සිදුවෙමින් ඇති යුද කරණය සමඟ සම්බන්ධ කළ විට ලැබෙන උත්තරය බිය ජනකය. ලොව කිසිදු රටක කොවිඩ් 19 වසංගතය පරාජය කිරීමෙහි නායකත්වය ශ්‍රී ලංකාවෙහි මෙන් යුද හමුදාපතිට පවරා නැත. එමෙන්ම ආරක්ෂක බුද්ධි අංශ ජාලාවන් කොවිඩ් 19 සටනට කැඳවා නැත. ජනාධිපතිවරයාගේ සිට ආරක්ෂක ලේකම් හරහා කොවිඩ් මෙහෙයුම් ප්‍රධානී තනතුර දක්වා හිටපු යුද හමුදා නිලධාරීන් විසින් දරන අන් රටක් ද නැත. පසුගිය කාලය පුරා වී මිලදී ගැනීමේ සිට රථවාහන හැසිරවීම දක්වා ද යුද හමුදාවන්ට පැවරූ පරිද්දෙන්ම දැන් අගමන විගමන ප්‍රධානියාගේ සිට අතිශ්‍ය වැදගත් රාජ්‍ය තනතුරු දුසිම් ගණනාවක් සදහා හිටපු යුද හමුදා නිලධාරීන් අතට පත් කර තිබේ. රාජ්‍ය පාලනය මෙතරම් යුදකරණයකට ලත් කරන ලද වෙනත් පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටක් ද අද ලෝකයේ නැත.

මේ සියල්ල මෙරට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මත වැටී ඇති සෙහොන් ළකුණු ය.

අප කොවිඩ් 19 පරාජය කිරීම අද දවසේ අප හැම මුහුණ දෙන අභියෝගය බව පිළිගනිමින් ඒ සදහා එක්ව ක්‍රියා කරන අතරම පශ්චාත් ශ්‍රී ලංකාවෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් ද අවධානය යොමු කළ යුතුම ය. ඒ කොව්ඩ් 19 වසංගතය පරාජය කර මිලිටරි පාලනයකට යෑමට අප කැමැති නැති නිසා ය.

Comment (0) Hits: 215

නානා යකා කර සිංහලයා ගොනා කිරීම !

පාස්කු ප්‍රහාරයට වසරක් ගතවිය. ඒ ශාපලත් ක්‍රියාවට වගකිව යුත්තෙක් අදටත් නැත. එහෙත් එල්ලකළ වුන් මුස්ලීම් ජාතිකයන් බැවින් මුස්ලීම් ප්‍රජාව විශේෂයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ප්‍රවාහයේ සිටින දේශපාලනඥයන්ට පාස්කු ප්‍රහාරයේ ඇඟිල්ල දිගුව ඇති බවක් පෙනෙන්නට ඇත. ප්‍රහාරය එල්ලවූ අවස්ථාවේත් ඊට වසරක් ගත වූ තැනත් දක්නට ඇත්තේ එයයි.

පාස්කු ප්‍රහාරය එල්ලවන්නේ 2019 තීරණාත්මක මැතිවරණ වසරක් අභිමුවය. එහෙත් එය අහඹුවක් ලෙස යමෙකුට පැවසිය හැකිය. තවත් අයෙකුට එය  සැලසුම් සහගතව, කාලානුරූපීව, නිසි වෙලාවට මහජනයා නොමඟ යැවීමේ චේතනාව මුල්කරගෙන, බල ලෝභීව එල්ල කළ ප්‍රහාරයක් බව පැවසිය හැකිය. නමුත් ප්‍රශ්නය ඇත්තේ පාස්කු ප්‍රහාරය අවස්ථාවේ සිට මේ දක්වා වන විට ආණ්ඩු මාරුවක් සිදුව තිබියදී පවා සැබෑ චුදිතයන් සොයා ගැනීමට නොහැකිව සමස්ථ සහෝදර ප්‍රජාවක් අපවාදයට සහ අවලාදයට පොදුවේ ලක්කිරීමය. මේ වන විට පෙනෙන්නට ඇත්තේ ආණ්ඩුවට සහයෝගය නොදෙන්නේ නම් කිසිඳු සාධාරණ විනිශ්චයක් නොමැතිව ඉහත තත්ත්වයට නිරාවරණය කර දැමීමය.

2009 වසරේ ත්‍රස්තවාදී යුද්ධය අවසන් කර 2010 ජනාධිපතිවරණයට යොමුවන්නේ පාලකයා මහරජා බවට පත්වී, දුටුගැමුණු බවට පත්වී, දේශයේ යාවජීව නායකයා ලෙසිනි. පසුව 2015 පාලක රෙජීමය පරාජයවීමෙන් පසුවත් අඛණ්ඩව ඔවුන් තේමාව කර ගත්තේ බෙදුම්වාදය සහ ජාතිවාදයයි.

00001

අප මඳක් ඒ  අතීතය සිහිපත් කරමු.2009 , 2010 කියන්නේ රටේ ජනතාව යුද්ධයෙන් හෙම්බත්ව සිටි කාලයකි. මෙම කාලවකවානුවේදී මිනිසුන් තමන්ට යුද්ධයෙන් තොර වටපිටාවක් නිර්මාණය වීම සැබෑ ආශිර්වාදයක් කොට සැලකු බව සැබෑවකි. විශේෂයෙන්ම රටේ බහුතරයක් වූ සිංහල ජනතාව මෙන්ම යුද්ධයෙන් බැට කෑ අතිමහත් වූ මුස්ලිම් ජනතාව මෙම යුද්ධය අවසන් වීම ආශිර්වාදයක් කොට සැලකු බවට වාදයක් නැත. ඉතින් ඒ අනුව එවකට පාලකයා 2010 ජනාධිපතිවරණයේදී ඉතිහාසගත වුණු විශිෂ්ට ජයක් ලබා ගන්නේ යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට පිංසිද්ධ වෙන්න යන්නත් වාදයක් නැත.

එහිදී ප්‍රධාන සටන් පාඨ කොටි ඩයස්පෝරාව, බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය,  මානව හිමිකම්, විදුලි පුටුව, යුධ විරුවන් දඩයම, වූ අතර ජනාධිපතිවරණය ජයගත්තේ සත්‍ය හෝ අසත්‍ය ඒ සටන් පාඨ ජනතාව පිළිගත් නිසාය. 2015 ද ඒ සටන් පාඨ වෙනස් වන්නේ නැත. ප්‍රධානතම පාඨය යළි යළිත් යුද ජයග්‍රහණය විය. එසේම මානව හිමිකම් කොමිසම, විටෙක රණවිරු දඩයම, විදුලි පුටුව, බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය යන පැරණි තේමා පාඨයන් ඔවුන්ගේ සටන් පාඨ බවට නැවතත් අවශ්‍ය අඩුවැඩිය ඇතුව පත්විය.

නමුත් 2015ට එය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. ජනතාව යුද වාතාවරණයෙන් පසුව අවශ්‍ය ලෙස සැළකුවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය , සංවර්ධනය , පාරදුෂ්‍ය රාජ්‍ය කරණය, සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුකරණය, වැනි කරුණුය. යුද්ධය අවසන් කර වසර 6කට පසුව යුද වීරයා වූ එවකට පාලකයා සාමාන්‍ය අමාත්‍යවරයෙකුට ජනාධිපතිවරණයේදී පරාජයට පත්වන්නේ ඒ අනුවය. මෙය ශ්‍රී  ලාංකීය ජන මනස හඳුනාගැනීමට ප්‍රබල අවස්ථාවක් වූ බවට සැකයක් නොමැත. පරාජිතයන් පරාජයට හේතු සොයනවා වෙනුවට ඔවුන්ගේ ඉලක්කය වූයේ 2019/ 2020 පවත්වන ප්‍රධාන මැතිවරණයකින් ජයග්‍රහණය කිරීමය.

ඒ සඳහා තවදුරටත්  ද්‍රවිඩ බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය එහෙම නැත්නම් යුද ජයග්‍රහණය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. 2014 වසරේ අග අත්හදා බලමින් තිබු නමුත් මුළුමනින් පෙරට ගැනීමට නොහැකිවූ  ඉස්ලාම් විරෝධය පෙරට ගන්නේ ඒ අනුවය. එසේත් නැත්නම් මුස්ලිම් මූලධර්මවාදය, එසේත් නැතිනම් ඉස්ලාම් වහාබිවාදය, ඊට ලෝකය පුරා මතුව තිබු විරුද්ධත්වයත් මෙයට දායක විය. කෙසේ වුවත් මේ ඉස්ලාම් විරෝධය පසුගිය වසර කිහිපය තුළ විවිධාකාර වූ සැලසුම් තුල ඉතා සූක්ෂමව ‍ක්‍රියාත්මක වූ බවක් පෙනෙන්නට තිබිණ.

0002

මෙහිදී ප්‍රධාන වශයෙන් බෞද්ධ ජනයා තුළ මුස්ලිම්, ඉස්ලාම් විරෝධයක් ඇති වෙන ආකාරයට ක්‍රියා කිරීමට විවිධ අය, විවිධ පුද්ගලයන්, විවිධ සංවිධානයන්, අලුතින් ඇති කරනු ලැබිණ. මේ සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් ඇතැම් චීවරධාරීන් භික්ෂුත්වයට කොහෙත්ම නොගැලපෙන ලෙස ඉතාම නින්දිත ආකාරයට  හා බෞද්ධ ආගමේ ඉගැන්වීම් වලට විරුද්ධ වන ආකාරයට මෛත්‍රිය, කරුණාව, උපේක්ඛාව, මුදිතාව, අමතක කර ඔවුන් ක්‍රෝධය, වෛරය, ඊරිසියාව පතුරුවන්න කටයුතු කළා මතක ඇත.

මෙම තත්ත්වයන් විවිධ අවස්ථාවන්වලදී මුස්ලිම් ජනතාවගේ ජීවිතවලට හා දේපළවලට හානිදායක අයුරින් යෙදවිණ. විවිධ ගම්මානවල මුස්ලිම් ජනතාව ඉලක්ක කරගනිමින් ප්‍රහාර  එල්ල කෙරින. මුස්ලිම් ජනතාව බියෙන් ජීවත් වෙන්න බලකෙරෙන තත්ත්වයක් ඇති විය. මුස්ලිම් ජනතාව බෞද්ධ ජනතාවගේ විරුද්ධවාදීන් හැටියට ප්‍රසිද්ධියේ හඳුන්වාදෙනු ලැබිණ. මුස්ලිම් වෙළෙඳ ව්‍යාපාර වර්ජනය කරන්න කටයුතු සිද්ධ විය. මුස්ලිම් ජනතාවගේ ආහාර ගැනීමේ ආකාරයේ සිට කාන්තාවන් විලි වසාගන්නා ඇඳුම් , මුස්ලිම් ඇවතුම් පැවතුම්, මුස්ලිම් නැමදුම් අවමානයට පත් සහ විවේචනයට ලක්විය. මේ හැම දෙයක්ම 2015 වූ පරාජයෙන් පසුව සැලසුම් සහගතව සිද්ධවූ බවක් පෙන්නුම් කෙරෙයි. එහෙත් ඒ මුස්ලිම් විරෝධයට කිසිදු හරයක් නොතිබුණු බව විචාර බුද්ධියක් ඇති ඕන අයෙකුට පැහැදිලි වෙයි.

0003

පාස්කු ප්‍රහාරය එල්ල වන්නේ ඒ පසුබිමේය. ප්‍රහාරයේ ප්‍රධාන සැකකරු මෙන්ම අනෙකුත් ප්‍රහාරකයන් සියලුම දෙනා මුස්ලිම්වරුන් ය. දැන් ශිෂ්ට සමාජයේ ප්‍රශ්නය මෙහි සියලුම වගකීම් මුස්ලිම්වරුන්ට පැවරිය හැකිද? යන්නය. නමුත් සිදුවුයේ කුමක්ද ? ප්‍රහාරය සිදුවී පැය විසිහතරක් යෑමට පෙර යම් යම් දේශපාලඥයන් පාර්ලිමේන්තුවේදී, මෙන්ම පිටතද මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන්ට කෙලින්ම ඇඟිල්ල දික් කිරීමය. මෙහි ප්‍රධානම ඉලක්කය බවට පත් වන්නේ මුස්ලිම් ඡන්ද දායකයන්ට බලපෑමක් කල හැකි දේශපාලන චරිතය.

 අනෙකුත් මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන්ට මෙම චෝදනාවන් එල්ල වුවත්,සැලසුම් සහගතව සංවිධානාත්මකව සියලුම මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන් නොව මුස්ලිම් සමාජයේ ජනප්‍රිය චරිත  ඉලක්ක වූ බව පැහැදිලි නිරීක්ෂනයක්ය.

දැනුත් එය එසේමය. වෙනසක් නැත. එම සැලසුම්කරුවන්ගේ ඉලක්කයන් තවමත් සර්ව සම්පූර්ණ වී නොමැත. ඔවුන්ගේ ඉලක්කය ප්‍රධාන ඵලය වනු ඇත්තේ ඉදිරියේදී පැවැත්වෙන මහ මැතිවරණයයි. එම මහ මැතිවරණය දක්වා ඔවුන් මුස්ලිම් විරෝධී රැල්ල ඉදිරියට ගෙන යාවී යන උපකල්පනය වැරදි නැත්තේ මේ පටු දේශපාලන අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා දේශපාලන දඩයම දිගටම සිදුවීම තාර්කික කරුණක් වන නිසාය. එය වඩාත් නිවැරදි උපකල්පනයක් වන්නේ කොවිඩ් 19 ගෝලීය වසංගතය තුල පවා මුස්ලිම් විරෝධය මතුකරමින්, අන්ත ජාතිවාදී සහ නින්දිත ආකාරයට මාධ්‍ය මෙහෙයුම් පවා දියත්වූ නිසාය.

එහෙත් ඇත්ත කොතනද යන්න මේ මොහොතේ පවා දැකීම දුෂ්කර නැත. වඳ පෙති, වඳ ඇඳුම්, වඳ කෑම අද ඉතිහාසයේ අපිව විකාර කල විගඩම් ප්‍රචාර බව තහවුරුව ඇත.   මැතිවරණ ජයගන්න ගෙනෙන තෝරාගත් මුස්ලීම් නායකයන් සහ ප්‍රජාව ඉලක්ක කළ "ගෙරි හමට තලන න්‍යාය" යොදා ගැනෙන්නේ අවසානයේ සිංහල ජනතාව විශේෂයෙන් සිංහල බෞද්ධ ජනතාව රැවටීමට මිස අනෙකක් නිසා නොවන බවත් පැහැදිළිය. මුලාකර බලය ගත්තට පසුව සියල්ල යටපත්ය. නැවත මුස්ලීම් විරෝධය කවරයට වැටෙන්නේ ඕන වුන වෙලාවක වැඩේට ගන්නය.

එනිසා හෙටත් ඔවුන්ගේ මැතිවරණ ඉලක්කයට යාම සදහා එහි දී ඔවුන්ගේ ගෙරි හම බවට පත්ව ඇති ජනප්‍රිය මුස්ලිම් නායකයින්ට  තඩිබානු ඇත. ඔවුන්ට අවශ්‍යව ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධයා තව තවත් මුලාකොට බලය ලබාගැනීමය, එතෙක් මුස්ලිම් විරෝධය  යන ගාථාව දොඩමින් නානලාව යකාට අන්දවා සිංහලයා ගොනාට අන්දනු ඇත. ඒ බොරුද හැරිලා බලන්න.

- සමීර් දෑසමන් -

Comment (0) Hits: 585

ජනාධිපතිගේ සහයට පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන්න : වියත් මතය මෙන්න !

කොරොනා වයිරස් වසංගතයෙන් ලොව පුරා ඇති විය හැකි අතිවිශාල ආර්ථික ප‍්‍රතිවිපාක සලකා බලන විට, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටවල සාමාන්‍ය කාලවලදී පවා රාජ්‍ය මූල්‍ය (මහජන මුදල)  රැස් කිරීම හා වියදම් කිරීම  බරපතළ ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රතිවිපාක ඇති කාරණයක් බව අපට මතක් විය යුතුය. සෑම ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයකම, අර්බුදකාරී කාලයක විධායකය රට මෙහෙයවීමේ මුල් තැන ගන්නා බව පිළිගන්නා නමුත්, සෑම ව්‍යවස්ථාමය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක්ම තදින්ම පිළිගන්නා ප‍්‍රතිපත්තියක් වන්නේ, මහජන මුදල් පාලනය කළ යුත්තේ ව්‍යවස්ථාදායකය බවයි.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පරමාදර්ශයේ හදවතේ වගවීම සහතික කරන කේන්ද්‍රීය මූලධර්ම දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න නම්, ව්‍යවස්ථාදායකයේ පූර්ව අනුමැතියකින් තොරව විධායකයට මහජන මුදලින් සතයක්වත් රැස් කිරීමට හෝ වියදම් කිරීමට නොහැකි වීමයි. මේ අනුව, මහජන අරමුදල් වියදම් කිරීම සම්බන්ධ රජයේ ප‍්‍රතිපත්ති සහ එම මුදල් එකතු කරන බදු පැනවීමේ සැලසුම් සහ නීති යන දෙකම පළමුව පාර්ලිමේන්තුව විසින් අනුමත කළ යුතුය. පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය සාමාන්‍යයෙන් වාර්ෂික විසර්ජන පනත (අයවැය) මගින් සංකේතවත් කරනු ලැබේ. වෙනත් නීති සහ ක‍්‍රියාපටිපාටි ද රජයේ වියදම් සඳහා නෛතික පදනමක් සපයයි.

පළමු මූලධර්මයෙන් පැනනගින දෙවන මූලධර්මය නම්, රාජ්‍ය මූල්‍යය අධීක්ෂණය කිරීමේ බලය ව්‍යවස්ථාදායකයට තිබිය යුතු අතර, එමගින් ව්‍යවස්ථාදායකය විසින් අනුමත කර ඇති බදු සහ වියදම් සැලසුම් විධායකය විසින් පිළිපදින්නේද යන්න ව්‍යවස්ථාදායකය අධීක්ෂණය කරනු ලබන බවයි.

මෙම අත්‍යවශ්‍ය මූලධර්ම දෙකම ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ පැහැදිලිවම පිළිබිඹු වන අතර (148-152 ව්‍යවස්ථා බලන්න), අපගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී වගවීමේ ක‍්‍රමය සහතික කිරීමේදී විධායකය සහ පාර්ලිමේන්තුව අතර සම්බන්ධතාවේ සමස්ත රාමුවට එය පාදක වේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙයට සීමිත ව්‍යතිරේක ඇත. නිදසුනක් වශයෙන්, කොරොනා වයිරස් අර්බුදය සහ එය හේතුකොටගෙන රජය සපුරාලිය යුතු අනපේක්ෂිත වියදම් පැනනැගී ඇත්තේ මැතිවරණයට පෙර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර තිබෙන අවස්ථාවකය. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව මෙම තත්වයන් අපේක්ෂා කරන අතර එවන් අවස්ථා සඳහා ප‍්‍රතිපාදන සලසයි. එවැනි අවස්ථාවන්හිදී පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර ඇති නම් පාර්ලිමේන්තුවට අනුමැතිය ලබාදිය නොහැකි වුවද, යම් හදිසි සම්පත් ලබාගැනීමට අවකාශ තිබේ. එහෙත් මෙම ප‍්‍රතිපාදන පටු ලෙස සකස් කර ඇති අතර, ජනාධිපතිවරයාට අවශ්‍ය අරමුදල් ලබාදෙන අතරම, ඒ සඳහා හැකි ඉක්මනින් පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය ලබාගත යුතුය.

ජනවාර්ගික ගැටුම්, කැරලි සහ සුනාමිය වැනි ස්වාභාවික විපත් සඳහා පුරුදුව සිටින රටක පවා කොරොනා වයිරස් අර්බුදය පෙර නොවූ විරූ මට්ටමක පවතින බව පැහැදිලිය. මෙම අභියෝගය ජයගැනීම සඳහා රජය සුවිශේෂ පියවර ගත යුතු බවට විවාදයක් නැත. එවැනි අර්බුදයකදී වුවද, රජයේ  ඕනෑම ප‍්‍රතිචාරයක් අපගේ ජාතික ජීවිතයේ වැදගත් වන (නොසලකා හැරිය හැකි යැයි සමහරු සලකන) වෙනත් අංගවලට ගරු කිරීම සහතික කිරීමට රජය සැලකිලිමත් විය යුතුය. ඉහත දක්වා ඇති රාජ්‍ය මූල්‍ය වගවීමේ ව්‍යවස්ථාමය මූලධර්ම අර්බුදකාරී අවස්ථාවකදී පවා ආරක්ෂා කළ යුතු එවැනි අංග වේ. එවැනි සාරධර්ම පිළිපැදීම අපව නීතියේ ආධිපත්‍යයෙන් පාලනය වන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් බවට පත් කරයි. ඒවා අවතක්සේරු කිරීම අපව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීමක් පමණක් නොව, රාජ්‍යයේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ව්‍යුහයට අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත. එය දිගුකාලීනව පුරවැසියාගේ අයිතිවාසිකම් කෙරෙහිද අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත.

කොරොනා වයිරස් අර්බුදයට රජය දක්වන ප‍්‍රතිචාරය සහ විශේෂයෙන් එම ප‍්‍රතිචාරයේ රාජ්‍ය මූල්‍ය වගවීම සඳහා වන ප‍්‍රතිවිපාක අප විමසා බලන්නේ මෙම පසුබිම තුළය.

ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති ලෙස 2019 නොවැම්බර මස තේරී පත්වීමෙන් පසුව, ඔහු යටතේ නව රජයක් පිහිටුවීමෙන් පසුව, 2020 මුදල් වර්ෂය සඳහා සම්පූර්ණ අයවැයක් ඉදිරිපත් නොකිරීමට ආණ්ඩුවෙන් තීරණය විය. නව ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර, ඔහුගේ වැඩපිළිවෙළ නිසියාකාරව ආරම්භ කිරීමට පෙර මහ මැතිවරණයකදී පාර්ලිමේන්තු බහුතරයක් ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ බව එයට හේතුව ලෙස දැක්විය හැක. ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව ඒකපාර්ශ්විකව විසුරුවා හැරිය හැක්කේ එහි පස් අවුරුදු ධුර කාලයෙන් වසර හතරහමාරක් අවසන්වූ පසුව පමණි. ඒ අනුව ජනාධිපතිවරයා 2020 මාර්තු 2 වන දින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරිමින් 2020 අපේ‍්‍රල් 25 මැතිවරණය පැවැත්වෙන දිනය ලෙසත්, 2020 මැයි 14 නව පාර්ලිමේන්තුවේ පළමු රැස්වීමේ දිනය ලෙසත් නියම කළේය. අයවැයක් අනුමත කර නොතිබුණද, 2020 අප්‍රේල් 30 වන දින දක්වා වියදම් සඳහා රජයට පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය ලැබී තිබුණේ, ඒ සඳහා පසුගිය රජය විසින් අතුරු සම්මත ගිණුම (vote on account ) සම්මත කර තිබූ බැවිනි.   ‘අතුරු සම්මත ගිණුම’ යනු පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලය පුරා භාවිත වන පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රියාපටිපාටියක් වන අතර එමඟින් සම්පූර්ණ අයවැයක් සම්මත වන තුරු හෝ ඊළඟ අයවැයට පෙර මූල්‍ය අඩුපාඩු මඟහරවා ගැනීමට රජයට අත්තිකාරමක් දෙනු ලැබේ.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමෙන් පසු, 2020 මාර්තු 23 වන දින රජය විසින් 2003 මූල්‍ය කළමනාකරණ (වගකීම්) පනතට අනුව ‘මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාව’ (Pre-Election Budgetary Position Report) නිකුත් කරන ලදි. මෙම වාර්තාවේ 12 වන පිටුවේ, ‘අතුරු සම්මත ගිණුම 2020 මාර්තු-මැයි’ යන ශීර්ෂය යටතේ රජය පහත ප‍්‍රකාශය කරයි:

‘අතිගරු ජනාධිපතිතුමා 2020 මාර්තු 02 වන දින අංක 2165/ 8 දරන අතිවිශේෂ ගැසට් නිවේදනය මගින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින බව ප‍්‍රකාශ කළේය. ඒ අනුව, ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 150(3)ව්‍යවස්ථාවට අනුව, අතිගරු ජනාධිපතිතුමාට….” අභිනව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීමට නියමිත දින සිට මාස තුනක් ඉකුත් වන තෙක් රජයේ සේවාවන් සඳහා යම්කිසි මුදලක් අවශ්‍ය වෙතැයි ජනාධිපතිවරයා සලකයි නම් ඒ මුදල ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන්  කිරීමටත්, වැය කිරීමටත් නියම කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත්තේය. එනිසා 2020 මාර්තු 06 සිට ඇරඹෙන මාස තුනක් සඳහා අතුරු සම්මත ගිණුම සකස් කර ඇත. රජයේ වියදම් සඳහා මුළු ප‍්‍රතිපාදනය රු. බිලියන 1,229 ක්ද,  රු. බිලියන 715ක් පුනරාවර්තන වියදම් සඳහාද, රු. බිලියන 150ක් ප‍්‍රාග්ධන වියදම් සඳහාද (2019න් ඉතිරි කොටසද ඇතුළුව), රු. බිලියන 360ක් ණය ආපසු ගෙවීම සඳහාද වෙන් කර ඇත. අදාළ කාල පරිච්‍ෙඡ්දය සඳහා ඇස්තමේන්තුගත රජයේ වියදම රු. බිලියන 420 යි. (ඉංග‍්‍රීසි මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාවෙන් පරිවර්තනය කරන ලදි.

රජය මෙමගින් ඉල්ලා සිටින බලතල සම්බන්යෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව පදනම් කොට විශ්ලේෂණයක් කළ යුතුය. ඉහත කී වාර්තාව මගින් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි 150( 3) වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ පාර්ලිමේන්තු අනුමැතියකින් තොරව ඉතා පුළුල් ලෙස, (එම බලතල ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින් පනවා ඇති සීමාවන් පිළිබඳව ප‍්‍රමාණවත් සැලකිල්ලක් නොමැතිව), ජනාධිපතිවරයාට මුදල් වියදම් කිරීමට ඇති බලය අර්ථ නිරූපණය කිරීමට උත්සාහ කරයි. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමෙන් පසු උග‍්‍ර වී ඇති කොරොනා වයිරස් වසංගතයේ ස්වරූපය සහ මෙවන් අවස්ථාවන්හිදී හදිසි තත්වයක් ප‍්‍රකාශයට පත්කිරීම සහ පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම ඇතුළුව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනම ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇති බව රජය විසින් සැලකිල්ලට ගෙන නොමැත. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර ඇති විටක අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කර ගැනීමට නොහැක. ඒ අනුව රජය පවසන ආකාරයට මෙම වියදම් පියවා ගැනීම සඳහා අතුරු සම්මත ගිණුම සකස් කර ඇති බවට කරන ප‍්‍රකාශය කිසිසේත් පිළිගත නොහැක.

කලින් සඳහන් කළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මූලධර්ම ක‍්‍රියාත්මක කරන, රාජ්‍ය මූල්‍ය පාලනය කරන ව්‍යවස්ථාමය රාමුව අපි සලකා බලමු. 148 වන ව්‍යවස්ථාවෙන් මෙසේ සඳහන් වේ. “ රාජ්‍ය මුදල් පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය පාර්ලිමේන්තුව සතු වන්නේය. පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරනු ලැබූ නීතියක හෝ පවත්නා යම් නීතියක හෝ අධිකාරය අනුව හෝ ඒ යටතේ හෝ මිස කිසිම පළාත් පාලන ආයතනයක් විසින් හෝ වෙනත් පොදු අධිකාරයක් විසින් හෝ කිසිම බද්දක්, වරිපනමක් හෝ වෙනත් යම්කිසි බදු විශේෂයක් නියම කිරීමට බලය නොමැත්තේය.” පාර්ලිමේන්තුව විසින් රාජ්‍ය මූල්‍ය පාලනය කිරීමේ මෙම වැදගත් ව්‍යවස්ථාමය කාර්යයේ දී වාර්ෂිකව විසර්ජන පනතක් (එනම් අයවැය) සම්මත කරනු ලබන්නේ ය. කෙසේ වෙතත්, ඉහත සඳහන් කළ පරිදි, 2019 නොවැම්බර මස බලයට පත්වූ රජය පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය සඳහා විසර්ජන පනත් කෙටුම්පතක් ඉදිරිපත් කිරීමට අසමත් විය. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 150(3) ව්‍යවස්ථාව මගින් ගිණුම් පිළිබඳ ඡන්ද විමසීමක් සම්මත කර ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ලබා දී ඇති බව රජය දැන් කියා සිටින්නේ මෙම තත්වයන් තුළ ය. 150( 3) ව්‍යවස්ථාවෙන් මෙසේ දැක්වේ: “යම්කිසි වර්ෂයක විසර්ජන පනත් කෙටුම්පත නීතිය බවට පත්වීමට පෙර ජනාධිපතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරිනු ලැබූ අවස්ථාවක, පාර්ලිමේන්තුව විසින් රජයේ සේවාවන් සඳහා මුදල් වෙන් කර නොමැත්තේ නම්, අභිනව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීමට නියමිත දින සිට මාස තුනක් ඉකුත් වන තෙක් රජයේ සේවාවන් සඳහා යම්කිසි මුදලක් අවශ්‍ය වෙතැයි ජනාධිපතිවරයා සලකයි නම් ඒ මුදල ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන්  කිරීමටක්ස, වැය කිරීමටත් නියම කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත්තේය.” (අපගේ අවධාරණය තද පැහැයෙන්).

150(3) ව්‍යවස්ථාව හුදෙකලාව කියවිය නොහැක. එය එම ව්‍යවස්ථාවේ අනෙක් විධිවිධානවල මෙන්ම රාජ්‍ය මූල්‍ය හා වගවීම සම්බන්ධව XVII වන පරිච්‍ෙඡ්දයේ පුළුල් විධිවිධානවල දක්වා ඇති රාමුවක කොටසකි. විශේෂයෙන්, 150(1) සහ (2) ව්‍යවස්ථා මගින් ඒකාබද්ධ අරමුදල සම්බන්ධයෙන් අදාළ වන පොදු මූලධර්මයන් දක්වා ඇත: (1) මේ ව්‍යවස්ථාවේ (3) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ සහ (4) වැනි අනුව්‍යවස්ථාවේ ප‍්‍රකාශිතව ම විධිවිධාන සලසා ඇති පරිදි හැර මුදල් විෂය භාර අමාත්‍යවරයාගේ අත්සන යටතේ වූ බලපත‍්‍රයක අධිකාරිය අනුව මිස ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් කිසිම මුදලක් ඉවත් කර ගත නොහැක්කේය. (2) යම්කිසි මුදලක් ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් ඉවත් කර ගැනීමේදී ඒ මුදල ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් ඉවත් කරගන්නා වූ මුදල් වර්ෂය තුළ දී ම රජයේ නියමිත සේවාවක් සඳහා පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරනු ලැබූ යෝජනා සම්මතයකින් හෝ වෙනත් යම්කිසි නීතියකින් හෝ ඒ මුදල වෙන්කොට දී ඇත්නම් මිස, එසේ නැත්නම් වෙනත් ආකාරයකින් ඒ මුදල නීත්‍යානුකුල පරිදි ඒකාබද්ධ අරමුදලට වැයබරක් කරනු ලැබුවහොත් මිස ඉහත කී බලපත‍්‍රය නිකුත් නොකළ යුත්තේය.”

ඒ අනුව පෙනීයන්නේ සාමාන්‍ය ක‍්‍රියාදාමයේදී, ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් අය කිරීමට අපේක්ෂා කරන නිශ්චිත රාජ්‍ය සේවය හෝ වෙනත් වියදම් හෝ ගෙවීම් සඳහා පූර්ව පාර්ලිමේන්තු අනුමැතිය ලබා ගැනීම අනිවාර්ය බවය. ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් මුදල් නිකුත් කිරීමට වරෙන්තුවක් නිකුත් කළහැක්කේ එම අනුමැතිය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරුව පමණි.

150 (3) වන ව්‍යවස්ථාවේ මෙම රීතියට ව්‍යතිරේකය අඩංගු වේ.  අදාළ වර්ෂය සඳහා විසර්ජන පනත් කෙටුම්පත සම්මත කිරීමට පෙර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලද විටෙක, රජයේ සේවාවන් සඳහා අවශ්‍ය අරමුදල් ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් නිකුත් කිරීමට බලය පැවරීමට ජනාධිපතිවරයාට අවසර දී තිබේ. කෙසේ වෙතත්, 150(3) ව්‍යවස්ථාව මගින්, 148 ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් පාර්ලිමේන්තුව රාජ්‍ය මූල්‍ය කටයුතු පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය කළ යුතු බවට වන ව්‍යවස්ථාමය නියමයට ව්‍යතිරේකයක් නිර්මාණය නොකරයි. 150(3) ව්‍යවස්ථාව රජයේ සේවාවන්ට අදාළ අනපේක්ෂිත වියදම් සඳහා මුදල් සැපයීම සඳහා පටු හා සීමා සහිතව අර්ථ නිරූපණය කළ යුතු විධිවිධානයකි. “අයවැයක්” හෝ අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කර ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට කිසිදු ව්‍යවස්ථාමය බලයක් ලබා නොදේ. 150(3) ව්‍යවස්ථාව කුමන ආකාරයෙන් නිර්වචනය කළද, ණය ආපසු ගෙවීම් දක්වා විහිදිය නොහැකිය (මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාව අනුව, ණය ආපසු ගෙවීම්ද 150(3) ව්යවස්ථාවේ බලය ප‍්‍රකාරව සිදු කිරීමට තැත්  කරයි), ඒවා ‘රජයේ සේවාවන්’ නොව, ණය ආපසු ගෙවීම් වේ.

තවද, 2020 මුල් මාස හතර සඳහා පාර්ලිමේන්තුව දැනටමත් අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කර ඇති හෙයින්, 2020 අපේල් මස අවසානය දක්වා ඒකාබද්ධ අරමුදලෙන් මුදල් ආපසු ගැනීමට බලය පැවරීමට ජනාධිපතිවරයාට බලයක් නැත. මෙයට හේතුව 150(3) ව්‍යවස්ථාවට අනුව, (අතුරු සම්මත ගිණුම මගින්) පාර්ලිමේන්තුව දැනටමත් මෙම කාල සීමාව සඳහා ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇත. පාර්ලිමේන්තු අනුමැතියකින් තොරව රජයේ සේවාවන් සඳහා වියදම් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාගේ තාවකාලික බලය ආරම්භ වන්නේ එම කාලය අවසන් වන විට පමණි. ඒ අනුව මැතිවරණ පූර්ව අයවැය තත්වය පිළිබඳ වාර්තාවේ සඳහන් 2020 මාර්තු 6 වන දින සිට අපේක්ෂිත අතුරු සම්මත ගිණුම පැහැදිලිවම ව්‍යවස්ථා විරෝධීය.

කෙසේ වෙතත්, එහි නමින් ඇඟවෙන ලෙස, අතුරු සම්මත ගිණුම යනු පාර්ලිමේන්තුව විසින් ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කළ යුතු අතුරු අයවැය යෝජනාවකි. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර ඇති විටෙක ඡන්දයක් තිබිය නොහැකිය. එබැවින් ජනාධිපතිවරයාගේ ක‍්‍රියාවකින් අතුරු සම්මත ගිණුම සම්මත කළ හැකි බව රජය ඇඟවුම් කරන බව පෙනේ. එවැනි යෝජනාවක් විකාරයක් පමණක් නොව, ඉතාමත්ම භයානක යෝජනාවකි: එය විධායකය විසින් ව්‍යවස්ථාදායකය පැහැර ගැනීමකි. මෙය වඩාත් උග‍්‍ර වන්නේ රජයේ හැසිරීම නිසා මෙම තත්ත්වය පැන නැගී ඇති බැවිනි. රජය විසර්ජන පනත් කෙටුම්පතක් හෝ අතුරු සම්මත ගිණුම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය ලබා ගත්තේ නැත. (දැනට පවතින අතුරු සම්මත ගිණුම පසුගිය රජය විසින් සම්මත කර ඇත). පාර්ලිමේන්තු සාමාන්‍ය ධුර කාලය අවසන් වීමට මාස හයකට පෙර, ඉක්මන් මැතිවරණයක් පැවැත්වීම සඳහා 2020 මාර්තු 2 වන දින පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට ජනාධිපතිවරයා තීරණය කළේය. වසංගතය උග‍්‍ර වීමෙන් පසු ප‍්‍රායෝගික තත්වය වෙනස් වුවද, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ හදිසි විධිවිධාන භාවිත කිරීමෙන් හෝ විසුරුවා හැරීමේ ප‍්‍රකාශය අවලංගු කිරීමෙන් පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම රජය ප‍්‍රතික්ෂේප කර තිබේ.

මේ අනුව, 2020 සඳහා මූල්‍ය ප‍්‍රතිපාදන නොමැති තත්වයක් නිර්මාණය කිරීම (පසුගිය රජය විසින් සම්මත කරන ලද 2020 පළමු මාස හතර සඳහා වූ අතුරු සම්මත ගිණුම හැර), සහ 2020 සැප්තැම්බර් දක්වා අඛණ්ඩව පැවතිය හැකි පාර්ලිමේන්තුවක් කල් තියා විසුරුවා හැරීමෙන් පසුව, පාර්ලිමේන්තු අනුමැතියකින් තොරව අයවැයක් හෝ අතුරු සම්මත ගිණුමක් සඳහා 150(3) ව්‍යවස්ථාව යටතේ ආවරණය පැතීමට ජනාධිපතිවරයාට අවකාශයක් නැත. එවැනි ක‍්‍රියාමාර්ගයකට අවසර දීම යනු ජනාධිපති ඒකාධිපතිවාදයකට දොර විවර කිරීමකි.

එසේනම් ඉදිරි මාර්ගය කුමක්ද?  ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව හා අප සාකච්ඡා කළ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මූලධර්මවලට අනුකූලව කටයුතු කිරීමට නම්, කොරොනා වයිරස් අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමේදී විධායකය සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට පාර්ලිමේන්තුවක් තිබිය යුතු ය. පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම සඳහා ව්‍යවස්ථාමය මාර්ග දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න 70(7) වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ වන අතර, ඉන් මෙසේ ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇත. ‘පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමෙන් පසුව කවර අවස්ථාවක වුවද පාර්ලිමේන්තුව නියමිත දිනයට කලින් රැස්වීම අවශ්‍ය වන ස්වභාවයක හදිසි තත්වයක් උද්ගත වී ඇති බවට ජනාධිපතිවරයා සෑහීමට පත් වුවහොත් විසුරුවා ඇති පාර්ලිමේන්තුව ප‍්‍රකාශනයක් මගින්… …රැස්වන ලෙස කැඳවීමට ජනාධිපතිවරයාට බලය ඇත්තේය.” අනෙක් විකල්පය නම්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමේ ප‍්‍රකාශය අවලංගු කිරීමය. එමඟින් විසුරුවා හරින ලද පාර්ලිමේන්තුව එහි ධුර කාලය අවසන් වන තෙක් ක‍්‍රියාත්මක විය හැක (එනම් 2020 සැප්තැම්බර් 1 දක්වා)

එසේ රැස්වන පාර්ලිමේන්තුවකට අතුරු සම්මත ගිණුමක් අනුමත කිරීමට හෝ විසර්ජන පනතක් සම්මත කිරීමට බලය ඇත.

අසංග වැලිකල සහ සුරේන් ප‍්‍රනාන්දු

(අසංග වැලිකල එඩින්බරෝ විශ්වවිද්‍යාලයේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා  නීතිය පිළිබඳ කථිකාචාර්යවරයෙකි. සුරේන් ප‍්‍රනාන්දු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නීතීඥවරයෙකි.)

(අනිද්දා )

Comment (0) Hits: 335

දකුණේ අධ්‍යාපනය - ලංකාවේ #1 විසින් වසාගෙන ඇති අදුර !

‘ප්‍රගති වාර්තාව‘ පාසල් දරුවන්ගේ පමණක් නොව දෙමාපියන්ගේ ද ඇස් අන්ධ කරන්නට හේතුවකි. 2019 අ.පො.ස. (සා.පෙ.) ප්‍රතිඑල විසින් දකුණේ දේශපාලනඥයින් ද, නිලධාරීන් ද, විදුහල්පතිවරුන්, ගුරුවරුන්, දරුවන් සහ දකුණේ ජනතාව ඇස් අන්ධ කර ගත යුතු නැත. මෙවර සා.පෙ. ප්‍රතිඑලය දකුණේ අධ්‍යාපනයට පැහැදිලි රතු එළියක් දල්වා ඇත.
 
1. දකුණේ අධ්‍යාපන කලාප 11 ම වසර ගණනාවක් සා.පෙ. ප්‍රතිඑල අනුව ජාතික සාමාන්‍ය අගයට වඩා ඉහළින් සිටියේය. මෙවර පළමුවරට, ගාල්ලේ ඇල්පිටිය කලාපය (70.75%), ජාතික සාමාන්‍ය (73.84%) මට්ටමට වඩා පහතට වැටී ඇත. එය දශම ගණනකින් නොව 3% කිනි. 2018 දී ලංකාවේ අධ්‍යාපන කලාප 98 න් 25 ස්ථානයේ සිටි ඇල්පිටිය මෙවර 58 දක්වා ස්ථාන 33 ක් පහත වැටී ඇත. එවන් පසුබැසීමක් ලංකාවේ කිසිදු අධ්‍යාපන කලාපයක නැත.
 
2. දකුණේ අධ්‍යාපන කලාප 11 අතුරින් අම්බලන්ගොඩ 10 වන ස්ථානයට වැටී ඇත. 2018 ලංකාවේ 18 වූ අම්බලන්ගොඩ මෙවර ස්ථාන 16 කින් පහතට වැටී 34 වී ඇත. ඇල්පිටිය, අම්බලන්ගොඩ කලාපවල පසුබෑම නිසාත්, ගාල්ල කලාපයේ ගුරුවරුන් 330 ක් කාලසටහනක් නැතිව වැටුප් ලබමින් සිටින නිසාත්, ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයට 2018 මෙන්ම මෙවර ද දිස්ත්‍රික්ක ලැයිස්තුවේ අංක 5 ට වැටී ඇත.
 
3. කලකට පෙර ගාල්ල ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ අංක 1 වූවේය. අධ්‍යාපන පරිපාලනයේ දැඩි වෙනසක් සිදු නොවන්නේ නම්, අම්බලන්ගොඩ පමණක් නොව ලබන වසරේ උඩගම කලාපය ද ජාතික සාමාන්‍යෙයන් පහතට වැටීම බලාපොරොත්තු විය යුත්තකි. කරන්දෙනිය, ඇල්පිටිය පමණක් නොව නියාගම, හික්කඩුව, බද්දේගම කොට්ඨාශ ද නගා සිටුවීමට විශේෂ වැඩපිළිවෙලක් අවශ්‍ය ය. ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයටත් පොදු වේ ත්, ඇල්පිටිය, අම්බලන්ගොඩ හා ගාල්ල කලාප වන අර්බුදය පැහැදිලිය. ‘‘දැක්මක් නැති ප්‍රධානීන්ට, බුද්ධියක් ඇති ගුරුවරුන් බහුතරයක් යහපත උදෙසා මෙහෙයවිය නොහැකිය‘‘.
 
4. මාතර දිස්ත්‍රික්කය, 2018 දී ලංකාවේ අංක 1 යි. මෙවර එය අංක 2 වී ඇත. මොරවක කලාප ලැයිස්තුවේ අංක 12 සිට 33 දක්වා ස්ථාන 21 ක් පහතට වැටී ඇත. මාතර (ස්ථාන 4) හා මුලටියන (ස්ථාන 6) කින් පහත වැටී ඇත. මාතර, අකුරැස්ස පමණක් ස්ථාන 6 කින් සිය තත්වය ඉහළ නංවාගෙන ඇත. පුදුමයට කරුණ නම්, වැලිගම හා දික්වැල්ල කොට්ඨාශ දෙකම මෙවර ජාතික සාමාන්‍යෙයන් පහතට වැටීම ය. අකුරැස්ස කලාපය මෙවර 19 සිට 12 දක්වා කලාප 6 ක් ඉදිරියට පැමිණ සුවිශේෂ ප්‍රගතියක් ලබා ඇත.
 
5. හම්බන්තොට, බොහෝ දෙනා කථා කරන්නේ වලස්මුල්ල කලාපය ලංකාවේ අංක 1 වීම ගැනය. නමුත්, තංගල්ල කලාපය පසුගිය වසරේ සිටි අංක 16 සිට ලංකාවේ අංක 3 දක්වා පියවර 13 ක් ඉදිරියට පැමිණ ඇත. හම්බන්තොට කලාපය ලංකාවේ අංක 27 තවමත් සිටින්නේ දකුණේ සාමාන්‍යයට ද පහළිනි. දිස්ත්‍රික්කය අංක 1 බවට පත් වන්නේ මේ නිසාය.
 
