විචාර

ජනවාර්ගික ප්‍රචණ්ඩත්වය වෙනුවට ජනවාර්ගික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සොයාගිය "ජෝ"

පසුගිය 17 දා සිය ජීවිතයට සමුදුන් ජෝ සහෝදරයා අද 24 දා අපහැර යයි.

මා ජෝ සහෝදරයා පළමුව මුණ ගැසුනේ 1982 දී වැලිකඩ බන්ධනාගාරය අභියසදීය. මා එවකට බන්ධනාගාර ගතව සිටි නිර්මලා රජසින්ග්හම් බැලීමට ගොස් තිබියදී ඔහුද ඇය බැලීම සඳහා පැමිණ සිටියේය. මේ යුගය අපේ රටේ ඉතාමත් ප්‍රචණ්ඩකාරී දේශපාලන යුගය ට අවතීරණය වීමට පෙරාතුවය.

එයට පසුව අප දෙදෙනාම 1984 දී විකල්ප කණ්ඩායම ලෙස නම් කල සන්නද්ධ ව්‍යාපාරය ගොඩ නැගීමට උර දුන්නෙමු. නමුත් අපේ එක උරයක අප කර ගසා ගෙන සිටියේ ප්‍රජා පීඩක සමාජවාදයේ ගැටලුව සහ සන්නද්ධ ව්‍යාපාරයන් විසින් දියත් කරන ප්‍රචණ්ඩත්වයේ දුෂ්ටත්වය සහ ම්ලේච්ඡ ස්වභාවය විසදීම පිණිස අප ගොඩනගන සංවිධාන ව්‍යුහයන් තුල පවතින දැඩි සිමාවන් පිලිබඳ ගැටලුවයි. අපේ දෙවුර මත පැවති මේ එකිනෙකකට පරස්පර වූ ගැටළු දෙක එසේත් නැත්නම් එහි දෙබිඩි ස්වභාවය අවසානයේ විකල්ප කණ්ඩායමේ අවසානයද සනිටුහන් කල දේශපාලන යෝජනා ක්‍රමයක් බවට පත්විය. අප මෙයට විසදුමක් ලෙස සමාජවාදය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වූ ව්‍යාපාරය ගොඩ නැගුවද එයට පසු ඇති වූ භීම සමය සමග එය ද අසාර්ථක විය. 1983 ආරම්භ වූ ප්‍රචණ්ඩත්වය,ආණ්ඩුවේ සහ ජවිපෙ මෙන්ම කොටි සංවිධනයේ ප්‍රචණ්ඩකාරී ක්‍රියාවන් ද පසුව සෝවියට් සංගමයේ අද වැටීමද අපට මුලින් පැවති අප කර පින්න ගෙන සිටි සැකයන් සනාථ කරනු ලැබිය.

ජෝ 1965 අග භාගයේ ලංකාවේ බිහිවූ ජවිපෙ සහ පෙරදිග සුළග වැනි ප්‍රචණ්ඩකාරී සංවිධානයන්ට බැඳුනේ නැත. ඔහු උරුම කම කියන මලයාලි සංස්කෘතික උරුමයන්ට මේ සංවිධානවල එකල පවතී දෘෂ්ටිමය සහ දේශපාලන පරිකල්පනය හරස් වූ බැවින් ඔහු එම තීරණයට එළඹුන බව මම විශ්වාස කරමි. පසුව ඊ පී ආර්එල් එෆ් සංවිධානය සමග විකල්ප කණ්ඩායම ඇතිකරගෙන තිබු සන්ධානය ඔහුට ජාතික අනන්‍යතාවයේ සුරක්ෂිත බව පිළිබඳව විශ්වාශයක් ඇත කරන්නක් විය.

ජෝ අතිශයින්ම නිදහස්කාමී මිනිසෙක් වුවා පණක් නොව ඔහු සංවිධානය තුල ගොඩ නැගීමට වෙර දැරුවේ එබඳු මිනිසුන්ය. එමනිසා ඔහුගේ මනුෂ්‍යත්වය ඔහුගේ දේශපාලන කටයුතු වල දී කැපී පෙනෙන අංගයක් විය. ඔහු ඉතාමත් ලෙහෙසියෙන් ප්‍රවේශ වහැකි සරල සහ සුන්දර මිනිසෙක් වූ අතර මේ නිසාම 1986 දී හලාවත දී ආණ්ඩුවේ ඔත්තු කරුවෙකුගේ උගුලකට හසු වී මහා වධ හිංසාවන්ට භාජනය කරනු ලැබිය. වසර ගණනකට පසුව ඔහු නිදහස් වීමෙන් පසුව නැවත දේශපාලන කට යුතු වල නියැළුණි.

මෙයට වසර දෙකකට පමණ පෙර නැවත සංවිධාන කටයුතු කිරීමේ අවශ්‍යතාවය පිළිබඳව ඔහු සිහින දුටු නමුත් ඔහුගේ ශාරීරික තත්වය මෙයට හරස් විය. ඔහු මේ ගැන කතා කරනවිට මා සිතුවේ සිත් ඇත්නම් පත් කුඩාද කියාය. ඇත්තටම මෙහිදී පත් කුඩා විය.

අපේ පරම්පරාවට විසදිය නොහැකි වූ මා මුලින් සඳහන් කල දේශපාලන ප්‍රශ්නවලට ජෝ අපෙන් සමුගන්න මේ අවස්ථාවේදී පවා විසදුම් පෙනෙන තෙක් මානයේ නැත. නමුත් ඔහු ජීවිත්කලයක්ම කැප කල ජනවාර්ගික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ මුදුන් පමුණුවා ගැනීමට ඔහු කල මෙහෙය සදා අනුස්මරණීය වෙයි.

ජෝ සහෝදරයා ට යාමට ඉඩ දීම මට ඉතාමත් දුෂ්කර දෙයකි. නමුත් අප තවත් ජෝ ලා අනාගතයේදී බිහිවෙනු ඇති'යි පාර්ථනා කරමින් එයට ඉඩ දෙන්නෙමු.

සටහන - දයාපාල තිරාණගම

Comment (0) Hits: 37

කාන්තා අයිතිවාසිකම්: "අපි විතරද? බැරල් සයිස් පිරිමි නැද්ද?"

ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවගේ සම අයිතිවාසිකම් (Equal Rights) සහ ලිංගිකත්වය මත වෙනස් ලෙස සැලකීම (Gender based discrimination) පිළිබඳ පෙර කවරදාටත් වඩා අවධානය පළ වෙමින් පවතී.

කාන්තාවන්ට මත්පැන් මිල දී ගැනීම සඳහා පනවන ලද තහනම ඉවත් කර දින කිහිපයකට පසු එකී තහනම යළි ක්‍රියාත්මක කිරීමත් ඉහත කී සංවාදයට මූලික වශයෙන් බලපා තිබේ.

කායික පුහුණු ආයතනයක් (Gym) විසින් කාන්තාවන්ගේ තරබාරුභාවය 'බැරලයකට' සමාන කරමින් අතුරුගිරිය ප්‍රදේශයේ ප්‍රදර්ශනය කරන ලද දැන්වීම් පුවරුවක් ඉවත් කර ගැනීමට සිදු වන්නේ ට්විටර් ඇතුළු සමාජ ජාල තුළ ඒ සම්බන්ධයෙන් විශාල විරෝධයක් පළවීමත් සමගය.

OSMO ෆිට්නස් නමැති ආයතනය විසින් ප්‍රදර්ශනය කරන ලද ඉහත කී ප්‍රචාරක දැන්වීම් පුවරුව තුළ බැරලයක් දැක්වෙන අතර එහි සඳහන් කර තිබුණේ "මෙය කාන්තාවකට සුදුසු හැඩයක් නොවේ" යනුවෙනි.

ඊට විරෝධය පළ කරමින් ඉහත කී කායික පුහුණු ආයතනයේ ෆේස්බුක් පිටුව තුළ අදහස් පළ කළ ඇතැම් තරුණියන් පවසා තිබුණේ කාන්තාවන්ට වඩා බැරලයක හැඩයට සමාන හැඩරුවක් සහිත පිරිමින් ශ්‍රී ලංකවේ වැඩි වශයෙන් දැකිය හැකි බවය.

osma

oil 1"සමාවෙන්න, නමුත් කාන්තාවන්ට වඩා බැරල් හැඩති පිරිමි ශ්‍රී ලංකාව තුළ සිටින බව මා කිව යුතුයි," යනුවෙන් ෆේස්බුක් සමාජ ජාලය තුළ සටහනක් තබා ඇති මිනාල් වික්‍රමතුංග එකී ප්‍රචාරණ අදහස පිරිමියෙකුගේ විය හැකි බවට විශ්වාසය පළ කරයි.

ඒ සම්බන්ධයෙන් අදහස් පළ කරමින් නිසල් සුබසිංහ පවසා ඇත්තේ "මේ වසරේ මේ දක්වා ශ්‍රී ලංකික කාන්තාවන්ට හොඳ කාලයක් වී නොමැති" බවය.

nisalතරබාරු කාන්තාවන් 'බැරලයකට' සමාන කිරීම පිළිකුල් සහගත පුරුෂාධිපතිවාදී ක්‍රියාවක් ලෙස හඳුන්වන අමලිනි ද සයිරා කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් ජනාධිපතිවරයා සහ දේශපාලනඥයන් පසුගිය දින කිහිපය තුළ පළ කළ අදහස් සහ එකී ක්‍රියාව සමාන බව කියා සිටී.

amilඉහත කී ප්‍රචාරක දැන්වීම මගින් ශ්‍රී ලංකාවේ සදාචාරාත්මක වටිනාකම් පිළිබිඹු වන බව පවසන යසස් ආර් රත්නායක ලිංගිකත්වය මත පදනම්ව වෙනස් ලෙස සැලකීම සහ ශරීරයේ හැඩය පිළිබඳ ලජ්ජා වීමට සැලසීම වත්මන් සමාජය අනුමත නොකරන බව පෙන්වා දෙයි.

yasa 1මේ අතර"අනුමැතියකින් තොරව" ස්ථාපනය කරන ලද ඉහත කී "අපහාසාත්මක දැන්වීම් පුවරුව" ඉවත් කිරීමට කටයුතු කරන ලෙස තමන් කොළඹ නාගරික කොමසාරිස්වරයාගෙන් ඉල්ලා සිටි බව ප්‍රතිපත්ති සහ ආර්ථික කටයුතු භාර නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා බ්‍රහස්පතින්දා (ජනවාරි 18) නිකුත් කළ ට්විටර් පණිවුඩයක දැක්විණි.

කෙසේ නමුත් සිය පැමිණිල්ලෙන් අනතුරුව කොළඹ මහ නගර සභාව ඉහත කී ප්‍රචාරක පුවරුව ඉවත් කර ඇති බව නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා සිකුරාදා (ජනවාරි 19) ට්විටර් පණිවුඩයක් නිකුත් කරමින් සඳහන් කරයි.

harsha 1සිය ෆේස්බුක් පිටුවේ පළ කර ඇති අදාළ වැකිය සහිත ඡායාරූපය ඉන් ඉවත් කර ඇති අතර නිවේදනයක් පළ කරමින් ඉහත කී කායික පුහුණු ආයතනය පවසන්නේ පොදුවේ කාන්තාවන්ට අපහාසයක්, නින්දාවක් සිදු කිරීම සිය අරමුණ නොවූ බවය.

ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ කතා කිරීමේ දී නගරය සහ ගම අතර බෙදීමක් පවතීද?
කාන්තා මත්පැන් තහනම සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වමින් කැබිනට් ප්‍රකාශක අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න බ්‍රහස්පතින්දා කියා සිටියේ "කොළඹ කතුන්" ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත කාන්තාවන් නියෝජනය නොකරන බවය.

එසේම තරබාරු කාන්තාවන් බැරලයකට සමාන කර ඉහත කී කායික පුහුණු ආයතනය විසින් සිය ෆේස්බුක් පිටුවේ පළ කර ඇති අදාළ වැකිය සහිත ඡායාරූපය පිළිබඳ ප්‍රතිචාර දක්වා තිබු සියලුම දෙනා සිය අදහස් පළ කර තිබුණේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් වීම ද විශේෂත්වයකි.

  • මත්පැන් තහංචිය: ශ්‍රී ලාංකික තරුණියකගෙන් ජනපතිට පණිවුඩයක්
    එම ප්‍රචාරක දැන්වීම් පුවරුව සම්බන්ධයෙන් ට්විටර් සමාජ ජාලය තුළ අදහස් පළ වී තිබුණ ද ඒ සම්බන්ධයෙන් ෆේස්බුක් සමාජ ජාලය වැඩි අවධානයක් යොමුව නොතිබුණි.

කාන්තා සම අයිතීන් සහ ලිංගිකත්වය මත පදනම්ව වෙනස් ලෙස සැලකීමත් ඊට එරෙහිව හඬ නැගීම යන කාරණා දෙස බැලීමේ දී "පන්තිය" ද ප්‍රධාන සාධකයක් වන බව සමාජ විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය කාලිංග ටියුඩර් සිල්වා පෙන්වා දෙයි.

"පන්තියේ" බලපෑම

women alcohol 1000px"එය නාගරික සහ ග්‍රාමීය මෙන්ම පංතිමය වශයෙනුත් බැලිය යුතුයි. සමාජයේ ඉහළ පන්තිවල කාන්තාවනුත් ඇතැම් විට උත්සව අවස්ථාවල මත්පැන් බොනවා. ඒකට විරෝධතාවක් නැහැ මොකද ඒ අය ඒක සලකන්නේ සමාජ චාරිත්‍රයක් හැටියට" යනුවෙන් මහාචාර්ය කාලිංග ටියුඩර් සිල්වා කියා සිටියේ බීබීසී සිංහල සේවය වෙත අදහස් දක්වමිනි.

"ග්‍රාමීය සමාජයේ කාන්තාවන්ගෙන් මත්පැන් පානය කිරීමට ඉඩ දෙන ලෙස ඉල්ලීමක් නැහැ. නමුත් ඒ ප්‍රදේශවල තමයි මත්පැන් සම්බන්ධ ප්‍රශ්න වැඩිපුරම තියෙන්නේ."

පුරුෂයන් මත්පැන් පානය කිරීම සඳහා මුදල් වැය කිරීම පවුලේ අගහිඟකම්වලට ද ප්‍රධාන වශයෙන් බලපා ඇති බව කී මහාචාර්යවරයා ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය සම්බන්ධයෙන් දෙබිඩි පිළිවෙතක් අනුගමනය කරන බව සඳහන් කළේය.

  • ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩ කරන කාන්තාවන්ට සම අයිතීන් තිබේද?
  • පොලිස් කාන්තාවෝ: "පිරිමින්ට සමානව අපටත් රාජකාරි කළ හැකියි"
  • "මේක අතීතයේ සිට තිබුණු තත්ත්වයක් කියලා මම කියන්නේ නැහැ. විශේෂයෙන්ම යටත් විජිත යුගයේ අවසාන භාගයේ පමණ සිටයි මේ වර්තමාන තත්ත්වය තීරණය වෙලා තිබෙන්නේ."

"දෙබිඩි පිළිවෙතක්"

wessa 1

කාන්තාවන් පමණක් ආරක්ෂා කර ගැනීමෙන් සමාජීය ප්‍රශ්න විසඳාගත නොහැකි බව පෙන්වා දෙන මහාචාර්ය කාලිංග ටියුඩර් සිල්වා කාන්තාවන්ට පමණක් මත්පැන් තහනම් කිරීම ඉහත කී දෙබිඩි පිළිවෙතේ එක් ලක්ෂණයක් බව සඳහන් කළේය.

"ලිංගිකත්වය ගත් විට පිරිමි ළමයින්ට ඕන තරම් එළියට යන්න පුළුවන්, විනෝද වෙන්න පුළුවන්, ගැහැණු ළමයි ආශ්‍රය කරන්න පුළුවන්. නමුත් ගැහැණු ළමයි එහෙම නොකරයි කියලා අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒක මම දකින්නේ දෙබිඩි පිළිවෙතක් විදිහටයි."

බැරලයක් සහිත ඉහත කී ප්‍රචාරක දැන්වීම සඳහා කාන්තාවන් පමණක් යොදා ගැනීම තුළින් ඔවුන්ට අසාධාරණයක් වන බව කී මහාචාර්යවරයා ඒ සම්බන්ධයෙන් කාන්තාවන් හඬ නැගිය යුතු බව පෙන්වා දෙයි.

ජනලේඛන හා සංඛ්‍යා ලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ වාර්තාවලට අනුව 2012 වසරේ සිදු කරන ලද සංගණනයට අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 52%.

නමුත් කාන්තා අයිතීන් දිනා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ප්‍රමාණවත් හඬක් නැගෙන්නේ ද?

 99671438 40b78786 cd3e 490a 988d 597f2916f16a 1

ඒ දෙස බැලීමේදී ඉන්දියාව ඇතුළු කලාපයේ සෙසු රටවල්වල කාන්තා අයිතීන් සහ නිදහස වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක ව්‍යාපාර ශ්‍රී ලංකාවට වඩා ඉදිරියෙන් සිටින බව මහාචාර්ය කාලිංග ටියුඩර් සිල්වාගේ අදහසය.

"මේ කලාපයේ අනෙක් රටවල් ගත් විට ඉන්දියාව සහ මුස්ලිම් රටවල් වන බංග්ලාදේශය සහ පාකිස්තානයේ පවා කාන්තා සංවිධාන, කාන්තා නිදහස සඳහා තිබෙන ව්‍යාපාර අපට වඩා ඉදිරියෙන් ඉන්නේ."

එම රටවලට සාපේක්ෂව ශ්‍රී ලංකාව තුළ කාන්තාවන්ගේ අධ්‍යාපනය ඉහළ මට්ටමක පැවතිය ද කාන්තා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ අරගලයේ දී ශ්‍රී ලංකාව පසුපසින් සිටින බව සමාජ විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය කාලිංග ටියුඩර් සිල්වා වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.

BBC 

Comment (0) Hits: 260

පොහොට්ටුවෙන් පිබිදෙන ඊළම - ආර්. සම්බන්ධන්ට පසු වදනක්

විපක්ෂ නායක ආර්.සම්බන්ධන් මහතා පසුගිය පෙබරවාරි 19 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවේදී කළ විශේෂ කතාව ජනවාරි 8 වෙනසින් පසුව ඇතිවුණු මෙරටේ දේශපාලන ගමන් මඟ තුළ සුවිශේෂී සංධිස්ථානයක් සනිටුහන් කරන්නකි.

මැතිවරණ ප්‍රතිඵලය

සිය ප්‍රකාශයේ ආරම්භයේදීම පසුගිය ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයේ ප්‍රථිපල ගැන නැවතත් සිහිපත් කරදෙන සම්බන්ධන් මහතා මෙහිදී පවසා සිටියේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ලබාගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව එකතු කළ බැලූ විට මේ පක්ෂ තුන එක්ව 45.99 % ක ප්‍රතිශතයක් ලබාගෙන ඇති බවත් ඊට සාපේක්ෂව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ 44.69 % ක, එනම්, අනෙක් පක්ෂ තුන එකතු කළ විට එන ප්‍රතිශතයට වඩා 2 % ක් අඩුවෙන් ලබාගෙන ඇති බවත්ය.

එමෙන්ම, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට 4.32 % ක ප්‍රතිශතයක්ද ද දෙමළ ජාතික සන්ධානයට 4.07 % ක ප්‍රතිශතයක්ද ද ලැබී ඇත. මෙම පක්ෂ දෙක ලබාගත් ඡන්ද ප්‍රතිශතයක්දයනුත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂය, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය යන පක්ෂ තුන ලබාගත් ඡන්ද ප්‍රතිශතයක්දයන් එකතු කළහොත් එහි එකතුව 55.31 % ක් වන බවත්, තවත් අයුරකින් පවසන්නේ නම්, ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණට එරෙහි පක්ෂ 55.31 % ක් ලබාගෙන ඇති බවත්, ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණට ලැබෙන්නේ 44.69 % ක් පමණක් බවත් ඔහු පෙන්වා දෙයි.

වැදගත් ප්‍රශ්නයක් !

මෙම ඡන්ද ප්‍රථිපල සංඛ්‍යාත්මකව විශ්ලේෂණය කරන එතුමා ආණ්ඩුවේ අස්ථාවරත්වය ගැන වහසි බස් දොඩන පිරිසට අවධාරණය කර සිටින්නේ පාර්ලිමේන්තුව පිහිටවනු ලැබුවේ ජනාධිපතිවරයාගේ උපදෙස් පරිදි, ජනාධිපතිවරණයෙන් සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් ප්‍රකාශිත වූ ඡන්ද වලින් බවය. ඒ නිසාම මෙරට පැවැත්වූ පළාත් පාලන මැතිවරණයක ප්‍රථිපල මත පදනම් වෙමින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හෝ නීති පද්ධතිය වෙනස් කළ නොහැකි බැව් ද විපක්ෂ නායකවරයා පවසා සිටියි. ඉන්දිරා ගාන්ධි මැතිනිය මැතිවරණ ජයග්‍රහණය ගැන පවසමින් වරෙක පවසන්නේ මැතිවරණයකින් ජය ලැබීම හෝ පරාජය වීම, රටක් ශක්තිමත් කිරීමට යන ගමනේදී වඩා අඩු වැදගත්කමකින් යුතු කරුණක් වී ඇති බවයි.

මෛත්‍රී ප්‍රතිපත්තිය මතකද?

දිගු කාලයක් පුරා පැවති දූෂිත පාලනය පරාජය කිරීමට 2015 ජනවාරි 8 වැනිදා මෙරට ජනතාව යහපාලනය උදෙසා ජනවරමක් ලබාදීමට උත්සුක විය. එහිදී දශක තිහකටත් වඩා පැවති යුද්ධයෙන් පීඩාවට පත්වූ උතුරේ මෙන්ම දකුණේ ජනතාව වෙනුවෙන් ද මෛත්‍රීපාල සිරිසේන වත්මන් ජනපතිතුමා ප්‍රතිඥාවක් ලබාදී සිටියේය. ඒ සංහිඳියාවයි. මෛත්‍රී පාලනයක් ස්ථාවර රටක් ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයේ ඒ බව දක්වා ඇත්තේ මෙලෙසිනි.

‘‘සංස්කෘතික හා ආගමික නිදහස හා සංහිඳියාව - මෙරට සියලු ජන කොටස් වලට ශ්‍රී ලාංකික අනන්‍යතාවය පිළිගනිමින් තම සංස්කෘතිය, භාෂාව හා ආගම වර්ධනය කිරීමට හා සුරක්ෂිත කිරීමට ඇති අයිතිය තහවුරු කරමි."

අන්තවාදයට එරෙහි ප්‍රතිපත්තිය

අන්තවාදී ආගමික කල්ලි වල ක්‍රියාකාරිත්වය නිසා රට තුළ ආගමික නොසන්සුන්කම් වර්ධනය වෙමින් පවතී. මෙම තත්ත්වය තුළ අන්තවාදී කණ්ඩායම් අන්‍යොන්‍ය වශයෙන් පෝෂණය වෙමින් සිය වැඩකටයුතු ව්‍යාප්ත කරමින් සිටිති.

මෙම තත්ත්වය පාලනය කරගැනීම සඳහා, සියලු ආගම් වල අන්තවාදී පිරිස් වලට ඉඩකඩ නොලැබෙන පරිදි ආගමික සහජීවනය වෙනුවෙන් ක්‍රියාකරන හා අන්තවාදයට එරෙහිව සෘජුව ක්‍රියාකරන ආගමික නායකයින්ගෙන් සමන්විත වන ප්‍රාදේශීය හා ජාතික මණ්ඩල ස්ථාපිත කරන්නෙමි. එම මණ්ඩල වලට ආගමික ස්ථාන ආශ්‍රිතව ගැටළු පිළිබඳ විමර්ශනය කර අවසන් නිගමන ලබාදීම සඳහා බලය පැවරේ. ප්‍රාදේශීය මණ්ඩල වලදී නිරාකරණය නොවන ගැටළු පිළිබඳ අවසන් තීරණය ජාතික මණ්ඩලය වෙත පැවරේ.