දකුණේ අධ්‍යාපනය ගැන මා ලියූ පළමු සටහන ලක්ෂ 26 කට වැඩි පිරිසක් කියවා ඇත. එම සටහන දහස් ගණනක් නැවත පෝස්ට් කර ඇත. දකුණේ වැසියෝ අමන්දානන්දයට පත්ව ඇත. නමුත්, දකුණේ අධ්‍යාපනය පිළිබද සත්‍යය සම්පූර්ණ චිත්‍රය එය නොවන බව වටහා ගැනීම අවශ්‍ය ය.
 
ලංකාවේ අනෙකුත් පලාත්වල මෙන් නොව දකුණේ ගුරු හිගයක් නැත. වසර 8 කට පසුව දෙමළ භාෂා ගුරු හිගය 2019 දී අවසන් විය. දකුණේ අධ්‍යාපනයේ සුවිශේෂත්ව පළාත් පාසල් ජාතික පාසල් අභිබවා සිටීම ය. ජාතික පාසල් පමණක් සැලකීමේ දී දකුණුට හිමිවන්නේ 6 වන ස්ථානය යි. පළාත් පාසල් අතර පමණක් දකුණ අඛණ්ඩව ලංකාවේ අංක 1 හි සිටී.
 
දකුණු පලාත දිගු කලක් බස්නාහිර හා වයඹ පලාත්වලට වඩා පරතරයක් පවත්වාගෙන ගොස් තිබුණි. දැන්, එම පරතරය අඩු වෙමින් ඇත. දකුණේ අධ්‍යාපනයට හිමි අංක 1 ස්ථානය තව වසර දෙකක් තුල දෙක, තුන තත්වයට පත්වීම වලක්වා ගැනීමට නම් විශාල වැඩ කොටසක් සිදු කළ යුතුව ඇත.
 
අධ්‍යාපනයෙන් දකුණ #1 බව සත්‍යයකි. ‘‘දැක්මක් ඇති මිනිසුන්ට, බුද්ධියක් ඇති මිනිසුන් එක් වී බොහෝ දේ කර ඇති බව‘ ද, සත්‍යයකි. එය රැග ගැනීමට නම් තවත් බොහෝ දේ අවශ්‍ය බව එයටත් වඩා සත්‍යයකි.
 
රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන්
දකුණු පලාත් හිටපු ආණ්ඩුකාර
Comment (0) Hits: 390

පශ්චාත් කොරොන ලෝකය: යුවල් ‌නොහ් හරාරි  !

මෙම අර්බුදකාරී කාල පරිච්ඡේදයේදී අපට විශේෂයෙන් වැදගත් තේරීම් දෙකකට මුහුණ දීමට සිදුවේපළමුවැන්න ඒකාධිපති සෝදිසිකිරීම සහ පුරවැසි සවිබල ගැන්වීම අතර ය. දෙවැන්න ජාතිකවාදී හුදකලාව සහ ගෝලීය සහයෝගීතාව අතර ය.

සම යට සෝදිසිය

වසංගතය නැවැත්වීම සඳහාසමස්ත ජනගහනයම යම් මාර්ගෝපදේශයන්ට අනුකූල විය යුතුයමෙය සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා ප්‍රධාන ක්‍රම දෙකක් තිබේඑක් ක්‍රමයක් නම් රජය විසින් මිනිසුන් අධීක්ෂණය කිරීම සහ නීති කඩ කරන අයට දඩුවම් කිරීමයිඅදමානව ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට තාක්‍ෂණය මඟින් සෑම කෙනෙකුම සෑම විටම නිරීක්ෂණය කිරීමට හැකි වේඒ සඳහා දැන් රජයන්ට සර්වබලධාරී සංවේදක සහ ප්‍රබල ඇල්ගොරිතම මත විශ්වාසය තැබිය හැකිය.

කොරොන වෛරස් වසංගතයට එරෙහි සටනේදී ආණ්ඩු කිහිපයක් දැනටමත් නව නිරීක්ෂණ මෙවලම් යොදවා තිබේවඩාත්ම කැපී පෙනෙන්නේ චීනයයිමිනිසුන්ගේ ස්මාර්ට්ෆෝන් සමීපව අධීක්ෂණය කිරීමෙන්මිලියන සිය ගණනක් මුහුණු හඳුනාගැනීමේ කැමරා භාවිතා කිරීමෙන් සහ ඔවුන්ගේ ශරීර උෂ්ණත්වය සහ වෛද්‍ය තත්ත්වය පරීක්ෂා කර වාර්තා කිරීමට මිනිසුන් බල කිරීම මගින් චීන බලධාරීන්ට සැක සහිත කොරෝනා වයිරස් වාහකයන් ඉක්මනින් හඳුනා ගැනීමට පමණක් නොවඔවුන්ගේ ගමන් බිමන් නිරීක්ෂණය කිරීමත් ඔවුන් සම්බන්ධ වූ ඕනෑම අයෙකු හඳුනා ගැනීමේ හැකියාව ලැබුණිජංගම යෙදුම් mobile apps පරාසයක්ම පුරවැසියන්ට ඔවුන් සමීපයේ සිටින ආසාදිත රෝගීන්ට ගැන අනතුරු අඟවයි.

මේ දක්වාඔබගේ ඇඟිල්ල ඔබගේ ස්මාර්ට් ජංගම දුරකතනයේ තිරය ස්පර්ශ කර සබැඳියක් ක්ලික් කළ විටඔබේ ඇඟිල්ල ක්ලික් කරන්නේ කුමක් දැයි දැන ගැනීමට රජයට අවශ්‍ය වියනමුත් කෙරොන වයිරසය සමඟඅවධානය වෙනතකට යොමු වියදැන් රජයට අවශ්‍ය වන්නේ ඔබේ ඇඟිල්ලේ උෂ්ණත්වය සහ එහි සමට යටින් ඇති රුධිර පීඩනයයි.

හදිසිය නම් පුඩිම

අප ගැන කොතරම් සෝදිසියක් පවතින්නේදැයි තීරණය කිරීමේ දී අප මුහුණ දෙන එක් ගැටළුවක් නම්අප සෝදිසි කරන්නේ කෙසේද යන්න සහ ඉදිරි වසරවල ඇතිවිය හැකි දේ අප කිසිවෙකු හරියටම නොදැන සිටීමයිසෝදිසි තාක්‍ෂණය කඩිනම් වේගයකින් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින අතර මීට වසර 10 කට පෙර විද්‍යා ප්‍රබන්ධයක් ලෙස පෙනුණු දේ අද පැරණි ප්‍රවෘත්තියකිචින්තන පර්යෝෂනයක් ලෙසසෑම පුරවැසියෙකුම දවසේ පැය 24 පුරාම ශරීර උෂ්ණත්වය සහ හෘද ස්පන්දන වේගය නිරීක්ෂණය කරන ජෛවමිතික වළල්ලක් පැළඳිය යුතු යැයි සිතන උපකල්පිත රජයක් සැළකිල්ලට ගන්නඑහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ලැබෙන දත්ත රජයේ ඇල්ගොරිතම මගින් ගබඩා කර විශ්ලේෂණය කරනු ලැබේඇල්ගොරිතම ඔබ දැන ගැනීමටත් පෙර ඔබ අසනීපයෙන් සිටින බව දැනගනු ඇති අතර ඔබ සිටි ස්ථානය සහ ඔබ මුණගැසුණේ කවුරුන්ද යන්න ඔවුන් දැන ගනු ඇතආසාදනයේ පුරුක් වහාම කෙටි කළ හැකි අතර එම පුරුක් සම්පූර්ණයෙන්ම කපා දැමීමට පවා හැකියතර්කාණුකූලව එවැනි ක්‍රමයක් මගින් වසංගතය දින කිහිපයක් ඇතුළත පැතිරීම නතර කළ හැකියපුදුමයි වගේ නේද?

අවාසිය නම්මෙය භයානක නව සෝදිසි පද්ධතියකට නීත්‍යානුකූල භාවය ලබා දීමයිඋදාහරණයක් ලෙසමම සීඑන්එන් සබැඳියකට වඩා ෆොක්ස් නිවුස් සබැඳියක් ක්ලික් කළ බව ඔබ දන්නේ නම්එමඟින් මගේ දේශපාලන අදහස් සහ සමහර විට මා පෞරුෂය ගැන පවා ඔබට යමක් දැනගත හැකියනමුත් මම වීඩියෝ පටය නරඹන විට මගේ ශරීර උෂ්ණත්වයරුධිර පීඩනය සහ හෘද ස්පන්දන වේගය කුමක් දැයි ඔබට නිරීක්ෂණය කළ හැකි නම්මට සිනාසෙන්නේ කුමකට දමා අඩන්නේ කුමක් නිසාදසහ මා සැබවින්ම කෝපයට පත් වන්නේ කුමන හේතු නිසාදැයි යන්න ඔබට දැන ගත හැකිය.

smiley 2979107 1920

අප නොදන්නා අප

කෝපය, ප්‍රීතිය, කම්මැලිකම සහ ආදරය යනු උණ සහ කැස්ස වැනි ජීව විද්‍යාත්මක සංසිද්ධීන් බව මතක තබා ගැනීම ඉතා වැදගත්ය. කැස්ස හදුනා ගන්නා තාක්‍ෂණයටම සිනහව හඳුනාගත හැකිය. සමාගම් සහ රජයන් අපගේ ජෛවමිතික දත්ත විශාල වශයෙන් රැස්කර ගැනීමට පටන් ගන්නේ නම්, අප අප දන්නා තරමට වඩා ඔවුන්ට අපව දැන හඳුනා ගත හැකිය. එවිට ඔවුන්ට අපගේ හැඟීම් පුරෝකථනය කිරීමට පමණක් නොව, අපගේ හැඟීම් හැසිරවීමට සහ ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් අපට විකුණා දැමිය හැකිය – එය නිෂ්පාදනයක් වේවා නැත්නම් දේශපාලනඥයෙක් විය හැකිය. ජෛවමිතික අධීක්ෂණය මගින් කේම්බ්‍රිජ් ඇනලිටිකාහි දත්ත අනවසරයෙන් ලබාගැනීමේ උපක්‍රම ගල් යුගයේ දෙයක් බවට පත්කරයි. සෑම පුරවැසියෙකුටම දවසේ පැය 24 පුරාම ජෛවමිතික වළල්ලක් පැළඳිය යුතු යැයි නියම කරන 2030 උතුරු කොරියාව ගැන සිතන්න. ඔබ ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයාගේ කතාවකට ඇහුම්කන් දෙනවිට වළල්ලට ලැබෙන්නේ කෝපයේ සංඥා නම්, ඒ ඔබේ අවසානය වනු ඇත.

කෙරොන වෛරස් ආසාදන බිංදුව දක්වා පහත වැටුණද, දත්ත පෙරේතකමින් පෙළෙන සමහර රජයන් දෙවන කොරෝනා වයිරස් රැල්ලකට බිය වන නිසා හෝ මධ්‍යම අප්‍රිකාවේ නව ඉබෝලා වික්‍රියා ඇති වන නිසා හෝ නිසා හෝ ජෛවමිතික නිරීක්ෂණ පද්ධති නිසි පරිදි දිගටම පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය යැයි තර්ක කළ හැකිය. අපගේ පෞද්ගලිකත්වයට ඇති අයිතිය සම්බන්ධයෙන් මෑත වසරවල විශාල සටනක් ඇවිළෙමින් තිබේ. කෙරොන වෛරස් අර්බුදය එම සටනේ උච්චතම අවස්ථාව විය හැකිය. මක්නිසාද යත් පුද්ගලයන්ට පෞද්ගලිකත්වය සහ සෞඛ්‍යය අතර තෝරා ගැනීමට සිදු වූ විට කළ විට ඔවුන් බොහෝවිටම සෞඛ්‍යය තෝරා ගන්නවා ඇති නිසා ය.

 ව්‍යාජ තේරීමක්

පුද්ගලිකත්වය සහ සෞඛ්‍යය අතරින් එකක් තෝරා ගැනීමට මිනිසුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීම ඇත්ත වශයෙන්ම ගැටලුවේ මුල වේ. මන්ද යත් මෙය ව්‍යාජ තේරීමක් නිසා ය. අපට පෞද්ගලිකත්වය සහ සෞඛ්‍යය යන දෙකම භුක්ති විඳිය හැකිය. එම අයිතිය තිබිය යුතුය. අපගේ සෞඛ්‍යය ආරක්ෂා කර ගැනිමින් සහ කෙරොන වෛරස් වසංගතය නැවැත්වීම පිනිස ඒකාධිපති සේදිසි තන්ත්‍රයන් ස්ථාපිත කිරීම වෙනුවට‍ පුරවැසියන් සවිබල ගැන්වීම අපට තෝරා ගත හැකිය. මෑත සතිවලදී, කොරොන වයිරස් වසංගතය පාලනය කිරීම සඳහා වඩාත් සාර්ථක උත්සාහයන් කිහිපයක් දකුණු කොරියාව, තායිවානය සහ සිංගප්පූරුව විසින් ක්‍රියාවට නංවන ලදී. මෙම රටවල් ලුහුබැඳීමේ/සෝදිසි යෙදුම් වලින් යම් ප්‍රයෝජනයක් ලබා ගත් නමුත්, පුළුල් රෝග පරීක්ෂාවන්, අවංක වාර්තාකරණය සහ හොඳින් දැනුවත්ව සිටින මහජනතාවගේ සහයෝගීතාවය මත බොහෝ සෙයින් විශ්වාසය තැබූහ.

ප්‍ර‍යෝජනවත් මාර්ගෝපදේශයන්ට අනුකූල වීමට මිනිසුන් පෙළඹවිය හැකි එකම ක්‍රමය මධ්‍යගත අධීක්ෂණය සහ දැඩි දඩුවම් නොවේ. මිනිසුන්ට විද්‍යාත්මක කරුණු පැවසූ විට සහ මහජනතාවට මෙම කරුණු පවසන ආණ්ඩුවේ බලධාරීන් ජනතාව විශ්වාස කරන විට, අධිපතියකු තම උරහිස් උඩින් බලා නොසිටිය ද පුරවැසියන්ට නිවැරදි දේ කළ හැකිය. ස්වයං–අභිප්‍රේරිත හා හොඳින් දැනුවත්ව සිටින ජනගහනයක් සාමාන්‍යයෙන් අණට යටත් කළ සහ නූගත් ජනගහනයකට වඩා බලවත් හා පලදායී වේ.

සබන් පොලීසිය

උදාහරණයක් ලෙස සබන් යොදා ඔබේ අත් සේදීම ගැන සලකා බලන්න. මෙය මානව සනීපාරක්ෂාවෙහි මෙතෙක් ලබා ඇති විශාලතම දියුණුවකි. මෙම සරල ක්‍රියාව සෑම වසරකම මිලියන ගණනක් ජීවිත බේරා ගනී. සබන් යොදා අත් සේදීමේ වැදගත්කම විද්‍යාඥයින් සොයාගත්තේ 19 වන සියවසේදී පමණය. එයට පෙර, වෛද්‍යවරුන් සහ හෙදියන් පවා අත් සේදීමකින් තොරව එක් ශල්‍යකර්මයකින් තවත් ශල්‍යකර්මයකට යොමු විය. අද දින බිලියන ගණනක් ජනයා අත් සෝදා ගන්නේ සබන් පොලිසියට බිය නිසා නොව, ඔවුන් කරුණු තේරුම් ගත් නිසා ය. වෛරස් හා බැක්ටීරියා ගැන අසා ඇති නිසා ත් මෙම ක්ශුද්‍ර ජීවීන් රෝග ඇති කරන බව මට වැටහී ඇති නිසාත් සබන් මගින් ඒවා ඉවත් කළ හැකි බව මම දන්නා නිසාත් මම සබන් සමඟ අත සෝදන්නෙමි,.

සාමාන්‍යයෙන්, වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඛාදනය වී ඇති විශ්වාසය එක රැයකින් නැවත ගොඩනඟා ගත නොහැක. නමුත් මේ වනාහී සාමාන්‍ය කාලයක් නොවේ. අර්බුදකාරී මොහොතක, මනසද ඉක්මනින් වෙනස් විය හැකිය. ඔබට වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඔබේ සහෝදර සහෝදරියන් සමඟ කටුක වාද විවාද තිබිය හැකි වුවත් යම් හදිසි අවස්ථාවක් සිදු වූ විට, ඔබ හදිසියේම විශ්වාසයේ හා මිත්‍රත්වයේ සැඟවුණු අවකාශයක් සොයා ගනිම්න ඔබ එකිනෙකාට උදව් කිරීමට ඉක්මන් වේ. සෝදිසි තන්ත්‍රයක් ගොඩනැගීම වෙනුවට විද්‍යාව, පොදු බලධාරීන් සහ මාධ්‍ය කෙරෙහි මිනිසුන්ගේ විශ්වාසය නැවත ගොඩනැංවීමට ප්‍රමාද නැත. අප අනිවාර්යයෙන්ම නව තාක්ෂණයන් ද භාවිතා කළ යුතුය, නමුත් මෙම තාක්ෂණයන් යොදා ගත යුත්තේ පුරවැසියන් සවිබල ගැන්වීමටය. මගේ ශරීර උෂ්ණත්වය සහ රුධිර පීඩනය අධීක්ෂණය කිරීමට මම එකහෙළා කැමැත්තෙමි. නමුත් එම දත්ත අධිකාරිවාදී රජයක් ඇති කිරීම සඳහා භාවිතා නොකළ යුතුය. ඒ වෙනුවට, එම දත්ත මගින් වඩාත් දැනුවත් පෞද්ගලික තේරීම් කිරීමටත්, රජය සිය තීරණ සම්බන්ධයෙන් වගවීම ඉල්ලා සිටීමටත් මට හැකි විය යුතුය.

පුරවැසි අභියෝගය

දවසේ පැය 24 පුරාම මගේ වෛද්‍ය තත්වය සොයා ගැනීමට මට හැකි නම්, මම අනෙක් පුද්ගලයින්ට සෞඛ්‍යයට තර්ජනයක් වී ඇත්ද යන්න පමණක් නොව, මගේ සෞඛ්‍යය පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය කුමන පුරුදුද යන්නත් මට දැන ගැනීමට හැකිවනවා ඇත. කෙරොන වෛරසය පැතිරීම පිළිබඳ විශ්වාසදායක සංඛ්‍යාලේඛන වෙත ප්‍රවේශ වීමට සහ විශ්ලේෂණය කිරීමට මට හැකි නම්, ආණ්ඩුව මට සත්‍යය පවසනවාද යන්න මෙන්ම වසංගතයට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා නිවැරදි ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කරන්නේද යන්න විනිශ්චය කිරීමට මට හැකි වනු ඇත. පුද්ගලයන් සෝදිසි කිරීම් ගැන කතා කරන සෑම විටම, එකම සෝදිසි තාක්‍ෂණය බොහෝවිට පුද්ගලයන් අධීක්ෂණය කිරීම සඳහා ආණ්ඩුවලට පමණක් නොව, පුද්ගලයන්ට රජයන් අධීක්ෂණය කිරීමට ද භාවිතා කළ හැකි බව මතක තබා ගන්න.

මේ අනුව කොරෝනා වෛරස් වසංගතය පුරවැසිභාවය පිළිබඳ ප්‍රධාන පරීක්ෂණයකි. ඉදිරි දිනවලදී, අප සෑම කෙනෙකුම පදනම් විරහිත කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් සහ ස්වයං සේවයම කරගන්නා දේශපාලනඥයන් අභිබවා විද්‍යාත්මක දත්ත සහ සෞඛ්‍ය විශේෂඥයින් විශ්වාස කිරීම තෝරා ගත යුතුය. නිවැරදි තේරීමක් කිරීමට අප අපොහොසත් වුවහොත්, අපගේ සෞඛ්‍යය ආරක්ෂා කර ගත හැකි එකම ක්‍රමය මෙය යැයි සිතමින් අපගේ වටිනාම නිදහස අත්හිටුවා ගන්නවා ඇත.

download 2

අපට ගෝලීය සැලැස්මක් අවශ්‍යයි

අප මුහුණ දෙන දෙවන වැදගත් තේරීම ජාතිකවාදී හුදකලාව සහ ගෝලීය සහයෝගීතාව අතර ය. වසංගතය මෙන්ම එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඇති වන ආර්ථික අර්බුදය ද ගෝලීය ගැටලු ය. ඒවා පලදායී ලෙස විසඳිය හැක්කේ ගෝලීය සහයෝගීතාවයෙන් පමණි.

රටවල් විවෘතව තොරතුරු බෙදා ගැනීමට සූදානම් විය යුතු අතර නිහතමානීව උපදෙස් ලබා ගැනීමට කැමැති විය යුතුය. ඔවුන්ට ලැබෙන දත්ත සහ විශ්ලේශනයන් විශ්වාස කිරීමට හැකි විය යුතුය. වෛද්‍ය උපකරණ, විශේෂයෙන් පරීක්ෂණ කට්ටල සහ ශ්වසන යන්ත්‍ර, නිෂ්පාදනය කිරීම හා බෙදා හැරීම සඳහා ගෝලීය ප්‍රයත්නයක් ද අපට අවශ්‍යය. සෑම රටක්ම ඒවා දේශීයව කිරීමට උත්සාහ කිරීමට සහ ලබා ගත හැකි තරම් ගබඩා කරගන්වා ‍ෙවනුව වෙනුවට, සම්බන්ධීකරණ ගෝලීය උත්සාහයක් මඟින් නිෂ්පාදනය වඩා වේගවත් කළ හැකි අතර ජීවිතාරක්ෂක උපකරණ වඩාත් සාධාරණ ලෙස බෙදා හැරීමට වගබලා ගත හැකිය. යුද්ධයකදී රටවල් ප්‍රධාන කර්මාන්ත ජනසතු කරනවා සේම, කොරොන වෛරසයට එරෙහි මානව යුද්ධය අපට තීරණාත්මක නිෂ්පාදන මාර්ග “මානවවීයකරණය” කිරීමට අවශ්‍ය විය හැකිය. පසුව තමරටට ආධාර අවශ්‍ය වුවහොත් වෙනත් රටවල් ඊට සහාය වනු ඇතැයි විශ්වායෙන් යුතුව කොරොන වෛරසය අසාදනය වූ රෝගීන් ස්වල්පයක් ඇති ධනවත් රටක් බොහෝ අවස්ථාවන්හි රෝගීන් බෙහෝ ප්‍රමාණයක් සිටින දිළිඳු රටකට අත්‍යවශය උපකරණ යැවීමට කැමැත්තෙන් සිටිය යුතුය .