තවද ආගමික නිදහසට බාධා වන අයුරින් රාජ්‍ය නායකයාගේ පවුල් මෙහෙයවීමෙන් මෑත කාලයේදී සිදුකළ හා සිදුවූ අත්තනෝමතික ක්‍රියා , රටටත් ආගමටත් බරපතල අවමානයක් ගෙන දෙනු ලැබීය. එම තත්ත්වය වහාම වෙනස් කිරීම උදෙසා කඩිනම් පියවර ගන්නෙමි. ඒ අනුව, සියලු ආගම් වල ජනතාවට තමන්ගේ ආගමික ඇදහිලි සඳහා ඇති නිදහස සහතික කරන්නෙමි.‘‘ යන්නයි.

අන්තවාදී කල්ලි නාමාවලියට දේශපාලන පක්ෂත් එකතුවෙයි?

මෙම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයේ සඳහන් කර ඇති අන්තවාදී කල්ලි යන නාමය අතරට අන්තවාදී දේශපාලන පක්ෂ යන්න ද නුදුරේදීම ඇතුළත් කිරීමට සිදුවෙනු ඇතැයි යන ගැටළුව පැනනගින්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පසුගිය මැතිවරණ සමයේදී ගෙනගිය ප්‍රචාරක වැඩපිළිවෙල තුළ ඔහු සිදුකළ ප්‍රකාශ විමසා බලන විටදීය. ආර්. සම්බන්ධන් මහතා සිය කතාවේදී උපුටා දැක්වූ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පසුගිය මැතිවරණයේ ප්‍රචාරණ කටයුතු අතරතුර පැවසූ ප්‍රකාශයක් මෙහිදී නැවතත් සිහිපත් කළයුතුය.

යුද්ධය අවසන් කළ ජනාධිපතිට යුද්ධය නැතුව බැරිද ?

ඒ “මේ මැතිවරණයේ ප්‍රථිපල මත ඇතැම් විට දෙමළ ඊළම බිහිවෙන්න වුනත් පුළුවන්‘‘ යන්නයි. දෙමළ ජාතික සන්ධානය වැනි පක්ෂ තවදුරටත් ඊළමක් ගැන නොසිතන වටපිටාවක දකුණේ ජනතාවට නැගෙන ප්‍රශ්නය වී තිබෙන්නේ නැවතත් යුද්ධයක් අවශ්‍ය වී තිබෙන්නේ යුද්ධය අවසන් කළ ජනපතිටම දැයි යන්නයි. මෙහිදී දැකගත හැකි අතිශය ලැජ්ජා සහගත කරුණ වී තිබෙන්නේ ඔහු යළි සිය බලය පැතිරවීමට උත්සහ දරන්නේ පන්සල හා භික්ෂූව මූලික කරගත් සිංහල බෞද්ධ විඥානයක් පෙරටුකරගත් ජාතිකවාදී බලවේගයක් හරහා වීමයි. මේ මොහොතේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට බලයට ඒමට නැවත අවශ්‍ය වී තිබෙන්නේ සිංහල ජාතිකවාදී බලවේග උත්තේජනය කර ඊට එරෙහි බලවේග තුළින් පැනනැගෙන අවිගත් නැගිටීමකට අවශ්‍ය පසුබිම නිර්මාණය කිරීම හරහා දැයි යන්න මේ දෙස විමසිල්ලෙන් බලන කාට වුවද නැගෙන ප්‍රශ්නයකි.

සංඝ දේශපාලනය

වරෙක ප්‍රභාකරන් ඉන්දීය මාධ්‍යවේදිනී ඇනිටා ප්‍රතාප් සමග පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී පවසන්නේ, ‘වර්ගවාදී රාජ්‍යක් බිහිකිරීමට බෞද්ධ භික්ෂූන්ගේ උග්‍ර ජාතිවාදය දැඩි බලපෑමක් එල්ලකර තිබෙනවා. සංඝයා වහන්සේලා මෙරට දේශපාලන ප්‍රවණතා නිර්මාණය කිරීමට කැපීපෙනෙන දායකත්වයක් ලබාදී තිබෙනවා වගේම, සිංහල ජනතාව අතර දමිළ විරෝධී හැඟීම් ඇතිකිරීමට ඔවුන් දැඩි පෙළඹවීම් කර තිබෙනවා‘ යන්නයි. මේ වෑයම සංහිඳියාවේ නාමයෙන් ප්‍රභාකරන් වීරයෙකු කරවීමට දරන වෑයමක් නොව මීට දශක තුනකට පමණ පෙරදී උතුරේ අවිගත් කොටස් බෞද්ධ සංඝයා වහන්සේලාව, ඔවුන්ගේ ඇසින් දුටු ආකාරය ගැන පැවසීමට දරන ලද වෑයමක් පමණි.

යථාවත් වන යුද්ධයක් ගැන වූ රාජපක්ෂගේ සිහිනය

ක්‍රමයෙන් විකාශනය වී පැමිණි මේ සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදී අදහස ‘මේ ගෞතම බුද්ධ රාජ්‍ය යයි ‘ යන්න යුධ ජයග්‍රහණයෙන් අනතුරුව දකුණෙන් උතුරට ඇදුණු රජයේ බස් රථ වල පවා එකල සුලබ දැකගත හැකිවූ ස්ටිකරයක් වීම තුළ පවා නැවතත් හඳුනාගත හැකිය. පසුගිය මැතිවරණ සමයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා යළිත් ආමන්ත්‍රණය කරන්නේ ඒ විඥානයටමය. යුද්ධය අවසන් කළ බවට ජනතා පැසසුම් ලබන පාලකයාම, යුද්ධයේ ගිනි පුපුරු අමතක නොකර යළිත් දිනෙක යථාවත් වන යුද්ධයක් ගැන වූ සිහිනය ප්‍රසිද්ධියේ දකින බව මෙමගින් දැකගත හැකිය. එවැනි පසුබිමක ඉන්දිරා ගාන්ධි මැතිනිය පැවසූවාක් මෙන් රට තුළ සිදුවන මැතිවරණ ජය, පරාජය රටක් ශක්තිමත් කිරීමේ වැඩපිළිවෙලට නොදෙවෙනි කරුණු බව නැවතත් සිහිපත් කළයුතුවේ.

නැවතත් ඊළමක් බිහිවනු ඇති බවට පවසන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඊට හේතු වශයෙන් ගෙනහැර දක්වන්නේ, ‘ගොනුකරමින් පවතින නව ව්‍යවස්ථාවක ප්‍රථිපලය වශයෙන් එය සිදුවිය හැකි බවයි.‘

යෝජිත ව්‍යවස්ථාව ගැන වපුරණ මිත්‍යා අදහස

යෝජිත නව ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියේදී සාමාජිකයින් 21 දෙනෙකුගෙන් යුතු මෙහෙයුම් කාරක සභාවක් පිහිටවනු ලැබූ අතර මේ අතරට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ඩග්ලස් දේවානන්ද, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී දිනේශ් ගුණවර්ධන මෙන්ම අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල ආදීන් ද ඇතුළත්ය. මෙහෙයුම් කමිටුවට සහය දීම සඳහා අනු කාරක සභා 06 ක් පිහිටවූ අතර මෙහි රාජ්යද මුදල් අනුකාරක සභාවේ සභාපති වන්නේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ බන්දුල ගුණවර්ධන මහතාය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු වන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මේ ගැන නොදැනුවත්වී සිටින්නට කිසිසේත්ම හේතුවක් නැත.

රාජපක්ෂලාගේ දෙබිඩි හැසිරීම

මෙහිදී හාස්‍යට තුඩු දෙන කරුණ වී තිබෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුවේදී ගන්නා තීරණ වලට සිය එකඟතාව පළකරන පිරිස් ජනතාව අතරට ගොස් මැතිවරණ වේදිකාවේදී වෙනත් මතවාද නිර්මාණය කිරීමයි. විපක්ෂ නායක ආර්. සම්බන්ධන් මහතා මේ පිළිබඳව ප්‍රකාශ කරන්නේ, ඔහු නියෝජනය කරන දෙමළ ජාතික සන්ධානය ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශය අනුව බෙදිය නොහැකි තනි රටක් තුළ දේශපාලන විසඳුමක් ගැන කතා කළ බවත්, උතුරේ හෝ නැගෙනහිර කොතැනකවත් රට බෙදීම ගැන වූ කිසිම ප්‍රචාරක වැඩපිළිවෙලක් නොකෙරුණු බවත්ය. එවැනි වාතාවරණයකදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ‘මේ ඡන්දයෙන් පසුව ඊළම නිර්මාණය වෙන බව‘ පැවසීම ආත්ම වංචාවක් මෙන්ම දකුණේ සිංහල ජනතාවට කළ වංචාවක් ද බව සම්බන්ධන් මහතා පවසයි.

පොහොට්ටුවේ පිපෙන දෙමළ ඊළම

සිය විශේෂ ප්‍රකාශය අවසන් කිරීමට මත්තෙන් ඔහු වැඩිදුරටත් පෙන්වා දෙන්නේ ‘‘මම කැමතියි මේ රටේ සියලු දෙනාට දැනුම් දෙන්න, මේ වෛරී සහගත, ද්වේශ සහගත, සත්‍යයෙන් තොර, අසත්‍ය ප්‍රචාරණය කරන මහින්ද රාජපක්ෂ සහ ඔහුගේ පොදුජන පෙරමුණ පක්ෂය මේ න්‍යාය පත්‍රයම ඉදිරියට ගෙන ගියහොත් ඊළම බිහිවෙන්නේ ඔබලාගේ නෙළුම් පොහොට්ටුව නිසා. ඔබේ නෙළුම් පොහොට්ටුව ඊළම ලෙස පිපෙනු ඇති. ඒ නිසා කරුණාකරලා ඒ වගේ අසත්‍ය . ප්‍රචාර තුළින් සිල්ලර වාසි ලබාගැනීමට ඔබට ඇති ආශාවන් මැඩපවත්වා ගන්න‘‘ යන්නයි.

මාර යුද්ධය සහ ධර්ම රාජ්‍ය

නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි මහතා New Buddhist Extremism and the Challenges to Ethno-Religious Coexistence in Sri Lanka නමින් කළ පර්යේෂණයේදී පෙන්වා දෙන්නේ, 1956 දියත් වූ මහජන එක්සත් පෙරමුණේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේදී එක්සත් භික්ෂු පෙරමුණ ‘මාර යුද්ධය‘ නමින් ද, ජාතික හෙළ උරුමය 2004 දී ‘ධර්ම රාජ්‍යය ‘ නමින් ද සිය මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේදී යොදාගත් බවයි. සැබැවින්ම, යුධ ජයග්‍රහණය පවා සිංහල බෞද්ධ දේශපාලන පරිකල්පනය හිමිකරගත් සුවිශේෂී ජයග්‍රහණයක් බව ඔහු සිය පර්යේෂණයේදී දක්වා ඇත. එසේනම්, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නැවතත් උත්කර්ෂයට නංවන්නේ ඒ අදහසමය. සම්බන්ධන් මහතා පවසන අන්දමට පොදුජන පෙරමුණේ න්‍යාය පත්‍රය මෙලෙසම වුවහොත් නෙළුම් පොහොට්ටුව - ඊළම ලෙස පිපෙනු ඇත යන්න ද හුදෙක් පුහු අනාවැකියක්ම නොවනු ඇති බව නිසැකය.

ඒ පොහොට්ටුවේ සහ මේ පොහොට්ටුවේ වෙනස

මඩ ගොහුරුවක පිපෙන සැබෑ පොහොට්ටුවක් මඩ අතර නොගෑවේ. නමුත්, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ගෙන එන්නට වැර දරන නෙළුම් පොහොට්ටුව වූ කලී සමස්ත රටම යළි යළිත් මඩ ගොහොරුවකට ඇද දමන්නක් වනු ඇත යන්න පැහැදිලිය. තවමත් රාජපක්ෂවාදීන් දකින්නේ ඒ වියරු සිහිනය බව සක් සුදක් සේ පැහැදිලි වන්නේ පසුගිය පෙබරවාරි 21 වන දින දියතලාවේ දී සිදුවූ පිපිරීමෙන් පවා යුද්ධයේ ගිනි පුපුරු මේ ආණ්ඩුව සමයේදී යළි ඉස්මතු වන පැවසීමට ඔවුන් ගත් උත්සහය තුළය.

නැවත ලේ ගලායාමට ඉඩදෙනවාද ?

එදා භාෂා පනත ගෙන එන අවස්ථාවේදී කොල්වින් ආර් ද සිල්වා මහතා පවසන්නේ, මෙහි ප්‍රථිපලයක් ලෙස ‘කුඩා එක් රාජ්‍යක් වෙනුවට දෙකඩ වීමෙන් ලේ ගලන රාජ්‍ය දෙකක් බිහිවිය හැකි බව‘ යි. ඉන් වසර කිහිපයකට පසු උතුරේ මෙන්ම දකුණේදී ද සිදුවූ ඒ ලේ ගැලීම් දුටු අප යළිත් එවැනි රටක් දැකීමට කිසිසේත්ම සූදානම් නැති බව පැහැදිලිවම පැවසිය යුතුය. ඒ නිසා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා විසින් පුබුදුවන්නට වෙර දරන නෙළුම් පොහොට්ටුවේ අනාගතය තීරණය කිරීම මේ රටේ බුද්ධිමත් ඡන්දදායකයින්ට භාරය.

වෙහෙසිය යුත්තේ කුමකටද ?

සිංහල බෞද්ධ ජනවිඥානය ගැන සඳහනක් කරන ආචාර්ය කුමාරි ජයවර්ධනගේ ප්‍රකාශයකින් මේ සටහනේ නිමාව සනිටුහන් කරනු කැමැත්තෙමි. සිංහල ජනවර්ගයාගේ විඥානය ජනවර්ගය, ආගම හා දේශය යන අංග තුනම එකට වෙලී තිබෙන අන්දමින් බැඳී ඇති අතර මේ නිසා හැමවිටම අන් ජනකොටස් වල අයිතීන් නැතිකර දැමීමට මෙන්ම මෙරට තුළ සිංහල බෞද්ධයින්ගේ අයිතීන් සුරැකීමට මෙම විඥානය යොමුවී ඇති බව ඇගේ විශ්වාසයයි. මෙහිලා යොදාගත හැකි විසඳුමක් ලෙස ඇය ඉදිරිපත් කරන්නේ මෙරට තුළ වාසය කරන සියලු ජනකොටස් සාධාරණත්වය හා සමානාත්මතාව මත පදනම් වූ එකමුතු සමාජයක් ලෙස සිය කැමැත්තෙන්ම ජීවත්වීමට නම් සිංහල බෞද්ධ විඥානයේ පටු අදහස් ඉක්මවා යන ශ්‍රී ලාංකීය විඥානයක් බිහිවිය යුතු බවයි.

Comment (0) Hits: 67

ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රතිසංස්කරණය: ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂට පිළිතුරක්

2017 නොවැම්බර් 17 වැනි දා ‘ද අයිලන්ඩ්’ පුවත්පතේ පළවූ, ආචාර්ය නිහාල් ජයවික‍්‍රම ලියූ, ‘‘ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රතිසංස්කරණය: ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂට පිළිතුරක්’’ නැමැති මේ සමග අමුණා ඇති ලිපියේ අවසාන (2) කොටස සිංහලට පරිවර්තනය කෙළේ, ‘යහපාලනය ලංකා’ අනුග‍්‍රහයෙනි.
එය ඔබට ප‍්‍රයෝජනවත් වෙතැයි අපි සිතමි.

(5) ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂ: 

‘‘සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක සහ ජේ. ආර්. ජයවර්ධන පිළිවෙලින්, 1970 දී සහ 1977 දී, අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවන් සකස් කර ගනිද්දී, ඔවුන් විදේශ විශේෂඥයන්ගේ උපදෙස් සෙව්වේ හෝ එවැනි විශේෂඥ උපදෙස් සඳහා මහජන මුදල් දසලක්ෂ ගණනින් වැය කෙළේ හෝ නැත. රට වෙනුවෙන් අවශ්‍ය කරන නීති සම්පාදනය කිරීමට නියෝජිත මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ සාමාජිකයන් අසමත් වන්නේ නම් හෝ ඒ සඳහා ඔවුන්ට හැකියාව නැත්නම්, එවැනි පාර්ලිමේන්තුවක් පවත්වාගෙන යාමේ ඇති ප‍්‍රයෝජනය කුමක් ද?’’

අපේ කිසි ව්‍යවස්ථාවක්, ව්‍යවස්ථාදායකයේ මන්ත‍්‍රීවරුන් විසින් ‘කෙටුම්පත්’ කෙළේ නැත. 1946 ව්‍යස්ථා කෙටුම්පත් ඉතිහාසය ගැන කවුරුත් දනිති. ඒ ගැන මෙහි සඳහන් කිරීම අවශ්‍ය නොවේ. 1972 ව්‍යවස්ථාව කෙටුම්පත් කෙළේ, නීතිඥයන්, විද්වතුන් සහ දේශපාලන විද්‍යාඥයන් ඇතුළු සාමාජිකයන් 12 දෙනෙකුගෙන් යුත් ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත් කමිටුවක් විසිනි. (මම ද එහි සාමාජිකයෙකු වීමි*. අනතුරුව අමාත්‍ය අනු-කාරක සභාවක් සහ මෙහෙයුම් සහ විෂය භාර කමිටුවක් හරහා එය ව්‍යවස්ථා සම්පාදක සභාවට ඉදිරිපත් කෙරුණි. අනතුරුව එම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක සභාව කාරක සභා එකොළහකට බෙදුණු අතර, ඒ එකිනෙක කාරක සභාව, ව්‍යවස්ථාවේ එක පරිච්ෙඡ්දය බැගින් විස්තරාත්මකව සොයා බැලූවේය. මහජනතාවගෙන් වාචික යෝජනා ලබා ගත්තේය. ඒ සියල්ලෙන් පසු, ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත් කමිටුව, ව්‍යවස්ථා සම්පාදක සභාවට ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා අවසාන කෙටුම්පත සකස් කෙළේය.

1978 ව්‍යවස්ථාව කෙටුම්පත් කෙළේ ද ‘විශේෂඥයන්’ පිරිසක් විසිනි. (ඊට ගාමිණී දිසානායක සහ මාක් ප‍්‍රනාන්දු ඇතුළත් වූ බවට එකල විශ්වාසයක් විය*. අනතුරුව එය, 1972 ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම සඳහා පත්කරන ලද ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ තේරීම් කාරක සභාවක රැුස්වීම් වාරයට ඉදිරිපත් කෙරුණි. මේ තේරීම් කාරක සභාව රැුස්වීම් වාර ගණනාවක් පවත්වා තිබුණු අතර, ඊට සහභාගී වූ විපක්ෂයේ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක සහ මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනගේ උපදේශකයෙකු වශයෙන් මම ද එයින් සමහර සැසිවලට සහභාගී වූයෙමි. මේ මගින් වාචික නියෝජන ලබාගෙන තිබුණු අතර, අනතුරුව කෙටුම්පත් සංශෝධන සැලකිල්ලට ගනු ලැබුණි. ඒ සංශෝධන අතර, මා විසින් සකස් කොට, ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද මූලික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ පරිච්ෙඡ්දයක් ද විය. කෙසේ වෙතත්, ආණ්ඩුවේ අභිප‍්‍රාය වී තිබුණේ, තේරීම් කාරක සභාව හරහා පවතින ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම නොව, තේරීම් කාරක සභාවට පිටස්තරින් සකස් කරන ලද අලූත්ම ව්‍යවස්ථාවක් මගින් පවතින ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කොට ප‍්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට බව දැන ගැනීම අපව පුදුමයට පත්කෙළේය.

1974 සහ 1975 යුක්ති විනිශ්චය පරිපාලනය පිළිබඳ පනත් කෙටුම්පත් කිරීමේදී, කැනඩාවේ, එක්සත් රාජධානියේ සහ ඕස්ටේ‍්‍රලියාවේ නීති ප‍්‍රතිසංස්කරණ කොමිෂන් සභාවල වාර්තාවලින් සහ නිර්දේශවලින් අපි ඉමහත් ප‍්‍රයෝජන ලැබුවෙමු. ප‍්‍රිවි කවුන්සිලය වෙත අභියාචනා කිරීමේ අයිතිය අහෝසි කිරීමේ පනත මා කෙටුම්පත් කිරීමේදී, ඒ වන විටමත් එසේ කර තිබූ රටවල්වල අත්දැකීම් සහ ඒ කෙරෙහි එම රටවල් විසින් ලබා දී තිබු දායකත්වයන් මට ඉමහත් ප‍්‍රයෝජනවත් විය.

(6) ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂ:
‘‘1940 දී කොරියානු ජනතාව එම රට බෙදීමට හිතුවේවත් නැත.. එහෙත් එම රට දකුණු කොරියාව සහ උතුරු කොරියාව වශයෙන් බෙදා වෙන් කෙළේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසිනි.’’... ‘‘කොසෝවෝ ප‍්‍රදේශය සර්බියාවෙන් වෙන් කිරීමටත්, 2011 දී සුඩානය බෙදා වෙන් කිරීමටත් කටයුතු කෙළේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයයි.’’

මේ වනාහී සමකාලීන ලෝක ඉතිහාසය පිළිබඳ අති ග‍්‍රාම්‍ය ප‍්‍රකාශයකි. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය හෑල්ලූවට ලක් කිරීමත්, ශ‍්‍රී ලංකාවේ ‘අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට’ එම සංවිධානය ඇඟිලි ගැසීමක් ගැන ගම්‍ය කිරීමත් එම ප‍්‍රකාශයේ අභිප‍්‍රාය වන බව පෙනේ. දෙවැනි ලෝක යුද්ධය අවසන් වන අවස්ථාවේ ජපානය යටත් වීමත් සමග කොරියානු අර්ධ ද්වීපය බල කලාප දෙකකට බෙදා වෙන් කෙරුණි. සෝවියට් දේශය විසින් උතුරු කොරියාව අත්පත් කරගෙන තිබුණු අතර ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය විසින් දකුණු කොරියාව අත්පත් කරගෙන තිබුණි. ඒ වන විට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයක් තිබුණේ ද නැත. ඔටෝමන් අධිරාජ්‍ය සමයේ සිට සර්බියාවේ කොටසක් වූ කොසෝවෝ, 2008 දී සර්බියාවෙන් නිදහස් වීම ප‍්‍රකාශයට පත් කෙළේය. මේ වන විට රටවල් 111 ක් මගින් පිළිගනු ලැබ තිබුණත්, තවමත් එය එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජික රටක් නොවේ. දකුණු සුඩාන ජනරජය පිහිටුවන ලද්දේ සුඩානයෙන් වෙන් වීම සඳහා පවත්වන ලද ජනමත විචාරණයකදී සියයට 83 ක ජනතාවක් ඊට පක්ෂව ඡුන්දය පාවිච්චි කිරීමේ ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. ආචාර්ය රාජපක්ෂ කියන පරිදි, එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය සුඩානය ‘වෙන් කිරීමට’ දායක වුණේ නැත.

(7) ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්ෂ:
‘‘උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල වෙසෙන ජනතාවට ස්වයං-නිර්ණ අයිතිය ලබා දෙමින්, මෙරට ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් බවට පරිවර්තනය කිරීමේ බලතල බෙදා හැරෙන අලූත් ව්‍යවස්ථාවක අවශ්‍යතාව ඇත්තේ කාටද? බුද්ධාගමට පිරිනැමෙන ප‍්‍රමුඛ ස්ථානය ඉවත් කිරීමට අවශ්‍ය කරන්නේ කාටද? මෙහිදී පැන නගින ප‍්‍රශ්නය වන්නේ, සිංහලයන්ගේ ඡුන්ද මිලියන 9.4 ක් නොසලකා හරිමින්, සුළු ජාතික ඡුන්ද 2.5 ක් සතුටු කිරීම සඳහා අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් ඇති කර ගත යුතුද යන්නයි. නීති ඇති කර ගත යුත්තේ බහුතරයේ අදහස් උදහස් අනුව ය. සුළුතරයේ අදහස් උදහස් අනුව නොවේ.’’