පළමුවෙන්ම හා ප්‍රධාන වශයෙන්, වෛරසය පරාජය කිරීම සඳහා අප ගෝලීය වශයෙන් තොරතුරු හුවමාරු කර ගත යුතුය. වෛරස් අභිබවා යන මිනිසුන් සතු විශාල වාසිය එයයි. චීනයේ කෙරොන වෛරසයකට සහ එක්සත් ජනපදයේ කෙරොන වෛරසයකට මිනිසුන්ට ආසාදනය කළ හැකි ආකාරය පිළිබඳ ඔත්තු හුවමාරු කර ගත නොහැක. නමුත් චීනයට කොරොන වෛරසය සහ එය සමඟ කටයුතු කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳ වටිනා පාඩම් රාශියක් එක්සත් ජනපදයට ඉගැන්විය හැකිය. ඉතාලි වෛද්‍යවරයෙක් උදේ පාන්දර මිලාන්හිදී සොයාගත් දෙයින් සවස් වන විට ටෙහෙරානයේ ජීවිත බේරා ගත හැකිය. ප්‍රතිපත්ති කිහිපයක් අතර එක්සත් රාජධානියේ රජය කල්මරන විට, මීට මාසයකට පෙර එවැනිම උභතෝකෝටිකයකට මුහුණ දී ඇති කොරියානුවන්ගෙන් උපදෙස් ලබා ගත හැකිය. නමුත් මෙය සිදුවීමට නම් අපට ගෝලීය සහයෝගීතාවයේ සහ විශ්වාසයේ ස්වභාවයක් අවශ්‍ය වේ.

මනුෂ්‍යත්වය අභියස දැන් තේරීමක් තිබේ. අප අසමගි මඟෙහි ගමන් කරනවාද, නැතහොත් ගෝලීය සහයෝගීතාවයේ මාවත අනුගමනය කරමුද? අප අසමගිය තෝරා ගන්නේ නම්, එය විසින් අර්බුදය දීර්ඝ කරනවා පමණක් නොව, අනාගතයේ දී ඊටත් වඩා දරුණු ව්‍යසනයකට තුඩු දිය හැකි ය. අප ගෝලීය සහයෝගීතාවය තෝරා ගන්නේ නම්, එය කොරොන වෛරසයට එරෙහිව පමණක් නොව, 21 වන සියවසේදී මානව වර්ගයාට පහර දිය හැකි අනාගත වසංගත හා අර්බුදයන්ට එරෙහිව ජයග්‍රහණයක් වනවා ඇත.

https://www.ft.com/ හි පළ වූ Yuval Noah Harari: the world after coronavirus නම් ලිපියෙන් උපුටාගෙන පරිවර්ථනය කරන ලද්දේ ශ්‍රී ලංකා බ්‍රීෆ් විසිනි.

Yuval Noah Harari is author of ‘Sapiens’, ‘Homo Deus’ and ‘21 Lessons for the 21st Century’

Copyright © Yuval Noah Harari 2020

 

Comment (0) Hits: 205

පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව ජයගන්න :  ලස්සන ග්‍රාම සභා - ධම්ම දිසානායක

ගම ඒකාබද්ධ ලෙස සංවිධානය කිරීමේ අවශ්‍යතාව කොවිඩ් 19 විසින් යළිත් අවධාරණය කල කරුණකි. මා ‘යළිත්’ යැයි සඳහන් කළේ ගම සංවිධානය කිරීමේ කටයුත්ත පිළිබඳව සමකාලීන නිරීක්ෂණ සහ, මැදිහත්වීම් පිළිබඳව අත්දැකීම් අප රට සතුවත් අප සතුවත් පවතින හෙයිනි. පශ්චාත් කොවිඩ්19 හෝ පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව මේ පිළිබඳව වැඩි අවධානයක් යොමුකළ යුතුය යන්න මගේ තද බල හැගීමක් ය, යෝජනාවක් ය. 
 
මේ කොරෝනා සමයේ අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය, භාණ්ඩ හා සේවා බෙදාහැරීම වගේම සැලසිය යුතුම අයට සුබසාධනය සැපයීම සහ දීමනා ලබාදීමේ දී මුහුණ දෙමින් සිටින අර්බුදය වනාහි ගමට ඒකාබද්ධ යාන්ත්‍රණයක් ව්‍යුහයක් නැතිකමේ  ප්‍රති විපාක ය. ගම නිසි ලෙස සංවිධානය නොකර අර්බුදවලට ආපදාවලට වසංගතවලට මුහුණ දිය නො හැකිය, රට ගොඩ නැගිය නො හැකි ම ය. 
 
හැත්තෑ වේ සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුවත් දෙදහස් දහයේ මෙ පිළිබඳව ගත් උත්සාහය එහි දී ඉතා වැදගත් ය. හැත්තෑ වේ අප කුඩා වුන් ය. නමුත් දෙදහස් දහයේ මේ ලියුම්කරු, එකී ගම සංවිධානය කිරීමේ කටයුත්තේ වගකීම් සහගත නිලධාරියෙකි.
 
දෙදහස් පහේ ‘මහින්ද චින්තනය’ තුලත් දෙදහස් දහයේ ‘මහින්ද චින්තන ඉදිරි දැක්ම’ තුළත් ගම සංවිධානය කිරීම පිළිබඳව ඉදිරිපත් වූ සංකල්පය සවිස්තරාත්මක ක්‍රියාකාරී වැඩ පිළිවෙලක් බවට පත් කිරීමේ නිල වගකීම පැවරුණේ මා ඇතුළු කණ්ඩායමකට ය. ඒ සඳහා ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යංශයේ ජනසභා අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල් නිලය මා භාරගත්තේ ආභරණයක් ලෙස නොව ඒ තුලින් සමාජ-ජාතික වගකීමක් ඉටු කිරීමේ හැකියාව තිබේ ය යන හැගීමෙනි. ඒ සඳහා ඉඩකඩ සැලසූ ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යංශයේ බැසිල් රාජපක්ෂ ඇමතිතුමාට මා අදත් ස්තුතිවන්ත වෙමි.
 
ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශන දෙකකම සංකල්පීයව සඳහන් වී තිබු ජනසභා අදහස ප්‍රයෝගික වැඩපිළිවෙලක් සහ ක්‍රියාකාරකමක් බවට පත් කිරීම ලෙහෙසි පහසු කටයුත්තක් නොවිණි. 
 
විවිධ සිවිල් සමාජ සංවිධාන සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන් මේ කටයුත්තේ දී දැක් වූ සහය අති විශාලය. හම්බන්තොට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශ දොළහේ ම එකකින් ග්‍රාම වසම් පහ බැගින් නිලධාරීන් සහ නියෝජිතයින් විසින් තෝරා දුන් පසු අපේ වැඩ සටහන නියමු ව්‍යාපෘතියක් ලෙස ක්‍රියාත්මක කළෙමු. ඒ අනුව වසම් හැටක ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක වුණි. ක්‍රියාත්මක කරන අතරතුර ලැබූ අත්දැකීම් සහ ජනයාගේ සිතුම් පැතුම් තේරුම් ගත් අපි ‘ජන සභා’ යන නම වෙනුවට ග්‍රාම වසමේ සභාව ‘ග්‍රාම සභාව’ ලෙස නම් කළෙමු. පසු කලෙක කුරුණෑගල මහනගර සභා බල ප්‍රදේශයේ තිබෙන සියලුම වසම්වල මෙම නියමු ‘ග්‍රාම සභා’ ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කළෙමු.
 
මෙවර ලිපිය තුළ ඒ ග්‍රාම සභා පිළිබඳව විධිමත් පැහැදිලි කිරීමක් සිදු කරන්නේ පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව ශක්තිමත්, විධිමත්, ජන කේන්ද්‍රීය සහ සොබාදම් කේන්ද්‍රීය ස්වදේශික රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීමට අවශ්‍ය නම් ගම විධිමත් ව සංවිධානය කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය කටයුත්තක් වන නිසාය. එසේම ඒ කටයුත්තේ දී මෙ සැලසුම කෙරෙහි දේශපාලන, පරිපාලන සහ සමාජ අවධානය යොමු කිරීම අත් උදව්වක් වන නිසාය. මෙතැන් සිට අප අත්දුටු ග්‍රාම සභා ක්‍රමයේ ස්වරුපය ආකෘතිය සහ අන්තර්ගතය කෙරෙහි ඔබගේ අවධානය යොමු කරන ලෙස ඉල්ලමි.
 
ග්‍රාම සභාවක් යනු ග්‍රාම (නිලධාරී ) වසම තුළ සිටින ආගමික නායකයින්, වසම භාර රාජ්‍ය නිලධාරීන්, ප්‍රාදේශීය ජනතා නියෝජිතයින්, පුරවැසියන්, වසමේ ක්‍රියාත්මක සිවිල් සමාජ සංවිධාන සහ ස්වේච්ඡා සංවිධානවල එකමුතුවෙන් සංවිධානය සහ සංවර්ධනය උදෙසා වූ ඒකාබද්ධ ග්‍රාම ආණ්ඩුකරණයේ සම්බන්ධීකරණ ව්‍යුහය ය.    
 
එහි අරමුණු කීපයකි. එනම් අරමුණු පහළොවකි. 1.ජාතික සංවර්ධනයේ පදනම් ඒකකය ලෙස ගම සංවිධානය කිරීම, 2.ග්‍රාමීය සංවර්ධනය සහ ආණ්ඩුකරණය සමස්ථවාදී සහ ඒකාබද්ධවාදී ප්‍රවේශයක් මත සිදුකිරීම, 3. ජාතික පිරිවැය අඩුකිරීම සඳහා ගමේ කාර්යයන් ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම, 4. ජාතික නිෂ්පාදනය සහ ජාතික ආදායම ප්‍රසාරණය සඳහා ගම යොදා ගැනීම, 5. ගමට අදාළ පරිපාලන, දේශපාලන, සිවිල් සමාජ, ප්‍රජා මුලික, ආයතන හා සංස්කෘතික සංවිධාන සමඟ එකාබද්ධව සම්බන්ධීකරණයකින් යුතුව සංවර්ධන සහ ආණ්ඩුකරන සැලසුම් සැකසීම, ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ ඇගයීම, 6. ග්‍රාමීය ජනයා බලගැන්වීම, 7. නිෂ්පාදනය, බෙදාහැරීම සහ අලෙවිකරණයට අදාළව ‘ජන ව්‍යවසායකත්වයක්’ හඳුන්වා දී ස්ථාපිත කොට පහසුකම් සලසා එය දිරි ගැන්වීම, 8.ගමේ අවශ්‍යතා සහ ප්‍රමුඛතා මත ම යටිතළ පහසුකම් සැලසීම සහ ඒවා ප්‍රශස්ත මට්ටමකට ගෙන ඒම, 9. ස්වයං-පැවැත්මක් සහිත සම්මුතිකාමී ග්‍රාමීය ප්‍රජාවක් බිහි කිරීම, 10. අන්තර් ප්‍රජා-සමාජ සමඟිය ගොඩනැගීම, 11. ජාතික ඒකාබද්ධතාවේ මුල් ඒකකය ලෙස ගම ගොඩනැගීම, 12. ගැටුම් අවම කරමින් ජනසම්මුතිවාදී භාවිත සහ පුරුදු ගම තුල ගොඩනැගීම, 13. ගම තුළ දේශපාලන සංහිදියාවකට පසුබිම සැලසීම, ඒ සියල්ලට අදාළ වන 14. ගමේ අදායම් සහ මානවීය දිළිඳුකම පිටු දැකීම, සහ 15. ඒ සියල්ල සඳහා වසමේ සියලු නිලධාරීන්, සංවිධාන සහ ජනයා ඒකාබද්ධ කරගෙන වසමේ මානව-භෞතික දත්ත බැංකුවක් සැකසීම යනු ඒ ග්‍රාම සභා අරමුණු ය.
 
ග්‍රාම සභාවේ කාර්යභාරය පස් වැදෑරුම් ය. 
 
එනම් සංවර්ධන, සංවිධාන සහ ආණ්ඩුකරණ කටයුතු සඳහා 1. සැලසුම්කරණය, 2. සම්බන්ධීකරණය, 3. අධීක්ෂණය, 4. විමර්ශනය, සහ 5. විගණනය යනුවෙන් ඒ කාර්යභාරය පස් වැදෑරුම් ය. එසේම ග්‍රාම සභාවේ කාර්යභාරය ඉටු කිරීමේ මුලෝපා නව වැදෑරුම් ය. එනම් 1.මුණගැසීම, 2.සාකච්ඡා කිරීම, 3.එකඟතා ගොඩනැගීම, 4.සැලසුම්කරණය, 5.තීන්දු තීරණ ගැනීම, 6.සම්බන්ධීකරණය, 7.විමර්ශනය, 8.අගයනය, සහ 9.විගණනය යනු ඒ මූලෝපායන් ය.
 
ග්‍රාම සභා පද්ධතිය ප්‍රජා, වසම්, සහ ප්‍රාදේශීය යනුවෙන් මට්ටම් තුනකි. එනම් ප්‍රජා මට්ටමේ දී ප්‍රජා සංවිධාන යනාදී ප්‍රජා සභා ද, වසම් මට්ටමේ දී ග්‍රාම සභාව ද ප්‍රාදේශීය මට්ටමේ දී ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය සහ ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුව (පළාත් පාලන ආයතනය) සමඟ වූ ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුව යනුවෙනි.
 ග්‍රාම සභාවේ සංයුතිය කෙරෙහි මී ලඟට අපගේ අවධානය යොමු කරමු. පුරවැසියන්, ප්‍රජා සභා නියෝජිතයින්, ආගමික නායකයින්, පහසුකාරකයින් ( වසමට ඍජුවම අදාළ නිලධාරීන්), වසමට අදාළ ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන්, දේශපාලන නියෝජිතයින් යන අයගෙන් ග්‍රාම සභාව සමන්විත වේ. මෙහි වැදගත්ම කරුණ වන්නේ වසමේ ග්‍රාම නිලධාරී, සමෘද්ධි නිලධාරී, පවුල් සෞඛ්‍ය නිලධාරිනිය, කෘෂිකර්ම  පර්ය්ෂණ නිෂ්පාදන සහකාර, සංවර්ධන නිලධාරී සහ ප්‍රජා පොලිස් නිලධාරී යන වසමට ඍජුවම සම්බන්ධ නිලධාරීන් හය දෙනෙකු ග්‍රාම සභාව තුල වසමට අදාළව ඒකාබද්ධව සහ සම්බන්ධීකරණයකින් යුක්තව ක්‍රියාත්මක වීමය. එසේම පනහකට ආසන්න ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන් ග්‍රාම සභාව සමඟ එකාබද්ධව කටයුතු කිරීමය. හිතන්න, වසමකට ඍජුව සහ වක්‍රව අදාළ නිලධාරීන් ගණන පනහකට වැඩිය.
ග්‍රාම සභාව විධායක සභාවකින් සහ උපදේශක සභාවකින් යුක්තය. 
 
එසේම ග්‍රාම සභාවේ කමිටු පහක් වේ. 
 
1.පරිපාලන සහ සහජීවන කමිටුව, 2.ජීවනෝපාය සහ යටිතළ පහසුකම් සංවර්ධන කමිටුව, 3. පරිසර, සෞඛ්‍ය සහ සනීපාරක්ෂක කමිටුව, 4. පර්යේෂණ, ග්‍රාමීය තොරතුරු සහ සම්බන්ධීකරණ කමිටුව සහ 5. විගණන කමිටුව යනු ඒ කමිටු පහ ය. නමුත් ගමේ ජනයාගේ අවශ්‍යතා සහ කැමැත්ත අනුව මෙ කමිටු ගණන සහ ඒවායේ අන්තර්ගතය වෙනස් කරගැනීමට පුළුවන.
ග්‍රාම සභාව තුල ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුවේ නියෝජිතයාගේ කාර්යභාරය ගැන ඉතා කෙටියෙන් අවධානය යොමු කරමු. ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුව (පළාත් පාලන ආයතනය) සහ ග්‍රාම සභාව අතර සම්බන්ධීකරණය, අදාළ ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුවේ කටයුතු පිළිබඳව ග්‍රාම සභාවට වගවීම, ග්‍රාම සභා කටයුතු පිලිබඳ උපදේශනය සහ ඉහල දේශපාලන අධිකාරියට ග්‍රාම සභාවේ ඉල්ලීම් යොමු කිරීම යනු ග්‍රාම සභාවේ ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩු නියෝජිතයාගේ කාර්යභාරය යි. ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ කාර්ය වන්නේ ග්‍රාම සභා පවත්වාගෙන යාමේ කටයුත්තට අදාළ සම්බන්ධීකරණය සහ නිලධාරීන් යොමු කිරීමය. එසේම ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුවේ සාමාජිකත්වය එක් ග්‍රාම සභාවකින් එක් අයෙකුට ලබා දිය යුතුය. එහිදී ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුව යනු ග්‍රාම සභාවලට අදාළ ප්‍රාදේශීය වගවීම් කමිටුව ද වේ. ප්‍රාදේශීය සම්බන්ධීකරණ කමිටුවේ රැස්වීම්වල න්‍යාය පත්‍රයේ එක් අයිතමයක් විය යුත්තේ ග්‍රාම සභා කටයුතු යන්නය.
මේ ඉහතින් සඳහන් කළේ ලංකාවේ වසම් හැත්තෑ හතරක 2012-2015 අතර කාලයේ නියමු ව්‍යාපෘතියක් ලෙස සාර්ථක අත්දැකීම් ලැබූ ග්‍රාම සභා ක්‍රමය පිළිබඳව ඉතාම කෙටි සාරාංශයකි.  
 
නැවතුන තැනින් පටන් ගමු කියා විසුක දස්සන පෙන්නන අය හිතිය යුත්තේ සමහර නැවතුන තැන් නැවත පටන් ගත යුතු නැති බවය. එහෙත් සමහර නවත්තපු තැන් කෙරෙහි නැවත අවධානය යොමු කළ යුතුමය. ග්‍රාම සභා එවැන්නකි. එය ස්වදේශික පෝෂිත රාජ්‍යයක් ගොඩ නැගීමේ අත්තිවාරමය. පටන්ගත යුත්තේ එතනින් ය. පශ්චාද් කොරෝනා ලංකාව වනාහි පූර්ව කොරෝනා ලංකාවෙන් ජයගත නොහැකි රටක් බව කවුරුත් තේරුම් ගත යුතුය යන්න මේ කිවි දා මගේ දැක්මය.
 
ධම්ම දිසානායක/24.4.2020/කිවි දා දැක්ම/ලංකාදීප  
Comment (0) Hits: 202

කෙහෙම්මල් වාර විභාගේ ඉක්මනට ගෙවල්වලට යනවලා..!

කොරෝනා වසංගතය මෙසේ ව්‍යාප්ත වන්නේ නිසි කළමනාකාරිත්වයක්   නො කළ හෙයිනි.

වසර 70කට පමණ පෙර ඈත දුෂ්කර ගමක රජයේ කුඩා පාසලකි. එකී  පාසල හදිසියේම වසා දරුවන් නිවෙස්වලට යැවීමට සිදුවිය.  මු`ථ  පාසලම පැවතියේ  එකම ගොඩනැගිල්ලක ය. ඒ නිසා පාසලේ  සීනුව එක් වරක් හඬවා රැස්වීම්  අවස්ථාවකට පාසල පත් කෙරෙයි.  එක් වරක් හැඬවූ සීනු නාදයෙන් පාසල් දරුවන් සහ ගුරුවරුන් නිහඬ විය. ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා  උස් හඩින් කතා කළේ ය.

‘‘මේ ළමයි හැකි තරම් ඉක්මනින්  ගෙවල් වලට යන්න  ඕනැ. නැවත දැනුම් දෙන තෙක් ස්කෝලේ උගන්වන්නේ නැහැ.ඊට පෙර පන්තිවල බංකු පුටු අස් කළ යුතුයි. ’’ නිමේෂයකින් පාසලේ එක් දරුවෙක් සිය දකුණත ඉහළට ඔසවා නැගිට්ටේය. ඒ තමන්ට කතා කිරිමට අවකාශයක් ඉල්ලා සිටින සාමාන්‍ය සම්ප‍්‍රදාය විය.
‘‘ඇයි මොකද......? ලොකු මහත්තයා වේවැල දිගු කර අර දරුවාගෙන් නො ඉවසිල්ලෙන් ඇසීය.

‘‘ලොකු මහත්තයා අපේ වාර විභාගේ........

‘‘කෙහෙම්මල් වාර විභාගේ ඉක්මනට ගෙවල්වලට යනවලා.....ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා ඒ උත්තරය දුන්නේ තරමක නුරුස්නා ගතියකිනි. එ් ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා  ජීවතුන් අතර සිටියි නම්,  සිය වසක් ආයු වළඳන ඒ උත්තම පුරුෂයාට  ආයුබෝවන් කියනු  කැමැත්තෙමි.  අර වාර විභාගය සිහිපත් කළ  දරුවාගේ වයසේ පුරවැසියන් තවමත් ජීවත් වෙති. ඉහත කී පාසල් සිද්ධිය වසර 70කට පෙර කතාවකි.  හෙවත් ලංකාවට නිදහස ලැබිලා වසර 2කි. අද  අප කෙරෝනා අවදානම හමුවේ හැසිරෙන්නේ අර දරුවා මෙන් පාසල් වාර විභාග (හෝ මැතිවරණ) මානසිකත්වයෙනි.

වර්තමාන ලංකාවේ පාලකයා ඒ ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා වී නම්,  2020 මාර්තු දෙවෙනිදා ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්නේ නැත. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරි සංගමයේ උපදෙස් පරිදි,  රටම ආපදා අවදානමක කොටු කර ගුවන් තොට වසනවාය. සෞඛ්‍ය ඇමතිවරිය අපේ ජයග‍්‍රහණය සහතික හෙයින් මැතිවරණය කල් තැබීමේ අවශ්‍යතාවයක් නැත යයි කියන්නේ නැත.  ඒ ඇමතිවරිය අර පාසල් දරුවාගේ මානසික මට්ටමේය. 

ජනාධිපති වරයා පරිප්පු සැමන් මිල අඩු කරමින් ජනතාවගේ කොරෝනා බිය දුරු කිරීමට හිතන්නේ නැත.  තුට්ටු දෙකේ වාසියට කෑදරව,  රටේ   මිනිස්සු පරිප්පු සැමන් ගැනීමට පාරට බසින්නේ් නැත.  පාස්කු ප‍්‍රහාරයට කෝපව මුස්ලිම් ගම් වලට ගහන්නේ නැත. ජාතිය අමතමින්තම සහෝදරයා අගමැති කළ යුතු බව කියන්නේ නැත. මේ රටේ කොරෝනා ව්‍යසනය බඩු අඩුවට දෙන ඡුන්ද සැණකෙළියක් කළේ ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයා වැන්නෙකු රටේ පාලකයා නොවූ නිසා ය.

1962 රාජ්‍ය විරෝධී කුමන්ත‍්‍රණයේදී මෙන්ම, 71 කැරැල්ලේදී රටේ සියථ දෙනා වගකීමෙන් හැසිරිණ. 

 පාස්කු ප‍්‍රහාරයෙන් දින කිහිපයක් ගෙවුණ තැන තමා ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා බවට ගෝඨාභය ප‍්‍රකාශ කළ තැන් සිට වි පක්‍ෂය මැතිවරණ මානසිකත්වයෙන් හැසිරිණ. අවදානම අබිබවා ම්ලේච්ඡ දේශපාලනය ඉස්මතු විය. ආපදාව යනු  බරපතල හතුරෙකි.  ඒ හතුරා නිවැරදිව හඳුනා ගනු මිස, පක්‍ෂ දේශපාලනයේ පින්සලෙන් රැුවුල් ඇඳ, කන්නාඩි පළඳවා,  පාට කර හැඩ බැලියු යුතු චිත‍්‍රයක්  නොවේ. පාස්කු ප‍්‍රහාරය විකුණා කා රටක් රවටා බලය ඇල්ලූ අඳ බාලයන්ට  කොරෝනා වසංගතයේ  දිග පළල හඳුනා ගත නොහැකි විය.
කොරෝනා වෛරසය ගැන පසුගිය දෙසැම්බරයේත් ලෝකය දැන සිටියහ. රාජපක්‍ෂ පාලකයන් ජනවාරියේ කටුනායක නිරෝධායන ඒකකය සකි‍්‍රය කොට, ජාතික කි‍්‍රයාකාරි කමිටුවක් පත් කළහ.  ජනවාරි 27 දා හඳුනා ගත් පළමු චීන ජාතික කොරෝනා රෝගියා  හමු විය. ඇය පෙබරවාරි මස 19 වෙනි දින සුවය ලබා  රටින් පිටව යෑම මහා උත්සවයක් විය.  
ඒ සමග දිලිත් ජයවිර, ඉරාජ් වීරරත්න  ලංකාවේ සංචාරයට  එන්නැයි ලෝකයට ඇරයුම් කළහ. දිනෙන් දින ව්‍යාප්තවන වෛරසයක් හමුවේ කිබුහුමක් තරමට ගණන් ගත්තේ නැත.  බලයට ඉව අල්ලමින් විපක්‍ෂයේ සිටි රාජපක්‍ෂලා පාස්කු ප‍්‍රහාරය  සැණකෙළියක් ලෙස සැලකීය. එදා  මාධ්‍ය හැසිරීම ඊට නිදසුණකි. වාචාල හරින් ප‍්‍රනාන්දු තම පියා කී නිසාවෙන් පල්ලි නො ගිය බවට කළ පකිස් බූරු කතාව සහ පවිත‍්‍රාගේ අපි දිනන කතාව එකම ජාතියේ තප්පු ලෑමකි. එහෙත් රාජපක්‍ෂ වාදි  මාධ්‍ය ගද්‍රභයන්  හරින්ගේ වගකීම් විරහිත  කතාව උඩ දමා සෙල්ලම් කළාට පවිත‍්‍රලාගේ සුදර්ශනී ප‍්‍රනාන්දු පුල්ලෙලාගේ මෙන්ම සැමන් පරිප්පු  කතා  ගැන කතා කළේම නැත. රෝයල් තෝමියන් මැච් එක නතර කිරිමට ජනධිපතිට ඉඩ නොදුන් එකා ගැන ඇසුවේ  නැත. ඒ නිසා, බාප්පා බයකර රෝයල් තෝමියන් මැච් එකට ඉඩ දුන්නේ ගල්කිස්ස තෝමියන් පොරක් වූ නාමල් පුතා බවට රට්ටු අනුමාන කළහ. 
රෝ්යල් මැච් එක නතර කිරිමට අයියාගේ පුත්තු ඉඩ නො දුන්නා කී  බාප්පා ආනන්ද නාලන්ද මැච් එක බැලීමට යාමේ බරපතලකම මාධ්‍ය රටට හෙළි කළේ නැත.

ජාතික ආපදා දේශපාලනයෙන් යට ගැස්වීමට   තවත් උදාහරණ අවශ්‍යද?------

පවිත‍්‍රා වන්නිආරච්චි සුසිල් පේ‍්‍රමජයන්ත් ලක්‍ෂමන් යාපා, විශේෂඥ වෛද්‍ය සුදර්ශනි ප‍්‍රනාන්දු පුල්ලේ ආදිහූ කළ ප‍්‍රකාශ මුහුණු පොතේ මිස, ප‍්‍රමුඛ මාධ්‍ය  ඉස්මතු  කළේ නැත. පාස්කු  ඛේදවාචකය උඩ දමා සෙල්ලම් කළ උදවිය කොරෝනා අවදානමේදී ගොලූ බේත් බී බලා සිටිති. අවදානම අතර, නගරයේ  සයිකල් රේස් සංවිධානය කළ  දඹුල්ල නගරාධිපති  අත් අඩංගුවේය. 

රෝයල් තෝමියන් ආනන්ද නාලන්ද මැච්   ඕර්ගනයිස් කළ එවුන් තවමත් නිදැල්ලේ ය. තෙල් අඩු කළේ නැත. රටේ විනය පවත්වා ගෙන යන්නේ නැත.  බක් පුන් පොහෝය තෙක් පවත්නා සිරිපාද වන්දනාව නතර නො කිරීමත් එල්ලා වෙඩි තැබිය යුතු වරදකි. තුනෙන් දෙක ඉල්ලන අයියලා අපදාවක  අටපහ තේරුම් ගැනීමට අසමත් ය.  ජනවාරි 27 දා පළමු කොරෝනා රෝගි කාන්තාව හමුවූ දින ගුවන් තොට වැසුවා නම් මේ විනාසය සිදුවන්නේ නැත.

පාස්කු  ප‍්‍රහාරය සමග මම ඡුන්දෙට එනවා කී ජනාධිපති වරයා අයියා අගමැති කරන්න කීමෙන්  ආපදා හඳුනා ගැනීමේ මැදමුලන  න්‍යාය අප තේරුම්ගත යුතුවේ. පාස්කු  ප‍්‍රහාරයට  සමගාමීව මුස්ලිම් ගම් වලට පහර දීම සංවිධානය කළෝ පොහොට්ටුව වේදිකාවේ සිටියාහ. අද රට පත්ව ඇති ව්‍යසනය ගැන හාන්කවිසියක් නැති රනිල් සජිත් කා කොටා ගන්නේ ඒ නිසාය. යූඇන්පී කාරයන් බහුතරය මාලිමාවට ඡුන්දය දෙන්න හිත හදා ගෙන ඇත්තේද ඒ නිසාය.

1965-70 නුවරඑළිය මන්තී‍්‍ර ඩොනල්ඞ් රණවිර(එජාප*ගේ  ආදායම් බදු ගැටථව අවශ්‍ය පියවර ගැනීමට අදාල අංශවලට  අගමැති ඩඞ්ලි සේනානායක දුන්නේ එක් සතියක  කාලයකි. ඒ සමග ඩොනල්ඞ් රණවීර කැඳවා ඊළ`ග මැතිවරණයේදී එජාප නාම යෝජනා නො ලැබෙන බව දැන්වීය. 1958 මහ ගංවතුුරට ගලා ආ  ජල කඳ නිසා ගිරිතලේ වැව කැඩෙන්න ආසන්නව තිබිණ. අමාත්‍ය සී.පි.ද සිල්වා වැව කපා වතුර බැස්සවීමට දුන්  උපදෙස කි‍්‍රයාත්මක නොවී ය. ඒ වැව කැපීමේ ප‍්‍රතිපලය තක්සේරු කළ නො හැකි නිසාය.  අවසානයේ අමාත්‍ය සී.පී. ද සිල්වා මින්නේරි දේවාලයට  බාරයක් වී බුල්ඩෝසරයක්  පන ගන්වා තෙමේව  වැව් බැම්ම කපා වැවත්, ප‍්‍රදේශයත් ආරක්‍ෂා කළේය. එදා ඒ හරහා යම් විනාශයක් සිදුවුණා නම් සී.පි.ද සිල්වාගේ දේශපාලනය අවසන් වීමට ඉඩ තිබිණ. නායකයන් කියන්නේ කෑදරයන් නොවේ. බිය ගුල්ලන් නොවේ. වගකීම තේරුම් ගත් යෝධ මිනිසුන්ටය. අර ගමේ ස්කෝලේ ලොකු මහත්තයා වාගේය.

කොරෝනා ව්‍යසනය කළමනාකරණය නො කළ වර්තමාන පාලකයන් තම දේශපාලන සටන් පාඨ කරගත් මද්‍රසා පාසල් තහනම් නො කිරීමෙන්, මුසල්මානු බුර්කා නො කිරීමෙන්, බැංකු හොරු ගාල් නො කිරීමෙන්, දොස්තර සාපි අමතක කිරිමෙන් භික්‍ෂු දේශපාලනය අවසන් කිරීමෙන් කුණු බැනුම් අසති. ඒ ඇයි? මිනිසුන් රවටා බලය ගන්නා කිසිවෙකුට මහ පොළොව සමාව නොදෙන  නිසාය. සාප කරන නිසාය. 56 ජාතීන් අතර වෛරය පැතිරවූ බණ්ඩාරනායක විනාස වුණේ ඒ නිසා ය. බොහෝ දුර ඇවිද යා නො හැකිය.  

යහ පාලනය භාරගත් රනිල් සජිත්ලා කිසිවෙකු රාජපක්‍ෂලාට අත තිබ්බේ නැත. 2019 රට භාරගත් රාජපක්‍ෂලා රනිල් සජිත්ලාට අත තියන්නේද නැත. කොරෝනා පැතිරුණත් බිග් මැච් නතර නො කරති. ඒ අමන දේශපාලනය නිසාය. අර ස්කෝලේ ලොකු මහත්තයාට විභාගයට වඩා දරුවන්ගේ ආරක්‍ෂාව වැදගත් විය.  ඔහු කල්පනා කළේ විභාග ලියන්නත් දරුවන් ආරක්‍ෂා විය යුතු බවය. චමල් රාජපක්‍ෂ කීවේ මිනිසුන් තම ආරක්‍ෂාව සලසා ගෙන ඡුන්දය දාන්න ආ යුතු බවය. චමල් රාජපක්‍ෂට අනුව කුරුණෑගල හත් කෝරළේ  මිනිස්සු මහින්ද රාජපක්‍ෂ පත් කළ යුතුවේ. මහනුවරින් මහින්දානන්ද පත් කළ යුතුවේ. දෙ කෝටියක් ජීවත්වන රට කොරෝනාව ළ`ග මරණාසන්නව සිටිත්. ඒ මිනිස්සු 225ක් පත්  කිරීමට අවදානම අමතක කළ යුතුවේ.  19 ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට පින් සිද්ධ වෙන්න ඡුන්ද කල් දැමීම නිසා ජනතාව යම් තරමකට සුරක්‍ෂිතව සිටි. සඳලංකාවේ සුප‍්‍රකට ටී.බී.සුබසිංහගේ  දූ වරුන් දෙදෙනා ගියේ හෙණ්ඩියගල ගමේ පාසලටය. එක් දවසක පිස්සු බල්ලෙක් පාසල් වත්තට පැන ද`ගලන්නට විය. දරුවන්  බියෙන් කෑ ගැසූහ. ගුරුවරු පළමුව කළේ සුබසිංහ දියණියන් දෙදෙනා ගුරු නිවාසයේ සුරක්‍ෂිතව තැබීමය. මේ කතාව  ඇසූ සුබසිංහලා තිගැස්සිණ. ඒ තම දරුවන් රැුකීමට යද්දී තවත් පාසල්  දරුවෙකුට පිස්සු බල්ලා හැපුවා නම් .... කියා  කල්පනා වූ හෙයිනි. රොයල් තෝමියන් මැච් එකේදී මැදමුලන රාජපක්‍ෂලාත් හෙණ්ඩියගල සිද්ධියේදී සඳ ලංකාවේ සුබසිංහලාත් කල්පනා කළ ආකාරය රටේ යහපත පිණිස තෝරා බේරා ගත යුතුවේ.  

පෙබරවාරි 1 දින චීනයේ වුහාන් නගරයේ සිටි විරවංශගේ    දූූූ  දරුවන් ,   ලාංකික සිසුන් සහ පවුල්වල 33 දෙනෙකු ලංකාවට ගෙන්වා දියතලාවේ නිරෝධානයක කඳවුරේ රැුඳවීය. රටට විදේශීය විනිමය ගෙනෙන නොවැම්බර් 16දා පොහොට්ටුවට කතිරය ගැසීමට ස්වේච්ඡුාවෙන් ලංකාවට ආ විදේශීය ශ‍්‍රමිකයන්ට ලංකාවට ගෙන්වා ඔවුන් ආරක්‍ෂා කිරීමට කි‍්‍රයා කළේ නැත. එහෙත් සංචාරකයන් පරීක්‍ෂාවෙන් තොරව ලංකාවට පැමිණී අතර, මාර්තු 2 තෙක් ගුවන් තොටුපල වසා දැමුවේ නැත. 

පළමු ශී‍්‍ර ලාංකික රෝගියා සංචාරක මග පෙන්වන්නෙකු වුණේ විදේශීය සංචාරකයන්ට දොර හැර දුන් නිසාය. අන්තිමේ  ඉතාලිය ගිනි ගනිද්දී විදේශීය ශ‍්‍රමික ලාංකික ජනතාව සිය ගණන් ලංකාවට පැමිණ තැන තැන සැගවුණාහ. අද ඔවුන් හොරුන් තක්කඩියන් මට්ටමට වැටී ඇත. අද රටේ මිනිස්සු එකී විදේශීය ශ‍්‍රමික ලාංකිකයන්ගේ හැසිරීම හෙළා දකිති. ඔවුන් ජාති ද්‍රෝහින් ලෙස සලකති. වඩාත් බරපතල ඔවුන්ගේ හැසිරිමද? රෝයල් තෝමියන් ආනන්ද නාලන්ද මැච් සංසිද්ධීන්ද? 

ගුවන් තොටුපල විවෘතව තැබීමද? තවමත් සිරිපාදේ යන්ට අවසර දි තිබීමද? ‘‘කෙහෙම්මල් වාර විභාගේ ඉක්මනට ගෙවල්වලට යනවලා.....ලොකු ස්කෝලේ මහත්තයාට අනුව යමින් අඹගස්්වැවවේ රාහුල  නායක හාමුදුරුවෝ් රන්ගිරි දඹුලූ විහාරය වසා දැමූ හ. සිරිපාදේ නායක හාමුදුරුවෝ සිරිපාදය වන්දවති. මාර්තු 12 වෙනිදා රෝගින් දෙදෙනෙකි. මාර්තු 23 වෙනිදාට ලංකාවේ  කොරෝනා රෝගීන් 80 ඉක්මවා යමින් පවතී. ඉහත කී භික්‍ෂුන් දෙදෙනාගේ කි‍්‍රයා හරහා කොරෝ්නා වසංගතය පාලනය කිරීමට රටේ පාලකයන් අසමත් බවට තවත් සාක්‍ෂි උවමනාද?

නීතිඥ චන්ද්‍රසිරි සෙනෙවිරත්න විසිනි.

 

Comment (0) Hits: 328

වීරයා සහ ද්‍රෝහියා සොයා යෑම....

ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රියව, දැනට සති කීපයකට පෙර ජාතික වීරයෙක් බවට උත්කර්ෂයට නංවන්න බෝහෝ දෙනෙක් වෙර දරා තිබුණි.

හේතුව වුයේ, කොරෝනා වසංගතය අස්සේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පවත්වන්නට අාණ්ඩුව ගත් උත්සාහය ව්‍යර්ථ කරීමට ඔහු කටයතු කර තිබීමය.

මේ තීරණය නිසා හතරගාතෙන් වැටුණු ආණ්ඩුවේ සමහර උදවිය දේශප්‍රියව දැක්කේ ද්‍රෝහියෙක් විදිහටය.

සති කිපයයක් ගෙවී ගියා විතරය , දැන් මේ දෙගොල්ලෝ නොපිට පෙරළිලාය. වීරයා කියපු අය දැන් ද්‍රෝහියා කියනවාය . ද්‍රෝහියා කියපු අය දැන් මෙයාව වීරයා කර නොනැවතී අල්ලලා ඉඹ ගන්නට තරම් ලං වෙලාය.

මේ අලකලංචිය තේරුම් ගන්න බැරි හුඟක් අය දැන් ඉන්නේ අන්දමන්දවය.

ඇත්තටම මහින්ද දේශප්‍රිය වීරයෙක් ද? නැත්නම් ද්‍රෝහියෙක් ද?

හුදු පුද්ගලයෙක් විදිහට ඔහුගේ හැසිරීම දිහා බලා මේ ප්‍රශ්නවලට උත්තර සොයා ගත නොහැක.

ඒක සෙවීමට නම් , ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා විදිහට ඔහුගේ හැසිරීම හා ක්‍රියාකාරිත්වය සියුම්ව නිරීක්ෂණය කළ යුතුය.

රටේ පවතින වත්මන් අර්බුදයේ එක් වැදගත් මූලාරම්භයක් වුයේ, හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන 2018 ඔක්තෝබර් මාසයේ දී සිදු කළ පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීමය.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අනුව ජනාධිපති සිරිසේන කරපු ක්‍රියාව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි බව ඕනෑම පොඩි එකෙකුට පවා තේරෙන කාරණයක්ය.

නියමිත කාලසීමාවට පෙර ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරවිය නො හැකි බව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ඉතා හොඳින් දන්නා දේශප්‍රියට නොතේරෙන්න විදිහක් නැත. නමුත් මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපතිවරයා ලෙස ඔහු සිදු කළේ කුමක්ද?

ආණ්ඩුව විසිරපු සැනින් ඔහු නාමයෝජණා කැදෙව්වේය.. සැබැවින්ම ඔහු කළ යුතුව තිබුණේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීම ව්‍යවස්ථානුකූල නොවන බව බැලූ බැල්මට පෙනෙන්නට තිබුු හෙයින් ශේෂ්ඨාධිකරණයෙන් මඟපෙන්වීමක් ලබා ගැනීමට කටයුතු කිරීමය.

නාමයෝජණා කැඳවීම හෝ නොකිරීම හෝ කරන්නට තිබුණේ ඉන් පසුවය. නමුත් ඔහු එම වගකීම සහ යුතුකම පැහැර හැරියේය.

ස්වාධීන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව තමන්ගේ වගකීම පැහැර හළ අවස්ථාවේ , කොමිෂමේ සාමාජිකයෙක් වුු මහාචාර්‍ය රත්නජීවන් හූල් මහතා , පුද්ගලිකව මීට විරෝධය දක්වා අධිකරණයට ගියේය.

ඉන් අනතුරුව දේශපාලන පක්ෂ ඇතුළුව තවත් කණ්ඩායම් 13 ක් අධිකරණය හමුවේ මේ විසුරවීම අභියෝගයට ලක් කළහ.

ජනාධිපති සිරිසේන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කර ඇති බවටත්, පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීම නීති විරෝධී බවටත් ශේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දුවක් දුන්නේ මේ අනුවය.

අධිකරණය විසින් ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය බලය ආරක්ෂා කර නොදුන්නා නම්, මහින්ද දේශප්‍රිය විසින් කැඳවූ නාම යෝජණා අනුව නීති විරෝධී මැතිවරණයක් සේම නීති විරෝධී ආණ්ඩුවක් එදා බිහිවන්නට නියමිතව තිබිණ.

අනෙක් සිද්ධිය , පසුගිය ජනාධිපති මැතිවරණයට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ගේ නාමයෝජනා භාර ගැනීම පිළිබඳ ගැටලුවය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, ජනධිපතිවරණයේ දී අපේක්ෂකයෙකු ලෙස ඉදිරිපත් වන බවට නිළ වශයෙන් ප්‍රකශයට පත් වූ විට , ඔහුගේ ඇමරිකන් පුරවැසිභාවය පිළිබඳව සමාජය තුළ දැඩි සාකච්ඡාවකට බඳුන් විය.

19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනට අනුව ද්විත්ව පුරවැසිභාවයක් සහිත පුද්ගලයෙකුට මැතිවරණයක අපේක්ෂකයෙකු වීමට නොහැකිය. 19 වැනි සංශෝධනය සම්මත වුණාට පසු ගීතා කුමරසිංහගේ මන්ත්‍රී ධූරය අහිමි වෙන්නේ මේ නීතියට අනුවය.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ ද්විත්ව පුරවැසිභාවය ඉවත් කිරීමට අයදුම් කර ඇති බවත්, එය නුදුරේදීම පෙන්විය හැකි බවත්, රාජපක්ෂ පාර්ශවයෙන් කියැවුණත්, නාම යෝජණා දෙන තුරු එවැන්නක් සිදු වූ බවට කිසිදු ලිඛිත සක්ෂියක් ඉදිරි පත් කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකි විය.

ජනාධිපතිවරණයට නාම යෝජනා භාර ගැනීමේ දිනය ඉකුත් වෙන්නට පෙර , මාධ්‍යවේදීන් සහ විවිධ සංවිධාන මේ පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රියගෙන් විවිධ අවස්ථාවලදී විමසීය.

" විදේශ රටක පුරවැසිභාවයක් හිමි පුද්ගලයෙකුට මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙන්න බැහැ. නාම යෝජනා භාර ගැනීමේදී ඔබ එය පරික්ෂා කරනවාද? "

මාධ්‍යවේදියෝ විසින් අැසු මේ ප්‍රශ්නයට සභාපතිවරයාගේ උත්තරය වුයේ " 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම සංශෝධනය සම්මත වීමේන් පස්සේ, ඊට අනුව ජනාධිපති මැතිවරණ පනත සංශෝධනය නොවුණු නිසා ද්විත්ව පුරවැසිභාවය පරීක්ෂා කරන්න මට බලයක් නෑ. " යන්නය.