නීතිය ගැන මෙන්ම පැවිදි කටයුතු ගැනත් උගතෙකු වන පුද්ගලයෙකු, තමන්ගේ ප‍්‍රජාව නොවන වෙනත් ප‍්‍රජාවන් ගැන මෙතරම් හෑල්ලූවෙන් සිතීම කණගාටුවට කාරණයකි. කෙනෙකුගේ රට තුළ වෙසෙන වෙනත් ප‍්‍රජාවක් හෑල්ලූවට ලක් කිරීම, සමාජයීය වශයෙන් අතිශය පිළිකුල් සහගත ය. දේශපාලනික වශයෙන්, අතිශය ඔලමොට්ටල ය. ආර්ථික වශයෙන්ථ අතිශය ගොබ්බ ය. ‘‘විසම්මුතික ප‍්‍රකාශනයන් කලමනාකරණයේදී එවැනි එළැඹුමක් දකින්ට ලැබෙන්නේ, නූතන රාජ්‍යයේ ප‍්‍රභවය හඳුනා ගැනීමට අසමත්, එහි දර්ශනය, එහි ආයතන සහ එහි ආඥා වටහාගත නොහැකි, නියාලූ පුද්ගලයන්ගෙන් පමණි’’ යනුවෙන් එක් කීර්තිමත් නීතිවේදියෙකු කියා තිබේ. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ශක්තිය සහ සුන්දරත්වය රැුඳී පවතින්නේ එහි ඇති ඇලදොළ සහ කඳුහෙල්වල නොව, එහි වෙසෙන මිනිසුන් තුළ ය. ඒ මිනිසුන් බහු-වාර්ගික වන්නේය. බහු-ආගමික වන්නේය. බහු-භාෂාමය වන්නේය. යම් ජාතියක විචිත‍්‍රත්වය මැවෙන්නේ එයිනි.

මීට විසි එක් වසරකට පෙර, ෆීලික්ස් ඩයස් බණ්ඩාරනායක අනුස්මරණ දේශනයේදී මා ප‍්‍රකාශ කළ යමක්, අවාසනාවකට එදා මෙන්ම අදටත් වලංගු වන නිසා, නැවත මෙහි සටහන් කිරීමට කැමැත්තෙමි: ‘‘රටක වෙසෙන ජනතාවකගේ වැඩෙන අභිලාෂයන්ට ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය හරහා ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමට නොහැකි වන්නේ නම්, එම ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය අර්ථ විරහිත වන්නේය. උතුරු සහ නැගෙනහිර වෙසෙන සුළුතර ප‍්‍රජාවන් සැබෑ ස්වායත්ත භාවයක් වෙනුවෙන් නගා ඇති හඬ වේගවත් ය. පැහැදිළි ය. ඔවුන් ඉල්ලා සිටින්නේ අවකාශයයි: තමන් ද කොටසක් වන බහු-සංස්කෘතික රාජ්‍යයක් තුළ ඒ අවකාශය සඳහා ඔවුන්ට අයිතියක් තිබේ. මිනිස් පැවැත්මේ මූලික අංගය අනන්‍යතාව වන නිසා, තම තමන්ගේ අසමසම අනන්‍යතා ආරක්ෂා කෙරෙන ඒ අවකාශය ඔවුන්ට අවශ්‍ය කෙරේ. ස්වකීය භාෂා සහ ඉතිහාසයත්, ජනප‍්‍රවාද සහ කතාන්තරත්, ඔවුන් නොනසා පවත්වා ගන්නේ ඒ අවකාශය තුළයි. ප‍්‍රජාවක අනන්‍යතාව අනුලංඝනීයයි. අප කවුරුන් වන්නේ ද යන්න ප‍්‍රමාණවත් නොවේ. අප කවුරුන් වන්නේ ද යන්න පෙනෙන්ට තිබිය යුත්තේය. ඇසෙන්ට තිබිය යුත්තේය. ගෞරවයට පාත‍්‍ර විය යුත්තේය. ඒ මූලික අයිතිය, බලහත්කාරයෙන් හෝ වෙනත් ආකාරයකින් අහිමි කෙරෙන විට, ප‍්‍රජාවන් ඊට එරෙහිව අරගල කරනු ඇත. එය දිනා ගැනීම සඳහා සටන් කරනු ඇත. සුළුතර ප‍්‍රජාවක් සොයන මේ අවකාශය හෙට්ටු කළ හැක්කක් නොවේ. එබැවින් එය, ජනමත විචාරණයක් හෝ ජාතික එකඟත්වයක් හෝ සටන් විරාමයක් සමග වුව ගැට ගැසිය යුතු නැත. මේ සම්බන්ධයෙන්, නීතිය සහ සාමාන්‍ය බුද්ධියට අනුව අවශ්‍ය පියවර ගැනීම ආණ්ඩුවේ කාර්ය භාරය වන්නේය.’’

එබැවින්, පළාත් මට්ටමින් ආණ්ඩුකරණය පිළිබඳ මොන යම් එකඟත්වයන්ට පැමිණියත්, කේන්ද්‍රයේ බලය බෙදාහදා ගැනීමක් ද අතිශය වැදගත් වෙතැයි මට සිතේ. එය, කොළඹ වෙසෙන, දෙමළ ජනතාව නියෝජනය නොකරන, සී. කුමාරසූරියර් සහ කදිරගාමර් වැනි, තමන්ව පමණක් නියෝජනය කර ගන්නා පුද්ගලයන් ඇතුළත් කර ගැනීමෙන් කළ හැකි දෙයක් නොවේ. කේන්ද්‍රයේ බලය බෙදාහදා ගැනීම ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළම අඩංගු කළ යුත්තේය. මොන දේශපාලන පක්ෂයක් විසින් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවනු ලැබුවත්, අඩු වශයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වන සුළු ජාතික නියෝජිතයන් සංඛ්‍යාවට සමානුපාතික ප‍්‍රතිශතයක්වත්, කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ වෙනත් වාර්ගික ප‍්‍රජාවන් නියෝජනය කෙරෙන සේ සකස් විය යුතුය. ඒ ආකාරයෙන්, සුළුතර ප‍්‍රජාවන්ට, සංකේතීය නියෝජනයක් නොව, ව්‍යවස්ථාදායකය තුළ සේම ආණ්ඩුව තුළත්, සැබෑ නියෝජනයක් ව්‍යවස්ථාවෙන්ම සහතික වනු ඇත්තේය. එවිට ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනය සිදුවනු ඇත්තේ, විවිධ වාර්ගික ප‍්‍රජාවන් අතරේ ඇති වන පොදු සම්මුතියෙනි. අප රටේ පවතින බහු-සංස්කෘතිකත්වය අප භාර ගනු ලබන්නේ නම්, පිළිගනු ලබන්නේ නම් සහ එය අපට ආඩම්බරයට කාරණයක් වන්නේ නම්, අප කළ යුත්තේ එයයි. එසේ නොමැතිව, දේශපාලනික දේහයේ පිළිකාවක් සේ සලකා එය අකාමකා දැමීම නොවේ.

Comment (0) Hits: 490

පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් ආණ්ඩුව උගත යුතු පාඩම්

පළාත් පාලන මැතිවරණය විසින් දේශපාලනික තලය මත සිදු කරන ලද බලපෑම ඇදහිය නොහැකි, තීරණාත්මක එකකි. පුවත්පත් වාර්තා කරන අන්දමට, මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵල නිකුත් වීමත් සමග අගමැතිවරයා ඉල්ලා අස්විය යුතු යැයි ජනාධිපතිවරයා යෝජනා කොට තිබේ. එසේ වෙතත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ බහුතරයක් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ දිගටම අගමැති ධුරයේ සිටිය යුතු බව කියන අතර ඔහුගේ නායකත්වය කෙරෙහි සහයෝගය පළ කරති. පෞද්ගලික රූපවාහිනී නාලිකාවක් මගින් කරනු ලබන මාධ්‍ය සංදර්ශන හරහා මේ බල අරගලය තවත් උග‍්‍ර කරයි. නමුත් යථාර්ථය වන්නේ ජනාධිපතිවරයාට අගමැතිවරයාව ඉවත් කිරීමේ බලයක් නොතිබීම ය. 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය තුළින් ඒ අරභයා සීමාවන් පනවා තිබේ.

නීති විශාරදයන්ට අනුව, 19 ව්‍යවස්ථාව යටතේ විධායක ජනාධිපතිවරයාගේ වරණයන් බරපතල ලෙස සීමා කොට තිබේ. ජාතික ආණ්ඩුවේ අනාගත ගමන් මග තීරණය කිරීම සඳහා දේශපාලනික කමිටුවක් පත්කිරීම, කාගේ කාගේත් ලැජ්ජාව වසා ගැනීම සඳහා ඉලක්ක වන්නකි. මේ වසරේදී පළාත් සභා ඡන්දත් පැවැත්විය යුතුව ඇති තත්වයක් තුළ, අනාගත ඡන්දදායකයා කෙරෙහි ඕනෑම ආකාරයක තීරණාත්මක බලපෑමක් ඇති කිරීම සඳහා, පවතින තත්වයේ වෙනසක් සහ ආණ්ඩුව ගෙන යා යුත්තෙ කෙසේද යන්න අත්‍යාවශ්‍ය කාරණයක් බවට පත්කොට ඇත.

මහ වින්නැහිය

සමගි ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රධාන පාර්ශ්ව දෙක, එනම් එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය එක්ව, පො.ජ.පෙ. ට වඩා සියයට 1.5 ක වැඩි ඡන්ද ප‍්‍රතිශතයක් ලබාගෙන තිබීම (ආණ්ඩුව: සියයට 46.01 ක් හෙවත් මිලියන 5.093 ක් ද, පො.ජ.පෙ. සියයට 44.66 ක් හෙවත් මිලියන 4.941 ක් ලබාගෙන තිබීම) සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සහ දෙමළ ජාතික සන්ධානයත් ආණ්ඩු පෙරමුණ සමග එකට ගත් විට (2015 ජනවාරි 8 සඳහා සිටි සන්ධානය එකට ගත් විට), එම ප‍්‍රතිශතය සියයට 54 ක්ව තිබීම කෙසේ වෙතත්, පො.ජ.පෙ. අත්කරගෙන ඇත්තේ විශිෂ්ට ජයක් බව පිළිගත යුතුය. ඔවුන් ඒ ජයග‍්‍රහණය ලබා ගන්නේ අලූත් පක්ෂයක් වශයෙන් සහ මොනම ආකාරයක හෝ රාජ්‍ය අනුග‍්‍රහයක් නොලබමින් ය.

අනිත් අතට, එක්සත් ජාතික පක්ෂය පළාත් පාලන ආයතන 41 ක් ද, ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පළාත් පාලන ආයතන 10 ක් ද ජයග‍්‍රහණය කරද්දී, පො.ජ.පෙ. ආයතන 239 ක් දිනාගෙන තිබේ. කරුණු එසේ වුව ද, ආණ්ඩු පාර්ශ්ව දෙක එකට එක් වීමෙන් පළාත් පාලන ආයතන 100 කට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් මෙහෙයැවීමේ හැකියාව ආණ්ඩුවට ඇතැයි දැන් කියනු ලැබේ. මෙහිදී පැහැදිළිව පෙනෙන්ට ඇති කාරණය වන්නේ, වර්තමාන ආණ්ඩුවේ අවසාන වසර දෙකක කාලය තුළ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට පියවරක් ඉදිරියෙන් ගමන් කිරීමට තරම් වන දේශපාලනික විචක්ෂණ භාවය මේ ආණ්ඩුවට නැති බව ය. ආණ්ඩුවේ උපාය මාර්ග සහ උපායයන් තිබුණේ බාගෙට තැම්බූ ස්වරූපයකිනි. ඒ නිසා, මේ ඡන්දයේදී ප‍්‍රාදේශීය ප‍්‍රශ්නවලින් එහාට යමින්, ජාතික වැදගත්කමක් ඇති ප‍්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුව කටයුතු කළ ආකාරය විවේචනය කරන ඉසව්වකට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය පිළිපන්නේය. එහිදී මුල් තැන ගත් ප‍්‍රධාන ප‍්‍රශ්න තුනක් වුණේ, වර්ධනය වන ජීවන වියදම, දූෂණය සහ යටිතල සංවර්ධනයේ සීමිත බව ය.

ආණ්ඩුවේ අවධානය යොමු නොවූ තවත් ප‍්‍රබල විවේචනයක් වුණේ, බරපතල සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් කෙරෙන පරීක්ෂණ කඩිනම් නොකිරීම සහ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව මෙන්ම නීතිය හා සාමය අමාත්‍යාංශයත් අව-කළමනාකරණයට යට වීම ය.

පරිපාලනයේ අසාර්ථකත්වයන්

රාජ්‍ය සේවයට අදාළ ප‍්‍රශ්න නිරාකරණය නොකිරීම, පසුගිය වසර තුන තිස්සේම ඒ අර්බුදයේ ගිලී සිටීම, ගමනාගමනය, සෞඛ්‍ය සහ පෙට‍්‍රල් අර්බුදය ඇතුළු බල ශක්ති අංශයේ වෘත්තීය සමිති හසුරුවා ගැනීමට නොහැකි වීම, මහජනතාවට මහත් වධයක් වූ විරෝධතා සහ වැඩ වර්ජන පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි වීම, පාක්ෂිකයන්ට රැකියා ලබා දීමට අසමත් වීම, මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාවේ චූදිතයන්ට එරෙහිව තීරණාත්මක පියවර නොගැනීම, පැරෂුට්කාරයන්ට තැන දෙමින් පක්ෂයේ දැවැන්තයන්ව කොන් කිරීම, ලබමින් තිබූ යෝධ පාඩුව තවත් වැඩි කිරීමට වගකිව යුතු ශ‍්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවයේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට එරෙහිව පියවර නොගැනීම සහ යහපාලන ආණ්ඩුවෙන් කරන ලද යහපත් ක‍්‍රියා පවා ජනතාවට සන්නිවේදනය කිරීමට අසමත් වීම වැනි කරුණු, එක්සත් ජාතික පක්ෂය පසුගිය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ලබා ගත් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයෙන් සියයට 10 ක් නැති කර ගැනීමටත්, ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය එහි ඉතිහාසයේ පළමු වරට සියයට 15 ටත් අඩු ඡන්ද ප‍්‍රතිශතයකට පහළ වැටීමටත් හේතු විය. එබැවින්, එක්තරා මාධ්‍ය ආයතනයක් එක දිගටම අගමැතිවරයාට දිගට හරහට පහර දෙමින් සිටියද, මේ වින්නැහියට එක්සත් ජාතික පක්ෂයට පමණක් ඇඟිල්ල දිගු කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට පුළුවන් කමක් නැත.

 එසේම මහජනතාවත් අමතක නොකළ යුතු කාරණා කිහිපයක් තිබේ. ගිය වසරේ ජීවිත ගණනාවක් ද විනාශ කරමින් සොබාවික විපත් ගණනාවක්ම සිදු විය. ගොඩගැසී තිබූ ණය කන්දරාවත්, ආණ්ඩුවට ලෙහෙසියෙන් ගොඩ ඒමට නොහැකි තත්වයක් නිර්මාණය කොට තිබුණේය.

ඉදිරි මග

සහතික වශයෙන්ම, ආණ්ඩුවේ දෙපාර්ශ්වයටම සියල්ල අහිමි වී නැත. ඉදිරි මාස 24 කාලය තුළ ආණ්ඩුව පැහැදිළි ආර්ථික දැක්මක් සහිත ගමනක් යා යුතුව තිබේ. වාර්ගික එක්සත් භාවය සහ සහජීවනය සඳහා දිගටම කටයුතු කළ යුතුව තිබේ. දැරීමට සිදුව ඇති මහා ණය කන්දරාව ඉදිරියේ, වෙළඳපොළ කෙරෙහි සහනශීලීව බලන ලිබරල්වාදියෙකු සේ ජාත්‍යන්තරව සැලකෙන අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ දායකත්වය නැතිවම බැරි දෙයකි.

එබැවින් පොදු ආර්ථික වැඩපිළිවෙලක් සඳහා ජනාධිපතිවරයා අගමැතිවරයාට සහාය දිය යුතු අතර, ඒ ඔස්සේ මීට වඩා අඩු හානියකින් ජනතාව ඉදිරියට යාමට අවස්ථාවක් දෙදෙනාටම උදා කර ගත හැකි වන්නේය. එසේම මේ නායකයන් දෙන්නාම, තමන් කෙරෙහි කලකිරී සිටින ඡන්දදායකයාගේ ඉල්ලීම්වලට කන් දිය යුතු අතර ඔවුන්ගේ ප‍්‍රශ්නවලට ආමන්ත‍්‍රණය කළ යුතුව තිබේ.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයට පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන 106 ක් තිබේ. සරළ බහුතරයක් ලබා ගැනීමට ඔවුන්ට අඩුව තිබෙන්නේ ආසන හතකි. සුළුතර ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමටත්, තමන්ගේ ප‍්‍රතිපත්ති වඩාත් සාර්ථකව ක‍්‍රියාවට නැංවීමටත් ඔවුන්ට හැකියාව ඇත්තේය. කැබිනට් මණ්ඩලයේ ප‍්‍රධාන සංශෝධන ගණනාවක් සමග, නව උපාය මාර්ගයෙක් ඔස්සේ තවදුරටත් එක්සත් ආණ්ඩුව දිගටම පවත්වාගෙන යාමට අග‍්‍රාමාත්‍යවරයා අධිෂ්ඨාන කොට සිටීම යහපත් සංඥාවක් වන අතර මේ මොහොතේ රට ඉදිරියේ ඇති හොඳම තේරීම ද එය වන්නේය. අනිත් අතට, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ යම් පිරිසක් සමග ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම ගැන ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය මේ අවස්ථාවේ කතා කිරීම, ජනවාරි 8 ජනවරම අවසානයකට ළඟා කෙරෙන පැහැදිළි සංඥාවක් වන අතර අලූත් දේශපාලන පරිච්ඡ්දයක ඇරඹුවක් විය හැක්කේය.

දිනේෂ් වීරක්කොඩි

2018 පෙබරවාරි 16 වැනි දා ‘ඬේලි එෆ්.ටී.’ පුවත්පතේ පළවූ Lessons for Government from Recent LG Elections නැමැති ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය ‘යහපාලනය ලංකා’ අනුග‍්‍රහයෙනි

Comment (0) Hits: 39

අපි භාර ගත්තේ ණය උගුලකට හසු වුණු රටක්

ගරු අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා 2017 නොවැම්බර 30 වන දා
පාර්ලිමේන්තුව අමතා කළ විශේෂ ප්‍රකාශය

ගරු කතානායකතුමෙනි,

අපේ රටේ ව්‍යවස්ථානුකූලව මුල්‍ය පාලනය බාර පාර්ලිමේන්තුවටයි. ව්‍යවස්ථාවේ 148 වන ව්‍යවස්ථාවේ මෙසේ සඳහන් වෙනවා.
“රාජ්‍ය මූල්‍ය පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය පාර්ලිමේන්තුව සතු වන්නේය.”

ඒ නිසා බැඳුම්කර කොමිසමේ ඉල්ලීම පරිදි එහි ගොස්, කොමිසම හමුවේ මා සිදු කළ කරුණු පැහැදිලි කිරීම පිළිබඳව මේ ගරු සභාව වෙත දැනුම් දිය යුතු බව මගේ අදහසයි.

ගරු කතානායකතුමෙනි,

බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් සොයා බැලීම සඳහා පත් කර ඇති ජනාධිපති කොමිසමට සහය දක්වමින් අවශ්‍ය ඕනෑම කරුණු පැහැදිලි කිරීමක් කිරීමට මා සූදානම් බව මම මීට කලින් අවස්ථාවක දන්වා සිටියා. මා එසේ දන්වා සිටියේ කොමිසමෙහි සාක්‍ෂි සටහන් කරද්දී මගේ නම ද සඳහන් වූ නිසා මෙන්ම මහබැංකුව මගේ අමාත්‍යංශය යටතට ගැණෙන ආයතනයක් වන නිසයි.

ඒ අනුව කොමිසම කරුණු 20 ක් සම්බන්ධයෙන් මගෙන් පැහැදිලි කිරීම් ඉල්ලා සිටියා. ඉන් පසුව තවත් කරුණු 28 ක් සම්බන්ධව තොරතුරු විමසා සිටියා. මම ඒ සියල්ල සම්බන්ධව ලිඛිතව පිළිතුරු ලබා දුන්නා. මේ අතර මා දුන් පිළිතුරු කීපයක් ගැන වැඩිදුර කරුණු පැහැදිලි කර ගැනීමට අවශ්‍ය බව කොමිසම දන්වා සිටියා. ඒ අනුව නොවැම්බර මස 20 වන දා මම කොමිසම හමුවට ගොස් කරුණු පැහැදිලි කළා.

ගරු කතානායකතුමෙනි,

කොමිසමේ සාක්‍ෂි විභාගයේදී මෙතෙක් අනාවරණය නොවූ කරුණු කීපයක් පිළිබඳව කොමිසම හමුවේ කරුණු දැක්වීමට මට සිදු වුණා. ඒ, 2015 වසරේ අප ආණ්ඩුව බාර ගන්නා විට රටේ තිබූ මුල්‍ය තත්වයයි.

2014 වසර වන විට පැවැති මුළු විදේශ ණය ප්‍රමාණය රු. බිලියන 3,113 ක්. එය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 30% ක්. 2014 වසරේ පැවැති සමස්ථ ණය ප්‍රමාණය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 71.3% ක්. දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 10.4% ක් ණය ගෙවීමට වැය වුණා. රටේ තිබූ ආර්ථික තත්ත්වය අනුව රජයේ ආදායම ණය ගෙවීමටත් මදි වුණා. රජයේ වියදම් සඳහා තවත් ණය ගැනීමට සිදු වුණා.

2008 වසරේ සිට 2014 වසර දක්වා භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර නිකුතු විස්තර මා ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවෙන් ලබාගෙන තිබෙනවා. මෙම සෑම වසරකම බහුතරයක් නිකුත් කිරීම් සිදු කොට තිබෙන්නේ පුද්ගලික ඍජු නිකුත් කිරීම්. මෙහි කිසිම විනිවිදභාවයක් තිබිලා නැහැ.

මා මේ අවස්ථාවේ මවිසින් ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවෙන් ලබාගත් 2008 වසරේ සිට 2014 වසර දක්වා භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේ වාර්තාව සභාගත කරනවා. මෙම කාලය තුළ රුපියල් බිලියන පන්දහස් එකසිය හතලිස් හතක (රු. 5,147,751,210,000/-) ක බැඳුම්කර නිකුත් කර තිබෙන අතර ඉන් රුපියල් බිලියන හාරදහස් හත්සිය දෙකක (රු. 4,702,232,210,000/-) බැඳුම්කර නිකුත් කර තිබෙන්නේ පුද්ගලික ඍජු නිකුත් කිරීමේ ක්‍රමය යටතේයි. එනම් මෙම කාලය තුළ මුළු බැදුම්කර නිකුතුවලින් සියයට 90 කට වඩා වැඩි ප්‍රතිශතයක් නිකුත් කර තිබෙන්නේ පෞද්ගලික ඍජු බැඳුම්කර නිකුතු ක්‍රමය යටතේයි. මෙම කාලය තුළ අවස්ථා 84 ක දී පෞද්ගලික ඍජු නිකුත් කිරීම් ක්‍රමය යටතේ බැඳුම්කර නිකුත් කර තිබෙනවා. බැඳුම්කර වෙන්දේසි ක්‍රමය මඟින් නිකුත් කර ඇති බැඳුම්කර වටිනාකම රුපියල් බිලියන 435.5 ක් පමණයි. 2015 වසර තුළ දී පුද්ගලික ඍජු නිකුත් කිරීමේ ක්‍රමය යටතේ බැඳුම්කර නිකුත් කර තිබෙන්නේ අවස්ථා හතරක දී පමණයි. එහි වටිනාකම රුපියල් බිලියන 157.5 යි. දැනට නිකුත් කර ඇති භාණ්ඩාගාර බැඳුම්කර සඳහා 2017 සිට 2045 දක්වා ගෙවිය යුතු මුළු මුදල හා පොලිය පිළිබඳව පුරෝකථන වාර්තාවක් මා මහ බැංකුවෙන් ලබා ගත්තා. ඒ අනුව 2045 වන තෙක් බැඳුම්කර සඳහා රුපියල් බිලියන 4154 කුත්, පොලිය වශයෙන් රුපියල් බිලියන 3086 කුත් ගෙවීමට තිබෙනවා. නමුත් මෙම කාලය තුළ රජයට බැදුම්කර හරහා තවත් ණය ගන්න සිදු වෙනවා. ඒ සඳහා අනාගතයේ දැරීමට සිදුවන වියදම් මෙම පුරෝකථනයට ඇතුළත් වී නැහැ. එම මුදලත් එකතු වූ විට අති විශාල ණය මුදලක් ඉදිරියේ දී ගෙවීමට සිදු වෙනවා. මේවා ගෙවන්න වෙන්නේ මේ රටේ ජනතාවටයි.

2015 ජනවාරි මාසයේ දී අප බලයට පත්වීමෙන් අනතුරුව මාර්තු මාසයේ දී අප මේ බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම පිළිබඳව විමසීමක් කළා. එහිදී අපට පෙනී ගියේ මුදල් මණ්ඩලය විසින් පුද්ගලික සෘජු නිකුත් කිරීම් ක්‍රමය යටතේ බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම සඳහා කිසිදු තීරණයක් ගෙන නොමැති බවයි. මුදල් මණ්ඩලය තීරණය කොට තිබුණේ රජයේ මුදල් අවශ්‍යතාවය සඳහා කෙටි කාලීන විසඳුමක් ලෙස Captive මූලාශ්‍ර හරහා මුදල් සෙවීමයි. පුද්ගලික සෘජු නිකුත් කිරීම යටතේ විශාල වශයෙන් බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමට එමඟින් කිසිඳු අනුමැතියක් ලබා දී තිබුණේ නැහැ. උදාහරණයක් වශයෙන් සේවා නියුක්තිකයන්ගේ භාරකාර අරමුදල, සේවක අර්ථ සාධක අරමුදල හා ජාතික ඉතිරිකිරීමේ බැංකුව ආදී ආයතන මගින් බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමටයි එම තීරණ ගෙන තිබුණේ. මා එම මුදල් මණ්ඩලයේ තීරණ සභාගත කරනවා.

එසේ නම් සිදු වී ඇත්තේ කුමක්ද? මුදල් මණ්ඩල තීරණයක් නොමැතිව, විනිවිදභාවයකින් තොරව තමන්ට රිසි පරිදි පොලී අනුපාතයන් තීරණය කොට තමන්ට අභිමත ප්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන් වෙත ලබා දීමේ ක්‍රමවේදයක් දිගින් දිගටම ක්‍රියාත්මක වුණා. මෙය අවභාවිතයන් ගණනාවකට හේතු වුණා.
2015 වසරේ අප මෙම රජය බාර ගන්නා තෙක් ක්‍රියාත්මක වූ ක්‍රමය පිරමීඩ වංචාවකට සමානයි. ඇත්ත වශයෙන්ම විශාලම පිරමීඩ වංචාව මෙයයි. මේ ලබාගෙන තිබෙන ණය ප්‍රමාණය හා පොලිය ආපසු ගෙවීමට අපේ ආර්ථිකයට ශක්තියක් කරන්නට අපි 2025 දැක්ම ඉදිරියට ගෙන යනවා. මෙම ණය බර පැටවෙන්නේ මේ රටේ ජනතාවටයි.

ගරු කතානායකතුමනි,

දැනට ක්‍රියාත්මක වෙන බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම සම්බන්ධ ජනාධිපති කොමිසමේ වැඩ කටයුතු අවසන් වීමෙන් අනතුරුව 2008 – 2014 කාලය තුළ සිදු කර ඇති මේ මහා වංචාව පිළිබඳව සෙවීමට අප බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඊට අමතරව මෙම කාලය තුළ පාර්ලිමේන්තුවට නොදන්වා ලබාගත් ණය හා නිකුත් කළ බැදුම්කර පිළිබඳව පරීක්‍ෂා කිරීමට පාර්ලිමේන්තුවේ රාජ්‍ය මුදල් කමිටුවේ අවධානය යොමු කරවීමට අප බලාපොරොත්තු වෙනවා. එසේම, මෙම කාලය තුළ කොටස් වෙළෙදපොල තුළ සිදු වූ මහා වංචාවන් පිළිබදව ද සෙවීමට බලාපොරොත්තු වෙනවා.

මෙවැනි වංචනික ක්‍රමවේදයක් වෙනුවට විනිවිද පෙනෙන, විධිමත් ක්‍රමවේදයක් අවශ්‍ය බව අප කාගේත් පිළිගැනීමයි. ඒ නිසයි අපි විවෘත වෙන්දේසි ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවට තීරණය කළේ. මීට කලිනුත් විවෘත වෙන්දේසි සීමිත අවස්ථා කීපයකදී ක්‍රියාත්මක කර තියෙනවා. නමුත් ඒ අයුරින්ම ක්‍රියාත්මක කිරීමට වඩා විධිමත් හා විනිවිද පෙනෙන ක්‍රමවේදයක් සැකසීම අපේ අපේක්‍ෂාව වුණා. ඒ නිසා වෙන්දේසි ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කරන අතරතුරම එය වඩාත් විධිමත් කරලීම උදෙසා ජාත්‍යන්තර විශේෂඥ උපදෙස් ලබා ගැනීමට අප ක්‍රියා කළා. එක්සත් ජනපද භාණ්ඩාගාර විශේෂඥයෙක් අපට ඒ සඳහා සහය වෙනවා.

ගරු කතානායකතුමනි,

අප රජය දැනට ශක්තිමත් ආර්ථික සංවර්ධන වැඩපිළිවෙළක් සකස් කොට තිබෙනවා. ඉදිරියේදී සෑම දෙනාටම එහි ප්‍රතිලාභ හිමි වෙනවා. අපි 2015 වසරේ රජය බාර ගන්නා විට ආර්ථිකය ස්ථාවර මට්ටමක තිබුණේ නැහැ. නමුත් දැන් අපි යම් ස්ථාවරත්වයක් ගොඩනංවා තිබෙනවා. සංවර්ධන ව්‍යාපෘති සඳහා පුද්ගලික ආයෝජන ලබාගැනීමේ ශක්තිය අද අපට ලැබී තිබෙනවා. සංවර්ධන ව්‍යාපෘති සඳහා දිරිගැන්වීම් රාශියක් ලබාදී තිබෙනවා. අයවැය මගින් ව්‍යාපාර වැඩි දියුණු කිරීමේ වැඩපිළිවෙළවල් අප යෝජනා කර තිබෙනවා. මහනුවර සිට කොළඹහරහා හම්බන්තොට දක්වා විහිදුණු කර්මාන්ත හා සංචාරක සංවර්ධන කලාප තුළින් ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීමටත්, නව රැකියා බිහි කිරීමටත් අප බලාපොරොත්තු වෙනවා. GSP + සහනය ලැබීම හරහා දේශීය ව්‍යවසායකයන්ට වැඩි වශයෙන් විදේශ විනිමය ඉපැයීමට අවස්ථාව උදා වී තිබෙනවා. මෙසේ අපනයන වැඩි වීම හේතුවෙන් ආදායම වැඩි වෙනවා. මේ අනුව 2025 වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය සීඝ්‍රයෙන් වැඩි වීම නිසා ණය හා දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය අතර අනුපාතය අඩු වෙනවා. ඒ නිසා අපට මෙම ණය බර ගෙවීමට හැකි වෙනවා.

ගරු කතානායකතුමෙනි,

අප හැම විටම කටයුතු කළේ පාර්ලිමේන්තුවේ මුල්‍ය පාලනය ශක්තිමත් කරලීම උදෙසායි. රටේ මුල්‍ය තත්වය වාරානුකඣලව මම පාර්ලිමේන්තුවට වාර්තා කර තියෙනවා. මුල්‍ය පාලනය පිළිබඳ ගරු මන්ත්‍රීවරු විමසූ අවස්ථාවන්හිදී ඒ සියල්ලට මේ පාර්ලිමේන්තුවේ පිළිතුරු ලබා දී තියෙනවා.
අද මම මේ ප්‍රකාශය කරන්නේත් ඒ ප්‍රතිපත්තියම අනුගමනය කරමින්.

ගරු කතානායකතුමෙනි,

අප රජය බලයට පත්වූ පසු බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමට විනිවිඳභාවයෙන් යුතු ක්‍රමවේදයක් ඇති කළා. ඒ නිසා සෑම දෙයක්ම අපට පරීක්‍ෂා කරන්න පුලූවන්. ඒ නිසා බැඳුම්කර වංචාවක් පිළිබඳව චෝදනාවක් එල්ල වූ විගසම එය පරීක්‍ෂා කිරීමට ක්‍රමවේදයක් තිබුණා. අප විසින් පිටිපන කමිටුව පත් කළා. එම කමිටු වාර්තාව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර සාකච්ඡා කළා. එම වාර්තාව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට ද යොමු කළා. විපක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරයෙකු සභාපතිත්වය දරණ කෝප් කමිටුව හරහා ඒ පිළිබඳව පරීක්‍ෂා කළා. කෝප් කමිටු වාර්තාව ද පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළා. ඉන් පසුව ඒවා නීතිපතිවරයා වෙත යොමු කළා. ඉන් නොනැවතී තවදුරටත් කරුණු සොයා බැලීමට ජනාධිපති කොමිසමක් ද පත් කළා. එම කොමිසමේ වැඩ කටයුතුවලට අප රජයේ පූර්ණ සහාය ලබා දුන්නා. මා ඇතුලූ රජයේ අමාත්‍යවරුන් කමිටුව හමුවේ සාක්‍ෂි ලබා දුන්නා. ඉතිහාසයේ මේ ආකාරයට යම් සිද්ධියක් පිළිබඳව විමර්ශනය කිරීමක් සිදු වූයේ ප්‍රථම වතාවටයි. එවැනි තත්ත්වයක් කළින් තිබුණේ නැහැ. රාජපක්‍ෂ පාලන සමයේ මෙහෙම පරීක්‍ෂණ කළා නම් පරීක්‍ෂණ කරපු අයට යන්න වෙන්නේ ලසන්ත වික්‍රමතුංග යවපු පාරේ. අපියි මෙවැනි විනිවිදභාවයක් ඇති ක්‍රමවේදයක් ඇති කළේ.

මම හැමදාමත් කියන පරිදි, ජනාධිපතිතුමාත්, මමත් නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් නිර්මාණය කරලීම සඳහා කැපවී කටයුතු කරනවා. මෙය අපේ රටට අලූත් අත්දැකීමක්. සමහරුන්ට තේරුම් ගන්නට බැරි තරම් සංකීර්ණ ක්‍රියාවලියක්. අත්දැකීම ආගන්තුක නිසා අඩුපාඩු, වැරදීම් සිදු වෙන්නට පුළුවන්. ඒවා අපි සකස් කර ගනිමු.

නමුත් රාජපක්‍ෂ රෙජීමයේ දී මෙන් වැරදි අඩුපාඩු සියල්ල පාපිස්සට යට කර, නීතියේ ආධිපත්‍යය පාගා දමන්නට අප සූදානම් නැහැ. සමාජ සාධාරණත්වය වලලා දමන්නට අප සූදානම් නැහැ.

ජනවාරි 08 වනදා අප බාර ගත්තේ ණය උගුලකට හසු වුණු රටක්. නීතිය ක්‍රියාත්මක නොවුණු රටක්. දූෂණයෙන් හා වංචාවෙන් පිරුණු රටක්. රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදයෙන් බිය වැද්දුණු රටක්.

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාත්, මමත්, අපේ සම්මුතිවාදී රජයත් මේ තත්වය වෙනස් කරලීමේ මාර්ගයට අපේ රට අවතීර්ණ කර තියෙනවා. ඒ ගමන් මග කටුකයි. දුෂ්කරයි. බොරු වලවල්වල නොවැටී, මං මුලා නොවී, ඒ ගමන් මග ඉදිරියටම ගොස්, ශීලාචාර ආණ්ඩුවක්, සාධාරණ සමාජයක්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ශ්‍රී ලංකාවක් බිහිකරලීම සඳහා අප ඇපකැප වන බව අවසන් වශයෙන් සදහන් කරන්න කැමතියි.

 

Comment (0) Hits: 545

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අහිමි වූ පාරාදීසය පසුපස ඇති කතාව කුමක් ද? ජනවරම යනු කුමක් ද? පළාත් ආයතන ප‍්‍රමාණය ද, ඡන්ද ප‍්‍රමාණය ද?

මහින්ද රාජපක්ෂට පක්ෂපාතී පිරිස් විසින් අලූත් නමකින් පටන් ගත් ශ‍්‍රී ලංකා පොදු ජන පෙරමුණ පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී පළාත් පාලන ආයතන බහුතරයක් තුළ තනි පක්ෂයක් වශයෙන් වැඩිම ආසන සංඛ්‍යාවක් ලබා ගත් පක්ෂය බවට පත්වීමත් සමග විවිධ පක්ෂ සහ වර්ණවලට අයත් පිරිස් එම මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵල විග‍්‍රහ කරමින් විවිධ අදහස් පළ කරනු දක්නට ලැබුණි. ජයග‍්‍රහණය කළ පොදු ජන පෙරමුණ කියන පරිදි, මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනට සහ රනිල් වික‍්‍රමසිංහට තවදුරටත් පාලනය ගෙන යාමේ සදාචාරමය අයිතියක් නැති අතර, ජනතාවට අලූත් ආණ්ඩුවක් පත්කර ගැනීමට ඉඩ හරිමින් ඔවුන් විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසිරුවා හැරිය යුතුව තිබේ.

මේ අතර මංගල සමරවීර ඇමතිවරයා කියන්නේ, ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණට එරෙහිව ලැබූ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයේ සමස්තය, පො.ජ.පෙ. ලැබූ ඡුන්ද ප‍්‍රමාණයට වඩා වැඩි බව ය. එය ජාතික මට්ටමින් පමණක් නොව, බොහෝ ප‍්‍රදේශවල පළාත් මට්ටමින් ද සත්‍යයකි. ජන වරමක් ගැන කතා කරන්නේ නම්, මෙවර මැතිවරණයේදී පාවිච්චි කළ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයෙන් පො.ජ.පෙ. සියයට 45 ක් ලබාගෙන ඇති අතර, පො.ජ.පෙ. නොවන පක්ෂ සහ කණ්ඩායම් සියයට 55 ක් ලබාගෙන ඇත. බොහෝ පළාත් පාලන ආයතන තුළ තනි පක්ෂයක් වශයෙන් ජයග‍්‍රහණය කොට ඇති පො.ජ.පෙ. සහ තමිල් අරසුකච්චි, ශ‍්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රස් සහ ලංකා කම්කරු සංගමය වැනි කණ්ඩායම් කේවල බහුතරයක් ලබාගෙන නැති නිසා, එම ආයතන තුළ බලය පිහිටුවීම සඳහා අනෙක් පක්ෂවල සහ කණ්ඩායම්වල සහයෝගය ලබා ගැනීමට ඔවුන්ට සිදුව තිබේ.

අනුර කුමාර දිසානායක, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සහ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ පරාජයට හේතුව වශයෙන් දකින්නේ, පසු ගිය රජයේ නායකයන්ට එරෙහිව පැවති දූෂණ චෝදනා සම්බන්ධයෙන් පියවර ගැනීමට මේ රජය අපොහොසත් වීමයි. එයින් ඔහු අදහස් කරන්ට ඇත්තේ, හිටපු රජයේ දූෂිතයන්ට එරෙහිව මේ රජය පියවර නොගැනීම නිසා හිටපු රජය වෙනුවෙන්ම ජනතාව ඡන්දය පාවිච්චි කළ බවක් විය නොහැකිය. ඔහුගේ තර්කය වන්නේ, හිටපු දූෂිතයන්ට එරෙහිව පියවර නොගැනීම ගැන කළකිරුණු එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සහ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ඡන්දදායකයා ඡන්දය දීමට ගියේ නැති බව ය.

ඡන්ද ප‍්‍රතිඵලය ගැන කෙරෙන විග‍්‍රහයන් තමන්ගේ අච්චුවට දමා විග‍්‍රහ කිරීමට කෙනෙකු මොන තරම් පෙළඹෙන්නේද යන්න මනාව පෙන්වන අවස්ථාවක් වන්නේ, මේ පරාජය සයිටම් ප‍්‍රශ්නය අරභයා මේ ආණ්ඩුව අනුගමනය කළ පිළිවෙතේ ප‍්‍රතිවිපාකයක් වශයෙන් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය විසින් හඳුන්වනු ලැබීමයි. පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ පුබුදු ජාගොඩත් මෙවැනිම ප‍්‍රකාශයක් කර තිබේ. ඔහුට අනුව, පොහොට්ටුව වෙනුවෙන් පාවිච්චි කළ ඡන්දය, ආණ්ඩු වෙනසක් ඉල්ලා පාවිච්චි කළ ඡන්දයක් මිස, මහින්ද රාජපක්ෂ වෙනුවෙන් පාවිච්චි කළ ඡන්දයක් නොවේ ලූ. පොහොට්ටුවට ඡන්දය පාවිච්චි කළ ඡන්දදායකයන් ආණ්ඩු වෙනසක් අපේක්ෂා කළ බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. එහෙත් ඔවුන් ගිය වර ජනාධිපතිවරණයේදීත් ඡුන්දය ප‍්‍රකාශ කොට ඇත්තේ මෙලෙසින්ම ය. පළාත් පාලන ඡන්දයට මහින්ද රාජපක්ෂගේ බලපෑමක් නැතැයි කීම, කුහක කතාවක් නොවෙයි නම්, බොළඳ කතාවකි.

ප‍්‍රථම වරට ලංකාවේ ක‍්‍රියාවට නැංවුණු මේ මැතිවරණ ක‍්‍රමය සමාලෝචනයකට ලක්කළ යුතුව ඇතැයි, මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති මහින්ද දේශප‍්‍රිය ඇතුළු බොහෝ දෙනා දැන් කියති. එවැනි සමාලෝචනයක් ඉතා වැදගත් යැයි සිතෙන්නේ, එකිනෙක පක්ෂය ලබා ගත් සමස්ත ඡුන්ද ප‍්‍රමාණය සහ එකිනෙක පක්ෂය බලය හෙබවීමට යන පළාත් පාලන ආයතන සංඛ්‍යාව දෙස බැලීමේදී ය. අලූත් මැතිවරණ ක‍්‍රමය තුළ සමානුපාතික නියෝජනය හරි තිතට ලැබෙන්නේ යැයි මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපතිවරයා කීවද, මේ මැතිවරණයේදී එක් එක් පක්ෂය දිනාගෙන ඇති පළාත් පාලන ආයතන සංඛ්‍යාව දෙස බැලීමේදී යම් විකෘති සහගත බවක් පෙනෙන්ට ඇති බව කිව යුතුය.

උදාහරණයක් වශයෙන්, පො.ජ.පෙ. මෙවර සියයට 44.65 ක් හෙවත් 4,941,952 ක් ලබාගෙන පළාත් පාලන ආයතන 239 ක් ජයග‍්‍රහණය කොට ඇති අතර, සියයට 32.63 ක් හෙවත් 3,612,259 ක් ඡුන්ද ලබා ගත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ජය ගත හැකිව තිබෙන්නේ පළාත් පාලන ආයතන 41 ක් පමණි. එනම්, පො.ජ.පෙ. දිනා ඇති ආයතන සංඛ්‍යාවෙන් අඩක්වත් දිනා ගැනීමට ඊට හැකි වී නැත. එසේම, ආණ්ඩුව කරවන පක්ෂ දෙක වශයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය එක්ව ලබා ගත් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයත්, ඡන්ද ප‍්‍රතිශතයත්, පො.ජ.පෙ ලබා ගත් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයට සහ ප‍්‍රතිශතයට වඩා වැඩි වෙතත්, ඔවුන්ට ලබා ගත හැකිව තිබෙන ආයතන සංඛ්‍යාව වන්නේ 51 ක් පමණි. ඊට වඩා අඩු ඡන්ද ප‍්‍රතිශතයක් සහ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් ලබාගෙන ඇති පො.ජ.පෙ. ට, ආයතන 239 ක්ම ලැබී තිබේ.

එකිනෙක පක්ෂය ලබාගෙන ඇති ඡන්ද ප‍්‍රමාණය සහ ඡන්ද ප‍්‍රතිශතය අතර ඇති අනුපාතිකත්වයේ ඉහත කී නොපෑහීම සම්බන්ධයෙන් බලන විට, මහින්ද දේශප‍්‍රියගේ ප‍්‍රකාශයට වලංගු භාවයක් ලැබේ. එහෙත් ජනතාවගේ ඇස් ඉදිරියේ කැපී පෙනෙන්නේ දිනා ගන්නා පළාත් පාලන ආයතන සංඛ්‍යාව ය. දැන් උද්ගතව ඇති දේශපාලනික අර්බුදය උත්පාද වන්නේ එතැනිනි. 2015 දී මේ ආණ්ඩුව ලබා ගත් ජනවරම 2018 ඡුන්දයෙන් අවලංගු වී ඇතැයි කියමින් ආණ්ඩුවට ඉල්ලා අස්වන්නැයි පො.ජ.පෙ. කීම අපබ‍්‍රංසයකි. මන්ද යත්, පාලන බලය හොබවන පක්ෂ දෙකේ ඡන්ද ප‍්‍රමාණය තුළින් කියැවෙන්නේ වෙනත් කතාවක් වන බැවිනි. මේ මැතිවරණයේදී ආණ්ඩු බලය හොබවන එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ ශ‍්‍රී.ල.නි.ප/එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධාන පිළ 5,093,915 ක් ලබාගෙන සිටින විට පො.ජ.පෙ. ලබාගෙන ඇත්තේ ඡන්ද 4,941,952 ක් පමණි. ජන වරම අරුත් ගැන්වෙන්නේ යම් පක්ෂයකට බලය හෙබැවිය හැකි පළාත් පාලන ආයතන සංඛ්‍යාවෙන් නොව, යම් පක්ෂයකට ලැබී ඇති ඡන්ද සංඛ්‍යාවෙනි. කෙසේ වෙතත්, මේ තර්කය උඩ, එක්සත් ජාතික පක්ෂයට තනියෙන් ආණ්ඩුවක් ගෙන යාමට වරමක් ලැබී ඇත්තේ ද නැත.