මේ අවස්ථාවෙදිත් කොමිෂන් සභාවේ සාමාජිකයෙක් වූ රත්නජීවන් හූල් මහතා කියා සිටියේ, මැතිවරණ පණත සංශෝධනය කරන්න වෙලාවක් හෝ අවශ්‍යතාවක් දැන් නැති නිසා මැතිවරණ කොමිෂම විදිහට අධිකරණයට ගොස් ද්විත්ව පුරවැසිභාවය සෙවීමේ බලය කොමිෂමට ලබා ගත යුතු බවය.

මහාචාර්‍යවරයාගේ තර්කය වුයේ 19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය තුළ මෙය පැහැදිළිව තිබෙන නිසා ශේෂ්ඨාධිකරණය මේ අයිතිය කොමිෂන් සභාවට ලබා දෙන බවය.

නමුත් කොමිෂන් සභාව අධිකරණයට ගියේ නැත.

නාම යෝජණා භාර දෙන අවස්ථාවේ කවුරුන් හෝ ගෝඨාභය ගේ නාමයෝජණා පත්‍රය පිළිබඳව විරෝධය ප්‍රකාශ කළා නම් ඒක නිෂ්ඵල දෙයක් වනවා නො අනුමානය. මහින්ද දේශ්ප්‍රිය ඒ විරෝධය නොතකා ස්ථීරවම ගෝඨාභයගේ නාම යෝජණා පත්‍රය භාරගන්නවාය. හේතුව, ඔහුට ද්විත්ව පුරවැසිභාවය පරික්ෂා කිරීමට බලයක් නැති බව ඔහු ඊට කලින්ම කියා අැති නිසාය.

එසේම මැතිවරණ ප්‍රකාශයට පත් කළ සෑම අවස්ථාවකදීම ජන මාධ්‍ය හැසිරීම සම්බන්ධයෙන් කොමිෂමේ සභාපතිවරයා ලෙස මහින්ද දේශප්‍රිය ක්‍රියා කළ කාරය ද අභව්‍ය ය.

මැතිවරණ සමය තුළ රාජ්‍ය මාධ්‍ය තුළට කඩා පනින සභාපතිවරයා, ඒ වන විට විසුරුවා හරිමින් තිබෙන වැඩ සටහන් පවා නවතා දැමීමට තරම් නිර්භීත වේනවාය.

එහෙත් පුද්ගලික මාධ්‍ය දෙස අැසක් අැර බලන්නේ නැත. පුද්ලික ආයතන එක් අපේක්ෂකයෙකු ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා රෙදි නැතිව අශික්කිත ලෙස හැසිරෙන විට, සභාපතිවරයා අනුගමනය කරන්නේ නෑසූ කණින් යුතුව ඉවසා වැදෑරීමේ පිලිවෙතක්ය.

මේ සම්බන්ධයෙන් සමාජය ප්‍රශ්න කළ විට ,ඔහු පවසන්නේ පුද්ගලික මාධය නියාමනය කිරීමේ බලයක් තමන්ට නැති බවයි.

මැතිවරණ සමයක පිළිපැදිය යුතු මාධ්‍ය උපමාන ක්‍රියාවට යෙදිය යුත්තේ රාජ්‍ය මාධ්‍ය පමණක් නොවන බව ඔහු හොදින් දනී.

පුද්ගලික මාධ්‍ය ආයතනවලට උපමාන කිරියාත්මක කිර්‍රිමට නියෝග දීමට තම කොමිෂමට බලයක් ලැබී නොමැති නම්, ඒය ලබා ගැනීමේ කටයුත්ත කළ යුත්තේ ද කොමිෂම මිස වෙනත් පුද්ගලයෙකු නොවේය.

ඔහුගේ සේවා කාලය තුළ මැතිවරණ කොපමණක් පවත්වා ඇති ද? එහෙත් ඔහු මේ බලය තම කොමිෂම වෙත ලබා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය කිසිදු පියවරක් මෙතෙක් ගෙන නොමැත. ඉදිරියේ පවත්වන මැතිවරණයේදීත් ඔහු ලබා දෙන්නේ පැරණි පිළිතුරමය.

මහින්ද දේශප්‍රිය යනු මැතිවරණ කොමිෂම තුළ සිටින හය හතර නොදන්නා බබෙක් නොවන බව කවුරුත් දනිති. ඔහු 1983 තරම් ඈත කාලයක සිට මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කරන නිලධාරියෙකි. මැතිවරණ කොමසාරිස් ලෙස ද, ඉන් අනතුරුව මේ වන විට මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා ලෙස ද ඔහුගේ සෙවා කාලය පලපුරුදු සහිතය.

මැතිවරණ කොමිෂමට නොමැති යැයි කියන, එහෙත් ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් ආරක්ෂා කර දීම සඳහා තම කොමිෂම වෙත ලබා ගතයුතු බලතල කවරේද යන්න ඔහු හොඳින් දන්නා නමුත්, මේ තරම් විශාල කාලයක සිට ඒවා ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් ඔහු ක්‍රියා නොකිරීම අතපසුවීමක් යැයි කාටනම් කිව හැකිද?

කොමිෂම නඩත්තු වෙන්නේ ජනතා මුදලෙනි. ඒ නිසා කොමිෂම ක්‍රියා කළ යුත්තේ ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අයිතීන් ආරක්ෂා කිරිම වෙනුවෙනි. ඒ සඳහා අවශ්‍ය බලය ලබා ගැනීමට අධිකරණයට යා යුත්තේ කොමිෂමය. ඒ සඳහා යම් වියදමක් යන්නේ නම් ඒය ද ජනතාවගේ මුදලින් සිදුවිය යුතුය. ඊට කිසිවකු විරුද්ධ නොවනු ඇත.

එහෙත් කොමිෂමේ වගකීම හා යුතුකම නිසි පරිදි ඉටු නොකොට , සෑම සිදුවීමකටම පසු , දේශප්‍රිය පවත්වන සාකච්ඡවලදී ඔහු දොස් පවරන්නේ ජනතාවටය.

ඔහු නිතර අසන කෝචෝක් ප්‍රශ්නයක් තිබේ. ඒ නම්, " කෝ කවුරුවත් විරුද්ධ වුණේ නෑ නේ. කෝ කවුරුත් උසාවි ගියේ නෑ නේ "

ජනතා මුදලින් නඩත්තුවන ස්වාධීන කොමිෂමක්, ජනතාව විරුද්ධවන තුරු හෝ ජනතාව උසාවි යනතුරු හෝ බලා සිටීම කෙතරම් ඛේදජනකද යන්න අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත.

සභාපතිවරයාට අනුව ජනතාව අධිකරණයට ගොස් කොමිෂමට අයිති බලතල ලබා දිය යුතුය. මෙය කොතරම් නිවට නියාලු කමක්ද? නැතිනම් කොතරම් කෛරාටික කමක්ද? යන්න තොර බේරා ගැනීම ජනතාවට බාර කළ යුතුය.

නීති විරෝධී දේ සිදුවන්නට ඉඩ දී, පසුව ඒ ගැන තදින් විවේචනය කිරීම ද දේශප්‍රියගේ තවත් ජනප්‍රිය කලාවකි. ඊට හොඳම මෑත උදාහරණය වන්නේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණය ය.

මැතිවරණ සමයේ කැළණිය විහාරයේ නාග ලෝකෙන් ගෙනා ධාතු ප්‍රදර්ශනය කිරීමත්, ඒවා වන්දනමානයට ආ මිනිසුන්ට නෙලුම් පොහොට්ටු ලබා දෙමින් එක් පක්ෂයක ලාංඡනය ප්‍රවර්ධනය කිරීමත් සිදු විය. එම ක්‍රියාව නතර කිරීමට බලය කොමිෂන් සභාවට තිබියදීත්, කිසිවක් නොකර සිටි සභාපතිවරයා, මැතිවරණයේ නිළ ප්‍රථිඵල ලබා දීමේ උත්සවයේදී ධාතු වන්දනාව සහ පොහොට්ටු බෙදාදීම දැඩි ස්වරයකින් විවේචනය කරමින් සැර කතාවක් කිරීමට නම් වගබලා ගත්තේය. එමගින් ජනතාව ඒ මොහොතකට චූන් කරවීමට ඔහුට හැකි විය.

මැතම සිද්ධිය, කොරෝනා වසංගතයට ඈඳුණු මැතිවරණය කල්දැමීමය.

පාර්ලිමේන්තුව විසරවූයේ මාර්තු 02 වැනිදාය. ඡන්ද විමසිය දිනය වූයේ අප්‍රේල් 25 වැනිදාය. ලංකාවේන් කොරෝනා ආසාදිත චීන කාන්තාව හමුවූයේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරවන්නට පෙරය. මර්තු 10 වන විට ලාංකික කොරෝනා ආසාදිතයා හමුවිය.

මේ අවස්ථාවේදී ද මැතිවරණ කොමිෂමේ සාමජික රත්නජීවන් හූල් කියා සිටියේ ජනාධිපතිවරයා පාර්ලිමේන්තුව විසුරවීම වැරදි බවය. පවතින තත්ත්වය යටතේ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ ගැසට් නිවේදනය ජනාධිපතිවරයා වහාම අවලංගු කළ යුතු බව ඔහු අවධාරණය කළේය. නැතිනම් ඒකාධිපතියෙකු මතුවීම වැලැක්විය නොහැකි බවද ඔහු කීවේය.

නාමයෝජණා භාර ගැනීමේ අවසන් දිනය වූයේ මාර්තු 19 වැනිදාය. කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගෙන නාමයෝජණා භාර ගන්නට පෙර මැතිවරණය කල් දමා ගැනීම සඳහා මැතිවරණ කොමිෂමට අධිකරණයේ සහාය පතන්නට හොඳටම ඉඩ කඩ තිබුණි. නමුත් එය එසේ නොවුණි.

කොමිෂම කළේ නාම යෝජණා භාර ගෙන ඊට පසුව නිශ්චිත දිනයක් සඳහන් නොකොට මැතිවර්ණය කල් තැබීමය.

ඉන් අතුරුව කොමිෂම ජනාධිපති ලේකම්ට ලිපි දෙකක් යොමු කළේය. මාර්තු 31 සහ අප්‍රේල් 01 දින දාතමින් යොමු කළ මෙම ලිපි දෙකෙන්ම කොමිෂම දැන්වූයේ කොරෝනා වසංගතය හේතුවෙන් මැතිවරණය පැවැත්වීමට නොහැකි තත්ත්වයක් තුළ නව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වියයුතු දිනය වන ජුනි මස 02 වැනිදාට පාර්ලිමේන්තුව රැස්කිරීමට නොහැකි වන බවය .

මෙයින් පැන නඟින ව්‍යවස්ථා ගැටලුව විසඳා ගැනීම වෙනුවෙන් නීතිපතිවරයා ගේ සහ ශේෂ්ඨාධිකරණයේ මඟ පෙන්වීම ලබා ගන්නා ලෙස ජනාධිපතිවරයාට එමගින් යෝජන කර තිබිණි.

ජනාධිපති ලේකම් ඊට පිළිතුරු වශයෙන් කීවේ මැතිවරණ පැවැත්වීමේ දිනය කල දැමූ කොමිෂම ම වෙනත් දිනයක් ලබාදිය යුතු බවය. තමන්ට ශේෂ්ඨාධිකරණයට යෑමේ අවශ්‍යතාවයක් පැන නොනගින බව ද එහි සඳහන් විය.

මේ අතර තුර ඡන්දය පැවැත්වීමට ආණ්ඩුවේ ප්‍රබලයන් කොමිෂමට බලපෑම් එල්ල කරමින් සිටින බවට රාවයක් පැතිරිණු අතර, දකුණු පලාතේ ආණ්ඩුකාරවරයාව සිටි කීර්ති තෙන්නකෝන්ගේ මුහුණු පොතේ ආන්දෝලනාත්මක වැකියක් පළ විය.

එහි දක්වා තිබුණේ " මැතිවරණය මැයි 28? " ලෙසය. මේ වැකියට ප්‍රතිචාරයක් දක්වා තිබුණු මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපති මහින්ද දේසප්‍රිය , " ඔයා කොහොමද ඒක දන්නේ ? " යැයි අසා තිබිණ. කීර්ති තෙන්නකෝන් යනු බැසිල් රාජපක්ෂගේ සමීපතමයෙක් ය.

මේ වන විට යාපනය පිහිටි සිය නිවසේ රැඳී සිටි කොමිෂමේ සාමාජික රත්නජීවන් හූල් මහතා හදිසියේම තම නිවසට මාධ්‍යවේදීන් කිහිප දෙනකු කැඳවා මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් පැවැත්විය.

එහිදී ඔහු කියා සිටියේ මැතිවරණ කොමිෂමේ සභාපතිවරයා තමාට දුරකථනයෙන් කතා කොට මැතිවරණය මැයි 28 වැනිදා පැවැත්වීමට යෝජණා කළ බවය. එ් සම්බන්ධයෙන් තමා මැතිවරණ කොමිෂමට ලිඛිතව දන්වා යැවූ බවද ඔහු පැවසීය.

අප්‍රේල් 18 නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ පැවසුවේ පාර්ලිමේන්තු පණත අනුව ජනාධිපතිවරයා නියම කළ දිනයට මැතිවරණය පැවැත්වීමට නොහැකි නම්, ඒ සඳහා වෙනත් දිනයක් දීමට කොමිෂම බැඳී සිටින බවය. දින නියම නොකර මැතිවරණය කල් දැමීමට කොමිෂමට බලයක් නොමැති බවද ඔහු අවධාරණය කර තිබිණ.

අප්‍රේල් 20 වැනි දින මැතිවරණ කොමිෂම රැස්වීමට පෙර කොමිෂමේ සභාපති මහින්ද ,තම මුහුණු පොතේ සටහනක් පලකොට තබුණි. එහි සඳහන් වූයේ කල් තබා ඇති මැතිවරණය පැවැත්වීමේ දින වකවානු තීරණය කිරීමේ බලය ඇත්තේ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවට බවය.

කොමිෂමේ තීන්දුව ප්‍රකාශ කිරීමට මොහොතකට කලින් තම මුහුණු පොතේ සටහනක් දමා තිබූ මහින්ද රාජපක්ෂ කියා තිබුණේ , තමන් පාසල් අාරම්භ කිරීමට හෝ මැතිවරණයක් කැඳවීමට හෝ කිසිදු බලකිරීමක් නොකළ බවය.

අප්‍රේල් 20 රැස්වුණු කොමිෂම අවසානයේදී මැතිවරණය පැවැත්වීමේ දිනය ලෙස ජුනි 20 වැනි දිනය තින්දු කිරීමට කටයුතු කළේය.

මෙතැනද අදහාගත නොහැකි කරුණක් තිබේ.

එනම් කොමිෂමේ සභාපති මීට පෙර ජනාධිපති ලේකම්ට යැවූ ලිපි දෙකේම සඳහන් කර තිබූ කරුණු වලට පරස්පර තීන්දුවක් ගැනීමට ඔහු දායකවීමය.

ඔහු ජනපති ලේකම්ට යැවූ ලිපි දෙකේම දන්වා ඇත්තේ ජුනි 02 ට පෙර නව පාර්ලිමේන්තුව රැස්වීමට නොහැකි වුවහොත් ව්‍යවස්ථා අර්බුදයක් මතුවන බවය.

එසේ තිබියදීත් මැතිවරණය පැවැත්වීම ජුනි 20 ලෙස නියම කරන්නේ කුමණ පදනමක් මතද? ඒ අනුව පෙර කියූ ව්‍යවස්ථා අර්බුදය මතු නොවන්නේද?

මේ අතර ජුනි 20 යන දිනය නැවතත් වෙනස් කළ හැකි බවට මේ වන විට ඉඟි මතු කොට ඇත.

කේසේ වෙතත්, රට සම්පූර්ණයෙන් අර්බුදයෙන් අර්බුදයට ගමන් කිරීම වැලැක්විය නොහැක. ඒ අනුව රටේ කුමණ දේශපාලන බල තන්ත්‍රයක් නිර්මාණය කිරීමට කුමණ කණ්ඩායමක් සැලසුම් කරමින් සිටීද යන්න පිළිබඳව සවිඥාණික වී සිටීම වැදගත්ය.

මෙම අර්බුදය නිර්මාණය කිරීමට මැතිවරණ කොමිෂමේ වගකීම් සහ යුතුකම් පෑහැර හැරීම සෘජු ලෙසම දයක වී ඇති බව පැහැදිලිය.

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඉවත් කිරීමට තුනෙන් දෙකක ජන වරමක් ඉල්ලු අයම , එම සංශෝධනය යටතේ පිහිටවු මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවට සහ එහි සභාපතිවරයාට ස්තෝත්‍ර ගායනා කරන තරමටම මේ වනවිට වෙනස් වී අැත. මෙි වෙනසට පාදක වු සැබෑ හේතුව දැකිය හැක්කේ මසැසින් නොව නැණැසින්මය.

ඒ අනුව වීරයා සහ ද්‍රෝහියා අතර වෙනස හඳුනා ගැනීමට හැකිවනු ඇත.

සුනිල් ගාමිණී

Comment (0) Hits: 269

කොරෝනා : දෘෂ්ටිවාදය නිරෝධායනයක් !

ඕනෑම මිනිස් ක්‍රියාවක් වන්නෙම චින්තනයයි. මිනිස් ක්‍රියාවක නිවැරදිතාවය විමසීම ඉතා තීරණාත්මක වන්නෙ සමස්ත සමාජයම උඩුයටිකුරු කරවනා කොරෝනා වසංගතය වැනි සිදුවීමකදීය. මාක්ස්වාදය තුළ 'දෘෂ්ටිවාදය' (ideology) නමින් සිද්ධාන්තයක් සාකච්ඡා වන්නේ අපගේ සිතීම හා ක්‍රියාවේ නිරවද්‍යතාව පිළිබඳව වන මාතෘකාවට අදාලවය. කෙනෙක් හිතන්න පුලුවන් මේ වගේ වෙලාවක මොකටද දෘෂ්ටිවාදය ගැන සාකච්ඡාවක් කියලා ? ඊටත් වඩා හිතන්න පුලුවන් මේ වගේ වෙලාවක මොකද මාක්ස්වාදය ගැන කතාවක් කියලා? සාධාරණයි. නමුත් නොවැලැක්විය හැකි ලෙස මේ කාරණා දෙකටම වෙලාව මේකමය. මම ඇයි එහෙම කියන්නෙ ? එකක් මේ වෙලාවේ බොහෝමයක් පුද්ගලයන්ගේ චින්තනය හා ක්‍රියාව අතර අන්තර් සම්බන්ධය විමසීමේ අරමුණිනි. අනෙක මෙවැනි ඛේදවාචකයක් අභිමුව අප හමුවේ දේශපාලනික විකල්පයක් නොමැති වීමේ ගැටළුව විමසීමක් ලෙසිනි. 

දෘෂ්ටිවාදය කියන්නෙ සරලව අප අභිමුඛ ප්‍රපංචයන් පිළිබඳව මිනිස්සු කිසිදු වගවිභාගයකින් තොරව එළඹෙනා නිගමනාත්මක අදහස් පද්ධතියයි. එහෙමත් නැත්නම් දැනුම, සහේතුකත්වය හෝ තොරතුරු වල වලංගු බව අවසන් වූ හෝ නොදැනුමේ මොහොතට පසුත් මිනිසුන් චින්තනය පවත්වාගන්නා ආකෘතියයි. දැනුම හෝ සබුද්ධිකත්වය අවසන් වූ තැන දෘෂ්ටිවාදය උපදී. දෘෂ්ටිවාදී අදහස් වල සත්‍ය අසත්‍යතාවය මිනිසුන් නොසලකයි. සොයා නොබලයි. 

දෘෂ්ටිවාදී වසංගතය !

කොරෝනා වසංගතයේ මූලය ධනවාදයට සම්බන්ධයක් තිබුනද නොතිබුනද ඊට දක්වන ප්‍රතිචාරය ධනවාදයට සෘජුව සම්බන්ධය. මන්ද සාමූහිකව ලෝකපරිමානව ඊට මුහුණ දීම සදහා මිනිසුන් ලෙස අපට මේ මොහොතේ සක්‍රීය වෙනත් විකල්ප නොමැති නිසාවෙනි. සමකාලීන සාමූහිකත්වයේ හෝ දේශපාලනයේ ක්ෂිතිජය එයයි. නමුත් එම ක්ෂිතිජය අනිවාර්යයක්ද ? 

කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය විසින් ඇතිකර තිබෙන ගෝලීය දේශපාලනික සංකීර්ණතාවය ඉතා තීරණාත්මකය. බටහිර දර්ශනය තුළ සිදුවීමක් (event) ලෙස හැඳින්වෙන්නේ අදාල සිදුවීම විසින් අපට තවදුරටත් යථාර්ථයට මෙතුවක් සම්බන්ධ වූ ආකෘතියෙන් සම්බන්ධ වීමට ඉඩ අහෝසි වීමයි. සරල තත්ත්වයක සිට සංකීර්ණ ආකෘතීන් දක්වා අපගේ සම්බන්ධයන් පූර්ණ ලෙස උඩුයටිකුරු වීමයි.  ලංකාව තුළ තත්ත්වය සැලකුවද අධිපති දේශපාලනික දෘෂ්ටිවාදය ලෙස පසුගිය දශකයකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ අත්පත් කරගත් 'ජනප්‍රිය ජාතිකවාදය' පවා වලංගු නොවන තත්ත්වයකට පත්වෙමින් ඇත. උදාහරණයකට මුස්ලිම් ජාතිය කෙරෙහි වූ ආන්තිකකරණය නැතහොත් ජාතිවාදය දැන් චීන ජාතිකයන් කෙරෙහි පමණක් නොව ඉතාලියේ සිට පැමිණෙන සිංහලයන්, සංචාරක උපදේශකයන් මෙන්ම ඇතැම්විට ඉන් ඔබ්බට පවා බෙදීම ව්‍යුත්පන්න වී ඇත. අවම වශයෙන් හෙම්බිරිස්සාව ඇති පුද්ගලයෙකු පවා අපව සලිත කිරීමට සමත් සරල එහෙත් සංකීර්ණ භීතිකාවක් බවට දෛනික ජීවිතය පරිවර්තනය කොට ඇත. අපේ සමීපම අනෙකා යනු මාරාන්තික සතුරෙක් යන දැක්ම අප තුළ ක්‍රමයෙන් පැලපදියම් වෙමින් පවතී. තවද ව්‍යාජ ප්‍රවෘත්ති, ව්‍යාජ විසඳුම් හා ව්‍යාජ භීතිකා වසංගතයක් අපට සමාජ මාධ්‍ය වල සිට සියලුම සමාජ ප්‍රකාශනවල නිරීක්ෂණය කළ හැක. ඒ අර්ථයෙන් දෘෂ්ටිවාදයක් ලෙස ජාතිවාදයේ නිර්නායකයන් පවා උඩි යටිකුරු කරවන සිදුවීමක් බවට කොරෝනා සංසිද්ධිය පත්ව ඇත. 