මහින්ද රාජපක්ෂ වෙනුවෙන් පාවිච්චි කළ ඡන්ද ප‍්‍රමාණය, ජනාධිපතිවරණය සහ පසුගිය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සමග සැසඳීමේදී, මෙවර පහළ ගොස් ඇති බව, ආණ්ඩු පක්ෂයේ මැති ඇමතිවරු පෙන්වා දෙති. ඇත්ත, මහින්ද රාජපක්ෂ පිළ මෙවර ලබාගෙන ඇත්තේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේ දී මහින්ද රාජපක්ෂ ලබා ගත් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයට වඩා අඩු ඡුන්ද ප‍්‍රතිශතයකි. එහෙත්, පසුගිය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට සාපේක්ෂව එසේ කිව නොහැක. පසුගිය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ලබා ගත් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයට වඩා ලක්ෂ දෙකක පමණ වර්ධනයක් ඔහු සම්බන්ධයෙන් මෙවර පෙන්නුම් කරයි. අනිත් අතට, ආණ්ඩු බලය හොබවන පක්ෂ දෙක වශයෙන් එක්ව ලබාගෙන ඇති ඡන්ද ප‍්‍රමාණය සහ ප‍්‍රතිශතය, පො.ජ.පෙ. මෙවර ලබාගත් ප‍්‍රමාණයට සහ ප‍්‍රතිශතයට වඩා වැඩි වෙතත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයත්, ප‍්‍රතිශතයත් බරපතල පල්ලම් බැසීමකට ලක්ව තිබේ. එසේ වුණේ මන්ද යන්න තේරුම් ගැනීමට තවමත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය අසමත්ව ඇති බව පෙනේ.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ‘‘කට විතරයි, වැඩ නැහැ’’ ප‍්‍රතිපත්තිය ඔවුන්ගේ පසුබෑමේ ප‍්‍රධාන හේතුව වශයෙන් ගත හැකිය. පරණ පාලන තන්ත‍්‍රයේ දූෂිතයන්ට එරෙහිව බොරුවට හඬගෑම, එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයන් සෑහෙන ප‍්‍රමාණයක් එම පක්ෂයට ඡුන්දය දීමෙන් වළක්වාලන ලදි. එහෙත් ඔවුන් මහින්ද රාජපක්ෂට ඡන්දය පාවිච්චි කෙළේ නැත. තම පක්ෂය කෙරෙහි වන ඔවුන්ගේ කලකිරීම, හිටපු පාලකයන්ට එරෙහිව පියවර ගැනීම එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් වළක්වනු ලබන්නේය යන මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනගේ චෝදනාව ඉදිරියේ තවත් උග‍්‍ර වන්නට ඇත.

අපේ රටේ විශාල බුද්ධිමත් කොටසක් පසුගිය මැතිවරණවලදී එක්සත් ජාතික පක්ෂය සහ රාජපක්ෂ-විරෝධී කඳවුර සමග එකට සිටගත්හ. මේ ආණ්ඩුව දූෂණය දුරලමින් යහපාලනය ගෙන එනු ඇතැයි ඔවුහූ අපේක්ෂා කළහ. එහෙත් මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව යට ගැසීමට උත්සාහ කිරීමෙන් සහ ඒ හොරුන්ව ආරක්ෂා කිරීමට බැලීමෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය තම පාක්ෂිකයන් අතරේ පැවති විශ්වාසයත් බිඳ ගත්තේය.

පසුගිය රජයේ දූෂණ පිළිබඳ මතකය තවම ඇති නිසා මේ ඡුන්දදායකයන්ට අවසානයේ ඉතිරි වුණේ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට හෝ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට ඡන්දය පාවිච්චි කිරීමට හෝ ඡුන්දය නොදා සිටීමට සිදු වන තත්වයකි. සේවක අර්ථසාධක අරමුදලේ සල්ලි මේ බැඳුම්කර වංචාව හරහා ගසා කා ඇති බව තමාගේ දේශපාලනික විරුද්ධවාදීන් කීමට පටන් ගත් නිසා වතුකරේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ ඡන්දදායකයන් කෙරෙහි මෙම වංචාව මොන තරම් බලපෑවේ ද යන්න අමාත්‍ය පලනී දිගම්බරම් කීවේය.

ජනතාවගේ හදවත් තේරුම් ගැනීමට එක්සත් ජාතික පක්ෂයට නොහැකි වීම, ඔවුන්ගේ පරාජයට තවත් හේතුවක් විය. බලයට ආ සැණින්, ජීවන වියදම අඩු කිරීමේ ක‍්‍රමයක් වශයෙන් ප්ලේන් ටී එකේ සහ ආප්පයක මිල නියම කිරීමට තැත් කිරීමෙන් ඔවුන් පෙන්නුම් කෙළේ එය පොළොවේ පය ගසා නොසිටින පක්ෂයක් බව ය. ජනතාවට අවශ්‍ය වන්නේ කුමක් ද යන්න ගැන ඔවුන්ට වැටහීමක් නැති බව එයින් පෙන්නුම් කෙරුණි. වසර පහක දී රැකියා දස ලක්ෂයක් නිර්මාණය කිරීමට පොරොන්දු වූ ඔවුහූ පසු ගිය වසර තුනක කාලය තුළ රැුකියා 400,000 ක් සපයා ඇතැයි කීහ. එහෙත් මේ මුළු කාලය මුළුල්ලේ එක කර්මාන්ත ශාලාවක් හෝ වැඩබිමක් ඔවුන් විවෘත කොට නැත. මැතිවරණයක් සඳහා ප‍්‍රතිපත්ති එතරම් වැදගත් වන්නේ නැත. වැදගත් වන්නේ, ජනතාවට සෘජු බලපෑමක් ඇති යහපත් කටයුතු සිද්ධ වීම ය.

එම්. එස්. එම්. අයුබ්

2018 පෙබරවාරි 16 වැනි දා ‘ඬේලි මිරර්’ පුවත්පතේ පළවූ What's Behind UNP's Lost Paradise? What Does Mandate Mean? Councils or Votes? නැමැති ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය ‘යහපාලනය ලංකා’ අනුග‍්‍රහයෙනි

Comment (0) Hits: 89

ඝාතකයත් ඉලව් ගෙදර හඬා වැටෙන රටක් මේක

එමරල්ඞ් සමූහාණ්ඩුවට එරෙහි යුද්ධයට පක්ෂව අත් එසවී විශාල වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාවකින් සම්මත විය.”

”මොනවා! ඒ තරම් ඉක්මනින්, ඒ තරම් නොසැලකිල්ලෙන් යුද්ධයක් කරන්න තීන්දු කළා!”

”අයියෝ, ඒක හරිම නොවැදගත් යුද්ධයක් නෙ. ඒකට ඩොලර් අසූලක්ෂයක්වත් වියදම් වෙන්නෙ නෑ.”

”ඉතිං මිනිස්සු..?”

”ඩොලර් අසූලක්ෂයට මිනිස්සුත් ඇතුළත් කරලයි තියෙන්නෙ”

ඉහත උපුටනය ඇනටෝල් ෆ‍්‍රාන්ස්ගේ ”පෙන්ග්වින් දිවයින” කෘතියෙනි. ඇනටෝල් ෆ‍්‍රාන්ස් මේ ගෙනහැර පාන්නේ කුමක්ද? ඒ අන් කිසිවක් නොව අප නොපතන එහෙත් අපට අනිවාර්යයෙන් හිමි වීමට නියමිත ජීවිතය ය. නැතිනම් සාමය, සංහිඳියාව, මාතෘ භූමිය, දේශපේ‍්‍රමය ආදී විවිධ දවටනවල ඔතා අප වෙත එවන මූලික මිනිස් අයිතීන් අමු අමුවේ උල්ලංඝනය වන නිමේෂය ය.

සාම්ප‍්‍රදායික සහ ජනප‍්‍රිය වමට අදාළව නම් මේ ආකාරයෙන් මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය වන්නේ ධනපති පන්තිය අතින්ය. ඒ ඉරණමෙන් අත්මිදිය හැකි වන්නේ සමාජවාදී ක‍්‍රමයක් තුළ පමණය. ජාතිවාදී සහ ආගමික මූලධර්මවාදීන්ට අනුව ද ඔවුන්ගේ ජනතාවගේ මූලික අයිතීන් කඩ වන්නේ ඒ ඒ අවස්ථානුකූලව ඔවුන් නම් කරන සතුරු බාහිර අනෙක් ජාතිකත්වය හෝ ආගමිකයා අතින්ය. ඉතින් මූලික අයිතීන් රකින්න නම් ඔවුන්ව වහා විනාශ කළ යුතුය. ධනපති ආණ්ඩුවලට අදාළව නම් මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය වන්නේ ඒ ඒ මොහොතේ ඔවුන් පෙන්වන සතුරු බලවේග අතින්ය. ඒ සතුරු බලවේගවලින් මිනිසුන් මෙන්ම ඔවුන්ගේ අයිතීන් රකින එකම මුර දේවතාවා වනුයේ ඒ ආණ්ඩුවය.

ඉතින් දිනපතා පටන් කාලෙන් කාලෙට සමාජයෙන් වහා ඉවත් කළ යුතු නැතිනම් වහා වාෂ්ප කළ යුතු බාහිර සතුරෙක් ඔවුන් හමුවේ සිටින අතර සියලූ‍ කැපකිරීම් සිදුකර ඒ සතුරාගේ විනාශය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන්නට ජනතාවට සිදු වේ. ඒ මිස මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් අත්විඳින්නට ඔවුන්ට ලැබෙන්නේ ”අද නොවේ හෙට” තියරියටය. ඒ ”හෙට” සදාකාලික හෙටක්ම මිස ”අද” ක් වන්නේ නැත.

එහෙයින් ”ඩොලර් අසූලක්ෂයට මිනිස්සුත් ඇතුළත් කරලයි තියෙන්නෙ” යන්නෙහි අර්ථය වඩාත් වැදගත් වන්නේ ම මේ නිසාය. එනම් ඔය සියලූ‍ ව්‍යාපෘතිවල අපේ ඉරණම කලින් තීන්දු කර ඇති බව පළමුව තේරුම් ගෙන සිටීමය. දෙවනුව අප සතු විය යුතු මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් කොන්දේසි විරහිතව තහවුරු කරගත හැකි වන්නේ මේ එක එක ව්‍යාපෘතිවල සක‍්‍රිය හෝ අක‍්‍රිය හවුල්කරුවකු වීමෙන් නොව කොන්දේසි විරහිතව ඒ වෙනුවෙන් මැදිහත් වීමෙන් බව තේරුම් ගැනීමය. තෙවනුව මූලික මිනිස් අයිතීන් පිළිබඳ විෂයෙහි දී ආගමික, ජාතිකත්ව, සමාජ තත්ත්වය සහ රැකියාව, කුලය සහ පවුල ආදී කිසිවක් මත පදනම්ව වෙනස් කම් සිදු විය නොහැකි බව පිළිගැනීමය.

මේ කාරණය එකවර යමෙකුට තේරුම් ගැනීමට සමහර විට දුෂ්කර වන්නට පුළුවන. අප පහත පැහැදිලි කිරීම සිදු කරන්නේ ඒ අයගේ වැඩිදුර අවබෝධය පිණිසය.

මූලික මිනිස් අයිතීන්ට අදාළව තිබෙන සාම්ප‍්‍රදායික විශ්වාසය අනුව නම් මානව අයිතිවාසිකම් ව්‍යවස්ථානුකූල රැකවරණය සලසා දී ඇත්නම් ඒවා සුරක්ෂිතය. එනම් යම් මානව අයිතිවාසිකමක් නීතිමය අයිතියක් බවට පත් වනුයේ එය රටක මූලික අයිතිවාසිකම් (FR) ගණයට ඇතුළත් කිරීම මතය යන්නය. 72 ව්‍යවස්ථාවට වඩා 78 ව්‍යවස්ථාව ප‍්‍රගතිශීලී බව ඇතැමුන් පැවසුවේ සහ එය ශාස්ත‍්‍රාලීය අධ්‍යාපනයට පවා එක්කර පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට කටපාඩම් කරවූයේ එනිසාය. අනෙක් අතට 1948 දෙසැම්බර් මස 10 වන දින එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලයෙන් සම්මත මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප‍්‍රකාශනයට අත්සන් තැබීම ජයග‍්‍රහණයක් ලෙස සැලකූ අය ද විශ්වාස කළේ එය රටේ අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටිය හැකි නීතිමය අයිතිවාසිකම්වලට වඩා වැඩි දෙයක් කියාය.

මේ සාම්ප‍්‍රදායික විශ්වාසය සත්‍ය නම් 78 ව්‍යවස්ථාවේ III පරිච්ඡේදයේ සඳහන් මූලික අයිතීන් අප රට තුළ මිනිසුන් භුක්ති වින්දාද? සිතීමේ නිදහස, හෘද සාක්ෂියේ නිදහස සහ ආගමික නිදහස මෙරට මිනිසුන් භුක්ති වින්දාද? වධ හිංසාවලින් මේ රටේ මිනිසුන් නිදහස්ව සිටියාද? සර්ව සාධාරණත්වයේ අයිතියට මෙරට මිනිසුන් හිමිකම් කීවාද? අත්තනෝමතිකව සිරභාරයට ගැනීමෙන්, රඳවා ගැනීමෙන් සහ දඬුවම් කිරීම්වලින් මෙරට වැසියන් නිදහස් වූවාද? අතීතයට බලපාන දණ්ඩන නීති පැනවීමෙන් මිනිසුන් නිදහස් වූවාද? භාෂණයේ, රැස්වීමේ, සමාගමයේ, රැකියාවේ සහ යාම් ඊම් යනාදියේ නිදහස මිනිසුන් භුක්ති වින්දාද? මිනිසුන්ගේ තොරතුරු වෙත ප‍්‍රවේශ වීමේ අයිතිය සුරක්ෂිත වූවාද? මේ දේවල් යම් සීමා කිරීමකට ලක් වූවා නම් ඒ III පරිච්ඡේදයේ එන ”මූලික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සීමා” ප‍්‍රකාරව පමණයිද?

සැබැවින්ම මේවා යෝජිත නව ව්‍යවස්ථාව තුළ මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ දළ සිතියම සකස් කර ගන්නට පෙර අප නැවත කියවාගත යුතු කාරණාය. අපට අනුව නම් මේ රටේ මිනිසුන්ගේ මූලික මිනිස් අයිතීන් තිබුණේ ව්‍යවස්ථාවේ පිටු කිහිපයේ පමණය. ඒ මූලික අයිතීන් උල්ලංඝනය වූයේ ව්‍යවස්ථාවේ ”මූලික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සීමා” තුළ නොව බොහෝවිට එයින් පරිබාහිරවය. නැතිනම් ජනතාව ඉදිරියේ ජන සහභාගීත්වයෙන් මෙරට මූලික අයිතිවාසිකම් මහ දවාලේ උල්ලංඝනය වූ බව අප අදහසය.

මේ කාරණය බිම් මට්ටමේ මෙන්ම ඉහළ මට්ටමේ ද එක විට එක ලෙස සිදු විය. ඒ නිසාම යෝජිත නව ව්‍යවස්ථාවේ මූලික මිනිස් අයිතීන් සම්බන්ධව මේ මොහොතේ වචන යෝජනා එළිදක්වන්නට අප සූදානම් නැත. අපට අනුව ඒ දැන දැන කාලය කෑමක්ය.

අනෙක් අතට සමලිංගික සහ ගණිකා ආදී කොටස්වල අයිතිවාසිකම් හැර රැකෙනවා නම් සහ ලැබෙනවා නම් මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම්වල සියල්ලම පාහේ වචනවලින් ලෝකය පුරා මෙන්ම මෙරට 78 ව්‍යවස්ථාව තුළත් අඩංගුය. අවශ්‍යව ඇත්තේ ඒ සමහර අයිතිවාසිකම්වල වර්ධනයන් ලබා ගැනීම පමණය. ඒ නිසාම අප නව ව්‍යවස්ථාවට අදාළව අලූ‍ත් යෝජනා ගෙනැවිත් කාලය කා නොදමන අතර ඒ වෙනුවට මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් වෙනස් සිතීමක අවශ්‍යතාව ගෙනහැර දක්වන්නට අදහස් කරන්නෙමු.

ඊට කදිම නිදර්ශනයක් අපි ඔබට මෙසේ ගෙන එන්නෙමු.

වතුර ඉල්ලා පාරට බට රතුපස්වල ජනතාවට යුද හමුදාව වෙඩි තැබුවේ ජීව උණ්ඩ යොදා ගනිමින්ය. එදා එම යුද හමුදා වෙඩි තැබීමෙන් පුද්ගලයන් කිහිප දෙනකු මිය ගිය බව ද ඔබට මතක ඇත. ඊට දින කිහිපයකට පසුව සිදු වූ අපූරු සිදුවීම නම් එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ රතුපස්වල දී ඝාතනයට ලක් වූවන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් අරලියගහ මන්දිරයට කැඳවා ඔවුන්ගේ දුක අසමින් ඡායාරූපයකට ද පෙනී සිටීමය.

මෙය යමකුට සරල සහ ”මහින්දගේ හැටි තමයි ඒ, ඒ මහින්දගේ පොලිටිකල් එක” පන්නයේ පිළිතුරකින් හිත හදාගෙන අනෙකාගේ හිත හදන්නට ද හැකි සරල කරුණක් බවට තනුක කළ හැකිය. එහෙත් එය ඒ තරම්ම සරල නැත. මන්ද මේ සිදුවීම හරහා මූලික මිනිස් අයිතීන්ට අදාළව අපේ රටේ දුගී බව හොඳින්ම ප‍්‍රදර්ශනය වන නිසාය.

ඒ මෙසේය. යුද හමුදාවේ පමණක් නොව ත‍්‍රිවිධ හමුදාවටම අණදෙන ඉහළම ධුරය මෙරට ව්‍යවස්ථාපිත ආකාරයට සේනාධිනායක වන අතර එය විධායකය සතුය. ඒ අනුව මේ ඝාතනයට අදාළව පැහැදිලි පංගුවක් සේනාධිනායකයා ලෙස එවකට විධායකය නියෝජනය කළ මහින්දට ද හිමි විය යුතුය. වඩාත් ශිෂ්ට සමාජයේ නම් මේ සිදුවීමේ පළමු චුදිතයා වන්නේ අන් කිසිවකු නොව මහින්දය. එදා මහින්ද ළඟට ගිය අය වගේම මෙරට බහුතරයක් දෙනා හමුදාවට බැන්නා මිස ජීව උණ්ඩ යොදාගෙන යුක්තිසහගත විරෝධය පෑමක් මර්දනය කරන්නට අණ දුන්නේ කවුද? සිවිල් සිදුවීමක් පාලනය කරන්න හමුදාව ගෙන්විය යුතුද කියා ප‍්‍රශ්න කළේ නැත. කෙසේ හෝ ඒ ජවනිකාවේ අවසානය වූයේ මිනීමරුවා තමන් ඝාතනය කළ අයගේ ඉලව් ගෙදර ගොස් ” මාර වැඬේ.. මැරිලා නේද? මට හිතා ගන්නවත් බෑ.. බලන්නකෝ නේද? ඔයාලට දැන් දුක ඇති නේද?” පන්නයේ ප‍්‍රශ්න අසන ට‍්‍රැජි කොමඩියකින්ය.

සිදුවීමේ සැබෑ වගඋත්තරකරුවා ඉදිරියේ මුනිවත රැක රාත‍්‍රියේ දෙස් දෙවොල් තබන සමාජයකට, එය වඩාත් සුරක්ෂිත ජීවිතයක රහස බවට විශ්වාස කරන සමාජයක හැටි එසේය. ඉදින් ඒ වැනි සමාජයක මූලික මිනිස් අයිතීන් කියා දෙයක් තිබුණත් ඵලක් නැත.

බිම් මට්ටමේ දී මේ කාරණය අපට මෙසේ තවදුරටත් හඳුනා ගන්නට පුළුවන. ඒ පොදු ප‍්‍රවාහන සේවයකින් ගමන් පහසුකම සලසා ගන්නා අවස්ථාවක දී කොන්දොස්තරගෙන් බලූ‍ බැණුම් අසන මගීන් හරහාය. සමහර විට මේ මගියා මානව හිමිකම් ක‍්‍රියාකාරිකයකු වන්නට ද පුළුවන. නියමිත මුදල් ගෙවා නිදහසේ ප‍්‍රවාහන සේවාව ලැබීම තම අයිතියක් බව ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේ නැත. කොන්දොස්තරගෙන් බැණුම් අසන සාමාන්‍ය පුද්ගලයා මෙන්ම මානව හිමිකම් ක‍්‍රියාධරයා ද විශ්වාස කරන්නේ බස් රථයේ දී කොන්දොස්තරගෙන් මගියාගේ අයිතිවාසිකම් ඉල්ලා සිටීම අහක යන නයෙක් රෙද්ද අස්සේ දා ගැනීමක් ලෙසය. භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් මිලදී ගන්න යන අවස්ථාවේ සිට බදු ගෙවන ජනතාව ලෙස පොදු සේවාවක් ලබන අවස්ථාව දක්වා උල්ලංඝනය වන අයිතීන් ගැන සිතීම මේ කරුණ තවදුරටත් සනාථ කර ගන්නට ප‍්‍රමාණවත්ය.

අප මූලික අයිතිවාසිකම් ඕන කියා වචනයෙන් කීවත් එය අත්දැකීමක් කර ගන්නට තවම සූදානම් නැති වග එවිට ඔබට පෙනෙනු ඇත. එසේම එම තත්ත්වය අද වන විට හුදු පුද්ගල මැදිහත් වීමකින් ප‍්‍රතිසංස්කරණය කළ නොහැකි තරමට අප ජීවිතයේ අංගයක්ව ඇති බව ද දැන් ඔබට පෙනෙනවා ඇත. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් කියා දෙයක් පිළිබඳ පැවැත්ම අප විශ්වාස පද්ධතියෙන් පිටුවහල් කර ඇති නිසාය. ඉදින් මෙසේ හැසිරෙන සමාජයකට මූලික මිනිස් අයිතීන් කියන දේ වචනවලට සීමා වීම වළක්වා ගත නොහැකිය. ඒ වෙනුවෙන් තවත් නව යෝජනා කප්පරක් ගෙනාව ද ඵලක් නැත. ඒ නිසා අවශ්‍ය වනුයේ මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම්වලට අදාළව අප පලවා හැර තිබෙන විශ්වාසය යළි කැඳවීමය.

දරුණු ලෙස මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කරන තැනට රාජ්‍යය ගමන් කරන්නෙත් පසුකාලීනව ඒවා බන්දේශ්වර බවට පත් වන්නේත් මේ මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම්වලට අදාළව විශ්වාසය අප පිටුවහල් කර ඇති නිසාය. එනිසාම අද මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම්වලට අදාළ විශ්වාසය ශක්තිමත් කිරීම මෙන්ම එය විකෘතියෙන් මුදවා සමාජගත කිරීම මුළුමනින්ම දේශපාලන මැදිහත් වීමක් තුළ සිදු කරගත යුතුව ඇත. මීට අදාළ ”වමේ පංගුව” පිළිබඳ අප ලබන සතියේ අරුණැල්ලට ගෙන එන්නේ ඒ වෙනුවෙන්ය.

  • සංජය ලියනගේ
  •  උපුටා ගැනීම සත්හඩ පුවත්පත
Comment (0) Hits: 603

සභාග ආණ්ඩුවක නායකයන් දෙදෙනෙකුට වඩා සිටිය හැකියි - අගමැති

රටේ පවතින දේශපාලන තත්ත්වය පිළිබඳ කරුණු පැහැදිළි කිරීමේ විශේෂ මාධ්‍ය හමුවක් පසුගිය 16 වනදා අරලියගහ මන්දිරයේ පැවති අතර ඒ අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ප්‍රධානත්වයෙනි.

එම අවස්ථාව ආවරණය කිරීමට මහරාජා මාධ්‍ය ජාලය (සිරස-ශක්ති) වෙත ආරාධනා කර නොතිබූ අතර පහත දැක්වෙනේ ඊට සහභාගී වූ මාධ්‍ය අග්‍රාමාත්‍යවරයා වෙත යොමුකළ ප්‍රශ්න සහ ඊට අදාළව අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලබාදුන් පිළිතුරුය.

 ප්‍රශ්නය : ඔබ වසර 24 ක් එක්සත් ජාතික පක්ෂෙයේ නායකත්වය දරමින් සිටිනවා. නව නායකත්වයකට පක්ෂය භාරදීමට මෙය සුදුසුම කාලය යැයි ඔබතුමා සිතන්නේ නැද්ද?

පිළිතුර : මා මීට පෙරත් පැවසූ පරිදි පක්ෂයේ නව නායකත්ව පරපුරක් බිහි කිරීමට කටයුතු කරමින් සිටිනවා. ඒ පිළිබඳව අප දැන් සාකච්ඡා කරනවා. එම පරිවර්තනය පැය 24 කින් සිදු කිරීමට නොහැකි වුනත් අප ඒ පිළිබඳව කටයුතු කරනවා.

ප්‍රශ්නය : අගමැති ධූරයෙන් ඉවත් වන ලෙස ඔබට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය විසින් චෝදනා නගමින් සිටිනවා. ජනාධිපතිතුමාත් එම මතයේම සිටින බවයි ඔවුන් පවසන්නේ. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔබේ අදහස කුමක්ද?

පිළිතුර : මම බලාපොරොත්තු වන්නේ ව්‍යවස්ථාව අනුව ඉදිරියට කටයුතු කිරීමටයි.

ප්‍රශ්නය : එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ කණ්ඩායමක් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ කණ්ඩායමක් සමඟ එක්ව ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කිරීමට සූදානම් වන බවට තොරතුරු වාර්තා වී තිබෙනවා. ඒ පිළිබඳව ඔබතුමා දැනුවත්ද?

පිළිතුර: අළුත් ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා තමන්ට යම් යම් ආරාධනා ලැබුණු බව අපේ පක්ෂයේ කිහිපදෙනෙකු මා සමඟ පැවසුවා. නමුත් තමන් ඊට එකඟත්වයක් පල නොකල බවත් ඔවුන් පැවසුවා. ඊයේ දිනයේත් එක්සත් ජාතික පක්ෂ යේ සාමාජිකයන් රැස් වුණා. පසුගිය අඟහරුවාදා දිනයේත් බ්‍රහස්පතින්දා දිනයේත් අප රැස්වුණා. ඉදිරි දිනකදීත් පක්ෂ සාමාජිකයන් එකතු වී මෙම ආණ්ඩුව ඉදිරියට ගෙන යාම සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා කිරීමට නියමිතයි. නමුත් ඉවත් වීමක් පිළිබඳව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ කිසිවෙකුත් මා සමඟ සාකච්ඡා කර නැහැ. එක්සත් ජාතික පෙරමුණ ඇතුළු අනෙක් පක්ෂ නායකයන් සමඟත් මම කතා කළා. නමුත් එවැනි කරුණක් සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා වී නොමැති බවයි ඔවුන් මා සමඟ පැවසුවේ. සියලූ දෙනාම එක්වී ජාතික ආණ්ඩුව ඉදිරියට ගෙන යාමටයි බලාපොරොත්තු වන්නේ.

ප්‍රශ්නය : මෙම ඡන්ද ප්‍රථිපල හේතුවෙන් ඔබ ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්විය යුතු යැයි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ඇතැම් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් පවසනවා. ඔවුන් අතර දිගින් දිගටම සාකච්ඡා පැවැත්වෙමින් තියෙනවා. ඔබේ පක්ෂය තුළත් මේ වන විට විශාල සාකච්ඡා ඇති වෙමින් තිබෙනවා. අගමැති ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වීම පිළිබඳව ජනාධිපතිතුමා ඔබ සමග සාකච්ඡා කර තිබෙනවාද?

පිළිතුර : ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ යේ මතය මේ වන විට අපට ප්‍රකාශ කර තිබෙනවා. ජනාධිපතිතුමා එක්සත් ජාතික පෙරමුණේ නායකයන් සමඟද මේ වන විට සාකච්ඡා කර තිබෙනවා. ඒ වගේම එතුමා අද ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ පිරිසක් හමුවී සාකච්ඡා කරන බවද මට පැවසුවා.

ප්‍රශ්නය : ඔබතුමාට හිටපු ජනාධිපතිවරයා කතා කළාද?

පිළිතුර : පසුගිය සඳුදා දිනයේ ඔහු මට කතා කළා.

ප්‍රශ්නය : හිටපු ජනාධිපතිවරයා ඔබට දුරකතන ඇමතුමක් ලබාදෙමින් අගමැති ධූරයෙන් ඉවත් වන්නට එපා යැයි පැවසූ බව රාජිත සේනාරත්න ඇමතිවරයා පවසා තිබුණා. නමුත් පසුව හිටපු ජනාධිපතිවරයා පැවසුවේ එය අසත්‍යක් බවයි. ඔබට හිටපු ජනාධිපතිවරයා කතා කළ බව තහවුරු කළ හැකිද?

පිළිතුර : පසුගිය සඳුදා ඔහු මට කතා කළා. එතුමා එවිට සිටියේ පාර්ලිමේන්තුවේයි. මම අගමැති ධූරයෙන් ඉවත් වන බවට පාර්ලිමේන්තුවේ රාවයක් පැතිරී යන බව පැවසූ ඔහු එය සත්‍ය දැයි මගෙන් විමසුවා. එවැනි කිසිවක් නොමැති බවත් මම මේ මොහොතේත් අගමැති කාර්යාලයේ සිට රාජකාරි කටයුතු කිහිපයක් සිදු කරමින් සිටින බවත් මම ඔහුට පැවසුවා. ඉන්පසුව සිදු වුණේ තවත් තොරතුරු කිහිපයක් කතාබහ කිරීමයි.

ප්‍රශ්නය : හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමඟ යම් සබඳතාවක් පවත්වා ගෙන යමින් ඔහු ආරක්ෂාම කළා යැයි ඔබට දිගින් දිගටම චෝදනා එල්ල 20180216 171013වුණා.

පිළිතුර : මම කිසිවෙකුත් ආරක්ෂාද කරන්නේ නැහැ. මම මහින්ද රාජපක්ෂවත් ඉතා හොදින් හඳුනනවා. විවිධ කටයුතු සඳහා කතාබහ කිරීම හැර වෙනත් කිසිඳු සම්බන්ධතාවයක් නැහැ. මම විපක්ෂ නායක ලෙස කටයුතු කරන ලෙසත් අගමැති සහ සභානායක ලෙස කටයුතු කරන විටත් පාර්ලිමේන්තුවේ ඕනෑම මන්ත්‍රීවරයෙකුට මට කතා කිරීමේ හැකියාව තිබුණා.

ප්‍රශ්නය : ආණ්ඩුවේ සිටින එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මන්ත්‍රී කණ්ඩායම නව ආණ්ඩුවක් ඇති කිරීම සඳහා ජනාධිපතිවරයා සමඟ සාකච්ඡා කර ඇති බවත් වාර්තා වෙනවා. එම අභියෝගයට එක්සත් ජාතික පක්ෂ පාර්ශවය මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද?

පිළිතුර : අප සිටින්නේ මෙම ආණ්ඩුව ඉදිරියට ගෙන යෑමේ ස්ථාවරය තුලයි.

ප්‍රශ්නය : එක්සත් ජාතික පක්ෂයට පාර්ලිමේන්තුව තුළ බහුතරය නොමැති බවට විවිධ කතා බහ ඇති වෙමින් තිබෙනවා. ඒ අනුව ඔබතුමාට පාර්ලිමේන්තුව තුළ බහුතරය පෙන්වීමට හැකිද?

පිළිතුර : අප ඒ සම්බන්ධයෙන් ව්‍යවස්ථාව සහ සම්ප්‍රදාය අනුව කටයුතු කරනවා.

ප්‍රශ්නය : 19 වැනි සංශෝධනයට අනුව අගමැතිවරයා ඉවත් කළ හැකිද යන්න පිළිබඳව ජනාධිපතිතුමා නීතිපතිතුමාගේ උපදෙස් පතන බව ඒකාබද්ධ විපක්ෂඅය පවසා සිටියා.

පිළිතුර : අගමැතිවරයා ඉවත් විය යුතු අවස්ථා පිළිබඳව ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් කර තිබෙනවා. ආණ්ඩුවට විරුද්ධව විශ්වාසභංගයක් ගෙන ආ විට අයවැය පරාජයට පත් වූ විට ආදි අවස්ථාවල පමණයි අගමැතිවරයා ඉවත් කළ හැකි වෙන්නේ.

ප්‍රශ්නය : විශ්වාසභංගයක් ඉදිරිපත් කළොත් ඊට මුහුණ දීමට ඔබතුමා සූදානම් ද? ඊට අවශ්‍ය බහුතරය ඔබතුමා සතුව තිබෙනවාද? එක්සත් ජාතික පක්ෂ ය සතුව සිටින්නේ 106 ක පමණ මන්ත්‍රීවරුන් සංඛ්‍යාවක්.

පිළිතුර : අපට එය පාර්ලිමේන්තුවේදී විසදා ගැනීමට හැකියි.

ප්‍රශ්නය : මෙම සතිය තුළ ඉන්දීය, චීන සහ ඇමරිකානු තානාපතිවරුන් ඔබතුමාව මුණ ගැසුනා ඔවුන් ඔබ සමඟ සාකච්ඡා කළේ කුමක්ද?

පිළිතුර : නව චීන ඇමරිකානු සහ ඉන්දියානු තානාපතිවරුන් මම මුණ ගැසුණා. එමෙන්ම පසුගිය සතියේ බ්‍රිතාන්‍ය මහකොමසාරිස්වරයා හමුවී සාකච්ඡා කිරීමටද මට හැකි වුණා.

ප්‍රශ්නය : හොරු ඇල්ලීම සම්බන්ධයෙන් ඇතැම් ඇමතිවරුන්ගෙන් බලපෑම් ඇති වුණා යැයි චෝදනා එල්ල වුණා. තාජුඩීන් ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වරදකරුවන් ඇල්ලීම නැවැත්වීමට දුරකතන ඇමතුම් 61 ක් ලබා දුන්නා යැයි නියෝජ්ය අමාත්‍ය රන්ජන් රාමනායක මහතා පවසා සිටියා. මෙම තත්ත්වය ඉදිරියට වලක්වා ගන්නේ කෙසේද?

පිළිතුර : එවැනි බලපෑමක් ඇති වුනොත් අපට දැනුම් දෙන්න යැයි අපි පොලිසියට පවසා තිබෙනවා.

ප්‍රශ්නය : නමුත් ඇමතිවරුන් බලපෑම් කරන විට පොලිසිය එය පැවසීමට ඉදිරිපත් වන්නේ නැහැ. අගමැතිතුමා සහ ජනාධිපතිවරයාත් ඇතැම් විට බලපෑම් එල්ල කරනවා යැයි චෝදනා තිබුණා.

පිළිතුර : මම කිසිදු අවස්ථාවක පොලිසියට බලපෑම් කළේ නැහැ.

ප්‍රශ්නය : එසේ නම් ජනාධිපතිවරයා එලෙස බලපෑම් කර තිබෙනවාද?

පිළිතුර : මා දන්නා තරමින් ජනාධිපතිවරයාත් කිසිඳු අවස්ථාවක පොලිසියට එවැනි බලපෑමක් සිදු කර නැහැ.

ප්‍රශ්නය : අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනය පිළිබඳව මේ වන විට යම් එකගතාවයක් ඇතිව තිබෙනවාද? ඒ පිළිබදව අවසන් තීරණයක් ගැනීමට හැකි වන්නේ කවදාද?

පිළිතුර : අප ඒ සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා කරමින් සිටිනවා.

ප්‍රශ්නය : ජාතික ආණ්ඩු ගිවිසුම තවදුරටත් ක්‍රියාත්මක වෙනවාද?

පිළිතුර : ඔව්. පාර්ලිමේන්තුවේ යෝජනාව සම්මත කිරීමෙන් පසු එය ඉදිරියට ගෙන යා හැකියි.

ප්‍රශ්නය : ජාතික ආණ්ඩුව සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට විවිධ මත පල වෙනවා. ඔබතුමා ගනුලබන තීරණ ජනාධිපතිතුමා විසින් වලක්වනවා. ජනාධිපතුමා ගන්න තීරණවලට එක්සත් ජාතික පක්ෂපයේ විරෝධය එල්ල වෙනවා. ආණ්ඩුව ස්ථාවරව ඉදිරියට ගමන් නොකරන ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කරනවා. මෙම ජාතික ආණ්ඩුව දැන් ඇති යැයි ඔබට සිතෙන්නේ නැද්ද?

පිළිතුර : තීරණයක් ගැනීමේදි යම් ගැටලූ ඇති විය හැකියි. අර්බුද ඇතිවන්නේ තීරණ ක්‍රියාත්මක වීමෙද ඇතිවන ගැටලූ නිසායි. මෙය ප්‍රධාන පක්ෂ සහ අනෙකුත් සුළු පක්ෂ ගණනාවක් එකතු වී නිර්මාණය කර ආණ්ඩුවක් බව සිහි තබා ගත යුතුයි. එවැනි ආණ්ඩුවල මෙවැනි ප්‍රශ්න ඇති වීම සාමාන්‍යයි.

ප්‍රශ්නය : නායකයින් දෙදෙනෙක් සිටින විට ආණ්ඩුවේ ඉදිරි ගමන අඩාල වනවා යැයි ඔබ සිතන්නේ නැද්ද?

පිළිතුර : සභාග ආණ්ඩුවක නායකයන් දෙදෙනෙක් හෝ ඊට වැඩි සංඛ්‍යාවක් සිටිය හැකියි.

ප්‍රශ්නය : අයවැයට පක්ෂ වීම සදහා ටී එන් ඒ මන්ත්‍රීවරුනට කෝටි දෙකක මුදලක් ලබා දුන් බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සිවශක්ති ආනන්දන් පවසා තිබෙනවා. ඒ පිලිබඳව ඔබේ අදහස කුමක්ද?

පිළිතුර : එතරම් විශාල මුදලක් තිබෙනවා නම් අප එය මැතිවරණය සදහා වියදම් කරනවා. අප එලෙස මුදල් ලබා දී නැහැ.

ප්‍රශ්නය : මෙම සභාග ආණ්ඩුව නිසා ජනතාවට නිසි සේවක් කිරීමට නොහැකි වූ බව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේම මන්ත්‍රීවරුන් ප්‍රසිද්ධියේ මාධ්‍යට පැවසුවා. ඒ පිළිබඳ ඔබේ අදහස කුමක්ද?

පිළිතුර : තනි ආණ්ඩුවක් තිබුණා නම් මීට වඩා කාර්යක්ෂ‍ම ජනතාවට සේවය කිරීමට හැකියාව තිබෙන බවයි ඔවුන් පවසන්නේ. සභාග ආණ්ඩුවක් තුළ මෙවැනි ප්‍රශ්න ඇති වෙනවා.

ප්‍රශ්නය : එසේ නම් මේ ආකාරයට ඉදිරියට යෑමේ තේරුමක් නැහැ නේද?

පිළිතුර : ඉදිරි වසර දෙක තුළ අප ගත් තීරණ ඉක්මනින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. අප දැනට ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ග ඉදිරියේදී තවත් වේගවත් කිරීමට අප කටයුතු කරනවා. ගැටලූවක් ඇතිවුව හොත් එය විසදා ගන්නේ කෙසේදැයි අප ඉදිරියේදී සලකා බලනවා.

ප්‍රශ්නය : මහ බැංකු අධිපතිවරයා පත් කළේ ඔබයි. ඔහු සම්බන්ධයෙන් වගකියන බවත් ඔබ පවසා තිබෙනවා. මේ වන විට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන්න යැයි ඔහුට අධිකරණයෙන් දෙවන වතාවටත් දන්වා තිබෙනවා. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔබේ අදහස කුමක්ද?

පිළිතුර : මහ බැංකු අධිපතිවරයාගේ පත්කිරීමේ ගැටලූවක් නොමැති බව කොමිසම විසින් සඳහන් කර තිබෙනවා. නමුත් උසාවියට ඉදිරිපත් කිරීම මට අයිති කාර්යක් නොවේ. ඔහු මේ වන විට මහ බැංකුවේ සේවය කරන්නේ නැහැ. තනි පුද්ගලයෙකු ලෙස එම තීන්දු තීරණ ඔවුන් විසින් භාරගත යුතුයි.

ප්‍රශ්නය : පක්ෂ ය තුළ නව නායකත්වයක් ගොඩනැගිය යුතු යැයි ඔබතුමා ප්‍රකාශ කළා. එසේ නම් එළඹෙන ජනාධිපතිවරණයේදී එක්සත් ජාතික පක්ෂා ජනාධිපතිධූර අපේක්ෂකයා විය හැක්කේ කවුද?

පිළිතුර : ඒ පිළිබඳව තීරණය කරන්නේ පක්ෂපයයි.

ප්‍රශ්නය : ඉදිරියේදී ඔබතුමන් සමග මැතිවරණයකට ඉදිරිපත් වී ජයග්‍රහණය ලබා ගැනීම අපහසු යැයි පක්ෂේයේ ඇතැම් මන්ත්‍රීවරු අදහස් පල කරනවා. නව නායකයෙක් නව ප්‍රබෝධයක් පක්ෂයට ඇති විය යුතු යැයි ඔවුන් පවසනවා. ඒ පිළිබඳව ඔබේ මතය කුමක්ද?

පිළිතුර : 2014 දී පවතින ආණ්ඩුව බිඳ වැටුණ බව මා පැවසුවේ 2013 දීයි. නමුත් එහිදිත් ඇතැමුන් මගේ මතය විවේචනය කළා. දේශපාලන පක්ෂට තුළ එවැනි මත ඇති විය හැකියි.

ප්‍රශ්නය : ඔබව තනතුරෙන් ඉවත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ජනාධිපතිතුමා මේ වන විට නීතිපති උපදෙස් ඉල්ලා ඇති බව වාර්තා වෙනවා. ඒ පිළිබඳව ඔබේ මතය කුමක්ද?

පිළිතුර : මම ආණ්ඩුව ඉදිරියට ගෙන යනවා. ඒ සම්බන්ධයෙන් මගේ මතය එයයි.

ප්‍රශ්නය : ජනාධිපතිවරයා මේ ආකාරයට කටයුතු කරද්දීත් ඔබ ආණ්ඩුව ඉදිරියට ගෙන යාමට සූදානම්ද?

පිළිතුර : මම ව්‍යවස්ථාවට අනුව ආණ්ඩුව ඉදිරියට ගෙන යනවා.

ප්‍රශ්නය : මෙම දේශපාලන අවිනිශ්චිතභාවය තව කෙතරම් කාලයක් පවතිද? මේ වන විට රුපියලේ අගය පහත වැටී තිබෙනවා. ආර්ථිකය සම්බන්ධයෙන් විවිධ ගැටලූ මතු වී තිබෙනවා. කොටස් වෙළදපොල පහත ගොස් තිබෙනවා. මෙම අවිනිශ්චිතභාවය අවසන් වන්නේ කවදාද?

පිළිතුර : මේ සම්බන්ධයෙන් ඇතැමුන් විවිධ තොරතුරු විකෘති කරමින්ද වාර්තා කරනවා.

ප්‍රශ්නය : නමුත් රටක් ලෙස මෙම තත්ත්වය දිගින් දිගටම පැවතීම සුදුසු නැහැ නේද?

පිළිතුර : මාධ්‍යවේදීන් ලෙස ඔබලා වාර්තාකරන බොහෝ දේත් රටට හිතකර වන්නේ නැහැ. රටට ඊටත් වඩා ප්‍රශ්න ගණනාවක් තිබෙනවා. ඒ නිසා අප ගැටලූ විසදා ගනිමින් ඉදිරියට යනවා.

Comment (0) Hits: 130

ආර්ථික ඝාතකයන්ගේ මැදමුලන පංගුව

”අරාබියේ තියනවා ජනප‍්‍රිය කියමනක්. ඒ ලිංගික ක‍්‍රියාවලිය නිසා රෝග දෙකක් බෝ වෙනවා. එක් රෝග යක් පවුල්වාදය, අනෙක ඒඞ්ස්. මේ රටේ දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රය ගම පවුල ගොඩනඟන්න ගිය මේ ක‍්‍රියාවලිය නිසා රටේ ආර්ථිකයට ඒඞ්ස් හැදුනා. ඒ නිසා රට පිම්මක් පනින්න නම් ආර්ථිකයට වැලඳී ඇති ඒඞ්ස් සුව කළ යුතු බවය.”

මේ උපුටා ගැනීම අප සිදු කළේ පසුගිය 11 වනදා අයවැය විවාදයට එක්වෙමින් මහා නගර සහ බස්නාහිර සංවර්ධන අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික රණවක සිදු කළ කතාවෙන්ය. එහි දී අමාත්‍යවරයා පෙන්වා දුන්නේ පවුල්වාදය සහ ගමට සලකන්න සිදු කළ මජර දේශපාලනය හැසිරීම හේතුවෙන් රටේ ආර්ථිකය ඒඞ්ස් ආසාදිතයකු වැන්නකුගේ තත්ත්වයට පත්ව ඇති බවය. කෙසේ වුවත් 2018 අයවැය සම්බන්ධව අදහස් දැක්වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් අතුරින් සැලකිය යුතු වැදගත් කාරණා රැසක් අමාත්‍යවරයාගේ කතාවෙහි තිබු බව අපගේද අදහසය.

අයවැය සම්බන්ධ විවාදයක දී බොහෝ දෙනෙකු අයවැය ලේඛනයේ මතුපිට දකින්නට ඇති කාරණා කෙරෙහි උනන්දු වූ නමුත් පාඨලී අමාත්‍යවරයාගේ කතාවේ වූ විශේෂත්වය වූයේ ඔහු අයවැය මෙන්ම ආර්ථික අර්බුදයේ නියම මුල් ස්පර්ශ කිරීම කෙරෙහි දැක් වූ අවධානයයි.

සැබවින්ම මෙරට ආර්ථික අර්බුදයට අදාළව බොහෝ දෙනෙකු අවධානය යොමු කරන්නේ ණය අර්බුදය ආර්ථික අර්බුදයට හේතුව ලෙස සලකමින්ය. එහෙත් එය මුළුමනින්ම නිවැරදි විග‍්‍රහයක් නොවේය. ණය අර්බුදය කියන්නේ පවතින අර්බුදයේ ප‍්‍රකාශනය. ආර්ථික අර්බුදයේ සැබෑ මුල් ඇත්තේ රාජ්‍ය වියදම සහ ආදායම අතර පරතරය දරාගත නොහැකි මට්ටමකට පත්වීමය. එම තත්ත්වය අඛණ්ඩව වර්ධනය වීමක් පෙන්නුම් කිරීම තුළ ය.

ඒ අනුව පවතින ආර්ථික අර්බුදය නිවැරදිව අල්ලගත්තා වන්නේ සහ ඊට නිවැරදිව විසඳුමක් සැපයුවා වන්නේ රාජ්‍ය ආදායම් සහ වියදම් අතර පරතරය පියවා ගැනීමට අයවැය කොතරම් දුරට මෙහෙයවූවා ද යන්න මතය. රජයේ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිය ක‍්‍රියාවේ යොදවන්නට අයවැය යෝජනා කොතරම් දායක වන්නේද යන්න මතය. 2018 අයවැය තුළ දක්නට ඇති වැදගත්ම කාරණය වන්නේ ද මෙයයි. පාඨලී අමාත්‍යවරයා මෙම කලාපය ඉතා නිවැරදිව මතුකර දක්වන අතර එහි දී, අයවැය හරහා කිසියම් දුරකට රටේ රාජ්‍ය අදායම වැඩි කර ගැනීම, ප‍්‍රාථමික ශේෂය දශක ගණනාවකට පසුව ධනාත්මකව පරිවර්තනය කර ගැනීමේ වැදගත් කම සහ සමස්ත අයවැය හිඟය කිසියම් දුරකට පාලනය කර ගැනීමත්, පැවති විෂම සංවර්ධන ප‍්‍රතිපත්තිය හමුවේ කොතරම් දියුණු ආර්ථික පිළිවෙතක් වුවත් ක‍්‍රියාවේ යෙදවීමේ ඇති අපහසුව යනාදී කාරණා විශේෂය.