ධනවාදයේ නිදහස් වෙළඳපල (free market) ආකෘතිය විසින් ලෝකවාසීන්ට අත්පත් කර දී තිබූ දෘෂ්ටිවාදී සීමාව මේ මොහොතේ ඉතා තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් කරමින් සිටී. ඒ කුමක්ද? සුබසාධන රාජ්‍ය (welfare state) ආකෘතිය පිළිබඳව මහජනතාවගේ තිබූ විශ්වාසය ක්‍රමයෙන් දියවී ගෝලීය සමාජයක් ලෙස අප මුහුණ දෙන සියලු ප්‍රශ්න වෙළඳපලට භාරදීමේ පුරුද්දක් පසුගිය දශක හතරකටත් වඩා වැඩි කාලයක් තුළ මිනිසුන් අභ්‍යාස කර ඇත. ඒ තුළින් කේවල පුද්ගලයන්ට අත්පත් කරදුන් දෘෂ්ටිවාදී ආකෘතිය වන්නේ පුද්ගලවාදයයි (individualism). සංකීර්ණව සලකතොත් ජීවන ප්‍රශ්න සදහා සාමූහිකත්වය වෙනුවට වෙළඳපල ආදේශ වීමයි. මේ මොහොතේ මිනිස්සුන්ගේ හැසිරීම් ලෙස මහා පරිමාණ කොරෝනා අභියෝගය හමුවේ ඊට විසඳුම් ලෙස අත්සෝදන දියර, සනීපාරක්ෂක තුවා වල සිට මුව ආවරණ ද ඇතුළු අනෙකුත් පරිභෝජන භාණ්ඩ අත්පත් කරගැනීම සදහා ඇති හදිසිය කොළඹට පමණක් නොව ලන්ඩන් වලට ද පොදු වී ඇත. නැතහොත් පුද්ගලයාට මෙවන් භාණ්ඩ හා පරිභෝජනයෙන් අවදානමෙන් මිදීමට හැකියාවක් ඇතැයි පරිකල්පනය කිරීමට තරම් භීතිය සාමාන්‍යකරණය වී ඇත. සුබසාධන ආකෘතියේ ජාතික රාජ්‍යන් සියල්ල කොරෝනා හමුවේ බෙලහීන වී ඇත. මේ වන විට කොරෝනා වැළඳී ඇති රෝගීන් සියළු දෙනා රෝහල් ගත වුවහොත් ඒ සඳහා අවශ්‍ය සේවාවන් සැපයීමට තරම්වත් ධනවාදය දියුණු වී ඇතිද? කිසිවෙකුටත් ලාභ රේට්ටුව මුල්කරගත් වෙළඳපල විසින් මෙවන් උභතෝකෝටික සමාජ ඛේදවාචකයකට විසඳුම් තිබේ යැයි දේශපාලනිකව පරිකල්පනය කළ හැකිද? 

තවත් සරලව කියතොත් සමාගම් විසින් මෙම ප්‍රශ්නයට විසඳුම් සඳහා ඇති වගකීම භාර ගනු ඇතැයි අපට සිතිය හැකිද? ඒත් නැතිනම් ධනේශ්වර ජාතික රාජ්‍ය මීට මුහුණ දීම සඳහා ශක්තිමත් යැයි අපට විශ්වාස කළ හැකිද? අවාසනාවන්ත ලෙස පිළිතුර 'නැත' ය. 

මීට අමතරව කොරෝනා වසංගතය හමුවේ ඇති ප්‍රධානතම අභියෝගය වන්නේ 1918 ස්පාඤ්ඤ වසංගතයටත් වඩා ව්‍යාප්ත වීමේ හැකියාව ඉතා ඉහල මට්ටමක තිබීමයි. සුප්‍රකට දේශපාලනික දාර්ශනිකයෙකු වන ස්ලොවේනියානු ජාතික ස්ලේවෝ ජිජැක් පෙන්වා දෙන්නේ ගෝලීයකරණය විසින් මිනිස් ශ්‍රමය හා සංස්කෘතිය මිශ්‍ර වීමේ වේගවත් අවධිය අප දැනටමත් පසු කොට හමාර වී ඇති අතර එනිසාවෙන්ම ජාතික රාජ්‍යයන් අතර සංක්‍රමණයට සිදුකරන පූර්ණ වාරණයන් යනු තවදුරටත් ප්‍රායෝගිකත්වයක් උසුලනා යෝජනාවක් නොවන බවයි. එක් අතකින් කොරෝනා මගින් ජීවිතය අහිමි වනවට වඩා මිනිස්සුන් බිය වී සිටින්නේ ගෝලීය ආර්ථිකය බිදවැටීමට සහ අපගේ පරිභෝජන හැකියාවන් සීමා වේවිය' යන දෛනික භීතියකට නොවේද?  පසුගිය දශක කීපයක් තිස්සේ තත්‍යසම යථාර්ථයේ (virtual reality) බහුලවම භාවිතා වූ පදයක් වන 'වෛරසය' අද යථාර්ථය තුළ අපගේ දෙපා මුලට පැමිණ ඇති බව ජිජැක් මතක් කර දෙයි. ඒ අර්ථයෙන් අප කුරිරු ප්‍රබන්ධයකින් අවදි වී ඇත්තේ ඊටත් වඩා කුරිරු යථාර්ථයකටය. ප්‍රබන්ධයෙන් ගැලවීමට යථාර්ථයක් ඇති නමුත් යථාර්ථයෙන් ගැලවීමට ප්‍රබන්ධ ගොඩනඟා ගැනීම තවදුරටත් ප්‍රායෝගික නොවී ඇත. 

සිදුවෙමින් පවතින්නේ දේශපාලනික නාභිගත වීමක් වෙනුවට පුද්ගලවාදීව මීට විසඳුම ලෙස පරිභෝජනය නැවතත් ආදේශ වීමයි. විකල්පය වී ඇත්තේ ආහාර තොග ගබඩා ගත කිරීමෙන් හෝ මීට අදාළ ආරක්ෂණ උපක්‍රම වෙළෙඳපළ හරහා භාණ්ඩ හා සේවා ලෙස පරිභෝජනය කිරීමෙන් මේ උවදුරෙන් ගැලවී සිටීමට ආකෘතියක් හමුවේ'ය යන මායාමතික ප්‍රේක්ෂාවය. තවද මීට අතිරේකව බෝධි පූජා, නාග ශාපයන් ආදී ප්‍රාථමික මිත්‍යාවන්ගේ සිට රක්ෂණ වාරික අලුත් කරවීම දක්වා දෘෂ්ටිවාදී ආරක්ෂණ ආකෘතීන් කොරෝනා විසින් හාස්‍යයක් බවට පත්කොට ඇත. 

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කොරෝනාව !

කොරෝනා වෛරසයේ ඇති ඉතාම දේශපාලනික ධනාත්මක අවස්ථාවක් ලෙස කියවීමකට ලක් කළ හැක්කේ අපගේ ඕනෑම දෘෂ්ටිවාදයක් ඉතා කෙටි කාලයකින් අවලංගු කිරීමට ඇති හැකියාවයි. ඉමැනුවල් කාන්ට් නම් ජර්මානු දාර්ශනිකයා විද්‍යාවේ මූලධාර්මික ගැටළුවක් ලෙස නිරීක්ෂණය කළේ උපන්‍යාසයක් ලෙස "සෑම සිදුවීමකටම හේතුවක් ඇත" යන ප්‍රාථමික එළඹුමයි. කාන්ටියානු මූලධර්මය දෘෂ්ටිවාදය හරහා කියවීමකට ලක් කළොත් අපට පෙනී යන්නේ අදටත් බොහෝදෙනා කොරෝනා වෛරසයේ අවදානම තමන් නොදන්නා මහා අනෙකෙකුට භාරදී පුද්ගලිකව වඩා උනන්දුවක් දක්වන්නේ තමන්ගේ සුපුරුදු දෛනික ජීවිතයේ ගිලී යාමටය. හේතුව හා විසදුම යන අන්ත දෙකම මහා අනෙකාගේ වගකීමක් කොට ඇත. නමුත් තත්වය එතරම් සරලද? කොරෝනා වෛරසය තවදුරටත් වර්ධනය වේද නැතිනම් පහව යයිද යන්න පිළිබඳව අනාවැකි කීම මේ සටහනේ අරමුණ නොවේ. ජිජැක් පවා පෙන්වා දෙන්නේ සාර්ස් වෛරසය අවස්ථාවේද ලොවපුරා විශේෂඥයන් පෙන්වා දුන්නේ ගෝලීය වසංගතයක සංකීර්ණ අභියෝගයක් අපගේ දෙපාමුල නුදුරේදීම අභිමුඛ වන බවයි. 

විද්‍යාත්මකව හෝ පරිකල්පනීයව අප එළඹෙන බොහෝ නිගමන කොරෝනා වෛරසය විසින් දිනෙන් දින අභියෝගයට ලක් කරයි. ආරම්භයේදී මුවා ආවරණයක් පැළඳ අවදානමින් මිදීමට කල්පනා කළද තත්ත්වය එම ආරක්ෂණය ඉක්මවා බෙහෙවින් සංකීර්ණ විය. මුල් අවස්ථාවේදී මූලික රෝග ලක්ෂණයක් ලෙස මැලේරියාව සැලකුවද රෝග ලක්ෂණ තත්ත්ව දැන් ඉන් ඔබ්බට විහිද ඇත. අදාල වෛරසය අධික උෂ්ණත්වයට නිෂ්ක්‍රීය වන බවක් පැවසුවද දැන් දැන් වෛරසය සංකීර්ණ අනුගත වීම් හරහා පරිවර්තනයන්ට ලක් වන බවට අනාවැකි පළවෙමින් ඇත. මුලදී සඳහන් කළ පරිදි ශිෂ්ටාචාරය විසින් ගොඩනඟාගෙන ඇති දැනුම් පද්ධතීන් හා විශ්වාස පද්ධතීන් කොරෝනා විසින් ඉතා වේගයෙන් අහෝසි හා අවලංගු කරමින් පවතී. 

එහෙත් මෙම අනතුරුවලින් බැරෑරුම් ලෙස බාරගත් බවක් පෙනෙන්නට ඇත්ද? ඒ වෙනුවට අප ඕනෑම කෙනකුගේ ආරම්භක සිතිවිල්ල වන්නේ මෙවන් ඕනෑම අවදානම් සහගත තත්වයකින් මිදීමට වෙළෙඳපොළ විසින් අපට අවස්ථාවක් උදාකර දෙනු ඇති බවයි. නැතහොත් භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් පරිභෝජනය මෙම උභතෝකෝටික වසංගතයෙන් ආරක්ෂා වීමට අවස්ථාව සැලසෙනු ඇති බවයි. අප තාමත් හැසිරෙන්නේ එලෙසමය. නමුත් කොරෝනා වෛරසය මීට ප්‍රතිපක්ෂව පන්ති භේදයකින් තොරව කැනෙඩියානු හා  ස්පාඤ්ඤය අගමැති බිරිඳගේ සිට සුප්‍රකට හොලිවුඩ් නළුනිළියන් දක්වා අවදානමක ජීවත්වන බව මතක් කර දී ඇත. ධනවාදයේ සැබෑ අවදානම සමස්ත ගෝලීය සමාජයටම මිස නිශ්චිත පන්තියකට ද සීමා නොවන බව මූලධාර්මිකව හා වාස්තවිකව කොරෝනා ඔප්පුකොට ඇත. ඒ අර්ථයෙන් කොරෝනා වෛරසය විසින් ජාතික රාජ්‍යයන් හා වෙළෙඳපළෙන් ඔබ්බෙහි වූ සාමූහික අරගලයක්  උදෙසා අවස්ථාවක් ලෝක වාසීන්ට නැවතත් උදා කර දී ඇත. එකම ගැටළුව වන්නේ මිනිසුන් එම අවස්ථාව ගනීද හා සංවිධානය කරයිද යන්න පමණි. 
 
බොහෝ දෙනා උපදෙස් දෙමින් සිටින්නේ කලබල නොවන්න (dont panic) ලෙසය. නමුත් ජිජෙක්ගේ අදහස වන්නේ කලබල වීමට පවා අප දැන් ප්‍රමාද වැඩි බවය. කලබල වනවානම් කලබල වීමට තිබුණේ අවම වශයෙන් සාස් වෛරසයේ අවදානම අප හමුවට අභිමුඛ වූ අවස්ථාවේය. එහෙත් අපට වටපිටාවෙන් අසන්නට ලැබෙන්නේ අතොරක් නැති තහංචිය. "අල්ලන්න එපා, ගෑවෙන්න එපා එළියට යන්න එපා" ආදී අනන්තයක් දක්වා වූ තහංචිය. අවම ආරක්ෂාව මෙවැනි විටෙක අත්‍යවශ්‍ය බව සැබෑය. එහෙත් අවමය කිසිසේත්ම ප්‍රමාණවත් නොවීමයි ගැටළුව. පුද්ගලික තලයේ එසේ වෙද්දී ජාතික තලයේ සියලු ආර්ථික හා පරිපාලන ක්‍රියා අක්‍රීය වන තරමට ගෝලීය අවදානම් සහගත තත්වයකට ද මුහුණ පා ඇත. ගුවන් සේවාවල සිට දෛනික ජීවිතය දක්වා අවම නඩත්තුව බරපතල අභියෝගයක් බවට පත්වෙමින් ඇත. 

ධනේශ්වර ඒකාකාරී කාලකන්ණි දෛනික ජීවිතය තුළ මෙසේ කලබල වීමට අවිඥනික දෘෂ්ටිවාදී අර්ථයක් ද ඇත. ෆ්‍රොයිඩ් කිව්වේ මනෝ විශ්ලේෂණාත්මකව එකම අව්‍යාජ මිනිස් හැඟීම වන්නේ කාංසාව (anxiety) බවයි. අපිට ෆ්‍රොයිඩ්ගේ ඉගැන්වීම මතක් කර ගනිමින් දෘෂ්ටිවාදීව මෙම වාක්‍ය නැවත රචනා කළ හැක. "ධනවාදයේ අපට හමුවන එකම අව්‍යාජ හැඟීම වන්නේ හිංසනය (violence)යි." බොහෝ දෙනාට ලංකාවේ උතුරේ යුද්ධය අවසන් වූ පසු ඇතිවූයේ අවිඤ්ඤාණික කාංසාවක් නොවේද? ඉතාම නීරස දෛනික ධනේශ්වර ජීවිතයක් ගෙවන පාරිභෝගිකයන් වන සමකාලීන මිනිසුන්ට මෙවන් බාහිර හිංසනයක අභියෝගයක් යනු තමන් ජීවත් වනවා'ය කියා උද්වේගකර වීමට ලැබෙන මහඟු අවස්ථාවකි. ඒ අර්ථයෙන් මෙය ධනේශ්වරයේ අවිඤ්ඤාණික ප්‍රාර්ථනයක් යථාර්ථවත් වීමකි. නීරස ජීවිතයක් ගෙවූ අයට උද්වේගකර යථාර්ථයක් එකවරම නිර්මාණය වී ඇත. ගිය වර්ෂයේ එය සහරාන්ගේ බෝම්බය වූ අතර මේ වර්ෂයේ කොරෝනාය. 

ලොව පුරා දස දහසක් මිනිසුන් දෛනිකව මෙවන් කුරිරු යථාර්ථයන්ට මුහුණ දෙමින් සිටි නමුත් කිසිවකුත් ඒ උදෙසා කම්පා වූයේ හෝ කලබල වූයේ නැත. නමුත් සමාජයක් උද්වේගකර වන්නේ හෝ විප්ලවීයව ප්‍රතිචාර දැක්වීම මෙවන් තාර්කික සංගත භාවයකට පූර්ණ ලෙස ලඝු කළ හැකිද?. සමාජ දේශපාලනික නැගිටීමක් හෙවත් ක්‍රියාරම්භකයක් (trigger) ඇති වන්නේ ඇතැම්විට ඉතා සංකීර්ණ ලෙස අථාර්කික සිදුවීම් මතය. ඉතිරි ඕනෑම බරපතළ දේශපාලනික ඛේදවාචකයක් කොරෝනා වලට වඩා අඩු තක්සේරුවකින් සැලකිය නොහැකි බව සැබෑවක් වුවද ඊට මහා සමාජය (masses) ප්‍රතික්‍රියා කරන්නේ අහඹු ලෙසය. මැදිහත්කාරකයක් සහිතව සංවිධානාත්මක ආකෘතියකින් නොවන විටකදී මෙම තත්ත්වය අනිවාර්යයක් ද විය හැක. 

මේ අතරේ ඊනියා ප්‍රගතිශීලීන් සහ වාමාංශිකයන් මේ සඳහා ඉදිරිපත් කරන ජනප්‍රිය විවේචන තවදුරටත් වලංගු නොවන්නේ මන්ද? උදාහරණයක් ලෙස 2020 වසරේ කොරෝනාවලට වඩා මාර්ග අනතුරු හා අනෙකුත් අනතුරු හෝ රෝග මගින් මාර්තු මාසය වන විට මියගොස් ඇති බවට කරුණුමය තොරතුරු ඕනෑතරම් පවතී. මෙවන් තොරතුරු මහින් තවත් වටයකින් අපට පැමිණිය හැකි එකම හිත හදා ගැනීම වන්නේ කොරෝනා නිසා අපගේ දෛනික ජීවිතය කියනා තරම් අනාරක්ෂිත නොවන බව අපටම පරිකල්පනීයව තහවුරු කර ගැනීමකට වඩා අන් කවරක්ද?  මනෝවිශ්ලේෂණය පෝෂණය ලැබූ දෘෂ්ටිවාද අධ්‍යයන අර්ථයකින් කියන්නේ නම් "අප ජීවත් වන්නේ මරණය සමග නොවේ. මරණාශය (death drive) සමගය". මරණාශය යනු ජීවත් වන්නා වූ මරණයකි. අවසානයක් අත්පත් කර නොගන්නා මරණයකි. කොරෝනා යනු මරණීය අවසානයක් නොව දෘෂ්ටිවාදීව නිරන්තර මරණයත් සමග ජීවත්වන්නට සිදුවීමකි. මන්ද කොරෝනා රෝගලක්ෂණ යනු අති සරල සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව හා සමාන්තර පොදු ලක්ෂණ වලින් හෙබි වසංගතයකි. එම නිසාවෙන්ම දෛනික භීතිය හා අවදානම ද ඉහළය. 

ජිජැක් පෙන්වාදෙන පරිදි මේ වනවිට මතුව තිබෙන එක් ප්‍රකාශමාන වීමක් වන්නේ කොරෝනා හරහා සමාජවාදී නාම පුවරුවක් සහිත ඉතා කාර්යක්ෂම ලෙස ධනවාදය සංවිධානය කරන ජාතික රාජ්‍යය වන චීනය මෙමගින් දේශපාලන ආර්ථික සමාප්තියකට පත්වේද යන්නයි. නමුත් ඊට ප්‍රතිපක්ෂව සිදුවන්නේ ගෝලීය ධනේශ්වරය මාරාන්තික අවසානයක් හෙවත් සමාපත්තියත් කරා ළඟාවෙමින් සිටීමක් නොවේද? එය සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවේ බිඳවැටීමේදී ෂොනොබිල් න්‍යෂ්ටික බලාගාරයේ සිදුවීමට සමාන්තරව සංසන්දනය කළ හැකිද? 

අපි දැන් මෙම කෙටි සටහනේ පළමු ඡේදයෙහි මතුකළ ප්‍රශ්න යළි විමසමු. අවශ්‍ය නම් අපි කොමියුනිස්ට්වාදය සාකච්ඡා කිරීම අමතක කරමු. අර්ධ ශතකයකට වඩා ලෝකය සංවිධානය කරන එකම දේශපාලන ආර්ථික මාදිලිය ලෙස ධනවාදය අද පැමිණ ඇති තත්ත්වය පිළිබඳව කොරෝනා අතරේම අනිවාර්යෙන් සාකච්ඡාවට ගමු. ධනවාදය මිනිස්සුන්ව රැගෙනවිත් ඇත්තේ ධනේශ්වර ප්‍රාණවාදයකටය (capitalist animism). නැතහොත් සියලු සමාජ ගැටලු වලට වෙළඳපල විසින් විසඳුම් තිබෙනවාය' යන මායාමතික ප්‍රේක්ශාවටය (spectre). මිනිස්සුන්ගේ විශ්වාස පද්ධතියක් ලෙස කාලයක් පුරාවට පැවති මෙම දෘෂ්ටිවාදය අද වරුවෙන් වරුවට අභියෝගයට ලක්වෙන ප්‍රපංචයක් බවට පත්වී ඇත. ඇතැම්විට කොරෝනා අර්බුදයෙන් ධනවාදය සීමා වීමකට හෝ බාධාවීමකට ලක්වීම හරහා සිදුවිය හැකි එකම යහපත ලෙස අවශ්‍ය නම් පරිසරයට සිදුවන හානිය අවම වීම අපට උපහාසාත්මකව සිහි කළ හැක. එපමණකුදු නොව මෙතුවක් සිදු වූ ලෙස කොමිනිස්ට්වාදීන් ලිබරල්වාදීන් හෝ උග්‍ර ධනවාදීන් බවට පත්වීම වෙනුවට ලිබරල්වාදීන්ට පවා නැවතත් කොමියුනිස්ට් උපන්‍යාසය සැලකිල්ලකට ලක් කිරීමට අවස්ථාවක් උදා වූවා ද විය හැක. නැතහොත් සමාජයේ ක්‍රමික සියුම් පරිවර්තනයක් ප්‍රාර්ථනා කළ උදවියට සිය ස්ථාවරයෙන් මිදී රැඩිකල් විප්ලවීය වෙනසක් කරා පය තැබීමට සිදු වනවා ද විය හැක. 