බදු ප‍්‍රතිපත්තියේ වෙනස

පාඨලී අමාත්‍යවරයා මතුකර දැක්වූ ආකාරයට රාජ්‍ය ආදායම වැඩි කර ගැනීම වෙනුවෙන් රජයේ බදු ප‍්‍රතිපත්තියේ සිදු කිරීමට යෝජිත ව්‍යුහාත්මක ප‍්‍රතිසංස්කරණ තීරණාත්මක බලපෑමක් සිදු කරයි. ඊට නිදර්ශන ලෙස පාඨලී අමාත්‍යවරයා පෙන්වා දුන්නේ 2014 දී මුළු බදු අදායම බිලියන 1050ක් වූ අතර 2018 දී යෝජිත බදු අදායම බිලියන 2034ක් ලෙස වසර 3 වැනි කෙටි කාලයක් ඇතුළත ආණ්ඩුවේ රාජ්‍ය අදායම දෙගුණ කර ගැනීමට ක‍්‍රියා කිරීම විශිෂ්ට ප‍්‍රවේශයක් ලෙසය.

සැබවින්ම 2006 වසර වන විට මෙරට රාජ්‍ය බදු ආදායම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප‍්‍රතිශතයක් ලෙස 17.3%ක් ලෙස පැවතියත් 2014 වසර අවසානය වන විට එය සටහන් වුයේ 11.6%ක් වශයෙන්ය. ඒ අනුව දේශපේ‍්‍රමී ආර්ථිකය ගැන අද නන්දොඩවන මැදමුලන කල්ලිය ඉතා පැහැදිලිව පවතින ආර්ථික අර්බුදයට පාර කැපූ බව පැහැදිලිය. ඉතිහාසය තුළ අනුක‍්‍රමයෙන් පහළ ගිය බදු අදායම ඉහළ මට්ටමකට ගෙන ඒම සහ ඒ වෙනුවෙන් නව දේශීය ආදායම් බදු පනත ඉතා වැදගත් කටයුත්තක් ලෙස සිහිපත් කළයුතු වන්නේද මෙතනදීය. ඒ බව පාඨලී අමාත්‍යවරයා සිය අයවැය විවාදයේ දී කරුණු දක්වමින් පෙන්වා දුන්නේ, රාජ්‍ය බදු අදායම ශක් තිමත් කර ගැනීමට මෙවර අයවැය හරහා ගෙන ඇති ප‍්‍රවේශය හරහා 2014 වසරට සාපේක්ෂව දෙගුණයකින් වැඩිකර ගැනීමට හැකියාව ලැබී ඇති බව පෙන්වා දෙමින්ය. එසේම 2020 පමණ වන විට රජයේ ඉලක්කය වන සෘජු බදු හා වක‍්‍ර බදු අදායම 40%,60% බවට පත් කර ගැනීම තුළින් සාමාන්‍ය ජනතාව මත පැටවී තිබෙන වක‍්‍ර බදු අවම කර ගැනීමට හැකි බව ද අමාත්‍යවරයා පෙන්වා දුන්නේය.

පවතින බදු ක‍්‍රමය තුළ සෘජු හා වක‍්‍ර බදු ආදායම පිළිවෙලින් 18% - 82% වන අතර සාමාන්‍ය ජනතාව මත බර තැබූ ප‍්‍රතිපත්තියක් බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත. ඒ තුළ අත්‍යාවශ්‍ය භාණ්ඩ සහ වැඩි පරිභෝජනයක් ඇති භාණ්ඩ වෙත පනවන වක‍්‍ර බදු හරහා පැවති රජයන් සිය බදු ආදායම තර කර ගත්තා මිස සෘජු බදු ප‍්‍රතිශතය ඉහළ දමා ගැනීම වෙනුවෙන් මැදිහත් වුයේ නැති තරම්ය. ඒ තුළ සිදු වූයේ සෘජු බදු ගෙවීම පැහැර හරින්නන් වැඩිවීම සහ ජනතාව මත පැටවෙන බදු බර අඛණ්ඩව වැඩිවීම පමණය. ජනතාව යන්තමින් හෝ සහනයක් ලැබුවේ මැතිවරණ ඉලක්ක කර ඉදිරිපත් කළ සම්ප‍්‍රදායික අයවැයක් හමුවේ තාවකාලිකව සිදු කළ භාණ්ඩ හා සේවා කිහිපයක බදු පහළ දැමීමේ දී පමණය. එහෙත් ඒ පරණ සෙල්ලම තාවකාලිකව ජනතාවට සහනයක් ගෙනාවත් රාජ්‍ය අදායම අඛණ්ඩව පහළ යවමින් ජනතාව පීඩනයට පත්වන වක‍්‍ර බදු වැඩිවීම ලෙස ක‍්‍රියාත්මක විය.

මේ ආකාරයට රාජ්‍ය බදු ආදායම අඛණ්ඩව දුර්වලවීම සඳහා පැවති පාලන සිදු කළේ රජයේ එදිනෙදා වියදම් පියවා ගැනීමටත් ණය ලබා ගැනීමය. එම කටයුත්ත ඉතිහාසයේ පෙර නොවූවිරූ ලෙස සහ වඩාත් අත්තනෝමතික ලෙස සිදු කළේ මැදමුලන පාලන සමයේදී ය. එම 2005-2014 කාලය තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ සමස්ථ රාජ්‍ය ණයබරතාව 233% කින් ඉහළ ගිය අතර එනම් රුපියල් බිලියන 7391ක් දක්වා රාජ්‍ය ණයබර වර්ධනය විය. මේ කතාව කොතරම් අවධාරණය කර දැක්වුවත් මැදමුලන චෞර පවුල නොමැතිව ඇවිදින්න හෝ නැගිටින්න නොහැකි අය කීවේ ඒ කතා සියල්ල දේශපාලන මඩ කියාය.

කෙසේ වුවත් දැන් වන විට අර්බුදය දත් විලිස්සන්නට ගෙන ඇති නිසා විවිධ සළුවලින් වසං කරගෙන සිටි සැබෑ නිරුවත එළියට පැමිණ ඇත. නැතිනම් දැන් එළැඹ තිබෙන්නේ මැදමුලන පව් වලට සමස්ත ජනතාවක් වන්දි ගෙවන මොහොතය. ඒ බව ද පාඨලී අමාත්‍යවරයා අයවැය විවාදය තුළ තර්කානුකුලව පෙන්වා දුන්නේය. ඒ අනුව 2018 වසරේ රජයේ සමස්ත වියදම බිලියන 4079 ක් වන විට මුලික ණය කොටස් ගෙවීමට බිලියන 1150ක් හා පොලිය ගෙවීම සඳහා බිලියන 820 ක් පමණ වෙන්කරන්නට රජයට සිදුව ඇත. ඒ අනුව 2018 වසර සඳහා පමණක් සමස්ත ණය ගෙවීමට බිලියන 1970ක් අවශ්‍යව තිබේ. මෙය ඉතා විශාල මුදලක් වන අතර එම ප‍්‍රමාණය ජනගහනයෙන් බෙදූ විට සැම පුරවැසියෙකුම රුපියල් ලක්ෂයකට ආසන්න මුදලක් ලබන වසර ණය ගෙවීම සදහා වැය කිරීමට සිදු වෙයි. එයින් රුපියල් 85,000 ක් පමණ රාජපක්ෂ පාලනය විසින් ගනු ලැබූ ණය ගෙවීමට යෙදවිය යුතු මුදල්ය. මැදමුලන චෞර පවුල් පාලනය මේ ණය කන්ද ගැන නිතර කියා සිටියේ රටේ සංවර්ධනයට අදාළ ණය ලබාගත් බවය. එහෙත් මේ වන විට ඉතා පැහැදිලිව හෙළිවී ඇති සත්‍ය වන්නේ ලබන වසරේ ගෙවීමට තිබෙන ණය සංවර්ධනය උදෙසා ලබා ගත් ණයම නොවන බවය. ගෙවීමට නියමිත සමස්ත ණය වාරිකයෙන් 84%ක් වෙන් කරන්නට සිදුව ඇත්තේ 2008, 2009 කාලය තුළ කරන ලද මහා පරිමාණයේ බැ`දුම්කර නිකුතුන් කල්පිරෙන බැවින් ඒවා පියවීමටය. ඒ අනුව 2018 වසරේ රුපියල් බිලියන 1970ක් අප ගෙවන විට පෙරලා රුපියල් බිලියන 1900ක් ණයට ගැනීමට රටට සිදුව ඇත.

ඒ අනුව රටේ ආර්ථිකය ඉතිහාසයේ අතිශය දුෂ්කරම කාලපරිච්ඡ්දය ගෙවමින් සිටින බව ද පැහැදිලිය. පාඨලී අමාත්‍යවරයා සිය අයවැය කතාවේ දැක්වූ ලෙස සෑම පුරවැසියෙකුම රුපියල් ලක්ෂයක් බැගින් දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව ණය ගෙවීමට දායක වන විට පෙරලා තවත් රුපියල් ලක්ෂයකින් ණයකාරයකු බවට පත්වෙමින් ඇත. සැබවින්ම මෙවැනි ඉරණමක් දක්වා රටේ ආර්ථිකය ගමන් කළ හේතුව කුමක්ද? රටේ කොතරම් දියුණු ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් වෙත ගමන් කරවන්නට සැලසුම් සකස් කළත් එය අතිශය දුෂ්කර කටයුත්තක් බවට පත්වන්නේ කෙසේද?

විෂම සංවර්ධනය

සැබවින්ම ඊට හේතු වූයේ අන් කිසිවක් නොව මැදමුලන චෞර පවුලේ හීනමානය මැකීම වෙනුවෙන් දියත් කළ විෂම සංවර්ධනයයි. කවුරු කොතරම් අකමැති වුවත්, කාට කෙතරම් තිත්ත වුවත් ඇත්ත කතාව එය නම් කරන්නට දෙයක් නැත. පාඨලී අමාත්‍යවරයා ඉතා පැහැදිළිව දැක්වූ ආකාරයට පැවති පාලනය ආර්ථිකයේ වර්ධනය වෙනුවෙන් ජාතික අභිලාෂ මුදුන්පමුණුවා ගැනීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේ නැත. ඒ බව සනාථ කරන වැදගත් නිදර්ශන දෙකක් පාඨලී අමාත්‍යවරයාගේ අය වැය කතාවේ තිබිණ. එයින් එක් නිදර්ශනයක් වන්නේ කොළඹ වරාය සංවර්ධනය කිරීම පසෙක තබා සියල්ලට පළමුව හම්බන්තොට වරායක් ඉදිකිරීම වෙනුවෙන් ණය ලබා ගැනීමය. එහි දී ආර්ථික සංවර්ධනයට අදාළ ජාතික අභිලාෂය වුයේ කොළඹ වරායේ නැගෙනගිර සහ බටහිර පර්යන්ත කඩිනමින් සංවර්ධනය කර මතුව එන නාවුක ඉල්ලූමට සරිලන ලෙස වරායේ ධාරිතාව පුළුල් කිරීමය. එහෙත් එය නිසි වෙලාවට සිදු වූයේ නැත. ඒ වෙනුවට සිදුවූ අනෙක් කාර්ය වූයේ සංවර්ධනය කළ කොළඹ වරායේ දකුණු ජැටිය චයිනා පෝර්ට් සමාගමට ලබා දී වරාය අධිකාරිය අන්ත අසරණ කර දැමීමය. ඒ සමඟ හම්බන්තොට වරායට අපේක්ෂා කළ ආකාරයට නැව් නොපැමිණීම හේතුවෙන් එම වරායේ පාඩුව දරන්නට වරාය අධිකාරියට සිදුවීමය.
මීට අදාළ අනෙක් නිදර්ශනය වන්නේ කටුනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ කාලීන සංවර්ධනයට ලක් නොකිරීමය. ඒ වෙනුවට සිදු වූයේ මත්තලට නව ගුවන් තොටුපළක් ඉදිකිරීම සහ ඒ වෙනුවෙන් නැවත අතිවිශාල ණයක් ගැනීමය. සැබවින්ම ගුවන් පරිවහණය සංවර්ධනය කිරීමට අදාළව එරට ජාතික අභිලාෂය සකස්ව තිබුණේ කටුනායකට දෙවැනි ගුවන් පථයක් ලබාදීමය. 2018 වසර වන විට කටුනායක ගුවන් තොටුපළ සිය උපරිම ධාරිතාව වන ගුවන් යානා 275 වෙත ළඟා වෙයි. ඒ අනුව අමතර ගුවන් පථයක අවශ්‍යතාව මතුව ඇති නමුත් අනෙක් ගුවන්තොටුපළ ඇත්තේ මොනරුන් අරක්ගෙන ඇති මත්තලය. ඒ අනුව ඉතා පැහැදිලිව කටුනායක හෝ ඊට ආසන්නව දෙවැනි ගුවන් පථයක් නිර්මාණය කළා නම් කටුනායක මේ කලාපයේ ගුවන් කේන්ද්‍රයක් බවට පත්කර ගන්නට හොඳටම අවස්ථාව තිබිණ.

එහෙත් එකී ජාතික අභිලාෂය මැදමුලන ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියට වැදගත් වූයේ නැත. ඒ වෙනුවට වැදගත් වූයේ තම පවුලේ අපේක්ෂාව ඉටු නොකළ එමීරේට්ස් කළමනාකාරීත්වයෙන් පලි ගැනීමට ශ‍්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවය මස්සිනාට බලා දී බිලියන ගණනින් පාඩු ලබන තත්ත්වයකට එය පත්කිරීමය. තම නමේ නමින් (මිහින් ලංකා* නව ගුවන් සේවයක් අරඹා තවත් රුපියල් බිලියන ගණනකින් රට ණයකාරයකු කිරීමය. ඒ සඳහා ගෙවීමට ඇති මුදල රුපියල් බිලියන 5000ක් ය.

දේශීය ආර්ථික ඝාතකයන්

සැබවින්ම දේශීය ආර්ථික ඝාතක පවුලක් බවට මැදමුලන පත්වීමට මීට වඩා නිදර්ශන අවශ්‍ය නොවනු ඇත. ආසියානු කලාපයේ ගුවන් සහ වරාය කේන්ද්‍රස්ථානය බවට රට පත්කරන්නට තිබූ සියලූ අවස්ථා හැකිලීම , රුපියල් බිලියන ගණනක ආදායමක් රටට ලබාදුන් ව්‍යවසායක් රුපියල් බිලියන ගණනින් පාඩු ලබන රාජ්‍ය ව්‍යවසායක් බවට පත්කිරීම, විෂම සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වෙනුවෙන් රුපියල් බිලියන ගණනින් රට විදෙස් ණයකාරයෙකු බවට පත්කිරීම, රාජ්‍ය ආදායම් වර්ධනය කිරීම ගැන දශමයක හෝ අවධානයක් යොමු නොකිරීම, ඉහළ පොලී අනුපාතයකට ලබාගත් වාණිජ ණය ගෙවීමට තවත් වාණිජ ණය ගැනීම, රාජ්‍ය ණය බරතාව රාජ්‍ය ආයතන තුළ සඟවා ජාතික ගිණුමෙන් එය සැඟවීම, ආර්ථික දත්ත විකෘති කර වාර්ෂික ආර්ථික වර්ධනය ගැන ව්‍යාජ පුවත් සමාජගත කිරීම වැනි කාර්යයක් සිදු කළ අත්තනෝමතික පවුල් පාලනය අපේ කාලයේ සැබෑ ආර්ථික ඝාතනයක් මිස ඊට කියන්නට වෙනත් වැදගත් වචනයක් අපට නැත.
ඒ බව තවත් තහවුරු කරන්නේ විදෙස් ණය ගැනීමට සාපේක්ෂව අපනයනය බිඳ දමා ගෙන ඇති ආකාරය සලකන විටය. විදෙස් ණය ගැනීමට සාපේක්ෂව මෙරට විදෙස් වත්කම් ඉපයීම 2000 වසරේ දී පැවතියේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප‍්‍රතිශතයක් ලෙස 33.3%ක වුවත් 2015 වසර වන විට එය සටහන් වන්නේ 13.1% වශයෙන් ය. එසේම විදෙස් වත්කම් ඉපයීමට සාපේක්ෂව විදෙස් ණය වැඩිකරගෙන ඇති ආකාරය විශේෂයෙන්ම 2010-2015 යන කාලවකවානුව සැලකීමේ දී මැදමුලන පවුලේ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිය අපේ කාලයේ සැබෑ ආර්ථික ඝාතකයින් බවට අප දක්වන කාරණය තවත් සනාථ කර ඇත. ඉතින් එවැනි පවුලක් වෙනුවෙන් කැපවෙන පිරිසක් භාණ්ඩ සහ සේවා දහස් ගණනක් තීරු බදු රහිතව යුරෝපා වෙළෙඳපොළට සැපයීමට අවස්ථාව දෙන ඨීඡු – සහනය ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම සහ මාරාන්තිකව ඊට විරෝධය දැක්වීම හඳුනා ගැනීම පුදුමවීමට කාරණයක් ද නොවන්නේය.

එසේම ණය ගැනීම සිදු කළේ සමස්ත සංවර්ධන ක‍්‍රියාදාමයට බවට මෙතෙක් මැදමුලන කල්ලිය ගොඩනගා තිබු ප‍්‍රවාදය ද පසුගිය දා අපුරු ආකාරයට බිඳ දමන්නට පාඨලී අමාත්‍යවරයා නිදර්ශනයක් ගෙන හැර දැක්වීය. ඒ හම්බන්තොට කේන්ද්‍රව සිදු කළ හීනමානය දුරුකර ගැනීමේ ආයෝජන ජනතාව අතර බෙදීගොස් ඇති ආකාරය ගණනය කර පෙන්වා දෙමින්ය. හම්බන්තොට ජනගහනය ලක්ෂ 6ක් වන අතර මැදමුලන ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිය හරහා සිදු කළ ආයෝජනය අනුව එම ලක්ෂ 6ක ජනගහනයෙන් එක් පුද්ගලයෙකුට ලක්ෂ 15ක ආයෝජනයක් සිදුව ඇත. එහෙත් රටේ අනෙක් සියලූ ජනතාව අතර ආයෝජන මුදල බෙදී යන්නේ එක් අයෙකුට රුපියල් 75,000ක් වන ලෙසින්ය.

එහෙත් දැන් හම්බන්තොට ජනතාවට ද හිතන්නට දෙයක් ඉතිරිව ඇත. එනම් තමන් අතරින් කී දෙනෙකු වෙත රුපියල් ලක්ෂ 15ක වටිනාකමක් ආර්ථික ජීවිතය තුළ ලැබී තිබේ ද යනුවෙන්ය. ඒ අනුව හම්බන්තොටට මල් පෙන්වා මැදමුලන පවුල රටේ ආර්ථිකයට තරු විසිවෙන ප‍්‍රතිපත්තියක සිට කටයුතු කර ඇති බව ඉතා පැහැදිලිය.

ප‍්‍රාථමික ශේෂය ධනවීම

රටේ ආර්ථිකය ගැන සහ දේශපේ‍්‍රමී ආර්ථිකයක් ගැන නං දොඩවන්නේ ගමත් රටත් එකට තියා අන්දවණු ලැබූ එවැනි පවුලක්ය. ඇඟට දැනෙන සංවර්ධනය කෝ කියා ආණ්ඩුවට කෝචෝක් දමන්නේ කරපු පරණ පව් ජනතාවට අමතක කරන්නටය. එහෙත් මේ වන විටත් වසර තුනක් තුළ රටේ ප‍්‍රාථමික ශේෂය ධන බවට පත්කිරීමට වත්මන් පාලනය සමත්ව ඇත. එනම් පැරණි ණය, පැරණි පොලිය ගෙවීම නොව ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රාග්ධනය වියදම් මගින් රාජ්‍ය ආදායම්, රාජ්‍ය වියදම් සලකා බැලූවිට රටේ ප‍්‍රාථමික ශේෂය 2017 වසරේ ධන ලෙස ලැබීමට වත්මන් පාලනය සමත්වී ඇති බවය. එයින් ලැබෙන අනෙක් පණිවිඩය වන්නේ පැරණි ණය අත්හැරීම තුළින් ආර්ථිකය වර්තමානය වන විට ආණ්ඩුවේ අදායම්වලින් රජයේ වියදම් පියවා නව යුගයකට රට ගෙන යාමට රජය සාර්ථක අඩිතාලමක් සකස් කරගෙන ඇති බවය. ඒ අනුව මේ වන විට රජය නැවත ණය ලබා ගැනීමට හැකියාව ඇති තැනට ආර්ථිකය සකස් කර ඇති බව ද පැහැදිලිය.

2013 වසරේ දී 102%ක් වූ රාජ්‍ය ණය ගෙවීම සඳහා රාජ්‍ය ආදායම මදි වූ අතර 2020 ඔබ්බට තිබෙන ආර්ථික ක‍්‍රියාවලිය තුළ අනුක‍්‍රමයෙන් 60% දක්වා අඩු කර ගැනීමට වන බලාපොරොත්තුව ඒ හරහා සාර්ථක කරගත හැකිය. රටේ දළ ජාතික නිෂ්පාදනය වර්ධනය කර ගනිමින් රාජ්‍ය ආදායම ඊට සමානව වර්ධනය කර ගැනීම හරහා ජපානයේ මෙන් රාජ්‍ය ණයබර ජාතික ආර්ථිකයට බරපතළ ලෙස බලනොපාන තැනට ගෙන යාමට ඒ තුළ වැඩි අවස්ථාවක් ඇති බව ද පැහැදිලිය.
එහෙත් යහපාලන ආණ්ඩුව මීට පෙර ඉදිරිපත් කල 2016,2017 අයවැය ඉතිහාසයේ බරපතළම සංශෝධනයන්ට යන්නට සිදු වූ අයවැය බවට පත්වීම ද මෙහි දී සිහිපත් කළ යුතුව ඇත. රාජ්‍ය අයවැය යෝජනා සහ ප‍්‍රතිපත්ති ගැන විවාද කරනවාට වඩා එහි දී සිදු වූයේ වෙන වැඩය. මහාචාර්ය රොහාන් සමරජීව වැනි ලිබරල් බුද්ධිමතුන් පවා එම අයවැය බරපතළ විවේචනයට ලක්කළ අතර එහි දී විශේෂ අවධානයක් යොමුකර දක්වා සිටියේ අයවැයට පෙර අග‍්‍රාමාත්‍යවරයා ඉදිරිපත් කරන ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියේ සහ මුදල් අමාත්‍යවරයා ඉදිරිපත් කරන ප‍්‍රතිපත්තියේ පරස්පරයන් ය. එසේම රජයේ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිය ඉදිරියට ගැනීමට අයවැය යෝජනා සහාය නොවීමය. 2016,2017 අයවැය ට සාපේක්ෂව 2018 අයවැය වෙනස් වී ඇතිවා පමණක් නොව නව තත්ත්වයක් ද නිර්මාණය කර ඇත. දැන් ඇත්තේ ඒ අලූත් තත්ත්වය සමඟ රටේ ආර්ථිකය අලූත් මගක ගැනීමය. පාඨලී ඇමතිගේ අයවැය කතාව අපට කියන්නෙ මෙතැන දී ජාතික අභිලාෂය හමුවේ දේශපාලන පක්ෂ, පෞද්ගලික හිතවත්කම් සහ ඥාති, ප‍්‍රාදේශීය ලැදියාවන් හකුලාගෙන ඉදිරයට යා යුතු බවය.

කාශ්‍යප කොතලාවල

 

Comment (0) Hits: 520

අයිවන්ගේ වාරණය නිසා රාවයේ පළනොවූ ගාමිණීගේ ලිපිය මෙන්න

‘‘රාවයේ අයිතිය සහ මාර යුද්ධය’’ මැයෙන් වික්ටර් අයිවන් මහතා පෙබරවාරි 11 වනදා රාවය පුවත්පතට ලියන ලද දීර්ඝ ලිපිය රාවය ගොඩනැගීමට සහ මේ දක්වා එය පවත්වාගෙන ඒමට උරදුන් සියල්ලන් පරිහාසයට ලක්කොට තිබූ බවත් ඊට පිළිතුරු දෙමින් තමන් විසින් ලියනු ලැබූ ලිපියද අයිවන් මහතාගේ බලපෑම හමුවේ වාරණය වී ඇති බව ගාමිණී වියන්ගොඩ මහතා සඳහන් කරයි.

 2018 පෙබරවාරි 17 වැනි දා විද්‍යුත් තැපෑල හරහා නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් වියන්ගොඩ මහතා මේ බව සඳහන් කරන අතර එහි වැඩිදුරටත් සඳහන්ව ඇත්තේ අදාළ ලිපියට පිළිතුරක් සැපයුවහොත් එය රාවයේ පළ කරන්නේදැ යි තමන් රාවය පුවත්පතේ වත්මන් කර්තෘ විමලනාත් වීරරත්න වෙතින් විමසා සිටිය බවත් ඔහු ඊට එකඟතාව පලකිරීම හේතුවෙන් තමන් පසුගිය පෙබරවාරි 12 වනදා එම ලිපිය රාවය වෙත යැවූ බවය.

 එහෙත් පසුගිය බ‍්‍රහස්පතින්දා (15) රාත‍්‍රී 10 ට පමණ රාවය ප්‍රධාන කර්තෘ විමලනාත් වීරරත්න තමන්ට කතාකර‘‘ගාමිණී අයියගෙන් ලොකු සමාවක් ඉල්ලන්නයි මං කතා කළේ. අර ලිපිය මට දා ගන්න බැරි වුණා’’ යනුවෙන් පැවසූ බවත් එහිදී තමන් "විමලනාත් දැන් පුවත්පතේ කර්තෘවරයා වන තත්වයක් තුළ සහ රාවය යනු ’පිළිතුරු දීමේ අයිතිය‘ පිළිගන්නා පුවත්පතක් යැයි පිළිගන්නා තත්වයක් තුළ, එසේ වුණේ කෙසේදැ යි" විමසූ බවද එහි සඳහන්ය.

 එහිදී ඊට පිළිතුරු දෙමින් ‘‘අතුල අයියා එපා කිව්වා. මං වෙනම ඉඩකුත් වෙන් කරගෙනයි හිටියේ. මං පුළුවන් තරම් උත්සාහ කළා, ඒ තීරණය අසාධාරණයි කියන එක අතුල අයියට පැහැදිළි කරන්න. ඒත් එයා ඒක පිළිගත්තේ නැහැ. මං හිතනවා ගාමිණී අයියා මගේ තත්වේ තේරුම් ගනියි කියලා’’ විමලනාත් මහතා පැවසූ බවද වාර්තා වෙයි.

 ඒ අනුව පහත පළවන්නේ වික්ටර් අයිවන් මහතා විසින් වාරණය කිරීම හේතුවෙන් මෙවර රාවය පුවත්පතේ පළනොවූ ගාමිණී වියන්ගොඩ මහතා ලියන ලද ලිපිය වන අතර එහි උප ශීර්ෂ යෙදීම හැර වෙනත් කිසිඳු සංස්කරණයක් අප සිදුකර නොමැති බව සළකන්න.

 ‘රාවයේ අයිතිය’ සහ ‘ආප්ප කඬේ අයිතිය’ ගැන සුසමාදර්ශයක්

පසුගිය සතියේ (පෙබරවාරි 11) ‘රාවයේ අයිතිය හා මාර යුද්ධය’ නැමැති ශිර්ෂය යටතේ වික්ටර් අයිවන් දීර්ඝ වූත්, වර්ණනාත්මක වූත් ස්වයං-චරිතාපදානයක් ලියා ඇත. එහි සඳහන් ඇතැම් කරුණු දත්තමය වශයෙන් නිවැරදි මුත්, එම කරුණු වික්ටර් අයිවන් විග‍්‍රහ කරන ආකාරය පාඨකයා නොමග යවන සුළු ය. එසේම දත්තමය වශයෙන් වැරදි කරුණු ගණනාවක් ද එහි අඩංගු වෙයි. ඒ සියල්ල පසුව වෙනම සංවාදයකට ගැනීමට තබා, මට යම් ආකාරයක සෘජු අදාළත්වයක් ඇති කරුණු කිහිපයක් ගැන පමණක් මෙහි දී සාකච්ඡා කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

අයිවන් හැර සියල්ලන්ම ආප්ප බාස්ලද ?

මුලින්ම, රාවය පුවත්පත ආප්ප කඬේක නිදර්ශනයකින් පැහැදිලි කිරීමට තරම් වික්ටර් අයිවන්, දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව අවංක වීම අගේ කළ යුතු බව මගේ හැඟීමයි. මන්ද යත්, අප කවුරුත් පාහේ මෙපමණ කලක් රාවය සහ එහි උරුමය සම්බන්ධයෙන් වෙළී සිටි සියුම් මායා පටලයක් සැණෙකින් ඉරා දමා නිරාවරණය කර ගැනීමට ඒ මගින් ඔහු අපට අවකාශ සලසා ඇති බැවිනි. ආප්ප කඩය වනාහී උපමාවක් පමණක් බව මම දනිමි. සාහිත්‍යකරුවෙකු වශයෙන්, උපමාවක් සහ උපමේයක් අතර ඇති සහසම්බන්ධතාවත් මම හොඳින් හඳුනමි. ඒ නිසා, උපමාව අනවශ්‍ය පරිදි උලූප්පමින් සහ කුලප්පු කරමින් උපමේය විකෘති කොට ඊට සිනාසීමට මගේ කැමැත්තක් නැත. එහෙත්, මේ උපමාව වික්ටර් අයිවන් උපයෝගී කර ගන්නේම, තමා හැරුණු කොට රාවයේ වර්තමාන කීර්ති නාමයට දායක වූ සෙසු සියලූ ‘ආප්ප බාස්ලා’, නිර්දය නින්දාවටත්, උපහාසයටත් ලක් කිරීමට නිසා, වික්ටර් අයිවන්ගේ උපමාව අහිංසක එකක් හෝ සාහිත්‍යයික අලංකාරිකයක් පමණක් හෝ නොවන බව අවධාරණයෙන් කියමි. ඒ දීර්ඝ ලිපිය පුරා ඔහු ‘මම, මම, මම..’ යන ස්ව-ලෝලීත්වය උලූප්පා දැක්වීම තුළින්, අයිතිය පිළිබඳ කාරණය අරභයා ඔහු පහර දෙන එක්තරා තනි පුද්ගලයෙකුගෙන් එහාට යමින්, ‘ආප්ප බාස්ලා’ පරපුරම, ඔවුන්ට ‘නිසි ස්ථානයේ’ රැඳවීමට ප‍්‍රශස්ත උත්සාහයක් ගෙන තිබේ. දුසිම් ගණනක් විය හැකි ඒ ‘ආප්ප බාස්ලා’ මීට උරණ වෙතොත් එසේ විය යුත්තේ, තමන් ගැනම මිස වික්ටර් අයිවන් ගැන නොවේ.

රාවයේ කීර්තිනාමය අවධානමේ හෙළුවේ කවුද?

රාවයේ කීර්ති නාමය තමාගේ ය යන වික්ටර්ගේ තර්කය, ඔහුගේ ඉහත සඳහන් ගුණමකු තක්සේරුව නොවන්නට, පොදුවේ පිළිගැනීමේ ප‍්‍රශ්නයක් මට නැත. එහෙත් වික්ටර් අයිවන් එහිදී ඒ කීර්ති නාමය අර්ථගන්වන ආකාරය ඉතා පටු සහ පක්ෂග‍්‍රාහී වන බව පෙන්වා දිය යුතුව තිබේ. යුද්ධ කාලයේ පමණක් නොව, යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව පවා වික්ටර් අයිවන් රාජපක්ෂවාදී ස්ථාවරයක් ගනිමින්, ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පිළිබඳ වර්ණනාත්මක ලිපි ලියමින් රාවය එතෙක් ආරක්ෂා කරගෙන ආ ‘කීර්ති නාමය’ අවදානමට හෙලූ අවස්ථාවේ, රාවයේ සම්මත කීර්ති නාමය ආරක්ෂා කර දුන්නේ අර කියන ‘ආප්ප බාස්ලා’ මිස තමා නොවන බව වික්ටර් අයිවන් තමාගේ පහසුව සඳහා මෙහිදී අමතක කොට තිබේ.

ආප්ප බාස් කෙනෙකුගෙන් ගාමිණීට ඇමතුමක් !

රාවයේ අයිතියෙන් සියයට 40 ක් මිලින්ද මොරගොඩට විකිණීමට වික්ටර් අයිවන් තීරණය කළ අවස්ථාවේ එක ‘ආප්ප බාස්’ කෙනෙක් මට හදිසි ඇමතුමක් දුන්නේය. එය, සියලූ මාධ්‍ය සෘජුව හෝ වක‍්‍රව තම අණසකට ගැනීමට රාජපක්ෂ පාලනය කටයුතු කරමින් සිටි අවධියයි. පත්තරේ අයිතියෙන් සියයට 40 ක් මිලින්ද මොරගොඩ වැනි දේශපාලඥයෙකු අතට පත්වීම නතර කිරීමට කෙසේ හෝ මැදිගත් වන්නැයි ඒ ‘ආප්ප බාස්’ මගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. මට හැරුණු කොට තවත් කිහිප දෙනෙකුටත් එම ඇමතුම ලැබී තිබුණි. අපි කිහිප දෙනෙක් මේ ගැන වහා සාකච්ඡා කොට මිලින්ද මොරගොඩ දීමට එකඟව සිටි මුදල අපේ මැදිහත් වීමෙන් ගොඩනගන පොදු අරමුදලක් වශයෙන් වික්ටර් අයිවන්ට සපයා දීමට කතිකා කර ගත්තෙමු. එම වැඩපිළිවෙලට වික්ටර් අයිවන් ද එකඟ විය. එසේ තිබියදී, ‘‘ඔවුන්ගේ වැඩ සටහන මගේ ප‍්‍රසාදයට හෝ පිළිගැනීමට හේතු වූයේ නැත’’ යනුවෙන් වික්ටර් අයිවන් පසුගිය සතියේ ලියා තිබීමෙන් ප‍්‍රකට කෙරෙන ඔහුගේ චරිත ස්වභාවය ගැන මෙහිදී විග‍්‍රහ කිරීමට නොයන අතර, රාවය බේරා ගැනීමට ඒ අවස්ථාවේ ඉදිරියට ආ එම පිරිස ගැනත්, මා ගැනත් මේ අවස්ථාවේ කණගාටුවක් ඇති වන බව සඳහන් කරමි.

අයිවන්ගේ ග්‍රාම්‍ය අස්මීමානය

‘‘එම අරමුදලට දායක වූ වැඩි පිරිසක් එසේ කෙළේ මා කෙරෙහි හා රාවය කෙරෙහි ඇති කරගෙන තිබූ පිළිගැනීම හා විශ්වාසය නිසා මිස ඔවුන් නිසා කරන ලද දෙයක් ලෙස නොවේ’’ යනුවෙන් වික්ටර් අයිවන් මුරුංගා අත්තේ තබා ගන්නේ, ඔහුට ඉතා හුරු පුරුදු සහ නිතර ඔජවඩවන ඔහුගේ ග‍්‍රාම්‍ය අස්මිමානයයි. හිතවත් පාඨකය, එක කාරණයක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන්න. අප කිසිවෙකු නිසා ඔබ මේ අරමුදලට දායක වූයේ යැයි අපි කයිවාරුවටවත් නොකියමු. එහෙත් එක ප‍්‍රශ්නයක් මම ඔබට යොමු කරමි. මුලින්ම, මෙවැනි අරමුදලක් අවශ්‍ය කෙළේ ඇයි? වික්ටර් අයිවන් මිලින්ද මොරගොඩට රාවයේ ලොකු කුට්ටියක් විකිණීමට ගිය බැවිනි. එසේ නම්, ඔබ පෙනී සිටියේ වික්ටර් අයිවන්ගේ එම ප‍්‍රයත්නය වෙනුවෙන් ද, නැතහොත් එම ප‍්‍රයත්නයට එරෙහිව එය නතර කිරීම වෙනුවෙන් ද? මා දන්නා පරිදි එම ප‍්‍රයත්නය නතර කිරීමට ය. එසේ නම් ඔබ ඉදිරිපත් වුණේ, වික්ටර් අයිවන් කෙරෙහි එතෙක් ඇති කරගෙන තිබූ විශ්වාසය බිංදුවට වැටෙන්ට ගිය මොහොතක බව ඔබට වැටහෙනවා ඇති. එය, රාවය කෙරෙහි ඇති කරගෙන තිබූ පිළිගැනීම සහ විශ්වාසය ‘‘වික්ටර් අයිවන්ගෙන්ම ආරක්ෂා කර ගත යුතුව ඇතැ’’ යි ඔබ විශ්වාස කළ මොහොතකි. ඒ ‘‘පිළිගැනීම සහ විශ්වාසය’’, වික්ටර් අයිවන්ගේ ගජමිතුරු නිර්දේශය මත මිලින්ද මොරගොඩ වැන්නෙකුට භාර දිය නොහැකි වූ තීරණාත්මක මොහොතකි.

රාවයේ කොටස් මොරගොඩට පාඨකයන්ටා ගැටළුවක් නොවේ - අයිවන්

‘‘රාවයේ කොටස් අයිතියෙන් සියයට 40 ක් මිලින්ද මොරගොඩට විකුණනවාට රාවයේ පාඨකයන් තරයේ විරුද්ධ වූයේ යැයි මම නොසිතමි. එය, හැඟීම්බර victir i දේශපාලන හේතු නිසා කිසියම් සුළු පිරිසක් ඇති කළ කලබලයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.’’ යනුවෙන් ඔහු ලියයි. යම් කාරණයක් සනාථ කිරීම සඳහා හෝ නිෂේධ කිරීම සඳහා යමෙකු කරුණු ගොනු කරන්නේ, හුදෙක් තමාගේ ‘විශ්වාසයක්’ මත පිහිටා නම්, එය ශාස්ත‍්‍රීය ප‍්‍රවේශයක් නොවන්නේය. තමා සියල්ල දෙස බලන්නේ තර්කානුකූල සහ ශාස්ත‍්‍රීය එළැඹුමකිනි යි නිතර කියන වික්ටර් අයිවන්, ඔහුගේ බොහෝ ලියවිලි තුළ, ‘තමා විශ්වාස කරන’ හෝ ‘තමා විශ්වාස නොකරන’ පුද්ගල පදනම, ශාස්ත‍්‍රීය පදනමක් වශයෙන් ගෙන ‘විදග්ධ තර්ක’ ගොඩනගනු නිතර දැකිය හැකිය. එබැවින් රාවය මොරගොඩට විකුණනවාට රාවයේ පාඨකයන් තරයේ විරුද්ධ නොවුහ යන ඔහුගේ ‘විශ්වාසය’ අපි පැත්තකින් තියමු. එහෙත් මොරගොඩට රාවය විකිණීම අප විසින් වළක්වනු ලැබීම, ‘‘හැඟීම්බර දේශපාලන හේතු නිසා සුළු පිරිසක් ඇති කළ කලබලයක්’’ යැයි වික්ටර් අයිවන් කීම, ඔහුව පටු අවස්ථාවාදියෙකුටත් වඩා, ගුණමකුවෙකුගේ තත්වයට ඇද දමන බව කිව යුතුය.

අයිවන් එදා ලියපු දේ සහ අයිවන් අද ලියන දේ

රාවය දේශපාලනික ව්‍යාපාරිකයෙකු අතට පත්වීම වළක්වා ගැනීම සඳහා වූ අපේ ඉදිරිපත් වීම ගැන අද එසේ පරිහාසයෙන් කතා කරන වික්ටර් අයිවන්, 2013 නොවැම්බර් 3 වැනි ඉරිදා ඒ පිළිබඳව රාවය පත්තරේ ‘අපේ ප‍්‍රණාමය’ මැයෙන් මෙසේ ලියා තිබේ:

‘‘රාවයේ ස්වාධීනත්වය සහ ගෞරවය ආරක්ෂා කෙරෙන ආකාරයට රාවයේ අයිතිය පුළුල් කිරීම සඳහා ගාමිණී වියන්ගොඩ ප‍්‍රමුඛ සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් පිරිසක් විසින් රුපියල් ලක්ෂ 100 ක් සොයා ගැනීම සඳහා දියත් කරන ලද වැඩසටහන සාර්ථක ලෙස අවසන් කිරීමට හැකි වී තිබේ....... රාවයට අවශ්‍ය අරමුදල් සොයා ගැනීම සඳහා විකල්ප වැඩ සටහනක් කි‍්‍රයාත්මක වීම ආරම්භ වූයේ රාවයේ කොටස් හිමිකමෙන් සියයට 40 ක් මිලින්ද මොරගොඩට විකිණීමට මා උත්සාහ කළ වැඩ පිළිවෙලකට එරෙහිව මතු වූ සංවාදයක් පදනම් කොටගෙන ය.... මා තෝරා ගත් මාර්ගය, සරළ සහ පහසු එකක් විය. එහෙත් ගාමිණී තෝරා ගත් මාර්ගය ඊට වඩා සංකීර්ණ හා දුෂ්කර එකක් විය. එය, රාවයේ ස්වභාවයට වඩා හොඳින් ගැලපෙන ක‍්‍රමය වී යැයි ද කිව හැකිය. තමා තෝරා ගත් ක‍්‍රියා මාර්ගය ජය ගැනීමට හැකි බව ඔහු තරයේ කියා සිටි විට ඊට ඉඩ දෙනවා විනා ඊට විරුද්ධ වීමේ හැකියාවක් මට නොතිබුණි.

‘‘අවසානයේ ගාමිණීගේ විකල්ප ක‍්‍රියාමාර්ගය ජය ගත්තේය. එම සංකීර්ණ සහ දුෂ්කර ඉලක්කය ඔහුට ජයගත හැකි වුයේ තවත් වර්ණවත් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් පිරිසක් එම වැඩසටහනට ක‍්‍රියාකාරී ලෙස එකතු කර ගනිමින් ඒ සියලූ දෙනා අපේක්ෂිත අරමුණ වෙනුවෙන් මහත් ඇපකැප වීමකින් ක‍්‍රියා කිරීමට සමත් වීම නිසා ය.... එම වැඩසටහනේ ක‍්‍රියාකාරී පංගුකරුවන් බවට පත්වූ, ධර්මසේන පතිරාජ, ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක, ප‍්‍රසන්න විතානගේ, අශෝක හඳගම, සුසිල් සිරිවර්ධන, කුසල් පෙරේරා, ආචාර්ය සුනිල් විජේසිරිවර්ධන, පරාක‍්‍රම නිරිඇල්ල, ආචාර්ය උදාන් ප‍්‍රනාන්දු, විජයානන්ද ජයවීර, බෙනට් රත්නායක, චන්ද්‍රගුප්ත තේනුවර, ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි, විමුක්ති ජයසුන්දර, මහාචාර්ය සරත් විජේසූරිය, රංජිත් දිසානායක, අනෝමා රාජකරුණා, සුදර්ශන ගුණවර්ධන, ජනක ඉනිමංකඩ, ඇන්ටන් මාකස්, ආචාර්ය ජයම්පති වික‍්‍රමරත්න, උවිඳු කුරුකුලසූරිය, ජයතිලක කම්මැල්ලවීර, චන්ද්‍රා ජයරත්න, ලාල් විජේනායක, ජේ.සී. වැලිඅමුණ, චුලානන්ද සමරනායක, නාලක ගුණවර්ධන හා සුනිල් ජයසේකර යන අයට රාවයේ ප‍්‍රණාමය හිමි විය යුතුය.

‘‘.. මට පෙනෙන අන්දමට මෙම සාර්ථක අත්හදාබැලීම ආශ‍්‍රයෙන් උගත හැකිව තිබෙන වැදගත්ම පාඩම වනුයේ සමාජ දේශපාලන හා සංස්කෘතික තලයේ විශාල පිරිහීමක් තිබියදීත්, යහපත් විකල්ප ක‍්‍රියාකාරකම් සඳහා ද ශක්තිමත් වටපිටාවක් ඉතිරිව තිබෙන බව ය. හෘදය සාක්ෂියක් තිබෙන මිනිස්සු ද මේ සමාජයේ සිටින්නෝය.’’

 එකම සිද්ධියක් ගැන සහ පුද්ගල සමූහයක් ගැන එදා කතා කළ වික්ටර් අයිවන් සහ අද කතා කරන වික්ටර් අයිවන් යනු පුද්ගලයන් දෙන්නෙක් ද, නැත්නම් එක් පුද්ගලයෙක්ම ද යන්න මට ගැටළුවකි.

කෙසේ වෙතත්, මේ ‘කලබලය’ මුලින්ම ඇති කරමින් මට හදිසි දුරකථන ඇමතුම දුන් ‘ආප්ප බාස්ව’, පසුගිය සතියේ වික්ටර් අයිවන් තමාගේ තනි කැමැත්තට රාවයේ ‘ප‍්‍රධාන ආප්ප බාස්’ තනතුරේ පිහිටුවන ලද බව පමණක් මෙහිදී සඳහන් කරමි.

අවසාන වශයෙන්, පසුගිය දා ඔහු මෙසේ ලියයි:

1. ‘‘ඔහු (මිලින්ද මොරගොඩ) රාවයේ ගමන් මග වෙනස් කිරීම පිණිස ක‍්‍රියාකරනු ඇතැයි කියා මම විශ්වාස නොකරමි’’ ඔහු මේ ලියන්නේ 2013 සිදු වූ දෙයක් සම්බන්ධව නම් ඔහු කිව යුතුව තිබුණේ, ‘‘...මම විශ්වාස නොකෙළෙමි’’ කියා ය. එහෙත් ඔහු කියන්නේ, ‘‘...මම විශ්වාස නොකරමි’’ කියා ය. එනම්, එදා මිලින්ද මොරගොඩට රාවය විකිණීමට ගිය වික්ටර් අයිවන්ව හෙට දවසේත් අපට හමු වීමට නියමිත බව ය.

කෙසේ වෙතත්, වික්ටර් අයිවන්ගේ ‘ආප්ප කඬේ’ වික්ටර් අයිවන්ට ඕනෑ විදිහට විය යුතුය යන්න මම එකහෙලා පිළිගනිමි. එවැන්නෙකුට, මිලින්ද මොරගොඩට වේවා, ගෝඨාභය රාජපක්ෂට වේවා, රවි කරුණානායකට හෝ අර්ජුන ඇලෝසියස්ට වේවා, තමන් කැමති ආකාරයෙන් තමාගේ බූදලය විකුණා ගැනීමේ අයිතිය තිබේ. මා පිළිනොගන්නා දෙය වන්නේ, එවැන්නෙකු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය මාධ්‍ය අවකාශයක් සහ අයිතියක් පිළිබඳව අපට බණ කියන ශාස්තෘවරයකු වීමට යත්න දැරීම ය.

‘‘දෙන ලද මුදල් ආපසු ලබා ගැනීමට කැමති අය වේ නම් ඔවුන් ලබා දෙන ලද සියලූ මුදල් ප‍්‍රමාද කිරීමකින් තොරව ආපසු ලබා දීමට රාවය සූදානම් ය’’ යනුවෙන් ඔහු අවසානයේ ලියන්නේ නිකම්ම විය නොහැකි බව පෙනී යයි. කෙසේ වෙතත්, රුපියල් එක්කෝටි විසි ලක්ෂයකට අධික මුදලක් ආපසු ගෙවා දැමීමට තරම් වික්ටර් අයිවන්ට අද ආර්ථික හයියක් ලැබී තිබීමත් මා දකින්නේ වික්ටර් අයිවන්ගේ ‘සාර්ථකත්වයක්’ වශයෙන් යැයි කීවොත්, ‘ආප්ප බාස්ලා’ මා සමග උරණ නොවෙතැයි මම සිතමි.

ගාමිණී වියන්ගොඩ

Comment (0) Hits: 916