ඉහත විග්‍රහ කළ පැරිදි ධනේශ්වර සුබසාධන රාජ්‍යයේ හා නිදහස් වෙළඳපලේ සීමාව නැවත නැවතත් සලකුණු වෙමින් ආ නව සහශ්‍රකයේ කූටප්‍රාප්ති සමාප්තිය ලෙස අපට කොරෝනා වසංගතයේ අභියෝගය සාරාංශගත කළ හැක. තවදුරටත් අයෙක් ධනේශ්වර ජාතික රාජ්‍ය හෝ නිදහස් වෙළඳපොළ විසින් මිනිසුන්ගේ සාමූහික ප්‍රශ්න සඳහා දිගු කාලීන විසඳුම් ඉදිරිපත් කරන්නේ යයි පරිකල්පනය කරන්නේ නම් එය මරණය කරා අත වැනීමකි. නමුත් විකල්පයක් ලෙස කොමියුනිස්ට්වාදයද ලෝකය පුරා ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකාරීත්වයක් අත්පත් කරගැනීමට අසමත් වී තිබීම කොමියුනිස්ට්වාදීන් ස්වයං විවේචනාත්මකව මේ මොහොතේ භාරගත යුතු බරපතලම වගකීමයි. අවම වශයෙන් මහා පරිමාණව මිනිසුන් දැනුවත් කිරීමට තරම් හෝ දෘෂ්ටිවාදී විවේචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට තරම්වත් අප කොමිනිස්ට්වාදීන් ලෙස සමාජ පැවැත්මක් අත්පත් කරගැනීමට අවශ්‍ය ගෙදර වැඩ කර නැත. එනිසා දේශපාලනික ඒජන්තයන් ලෙස වඩාත් බරපතළම පරාජය පවතින්නේ කොමියුනිස්ට් නියෝජනයේයි. ඒ අර්ථයෙන් නැවතවරක් කොරෝනා වෛරසය ‍ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ලෙස සාමූහික ගෝලීය පැවැත්මේ බෙලහීනත්වයකින් අපව දේශපාලනික සමානයන් බවට පත්කොට ඇත. නමුත් කළු වළා අතරින් පායනා එකම රිදී රේඛාවක් ලෙස කොරෝනා අභියෝගය හරහා සෑම කේවල මනුෂ්‍යයෙකුටම ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා ස්වර්ණමය අවස්ථාවක් ද වේ. ඒ කුමක්ද? ඉතාම ගැඹුරු දේශපාලනික දාර්ශනික අර්ථයකින් දේශපාලනික නායකත්වය යනු ගැටලුවකට පිළිතුරක් තිබීමම නොව, ඊට ප්‍රතිපක්ෂව ගැටලුවට පිළිතුරක් සඳහා වූ මාවත ගොඩනැගීමේ පූර්ණ වගකීම තමන් සතු කර ගැනීමය. හරියට ගෙදරක තාත්තා කෙනෙක් ප්‍රශ්නයක් ආ විට තමන් පිළිතුර නොදන්නා වුවද බිරිඳටත් දරුවන්ටත් ආරක්ෂාව පිළිබඳව අව්‍යාජව වගකීම් සහගතව හා බලාපොරොත්තු සහගත ආස්ථානයකට ස්ථානගත වන්නාසේය. විප්ලවාදී දේශපාලනයේ ගැඹුරුතම අර්ථය වන අපගේ සාමූහික දේශපාලන ගැටළු උදෙසා පිළිතුරක් දන්නා මහාඅනෙකෙන් නොපවතින බව තේරුම් ගැනීමේ මහා පාඩම කොරෝනා නැවත නැවතත් අපට පසක් කර දී ඇත. 

බූපති නලින් වික්‍රමගේ 

බලන්න :

* Zizek, Slavoj. My dream of Wuhan. 
* Zizek, Slavoj. Global Communism or the jungle law. 
* Zizek, Slavoj. Coronavirus is ‘Kill Bill’-esque blow to capitalism and could lead to reinvention of communism

 (මුල් වරට 'අනිද්දා' පුවත්පතේ පලවිය) 
Comment (0) Hits: 1175

මරණ තුනක් ඇති මිනිහෙක් පැණි කෑය !

මහ මැතිවරණය පැවැත්වීම පිළිබඳව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසන මෙන් මැතිවරණ කොමිසම ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා වෙත යවන ලද ලිපියට අධිකරණයෙන් ආණ්ඩුවේ තනතුරක් දැරීමට නුසුදුස්සෙකු කළ ඔහුගේ ලේකම්, පී.බී. ජයසුන්දර මහතා යවා ඇති පිළිතුරෙන් කුමන තත්ත්වයක් යටතේ හෝ මැතිවරණය පැවැත්වීම ආණ්ඩුවේ වුවමනාව බව පෙනේ. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රතිපාදනයක් යටතේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසන මෙන් මැතිවරණ කොමිසම ඉල්ලීමක් කෙළේ රටේ දැනට පවතින තත්ත්වය යටතේ මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට කටයුතු සම්පාදනය අසීරු නිසා බව පැහැදිලිය. කොරෝනා වසංගතය රට පුරා පැතිර යෑමට පෙර ද නාමයෝජනා පත්‍ර ලබා ගැනීම සහ මැතිවරණය පැවැත්වීමට ලබා දුන් කෙටි කාලය ඇතුළත එම කටයුතු සම්පාදනයට මහත් වෙහෙසක් ගත යුතු බව මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා අවස්ථා කීපයකදීම පෙන්වා දුන්නේය. ඒ අලුත් අවුරුදු කාලසීමාව තුළ රජයේ සේවකයන් බොහෝ දෙනකු දීර්ඝ නිවාඩු ගැනීමේ ප්‍රවණතාව නිසාය.

කෙසේ වුවත් ජනාධිපති ලේකම්ගේ ලිපියේ අන්තර්ගතය මෙන්ම එහි ස්වරයෙන් කියවෙන්නේ මැතිවරණ පැවැත්වීම මැතිවරණ කොමිසමේ කාර්යක් බවත් තමන් ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග පෙන්වාදීම අනවශ්‍ය මැදිහත්වීමකි යන්නයි. ඇත්තෙන්ම ව්‍යවස්ථාපිත නීතිය සහ පිළිගත් සම්ප්‍රදායන් අනුව ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන ආයතන තුන වන විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය කටයුතු කරන්නේ නම් එකිනෙකාගේ කාර්යන් සහ ක්‍රියා පටිපාටි තවෙකෙකු පෙන්වා දීමට අවශ්‍ය නොවේ. එහෙත් අවාසනාවකට මෙන් ලංකාවේ භාවිතාව ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් බව පුරවැසියන් වශයෙන් අපි දනිමු. සරල නිදර්ශනයක් වශයෙන් මෙවැනි ආපදා අවස්ථාවකදී කටයුතු කිරීම සඳහා ආපදා කළමනාකරණ පනතක් මගින් ආයතන ව්‍යුහයක් සම්මත කර තිබුණ ද වත්මන් ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැතිවරයා කටයුතු කරන්නේ එම ආයතන සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කර දමා තමන්ට රිසි සේ පත් කර ගත් කාර්ය සාධක බලකා මගිනි. මෙවැනි වසංගත රෝග පැතිර යෑමේ අවදානමක් පවතින විට ඒ පිළිබඳ විශේෂඥතාවක් ඇති වෛද්‍ය වෘත්තිකයන්ට හෝ එම කාර්ය සාධක බලකාවල ප්‍රමුඛතාවයක් ලබාදී නැත. මේ නිසා මේ රටේ සිටින වසංගත රෝග විශේෂඥයන්ට තම උපදෙස් යෝජනා මාලාවක් ලෙසින් ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට සිදුවිය.

මින් පැහැදිලි වන්නේ රාජපක්ෂ (ගෝඨාභය සහ මහින්ද) ආණ්ඩුව පවතින නීති නොසලකා තමන්ට රිසිසේ කටයුතු කිරීමට සූදානම්ය යන්නයි. කොරෝනා වසංගතය මේ රටේ පැතිර යෑමට පෙර ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ව්‍යවස්ථාදායකය හෝ අධිකරණය තම වැඩ කටයුතුවලට මැදිහත් නොවිය යුතුයැයි අනතුරු හැඟවීම් කර තිබිණ. මාර්තු දෙක වන විට මෙම වසංගතය ලෝකය පුරා පැතිර යෑමේ අවදානමක් තිබු නිසා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම සුදුසු නොවන බව සැලකිය යුතු කණ්ඩායමක් දැරූ මතය විය. එහෙත් පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකේ බලය ලබා ගෙන තමන්ට රිසි ආකාරයට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කර ගැනීමේ පරම බලාපොරොත්තුව නිසා ඒ ගැන කිසිම තැකීමක් කෙළේ නැත. ජනාධිපති තමාට පැවරී ඇති බලතල අනුව පළමු අවස්ථාවේම පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරි අතර දැන් වගකීම ඇත්තේ මැතිවරණ කොමිසම වෙත බව පවසයි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ නීතිය අනුව කටයුතු කිරීමට නොහැකිනම් එහි වරද ඇත්තේ එම කොමිසම වෙතය.

තර්කයක් අනුව මෙය නිවැරදියැයි පෙනෙන ආස්ථානයක් වුවත් එය වගකීමෙන් යුත් ප්‍රජාතන්ත්‍රීය සම්ප්‍රදායක් නොවේ. පරමාධිපති බලය ජනතාව වෙත පවතින අනුලංඝණීය අයිතියක් වශයෙන් සලකන රටක තීරණ ගැනීමේ ඒකාධිකාරී බලය ආණ්ඩුව කරවන අය මත පමණක් පවතින්නේයැයි සිතිම මහත් මුළාවකි. රටක විපක්ෂයට ද ජනතාව වෙනුවෙන් අදහස් දැක්වීමේ අයිතියක් මෙන්ම වගකීමක් ඇති බව පිළිගැනෙන්නේ ඔවුන් ද ජනතා පරමාධිපති බලය නියෝජනය කරන නිසාය. ආණ්ඩුව විසුරුවා හැරීම නිසා එම අයිතිය අහෝසි වී ඇතැයි තර්ක කළ හැකි වුවද මෙවැනි ආපදාවකදී වැදගත් වන්නේ සියලු ජන කොටස්වල අදහස් ලබා ගැනීම ය. එසේ නැතිව තම පටු දේශපාලන වුවමනාව පෙරටු කර ගැනීම පවතින තත්ත්වය යටතේ මහත් අනතුරකට අත වැනීමකි.

අනෙක් අතට කෙසේ හෝ මැතිවරණයක් පවත්වා තුනෙන් දෙකක බලය ලබා ගැනීමෙන් රට මුහුණ දී ඇති ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට හැකියාවක් ලැබෙන්නේද යන්න සැකසහිතය. මෙම වසංගත තත්ත්වය ඇතිවීමටත් පෙර සිට වර්ධනය වෙමින් පැවති ආර්ථික අර්බුදය, දැන් ඉහවහා ගිය තත්ත්වයකට පත්ව ඇත. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති තනතුරට පත්වීමත් සමග ආදායම් බදු කපා හැරීම නිසා රජයේ ආදායම් තත්ත්වය පිරිහීම (පසුගියදා එම තීරණය වෙනස් කළ බවට තොරතුරු පළවිය.) කොරෝනා වසංගතයට පෙර සිටම පැවති තත්ත්වයකි. ඉන් පසුව ඇඟලුම් කර්මාන්තය සහ සංචාරක ව්‍යාපාරය කඩා වැටිණ. ඇඟලුම් කර්මාන්තයට චීනයෙන් ආනයනය කළ අමුද්‍රව්‍ය නැවතීමෙන් මුහුණ දී තිබුණ අර්බුදය වඩාත් උග්‍ර වූයේ වසංගත තත්ත්වය නිසා එම කම්හල් වසා දැමීමෙනි. අපගේ අපනයන වෙළෙඳපොළ වන යුරෝපයේ උද්ගතව ඇති තත්ත්වය නිසා අපනයනය ද පවතින්නේ අවදානම් තත්ත්වයකි.

සංචාරක කර්මාන්තය මුහුණ දී ඇත්තේ එවැනිම අර්බුදයකට ය. කොරෝනා වසංගත තත්ත්වය පහව ගියද සංචාරක කර්මාන්තය පෙර පැවති තත්ත්වයට පත්වීමට වසර ගණනාවක් ගතවනු ඇත. ඒ සංචාරකයන් වැඩි වශයෙන් පැමිණෙන රටවල් ද ආර්ථික අර්බුදයට මුහුණ දී ඇති නිසාය.

මේ සියල්ලේ අවසාන ප්‍රතිඵලය වන්නේ රටේ මුදල් තත්ත්වය දරුණු ලෙස පිරිහීම ය. එය වැළැක්වීමට ගෙන ඇති පියවර සියල්ල අසාර්ථකව ඇත. විදෙස් මුදල් ලබා ගැනීම සඳහා ආණ්ඩුවෙන් නිකුත් කළ ඩොලර් දශ ලක්ෂ 220ක් වූ සංවර්ධන බැඳුම්කරවලින් මිලදී ගෙන ඇත්තේ ඩොලර් දශ ලක්ෂ 22ක් පමණි. ඉන් පැහැදිලි වන්නේ විදේශ ආයෝජකයන් ආණ්ඩුව කෙරේ විශ්වාසයක් රඳවා නැති බවයි. සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් යටතේ මෙවැනි බැඳුම්කර සඳහා දායකත්වය නියමිත ප්‍රමාණයටත් වඩා ඉහළ අගයක් ගනී.

එම නිසා ආණ්ඩුවට දේශීය වියදම් පියවා ගැනීමට ඇති තවත් විකල්පයක් වන්නේ මුදල් නෝට්ටු මුද්‍රණය කිරීමයි. අලුත්ම මහ බැංකු වාර්තා අනුව මාර්තු මස වන විට රුපියල් බිලියන 170ක මුදල් නෝට්ටු මුද්‍රණය කර ඇත. එමෙන්ම රටේ රන් සංචිතවලින් අඩක් පමණ විකුණා ඇති බව ද වාර්තා වේ.

මේ ආකාරයට ආර්ථිකය බිඳ වැටෙමින් පවතින අවස්ථාවක උපාධිධාරීන් 50,000කට සහ උසස් අධ්‍යාපන සුදුසුකම් නැති ලක්ෂයකට රජයේ පත්වීම් ලබා දීම ආර්ථික අර්බුදයට විසඳුමක් නොවේ. විරැකියා ප්‍රශ්නය විසඳීම ආණ්ඩුව සතු වගකීමක් බවට කිසිදු සැකයක් නැත. එහෙත් ආර්ථිකයට සෘජුව හෝ වක්‍රව දායකත්වයක් නොලැබෙන රැකියා අවස්ථා ලබා දීමෙන් දේශපාලන වාසියක් ලබා ගත හැකි වුවද එහි අවසාන ප්‍රතිඵලය ආණ්ඩුවේ වියදම් වැඩිවීම පමණි. එමෙන්ම පිරිහී ඇති රාජ්‍ය සේවය තවත් පිරිහීමට පත්වීමකි.

මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමෙන් මේ ප්‍රශ්න කිසිවකට ස්ථිරසාර විසඳුම් ලබාගත හැකියැයි අනුමාන කිරීමට නොහැකිය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති තනතුරට පත්වීමෙන් පසුව මෙතෙක් ගෙන ඇති පියවර තහවුරු කරන්නේ ආර්ථික සහ දේශපාලන අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට විසඳුම් ඔහු වෙත නොමැති බවය. ආණ්ඩුවේ මර්මස්ථානවලට හමුදාවෙන් විශ්‍රාම ගිය සහ දැනට සේවයේ යෙදී සිටින හමුදා නිලධාරීන් සහ හිතවතුන් පත් කිරීම මෙම ගැටලුවට විසඳුම් නොවේ. ඔහුට එම හැකියාව සහ දැක්ම නැති බව කොරෝනා වසංගතයට මුහුණ දී ඇති ආකාරයෙන්ම පෙනේ. මෙවැනි සෞඛ්‍ය ගැටලුවකදී එම ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන්ගේ නායකත්වය සහ මගපෙන්වීම අත්‍යවශ්‍ය වුවද ඔහු එය නොසලකා හැර දේශපාලන ව්‍යාපෘතිය පෙරට ගෙන ඇත. ඒ ගැන විවේචනය කරන අය සුපුරුදු ආකාරයට දඩයම් කිරීම නැවත භාවිතයට ගෙන ඇත.

මරණ තුනක් ඇති මිනිසෙක් පැණි කෑය යන ජන ගීය සිහිපත් වන්නේ මෙවැනි පරිසරයක ය. අද රට මුහුණ දී ඇති මරණ තුන වන්නේ දේශපාලන ව්‍යවස්ථා අර්බුදය, ආර්ථික අර්බුදය සහ කොරෝනා වසංගතයයි. මෙම මරණ තුනෙන් එකකින් හෝ ගැලවීමට ස්ථිරසාර විසඳුම් මාර්ග නොමැතිව බලය ලබා ගැනීමේ පටු දේශපාලන වුවමනාවෙන් කටයුතු කරන නායකයන්ටත් ඔවුන් කෙරේ විශ්වාසය රඳවා ඇති ජනතාවටත් අවසානයේ අත්වන්නේ මරණය ද?

මහින්ද හත්තක -රාවය

Comment (0) Hits: 313

තෙල් මිල අඩු කල නොහැකිද ?

ශ්‍රී ලංකාවේ තෙල් මිල අඩු කල නොහැකිද යන්න මැතිවරණ උණුසුමත් සමග දේශපාලඥයන්ගේ ජනප්‍රිය වාක්‍යයක් විය ඇත. මංගල සමරවීර මහතා මුදල් ඇමතිව සිටි කාලයේ තෙල් මිල සඳහා වූ සුත්‍රයක් හඳුන්වා දුන් අතර වර්තමාන බලශක්ති ඇමතිවරයා විසින් මිල සුත්‍රය ඉවත් කළ බව මාධ්‍යයන් විසින් වාර්තා කරන ලදී. එම සුත්‍රය ගැන කිසිවෙකුටත් අවබෝධයක් නැති බව පමණක් සඳහන් කළ යුතුය.

සරල වශයෙන් ඕනෑම භාණ්ඩයක මිල අවසාන වශයෙන් තීරණය කරනු ලබන්නේ එම භාණ්ඩයේ පිරිවැය ලේඛණයක් ආශ්‍රියෙනි. සරල වශයෙන් ගතහොත් එම භාණ්ඩයේ විචල්‍ය පිරිවැය (variable cost), ස්ථාවර පිරිවැය (Fixed cost ), කර්මාන්තශාලාවේ ක්ෂය ප්‍රමාණය (Depreciation of the factory) ,පොලි පිරිවැය  (Interest cost) යන මූලික පිරිවැය ආශ්‍රයෙනි.

අදාල භාණ්ඩ ඒකකයකට තෙල් මිල  ලීටරයකට ඉහත සඳහන් පිරිවැය ( වියදම - cost) කොපමණ ප්‍රමාණයක් ඇතුල් වන්නේද යන්න ගණනය කිරීමෙන් අනතුරුව ආයතනයේ ලාභාංශයේ ප්‍රතිශතයක් එකතු කල යුතුය. එය 5%,10%,20%,40% වශයෙන් විය හැකියි - එම අවසාන උත්තරය භාණ්ඩයේ එම අවස්ථාවේදී මිල විය යුතුය.

පිරිවැය ලේඛණයක් සකස් කිරීමේදී මුලින්ම ගනු ලබන්නේ අමුද්‍රව්‍ය වල කර්මාන්තශාලා මිලයි. උදාහරණයක් හැටියට ආනයන භාණ්ඩයේ විදේශීය මිල හෝ ප්‍රවාහන මිල සහ රක්ෂණ මිලයි. මීට අමතරව ප්‍රධාන සාධකය වන්නේ අදාල භාණ්ඩය ආනයනය කරන ලද විදේශ විනිමය ඒකකයයි. එය ඇමෙරිකානු ඩොලර්, යුරෝපා හෝ වෙනත් ඒකකයක් විය හැකිය. ආනයන වෙළඳාමේ විදේශ විනිමය ඒකකය විශාල බලපෑමක් මිල කෙරෙහි කරනු ලබයි.

මූල්‍ය ඒකකය පිරිහෙන රටක නම් අදාල දිනයේදී මූල්‍ය ඒකකයේ මිල යොදා ගැනීම විශාල වශයෙන් ආයතනය අලාභ ලැබීමට හේතු වනවා ඇත. එහිදී පෞද්ගලීක අංශය විසින් කරනු ලබන්නේ අදාල ආයතනයට මුදල් ගෙවන මාසයේ විදේශ මුදල් ඒකකයේ මිල පිරිවැය සකස් කිරීමට යොදා ගැනීමයි. උදාහරණයක් වශයෙන් මැයි මාසයේ විදේශ විනිමය ඒකකයේ මිල හේතුව වාණිජ බැංකු මඟින් දේශිය මුදල් විදේශ මුදල් ලෙස හරවා ගැනීමට සිදුවන්නේ මැයි මාසයේ අදාල විනිමය අනුපාතය අනුවයි. රාජ්‍ය අංශයේ බොහෝ ආයතනය මහා පරිමාණයෙන් අලාභ ලබන්නේ මෙම විනිමය සාධකය පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි නිසා බවද අවධාරණය කළ යුතුයි.

මෙම පිරිවැය ලේඛණ පිළියෙල කිරීම ආයතනයේ පිරිවැය සහ කළමනාකරණය ගණකාධිකාරීන් විසින් කරනු ලබන අතර කළමනාකරිත්වයේ අනුමැතියෙන් අවසාන වශයෙන් අදාල මාසයේ හෝ සතියේ මිල බවට නියම වේ.

ඉහත සඳහන් සියලු සාධක එක් ලේඛනයකට ගොනු කළ විට එය ආයතනයකට මිල තීරණය කිරීම සඳහා සුත්‍රයක් නැතිනම් ලේඛණයක් ලෙස යොදා ගත හැකිය.

අවසාන වශයෙන් මිල සුත්‍රයක් හඳුන්වා දීම කළ හෝ එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම තුළ භාණ්ඩයේ නිවැරදි මිල තීරණය කර ලාභදායකයාට හෝ පාරිභෝගීකයාට සාධාරණ මිලක් ලබා දිය නොහැකිය.

ඒ සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ නිවැරදි ගණනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියකි. මෙම ගණනය කිරිමෙන් අනතුරුව අදාල භාණ්ඩයේ නිෂ්පාදනය කිරීමේදී අතුරු නිෂ්පාදනයක් ( by product) ලැබෙනවා නම් එය අදායමක් වශයෙන් භාණ්ඩයේ මිලට එකතු කර යුතුය.

සේන සූරියප්පෙරුම
ආර්ථික සහ මූල්‍ය විශ්ලේෂක

Comment (0) Hits: 167